{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336135"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336135","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Endoleak type III","abstract":"Στόχος: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρυσμάτων (EVAR) έχει κερδίσει ευρεία αποδοχή ως η πιο κοινή και συνήθως προτιμώμενη μέθοδος για τη θεραπεία των αορτικών ανευρυσμάτων. Σχετίζεται με χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας και νοσηρότητας 30 ημερών, καθώς και με ταχύτερη απόρριψη.1-5 Ωστόσο, το EVAR σχετίζεται επίσης με υψηλότερα ποσοστά επανεπέμβασης σε σύγκριση με την ανοικτή επισκευή και οι ενδοδιαφυγές είναι η πιο κοινή ένδειξη. Διαφορετικοί τύποι ενδοδιαφυγής μπορούν να παρατηρηθούν μετά το EVAR. Σε αυτή τη μελέτη η εστίαση είναι στην ενδοδιαφυγή τύπου III. Μια ενδοδιαφυγή τύπου III είναι ένας τύπος ενδοδιαφυγής που εμφανίζεται όταν υπάρχει ελάττωμα ή κακή ευθυγράμμιση μεταξύ των συστατικών ενός ενδομοσχεύματος. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης και οι παράγοντες κινδύνου ενδοδιαφυγής τύπου III μετά την παρέμβαση EVAR. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε μια συστηματική ανασκόπηση της δημοσιευμένης βιβλιογραφίας χρησιμοποιώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar και τις κατευθυντήριες γραμμές Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA). Συνολικά 22 μελέτες βρέθηκαν επιλέξιμες και συμπεριλήφθηκαν για περαιτέρω ανάλυση. Αποτελέσματα: Η συνολική συχνότητα ενδοδιαφυγής τύπου III ήταν 1,07%. Στις περισσότερες μελέτες οι ασθενείς είχαν ασυμπτωματικό ανεύρυσμα με ευνοϊκή ανατομία. Οι πιο κοινές συσκευές που χρησιμοποιούνται είναι Talent 32 % (7/22), Excluder 27% (6/22), Zenith 27% (6/22), Endurant 18% (4/22). Το 48% των ενδοδιαφυγών αντιμετωπίστηκε (36/75), αλλά για πολλά άρθρα δεν έχουμε αρκετά δεδομένα. Επίσης, το είδος της παρέμβασης όταν σημειώνεται 44% (4/9) είναι ενδαγγειακό αλλά δεν παρέχονται πολλές λεπτομέρειες στις περισσότερες περιπτώσεις. Η μέση παρακολούθηση από όλες τις μελέτες είναι 29 μήνες. Συμπέρασμα: Η ενδοδιαφυγή τύπου III μετά το EVAR παρουσιάζεται με χαμηλή συχνότητα. Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση προκειμένου να κατανοηθούν πλήρως οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εμφάνιση ενδοδιαφυγών τύπου III.","abstract_html":"Στόχος: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρυσμάτων (EVAR) έχει κερδίσει ευρεία αποδοχή ως η πιο κοινή και συνήθως προτιμώμενη μέθοδος για τη θεραπεία των αορτικών ανευρυσμάτων. Σχετίζεται με χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας και νοσηρότητας 30 ημερών, καθώς και με ταχύτερη απόρριψη.1-5 Ωστόσο, το EVAR σχετίζεται επίσης με υψηλότερα ποσοστά επανεπέμβασης σε σύγκριση με την ανοικτή επισκευή και οι ενδοδιαφυγές είναι η πιο κοινή ένδειξη. Διαφορετικοί τύποι ενδοδιαφυγής μπορούν να παρατηρηθούν μετά το EVAR. Σε αυτή τη μελέτη η εστίαση είναι στην ενδοδιαφυγή τύπου III. Μια ενδοδιαφυγή τύπου III είναι ένας τύπος ενδοδιαφυγής που εμφανίζεται όταν υπάρχει ελάττωμα ή κακή ευθυγράμμιση μεταξύ των συστατικών ενός ενδομοσχεύματος. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης και οι παράγοντες κινδύνου ενδοδιαφυγής τύπου III μετά την παρέμβαση EVAR. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε μια συστηματική ανασκόπηση της δημοσιευμένης βιβλιογραφίας χρησιμοποιώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar και τις κατευθυντήριες γραμμές Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA). Συνολικά 22 μελέτες βρέθηκαν επιλέξιμες και συμπεριλήφθηκαν για περαιτέρω ανάλυση. Αποτελέσματα: Η συνολική συχνότητα ενδοδιαφυγής τύπου III ήταν 1,07%. Στις περισσότερες μελέτες οι ασθενείς είχαν ασυμπτωματικό ανεύρυσμα με ευνοϊκή ανατομία. Οι πιο κοινές συσκευές που χρησιμοποιούνται είναι Talent 32 % (7/22), Excluder 27% (6/22), Zenith 27% (6/22), Endurant 18% (4/22). Το 48% των ενδοδιαφυγών αντιμετωπίστηκε (36/75), αλλά για πολλά άρθρα δεν έχουμε αρκετά δεδομένα. Επίσης, το είδος της παρέμβασης όταν σημειώνεται 44% (4/9) είναι ενδαγγειακό αλλά δεν παρέχονται πολλές λεπτομέρειες στις περισσότερες περιπτώσεις. Η μέση παρακολούθηση από όλες τις μελέτες είναι 29 μήνες. Συμπέρασμα: Η ενδοδιαφυγή τύπου III μετά το EVAR παρουσιάζεται με χαμηλή συχνότητα. Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση προκειμένου να κατανοηθούν πλήρως οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εμφάνιση ενδοδιαφυγών τύπου III.","abstract_has_math":false,"creators":["Κακαβιά Κυριακή","Kakavia Kyriaki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336135"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336135","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336135","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336135","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336135","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κακαβιά Κυριακή","Kakavia Kyriaki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336135"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρυσμάτων (EVAR) έχει κερδίσει ευρεία αποδοχή ως η πιο κοινή και συνήθως προτιμώμενη μέθοδος για τη θεραπεία των αορτικών ανευρυσμάτων. Σχετίζεται με χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας και νοσηρότητας 30 ημερών, καθώς και με ταχύτερη απόρριψη.1-5 Ωστόσο, το EVAR σχετίζεται επίσης με υψηλότερα ποσοστά επανεπέμβασης σε σύγκριση με την ανοικτή επισκευή και οι ενδοδιαφυγές είναι η πιο κοινή ένδειξη. Διαφορετικοί τύποι ενδοδιαφυγής μπορούν να παρατηρηθούν μετά το EVAR. Σε αυτή τη μελέτη η εστίαση είναι στην ενδοδιαφυγή τύπου III. Μια ενδοδιαφυγή τύπου III είναι ένας τύπος ενδοδιαφυγής που εμφανίζεται όταν υπάρχει ελάττωμα ή κακή ευθυγράμμιση μεταξύ των συστατικών ενός ενδομοσχεύματος. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης και οι παράγοντες κινδύνου ενδοδιαφυγής τύπου III μετά την παρέμβαση EVAR. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε μια συστηματική ανασκόπηση της δημοσιευμένης βιβλιογραφίας χρησιμοποιώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar και τις κατευθυντήριες γραμμές Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA). Συνολικά 22 μελέτες βρέθηκαν επιλέξιμες και συμπεριλήφθηκαν για περαιτέρω ανάλυση. Αποτελέσματα: Η συνολική συχνότητα ενδοδιαφυγής τύπου III ήταν 1,07%. Στις περισσότερες μελέτες οι ασθενείς είχαν ασυμπτωματικό ανεύρυσμα με ευνοϊκή ανατομία. Οι πιο κοινές συσκευές που χρησιμοποιούνται είναι Talent 32 % (7/22), Excluder 27% (6/22), Zenith 27% (6/22), Endurant 18% (4/22). Το 48% των ενδοδιαφυγών αντιμετωπίστηκε (36/75), αλλά για πολλά άρθρα δεν έχουμε αρκετά δεδομένα. Επίσης, το είδος της παρέμβασης όταν σημειώνεται 44% (4/9) είναι ενδαγγειακό αλλά δεν παρέχονται πολλές λεπτομέρειες στις περισσότερες περιπτώσεις. Η μέση παρακολούθηση από όλες τις μελέτες είναι 29 μήνες. Συμπέρασμα: Η ενδοδιαφυγή τύπου III μετά το EVAR παρουσιάζεται με χαμηλή συχνότητα. Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση προκειμένου να κατανοηθούν πλήρως οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εμφάνιση ενδοδιαφυγών τύπου III.","Objective: Endovascular aneurysm repair (EVAR) has gained wide acceptance as the most common and usually preferred method for the treatment of aortic aneurysms. It is associated with lower 30-day mortality and morbidity rates, as well as faster discharge.1-5 However, EVAR is also associated with higher reintervention rates compared with open repair, and endoleaks are the most common indication. Different types of endoleak can be observed after EVAR. In this study the focus is on type III endoleak. A type III endoleak is a type of endoleak that occurs when there is a defect or misalignment between the components of an endograft. The purpose of these study is to determine the incidence and the risk factors of type III endoleak after EVAR intervention. Methods: A systematic review of the published literature was conducted using the PubMed and Google Scholar databases and the Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA) guidelines. A total of 22 studies were found to be eligible and were included for further analysis. Results: The overall incidence of type III endoleak was 1.07%. in most studies the patients had asymptomatic aneurysm with favorable anatomy. The most common used devices are Talent 32 % (7/22), Excluder 27% (6/22), Zenith 27% (6/22), Endurant 18% (4/22). The 48% of endoleaks were treated (36/75) but for many articles we don’t have enough data. Also, the type of intervention when it is noted 44% (4/9) is endovascular but not many details in most cases are provided. The mean follow up from all the studies is 29 months. Conclusion: Type III endoleak after EVAR is presented with a low incidence. Further investigation is needed in order to fully understand the risk factors associated with the occurrence of type III endoleaks."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Endoleak type III"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κακαβιά Κυριακή","Kakavia Kyriaki"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στόχος: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρυσμάτων (EVAR) έχει κερδίσει ευρεία αποδοχή ως η πιο κοινή και συνήθως προτιμώμενη μέθοδος για τη θεραπεία των αορτικών ανευρυσμάτων. Σχετίζεται με χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας και νοσηρότητας 30 ημερών, καθώς και με ταχύτερη απόρριψη.1-5 Ωστόσο, το EVAR σχετίζεται επίσης με υψηλότερα ποσοστά επανεπέμβασης σε σύγκριση με την ανοικτή επισκευή και οι ενδοδιαφυγές είναι η πιο κοινή ένδειξη. Διαφορετικοί τύποι ενδοδιαφυγής μπορούν να παρατηρηθούν μετά το EVAR. Σε αυτή τη μελέτη η εστίαση είναι στην ενδοδιαφυγή τύπου III. Μια ενδοδιαφυγή τύπου III είναι ένας τύπος ενδοδιαφυγής που εμφανίζεται όταν υπάρχει ελάττωμα ή κακή ευθυγράμμιση μεταξύ των συστατικών ενός ενδομοσχεύματος. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης και οι παράγοντες κινδύνου ενδοδιαφυγής τύπου III μετά την παρέμβαση EVAR. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε μια συστηματική ανασκόπηση της δημοσιευμένης βιβλιογραφίας χρησιμοποιώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar και τις κατευθυντήριες γραμμές Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA). Συνολικά 22 μελέτες βρέθηκαν επιλέξιμες και συμπεριλήφθηκαν για περαιτέρω ανάλυση. Αποτελέσματα: Η συνολική συχνότητα ενδοδιαφυγής τύπου III ήταν 1,07%. Στις περισσότερες μελέτες οι ασθενείς είχαν ασυμπτωματικό ανεύρυσμα με ευνοϊκή ανατομία. Οι πιο κοινές συσκευές που χρησιμοποιούνται είναι Talent 32 % (7/22), Excluder 27% (6/22), Zenith 27% (6/22), Endurant 18% (4/22). Το 48% των ενδοδιαφυγών αντιμετωπίστηκε (36/75), αλλά για πολλά άρθρα δεν έχουμε αρκετά δεδομένα. Επίσης, το είδος της παρέμβασης όταν σημειώνεται 44% (4/9) είναι ενδαγγειακό αλλά δεν παρέχονται πολλές λεπτομέρειες στις περισσότερες περιπτώσεις. Η μέση παρακολούθηση από όλες τις μελέτες είναι 29 μήνες. Συμπέρασμα: Η ενδοδιαφυγή τύπου III μετά το EVAR παρουσιάζεται με χαμηλή συχνότητα. Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση προκειμένου να κατανοηθούν πλήρως οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εμφάνιση ενδοδιαφυγών τύπου III.","Objective: Endovascular aneurysm repair (EVAR) has gained wide acceptance as the most common and usually preferred method for the treatment of aortic aneurysms. It is associated with lower 30-day mortality and morbidity rates, as well as faster discharge.1-5 However, EVAR is also associated with higher reintervention rates compared with open repair, and endoleaks are the most common indication. Different types of endoleak can be observed after EVAR. In this study the focus is on type III endoleak. A type III endoleak is a type of endoleak that occurs when there is a defect or misalignment between the components of an endograft. The purpose of these study is to determine the incidence and the risk factors of type III endoleak after EVAR intervention. Methods: A systematic review of the published literature was conducted using the PubMed and Google Scholar databases and the Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA) guidelines. A total of 22 studies were found to be eligible and were included for further analysis. Results: The overall incidence of type III endoleak was 1.07%. in most studies the patients had asymptomatic aneurysm with favorable anatomy. The most common used devices are Talent 32 % (7/22), Excluder 27% (6/22), Zenith 27% (6/22), Endurant 18% (4/22). The 48% of endoleaks were treated (36/75) but for many articles we don’t have enough data. Also, the type of intervention when it is noted 44% (4/9) is endovascular but not many details in most cases are provided. The mean follow up from all the studies is 29 months. Conclusion: Type III endoleak after EVAR is presented with a low incidence. Further investigation is needed in order to fully understand the risk factors associated with the occurrence of type III endoleaks."],"dc:identifier":["uoadl:3336135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336135"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Endoleak type III"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:53Z"}