{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336421"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336421","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Erosive tooth wear in children and adolescents: awareness, knowledge, and management. A case-based questionnaire among Greek dentists.","abstract":"Υπόβαθρο: Με μια ολοένα αυξανόμενη συχνότητα που συνδέεται με τις σύγχρονες διατροφικές συνήθειες και τον μοντέρνο τρόπο ζωής, η οδοντική διάβρωση αποτελεί ένα αυξανόμενο κλινικό πρόβλημα. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιορισθεί η γενική γνώση και εμπειρία των Ελλήνων οδοντιάτρων σχετικά με τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες (12-30 ετών), και βασιζόμενοι σε ένα κλινικό περιστατικό, να διερευνηθούν οι προτιμήσεις τους σχετικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση αυτών των βλαβών. Μέθοδοι:. Πρόκειται για μια διαστρωματική μελέτη που χρησιμοποίησε ένα ψηφιακό ερωτηματολόγιο το οποίο απεστάλη ηλεκτρονικά σε ένα διαστρωματοποιημένο δείγμα ενεργών οδοντιάτρων, μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αττικής (n=218). Στοιχεία σχετικά με την κλινική καταγραφή, τους πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες και την κλινική διαχείριση των βλαβών διαβρωτικής οδοντικής φθοράς συλλέχθηκαν. Περιγραφική στατιστική, δοκιμασίες χ2 και σχετικοί λόγοι συμπληρωματικών πιθανοτήτων (odds ratio) εφαρμόστηκαν για την επεξεργασία των αποτελεσμάτων Αποτελέσματα: Το ποσοστό απάντησης ήταν 96%. Η πλειοψηφία (71%) κατέγραφε τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς στους ασθενείς αλλά μόνο το 5% χρησιμοποιούσε ένα καθιερωμένο σύστημα καταγραφής (δείκτη). Πάνω από το εβδομήντα τοις εκατό των συμμετεχόντων εύρισκαν τους πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες της νόσου, με τη συχνή κατανάλωση ανθρακούχων αναψυκτικών (67%) και όξινων τροφών (56%) να είναι οι πιο συχνά αναφερόμενες αιτίες. Οι περισσότεροι από όσους απάντησαν διαχειρίζονταν τους ασθενείς με βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς στο ιδιωτικό τους οδοντιατρείο, ενώ το 23% τους παρέπεμπαν σε άλλο εξειδικευμένο οδοντίατρο ή πανεπιστημιακή κλινική. Οι συμμετέχοντες επικεντρώνονταν στην δευτερογενή πρόληψη (οδηγίες διατροφής και στοματικής υγιεινής, έκθεση σε φθόριο) και προτιμούσαν λιγότερο επεμβατικές θεραπευτικές μεθόδους για τα πρόσθια δόντια, με τις πιο επεμβατικές επιλογές να περιορίζονται στους κάτω γομφίους. Συμπεράσματα: Η πλειοψηφία των Ελλήνων οδοντιάτρων που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη κατέγραφαν τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς και τις πιθανές τους αιτίες. Φαίνεται επίσης ότι έχουν υιοθετήσει προληπτικές τακτικές και μεθόδους ελάχιστης παρέμβασης για τη διαχείριση των βλαβών σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Διαπιστώθηκε ωστόσο η ανάγκη για βελτίωση της αξιολόγησης και καταγραφής των βλαβών, της καταγραφής και η ανάλυσης των διατροφικών συνηθειών καθώς επίσης να βελτιωθεί η καταγραφή των στοιχείων του σιέλου.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Με μια ολοένα αυξανόμενη συχνότητα που συνδέεται με τις σύγχρονες διατροφικές συνήθειες και τον μοντέρνο τρόπο ζωής, η οδοντική διάβρωση αποτελεί ένα αυξανόμενο κλινικό πρόβλημα. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιορισθεί η γενική γνώση και εμπειρία των Ελλήνων οδοντιάτρων σχετικά με τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες (12-30 ετών), και βασιζόμενοι σε ένα κλινικό περιστατικό, να διερευνηθούν οι προτιμήσεις τους σχετικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση αυτών των βλαβών. Μέθοδοι:. Πρόκειται για μια διαστρωματική μελέτη που χρησιμοποίησε ένα ψηφιακό ερωτηματολόγιο το οποίο απεστάλη ηλεκτρονικά σε ένα διαστρωματοποιημένο δείγμα ενεργών οδοντιάτρων, μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αττικής (n=218). Στοιχεία σχετικά με την κλινική καταγραφή, τους πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες και την κλινική διαχείριση των βλαβών διαβρωτικής οδοντικής φθοράς συλλέχθηκαν. Περιγραφική στατιστική, δοκιμασίες χ2 και σχετικοί λόγοι συμπληρωματικών πιθανοτήτων (odds ratio) εφαρμόστηκαν για την επεξεργασία των αποτελεσμάτων Αποτελέσματα: Το ποσοστό απάντησης ήταν 96%. Η πλειοψηφία (71%) κατέγραφε τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς στους ασθενείς αλλά μόνο το 5% χρησιμοποιούσε ένα καθιερωμένο σύστημα καταγραφής (δείκτη). Πάνω από το εβδομήντα τοις εκατό των συμμετεχόντων εύρισκαν τους πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες της νόσου, με τη συχνή κατανάλωση ανθρακούχων αναψυκτικών (67%) και όξινων τροφών (56%) να είναι οι πιο συχνά αναφερόμενες αιτίες. Οι περισσότεροι από όσους απάντησαν διαχειρίζονταν τους ασθενείς με βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς στο ιδιωτικό τους οδοντιατρείο, ενώ το 23% τους παρέπεμπαν σε άλλο εξειδικευμένο οδοντίατρο ή πανεπιστημιακή κλινική. Οι συμμετέχοντες επικεντρώνονταν στην δευτερογενή πρόληψη (οδηγίες διατροφής και στοματικής υγιεινής, έκθεση σε φθόριο) και προτιμούσαν λιγότερο επεμβατικές θεραπευτικές μεθόδους για τα πρόσθια δόντια, με τις πιο επεμβατικές επιλογές να περιορίζονται στους κάτω γομφίους. Συμπεράσματα: Η πλειοψηφία των Ελλήνων οδοντιάτρων που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη κατέγραφαν τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς και τις πιθανές τους αιτίες. Φαίνεται επίσης ότι έχουν υιοθετήσει προληπτικές τακτικές και μεθόδους ελάχιστης παρέμβασης για τη διαχείριση των βλαβών σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Διαπιστώθηκε ωστόσο η ανάγκη για βελτίωση της αξιολόγησης και καταγραφής των βλαβών, της καταγραφής και η ανάλυσης των διατροφικών συνηθειών καθώς επίσης να βελτιωθεί η καταγραφή των στοιχείων του σιέλου.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζημάρκου Σοφία","Chatzimarkou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336421"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336421","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336421","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336421","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336421","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζημάρκου Σοφία","Chatzimarkou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336421","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336421"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Με μια ολοένα αυξανόμενη συχνότητα που συνδέεται με τις σύγχρονες διατροφικές συνήθειες και τον μοντέρνο τρόπο ζωής, η οδοντική διάβρωση αποτελεί ένα αυξανόμενο κλινικό πρόβλημα. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιορισθεί η γενική γνώση και εμπειρία των Ελλήνων οδοντιάτρων σχετικά με τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες (12-30 ετών), και βασιζόμενοι σε ένα κλινικό περιστατικό, να διερευνηθούν οι προτιμήσεις τους σχετικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση αυτών των βλαβών. Μέθοδοι:. Πρόκειται για μια διαστρωματική μελέτη που χρησιμοποίησε ένα ψηφιακό ερωτηματολόγιο το οποίο απεστάλη ηλεκτρονικά σε ένα διαστρωματοποιημένο δείγμα ενεργών οδοντιάτρων, μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αττικής (n=218). Στοιχεία σχετικά με την κλινική καταγραφή, τους πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες και την κλινική διαχείριση των βλαβών διαβρωτικής οδοντικής φθοράς συλλέχθηκαν. Περιγραφική στατιστική, δοκιμασίες χ2 και σχετικοί λόγοι συμπληρωματικών πιθανοτήτων (odds ratio) εφαρμόστηκαν για την επεξεργασία των αποτελεσμάτων Αποτελέσματα: Το ποσοστό απάντησης ήταν 96%. Η πλειοψηφία (71%) κατέγραφε τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς στους ασθενείς αλλά μόνο το 5% χρησιμοποιούσε ένα καθιερωμένο σύστημα καταγραφής (δείκτη). Πάνω από το εβδομήντα τοις εκατό των συμμετεχόντων εύρισκαν τους πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες της νόσου, με τη συχνή κατανάλωση ανθρακούχων αναψυκτικών (67%) και όξινων τροφών (56%) να είναι οι πιο συχνά αναφερόμενες αιτίες. Οι περισσότεροι από όσους απάντησαν διαχειρίζονταν τους ασθενείς με βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς στο ιδιωτικό τους οδοντιατρείο, ενώ το 23% τους παρέπεμπαν σε άλλο εξειδικευμένο οδοντίατρο ή πανεπιστημιακή κλινική. Οι συμμετέχοντες επικεντρώνονταν στην δευτερογενή πρόληψη (οδηγίες διατροφής και στοματικής υγιεινής, έκθεση σε φθόριο) και προτιμούσαν λιγότερο επεμβατικές θεραπευτικές μεθόδους για τα πρόσθια δόντια, με τις πιο επεμβατικές επιλογές να περιορίζονται στους κάτω γομφίους. Συμπεράσματα: Η πλειοψηφία των Ελλήνων οδοντιάτρων που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη κατέγραφαν τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς και τις πιθανές τους αιτίες. Φαίνεται επίσης ότι έχουν υιοθετήσει προληπτικές τακτικές και μεθόδους ελάχιστης παρέμβασης για τη διαχείριση των βλαβών σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Διαπιστώθηκε ωστόσο η ανάγκη για βελτίωση της αξιολόγησης και καταγραφής των βλαβών, της καταγραφής και η ανάλυσης των διατροφικών συνηθειών καθώς επίσης να βελτιωθεί η καταγραφή των στοιχείων του σιέλου.","Background: With a prevalence linked to modern lifestyles, dental erosion is a growing clinical problem. The aim of the present study was to record awareness and knowledge of erosive tooth wear (ETW) in children, adolescents and young adults among Greek dentists and, based on one case, explore their preferred treatment decisions. Methods: A cross-sectional study based on a digital questionnaire distributed to a stratified sample of dentists practicing in Athens (n=218). Data regarding clinical scoring, possible etiological factors, and clinical management of ETW were collected. Descriptive statistics, Chi-square tests, and odds ratio calculations were applied to process the outcome. Results: The response rate was 96%. The majority (71%) recorded ETW among their patients but only 5% used an established scoring system. Almost one-third registered only the location of lesions. Over seventy percent of the respondents disclosed the possible causes of the condition, with frequent consumption of fizzy soft drinks (67%) and acidic foods (56%) being the most common. Most respondents managed patients with ETW in their own clinic while 23% referred them to another specialized dentist or a university clinic. The respondents focused on secondary prevention (dietary advice, oral hygiene, and fluoride exposure) and preferred less invasive options for anterior teeth, with restorative options restricted to the lower molars. Conclusions: The majority of the Greek dentists taking part in this survey registered ETW and its possible causes and seem to have adopted a preventive and minimally invasive approach for the management of children, adolescents and young adults. There was however room for improvement regarding the case documentation, such as scoring, eating/drinking habits, and salivary diagnostics."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Erosive tooth wear in children and adolescents: awareness, knowledge, and management. A case-based questionnaire among Greek dentists."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζημάρκου Σοφία","Chatzimarkou Sofia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Με μια ολοένα αυξανόμενη συχνότητα που συνδέεται με τις σύγχρονες διατροφικές συνήθειες και τον μοντέρνο τρόπο ζωής, η οδοντική διάβρωση αποτελεί ένα αυξανόμενο κλινικό πρόβλημα. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιορισθεί η γενική γνώση και εμπειρία των Ελλήνων οδοντιάτρων σχετικά με τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες (12-30 ετών), και βασιζόμενοι σε ένα κλινικό περιστατικό, να διερευνηθούν οι προτιμήσεις τους σχετικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση αυτών των βλαβών. Μέθοδοι:. Πρόκειται για μια διαστρωματική μελέτη που χρησιμοποίησε ένα ψηφιακό ερωτηματολόγιο το οποίο απεστάλη ηλεκτρονικά σε ένα διαστρωματοποιημένο δείγμα ενεργών οδοντιάτρων, μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αττικής (n=218). Στοιχεία σχετικά με την κλινική καταγραφή, τους πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες και την κλινική διαχείριση των βλαβών διαβρωτικής οδοντικής φθοράς συλλέχθηκαν. Περιγραφική στατιστική, δοκιμασίες χ2 και σχετικοί λόγοι συμπληρωματικών πιθανοτήτων (odds ratio) εφαρμόστηκαν για την επεξεργασία των αποτελεσμάτων Αποτελέσματα: Το ποσοστό απάντησης ήταν 96%. Η πλειοψηφία (71%) κατέγραφε τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς στους ασθενείς αλλά μόνο το 5% χρησιμοποιούσε ένα καθιερωμένο σύστημα καταγραφής (δείκτη). Πάνω από το εβδομήντα τοις εκατό των συμμετεχόντων εύρισκαν τους πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες της νόσου, με τη συχνή κατανάλωση ανθρακούχων αναψυκτικών (67%) και όξινων τροφών (56%) να είναι οι πιο συχνά αναφερόμενες αιτίες. Οι περισσότεροι από όσους απάντησαν διαχειρίζονταν τους ασθενείς με βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς στο ιδιωτικό τους οδοντιατρείο, ενώ το 23% τους παρέπεμπαν σε άλλο εξειδικευμένο οδοντίατρο ή πανεπιστημιακή κλινική. Οι συμμετέχοντες επικεντρώνονταν στην δευτερογενή πρόληψη (οδηγίες διατροφής και στοματικής υγιεινής, έκθεση σε φθόριο) και προτιμούσαν λιγότερο επεμβατικές θεραπευτικές μεθόδους για τα πρόσθια δόντια, με τις πιο επεμβατικές επιλογές να περιορίζονται στους κάτω γομφίους. Συμπεράσματα: Η πλειοψηφία των Ελλήνων οδοντιάτρων που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη κατέγραφαν τις βλάβες διαβρωτικής οδοντικής φθοράς και τις πιθανές τους αιτίες. Φαίνεται επίσης ότι έχουν υιοθετήσει προληπτικές τακτικές και μεθόδους ελάχιστης παρέμβασης για τη διαχείριση των βλαβών σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Διαπιστώθηκε ωστόσο η ανάγκη για βελτίωση της αξιολόγησης και καταγραφής των βλαβών, της καταγραφής και η ανάλυσης των διατροφικών συνηθειών καθώς επίσης να βελτιωθεί η καταγραφή των στοιχείων του σιέλου.","Background: With a prevalence linked to modern lifestyles, dental erosion is a growing clinical problem. The aim of the present study was to record awareness and knowledge of erosive tooth wear (ETW) in children, adolescents and young adults among Greek dentists and, based on one case, explore their preferred treatment decisions. Methods: A cross-sectional study based on a digital questionnaire distributed to a stratified sample of dentists practicing in Athens (n=218). Data regarding clinical scoring, possible etiological factors, and clinical management of ETW were collected. Descriptive statistics, Chi-square tests, and odds ratio calculations were applied to process the outcome. Results: The response rate was 96%. The majority (71%) recorded ETW among their patients but only 5% used an established scoring system. Almost one-third registered only the location of lesions. Over seventy percent of the respondents disclosed the possible causes of the condition, with frequent consumption of fizzy soft drinks (67%) and acidic foods (56%) being the most common. Most respondents managed patients with ETW in their own clinic while 23% referred them to another specialized dentist or a university clinic. The respondents focused on secondary prevention (dietary advice, oral hygiene, and fluoride exposure) and preferred less invasive options for anterior teeth, with restorative options restricted to the lower molars. Conclusions: The majority of the Greek dentists taking part in this survey registered ETW and its possible causes and seem to have adopted a preventive and minimally invasive approach for the management of children, adolescents and young adults. There was however room for improvement regarding the case documentation, such as scoring, eating/drinking habits, and salivary diagnostics."],"dc:identifier":["uoadl:3336421","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336421"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Erosive tooth wear in children and adolescents: awareness, knowledge, and management. A case-based questionnaire among Greek dentists."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z"}