{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336356"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336356","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αντιπηκτική θεραπεία και νοσος COVID-19","abstract":"Σκοπός. Η συλλογή των βιβλιογραφικών δεδομένων σχετικών με την αντιπηκτική αγωγή σε ασθενείς με λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2 κατά την πρώτη φάση της πανδημίας, και η κριτική παρουσίασή τους. Μέθοδος. Για το σκοπό της παρούσας εργασίας ανασκοπήθηκε η διεθνής βιβλιογραφία μέσω της μηχανής αναζήτησης Pubmed και χρησιμοποιώντας ως φράσεις κλειδιά τις «heparin AND COVID-19» και «anticoagulants AND COVID-19». Η βιβλιογραφία αφορούσε άρθρα που είχαν συγγραφεί τους πρώτους μήνες του 2020. Αποτελέσματα. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας φάνηκε αρχικά η αυξημένη επίπτωση των φλεβικών και αρτηριακών θρομβώσεων στους ασθενείς με νόσο COVID-19, παρόλο που τα ποσοστά διέφεραν μεταξύ των μελετών. Εύλογα προέκυψε η ανάγκη χρήσης προφυλακτικής αντιπηκτικής αγωγής με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους σε όλους στους ασθενείς με νόσο COVID-19 που έχρηζαν νοσηλείας, εκτός αν υπήρχε αντένδειξη, κυρίως σε περιπτώσεις αιμορραγίας ή θρομβοπενίας. Η προφυλακτική αντιπηκτική αγωγή συνδέθηκε με μείωση της θνητότητας. Επί υψηλής υποψίας θρομβωτικού επεισοδίου , η προφυλακτική δόση ήταν δυνατό να αναβαθμιστεί, ιδίως σε νοσηλευόμενους στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και τους βαρέως πάσχοντες. Για τους ασθενείς με επιβεβαιωμένο θρομβωτικό επεισόδιο συστηνόταν η χρήση θεραπευτικής αντιπηκτικής αγωγής. Στη διαστρωμάτωση του κινδύνου θρόμβωσης των ασθενών με νόσο COVID-19 σημαντική θέση καταλάμβαναν ο προσδιορισμός του επιπέδου των D-dimers και η βαθμολογία των ασθενών στο SIC-score. Συμπέρασμα. Τα αποτελέσματα των διαφόρων μελετών παρουσίαζαν διαφορές στο δοσολογικό σχήμα της ηπαρίνης. Ωστόσο, οι περισσότερες συνέκλιναν τόσο στα πλεονεκτήματα της προφυλακτικής χρήσης ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους όσο και στην αναγκαιότητα διενέργειας περισσότερων μελετών που θα διαλευκάνουν τα δυσεπίλυτα προβλήματα στη χρήση της αντιπηκτικής αγωγής κατά τη διαχείριση του ασύμμετρου όγκου των ασθενών με νόσο COVID-19.","abstract_html":"Σκοπός. Η συλλογή των βιβλιογραφικών δεδομένων σχετικών με την αντιπηκτική αγωγή σε ασθενείς με λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2 κατά την πρώτη φάση της πανδημίας, και η κριτική παρουσίασή τους. Μέθοδος. Για το σκοπό της παρούσας εργασίας ανασκοπήθηκε η διεθνής βιβλιογραφία μέσω της μηχανής αναζήτησης Pubmed και χρησιμοποιώντας ως φράσεις κλειδιά τις «heparin AND COVID-19» και «anticoagulants AND COVID-19». Η βιβλιογραφία αφορούσε άρθρα που είχαν συγγραφεί τους πρώτους μήνες του 2020. Αποτελέσματα. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας φάνηκε αρχικά η αυξημένη επίπτωση των φλεβικών και αρτηριακών θρομβώσεων στους ασθενείς με νόσο COVID-19, παρόλο που τα ποσοστά διέφεραν μεταξύ των μελετών. Εύλογα προέκυψε η ανάγκη χρήσης προφυλακτικής αντιπηκτικής αγωγής με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους σε όλους στους ασθενείς με νόσο COVID-19 που έχρηζαν νοσηλείας, εκτός αν υπήρχε αντένδειξη, κυρίως σε περιπτώσεις αιμορραγίας ή θρομβοπενίας. Η προφυλακτική αντιπηκτική αγωγή συνδέθηκε με μείωση της θνητότητας. Επί υψηλής υποψίας θρομβωτικού επεισοδίου , η προφυλακτική δόση ήταν δυνατό να αναβαθμιστεί, ιδίως σε νοσηλευόμενους στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και τους βαρέως πάσχοντες. Για τους ασθενείς με επιβεβαιωμένο θρομβωτικό επεισόδιο συστηνόταν η χρήση θεραπευτικής αντιπηκτικής αγωγής. Στη διαστρωμάτωση του κινδύνου θρόμβωσης των ασθενών με νόσο COVID-19 σημαντική θέση καταλάμβαναν ο προσδιορισμός του επιπέδου των D-dimers και η βαθμολογία των ασθενών στο SIC-score. Συμπέρασμα. Τα αποτελέσματα των διαφόρων μελετών παρουσίαζαν διαφορές στο δοσολογικό σχήμα της ηπαρίνης. Ωστόσο, οι περισσότερες συνέκλιναν τόσο στα πλεονεκτήματα της προφυλακτικής χρήσης ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους όσο και στην αναγκαιότητα διενέργειας περισσότερων μελετών που θα διαλευκάνουν τα δυσεπίλυτα προβλήματα στη χρήση της αντιπηκτικής αγωγής κατά τη διαχείριση του ασύμμετρου όγκου των ασθενών με νόσο COVID-19.","abstract_has_math":false,"creators":["Μιχελάκης Ευάγγελος","Michelakis Evangelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336356"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336356","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336356","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336356","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336356","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μιχελάκης Ευάγγελος","Michelakis Evangelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336356","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336356"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός. Η συλλογή των βιβλιογραφικών δεδομένων σχετικών με την αντιπηκτική αγωγή σε ασθενείς με λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2 κατά την πρώτη φάση της πανδημίας, και η κριτική παρουσίασή τους. Μέθοδος. Για το σκοπό της παρούσας εργασίας ανασκοπήθηκε η διεθνής βιβλιογραφία μέσω της μηχανής αναζήτησης Pubmed και χρησιμοποιώντας ως φράσεις κλειδιά τις «heparin AND COVID-19» και «anticoagulants AND COVID-19». Η βιβλιογραφία αφορούσε άρθρα που είχαν συγγραφεί τους πρώτους μήνες του 2020. Αποτελέσματα. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας φάνηκε αρχικά η αυξημένη επίπτωση των φλεβικών και αρτηριακών θρομβώσεων στους ασθενείς με νόσο COVID-19, παρόλο που τα ποσοστά διέφεραν μεταξύ των μελετών. Εύλογα προέκυψε η ανάγκη χρήσης προφυλακτικής αντιπηκτικής αγωγής με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους σε όλους στους ασθενείς με νόσο COVID-19 που έχρηζαν νοσηλείας, εκτός αν υπήρχε αντένδειξη, κυρίως σε περιπτώσεις αιμορραγίας ή θρομβοπενίας. Η προφυλακτική αντιπηκτική αγωγή συνδέθηκε με μείωση της θνητότητας. Επί υψηλής υποψίας θρομβωτικού επεισοδίου , η προφυλακτική δόση ήταν δυνατό να αναβαθμιστεί, ιδίως σε νοσηλευόμενους στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και τους βαρέως πάσχοντες. Για τους ασθενείς με επιβεβαιωμένο θρομβωτικό επεισόδιο συστηνόταν η χρήση θεραπευτικής αντιπηκτικής αγωγής. Στη διαστρωμάτωση του κινδύνου θρόμβωσης των ασθενών με νόσο COVID-19 σημαντική θέση καταλάμβαναν ο προσδιορισμός του επιπέδου των D-dimers και η βαθμολογία των ασθενών στο SIC-score. Συμπέρασμα. Τα αποτελέσματα των διαφόρων μελετών παρουσίαζαν διαφορές στο δοσολογικό σχήμα της ηπαρίνης. Ωστόσο, οι περισσότερες συνέκλιναν τόσο στα πλεονεκτήματα της προφυλακτικής χρήσης ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους όσο και στην αναγκαιότητα διενέργειας περισσότερων μελετών που θα διαλευκάνουν τα δυσεπίλυτα προβλήματα στη χρήση της αντιπηκτικής αγωγής κατά τη διαχείριση του ασύμμετρου όγκου των ασθενών με νόσο COVID-19.","Purpose. The collection of data from the literature concerning the anticoagulant regime in patients with SARS-CoV-2 infection during the first phase of the pandemic, as well as their critical presentation Method. The reviewed literature was retrieved from the Pubmed database using the key-phrases “heparin AND COVID-19” and “anticoagulation AND COVID-19”. The search concerned articles written durind the first months of the pandemic. Results. Even though the percentages differed, the incidence of arterial and venous thromboses was increased in patients with COVID-19. As a result, low molecular weight heparin (LMWH) was administered as prophylaxis to every patient requiring hospitalization, unless a contraindication existed, mainly in cases of bleeding or thrombocytopenia. The prophylactic administration of LMWH was correlated with decreased mortality. In cases of high suspicion of a thrombotic event, especially in critically ill and patients in intensive care units, the dose of the prophylactic anticoagulation could be increased. Therapeutic anticoagulation was recommended when a thrombotic complication was confirmed. Measuring the D-dimers level and defining the SIC score were important in the thrombotic risk stratification of COVID-19 patients. Conclusion. The retrieved articles differed in the LMWH regime. Nevertheless, most of them agreed both on the advantages of heparin administration and the necessity of more studies attempting to answer the difficult questions concerning the use of anticoagulation when facing a disproportionately large number of COVID-19 patients"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αντιπηκτική θεραπεία και νοσος COVID-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μιχελάκης Ευάγγελος","Michelakis Evangelos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκοπός. Η συλλογή των βιβλιογραφικών δεδομένων σχετικών με την αντιπηκτική αγωγή σε ασθενείς με λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2 κατά την πρώτη φάση της πανδημίας, και η κριτική παρουσίασή τους. Μέθοδος. Για το σκοπό της παρούσας εργασίας ανασκοπήθηκε η διεθνής βιβλιογραφία μέσω της μηχανής αναζήτησης Pubmed και χρησιμοποιώντας ως φράσεις κλειδιά τις «heparin AND COVID-19» και «anticoagulants AND COVID-19». Η βιβλιογραφία αφορούσε άρθρα που είχαν συγγραφεί τους πρώτους μήνες του 2020. Αποτελέσματα. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας φάνηκε αρχικά η αυξημένη επίπτωση των φλεβικών και αρτηριακών θρομβώσεων στους ασθενείς με νόσο COVID-19, παρόλο που τα ποσοστά διέφεραν μεταξύ των μελετών. Εύλογα προέκυψε η ανάγκη χρήσης προφυλακτικής αντιπηκτικής αγωγής με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους σε όλους στους ασθενείς με νόσο COVID-19 που έχρηζαν νοσηλείας, εκτός αν υπήρχε αντένδειξη, κυρίως σε περιπτώσεις αιμορραγίας ή θρομβοπενίας. Η προφυλακτική αντιπηκτική αγωγή συνδέθηκε με μείωση της θνητότητας. Επί υψηλής υποψίας θρομβωτικού επεισοδίου , η προφυλακτική δόση ήταν δυνατό να αναβαθμιστεί, ιδίως σε νοσηλευόμενους στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και τους βαρέως πάσχοντες. Για τους ασθενείς με επιβεβαιωμένο θρομβωτικό επεισόδιο συστηνόταν η χρήση θεραπευτικής αντιπηκτικής αγωγής. Στη διαστρωμάτωση του κινδύνου θρόμβωσης των ασθενών με νόσο COVID-19 σημαντική θέση καταλάμβαναν ο προσδιορισμός του επιπέδου των D-dimers και η βαθμολογία των ασθενών στο SIC-score. Συμπέρασμα. Τα αποτελέσματα των διαφόρων μελετών παρουσίαζαν διαφορές στο δοσολογικό σχήμα της ηπαρίνης. Ωστόσο, οι περισσότερες συνέκλιναν τόσο στα πλεονεκτήματα της προφυλακτικής χρήσης ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους όσο και στην αναγκαιότητα διενέργειας περισσότερων μελετών που θα διαλευκάνουν τα δυσεπίλυτα προβλήματα στη χρήση της αντιπηκτικής αγωγής κατά τη διαχείριση του ασύμμετρου όγκου των ασθενών με νόσο COVID-19.","Purpose. The collection of data from the literature concerning the anticoagulant regime in patients with SARS-CoV-2 infection during the first phase of the pandemic, as well as their critical presentation Method. The reviewed literature was retrieved from the Pubmed database using the key-phrases “heparin AND COVID-19” and “anticoagulation AND COVID-19”. The search concerned articles written durind the first months of the pandemic. Results. Even though the percentages differed, the incidence of arterial and venous thromboses was increased in patients with COVID-19. As a result, low molecular weight heparin (LMWH) was administered as prophylaxis to every patient requiring hospitalization, unless a contraindication existed, mainly in cases of bleeding or thrombocytopenia. The prophylactic administration of LMWH was correlated with decreased mortality. In cases of high suspicion of a thrombotic event, especially in critically ill and patients in intensive care units, the dose of the prophylactic anticoagulation could be increased. Therapeutic anticoagulation was recommended when a thrombotic complication was confirmed. Measuring the D-dimers level and defining the SIC score were important in the thrombotic risk stratification of COVID-19 patients. Conclusion. The retrieved articles differed in the LMWH regime. Nevertheless, most of them agreed both on the advantages of heparin administration and the necessity of more studies attempting to answer the difficult questions concerning the use of anticoagulation when facing a disproportionately large number of COVID-19 patients"],"dc:identifier":["uoadl:3336356","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336356"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αντιπηκτική θεραπεία και νοσος COVID-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z"}