{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336334"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336334","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοσολογικά χαρακτηριστικά σήψης στα νεογνά","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την ανοσολογική απόκριση των νεογνών στην σήψη και μελετά την μεταβολή βιοδεικτών στην νόσηση από τον ιό SARS-CοV-2. H νεογνική ηλικία χαρακτηρίζεται από ανωριμότητα στην λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Επικρατεί το σκέλος της έμφυτης ανοσίας και η άμυνα του νεογνού υποστηρίζεται κυρίως από αυτό. Το νεογνό είναι ιδιαίτερα ευάλωτο στους λοιμογόνους παράγοντες και η λοίμωξη μπορεί να εξελιχθεί ταχέως σε σήψη, σηπτικό σοκ και τελικά να καταλήξει σε θάνατο. Η προωρότητα είναι από σημαντική αιτία που επιβαρύνει την πρόγνωση της νόσου. Η σήψη άλλωστε είναι η αιτία για περισσότερο απο 15% των θανάτων στην νεογνική ηλικία. Η ανοσολογική απάντηση των νεογνών δεν είναι ισορροπημένη διότι υπερισχύει το ανοσοκατασταλτικό σκέλος και έτσι δεν είναι επαρκής. Παράλληλα κατά την ενεργοποίηση των κυτοκινών υπάρχει κίνδυνος υπερφλεγμονώδους απάντησης και ανάπτυξης του συνδρόμου υπερφλεγμονώδους αντίδρασης (SIRS). Στην διαδικασία αυτή μπορεί να συμμετέχει το ενδοθήλιο και ο μηχανισμός της πήξης ,με επιβαρυντικά αποτελέσματα σε ζωτικά όργανα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι επιπτώσεις της σήψης στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο οι οποίες μπορεί να εκδηλωθούν και αργότερα με την μορφή νευροαναπτυξιακών διαταραχών. Για την διάγνωση, την παρακολούθηση της εξέλιξης και την πρόγνωση της σήψης χρησιμοποιούμε βιοδείκτες, και κυρίως την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) και την προκαλσιτονίνη(PCT) και σπανιότερα άλλα βιομόρια. Η σήψη στα νεογνά διακρίνεται σε πρώιμη και όψιμη ανάλογα με την ημέρα ζωής που εκδηλώνεται. Οι συχνότεροι λοιμογόνοι παράγοντες που προκαλούν πρώιμη σήψη είναι ο Group B Streptococcus και η Echerichia Coli που προέρχονται από το περιγεννητικό περιβάλλον και την μητέρα. Μολύνουν το νεογνό ως επί το πλείστον με κάθετη μετάδοση Στην όψιμη εμπλέκονται κυρίως τα Gram+ μικρόβια Streptococcus και Staphilococcus που προέρχονται από το περιβάλλον στο οποίο βρέθηκε μετά την γέννηση. Κατά την διάρκεια των περασμένων ετών παρατηρήθηκαν κρούσματα από τον ιό SARS-CoV-2 και στα νεογνά. Η κάθετη μετάδοση είναι εξαιρετικά σπάνια, αντίθετα φαίνεται ότι τα νεογνά έρχονται σε επαφή με τον ιό και μολύνονται μετά την γέννηση τους. Για την παρακολούθηση της λοίμωξης με τον ιό SARS-CoV-2 μελετήθηκαν οι βιοδείκτες φερριτίνη, IL-10 IL-6 TNFa που γνωρίζουμε ότι στα μεγαλύτερα παιδιά και στους ενήλικες μεταβάλλονται και έχουν προγνωστική αξία για την έκβαση της νόσου. Στην παρούσα μελέτη μελετήθηκαν βιοδείκτες που μπορεί να επηρεάζονται κατά την διάρκεια της νόσου. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα της φεριττίνης νεογνών με αναπνευστική δυσχέρεια σε σχέση με αυτά που δεν είχαν, ανεξάρτητα με την αιτία που την προκάλεσε, ενώ οι άλλοι βιοδείκτες που μελετήθηκαν δεν φάνηκε να έχουν στατιστικά σημαντική διαφορά.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την ανοσολογική απόκριση των νεογνών στην σήψη και μελετά την μεταβολή βιοδεικτών στην νόσηση από τον ιό SARS-CοV-2. H νεογνική ηλικία χαρακτηρίζεται από ανωριμότητα στην λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Επικρατεί το σκέλος της έμφυτης ανοσίας και η άμυνα του νεογνού υποστηρίζεται κυρίως από αυτό. Το νεογνό είναι ιδιαίτερα ευάλωτο στους λοιμογόνους παράγοντες και η λοίμωξη μπορεί να εξελιχθεί ταχέως σε σήψη, σηπτικό σοκ και τελικά να καταλήξει σε θάνατο. Η προωρότητα είναι από σημαντική αιτία που επιβαρύνει την πρόγνωση της νόσου. Η σήψη άλλωστε είναι η αιτία για περισσότερο απο 15% των θανάτων στην νεογνική ηλικία. Η ανοσολογική απάντηση των νεογνών δεν είναι ισορροπημένη διότι υπερισχύει το ανοσοκατασταλτικό σκέλος και έτσι δεν είναι επαρκής. Παράλληλα κατά την ενεργοποίηση των κυτοκινών υπάρχει κίνδυνος υπερφλεγμονώδους απάντησης και ανάπτυξης του συνδρόμου υπερφλεγμονώδους αντίδρασης (SIRS). Στην διαδικασία αυτή μπορεί να συμμετέχει το ενδοθήλιο και ο μηχανισμός της πήξης ,με επιβαρυντικά αποτελέσματα σε ζωτικά όργανα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι επιπτώσεις της σήψης στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο οι οποίες μπορεί να εκδηλωθούν και αργότερα με την μορφή νευροαναπτυξιακών διαταραχών. Για την διάγνωση, την παρακολούθηση της εξέλιξης και την πρόγνωση της σήψης χρησιμοποιούμε βιοδείκτες, και κυρίως την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) και την προκαλσιτονίνη(PCT) και σπανιότερα άλλα βιομόρια. Η σήψη στα νεογνά διακρίνεται σε πρώιμη και όψιμη ανάλογα με την ημέρα ζωής που εκδηλώνεται. Οι συχνότεροι λοιμογόνοι παράγοντες που προκαλούν πρώιμη σήψη είναι ο Group B Streptococcus και η Echerichia Coli που προέρχονται από το περιγεννητικό περιβάλλον και την μητέρα. Μολύνουν το νεογνό ως επί το πλείστον με κάθετη μετάδοση Στην όψιμη εμπλέκονται κυρίως τα Gram+ μικρόβια Streptococcus και Staphilococcus που προέρχονται από το περιβάλλον στο οποίο βρέθηκε μετά την γέννηση. Κατά την διάρκεια των περασμένων ετών παρατηρήθηκαν κρούσματα από τον ιό SARS-CoV-2 και στα νεογνά. Η κάθετη μετάδοση είναι εξαιρετικά σπάνια, αντίθετα φαίνεται ότι τα νεογνά έρχονται σε επαφή με τον ιό και μολύνονται μετά την γέννηση τους. Για την παρακολούθηση της λοίμωξης με τον ιό SARS-CoV-2 μελετήθηκαν οι βιοδείκτες φερριτίνη, IL-10 IL-6 TNFa που γνωρίζουμε ότι στα μεγαλύτερα παιδιά και στους ενήλικες μεταβάλλονται και έχουν προγνωστική αξία για την έκβαση της νόσου. Στην παρούσα μελέτη μελετήθηκαν βιοδείκτες που μπορεί να επηρεάζονται κατά την διάρκεια της νόσου. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα της φεριττίνης νεογνών με αναπνευστική δυσχέρεια σε σχέση με αυτά που δεν είχαν, ανεξάρτητα με την αιτία που την προκάλεσε, ενώ οι άλλοι βιοδείκτες που μελετήθηκαν δεν φάνηκε να έχουν στατιστικά σημαντική διαφορά.","abstract_has_math":false,"creators":["Μουτάφη Aθηνά","Moutafi Athina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336334"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336334","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336334","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336334","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336334","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουτάφη Aθηνά","Moutafi Athina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336334","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336334"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την ανοσολογική απόκριση των νεογνών στην σήψη και μελετά την μεταβολή βιοδεικτών στην νόσηση από τον ιό SARS-CοV-2. H νεογνική ηλικία χαρακτηρίζεται από ανωριμότητα στην λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Επικρατεί το σκέλος της έμφυτης ανοσίας και η άμυνα του νεογνού υποστηρίζεται κυρίως από αυτό. Το νεογνό είναι ιδιαίτερα ευάλωτο στους λοιμογόνους παράγοντες και η λοίμωξη μπορεί να εξελιχθεί ταχέως σε σήψη, σηπτικό σοκ και τελικά να καταλήξει σε θάνατο. Η προωρότητα είναι από σημαντική αιτία που επιβαρύνει την πρόγνωση της νόσου. Η σήψη άλλωστε είναι η αιτία για περισσότερο απο 15% των θανάτων στην νεογνική ηλικία. Η ανοσολογική απάντηση των νεογνών δεν είναι ισορροπημένη διότι υπερισχύει το ανοσοκατασταλτικό σκέλος και έτσι δεν είναι επαρκής. Παράλληλα κατά την ενεργοποίηση των κυτοκινών υπάρχει κίνδυνος υπερφλεγμονώδους απάντησης και ανάπτυξης του συνδρόμου υπερφλεγμονώδους αντίδρασης (SIRS). Στην διαδικασία αυτή μπορεί να συμμετέχει το ενδοθήλιο και ο μηχανισμός της πήξης ,με επιβαρυντικά αποτελέσματα σε ζωτικά όργανα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι επιπτώσεις της σήψης στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο οι οποίες μπορεί να εκδηλωθούν και αργότερα με την μορφή νευροαναπτυξιακών διαταραχών. Για την διάγνωση, την παρακολούθηση της εξέλιξης και την πρόγνωση της σήψης χρησιμοποιούμε βιοδείκτες, και κυρίως την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) και την προκαλσιτονίνη(PCT) και σπανιότερα άλλα βιομόρια. Η σήψη στα νεογνά διακρίνεται σε πρώιμη και όψιμη ανάλογα με την ημέρα ζωής που εκδηλώνεται. Οι συχνότεροι λοιμογόνοι παράγοντες που προκαλούν πρώιμη σήψη είναι ο Group B Streptococcus και η Echerichia Coli που προέρχονται από το περιγεννητικό περιβάλλον και την μητέρα. Μολύνουν το νεογνό ως επί το πλείστον με κάθετη μετάδοση Στην όψιμη εμπλέκονται κυρίως τα Gram+ μικρόβια Streptococcus και Staphilococcus που προέρχονται από το περιβάλλον στο οποίο βρέθηκε μετά την γέννηση. Κατά την διάρκεια των περασμένων ετών παρατηρήθηκαν κρούσματα από τον ιό SARS-CoV-2 και στα νεογνά. Η κάθετη μετάδοση είναι εξαιρετικά σπάνια, αντίθετα φαίνεται ότι τα νεογνά έρχονται σε επαφή με τον ιό και μολύνονται μετά την γέννηση τους. Για την παρακολούθηση της λοίμωξης με τον ιό SARS-CoV-2 μελετήθηκαν οι βιοδείκτες φερριτίνη, IL-10 IL-6 TNFa που γνωρίζουμε ότι στα μεγαλύτερα παιδιά και στους ενήλικες μεταβάλλονται και έχουν προγνωστική αξία για την έκβαση της νόσου. Στην παρούσα μελέτη μελετήθηκαν βιοδείκτες που μπορεί να επηρεάζονται κατά την διάρκεια της νόσου. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα της φεριττίνης νεογνών με αναπνευστική δυσχέρεια σε σχέση με αυτά που δεν είχαν, ανεξάρτητα με την αιτία που την προκάλεσε, ενώ οι άλλοι βιοδείκτες που μελετήθηκαν δεν φάνηκε να έχουν στατιστικά σημαντική διαφορά.","This master dissertation examines the immune response of newborns to sepsis and studies the change of biomarkers during the disease caused by the SARS-CoV-2 virus. Neonatal age is characterized by immaturity in the activating of the immune system. The innate immunity armpredominates and the newborn's defenses are mainly supported by it. The newborn is particularly vulnerable to infectious agents and the infection can quickly develop into sepsis, septic shock and finally end in death. Prematurity worsens the prognosis. After all, sepsis is the cause for the15%of deaths in the neonatal age. The immune response is not balanced because the immunosuppressive part prevails and thus it is not sufficient. At the same time, during the activation of cytokines, there is a risk of a hyperinflammatory response and the development of the hyper-inflammatory reaction syndrome (SIRS). The endothelium and the coagulation mechanism can participate in this process, with aggravating effects on vital organs. Of particular interest are the effects of sepsis on the developing brain, which may manifest later in the form of neurodevelopmental disorders. To diagnose, monitor the progress and prognosis of sepsis, we use biomarkers, mainly C-reactive protein (CRP) and procalcitonin (PCT). Sepsis in newborns is divided into early and late depending on the day of life it manifests. The most frequent infectious agents that cause early sepsis are Streptococcus Group B and Echerichia Coli which come from the perinatal environment and the mother and infect the newborn by vertical transmission, while in late sepsis mainly Streptococcus Staphilococcus is involved which come from the environment in which it was found after birth . During the past years, the SARS-CoV-2 virus also caused infections in newborns. Vertical transmission was not proven, on the contrary, it seems that the newborns came into contact with the virus and became infected after their birth. To monitor the infection with the SARS-CoV-2 virus, the biomarkers ferritin, IL-10, IL-6, TNFa were studied which we know are altered in children and adult sand have prognostic value for disease outcome. In the present study, a statistically significant difference was observed in the ferritin levels of neonates with respiratory distress compared to those without, regardless of the cause while the other biomarkers studied did not appear to have. a statistically significant difference."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοσολογικά χαρακτηριστικά σήψης στα νεογνά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουτάφη Aθηνά","Moutafi Athina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την ανοσολογική απόκριση των νεογνών στην σήψη και μελετά την μεταβολή βιοδεικτών στην νόσηση από τον ιό SARS-CοV-2. H νεογνική ηλικία χαρακτηρίζεται από ανωριμότητα στην λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Επικρατεί το σκέλος της έμφυτης ανοσίας και η άμυνα του νεογνού υποστηρίζεται κυρίως από αυτό. Το νεογνό είναι ιδιαίτερα ευάλωτο στους λοιμογόνους παράγοντες και η λοίμωξη μπορεί να εξελιχθεί ταχέως σε σήψη, σηπτικό σοκ και τελικά να καταλήξει σε θάνατο. Η προωρότητα είναι από σημαντική αιτία που επιβαρύνει την πρόγνωση της νόσου. Η σήψη άλλωστε είναι η αιτία για περισσότερο απο 15% των θανάτων στην νεογνική ηλικία. Η ανοσολογική απάντηση των νεογνών δεν είναι ισορροπημένη διότι υπερισχύει το ανοσοκατασταλτικό σκέλος και έτσι δεν είναι επαρκής. Παράλληλα κατά την ενεργοποίηση των κυτοκινών υπάρχει κίνδυνος υπερφλεγμονώδους απάντησης και ανάπτυξης του συνδρόμου υπερφλεγμονώδους αντίδρασης (SIRS). Στην διαδικασία αυτή μπορεί να συμμετέχει το ενδοθήλιο και ο μηχανισμός της πήξης ,με επιβαρυντικά αποτελέσματα σε ζωτικά όργανα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι επιπτώσεις της σήψης στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο οι οποίες μπορεί να εκδηλωθούν και αργότερα με την μορφή νευροαναπτυξιακών διαταραχών. Για την διάγνωση, την παρακολούθηση της εξέλιξης και την πρόγνωση της σήψης χρησιμοποιούμε βιοδείκτες, και κυρίως την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) και την προκαλσιτονίνη(PCT) και σπανιότερα άλλα βιομόρια. Η σήψη στα νεογνά διακρίνεται σε πρώιμη και όψιμη ανάλογα με την ημέρα ζωής που εκδηλώνεται. Οι συχνότεροι λοιμογόνοι παράγοντες που προκαλούν πρώιμη σήψη είναι ο Group B Streptococcus και η Echerichia Coli που προέρχονται από το περιγεννητικό περιβάλλον και την μητέρα. Μολύνουν το νεογνό ως επί το πλείστον με κάθετη μετάδοση Στην όψιμη εμπλέκονται κυρίως τα Gram+ μικρόβια Streptococcus και Staphilococcus που προέρχονται από το περιβάλλον στο οποίο βρέθηκε μετά την γέννηση. Κατά την διάρκεια των περασμένων ετών παρατηρήθηκαν κρούσματα από τον ιό SARS-CoV-2 και στα νεογνά. Η κάθετη μετάδοση είναι εξαιρετικά σπάνια, αντίθετα φαίνεται ότι τα νεογνά έρχονται σε επαφή με τον ιό και μολύνονται μετά την γέννηση τους. Για την παρακολούθηση της λοίμωξης με τον ιό SARS-CoV-2 μελετήθηκαν οι βιοδείκτες φερριτίνη, IL-10 IL-6 TNFa που γνωρίζουμε ότι στα μεγαλύτερα παιδιά και στους ενήλικες μεταβάλλονται και έχουν προγνωστική αξία για την έκβαση της νόσου. Στην παρούσα μελέτη μελετήθηκαν βιοδείκτες που μπορεί να επηρεάζονται κατά την διάρκεια της νόσου. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα της φεριττίνης νεογνών με αναπνευστική δυσχέρεια σε σχέση με αυτά που δεν είχαν, ανεξάρτητα με την αιτία που την προκάλεσε, ενώ οι άλλοι βιοδείκτες που μελετήθηκαν δεν φάνηκε να έχουν στατιστικά σημαντική διαφορά.","This master dissertation examines the immune response of newborns to sepsis and studies the change of biomarkers during the disease caused by the SARS-CoV-2 virus. Neonatal age is characterized by immaturity in the activating of the immune system. The innate immunity armpredominates and the newborn's defenses are mainly supported by it. The newborn is particularly vulnerable to infectious agents and the infection can quickly develop into sepsis, septic shock and finally end in death. Prematurity worsens the prognosis. After all, sepsis is the cause for the15%of deaths in the neonatal age. The immune response is not balanced because the immunosuppressive part prevails and thus it is not sufficient. At the same time, during the activation of cytokines, there is a risk of a hyperinflammatory response and the development of the hyper-inflammatory reaction syndrome (SIRS). The endothelium and the coagulation mechanism can participate in this process, with aggravating effects on vital organs. Of particular interest are the effects of sepsis on the developing brain, which may manifest later in the form of neurodevelopmental disorders. To diagnose, monitor the progress and prognosis of sepsis, we use biomarkers, mainly C-reactive protein (CRP) and procalcitonin (PCT). Sepsis in newborns is divided into early and late depending on the day of life it manifests. The most frequent infectious agents that cause early sepsis are Streptococcus Group B and Echerichia Coli which come from the perinatal environment and the mother and infect the newborn by vertical transmission, while in late sepsis mainly Streptococcus Staphilococcus is involved which come from the environment in which it was found after birth . During the past years, the SARS-CoV-2 virus also caused infections in newborns. Vertical transmission was not proven, on the contrary, it seems that the newborns came into contact with the virus and became infected after their birth. To monitor the infection with the SARS-CoV-2 virus, the biomarkers ferritin, IL-10, IL-6, TNFa were studied which we know are altered in children and adult sand have prognostic value for disease outcome. In the present study, a statistically significant difference was observed in the ferritin levels of neonates with respiratory distress compared to those without, regardless of the cause while the other biomarkers studied did not appear to have. a statistically significant difference."],"dc:identifier":["uoadl:3336334","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336334"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανοσολογικά χαρακτηριστικά σήψης στα νεογνά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z"}