{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336536"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336536","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στάσεις και γνώσεις νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Καθώς η επιστήμη εξελίσσεται, ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις οι οποίες είναι μη αναστρέψιμες, όπως ο εγκεφαλικός θάνατος. Σε αυτήν την κατάσταση μπορεί να βρεθούν άνθρωποι νεότεροι ή ηλικιωμένοι, υγιής ή με συνοδές παθήσεις. Τότε παρουσιάζεται το ζήτημα της δωρεάς οργάνων. Στην σημερινή εποχή η ζήτηση μοσχευμάτων αυξάνεται όλο ένα και περισσότερο. Οι μεταμοσχεύσεις λοιπόν καθίστανται απαραίτητες σε αρκετές περιπτώσεις για την επιβίωση ή την βελτίωση της ποιότητας ζωής πολλών ανθρώπων. Δεν παύουν όμως να αποτελούν μια από τις πιο πολύπλοκες και απαιτητικές διαδικασίες καθιστώντας απαραίτητη την παρουσία εξειδικευμένου προσωπικού. Γι’ αυτό τον λόγο η επαρκής κατάρτιση και εμπειρία αποτελούν βασικά προαπαιτούμενα για επιτυχή μεταμόσχευση. Ο νοσηλευτής σε αυτή την διαδικασία κατέχει κεντρικό ρόλο και μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην ευαισθητοποίηση και στην δημιουργία θετικής στάσης των πολιτών. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να μελετήσουμε τις στάσεις και τις γνώσεις των νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων, καθώς μπορούν να ασκήσουν σημαντική επιρροή στην αύξηση των πραγματοποιθέντων μεταμοσχεύσεων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η αξιολόγηση των γνώσεων και των στάσεων των νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων, όπως και ο προσδιορισμός των παραγόντων που τα επηρεάζουν. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την επίτευξη αυτού του σκοπού έγινε επιλογή της ποσοτικής έρευνας και χρήσης ανώνυμου ερωτηματολογίου το οποίο διατέθηκε στο νοσηλευτικό προσωπικό στο τμήμα των επειγόντων περιστατικών, του αναισθησιολογικού και του χειρουργείου. Στην μελέτη συμμετείχαν 51 νοσηλευτές. Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε στην έρευνα παραχωρήθηκε ύστερα από άδεια από τον Καθηγητή Ιωάννη Χλιαουτάκη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως η μέση τιμή των γνώσεων των νοσηλευτών προσδιορίζεται στο 67,86. Μια τιμή η οποία επιδέχεται βελτίωση. Υψηλότερες γνώσεις παρατηρήθηκαν στο αναισθησιολογικό τμήμα, και ακολουθεί το τμήμα των επειγόντων περιστατικών και το χειρουργείο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προθυμία των νοσηλευτών από όλα τα τμήματα να γίνουν δωρητές οργάνων. Το ποσοστό αυτό υπολογίζεται στο 70,59%, ενώ το 17% είχε αρνητική στάση και ένα μικρό ποσοστό 11% απάντησε πως δεν γνωρίζει αν επιθυμεί να δωρίσει τα όργανα του. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά δεν αποδείχθηκε ότι έχουν αξιόλογη επίδραση ούτε στις γνώσεις, ούτε στην πρόθεση δωρεάς οργάνων, ύστερα από την ανάλυση τους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Αναμφίβολα υπάρχουν ακόμα περιθώρια εκπαίδευσης για τους νοσηλευτές, τα οποία θα συμβάλουν στην εντονότερη λήψη καθηκόντων και θα συνδράμουν ουσιαστικά στην κοινότητα των μεταμοσχεύσεων. Σημαντική όμως, όπως αποδεικνύεται, αποτελεί η θέληση τους να γίνουν οι ίδιοι δωρητές οργάνων.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Καθώς η επιστήμη εξελίσσεται, ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις οι οποίες είναι μη αναστρέψιμες, όπως ο εγκεφαλικός θάνατος. Σε αυτήν την κατάσταση μπορεί να βρεθούν άνθρωποι νεότεροι ή ηλικιωμένοι, υγιής ή με συνοδές παθήσεις. Τότε παρουσιάζεται το ζήτημα της δωρεάς οργάνων. Στην σημερινή εποχή η ζήτηση μοσχευμάτων αυξάνεται όλο ένα και περισσότερο. Οι μεταμοσχεύσεις λοιπόν καθίστανται απαραίτητες σε αρκετές περιπτώσεις για την επιβίωση ή την βελτίωση της ποιότητας ζωής πολλών ανθρώπων. Δεν παύουν όμως να αποτελούν μια από τις πιο πολύπλοκες και απαιτητικές διαδικασίες καθιστώντας απαραίτητη την παρουσία εξειδικευμένου προσωπικού. Γι’ αυτό τον λόγο η επαρκής κατάρτιση και εμπειρία αποτελούν βασικά προαπαιτούμενα για επιτυχή μεταμόσχευση. Ο νοσηλευτής σε αυτή την διαδικασία κατέχει κεντρικό ρόλο και μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην ευαισθητοποίηση και στην δημιουργία θετικής στάσης των πολιτών. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να μελετήσουμε τις στάσεις και τις γνώσεις των νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων, καθώς μπορούν να ασκήσουν σημαντική επιρροή στην αύξηση των πραγματοποιθέντων μεταμοσχεύσεων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η αξιολόγηση των γνώσεων και των στάσεων των νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων, όπως και ο προσδιορισμός των παραγόντων που τα επηρεάζουν. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την επίτευξη αυτού του σκοπού έγινε επιλογή της ποσοτικής έρευνας και χρήσης ανώνυμου ερωτηματολογίου το οποίο διατέθηκε στο νοσηλευτικό προσωπικό στο τμήμα των επειγόντων περιστατικών, του αναισθησιολογικού και του χειρουργείου. Στην μελέτη συμμετείχαν 51 νοσηλευτές. Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε στην έρευνα παραχωρήθηκε ύστερα από άδεια από τον Καθηγητή Ιωάννη Χλιαουτάκη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως η μέση τιμή των γνώσεων των νοσηλευτών προσδιορίζεται στο 67,86. Μια τιμή η οποία επιδέχεται βελτίωση. Υψηλότερες γνώσεις παρατηρήθηκαν στο αναισθησιολογικό τμήμα, και ακολουθεί το τμήμα των επειγόντων περιστατικών και το χειρουργείο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προθυμία των νοσηλευτών από όλα τα τμήματα να γίνουν δωρητές οργάνων. Το ποσοστό αυτό υπολογίζεται στο 70,59%, ενώ το 17% είχε αρνητική στάση και ένα μικρό ποσοστό 11% απάντησε πως δεν γνωρίζει αν επιθυμεί να δωρίσει τα όργανα του. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά δεν αποδείχθηκε ότι έχουν αξιόλογη επίδραση ούτε στις γνώσεις, ούτε στην πρόθεση δωρεάς οργάνων, ύστερα από την ανάλυση τους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Αναμφίβολα υπάρχουν ακόμα περιθώρια εκπαίδευσης για τους νοσηλευτές, τα οποία θα συμβάλουν στην εντονότερη λήψη καθηκόντων και θα συνδράμουν ουσιαστικά στην κοινότητα των μεταμοσχεύσεων. Σημαντική όμως, όπως αποδεικνύεται, αποτελεί η θέληση τους να γίνουν οι ίδιοι δωρητές οργάνων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουκά Ευγενία","Kouka Evgenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336536"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336536","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336536","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336536","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336536","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουκά Ευγενία","Kouka Evgenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336536","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336536"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Καθώς η επιστήμη εξελίσσεται, ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις οι οποίες είναι μη αναστρέψιμες, όπως ο εγκεφαλικός θάνατος. Σε αυτήν την κατάσταση μπορεί να βρεθούν άνθρωποι νεότεροι ή ηλικιωμένοι, υγιής ή με συνοδές παθήσεις. Τότε παρουσιάζεται το ζήτημα της δωρεάς οργάνων. Στην σημερινή εποχή η ζήτηση μοσχευμάτων αυξάνεται όλο ένα και περισσότερο. Οι μεταμοσχεύσεις λοιπόν καθίστανται απαραίτητες σε αρκετές περιπτώσεις για την επιβίωση ή την βελτίωση της ποιότητας ζωής πολλών ανθρώπων. Δεν παύουν όμως να αποτελούν μια από τις πιο πολύπλοκες και απαιτητικές διαδικασίες καθιστώντας απαραίτητη την παρουσία εξειδικευμένου προσωπικού. Γι’ αυτό τον λόγο η επαρκής κατάρτιση και εμπειρία αποτελούν βασικά προαπαιτούμενα για επιτυχή μεταμόσχευση. Ο νοσηλευτής σε αυτή την διαδικασία κατέχει κεντρικό ρόλο και μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην ευαισθητοποίηση και στην δημιουργία θετικής στάσης των πολιτών. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να μελετήσουμε τις στάσεις και τις γνώσεις των νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων, καθώς μπορούν να ασκήσουν σημαντική επιρροή στην αύξηση των πραγματοποιθέντων μεταμοσχεύσεων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η αξιολόγηση των γνώσεων και των στάσεων των νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων, όπως και ο προσδιορισμός των παραγόντων που τα επηρεάζουν. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την επίτευξη αυτού του σκοπού έγινε επιλογή της ποσοτικής έρευνας και χρήσης ανώνυμου ερωτηματολογίου το οποίο διατέθηκε στο νοσηλευτικό προσωπικό στο τμήμα των επειγόντων περιστατικών, του αναισθησιολογικού και του χειρουργείου. Στην μελέτη συμμετείχαν 51 νοσηλευτές. Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε στην έρευνα παραχωρήθηκε ύστερα από άδεια από τον Καθηγητή Ιωάννη Χλιαουτάκη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως η μέση τιμή των γνώσεων των νοσηλευτών προσδιορίζεται στο 67,86. Μια τιμή η οποία επιδέχεται βελτίωση. Υψηλότερες γνώσεις παρατηρήθηκαν στο αναισθησιολογικό τμήμα, και ακολουθεί το τμήμα των επειγόντων περιστατικών και το χειρουργείο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προθυμία των νοσηλευτών από όλα τα τμήματα να γίνουν δωρητές οργάνων. Το ποσοστό αυτό υπολογίζεται στο 70,59%, ενώ το 17% είχε αρνητική στάση και ένα μικρό ποσοστό 11% απάντησε πως δεν γνωρίζει αν επιθυμεί να δωρίσει τα όργανα του. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά δεν αποδείχθηκε ότι έχουν αξιόλογη επίδραση ούτε στις γνώσεις, ούτε στην πρόθεση δωρεάς οργάνων, ύστερα από την ανάλυση τους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Αναμφίβολα υπάρχουν ακόμα περιθώρια εκπαίδευσης για τους νοσηλευτές, τα οποία θα συμβάλουν στην εντονότερη λήψη καθηκόντων και θα συνδράμουν ουσιαστικά στην κοινότητα των μεταμοσχεύσεων. Σημαντική όμως, όπως αποδεικνύεται, αποτελεί η θέληση τους να γίνουν οι ίδιοι δωρητές οργάνων.","Introduction: As science progresses, we are faced with situations which are irreversible such as brain death. People young or old, healthy or with co-morbidities can find themselves in this condition. Then comes the issue of organ donation. In today's era the demand for grafts is increasing more and more. Transplants therefore become necessary in several cases for the survival or improvement of the quality of life of many people. However, they do not cease to be one of the most complex and demanding procedures, necessitating the presence of specialized personnel. For this reason, adequate training and experience are basic prerequisites for a successful transplant. The nurse in this process has a central role and can contribute substantially to raising awareness and creating a positive attitude of citizens. Therefore, it is necessary to study nurses' attitudes and knowledge about brain death and organ donation, as they can have a significant influence on the increase in transplants performed. Scope: The purpose of this work is to evaluate the knowledge and attitudes of nurses regarding brain death and organ donation, as well as to determine the factors that influence them. Methodology: To achieve this goal, a quantitative research was chosen and the use of an anonymous questionnaire was made available to the nursing staff in the emergency department, the anesthesiology department and the operating room. 51 nurses participated in the study. The questionnaire used in the research was granted after permission from Professor Ioannis Chliaoutakis. Results: The results of the research showed that the average value of the nurses' knowledge is determined at 67.86. A price that can be improved. Higher knowledge was observed in the anesthesia department, followed by the emergency department and the surgery. Of particular interest is the willingness of nurses from all departments to become organ donors. This percentage is calculated at 70.59%, while 17% had a negative attitude and a small percentage of 11% answered that they do not know if they wish to donate their organs. Demographic characteristics were not shown to have a significant effect on either knowledge or intention to donate organs, after their analysis. Conclusions: Undoubtedly, there is still room for further training for nurses, which will contribute to a more intensive acceptance of duties and will contribute substantially to the transplant community. Important, however, as it turns out, is their will to become organ donors themselves."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στάσεις και γνώσεις νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουκά Ευγενία","Kouka Evgenia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Καθώς η επιστήμη εξελίσσεται, ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις οι οποίες είναι μη αναστρέψιμες, όπως ο εγκεφαλικός θάνατος. Σε αυτήν την κατάσταση μπορεί να βρεθούν άνθρωποι νεότεροι ή ηλικιωμένοι, υγιής ή με συνοδές παθήσεις. Τότε παρουσιάζεται το ζήτημα της δωρεάς οργάνων. Στην σημερινή εποχή η ζήτηση μοσχευμάτων αυξάνεται όλο ένα και περισσότερο. Οι μεταμοσχεύσεις λοιπόν καθίστανται απαραίτητες σε αρκετές περιπτώσεις για την επιβίωση ή την βελτίωση της ποιότητας ζωής πολλών ανθρώπων. Δεν παύουν όμως να αποτελούν μια από τις πιο πολύπλοκες και απαιτητικές διαδικασίες καθιστώντας απαραίτητη την παρουσία εξειδικευμένου προσωπικού. Γι’ αυτό τον λόγο η επαρκής κατάρτιση και εμπειρία αποτελούν βασικά προαπαιτούμενα για επιτυχή μεταμόσχευση. Ο νοσηλευτής σε αυτή την διαδικασία κατέχει κεντρικό ρόλο και μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην ευαισθητοποίηση και στην δημιουργία θετικής στάσης των πολιτών. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να μελετήσουμε τις στάσεις και τις γνώσεις των νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων, καθώς μπορούν να ασκήσουν σημαντική επιρροή στην αύξηση των πραγματοποιθέντων μεταμοσχεύσεων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η αξιολόγηση των γνώσεων και των στάσεων των νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων, όπως και ο προσδιορισμός των παραγόντων που τα επηρεάζουν. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την επίτευξη αυτού του σκοπού έγινε επιλογή της ποσοτικής έρευνας και χρήσης ανώνυμου ερωτηματολογίου το οποίο διατέθηκε στο νοσηλευτικό προσωπικό στο τμήμα των επειγόντων περιστατικών, του αναισθησιολογικού και του χειρουργείου. Στην μελέτη συμμετείχαν 51 νοσηλευτές. Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε στην έρευνα παραχωρήθηκε ύστερα από άδεια από τον Καθηγητή Ιωάννη Χλιαουτάκη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως η μέση τιμή των γνώσεων των νοσηλευτών προσδιορίζεται στο 67,86. Μια τιμή η οποία επιδέχεται βελτίωση. Υψηλότερες γνώσεις παρατηρήθηκαν στο αναισθησιολογικό τμήμα, και ακολουθεί το τμήμα των επειγόντων περιστατικών και το χειρουργείο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προθυμία των νοσηλευτών από όλα τα τμήματα να γίνουν δωρητές οργάνων. Το ποσοστό αυτό υπολογίζεται στο 70,59%, ενώ το 17% είχε αρνητική στάση και ένα μικρό ποσοστό 11% απάντησε πως δεν γνωρίζει αν επιθυμεί να δωρίσει τα όργανα του. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά δεν αποδείχθηκε ότι έχουν αξιόλογη επίδραση ούτε στις γνώσεις, ούτε στην πρόθεση δωρεάς οργάνων, ύστερα από την ανάλυση τους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Αναμφίβολα υπάρχουν ακόμα περιθώρια εκπαίδευσης για τους νοσηλευτές, τα οποία θα συμβάλουν στην εντονότερη λήψη καθηκόντων και θα συνδράμουν ουσιαστικά στην κοινότητα των μεταμοσχεύσεων. Σημαντική όμως, όπως αποδεικνύεται, αποτελεί η θέληση τους να γίνουν οι ίδιοι δωρητές οργάνων.","Introduction: As science progresses, we are faced with situations which are irreversible such as brain death. People young or old, healthy or with co-morbidities can find themselves in this condition. Then comes the issue of organ donation. In today's era the demand for grafts is increasing more and more. Transplants therefore become necessary in several cases for the survival or improvement of the quality of life of many people. However, they do not cease to be one of the most complex and demanding procedures, necessitating the presence of specialized personnel. For this reason, adequate training and experience are basic prerequisites for a successful transplant. The nurse in this process has a central role and can contribute substantially to raising awareness and creating a positive attitude of citizens. Therefore, it is necessary to study nurses' attitudes and knowledge about brain death and organ donation, as they can have a significant influence on the increase in transplants performed. Scope: The purpose of this work is to evaluate the knowledge and attitudes of nurses regarding brain death and organ donation, as well as to determine the factors that influence them. Methodology: To achieve this goal, a quantitative research was chosen and the use of an anonymous questionnaire was made available to the nursing staff in the emergency department, the anesthesiology department and the operating room. 51 nurses participated in the study. The questionnaire used in the research was granted after permission from Professor Ioannis Chliaoutakis. Results: The results of the research showed that the average value of the nurses' knowledge is determined at 67.86. A price that can be improved. Higher knowledge was observed in the anesthesia department, followed by the emergency department and the surgery. Of particular interest is the willingness of nurses from all departments to become organ donors. This percentage is calculated at 70.59%, while 17% had a negative attitude and a small percentage of 11% answered that they do not know if they wish to donate their organs. Demographic characteristics were not shown to have a significant effect on either knowledge or intention to donate organs, after their analysis. Conclusions: Undoubtedly, there is still room for further training for nurses, which will contribute to a more intensive acceptance of duties and will contribute substantially to the transplant community. Important, however, as it turns out, is their will to become organ donors themselves."],"dc:identifier":["uoadl:3336536","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336536"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Στάσεις και γνώσεις νοσηλευτών σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο και την δωρεά οργάνων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z"}