{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336639"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336639","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση του Covid στην αγγειακή δυσλειτουργία","abstract":"H παρούσα συστηματική ανασκόπηση συγκέντρωσε την υπάρχουσα γνώση για τέσσερις κατηγορίες επιδράσεων του COVID-19 στο αγγειακό σύστημα: (α) την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, (β) την αρτηριακή δυσκαμψία, (γ) την μυοκαρδίτιδα και άλλες καρδιαγγειακές επιπλοκές και (δ) το εγκεφαλικό επεισόδιο. Επιπλέον, επιχείρησε να επισημάνει τυχόν σχετικά προγνωστικά εργαλεία που μπορεί να είναι ωφέλιμα στην κλινική πρακτική. Βρέθηκε ότι, όσο πιο σοβαρές είναι οι κλινικές εκδηλώσεις του COVID-19 κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο τόσο χαμηλότερες είναι οι τιμές της διαστολής με μεσολάβηση ροής και, στη συνέχεια, τόσο υψηλότερος είναι ο βαθμός ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Επιπλέον, η κρίσιμη λοίμωξη από COVID-19 συνεπάγεται μια αξιοσημείωτη εξασθενημένη ενδοθηλιακή λειτουργία που μπορεί να μην ανακτηθεί πλήρως μήνες μετά την έναρξη της νόσου, προσδιορίζοντας με αυτόν τον τρόπο μια ομάδα ασθενών με πολύ υψηλό κίνδυνο για επιπλοκές καρδιαγγειακών παθήσεων. Έτσι λοιπόν, προτάθηκε η αξιολόγηση της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε ασθενείς που αναρρώνουν μετά από COVID-19 για την ανίχνευση μακροχρόνιων καρδιαγγειακών επιπλοκών. Παρομοίως, προτάθηκε ότι ο υπολογισμός της εκτιμώμενης ταχύτητας παλμικού κύματος για την αξιολόγηση της αρτηριακής ακαμψίας, μπορεί να χρησιμεύσει ως πρόσθετο κλινικό εργαλείο. Περαιτέρω, βρέθηκε ότι ο COVID-19 σχετίζεται με την μυοκαρδίτιδα και άλλες καρδιαγγιακές παθήσεις, όπως την οξεία καρδιακή βλάβη, την καρδιακή ανεπάρκεια, το καρδιογενές σοκ και το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς που έχουν μολυνθεί φαίνεται να έχουν αυξημένες πιθανότητες ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου. Βρέθηκε ότι ο διαβήτης, η καρδιακή ανεπάρκεια, η εξάρτηση από τη νικοτίνη, η παχυσαρκία, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, το προηγούμενο ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου η και νεφρική ανεπάρκεια είναι πιο διαδεδομένα στους ασθενείς με COVID-19 και εγκεφαλικό επεισόδιο σε σύγκριση με μη μολυσμένους ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτό μπορεί να υποδηλώνει μια συνεργατική δράση μεταξύ διαφορετικών παραγόντων μεταξύ των οποίων είναι και η λοίμωξη με COVID-19, η οποία όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί προς το παρόν.","abstract_html":"H παρούσα συστηματική ανασκόπηση συγκέντρωσε την υπάρχουσα γνώση για τέσσερις κατηγορίες επιδράσεων του COVID-19 στο αγγειακό σύστημα: (α) την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, (β) την αρτηριακή δυσκαμψία, (γ) την μυοκαρδίτιδα και άλλες καρδιαγγειακές επιπλοκές και (δ) το εγκεφαλικό επεισόδιο. Επιπλέον, επιχείρησε να επισημάνει τυχόν σχετικά προγνωστικά εργαλεία που μπορεί να είναι ωφέλιμα στην κλινική πρακτική. Βρέθηκε ότι, όσο πιο σοβαρές είναι οι κλινικές εκδηλώσεις του COVID-19 κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο τόσο χαμηλότερες είναι οι τιμές της διαστολής με μεσολάβηση ροής και, στη συνέχεια, τόσο υψηλότερος είναι ο βαθμός ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Επιπλέον, η κρίσιμη λοίμωξη από COVID-19 συνεπάγεται μια αξιοσημείωτη εξασθενημένη ενδοθηλιακή λειτουργία που μπορεί να μην ανακτηθεί πλήρως μήνες μετά την έναρξη της νόσου, προσδιορίζοντας με αυτόν τον τρόπο μια ομάδα ασθενών με πολύ υψηλό κίνδυνο για επιπλοκές καρδιαγγειακών παθήσεων. Έτσι λοιπόν, προτάθηκε η αξιολόγηση της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε ασθενείς που αναρρώνουν μετά από COVID-19 για την ανίχνευση μακροχρόνιων καρδιαγγειακών επιπλοκών. Παρομοίως, προτάθηκε ότι ο υπολογισμός της εκτιμώμενης ταχύτητας παλμικού κύματος για την αξιολόγηση της αρτηριακής ακαμψίας, μπορεί να χρησιμεύσει ως πρόσθετο κλινικό εργαλείο. Περαιτέρω, βρέθηκε ότι ο COVID-19 σχετίζεται με την μυοκαρδίτιδα και άλλες καρδιαγγιακές παθήσεις, όπως την οξεία καρδιακή βλάβη, την καρδιακή ανεπάρκεια, το καρδιογενές σοκ και το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς που έχουν μολυνθεί φαίνεται να έχουν αυξημένες πιθανότητες ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου. Βρέθηκε ότι ο διαβήτης, η καρδιακή ανεπάρκεια, η εξάρτηση από τη νικοτίνη, η παχυσαρκία, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, το προηγούμενο ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου η και νεφρική ανεπάρκεια είναι πιο διαδεδομένα στους ασθενείς με COVID-19 και εγκεφαλικό επεισόδιο σε σύγκριση με μη μολυσμένους ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτό μπορεί να υποδηλώνει μια συνεργατική δράση μεταξύ διαφορετικών παραγόντων μεταξύ των οποίων είναι και η λοίμωξη με COVID-19, η οποία όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί προς το παρόν.","abstract_has_math":false,"creators":["Παλάντζας Θεοφάνης","Palantzas Theofanis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336639"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336639","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336639","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336639","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336639","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παλάντζας Θεοφάνης","Palantzas Theofanis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336639","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336639"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H παρούσα συστηματική ανασκόπηση συγκέντρωσε την υπάρχουσα γνώση για τέσσερις κατηγορίες επιδράσεων του COVID-19 στο αγγειακό σύστημα: (α) την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, (β) την αρτηριακή δυσκαμψία, (γ) την μυοκαρδίτιδα και άλλες καρδιαγγειακές επιπλοκές και (δ) το εγκεφαλικό επεισόδιο. Επιπλέον, επιχείρησε να επισημάνει τυχόν σχετικά προγνωστικά εργαλεία που μπορεί να είναι ωφέλιμα στην κλινική πρακτική. Βρέθηκε ότι, όσο πιο σοβαρές είναι οι κλινικές εκδηλώσεις του COVID-19 κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο τόσο χαμηλότερες είναι οι τιμές της διαστολής με μεσολάβηση ροής και, στη συνέχεια, τόσο υψηλότερος είναι ο βαθμός ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Επιπλέον, η κρίσιμη λοίμωξη από COVID-19 συνεπάγεται μια αξιοσημείωτη εξασθενημένη ενδοθηλιακή λειτουργία που μπορεί να μην ανακτηθεί πλήρως μήνες μετά την έναρξη της νόσου, προσδιορίζοντας με αυτόν τον τρόπο μια ομάδα ασθενών με πολύ υψηλό κίνδυνο για επιπλοκές καρδιαγγειακών παθήσεων. Έτσι λοιπόν, προτάθηκε η αξιολόγηση της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε ασθενείς που αναρρώνουν μετά από COVID-19 για την ανίχνευση μακροχρόνιων καρδιαγγειακών επιπλοκών. Παρομοίως, προτάθηκε ότι ο υπολογισμός της εκτιμώμενης ταχύτητας παλμικού κύματος για την αξιολόγηση της αρτηριακής ακαμψίας, μπορεί να χρησιμεύσει ως πρόσθετο κλινικό εργαλείο. Περαιτέρω, βρέθηκε ότι ο COVID-19 σχετίζεται με την μυοκαρδίτιδα και άλλες καρδιαγγιακές παθήσεις, όπως την οξεία καρδιακή βλάβη, την καρδιακή ανεπάρκεια, το καρδιογενές σοκ και το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς που έχουν μολυνθεί φαίνεται να έχουν αυξημένες πιθανότητες ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου. Βρέθηκε ότι ο διαβήτης, η καρδιακή ανεπάρκεια, η εξάρτηση από τη νικοτίνη, η παχυσαρκία, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, το προηγούμενο ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου η και νεφρική ανεπάρκεια είναι πιο διαδεδομένα στους ασθενείς με COVID-19 και εγκεφαλικό επεισόδιο σε σύγκριση με μη μολυσμένους ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτό μπορεί να υποδηλώνει μια συνεργατική δράση μεταξύ διαφορετικών παραγόντων μεταξύ των οποίων είναι και η λοίμωξη με COVID-19, η οποία όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί προς το παρόν.","This systematic review summarized the existing knowledge on four categories of effects of COVID-19 on the vascular system: (a) endothelial dysfunction, (b) arterial stiffness, (c) myocarditis and other cardiovascular complications, and (d) stroke . In addition, it attempted to highlight any relevant prognostic tools that may be beneficial in clinical practice. It was found that the more severe the clinical manifestations of COVID-19 at hospital admission the lower the values of flow-mediated dilation and subsequently the higher the degree of endothelial dysfunction. Furthermore, critical infection with COVID-19 entails a markedly impaired endothelial function that may not fully recover months after disease onset, thus identifying a group of patients at very high risk for cardiovascular complications. Thus, the assessment of endothelial function in patients recovering from COVID-19 was suggested to detect long-term cardiovascular complications. Similarly, it has been suggested that the calculation of estimated pulse wave velocity to assess arterial stiffness may serve as an additional clinical tool. Furthermore, COVID-19 has been found to be associated with myocarditis and other cardiovascular diseases, such as acute heart injury, heart failure, cardiogenic shock, and acute coronary syndrome. Finally, it was found that infected patients seem to have an increased chance of ischemic stroke. Diabetes, heart failure, nicotine dependence, obesity, chronic obstructive pulmonary disease, previous history of stroke, and kidney failure were found to be more prevalent in patients with COVID-19 and stroke compared to uninfected patients. with a stroke. This may suggest a synergistic action between different factors including the infection with COVID-19, but this has not been confirmed at this time."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση του Covid στην αγγειακή δυσλειτουργία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παλάντζας Θεοφάνης","Palantzas Theofanis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["H παρούσα συστηματική ανασκόπηση συγκέντρωσε την υπάρχουσα γνώση για τέσσερις κατηγορίες επιδράσεων του COVID-19 στο αγγειακό σύστημα: (α) την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, (β) την αρτηριακή δυσκαμψία, (γ) την μυοκαρδίτιδα και άλλες καρδιαγγειακές επιπλοκές και (δ) το εγκεφαλικό επεισόδιο. Επιπλέον, επιχείρησε να επισημάνει τυχόν σχετικά προγνωστικά εργαλεία που μπορεί να είναι ωφέλιμα στην κλινική πρακτική. Βρέθηκε ότι, όσο πιο σοβαρές είναι οι κλινικές εκδηλώσεις του COVID-19 κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο τόσο χαμηλότερες είναι οι τιμές της διαστολής με μεσολάβηση ροής και, στη συνέχεια, τόσο υψηλότερος είναι ο βαθμός ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Επιπλέον, η κρίσιμη λοίμωξη από COVID-19 συνεπάγεται μια αξιοσημείωτη εξασθενημένη ενδοθηλιακή λειτουργία που μπορεί να μην ανακτηθεί πλήρως μήνες μετά την έναρξη της νόσου, προσδιορίζοντας με αυτόν τον τρόπο μια ομάδα ασθενών με πολύ υψηλό κίνδυνο για επιπλοκές καρδιαγγειακών παθήσεων. Έτσι λοιπόν, προτάθηκε η αξιολόγηση της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε ασθενείς που αναρρώνουν μετά από COVID-19 για την ανίχνευση μακροχρόνιων καρδιαγγειακών επιπλοκών. Παρομοίως, προτάθηκε ότι ο υπολογισμός της εκτιμώμενης ταχύτητας παλμικού κύματος για την αξιολόγηση της αρτηριακής ακαμψίας, μπορεί να χρησιμεύσει ως πρόσθετο κλινικό εργαλείο. Περαιτέρω, βρέθηκε ότι ο COVID-19 σχετίζεται με την μυοκαρδίτιδα και άλλες καρδιαγγιακές παθήσεις, όπως την οξεία καρδιακή βλάβη, την καρδιακή ανεπάρκεια, το καρδιογενές σοκ και το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς που έχουν μολυνθεί φαίνεται να έχουν αυξημένες πιθανότητες ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου. Βρέθηκε ότι ο διαβήτης, η καρδιακή ανεπάρκεια, η εξάρτηση από τη νικοτίνη, η παχυσαρκία, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, το προηγούμενο ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου η και νεφρική ανεπάρκεια είναι πιο διαδεδομένα στους ασθενείς με COVID-19 και εγκεφαλικό επεισόδιο σε σύγκριση με μη μολυσμένους ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτό μπορεί να υποδηλώνει μια συνεργατική δράση μεταξύ διαφορετικών παραγόντων μεταξύ των οποίων είναι και η λοίμωξη με COVID-19, η οποία όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί προς το παρόν.","This systematic review summarized the existing knowledge on four categories of effects of COVID-19 on the vascular system: (a) endothelial dysfunction, (b) arterial stiffness, (c) myocarditis and other cardiovascular complications, and (d) stroke . In addition, it attempted to highlight any relevant prognostic tools that may be beneficial in clinical practice. It was found that the more severe the clinical manifestations of COVID-19 at hospital admission the lower the values of flow-mediated dilation and subsequently the higher the degree of endothelial dysfunction. Furthermore, critical infection with COVID-19 entails a markedly impaired endothelial function that may not fully recover months after disease onset, thus identifying a group of patients at very high risk for cardiovascular complications. Thus, the assessment of endothelial function in patients recovering from COVID-19 was suggested to detect long-term cardiovascular complications. Similarly, it has been suggested that the calculation of estimated pulse wave velocity to assess arterial stiffness may serve as an additional clinical tool. Furthermore, COVID-19 has been found to be associated with myocarditis and other cardiovascular diseases, such as acute heart injury, heart failure, cardiogenic shock, and acute coronary syndrome. Finally, it was found that infected patients seem to have an increased chance of ischemic stroke. Diabetes, heart failure, nicotine dependence, obesity, chronic obstructive pulmonary disease, previous history of stroke, and kidney failure were found to be more prevalent in patients with COVID-19 and stroke compared to uninfected patients. with a stroke. This may suggest a synergistic action between different factors including the infection with COVID-19, but this has not been confirmed at this time."],"dc:identifier":["uoadl:3336639","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336639"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση του Covid στην αγγειακή δυσλειτουργία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z"}