{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336146"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336146","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμβολή της άσκησης στη πρόληψη και στην αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων","abstract":"Οι φλεγμονώδεις ασθένειες των αρθρώσεων είναι μια ευρεία κατηγορία καταστάσεων που χαρακτηρίζονται από φλεγμονή των αρθρικών ιστών, η οποία συχνά οδηγεί σε βλάβη του χόνδρου και των οστών. Η φλεγμονή των αρθρώσεων σχετίζεται με σκελετική παθολογία σε διάφορες ασθένειες, όπως τη ρευματοειδής αρθρίτιδα , τη νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα , τις οροαρνητικές σπονδυλοαρθροπάθειες και το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο. Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι μηχανισμοί αναδιαμόρφωσης των οστών είναι ίδιοι σε διάφορες διαταραχές, κάθε ασθένεια έχει μια ξεχωριστή επίδραση στους σκελετικούς ιστούς. Κατά συνέπεια, αυτές οι διαταραχές χρησιμεύουν ως βοηθητικά μοντέλα για την κατανόηση τόσο των τοπικών όσο και των συστημικών επιδράσεων των φλεγμονωδών διεργασιών στα οστά. Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία των ρευματικών διαταραχών βελτιστοποιώντας τη σωματική και ψυχική υγεία, ενισχύοντας την ενέργεια, μειώνοντας την κούραση και βελτιώνοντας τον ύπνο. Έτσι, οι μύες γύρω από τις προσβεβλημένες αρθρώσεις, δυναμώνουν, η απώλεια οστικής πυκνότητας μειώνεται και ο έλεγχος του οιδήματος, της δυσκαμψίας και του πόνου των αρθρώσεων βελτιώνεται λόγω της μεγαλύτερης λίπανσης του χόνδρου. Επιπλέον, λίγο μετά την άσκηση, το άγχος μειώνεται και η διάθεση αυξάνεται. Το πρόγραμμα άσκησης ενός ασθενούς με ρευματικές διαταραχές εστιάζει στο να διατηρήσει ή να αποκαταστήσει το εύρος κίνησης των αρθρώσεων, να χτίσει μυϊκή δύναμη και αντοχή, να βελτιώσει τη διάθεσή του και να μειώσει τους κινδύνους για την υγεία που σχετίζονται με την καθιστική ζωή. Η διεπιστημονική θεραπεία αυτών των ατόμων περιλαμβάνει ρευματολόγους, ακτινολόγους, επιστήμονες ανθρώπινης κίνησης, γιατρούς αποκατάστασης, φυσιοθεραπευτές και προπονητές.","abstract_html":"Οι φλεγμονώδεις ασθένειες των αρθρώσεων είναι μια ευρεία κατηγορία καταστάσεων που χαρακτηρίζονται από φλεγμονή των αρθρικών ιστών, η οποία συχνά οδηγεί σε βλάβη του χόνδρου και των οστών. Η φλεγμονή των αρθρώσεων σχετίζεται με σκελετική παθολογία σε διάφορες ασθένειες, όπως τη ρευματοειδής αρθρίτιδα , τη νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα , τις οροαρνητικές σπονδυλοαρθροπάθειες και το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο. Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι μηχανισμοί αναδιαμόρφωσης των οστών είναι ίδιοι σε διάφορες διαταραχές, κάθε ασθένεια έχει μια ξεχωριστή επίδραση στους σκελετικούς ιστούς. Κατά συνέπεια, αυτές οι διαταραχές χρησιμεύουν ως βοηθητικά μοντέλα για την κατανόηση τόσο των τοπικών όσο και των συστημικών επιδράσεων των φλεγμονωδών διεργασιών στα οστά. Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία των ρευματικών διαταραχών βελτιστοποιώντας τη σωματική και ψυχική υγεία, ενισχύοντας την ενέργεια, μειώνοντας την κούραση και βελτιώνοντας τον ύπνο. Έτσι, οι μύες γύρω από τις προσβεβλημένες αρθρώσεις, δυναμώνουν, η απώλεια οστικής πυκνότητας μειώνεται και ο έλεγχος του οιδήματος, της δυσκαμψίας και του πόνου των αρθρώσεων βελτιώνεται λόγω της μεγαλύτερης λίπανσης του χόνδρου. Επιπλέον, λίγο μετά την άσκηση, το άγχος μειώνεται και η διάθεση αυξάνεται. Το πρόγραμμα άσκησης ενός ασθενούς με ρευματικές διαταραχές εστιάζει στο να διατηρήσει ή να αποκαταστήσει το εύρος κίνησης των αρθρώσεων, να χτίσει μυϊκή δύναμη και αντοχή, να βελτιώσει τη διάθεσή του και να μειώσει τους κινδύνους για την υγεία που σχετίζονται με την καθιστική ζωή. Η διεπιστημονική θεραπεία αυτών των ατόμων περιλαμβάνει ρευματολόγους, ακτινολόγους, επιστήμονες ανθρώπινης κίνησης, γιατρούς αποκατάστασης, φυσιοθεραπευτές και προπονητές.","abstract_has_math":false,"creators":["Λίβα Σοφία-Χριστίνα","Liva Sofia-Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336146"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336146","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336146","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336146","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336146","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λίβα Σοφία-Χριστίνα","Liva Sofia-Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336146","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336146"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι φλεγμονώδεις ασθένειες των αρθρώσεων είναι μια ευρεία κατηγορία καταστάσεων που χαρακτηρίζονται από φλεγμονή των αρθρικών ιστών, η οποία συχνά οδηγεί σε βλάβη του χόνδρου και των οστών. Η φλεγμονή των αρθρώσεων σχετίζεται με σκελετική παθολογία σε διάφορες ασθένειες, όπως τη ρευματοειδής αρθρίτιδα , τη νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα , τις οροαρνητικές σπονδυλοαρθροπάθειες και το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο. Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι μηχανισμοί αναδιαμόρφωσης των οστών είναι ίδιοι σε διάφορες διαταραχές, κάθε ασθένεια έχει μια ξεχωριστή επίδραση στους σκελετικούς ιστούς. Κατά συνέπεια, αυτές οι διαταραχές χρησιμεύουν ως βοηθητικά μοντέλα για την κατανόηση τόσο των τοπικών όσο και των συστημικών επιδράσεων των φλεγμονωδών διεργασιών στα οστά. Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία των ρευματικών διαταραχών βελτιστοποιώντας τη σωματική και ψυχική υγεία, ενισχύοντας την ενέργεια, μειώνοντας την κούραση και βελτιώνοντας τον ύπνο. Έτσι, οι μύες γύρω από τις προσβεβλημένες αρθρώσεις, δυναμώνουν, η απώλεια οστικής πυκνότητας μειώνεται και ο έλεγχος του οιδήματος, της δυσκαμψίας και του πόνου των αρθρώσεων βελτιώνεται λόγω της μεγαλύτερης λίπανσης του χόνδρου. Επιπλέον, λίγο μετά την άσκηση, το άγχος μειώνεται και η διάθεση αυξάνεται. Το πρόγραμμα άσκησης ενός ασθενούς με ρευματικές διαταραχές εστιάζει στο να διατηρήσει ή να αποκαταστήσει το εύρος κίνησης των αρθρώσεων, να χτίσει μυϊκή δύναμη και αντοχή, να βελτιώσει τη διάθεσή του και να μειώσει τους κινδύνους για την υγεία που σχετίζονται με την καθιστική ζωή. Η διεπιστημονική θεραπεία αυτών των ατόμων περιλαμβάνει ρευματολόγους, ακτινολόγους, επιστήμονες ανθρώπινης κίνησης, γιατρούς αποκατάστασης, φυσιοθεραπευτές και προπονητές.","Inflammatory joint diseases are a broad category of conditions characterized by inflammation of joint tissues, often leading to cartilage and bone damage. Joint inflammation is associated with skeletal pathology in several diseases, including rheumatoid arthritis, juvenile idiopathic arthritis, seronegative spondyloarthropathies, and systemic lupus erythematosus. Although some mechanisms of bone remodeling are the same in various disorders, each disease has a distinct effect on skeletal tissues. Consequently, these disorders serve as helpful models for understanding both the local and systemic effects of inflammatory processes on bone. Physical activity can play an important role in the treatment of rheumatic disorders by optimizing physical and mental health, boosting energy, reducing fatigue and promoting sleep. Thus, the muscles around the affected joints are strengthened, bone loss is reduced and the control of joint swelling, stiffness and pain is improved due to greater lubrication of the cartilage. In addition, shortly after exercise, anxiety decreases and mood increases. A rheumatic disorder patient's exercise program focuses on maintaining or restoring joint range of motion, building muscle strength and endurance, improving mood, and reducing health risks associated with a sedentary lifestyle. The multidisciplinary treatment of these individuals includes rheumatologists, radiologists, human movement scientists, rehabilitation physicians, physical therapists, and trainers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμβολή της άσκησης στη πρόληψη και στην αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λίβα Σοφία-Χριστίνα","Liva Sofia-Christina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Οι φλεγμονώδεις ασθένειες των αρθρώσεων είναι μια ευρεία κατηγορία καταστάσεων που χαρακτηρίζονται από φλεγμονή των αρθρικών ιστών, η οποία συχνά οδηγεί σε βλάβη του χόνδρου και των οστών. Η φλεγμονή των αρθρώσεων σχετίζεται με σκελετική παθολογία σε διάφορες ασθένειες, όπως τη ρευματοειδής αρθρίτιδα , τη νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα , τις οροαρνητικές σπονδυλοαρθροπάθειες και το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο. Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι μηχανισμοί αναδιαμόρφωσης των οστών είναι ίδιοι σε διάφορες διαταραχές, κάθε ασθένεια έχει μια ξεχωριστή επίδραση στους σκελετικούς ιστούς. Κατά συνέπεια, αυτές οι διαταραχές χρησιμεύουν ως βοηθητικά μοντέλα για την κατανόηση τόσο των τοπικών όσο και των συστημικών επιδράσεων των φλεγμονωδών διεργασιών στα οστά. Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία των ρευματικών διαταραχών βελτιστοποιώντας τη σωματική και ψυχική υγεία, ενισχύοντας την ενέργεια, μειώνοντας την κούραση και βελτιώνοντας τον ύπνο. Έτσι, οι μύες γύρω από τις προσβεβλημένες αρθρώσεις, δυναμώνουν, η απώλεια οστικής πυκνότητας μειώνεται και ο έλεγχος του οιδήματος, της δυσκαμψίας και του πόνου των αρθρώσεων βελτιώνεται λόγω της μεγαλύτερης λίπανσης του χόνδρου. Επιπλέον, λίγο μετά την άσκηση, το άγχος μειώνεται και η διάθεση αυξάνεται. Το πρόγραμμα άσκησης ενός ασθενούς με ρευματικές διαταραχές εστιάζει στο να διατηρήσει ή να αποκαταστήσει το εύρος κίνησης των αρθρώσεων, να χτίσει μυϊκή δύναμη και αντοχή, να βελτιώσει τη διάθεσή του και να μειώσει τους κινδύνους για την υγεία που σχετίζονται με την καθιστική ζωή. Η διεπιστημονική θεραπεία αυτών των ατόμων περιλαμβάνει ρευματολόγους, ακτινολόγους, επιστήμονες ανθρώπινης κίνησης, γιατρούς αποκατάστασης, φυσιοθεραπευτές και προπονητές.","Inflammatory joint diseases are a broad category of conditions characterized by inflammation of joint tissues, often leading to cartilage and bone damage. Joint inflammation is associated with skeletal pathology in several diseases, including rheumatoid arthritis, juvenile idiopathic arthritis, seronegative spondyloarthropathies, and systemic lupus erythematosus. Although some mechanisms of bone remodeling are the same in various disorders, each disease has a distinct effect on skeletal tissues. Consequently, these disorders serve as helpful models for understanding both the local and systemic effects of inflammatory processes on bone. Physical activity can play an important role in the treatment of rheumatic disorders by optimizing physical and mental health, boosting energy, reducing fatigue and promoting sleep. Thus, the muscles around the affected joints are strengthened, bone loss is reduced and the control of joint swelling, stiffness and pain is improved due to greater lubrication of the cartilage. In addition, shortly after exercise, anxiety decreases and mood increases. A rheumatic disorder patient's exercise program focuses on maintaining or restoring joint range of motion, building muscle strength and endurance, improving mood, and reducing health risks associated with a sedentary lifestyle. The multidisciplinary treatment of these individuals includes rheumatologists, radiologists, human movement scientists, rehabilitation physicians, physical therapists, and trainers."],"dc:identifier":["uoadl:3336146","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336146"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η συμβολή της άσκησης στη πρόληψη και στην αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:53Z"}