{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336458"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336458","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Proposing in vitro testing conditions for the evaluation of intragastric disintegration of solid dose units in the fed state","abstract":"Στόχοι: 1) Η διερεύνηση της σημασίας του ιξώδους της συνεχούς φάσης μέσων προσομοίωσης επιπέδου ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. 2) Η βελτιστοποίηση της σύστασης των μέσων που προσομοιώνουν το περιβάλλον του στομάχου στη περίοδο πέψης. 3) Η αξιολόγηση της επίδρασης των πρωτεϊνών του γεύματος και των πρωτεϊνών του γεύματος και του ιξώδους της συνεχούς φάσης μέσων που προσομοιώνουν τα ενδοαυλικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. 4) Η αξιολόγηση της επίδρασης της ταχύτητας περιστροφής του πτερυγίου όταν χρησιμοποιούνται η διάταξη του περιστρεφόμενου πτερυγίου και μέσα που προσομοιώνουν τα ενδοαυλικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. Μέθοδοι: Η σύσταση των μέσων επιπέδου προσομοίωσης III, βασίστηκε στα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά των γαστρικών περιεχομένων που αναρροφήθηκαν μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος, πλούσιου σε θερμίδες και υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά (Pentafragka et al., 2020b). Η μέση τιμή pH και η μέση ρυθμιστική χωρητικότητα των γαστρικών περιεχομένων προσομοιώθηκαν με τη χρήση υδροχλωρικού οξέος, οξικών και συμπυκωμένου ρυθμιστικού διαλύματος FEDGAS®. Η προσομοίωση της ωσμωμοριακότητας πραγματοποιήθηκε με τη χρήση χλωριούχου νατρίου και η παρουσία λιπιδικών «σωματιδίων» χρησιμοποιώντας Lipofundin® MCT 20 ή γέλη FEDGAS®. Η προσομοίωση του πρωτεϊνικού περιεχομένου του γεύματος επιτεύχθηκε χρησιμοποιώντας αποβουτυρωμένο γάλα σε σκόνη. Περαιτέρω αύξηση του φαινόμενου ιξώδους της συνεχούς φάσης των μέσων προσομοίωσης που αναπτύχθηκαν πραγματοποιήθηκε με τη συμπερίληψη διαφορετικών ποσοτήτων K4M HPMC. Πειράματα αποσάθρωσης πραγματοποιήθηκαν εις τριπλούν χρησιμοποιώντας τη διάταξη USP II (με τη μέθοδο των πτερυγίων), ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 ή 50 rpm και 500 mL μέσου διάλυσης στους 37 ± 0.5°C για τρία συμβατικά στερεά φαρμακευτικά προϊόντα; καψάκια σκληρής ζελατίνης που περιείχαν παρακεταμόλη, δισκία Panadol ActiFast® και δισκία Panadol Advance®, αντίστοιχα. Η αποσάθρωση των προϊόντων που ερευνήθηκαν αξιολογήθηκε μέσω παρακολούθησης της έναρξης διάλυσης της παρακεταμόλης. Δείγματα περίπου τριών χιλιοστόλιτρων (3 mL) αφαιρούνταν σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα μετά την έναρξη του πειράματος, με αντικατάσταση με ισοδύναμο όγκο μέσου διάλυσης. Αμέσως μετά τη δειγματοληψία, 300 μL κάθε δείγματος μεταφέρονταν σε eppendorfs και, στη συνέχεια, ακολουθούσε η προσθήκη 5% υπερχλωρικού οξέος (1:2, v/v) για την κατακρήμνιση των πρωτεϊνών. Το δείγμα αναδευόταν για τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα με τη χρήση vortex και, στη συνέχεια, ακολουθούσε φυγοκέντρηση (11400 g, 10 λεπτά, 10°C). Η ποσοτικοποίηση της παρακεταμόλης στα δείγματα προσδιορίστηκε χρησιμοποιώντας HPLC-UV. Αποτελέσματα: Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας, και ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 rpm, η έναρξη της αποσάθρωσης των καψακίων σκληρής ζελατίνης και των δισκίων Panadol Actifast® και Panadol Advance® καθυστερεί μόνο όταν το φαινόμενο ιξώδες της συνεχούς φάσης του FeSSGF-V2mod μέσου προσομοίωσης επιπέδου III αυξηθεί τόσο που το μέσο αποκλίνει σημαντικά από τα γαστρικά περιεχόμενα (συμπεριλαμβάνοντας 0,9% HPMC). Οι χρόνοι αποσάθρωσης παραμένουν μικρότεροι από αυτούς που έχουν παρατηρηθεί προηγουμένως στο στόμαχο (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Η συμπερίληψη φυσιολογικά σχετικών ποσοτήτων πρωτεϊνών οδήγησε σε αύξηση του φαινόμενου ιξώδους του FeSSGF-V3 μέσου προσομοίωσης επιπέδου III, λόγω της παρουσίας στερεών σωματιδίων, που πιθανόν σχηματίζονται από τη μερική αποικοδόμηση των πρωτεϊνών στο όξινο pH. Παρόμοιες παρατηρήσεις έχουν γίνει σε αναρροφημένα γαστρικά περιεχόμενα (μη δημοσιευμένα δεδομένα). Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας και ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 rpm, η έναρξη της αποσάθρωσης των προϊόντων που ερευνήθηκαν καθυστέρησε, ειδικά στην περίπτωση των καψακίων; η έναρξη της αποσάθρωσης των καψακίων σκληρής ζελατίνης ήταν περίπου 5 λεπτά. Μικρή αύξηση του φαινόμενου ιξώδους της συνεχούς φάσης του μέσου (συμπεριλαμβάνοντας 0,2% HPMC) παρέτεινε τη διαδικασία της αποσάθρωσης των δισκίων Panadol Actifast®. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι χρόνοι αποσάθρωσης υποεκτίμησαν ελαφρώς τους χρόνους ενδογαστρικής αποσάθρωσης των προϊόντων που μελετήθηκαν (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Και για τα τρία προϊόντα που μελετήθηκαν, η αποσάθρωση δεν ήταν άμεση όταν η ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου μειώθηκε στα 50 rpm χρησιμοποιώντας το FeSSGF-V3 μέσο προσομοίωσης επιπέδου III, το οποίο περιλαμβάνει φυσιολογικά σχετικές ποσότητες πρωτεϊνών του τυπικού γεύματος, ωστόσο, οι τιμές που προέκυψαν μπορεί να υποεκτιμούν σε κάποιο βαθμό τους χρόνους ενδογαστρικής αποσάθρωσης που έχουν παρατηρηθεί (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Συμπεράσματα: Το αυξημένο ενδογαστρικό φαινόμενο ιξώδες μπορεί να μην οφείλεται αποκλειστικά στο αυξημένο φαινόμενο ιξώδες της συνεχούς (υγρής) φάσης: η παρουσία στερεών σωματιδίων στο μέσο μπορεί να αυξήσει δραματικά το ιξώδες. Η παρουσία στερεών σωματιδίων στα μέσα προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3, εξαιτίας της συμπερίληψης ποσοτήτων πρωτεϊνών του γεύματος που αναμένονται στη διάρκεια της πέψης οδήγησε σε αυξημένες τιμές φαινόμενου ιξώδους. Η επίτευξη παρόμοιων επιπέδων φαινομένου ιξώδους μέσω της αύξησης του ιξώδους της συνεχούς φάσης του μέσου είναι δυνατή, ωστόσο, αναδύονται διάφορα πρακτικά ζητήματα (π.χ. στην εκτίμηση της αποσάθρωσης). Το μέσο προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3HCl επιλέχθηκε ως το μέσο προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3, λόγω της συνάφειας του με τα είδη που συμβάλουν στο ενδογαστρικό pH και της σχετικά ευκολότερης μεθόδου παρασκευής του. Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας, ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 50 rpm και το μέσο προσομοίωσης επιπέδου ΙΙΙ FeSSGF-V3HCl, η αποσάθρωση των συμβατικών στερεών δοσολογικών μονάδων που μελετήθηκαν δεν ήταν γρήγορη, ωστόσο, παρατηρήθηκε κάποιου βαθμού υποεκτίμηση των ενδογαστρικών χρόνων αποσάθρωσής τους.","abstract_html":"Στόχοι: 1) Η διερεύνηση της σημασίας του ιξώδους της συνεχούς φάσης μέσων προσομοίωσης επιπέδου ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. 2) Η βελτιστοποίηση της σύστασης των μέσων που προσομοιώνουν το περιβάλλον του στομάχου στη περίοδο πέψης. 3) Η αξιολόγηση της επίδρασης των πρωτεϊνών του γεύματος και των πρωτεϊνών του γεύματος και του ιξώδους της συνεχούς φάσης μέσων που προσομοιώνουν τα ενδοαυλικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. 4) Η αξιολόγηση της επίδρασης της ταχύτητας περιστροφής του πτερυγίου όταν χρησιμοποιούνται η διάταξη του περιστρεφόμενου πτερυγίου και μέσα που προσομοιώνουν τα ενδοαυλικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. Μέθοδοι: Η σύσταση των μέσων επιπέδου προσομοίωσης III, βασίστηκε στα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά των γαστρικών περιεχομένων που αναρροφήθηκαν μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος, πλούσιου σε θερμίδες και υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά (Pentafragka et al., 2020b). Η μέση τιμή pH και η μέση ρυθμιστική χωρητικότητα των γαστρικών περιεχομένων προσομοιώθηκαν με τη χρήση υδροχλωρικού οξέος, οξικών και συμπυκωμένου ρυθμιστικού διαλύματος FEDGAS®. Η προσομοίωση της ωσμωμοριακότητας πραγματοποιήθηκε με τη χρήση χλωριούχου νατρίου και η παρουσία λιπιδικών «σωματιδίων» χρησιμοποιώντας Lipofundin® MCT 20 ή γέλη FEDGAS®. Η προσομοίωση του πρωτεϊνικού περιεχομένου του γεύματος επιτεύχθηκε χρησιμοποιώντας αποβουτυρωμένο γάλα σε σκόνη. Περαιτέρω αύξηση του φαινόμενου ιξώδους της συνεχούς φάσης των μέσων προσομοίωσης που αναπτύχθηκαν πραγματοποιήθηκε με τη συμπερίληψη διαφορετικών ποσοτήτων K4M HPMC. Πειράματα αποσάθρωσης πραγματοποιήθηκαν εις τριπλούν χρησιμοποιώντας τη διάταξη USP II (με τη μέθοδο των πτερυγίων), ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 ή 50 rpm και 500 mL μέσου διάλυσης στους 37 ± 0.5°C για τρία συμβατικά στερεά φαρμακευτικά προϊόντα; καψάκια σκληρής ζελατίνης που περιείχαν παρακεταμόλη, δισκία Panadol ActiFast® και δισκία Panadol Advance®, αντίστοιχα. Η αποσάθρωση των προϊόντων που ερευνήθηκαν αξιολογήθηκε μέσω παρακολούθησης της έναρξης διάλυσης της παρακεταμόλης. Δείγματα περίπου τριών χιλιοστόλιτρων (3 mL) αφαιρούνταν σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα μετά την έναρξη του πειράματος, με αντικατάσταση με ισοδύναμο όγκο μέσου διάλυσης. Αμέσως μετά τη δειγματοληψία, 300 μL κάθε δείγματος μεταφέρονταν σε eppendorfs και, στη συνέχεια, ακολουθούσε η προσθήκη 5% υπερχλωρικού οξέος (1:2, v/v) για την κατακρήμνιση των πρωτεϊνών. Το δείγμα αναδευόταν για τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα με τη χρήση vortex και, στη συνέχεια, ακολουθούσε φυγοκέντρηση (11400 g, 10 λεπτά, 10°C). Η ποσοτικοποίηση της παρακεταμόλης στα δείγματα προσδιορίστηκε χρησιμοποιώντας HPLC-UV. Αποτελέσματα: Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας, και ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 rpm, η έναρξη της αποσάθρωσης των καψακίων σκληρής ζελατίνης και των δισκίων Panadol Actifast® και Panadol Advance® καθυστερεί μόνο όταν το φαινόμενο ιξώδες της συνεχούς φάσης του FeSSGF-V2mod μέσου προσομοίωσης επιπέδου III αυξηθεί τόσο που το μέσο αποκλίνει σημαντικά από τα γαστρικά περιεχόμενα (συμπεριλαμβάνοντας 0,9% HPMC). Οι χρόνοι αποσάθρωσης παραμένουν μικρότεροι από αυτούς που έχουν παρατηρηθεί προηγουμένως στο στόμαχο (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Η συμπερίληψη φυσιολογικά σχετικών ποσοτήτων πρωτεϊνών οδήγησε σε αύξηση του φαινόμενου ιξώδους του FeSSGF-V3 μέσου προσομοίωσης επιπέδου III, λόγω της παρουσίας στερεών σωματιδίων, που πιθανόν σχηματίζονται από τη μερική αποικοδόμηση των πρωτεϊνών στο όξινο pH. Παρόμοιες παρατηρήσεις έχουν γίνει σε αναρροφημένα γαστρικά περιεχόμενα (μη δημοσιευμένα δεδομένα). Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας και ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 rpm, η έναρξη της αποσάθρωσης των προϊόντων που ερευνήθηκαν καθυστέρησε, ειδικά στην περίπτωση των καψακίων; η έναρξη της αποσάθρωσης των καψακίων σκληρής ζελατίνης ήταν περίπου 5 λεπτά. Μικρή αύξηση του φαινόμενου ιξώδους της συνεχούς φάσης του μέσου (συμπεριλαμβάνοντας 0,2% HPMC) παρέτεινε τη διαδικασία της αποσάθρωσης των δισκίων Panadol Actifast®. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι χρόνοι αποσάθρωσης υποεκτίμησαν ελαφρώς τους χρόνους ενδογαστρικής αποσάθρωσης των προϊόντων που μελετήθηκαν (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Και για τα τρία προϊόντα που μελετήθηκαν, η αποσάθρωση δεν ήταν άμεση όταν η ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου μειώθηκε στα 50 rpm χρησιμοποιώντας το FeSSGF-V3 μέσο προσομοίωσης επιπέδου III, το οποίο περιλαμβάνει φυσιολογικά σχετικές ποσότητες πρωτεϊνών του τυπικού γεύματος, ωστόσο, οι τιμές που προέκυψαν μπορεί να υποεκτιμούν σε κάποιο βαθμό τους χρόνους ενδογαστρικής αποσάθρωσης που έχουν παρατηρηθεί (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Συμπεράσματα: Το αυξημένο ενδογαστρικό φαινόμενο ιξώδες μπορεί να μην οφείλεται αποκλειστικά στο αυξημένο φαινόμενο ιξώδες της συνεχούς (υγρής) φάσης: η παρουσία στερεών σωματιδίων στο μέσο μπορεί να αυξήσει δραματικά το ιξώδες. Η παρουσία στερεών σωματιδίων στα μέσα προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3, εξαιτίας της συμπερίληψης ποσοτήτων πρωτεϊνών του γεύματος που αναμένονται στη διάρκεια της πέψης οδήγησε σε αυξημένες τιμές φαινόμενου ιξώδους. Η επίτευξη παρόμοιων επιπέδων φαινομένου ιξώδους μέσω της αύξησης του ιξώδους της συνεχούς φάσης του μέσου είναι δυνατή, ωστόσο, αναδύονται διάφορα πρακτικά ζητήματα (π.χ. στην εκτίμηση της αποσάθρωσης). Το μέσο προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3HCl επιλέχθηκε ως το μέσο προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3, λόγω της συνάφειας του με τα είδη που συμβάλουν στο ενδογαστρικό pH και της σχετικά ευκολότερης μεθόδου παρασκευής του. Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας, ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 50 rpm και το μέσο προσομοίωσης επιπέδου ΙΙΙ FeSSGF-V3HCl, η αποσάθρωση των συμβατικών στερεών δοσολογικών μονάδων που μελετήθηκαν δεν ήταν γρήγορη, ωστόσο, παρατηρήθηκε κάποιου βαθμού υποεκτίμηση των ενδογαστρικών χρόνων αποσάθρωσής τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακόλια Ανδριανή","Bakolia Andriani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336458"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336458","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336458","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336458","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336458","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακόλια Ανδριανή","Bakolia Andriani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336458","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336458"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχοι: 1) Η διερεύνηση της σημασίας του ιξώδους της συνεχούς φάσης μέσων προσομοίωσης επιπέδου ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. 2) Η βελτιστοποίηση της σύστασης των μέσων που προσομοιώνουν το περιβάλλον του στομάχου στη περίοδο πέψης. 3) Η αξιολόγηση της επίδρασης των πρωτεϊνών του γεύματος και των πρωτεϊνών του γεύματος και του ιξώδους της συνεχούς φάσης μέσων που προσομοιώνουν τα ενδοαυλικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. 4) Η αξιολόγηση της επίδρασης της ταχύτητας περιστροφής του πτερυγίου όταν χρησιμοποιούνται η διάταξη του περιστρεφόμενου πτερυγίου και μέσα που προσομοιώνουν τα ενδοαυλικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. Μέθοδοι: Η σύσταση των μέσων επιπέδου προσομοίωσης III, βασίστηκε στα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά των γαστρικών περιεχομένων που αναρροφήθηκαν μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος, πλούσιου σε θερμίδες και υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά (Pentafragka et al., 2020b). Η μέση τιμή pH και η μέση ρυθμιστική χωρητικότητα των γαστρικών περιεχομένων προσομοιώθηκαν με τη χρήση υδροχλωρικού οξέος, οξικών και συμπυκωμένου ρυθμιστικού διαλύματος FEDGAS®. Η προσομοίωση της ωσμωμοριακότητας πραγματοποιήθηκε με τη χρήση χλωριούχου νατρίου και η παρουσία λιπιδικών «σωματιδίων» χρησιμοποιώντας Lipofundin® MCT 20 ή γέλη FEDGAS®. Η προσομοίωση του πρωτεϊνικού περιεχομένου του γεύματος επιτεύχθηκε χρησιμοποιώντας αποβουτυρωμένο γάλα σε σκόνη. Περαιτέρω αύξηση του φαινόμενου ιξώδους της συνεχούς φάσης των μέσων προσομοίωσης που αναπτύχθηκαν πραγματοποιήθηκε με τη συμπερίληψη διαφορετικών ποσοτήτων K4M HPMC. Πειράματα αποσάθρωσης πραγματοποιήθηκαν εις τριπλούν χρησιμοποιώντας τη διάταξη USP II (με τη μέθοδο των πτερυγίων), ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 ή 50 rpm και 500 mL μέσου διάλυσης στους 37 ± 0.5°C για τρία συμβατικά στερεά φαρμακευτικά προϊόντα; καψάκια σκληρής ζελατίνης που περιείχαν παρακεταμόλη, δισκία Panadol ActiFast® και δισκία Panadol Advance®, αντίστοιχα. Η αποσάθρωση των προϊόντων που ερευνήθηκαν αξιολογήθηκε μέσω παρακολούθησης της έναρξης διάλυσης της παρακεταμόλης. Δείγματα περίπου τριών χιλιοστόλιτρων (3 mL) αφαιρούνταν σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα μετά την έναρξη του πειράματος, με αντικατάσταση με ισοδύναμο όγκο μέσου διάλυσης. Αμέσως μετά τη δειγματοληψία, 300 μL κάθε δείγματος μεταφέρονταν σε eppendorfs και, στη συνέχεια, ακολουθούσε η προσθήκη 5% υπερχλωρικού οξέος (1:2, v/v) για την κατακρήμνιση των πρωτεϊνών. Το δείγμα αναδευόταν για τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα με τη χρήση vortex και, στη συνέχεια, ακολουθούσε φυγοκέντρηση (11400 g, 10 λεπτά, 10°C). Η ποσοτικοποίηση της παρακεταμόλης στα δείγματα προσδιορίστηκε χρησιμοποιώντας HPLC-UV. Αποτελέσματα: Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας, και ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 rpm, η έναρξη της αποσάθρωσης των καψακίων σκληρής ζελατίνης και των δισκίων Panadol Actifast® και Panadol Advance® καθυστερεί μόνο όταν το φαινόμενο ιξώδες της συνεχούς φάσης του FeSSGF-V2mod μέσου προσομοίωσης επιπέδου III αυξηθεί τόσο που το μέσο αποκλίνει σημαντικά από τα γαστρικά περιεχόμενα (συμπεριλαμβάνοντας 0,9% HPMC). Οι χρόνοι αποσάθρωσης παραμένουν μικρότεροι από αυτούς που έχουν παρατηρηθεί προηγουμένως στο στόμαχο (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Η συμπερίληψη φυσιολογικά σχετικών ποσοτήτων πρωτεϊνών οδήγησε σε αύξηση του φαινόμενου ιξώδους του FeSSGF-V3 μέσου προσομοίωσης επιπέδου III, λόγω της παρουσίας στερεών σωματιδίων, που πιθανόν σχηματίζονται από τη μερική αποικοδόμηση των πρωτεϊνών στο όξινο pH. Παρόμοιες παρατηρήσεις έχουν γίνει σε αναρροφημένα γαστρικά περιεχόμενα (μη δημοσιευμένα δεδομένα). Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας και ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 rpm, η έναρξη της αποσάθρωσης των προϊόντων που ερευνήθηκαν καθυστέρησε, ειδικά στην περίπτωση των καψακίων; η έναρξη της αποσάθρωσης των καψακίων σκληρής ζελατίνης ήταν περίπου 5 λεπτά. Μικρή αύξηση του φαινόμενου ιξώδους της συνεχούς φάσης του μέσου (συμπεριλαμβάνοντας 0,2% HPMC) παρέτεινε τη διαδικασία της αποσάθρωσης των δισκίων Panadol Actifast®. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι χρόνοι αποσάθρωσης υποεκτίμησαν ελαφρώς τους χρόνους ενδογαστρικής αποσάθρωσης των προϊόντων που μελετήθηκαν (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Και για τα τρία προϊόντα που μελετήθηκαν, η αποσάθρωση δεν ήταν άμεση όταν η ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου μειώθηκε στα 50 rpm χρησιμοποιώντας το FeSSGF-V3 μέσο προσομοίωσης επιπέδου III, το οποίο περιλαμβάνει φυσιολογικά σχετικές ποσότητες πρωτεϊνών του τυπικού γεύματος, ωστόσο, οι τιμές που προέκυψαν μπορεί να υποεκτιμούν σε κάποιο βαθμό τους χρόνους ενδογαστρικής αποσάθρωσης που έχουν παρατηρηθεί (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Συμπεράσματα: Το αυξημένο ενδογαστρικό φαινόμενο ιξώδες μπορεί να μην οφείλεται αποκλειστικά στο αυξημένο φαινόμενο ιξώδες της συνεχούς (υγρής) φάσης: η παρουσία στερεών σωματιδίων στο μέσο μπορεί να αυξήσει δραματικά το ιξώδες. Η παρουσία στερεών σωματιδίων στα μέσα προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3, εξαιτίας της συμπερίληψης ποσοτήτων πρωτεϊνών του γεύματος που αναμένονται στη διάρκεια της πέψης οδήγησε σε αυξημένες τιμές φαινόμενου ιξώδους. Η επίτευξη παρόμοιων επιπέδων φαινομένου ιξώδους μέσω της αύξησης του ιξώδους της συνεχούς φάσης του μέσου είναι δυνατή, ωστόσο, αναδύονται διάφορα πρακτικά ζητήματα (π.χ. στην εκτίμηση της αποσάθρωσης). Το μέσο προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3HCl επιλέχθηκε ως το μέσο προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3, λόγω της συνάφειας του με τα είδη που συμβάλουν στο ενδογαστρικό pH και της σχετικά ευκολότερης μεθόδου παρασκευής του. Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας, ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 50 rpm και το μέσο προσομοίωσης επιπέδου ΙΙΙ FeSSGF-V3HCl, η αποσάθρωση των συμβατικών στερεών δοσολογικών μονάδων που μελετήθηκαν δεν ήταν γρήγορη, ωστόσο, παρατηρήθηκε κάποιου βαθμού υποεκτίμηση των ενδογαστρικών χρόνων αποσάθρωσής τους.","Purpose: 1) Evaluation of the importance of the viscosity of the continuous phase of Level III biorelevant media on disintegration of paracetamol solid dose units. 2) Optimization of the composition of the Level III biorelevant medium simulating the postprandial environment in stomach in the fed state. 3) Evaluation of the impact of dietary proteins and of dietary proteins and viscosity of continuous phase of Level III biorelevant media on disintegration of paracetamol solid dose units. 4) Evaluation of the impact of the paddle rotational speed when using Level III biorelevant media on disintegration of paracetamol solid dose units. Methods: Composition of the developed Level III biorelevant media was based on the physicochemical characteristics of gastric aspirates after the administration of the high-fat high-calorie meal (Pentafragka et al., 2020b). The average pH and the average buffer capacity of gastric contents were simulated by using hydrochloric acid, acetates, and FEDGAS® buffer concentrate. The osmolality was adjusted using sodium chloride and the presence of lipid species was simulated using Lipofundin® MCT 20 or FEDGAS® gel. The presence of proteins was simulated using powdered skimmed milk. Further increase of the apparent viscosity of the continuous phase of the optimized media was performed by including different amounts of K4M HPMC. Disintegration experiments were performed in triplicate using the compendial apparatus II with the paddle rotating at 75 or 50 rpm, and 500 mL of dissolution medium at 37 ± 0.5°C for three conventional solid drug products; paracetamol hard gelatin capsules, Panadol ActiFast® and Panadol Advance® tablets, respectively. Disintegration of the investigated products was assessed by monitoring the onset of dissolution of paracetamol. Samples of approximately three milliliters (3 mL) were withdrawn at predetermined time intervals after the beginning of the experiment, with equivalent volume replacement with dissolution medium. Immediately after sampling, 300 μL of each sample were removed in eppendorfs and 5% perchloric acid was, then, added (1:2, v/v) for protein precipitation. The sample was vortexed for at least 30 seconds and centrifuged (11400 g, 10 min, 10°C). Paracetamol content of each sample was determined using HPLC-UV. Results: By using the compendial apparatus II with the paddle rotating at 75 rpm, the initiation of rupture of paracetamol hard gelatin capsules and disintegration of Panadol Actifast® and Panadol Advance® is delayed only when the apparent viscosity of the continuous phase of Level III FeSSGF-V2mod is increased to values that are not physiologically relevant (by including 0.9% HPMC). Disintegration times remain much shorter than those observed previously in the stomach (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). The inclusion of physiologically relevant amounts of dietary proteins led to increased apparent viscosity of Level III FeSSGF-V3, due to the presence of solid particles, likely formed by the partial degradation of dietary proteins at acidic pH, and not to the increased apparent viscosity of the continuous phase. Similar observations have been made in gastric aspirates (unpublished data). By using the compendial apparatus II with the paddle rotating at 75 rpm, the onset of rupture and disintegration of the investigated products was delayed, especially for capsules; the initial rupture of paracetamol hard gelatin capsules was about 5 minutes. Slight increase of the apparent viscosity of the continuous phase (by including 0.2% HPMC) prolonged the disintegration process of Panadol Actifast®. In all cases, rupture and disintegration times slightly underestimated previously observed intragastric disintegration times of tested products (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). For all three tested products, disintegration times were not rapid when the paddle rotational speed was decreased to 50rpm using Level III FeSSGF-V3 prepared by including physiologically relevant amounts of dietary proteins, however, values may be somewhat underestimating the intragastric disintegration times observed previously (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Conclusions: The increased intragastric apparent viscosity may not be exclusively due to the increased apparent viscosity of the continuous (liquid) phase; the presence of solids in the medium can dramatically increase the viscosity. The presence of solid particles in Level III FeSSGF-V3 media, due to the inclusion of physiologically relevant amounts of dietary proteins led to increased values of apparent viscosity. Achievement of similar apparent viscosity levels by increasing the viscosity of the continuous phase is possible, however, it creates various practical issues (e.g. in the evaluation of disintegration). Level III FeSSGF-V3HCl was selected as Level III FeSSGF-V3, due to the biorelevance of pH species and the comparatively easier preparation method. By using the compendial apparatus II with the paddle rotating at 50 rpm and Level III FeSSGF-V3HCl the disintegration of the tested conventional solid drug products was not rapid but intragastric disintegration times in the fed state may be somewhat underestimated."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Proposing in vitro testing conditions for the evaluation of intragastric disintegration of solid dose units in the fed state"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακόλια Ανδριανή","Bakolia Andriani"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στόχοι: 1) Η διερεύνηση της σημασίας του ιξώδους της συνεχούς φάσης μέσων προσομοίωσης επιπέδου ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. 2) Η βελτιστοποίηση της σύστασης των μέσων που προσομοιώνουν το περιβάλλον του στομάχου στη περίοδο πέψης. 3) Η αξιολόγηση της επίδρασης των πρωτεϊνών του γεύματος και των πρωτεϊνών του γεύματος και του ιξώδους της συνεχούς φάσης μέσων που προσομοιώνουν τα ενδοαυλικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. 4) Η αξιολόγηση της επίδρασης της ταχύτητας περιστροφής του πτερυγίου όταν χρησιμοποιούνται η διάταξη του περιστρεφόμενου πτερυγίου και μέσα που προσομοιώνουν τα ενδοαυλικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο ΙΙΙ στην αποσάθρωση στερεών δοσολογικών μονάδων παρακεταμόλης. Μέθοδοι: Η σύσταση των μέσων επιπέδου προσομοίωσης III, βασίστηκε στα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά των γαστρικών περιεχομένων που αναρροφήθηκαν μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος, πλούσιου σε θερμίδες και υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά (Pentafragka et al., 2020b). Η μέση τιμή pH και η μέση ρυθμιστική χωρητικότητα των γαστρικών περιεχομένων προσομοιώθηκαν με τη χρήση υδροχλωρικού οξέος, οξικών και συμπυκωμένου ρυθμιστικού διαλύματος FEDGAS®. Η προσομοίωση της ωσμωμοριακότητας πραγματοποιήθηκε με τη χρήση χλωριούχου νατρίου και η παρουσία λιπιδικών «σωματιδίων» χρησιμοποιώντας Lipofundin® MCT 20 ή γέλη FEDGAS®. Η προσομοίωση του πρωτεϊνικού περιεχομένου του γεύματος επιτεύχθηκε χρησιμοποιώντας αποβουτυρωμένο γάλα σε σκόνη. Περαιτέρω αύξηση του φαινόμενου ιξώδους της συνεχούς φάσης των μέσων προσομοίωσης που αναπτύχθηκαν πραγματοποιήθηκε με τη συμπερίληψη διαφορετικών ποσοτήτων K4M HPMC. Πειράματα αποσάθρωσης πραγματοποιήθηκαν εις τριπλούν χρησιμοποιώντας τη διάταξη USP II (με τη μέθοδο των πτερυγίων), ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 ή 50 rpm και 500 mL μέσου διάλυσης στους 37 ± 0.5°C για τρία συμβατικά στερεά φαρμακευτικά προϊόντα; καψάκια σκληρής ζελατίνης που περιείχαν παρακεταμόλη, δισκία Panadol ActiFast® και δισκία Panadol Advance®, αντίστοιχα. Η αποσάθρωση των προϊόντων που ερευνήθηκαν αξιολογήθηκε μέσω παρακολούθησης της έναρξης διάλυσης της παρακεταμόλης. Δείγματα περίπου τριών χιλιοστόλιτρων (3 mL) αφαιρούνταν σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα μετά την έναρξη του πειράματος, με αντικατάσταση με ισοδύναμο όγκο μέσου διάλυσης. Αμέσως μετά τη δειγματοληψία, 300 μL κάθε δείγματος μεταφέρονταν σε eppendorfs και, στη συνέχεια, ακολουθούσε η προσθήκη 5% υπερχλωρικού οξέος (1:2, v/v) για την κατακρήμνιση των πρωτεϊνών. Το δείγμα αναδευόταν για τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα με τη χρήση vortex και, στη συνέχεια, ακολουθούσε φυγοκέντρηση (11400 g, 10 λεπτά, 10°C). Η ποσοτικοποίηση της παρακεταμόλης στα δείγματα προσδιορίστηκε χρησιμοποιώντας HPLC-UV. Αποτελέσματα: Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας, και ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 rpm, η έναρξη της αποσάθρωσης των καψακίων σκληρής ζελατίνης και των δισκίων Panadol Actifast® και Panadol Advance® καθυστερεί μόνο όταν το φαινόμενο ιξώδες της συνεχούς φάσης του FeSSGF-V2mod μέσου προσομοίωσης επιπέδου III αυξηθεί τόσο που το μέσο αποκλίνει σημαντικά από τα γαστρικά περιεχόμενα (συμπεριλαμβάνοντας 0,9% HPMC). Οι χρόνοι αποσάθρωσης παραμένουν μικρότεροι από αυτούς που έχουν παρατηρηθεί προηγουμένως στο στόμαχο (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Η συμπερίληψη φυσιολογικά σχετικών ποσοτήτων πρωτεϊνών οδήγησε σε αύξηση του φαινόμενου ιξώδους του FeSSGF-V3 μέσου προσομοίωσης επιπέδου III, λόγω της παρουσίας στερεών σωματιδίων, που πιθανόν σχηματίζονται από τη μερική αποικοδόμηση των πρωτεϊνών στο όξινο pH. Παρόμοιες παρατηρήσεις έχουν γίνει σε αναρροφημένα γαστρικά περιεχόμενα (μη δημοσιευμένα δεδομένα). Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας και ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 75 rpm, η έναρξη της αποσάθρωσης των προϊόντων που ερευνήθηκαν καθυστέρησε, ειδικά στην περίπτωση των καψακίων; η έναρξη της αποσάθρωσης των καψακίων σκληρής ζελατίνης ήταν περίπου 5 λεπτά. Μικρή αύξηση του φαινόμενου ιξώδους της συνεχούς φάσης του μέσου (συμπεριλαμβάνοντας 0,2% HPMC) παρέτεινε τη διαδικασία της αποσάθρωσης των δισκίων Panadol Actifast®. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι χρόνοι αποσάθρωσης υποεκτίμησαν ελαφρώς τους χρόνους ενδογαστρικής αποσάθρωσης των προϊόντων που μελετήθηκαν (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Και για τα τρία προϊόντα που μελετήθηκαν, η αποσάθρωση δεν ήταν άμεση όταν η ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου μειώθηκε στα 50 rpm χρησιμοποιώντας το FeSSGF-V3 μέσο προσομοίωσης επιπέδου III, το οποίο περιλαμβάνει φυσιολογικά σχετικές ποσότητες πρωτεϊνών του τυπικού γεύματος, ωστόσο, οι τιμές που προέκυψαν μπορεί να υποεκτιμούν σε κάποιο βαθμό τους χρόνους ενδογαστρικής αποσάθρωσης που έχουν παρατηρηθεί (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Συμπεράσματα: Το αυξημένο ενδογαστρικό φαινόμενο ιξώδες μπορεί να μην οφείλεται αποκλειστικά στο αυξημένο φαινόμενο ιξώδες της συνεχούς (υγρής) φάσης: η παρουσία στερεών σωματιδίων στο μέσο μπορεί να αυξήσει δραματικά το ιξώδες. Η παρουσία στερεών σωματιδίων στα μέσα προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3, εξαιτίας της συμπερίληψης ποσοτήτων πρωτεϊνών του γεύματος που αναμένονται στη διάρκεια της πέψης οδήγησε σε αυξημένες τιμές φαινόμενου ιξώδους. Η επίτευξη παρόμοιων επιπέδων φαινομένου ιξώδους μέσω της αύξησης του ιξώδους της συνεχούς φάσης του μέσου είναι δυνατή, ωστόσο, αναδύονται διάφορα πρακτικά ζητήματα (π.χ. στην εκτίμηση της αποσάθρωσης). Το μέσο προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3HCl επιλέχθηκε ως το μέσο προσομοίωσης επιπέδου III FeSSGF-V3, λόγω της συνάφειας του με τα είδη που συμβάλουν στο ενδογαστρικό pH και της σχετικά ευκολότερης μεθόδου παρασκευής του. Με τη χρήση της διάταξης διάλυσης τύπου II της Αμερικανικής Φαρμακοποιίας, ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου ίση με 50 rpm και το μέσο προσομοίωσης επιπέδου ΙΙΙ FeSSGF-V3HCl, η αποσάθρωση των συμβατικών στερεών δοσολογικών μονάδων που μελετήθηκαν δεν ήταν γρήγορη, ωστόσο, παρατηρήθηκε κάποιου βαθμού υποεκτίμηση των ενδογαστρικών χρόνων αποσάθρωσής τους.","Purpose: 1) Evaluation of the importance of the viscosity of the continuous phase of Level III biorelevant media on disintegration of paracetamol solid dose units. 2) Optimization of the composition of the Level III biorelevant medium simulating the postprandial environment in stomach in the fed state. 3) Evaluation of the impact of dietary proteins and of dietary proteins and viscosity of continuous phase of Level III biorelevant media on disintegration of paracetamol solid dose units. 4) Evaluation of the impact of the paddle rotational speed when using Level III biorelevant media on disintegration of paracetamol solid dose units. Methods: Composition of the developed Level III biorelevant media was based on the physicochemical characteristics of gastric aspirates after the administration of the high-fat high-calorie meal (Pentafragka et al., 2020b). The average pH and the average buffer capacity of gastric contents were simulated by using hydrochloric acid, acetates, and FEDGAS® buffer concentrate. The osmolality was adjusted using sodium chloride and the presence of lipid species was simulated using Lipofundin® MCT 20 or FEDGAS® gel. The presence of proteins was simulated using powdered skimmed milk. Further increase of the apparent viscosity of the continuous phase of the optimized media was performed by including different amounts of K4M HPMC. Disintegration experiments were performed in triplicate using the compendial apparatus II with the paddle rotating at 75 or 50 rpm, and 500 mL of dissolution medium at 37 ± 0.5°C for three conventional solid drug products; paracetamol hard gelatin capsules, Panadol ActiFast® and Panadol Advance® tablets, respectively. Disintegration of the investigated products was assessed by monitoring the onset of dissolution of paracetamol. Samples of approximately three milliliters (3 mL) were withdrawn at predetermined time intervals after the beginning of the experiment, with equivalent volume replacement with dissolution medium. Immediately after sampling, 300 μL of each sample were removed in eppendorfs and 5% perchloric acid was, then, added (1:2, v/v) for protein precipitation. The sample was vortexed for at least 30 seconds and centrifuged (11400 g, 10 min, 10°C). Paracetamol content of each sample was determined using HPLC-UV. Results: By using the compendial apparatus II with the paddle rotating at 75 rpm, the initiation of rupture of paracetamol hard gelatin capsules and disintegration of Panadol Actifast® and Panadol Advance® is delayed only when the apparent viscosity of the continuous phase of Level III FeSSGF-V2mod is increased to values that are not physiologically relevant (by including 0.9% HPMC). Disintegration times remain much shorter than those observed previously in the stomach (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). The inclusion of physiologically relevant amounts of dietary proteins led to increased apparent viscosity of Level III FeSSGF-V3, due to the presence of solid particles, likely formed by the partial degradation of dietary proteins at acidic pH, and not to the increased apparent viscosity of the continuous phase. Similar observations have been made in gastric aspirates (unpublished data). By using the compendial apparatus II with the paddle rotating at 75 rpm, the onset of rupture and disintegration of the investigated products was delayed, especially for capsules; the initial rupture of paracetamol hard gelatin capsules was about 5 minutes. Slight increase of the apparent viscosity of the continuous phase (by including 0.2% HPMC) prolonged the disintegration process of Panadol Actifast®. In all cases, rupture and disintegration times slightly underestimated previously observed intragastric disintegration times of tested products (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). For all three tested products, disintegration times were not rapid when the paddle rotational speed was decreased to 50rpm using Level III FeSSGF-V3 prepared by including physiologically relevant amounts of dietary proteins, however, values may be somewhat underestimating the intragastric disintegration times observed previously (Jones et al., 2012; Kelly et al., 2003; Wilson et al., 2011). Conclusions: The increased intragastric apparent viscosity may not be exclusively due to the increased apparent viscosity of the continuous (liquid) phase; the presence of solids in the medium can dramatically increase the viscosity. The presence of solid particles in Level III FeSSGF-V3 media, due to the inclusion of physiologically relevant amounts of dietary proteins led to increased values of apparent viscosity. Achievement of similar apparent viscosity levels by increasing the viscosity of the continuous phase is possible, however, it creates various practical issues (e.g. in the evaluation of disintegration). Level III FeSSGF-V3HCl was selected as Level III FeSSGF-V3, due to the biorelevance of pH species and the comparatively easier preparation method. By using the compendial apparatus II with the paddle rotating at 50 rpm and Level III FeSSGF-V3HCl the disintegration of the tested conventional solid drug products was not rapid but intragastric disintegration times in the fed state may be somewhat underestimated."],"dc:identifier":["uoadl:3336458","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336458"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Proposing in vitro testing conditions for the evaluation of intragastric disintegration of solid dose units in the fed state"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z"}