{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336435"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336435","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Parents’ Knowledge, Attitudes and Preferences regarding Dental Treatment in their Children","abstract":"Εισαγωγή: Η τερηδόνα της νεογιλής οδοντοφυΐας αποτελεί την 10η συχνότερη ανθρώπινη ασθένεια, η οποία πλήττει 621 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως. Η θεραπευτική προσέγγιση των νεογιλών δοντιών περιλαμβάνει ένα μεγάλο εύρος εργασιών σε επίπεδο πολφού και σε επίπεδο μύλης. Στις τεχνικές αυτές προστίθεται η αντιμετώπιση της τερηδόνας με την αρχή της ελάχιστης παρέμβασης. Η θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό αργυρό είναι μια απλή, ανώδυνη και γρήγορη διαδικασία που αναχαιτίζει τις τερηδονικές βλάβες χωρίς την ανάγκη αφαίρεσης οδοντικού ιστού. Ωστόσο, ο μαύρος αποχρωματισμός του δοντιού μετά την εφαρμογή του είναι το κύριο μειονέκτημα της χρήσης του. Οι γονείς, ως νόμιμοι κηδεμόνες, είναι υπεύθυνοι για τη λήψη των αποφάσεων και τη συγκατάθεση για την οδοντιατρική θεραπεία στα παιδιά τους. Οι γνώσεις και οι αντιλήψεις τους για τη στοματική υγεία έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην κατάσταση της στοματικής υγείας των παιδιών τους. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τις γνώσεις των γονέων ως προς τη στοματική υγεία των παιδιών και τις προτιμήσεις τους για τη θεραπευτική διαχείριση της νεογιλής οδοντοφυΐας, ιδίως στις ευρωπαϊκές χώρες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση των γνώσεων και των στάσεων των γονέων/κηδεμόνων σχετικά με τη στοματική υγεία των παιδιών τους και τις προτιμήσεις τους όσον αφορά τη θεραπεία των νεογιλών δοντιών. Μέθοδος και Υλικά: Πρόκειται για μια περιγραφική, διαστρωματική μελέτη που διεξήχθη μέσω της συμπλήρωσης ερωτηματολογίου από τους γονείς/κηδεμόνες παιδιατρικών ασθενών. Το δείγμα αποτέλεσαν 264 γονείς/κηδεμόνες παιδιών που επισκέφτηκαν την προπτυχιακή και μεταπτυχιακή κλινική του Τμήματος Παιδοδοντιατρικής της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 2023. Τα κριτήρια επιλογής περιλάμβαναν γονείς/κηδεμόνες υγιών παιδιών ηλικίας από 2 έως 12 ετών, που μπορούσαν να διαβάσουν και να κατανοήσουν την ελληνική γλώσσα. Τα παιδιά των συμμετεχόντων είχαν νεογιλή ή μικτή οδοντοφυΐα και χρειάζονταν ή να είχαν λάβει στο παρελθόν αποκαταστατική οδοντιατρική θεραπεία στα νεογιλά τους δόντια. Το πρωτόκολλο της μελέτης εγκρίθηκε από την Επιτροπή Δεοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε περιλάμβανε 35 ερωτήσεις που αφορούσαν τα δημογραφικά στοιχεία της οικογένειας, τη στοματική υγιεινή, τις διατροφικές συνήθειες, την τερηδονική εμπειρία και την οδοντιατρική θεραπεία των παιδιών. Επίσης μελετήθηκαν οι προτεραιότητες και οι προτιμήσεις των γονέων για την \"παραδοσιακή\" θεραπευτική προσέγγιση και την θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό άργυρο των νεογιλών δοντιών με τη χρήση τριών κλινικών σεναρίων με έγχρωμες κλινικές φωτογραφίες. Πριν από τη συλλογή δεδομένων, το ερωτηματολόγιο δοκιμάστηκε πιλοτικά σε τυχαίο δείγμα 20 γονέων/κηδεμόνων. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση των χ2 και Fisher's exact τεστ. Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε σε p≤0,05. Αποτελέσματα: Από τους 264 γονείς/κηδεμόνες που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο, το 73% ήταν γυναίκες, το 81% ήταν παντρεμένοι και οι περισσότεροι από αυτούς και τους συντρόφους τους ήταν άνω των 40 ετών (62%). Όσον αφορά την εκπαίδευση, το 6% των γονέων είχε πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το 59% είχε δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το 35% είχε τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα μισά από τα παιδιά ήταν αγόρια (50%) και η ηλικία τους κυμαινόταν από 3 έως 12 έτη, με μέση ηλικία 8,09 έτη (τ.α. 0,14). Τα περισσότερα παιδιά (48%) βούρτσιζαν τα δόντια τους δύο φορές την ημέρα, το 40% βούρτσιζαν μία φορά την ημέρα και το 12% βούρτσιζαν σπανιότερα. Το βούρτσισμα των δοντιών επιβλέπονταν ή υποστηριζόταν από τους γονείς στο 44% των παιδιών, ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες (p=0,02). Σχεδόν οι μισοί γονείς (52%) δεν γνώριζαν τη συγκέντρωση φθορίου της οδοντόκρεμας των παιδιών τους και η πλειοψηφία χρησιμοποιούσε μόνο χειροκίνητη οδοντόβουρτσα (65%). Το 38% των γονέων ανέφεραν ότι τα παιδιά τους κατανάλωναν σε καθημερινή βάση ζαχαρούχα προϊόντα, ιδίως όταν οι γονείς είχαν μόνο πρωτοβάθμια εκπαίδευση (p=0,01). Οι γονείς αξιολόγησαν τη στοματική υγεία των παιδιών τους ως μέτρια σε ποσοστό 48%, καλή σε ποσοστό 36% και κακή σε ποσοστό 16%, ενώ το 82% δήλωσε ότι η στοματική υγεία επηρεάζει τη γενική υγεία και το 72% αξιολόγησε τα νεογιλά δόντια ως πολύ σημαντικά. Όσο υψηλότερη ήταν η εκπαίδευση των γονέων, τόσο πιο σημαντικά θεωρούσαν τα νεογιλά δόντια (p=0,033). Σύμφωνα με τους γονείς, το 53% των παιδιών είχε τερηδόνα, το 56% είχε πονόδοντο στο παρελθόν, το 31% είχε πάρει παυσίπονα ή αντιβιοτικά για πονόδοντο και το 11% είχε χάσει το σχολείο λόγω πονόδοντου. Η κατανομή των απαντήσεων σχετικά με την αιτιολογία της τερηδόνας ήταν: 6% κακό βούρτσισμα των δοντιών, 21% κατανάλωση γλυκών, 13% κακή ποιότητα δοντιών, 51% όλα τα παραπάνω και 9% δεν γνωρίζω. Όσον αφορά τη θεραπεία, οι γονείς δίνουν προτεραιότητα στη συνεργασία του παιδιού τους (53%) και στον πόνο (32%). Η διάρκεια του ραντεβού, ο χρόνος που μεσολαβεί για την απόπτωση του δοντιού, το κόστος της θεραπείας και η αισθητική σχετίζονται με τα δημογραφικά και κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά των γονέων. Σε αυτό το δείγμα, το 79% των γονέων ανέφεραν ότι θα αποδέχονταν αμέσως τη θεραπεία που τους συστήνει ο οδοντίατρος, το 6% θα ζητούσε μια δεύτερη γνώμη και το 15% θα συζητούσε μαζί με τον οδοντίατρό του άλλες εναλλακτικές λύσεις. Στην περίπτωση του ασυμπτωματικού δοντιού, το 94% των γονέων θα ήθελε να αποκαταστήσει το δόντι. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία γονείς αρνήθηκαν τη θεραπεία επειδή επρόκειτο για νεογιλό δόντι σε σύγκριση με τους νεότερους γονείς (p=0,05). Στην περίπτωση του συμπτωματικού δοντιού, η αποδοχή της θεραπείας αυξήθηκε στο 98%. Ο προτιμώμενος τύπος αντιμετώπισης ήταν η θεραπεία του πολφού και η αποκατάσταση με προκατασκευασμένη ανοξείδωτη στεφάνη για το 58% των ερωτηθέντων και η εξαγωγή και η διατήρηση του χώρου για το 42%. Δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο επιλογών. Στις περισσότερες περιπτώσεις (63%), ο λόγος της επιλογής των γονέων ήταν η συνεργασία του παιδιού. Τέλος, το 56% των γονέων αποδέχθηκε τη θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό άργυρο, ενώ το 43% προτίμησε την αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη. Οι γονείς των αγοριών αποδέχτηκαν τη θεραπεία σε στατικά σημαντικότερο βαθμό σε σχέση με τους γονείς των κοριτσιών (p=0,013). Αντίστοιχα, το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων συσχετίστηκε με μεγαλύτερη αποδοχή της θεραπείας με το φθοριούχο διαμινικό άργυρο (p=0,057). Συμπεράσματα: Η ηλικία, το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων και η οικογενειακή κατάσταση δεν συσχετίζονται με τις συνήθειες στοματικής υγιεινής των παιδιών, τη συχνότητα και τους λόγους επίσκεψης στον οδοντίατρο και την απόφαση για τη θεραπεία των συμπτωματικών και ασυμπτωματικών νεογιλών δοντιών. Η σημασία των νεογιλών δοντιών και η χαμηλότερη συχνότητα κατανάλωσης ζαχαρούχων τροφών συσχετίστηκε με υψηλότερο επίπεδο γονικής εκπαίδευσης. Τέλος, η αποδοχή της θεραπείας με φθοριούχο διαμινικό άργυρο ήταν υψηλότερη στους γονείς των αγοριών και στους γονείς με υψηλό μορφωτικό επίπεδο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η τερηδόνα της νεογιλής οδοντοφυΐας αποτελεί την 10η συχνότερη ανθρώπινη ασθένεια, η οποία πλήττει 621 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως. Η θεραπευτική προσέγγιση των νεογιλών δοντιών περιλαμβάνει ένα μεγάλο εύρος εργασιών σε επίπεδο πολφού και σε επίπεδο μύλης. Στις τεχνικές αυτές προστίθεται η αντιμετώπιση της τερηδόνας με την αρχή της ελάχιστης παρέμβασης. Η θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό αργυρό είναι μια απλή, ανώδυνη και γρήγορη διαδικασία που αναχαιτίζει τις τερηδονικές βλάβες χωρίς την ανάγκη αφαίρεσης οδοντικού ιστού. Ωστόσο, ο μαύρος αποχρωματισμός του δοντιού μετά την εφαρμογή του είναι το κύριο μειονέκτημα της χρήσης του. Οι γονείς, ως νόμιμοι κηδεμόνες, είναι υπεύθυνοι για τη λήψη των αποφάσεων και τη συγκατάθεση για την οδοντιατρική θεραπεία στα παιδιά τους. Οι γνώσεις και οι αντιλήψεις τους για τη στοματική υγεία έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην κατάσταση της στοματικής υγείας των παιδιών τους. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τις γνώσεις των γονέων ως προς τη στοματική υγεία των παιδιών και τις προτιμήσεις τους για τη θεραπευτική διαχείριση της νεογιλής οδοντοφυΐας, ιδίως στις ευρωπαϊκές χώρες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση των γνώσεων και των στάσεων των γονέων/κηδεμόνων σχετικά με τη στοματική υγεία των παιδιών τους και τις προτιμήσεις τους όσον αφορά τη θεραπεία των νεογιλών δοντιών. Μέθοδος και Υλικά: Πρόκειται για μια περιγραφική, διαστρωματική μελέτη που διεξήχθη μέσω της συμπλήρωσης ερωτηματολογίου από τους γονείς/κηδεμόνες παιδιατρικών ασθενών. Το δείγμα αποτέλεσαν 264 γονείς/κηδεμόνες παιδιών που επισκέφτηκαν την προπτυχιακή και μεταπτυχιακή κλινική του Τμήματος Παιδοδοντιατρικής της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 2023. Τα κριτήρια επιλογής περιλάμβαναν γονείς/κηδεμόνες υγιών παιδιών ηλικίας από 2 έως 12 ετών, που μπορούσαν να διαβάσουν και να κατανοήσουν την ελληνική γλώσσα. Τα παιδιά των συμμετεχόντων είχαν νεογιλή ή μικτή οδοντοφυΐα και χρειάζονταν ή να είχαν λάβει στο παρελθόν αποκαταστατική οδοντιατρική θεραπεία στα νεογιλά τους δόντια. Το πρωτόκολλο της μελέτης εγκρίθηκε από την Επιτροπή Δεοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε περιλάμβανε 35 ερωτήσεις που αφορούσαν τα δημογραφικά στοιχεία της οικογένειας, τη στοματική υγιεινή, τις διατροφικές συνήθειες, την τερηδονική εμπειρία και την οδοντιατρική θεραπεία των παιδιών. Επίσης μελετήθηκαν οι προτεραιότητες και οι προτιμήσεις των γονέων για την &quot;παραδοσιακή&quot; θεραπευτική προσέγγιση και την θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό άργυρο των νεογιλών δοντιών με τη χρήση τριών κλινικών σεναρίων με έγχρωμες κλινικές φωτογραφίες. Πριν από τη συλλογή δεδομένων, το ερωτηματολόγιο δοκιμάστηκε πιλοτικά σε τυχαίο δείγμα 20 γονέων/κηδεμόνων. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση των χ2 και Fisher&#x27;s exact τεστ. Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε σε p≤0,05. Αποτελέσματα: Από τους 264 γονείς/κηδεμόνες που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο, το 73% ήταν γυναίκες, το 81% ήταν παντρεμένοι και οι περισσότεροι από αυτούς και τους συντρόφους τους ήταν άνω των 40 ετών (62%). Όσον αφορά την εκπαίδευση, το 6% των γονέων είχε πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το 59% είχε δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το 35% είχε τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα μισά από τα παιδιά ήταν αγόρια (50%) και η ηλικία τους κυμαινόταν από 3 έως 12 έτη, με μέση ηλικία 8,09 έτη (τ.α. 0,14). Τα περισσότερα παιδιά (48%) βούρτσιζαν τα δόντια τους δύο φορές την ημέρα, το 40% βούρτσιζαν μία φορά την ημέρα και το 12% βούρτσιζαν σπανιότερα. Το βούρτσισμα των δοντιών επιβλέπονταν ή υποστηριζόταν από τους γονείς στο 44% των παιδιών, ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες (p=0,02). Σχεδόν οι μισοί γονείς (52%) δεν γνώριζαν τη συγκέντρωση φθορίου της οδοντόκρεμας των παιδιών τους και η πλειοψηφία χρησιμοποιούσε μόνο χειροκίνητη οδοντόβουρτσα (65%). Το 38% των γονέων ανέφεραν ότι τα παιδιά τους κατανάλωναν σε καθημερινή βάση ζαχαρούχα προϊόντα, ιδίως όταν οι γονείς είχαν μόνο πρωτοβάθμια εκπαίδευση (p=0,01). Οι γονείς αξιολόγησαν τη στοματική υγεία των παιδιών τους ως μέτρια σε ποσοστό 48%, καλή σε ποσοστό 36% και κακή σε ποσοστό 16%, ενώ το 82% δήλωσε ότι η στοματική υγεία επηρεάζει τη γενική υγεία και το 72% αξιολόγησε τα νεογιλά δόντια ως πολύ σημαντικά. Όσο υψηλότερη ήταν η εκπαίδευση των γονέων, τόσο πιο σημαντικά θεωρούσαν τα νεογιλά δόντια (p=0,033). Σύμφωνα με τους γονείς, το 53% των παιδιών είχε τερηδόνα, το 56% είχε πονόδοντο στο παρελθόν, το 31% είχε πάρει παυσίπονα ή αντιβιοτικά για πονόδοντο και το 11% είχε χάσει το σχολείο λόγω πονόδοντου. Η κατανομή των απαντήσεων σχετικά με την αιτιολογία της τερηδόνας ήταν: 6% κακό βούρτσισμα των δοντιών, 21% κατανάλωση γλυκών, 13% κακή ποιότητα δοντιών, 51% όλα τα παραπάνω και 9% δεν γνωρίζω. Όσον αφορά τη θεραπεία, οι γονείς δίνουν προτεραιότητα στη συνεργασία του παιδιού τους (53%) και στον πόνο (32%). Η διάρκεια του ραντεβού, ο χρόνος που μεσολαβεί για την απόπτωση του δοντιού, το κόστος της θεραπείας και η αισθητική σχετίζονται με τα δημογραφικά και κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά των γονέων. Σε αυτό το δείγμα, το 79% των γονέων ανέφεραν ότι θα αποδέχονταν αμέσως τη θεραπεία που τους συστήνει ο οδοντίατρος, το 6% θα ζητούσε μια δεύτερη γνώμη και το 15% θα συζητούσε μαζί με τον οδοντίατρό του άλλες εναλλακτικές λύσεις. Στην περίπτωση του ασυμπτωματικού δοντιού, το 94% των γονέων θα ήθελε να αποκαταστήσει το δόντι. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία γονείς αρνήθηκαν τη θεραπεία επειδή επρόκειτο για νεογιλό δόντι σε σύγκριση με τους νεότερους γονείς (p=0,05). Στην περίπτωση του συμπτωματικού δοντιού, η αποδοχή της θεραπείας αυξήθηκε στο 98%. Ο προτιμώμενος τύπος αντιμετώπισης ήταν η θεραπεία του πολφού και η αποκατάσταση με προκατασκευασμένη ανοξείδωτη στεφάνη για το 58% των ερωτηθέντων και η εξαγωγή και η διατήρηση του χώρου για το 42%. Δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο επιλογών. Στις περισσότερες περιπτώσεις (63%), ο λόγος της επιλογής των γονέων ήταν η συνεργασία του παιδιού. Τέλος, το 56% των γονέων αποδέχθηκε τη θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό άργυρο, ενώ το 43% προτίμησε την αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη. Οι γονείς των αγοριών αποδέχτηκαν τη θεραπεία σε στατικά σημαντικότερο βαθμό σε σχέση με τους γονείς των κοριτσιών (p=0,013). Αντίστοιχα, το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων συσχετίστηκε με μεγαλύτερη αποδοχή της θεραπείας με το φθοριούχο διαμινικό άργυρο (p=0,057). Συμπεράσματα: Η ηλικία, το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων και η οικογενειακή κατάσταση δεν συσχετίζονται με τις συνήθειες στοματικής υγιεινής των παιδιών, τη συχνότητα και τους λόγους επίσκεψης στον οδοντίατρο και την απόφαση για τη θεραπεία των συμπτωματικών και ασυμπτωματικών νεογιλών δοντιών. Η σημασία των νεογιλών δοντιών και η χαμηλότερη συχνότητα κατανάλωσης ζαχαρούχων τροφών συσχετίστηκε με υψηλότερο επίπεδο γονικής εκπαίδευσης. Τέλος, η αποδοχή της θεραπείας με φθοριούχο διαμινικό άργυρο ήταν υψηλότερη στους γονείς των αγοριών και στους γονείς με υψηλό μορφωτικό επίπεδο.","abstract_has_math":false,"creators":["Νίνου Χαρά","Ninou Chara"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336435"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336435","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336435","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336435","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336435","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νίνου Χαρά","Ninou Chara"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336435","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336435"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η τερηδόνα της νεογιλής οδοντοφυΐας αποτελεί την 10η συχνότερη ανθρώπινη ασθένεια, η οποία πλήττει 621 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως. Η θεραπευτική προσέγγιση των νεογιλών δοντιών περιλαμβάνει ένα μεγάλο εύρος εργασιών σε επίπεδο πολφού και σε επίπεδο μύλης. Στις τεχνικές αυτές προστίθεται η αντιμετώπιση της τερηδόνας με την αρχή της ελάχιστης παρέμβασης. Η θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό αργυρό είναι μια απλή, ανώδυνη και γρήγορη διαδικασία που αναχαιτίζει τις τερηδονικές βλάβες χωρίς την ανάγκη αφαίρεσης οδοντικού ιστού. Ωστόσο, ο μαύρος αποχρωματισμός του δοντιού μετά την εφαρμογή του είναι το κύριο μειονέκτημα της χρήσης του. Οι γονείς, ως νόμιμοι κηδεμόνες, είναι υπεύθυνοι για τη λήψη των αποφάσεων και τη συγκατάθεση για την οδοντιατρική θεραπεία στα παιδιά τους. Οι γνώσεις και οι αντιλήψεις τους για τη στοματική υγεία έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην κατάσταση της στοματικής υγείας των παιδιών τους. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τις γνώσεις των γονέων ως προς τη στοματική υγεία των παιδιών και τις προτιμήσεις τους για τη θεραπευτική διαχείριση της νεογιλής οδοντοφυΐας, ιδίως στις ευρωπαϊκές χώρες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση των γνώσεων και των στάσεων των γονέων/κηδεμόνων σχετικά με τη στοματική υγεία των παιδιών τους και τις προτιμήσεις τους όσον αφορά τη θεραπεία των νεογιλών δοντιών. Μέθοδος και Υλικά: Πρόκειται για μια περιγραφική, διαστρωματική μελέτη που διεξήχθη μέσω της συμπλήρωσης ερωτηματολογίου από τους γονείς/κηδεμόνες παιδιατρικών ασθενών. Το δείγμα αποτέλεσαν 264 γονείς/κηδεμόνες παιδιών που επισκέφτηκαν την προπτυχιακή και μεταπτυχιακή κλινική του Τμήματος Παιδοδοντιατρικής της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 2023. Τα κριτήρια επιλογής περιλάμβαναν γονείς/κηδεμόνες υγιών παιδιών ηλικίας από 2 έως 12 ετών, που μπορούσαν να διαβάσουν και να κατανοήσουν την ελληνική γλώσσα. Τα παιδιά των συμμετεχόντων είχαν νεογιλή ή μικτή οδοντοφυΐα και χρειάζονταν ή να είχαν λάβει στο παρελθόν αποκαταστατική οδοντιατρική θεραπεία στα νεογιλά τους δόντια. Το πρωτόκολλο της μελέτης εγκρίθηκε από την Επιτροπή Δεοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε περιλάμβανε 35 ερωτήσεις που αφορούσαν τα δημογραφικά στοιχεία της οικογένειας, τη στοματική υγιεινή, τις διατροφικές συνήθειες, την τερηδονική εμπειρία και την οδοντιατρική θεραπεία των παιδιών. Επίσης μελετήθηκαν οι προτεραιότητες και οι προτιμήσεις των γονέων για την \"παραδοσιακή\" θεραπευτική προσέγγιση και την θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό άργυρο των νεογιλών δοντιών με τη χρήση τριών κλινικών σεναρίων με έγχρωμες κλινικές φωτογραφίες. Πριν από τη συλλογή δεδομένων, το ερωτηματολόγιο δοκιμάστηκε πιλοτικά σε τυχαίο δείγμα 20 γονέων/κηδεμόνων. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση των χ2 και Fisher's exact τεστ. Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε σε p≤0,05. Αποτελέσματα: Από τους 264 γονείς/κηδεμόνες που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο, το 73% ήταν γυναίκες, το 81% ήταν παντρεμένοι και οι περισσότεροι από αυτούς και τους συντρόφους τους ήταν άνω των 40 ετών (62%). Όσον αφορά την εκπαίδευση, το 6% των γονέων είχε πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το 59% είχε δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το 35% είχε τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα μισά από τα παιδιά ήταν αγόρια (50%) και η ηλικία τους κυμαινόταν από 3 έως 12 έτη, με μέση ηλικία 8,09 έτη (τ.α. 0,14). Τα περισσότερα παιδιά (48%) βούρτσιζαν τα δόντια τους δύο φορές την ημέρα, το 40% βούρτσιζαν μία φορά την ημέρα και το 12% βούρτσιζαν σπανιότερα. Το βούρτσισμα των δοντιών επιβλέπονταν ή υποστηριζόταν από τους γονείς στο 44% των παιδιών, ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες (p=0,02). Σχεδόν οι μισοί γονείς (52%) δεν γνώριζαν τη συγκέντρωση φθορίου της οδοντόκρεμας των παιδιών τους και η πλειοψηφία χρησιμοποιούσε μόνο χειροκίνητη οδοντόβουρτσα (65%). Το 38% των γονέων ανέφεραν ότι τα παιδιά τους κατανάλωναν σε καθημερινή βάση ζαχαρούχα προϊόντα, ιδίως όταν οι γονείς είχαν μόνο πρωτοβάθμια εκπαίδευση (p=0,01). Οι γονείς αξιολόγησαν τη στοματική υγεία των παιδιών τους ως μέτρια σε ποσοστό 48%, καλή σε ποσοστό 36% και κακή σε ποσοστό 16%, ενώ το 82% δήλωσε ότι η στοματική υγεία επηρεάζει τη γενική υγεία και το 72% αξιολόγησε τα νεογιλά δόντια ως πολύ σημαντικά. Όσο υψηλότερη ήταν η εκπαίδευση των γονέων, τόσο πιο σημαντικά θεωρούσαν τα νεογιλά δόντια (p=0,033). Σύμφωνα με τους γονείς, το 53% των παιδιών είχε τερηδόνα, το 56% είχε πονόδοντο στο παρελθόν, το 31% είχε πάρει παυσίπονα ή αντιβιοτικά για πονόδοντο και το 11% είχε χάσει το σχολείο λόγω πονόδοντου. Η κατανομή των απαντήσεων σχετικά με την αιτιολογία της τερηδόνας ήταν: 6% κακό βούρτσισμα των δοντιών, 21% κατανάλωση γλυκών, 13% κακή ποιότητα δοντιών, 51% όλα τα παραπάνω και 9% δεν γνωρίζω. Όσον αφορά τη θεραπεία, οι γονείς δίνουν προτεραιότητα στη συνεργασία του παιδιού τους (53%) και στον πόνο (32%). Η διάρκεια του ραντεβού, ο χρόνος που μεσολαβεί για την απόπτωση του δοντιού, το κόστος της θεραπείας και η αισθητική σχετίζονται με τα δημογραφικά και κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά των γονέων. Σε αυτό το δείγμα, το 79% των γονέων ανέφεραν ότι θα αποδέχονταν αμέσως τη θεραπεία που τους συστήνει ο οδοντίατρος, το 6% θα ζητούσε μια δεύτερη γνώμη και το 15% θα συζητούσε μαζί με τον οδοντίατρό του άλλες εναλλακτικές λύσεις. Στην περίπτωση του ασυμπτωματικού δοντιού, το 94% των γονέων θα ήθελε να αποκαταστήσει το δόντι. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία γονείς αρνήθηκαν τη θεραπεία επειδή επρόκειτο για νεογιλό δόντι σε σύγκριση με τους νεότερους γονείς (p=0,05). Στην περίπτωση του συμπτωματικού δοντιού, η αποδοχή της θεραπείας αυξήθηκε στο 98%. Ο προτιμώμενος τύπος αντιμετώπισης ήταν η θεραπεία του πολφού και η αποκατάσταση με προκατασκευασμένη ανοξείδωτη στεφάνη για το 58% των ερωτηθέντων και η εξαγωγή και η διατήρηση του χώρου για το 42%. Δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο επιλογών. Στις περισσότερες περιπτώσεις (63%), ο λόγος της επιλογής των γονέων ήταν η συνεργασία του παιδιού. Τέλος, το 56% των γονέων αποδέχθηκε τη θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό άργυρο, ενώ το 43% προτίμησε την αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη. Οι γονείς των αγοριών αποδέχτηκαν τη θεραπεία σε στατικά σημαντικότερο βαθμό σε σχέση με τους γονείς των κοριτσιών (p=0,013). Αντίστοιχα, το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων συσχετίστηκε με μεγαλύτερη αποδοχή της θεραπείας με το φθοριούχο διαμινικό άργυρο (p=0,057). Συμπεράσματα: Η ηλικία, το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων και η οικογενειακή κατάσταση δεν συσχετίζονται με τις συνήθειες στοματικής υγιεινής των παιδιών, τη συχνότητα και τους λόγους επίσκεψης στον οδοντίατρο και την απόφαση για τη θεραπεία των συμπτωματικών και ασυμπτωματικών νεογιλών δοντιών. Η σημασία των νεογιλών δοντιών και η χαμηλότερη συχνότητα κατανάλωσης ζαχαρούχων τροφών συσχετίστηκε με υψηλότερο επίπεδο γονικής εκπαίδευσης. Τέλος, η αποδοχή της θεραπείας με φθοριούχο διαμινικό άργυρο ήταν υψηλότερη στους γονείς των αγοριών και στους γονείς με υψηλό μορφωτικό επίπεδο.","Introduction: Dental caries in primary dentition is the 10th most common human disease, affecting 621 million children worldwide. Treatment of primary teeth involves a wide range of invasive pulp treatments and crown restoration procedures, to minimally invasive approaches. Silver diamine fluoride treatment is a simple, painless, and rapid procedure that arrests carious lesions without the need for tooth tissue removal. However, the black discoloration of the tooth after application is the main drawback of its use. Parents, as legal guardians, are responsible for deciding and consenting to any dental treatment. Their knowledge and perceptions of oral health have a major impact on the oral health status of their children. To date, there is limited data on parental knowledge of children's oral health and their preferences for treatment management of primary dentition, especially in European countries. Aim: The aim of the present study is to assess the knowledge and attitudes of parents/guardians regarding their children's oral health and their preferences regarding the type of treatment for primary teeth. Material and Methods: This is a descriptive, cross-sectional study conducted through the completion of a questionnaire by the parents/guardians of pediatric patients. The sample consisted of 264 parents/guardians of children attending the undergraduate and postgraduate clinics of the Department of Pediatric Dentistry, School of Dentistry, NKUA, between January and April of 2023. Selection criteria included parents/guardians of healthy children aged between 2 and 12 years, who could read and understand the Greek language. Participants' children should have primary or mixed dentition and require or have received restorative dental treatment on their primary teeth. Protocol was approved by the Ethics Committee of the School of Dentistry, NKUA. The questionnaire was self-administered and consisted of 35 questions related to family demographics, oral hygiene, dietary habits, caries experience and dental treatment of children, and parental priorities and preferences for ‘traditional’ and SDF treatment of primary teeth using three clinical scenarios with colored clinical photographs. Prior to data collection, the questionnaire was piloted on a random sample of 20 parents/guardians. Data were analyzed using Chi-Square and Fisher's exact tests. Statistical significance was set at p≤0.05. Results: Of the 264 parents/guardians who responded to the questionnaire, 73% were female, 81% were married, and most of them and their partners were over 40 years old (62%). Regarding education, 6% of parents had primary education, 59% had secondary education and 35% had higher education. Half of the children were boys (50%) and their ages ranged from 3 to 12 years, with a mean age of 8.09 years (s.d. 0.14). Most children (48%) brushed their teeth twice daily, 40% brushed once daily, and 12% brushed less often. Tooth brushing was supervised or supported by parents in 44% of children, especially at younger ages (p=0.02). Almost half of the parents (52%) didn't know the fluoride concentration of their children's toothpaste and the majority used only a manual toothbrush (65%). Thirty-eight percent of the parents reported that their children consumed sugary products on a daily basis, especially when parents had primaty educational level (p=0.01). Parents rated their children's oral health as moderate in 48%, good in 36% and poor in 16%, while 82% believed that oral health affected general health and 72% assessed primary teeth as very important. The higher the education of the parents, the more important they thought primary teeth were (p=0.033). According to the parents, 53% of children had caries, 56% had a toothache, 31% had taken pain medication or antibiotics for toothache, and 11% had missed school because of toothache. Answers distribution on the etiology of dental caries was: 6% poor tooth brushing, 21% frequent sweets, 13% dental development problems, 51% all the above and 9% don't know. In terms of treatment, parents prioritize their child's cooperation (53%) and pain (32%). Length of appointment, time to exfoliation of the treated tooth, cost of treatment, and esthetics were influenced by parental demographic and socioeconomic characteristics. In this sample, 79% of parents reported that they would immediately accept the treatment recommended by their dentist, 6% would seek a second opinion, and 15% would discuss with him/her other alternatives. In the case of the asymptomatic tooth case, 94% of parents would like to restore the tooth. Older parents refused treatment because it was a primary tooth compared to younger parents (p=0.05). In the case of the symptomatic tooth, acceptance of treatment increased to 98%. The preferred type of treatment was pulp therapy and SSC for 58% of the respondents and extraction and space maintenance for 42%. No statistical significance was found between the two options. In most cases (63%), the reason for their choice was the child's cooperation. Finally, 56% of the parents accepted SDF treatment, while 43% preferred resin composite restoration. Parents of boys were statistically more positive about SDF treatment than parents of girls (p=0.013). Respectively, higher parental education level was correlated with greater acceptance of SDF (p=0.057). Conclusion: Age, parental education level, and marital status are not correlated with children's oral hygiene habits, frequency, and reasons for visiting the dentist and decision to treat cavitated/non-cavitated primary teeth. The importance of primary teeth and the lower frequency of consumption of sugary foods was associated with a higher level of parental education. Acceptance of SDF treatment was higher among highly educated parents and parents of boys."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Parents’ Knowledge, Attitudes and Preferences regarding Dental Treatment in their Children"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νίνου Χαρά","Ninou Chara"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η τερηδόνα της νεογιλής οδοντοφυΐας αποτελεί την 10η συχνότερη ανθρώπινη ασθένεια, η οποία πλήττει 621 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως. Η θεραπευτική προσέγγιση των νεογιλών δοντιών περιλαμβάνει ένα μεγάλο εύρος εργασιών σε επίπεδο πολφού και σε επίπεδο μύλης. Στις τεχνικές αυτές προστίθεται η αντιμετώπιση της τερηδόνας με την αρχή της ελάχιστης παρέμβασης. Η θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό αργυρό είναι μια απλή, ανώδυνη και γρήγορη διαδικασία που αναχαιτίζει τις τερηδονικές βλάβες χωρίς την ανάγκη αφαίρεσης οδοντικού ιστού. Ωστόσο, ο μαύρος αποχρωματισμός του δοντιού μετά την εφαρμογή του είναι το κύριο μειονέκτημα της χρήσης του. Οι γονείς, ως νόμιμοι κηδεμόνες, είναι υπεύθυνοι για τη λήψη των αποφάσεων και τη συγκατάθεση για την οδοντιατρική θεραπεία στα παιδιά τους. Οι γνώσεις και οι αντιλήψεις τους για τη στοματική υγεία έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην κατάσταση της στοματικής υγείας των παιδιών τους. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τις γνώσεις των γονέων ως προς τη στοματική υγεία των παιδιών και τις προτιμήσεις τους για τη θεραπευτική διαχείριση της νεογιλής οδοντοφυΐας, ιδίως στις ευρωπαϊκές χώρες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση των γνώσεων και των στάσεων των γονέων/κηδεμόνων σχετικά με τη στοματική υγεία των παιδιών τους και τις προτιμήσεις τους όσον αφορά τη θεραπεία των νεογιλών δοντιών. Μέθοδος και Υλικά: Πρόκειται για μια περιγραφική, διαστρωματική μελέτη που διεξήχθη μέσω της συμπλήρωσης ερωτηματολογίου από τους γονείς/κηδεμόνες παιδιατρικών ασθενών. Το δείγμα αποτέλεσαν 264 γονείς/κηδεμόνες παιδιών που επισκέφτηκαν την προπτυχιακή και μεταπτυχιακή κλινική του Τμήματος Παιδοδοντιατρικής της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 2023. Τα κριτήρια επιλογής περιλάμβαναν γονείς/κηδεμόνες υγιών παιδιών ηλικίας από 2 έως 12 ετών, που μπορούσαν να διαβάσουν και να κατανοήσουν την ελληνική γλώσσα. Τα παιδιά των συμμετεχόντων είχαν νεογιλή ή μικτή οδοντοφυΐα και χρειάζονταν ή να είχαν λάβει στο παρελθόν αποκαταστατική οδοντιατρική θεραπεία στα νεογιλά τους δόντια. Το πρωτόκολλο της μελέτης εγκρίθηκε από την Επιτροπή Δεοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε περιλάμβανε 35 ερωτήσεις που αφορούσαν τα δημογραφικά στοιχεία της οικογένειας, τη στοματική υγιεινή, τις διατροφικές συνήθειες, την τερηδονική εμπειρία και την οδοντιατρική θεραπεία των παιδιών. Επίσης μελετήθηκαν οι προτεραιότητες και οι προτιμήσεις των γονέων για την \"παραδοσιακή\" θεραπευτική προσέγγιση και την θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό άργυρο των νεογιλών δοντιών με τη χρήση τριών κλινικών σεναρίων με έγχρωμες κλινικές φωτογραφίες. Πριν από τη συλλογή δεδομένων, το ερωτηματολόγιο δοκιμάστηκε πιλοτικά σε τυχαίο δείγμα 20 γονέων/κηδεμόνων. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση των χ2 και Fisher's exact τεστ. Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε σε p≤0,05. Αποτελέσματα: Από τους 264 γονείς/κηδεμόνες που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο, το 73% ήταν γυναίκες, το 81% ήταν παντρεμένοι και οι περισσότεροι από αυτούς και τους συντρόφους τους ήταν άνω των 40 ετών (62%). Όσον αφορά την εκπαίδευση, το 6% των γονέων είχε πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το 59% είχε δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το 35% είχε τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα μισά από τα παιδιά ήταν αγόρια (50%) και η ηλικία τους κυμαινόταν από 3 έως 12 έτη, με μέση ηλικία 8,09 έτη (τ.α. 0,14). Τα περισσότερα παιδιά (48%) βούρτσιζαν τα δόντια τους δύο φορές την ημέρα, το 40% βούρτσιζαν μία φορά την ημέρα και το 12% βούρτσιζαν σπανιότερα. Το βούρτσισμα των δοντιών επιβλέπονταν ή υποστηριζόταν από τους γονείς στο 44% των παιδιών, ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες (p=0,02). Σχεδόν οι μισοί γονείς (52%) δεν γνώριζαν τη συγκέντρωση φθορίου της οδοντόκρεμας των παιδιών τους και η πλειοψηφία χρησιμοποιούσε μόνο χειροκίνητη οδοντόβουρτσα (65%). Το 38% των γονέων ανέφεραν ότι τα παιδιά τους κατανάλωναν σε καθημερινή βάση ζαχαρούχα προϊόντα, ιδίως όταν οι γονείς είχαν μόνο πρωτοβάθμια εκπαίδευση (p=0,01). Οι γονείς αξιολόγησαν τη στοματική υγεία των παιδιών τους ως μέτρια σε ποσοστό 48%, καλή σε ποσοστό 36% και κακή σε ποσοστό 16%, ενώ το 82% δήλωσε ότι η στοματική υγεία επηρεάζει τη γενική υγεία και το 72% αξιολόγησε τα νεογιλά δόντια ως πολύ σημαντικά. Όσο υψηλότερη ήταν η εκπαίδευση των γονέων, τόσο πιο σημαντικά θεωρούσαν τα νεογιλά δόντια (p=0,033). Σύμφωνα με τους γονείς, το 53% των παιδιών είχε τερηδόνα, το 56% είχε πονόδοντο στο παρελθόν, το 31% είχε πάρει παυσίπονα ή αντιβιοτικά για πονόδοντο και το 11% είχε χάσει το σχολείο λόγω πονόδοντου. Η κατανομή των απαντήσεων σχετικά με την αιτιολογία της τερηδόνας ήταν: 6% κακό βούρτσισμα των δοντιών, 21% κατανάλωση γλυκών, 13% κακή ποιότητα δοντιών, 51% όλα τα παραπάνω και 9% δεν γνωρίζω. Όσον αφορά τη θεραπεία, οι γονείς δίνουν προτεραιότητα στη συνεργασία του παιδιού τους (53%) και στον πόνο (32%). Η διάρκεια του ραντεβού, ο χρόνος που μεσολαβεί για την απόπτωση του δοντιού, το κόστος της θεραπείας και η αισθητική σχετίζονται με τα δημογραφικά και κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά των γονέων. Σε αυτό το δείγμα, το 79% των γονέων ανέφεραν ότι θα αποδέχονταν αμέσως τη θεραπεία που τους συστήνει ο οδοντίατρος, το 6% θα ζητούσε μια δεύτερη γνώμη και το 15% θα συζητούσε μαζί με τον οδοντίατρό του άλλες εναλλακτικές λύσεις. Στην περίπτωση του ασυμπτωματικού δοντιού, το 94% των γονέων θα ήθελε να αποκαταστήσει το δόντι. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία γονείς αρνήθηκαν τη θεραπεία επειδή επρόκειτο για νεογιλό δόντι σε σύγκριση με τους νεότερους γονείς (p=0,05). Στην περίπτωση του συμπτωματικού δοντιού, η αποδοχή της θεραπείας αυξήθηκε στο 98%. Ο προτιμώμενος τύπος αντιμετώπισης ήταν η θεραπεία του πολφού και η αποκατάσταση με προκατασκευασμένη ανοξείδωτη στεφάνη για το 58% των ερωτηθέντων και η εξαγωγή και η διατήρηση του χώρου για το 42%. Δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο επιλογών. Στις περισσότερες περιπτώσεις (63%), ο λόγος της επιλογής των γονέων ήταν η συνεργασία του παιδιού. Τέλος, το 56% των γονέων αποδέχθηκε τη θεραπεία με φθοριούχο διαμινικό άργυρο, ενώ το 43% προτίμησε την αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη. Οι γονείς των αγοριών αποδέχτηκαν τη θεραπεία σε στατικά σημαντικότερο βαθμό σε σχέση με τους γονείς των κοριτσιών (p=0,013). Αντίστοιχα, το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων συσχετίστηκε με μεγαλύτερη αποδοχή της θεραπείας με το φθοριούχο διαμινικό άργυρο (p=0,057). Συμπεράσματα: Η ηλικία, το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων και η οικογενειακή κατάσταση δεν συσχετίζονται με τις συνήθειες στοματικής υγιεινής των παιδιών, τη συχνότητα και τους λόγους επίσκεψης στον οδοντίατρο και την απόφαση για τη θεραπεία των συμπτωματικών και ασυμπτωματικών νεογιλών δοντιών. Η σημασία των νεογιλών δοντιών και η χαμηλότερη συχνότητα κατανάλωσης ζαχαρούχων τροφών συσχετίστηκε με υψηλότερο επίπεδο γονικής εκπαίδευσης. Τέλος, η αποδοχή της θεραπείας με φθοριούχο διαμινικό άργυρο ήταν υψηλότερη στους γονείς των αγοριών και στους γονείς με υψηλό μορφωτικό επίπεδο.","Introduction: Dental caries in primary dentition is the 10th most common human disease, affecting 621 million children worldwide. Treatment of primary teeth involves a wide range of invasive pulp treatments and crown restoration procedures, to minimally invasive approaches. Silver diamine fluoride treatment is a simple, painless, and rapid procedure that arrests carious lesions without the need for tooth tissue removal. However, the black discoloration of the tooth after application is the main drawback of its use. Parents, as legal guardians, are responsible for deciding and consenting to any dental treatment. Their knowledge and perceptions of oral health have a major impact on the oral health status of their children. To date, there is limited data on parental knowledge of children's oral health and their preferences for treatment management of primary dentition, especially in European countries. Aim: The aim of the present study is to assess the knowledge and attitudes of parents/guardians regarding their children's oral health and their preferences regarding the type of treatment for primary teeth. Material and Methods: This is a descriptive, cross-sectional study conducted through the completion of a questionnaire by the parents/guardians of pediatric patients. The sample consisted of 264 parents/guardians of children attending the undergraduate and postgraduate clinics of the Department of Pediatric Dentistry, School of Dentistry, NKUA, between January and April of 2023. Selection criteria included parents/guardians of healthy children aged between 2 and 12 years, who could read and understand the Greek language. Participants' children should have primary or mixed dentition and require or have received restorative dental treatment on their primary teeth. Protocol was approved by the Ethics Committee of the School of Dentistry, NKUA. The questionnaire was self-administered and consisted of 35 questions related to family demographics, oral hygiene, dietary habits, caries experience and dental treatment of children, and parental priorities and preferences for ‘traditional’ and SDF treatment of primary teeth using three clinical scenarios with colored clinical photographs. Prior to data collection, the questionnaire was piloted on a random sample of 20 parents/guardians. Data were analyzed using Chi-Square and Fisher's exact tests. Statistical significance was set at p≤0.05. Results: Of the 264 parents/guardians who responded to the questionnaire, 73% were female, 81% were married, and most of them and their partners were over 40 years old (62%). Regarding education, 6% of parents had primary education, 59% had secondary education and 35% had higher education. Half of the children were boys (50%) and their ages ranged from 3 to 12 years, with a mean age of 8.09 years (s.d. 0.14). Most children (48%) brushed their teeth twice daily, 40% brushed once daily, and 12% brushed less often. Tooth brushing was supervised or supported by parents in 44% of children, especially at younger ages (p=0.02). Almost half of the parents (52%) didn't know the fluoride concentration of their children's toothpaste and the majority used only a manual toothbrush (65%). Thirty-eight percent of the parents reported that their children consumed sugary products on a daily basis, especially when parents had primaty educational level (p=0.01). Parents rated their children's oral health as moderate in 48%, good in 36% and poor in 16%, while 82% believed that oral health affected general health and 72% assessed primary teeth as very important. The higher the education of the parents, the more important they thought primary teeth were (p=0.033). According to the parents, 53% of children had caries, 56% had a toothache, 31% had taken pain medication or antibiotics for toothache, and 11% had missed school because of toothache. Answers distribution on the etiology of dental caries was: 6% poor tooth brushing, 21% frequent sweets, 13% dental development problems, 51% all the above and 9% don't know. In terms of treatment, parents prioritize their child's cooperation (53%) and pain (32%). Length of appointment, time to exfoliation of the treated tooth, cost of treatment, and esthetics were influenced by parental demographic and socioeconomic characteristics. In this sample, 79% of parents reported that they would immediately accept the treatment recommended by their dentist, 6% would seek a second opinion, and 15% would discuss with him/her other alternatives. In the case of the asymptomatic tooth case, 94% of parents would like to restore the tooth. Older parents refused treatment because it was a primary tooth compared to younger parents (p=0.05). In the case of the symptomatic tooth, acceptance of treatment increased to 98%. The preferred type of treatment was pulp therapy and SSC for 58% of the respondents and extraction and space maintenance for 42%. No statistical significance was found between the two options. In most cases (63%), the reason for their choice was the child's cooperation. Finally, 56% of the parents accepted SDF treatment, while 43% preferred resin composite restoration. Parents of boys were statistically more positive about SDF treatment than parents of girls (p=0.013). Respectively, higher parental education level was correlated with greater acceptance of SDF (p=0.057). Conclusion: Age, parental education level, and marital status are not correlated with children's oral hygiene habits, frequency, and reasons for visiting the dentist and decision to treat cavitated/non-cavitated primary teeth. The importance of primary teeth and the lower frequency of consumption of sugary foods was associated with a higher level of parental education. Acceptance of SDF treatment was higher among highly educated parents and parents of boys."],"dc:identifier":["uoadl:3336435","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336435"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Parents’ Knowledge, Attitudes and Preferences regarding Dental Treatment in their Children"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z"}