{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336654"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336654","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΤΙΚΩΝ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ ΜΕ ΙΣΟΝΙΑΖΙΔΗ ΚΑΙ ΡΙΦΑΜΠΙΚΙΝΗ","abstract":"Η Φυματίωση αποτελεί μία αερομεταφερόμενη μεταδοτική ασθένεια, προκαλούμενη από το βακτήριο M. tuberculosis, και αποτελεί την κύρια αιτία κακής υγείας καθώς και από τις κύριες αιτίες θανάτων σε παγκόσμιο επίπεδο. Από τα αντιφυματικά φάρμακα πρώτης γραμμής, τα κυριότερα αποτελούν η ισονιαζίδη και η ριφαμπικίνη. Ένα φλέγον ζήτημα αποτελεί ο κίνδυνος ηπατοτοξικότητας που προκαλείται από αντιφυματικά φάρμακα (AT-DILI). Έχουν ανιχνευτεί πολυάριθμοι γενετικοί πολυμορφισμοί σε γονίδια που συμβάλλουν στον κίνδυνο ανάπτυξης AT-DILI. Στην παρούσα ερευνητική εργασία, μελετήθηκε η συχνότητα κατανομής σε Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους, Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ευρωπαίους, Ανατολικούς και Νότιους Ασιάτες μάρτυρες, 2 σημειακών νουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (SNPs) των γονιδίων ΝΑΤ2 (rs1801280) και ΤNF-α (rs1800629), αντίστοιχα. Οι πολυμορφισμοί αυτοί εμφάνισαν συσχέτιση με τον κίνδυνο εμφάνισης AT-DILI, βάσει βιβλιογραφίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί ο καθορισμός της σωστής δόσης και της αναλογίας των αντιφυματικών φαρμάκων, με τη διενέργεια ενός τεστ DNA, προκειμένου να επιτευχθεί η αποτελεσματικότερη θεραπεία με τις λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Επιπλέον είναι σημαντικό να γίνει διερεύνηση της διαφοράς των δοσολογικών σχημάτων σε διάφορους πληθυσμούς στον κόσμο. Σχετικά με τον πολυμορφισμό rs1801280 του γονιδίου ΝΑΤ2, στο δείγμα 136 Νοτιοανατολικών Ευρωπαίων Καυκάσιων εθελοντών παρατηρήθηκε ότι το 24,6% έφερε το αλληλόμορφο σε ομοζυγωτία (T:T). Οι ετερόζυγοι (C:T) ανιχνεύτηκαν σε ποσοστό 59%, οι ομόζυγοι για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (C:C) σε ποσοστό 16,4%. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο C εμφανίστηκε σε ποσοστό 29%, 36%, 7%, 45% και 35% στους Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ανατολικούς Ασιάτες, Ευρωπαίους και Νότιους Ασιάτες, αντίστοιχα. O γονότυπος C:C έναντι των γονότυπων C:T και T:T εμφανίστηκε συχνότερα στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο C εμφανίζεται πιο συχνά στους μάρτυρες Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκασίας, σε σχέση με τους μάρτυρες από τις άλλες εθνικές ομάδες. Βάσει βιβλιογραφίας και των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας, θα πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή των δόσεων της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης σύμφωνα με τον γονότυπο του πολυμορφισμού rs1801280 ΝΑΤ2 σε όλες τις εθνικές ομάδες. Σχετικά με την ισονιαζίδη, οι αργοί ακετυλιωτές (C:C) θα πρέπει να λαμβάνουν 2,5mg/kg ισονιαζίδης, οι ενδιάμεσοι ακετυλιωτές (C:T) 5mg/kg ισονιαζίδης και οι γρήγοροι ακετυλιωτές (T:T) 7,5mg/kg ισονιαζίδης. Αναφορικά με τον πολυμορφισμό rs1800629 του γονιδίου TNF-α, από τους 136 Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες το 77,3% ήταν ομόζυγοι για το φυσικό αλληλόμορφο (G:G), το 21,5% ήταν ετερόζυγοι (G:A), το 1,2% ήταν ομόζυγοι για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (Α:A). Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο Α απαντάται σε ποσοστό 12%, 20%, 6%, 13% και 5% στους Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ανατολικούς Ασιάτες, Ευρωπαίους και Νότιους Ασιάτες, αντίστοιχα. Ο γονότυπος A:A έναντι των γονότυπων G:A και G:G εμφανίζεται 1,9 φορές περισσότερο συχνά στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο A του πολυμορφισμού rs1800629 του γονιδίου TNF-α εμφανίζεται στους μάρτυρες από τις άλλες εθνικές ομάδες. Βάσει βιβλιογραφίας και των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας, θα πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή των δόσεων της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης με βάση τον γονότυπο του rs1800629 TNF-α σε όλες τις εθνικές ομάδες. Προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος AT-DILI στα άτομα που έχουν γονότυπο G:A ή A:A , συνίσταται να γίνεται μείωση της δόσης της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης. Οι μελετώμενοι πολυμορφισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως γενετικοί δείκτες και βιοδείκτες, σε περίπτωση που τα άτομα πάσχουν από Φυματίωση, για την προδιάθεση ενός ατόμου να εμφανίσει AT-DILI, ούτως ώστε να γίνει προσαρμογή του θεραπευτικού δοσολογικού σχήματος αντιφυματικής θεραπείας, σε ασθενείς με Φυματίωση που λαμβάνουν ισονιαζίδη και ριφαμπικίνη.","abstract_html":"Η Φυματίωση αποτελεί μία αερομεταφερόμενη μεταδοτική ασθένεια, προκαλούμενη από το βακτήριο M. tuberculosis, και αποτελεί την κύρια αιτία κακής υγείας καθώς και από τις κύριες αιτίες θανάτων σε παγκόσμιο επίπεδο. Από τα αντιφυματικά φάρμακα πρώτης γραμμής, τα κυριότερα αποτελούν η ισονιαζίδη και η ριφαμπικίνη. Ένα φλέγον ζήτημα αποτελεί ο κίνδυνος ηπατοτοξικότητας που προκαλείται από αντιφυματικά φάρμακα (AT-DILI). Έχουν ανιχνευτεί πολυάριθμοι γενετικοί πολυμορφισμοί σε γονίδια που συμβάλλουν στον κίνδυνο ανάπτυξης AT-DILI. Στην παρούσα ερευνητική εργασία, μελετήθηκε η συχνότητα κατανομής σε Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους, Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ευρωπαίους, Ανατολικούς και Νότιους Ασιάτες μάρτυρες, 2 σημειακών νουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (SNPs) των γονιδίων ΝΑΤ2 (rs1801280) και ΤNF-α (rs1800629), αντίστοιχα. Οι πολυμορφισμοί αυτοί εμφάνισαν συσχέτιση με τον κίνδυνο εμφάνισης AT-DILI, βάσει βιβλιογραφίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί ο καθορισμός της σωστής δόσης και της αναλογίας των αντιφυματικών φαρμάκων, με τη διενέργεια ενός τεστ DNA, προκειμένου να επιτευχθεί η αποτελεσματικότερη θεραπεία με τις λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Επιπλέον είναι σημαντικό να γίνει διερεύνηση της διαφοράς των δοσολογικών σχημάτων σε διάφορους πληθυσμούς στον κόσμο. Σχετικά με τον πολυμορφισμό rs1801280 του γονιδίου ΝΑΤ2, στο δείγμα 136 Νοτιοανατολικών Ευρωπαίων Καυκάσιων εθελοντών παρατηρήθηκε ότι το 24,6% έφερε το αλληλόμορφο σε ομοζυγωτία (T:T). Οι ετερόζυγοι (C:T) ανιχνεύτηκαν σε ποσοστό 59%, οι ομόζυγοι για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (C:C) σε ποσοστό 16,4%. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο C εμφανίστηκε σε ποσοστό 29%, 36%, 7%, 45% και 35% στους Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ανατολικούς Ασιάτες, Ευρωπαίους και Νότιους Ασιάτες, αντίστοιχα. O γονότυπος C:C έναντι των γονότυπων C:T και T:T εμφανίστηκε συχνότερα στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο C εμφανίζεται πιο συχνά στους μάρτυρες Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκασίας, σε σχέση με τους μάρτυρες από τις άλλες εθνικές ομάδες. Βάσει βιβλιογραφίας και των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας, θα πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή των δόσεων της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης σύμφωνα με τον γονότυπο του πολυμορφισμού rs1801280 ΝΑΤ2 σε όλες τις εθνικές ομάδες. Σχετικά με την ισονιαζίδη, οι αργοί ακετυλιωτές (C:C) θα πρέπει να λαμβάνουν 2,5mg/kg ισονιαζίδης, οι ενδιάμεσοι ακετυλιωτές (C:T) 5mg/kg ισονιαζίδης και οι γρήγοροι ακετυλιωτές (T:T) 7,5mg/kg ισονιαζίδης. Αναφορικά με τον πολυμορφισμό rs1800629 του γονιδίου TNF-α, από τους 136 Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες το 77,3% ήταν ομόζυγοι για το φυσικό αλληλόμορφο (G:G), το 21,5% ήταν ετερόζυγοι (G:A), το 1,2% ήταν ομόζυγοι για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (Α:A). Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο Α απαντάται σε ποσοστό 12%, 20%, 6%, 13% και 5% στους Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ανατολικούς Ασιάτες, Ευρωπαίους και Νότιους Ασιάτες, αντίστοιχα. Ο γονότυπος A:A έναντι των γονότυπων G:A και G:G εμφανίζεται 1,9 φορές περισσότερο συχνά στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο A του πολυμορφισμού rs1800629 του γονιδίου TNF-α εμφανίζεται στους μάρτυρες από τις άλλες εθνικές ομάδες. Βάσει βιβλιογραφίας και των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας, θα πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή των δόσεων της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης με βάση τον γονότυπο του rs1800629 TNF-α σε όλες τις εθνικές ομάδες. Προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος AT-DILI στα άτομα που έχουν γονότυπο G:A ή A:A , συνίσταται να γίνεται μείωση της δόσης της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης. Οι μελετώμενοι πολυμορφισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως γενετικοί δείκτες και βιοδείκτες, σε περίπτωση που τα άτομα πάσχουν από Φυματίωση, για την προδιάθεση ενός ατόμου να εμφανίσει AT-DILI, ούτως ώστε να γίνει προσαρμογή του θεραπευτικού δοσολογικού σχήματος αντιφυματικής θεραπείας, σε ασθενείς με Φυματίωση που λαμβάνουν ισονιαζίδη και ριφαμπικίνη.","abstract_has_math":false,"creators":["Ασημάκη Σπυριδούλα","Asimaki Spyridoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336654"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336654","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336654","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336654","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336654","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ασημάκη Σπυριδούλα","Asimaki Spyridoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336654","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336654"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Φυματίωση αποτελεί μία αερομεταφερόμενη μεταδοτική ασθένεια, προκαλούμενη από το βακτήριο M. tuberculosis, και αποτελεί την κύρια αιτία κακής υγείας καθώς και από τις κύριες αιτίες θανάτων σε παγκόσμιο επίπεδο. Από τα αντιφυματικά φάρμακα πρώτης γραμμής, τα κυριότερα αποτελούν η ισονιαζίδη και η ριφαμπικίνη. Ένα φλέγον ζήτημα αποτελεί ο κίνδυνος ηπατοτοξικότητας που προκαλείται από αντιφυματικά φάρμακα (AT-DILI). Έχουν ανιχνευτεί πολυάριθμοι γενετικοί πολυμορφισμοί σε γονίδια που συμβάλλουν στον κίνδυνο ανάπτυξης AT-DILI. Στην παρούσα ερευνητική εργασία, μελετήθηκε η συχνότητα κατανομής σε Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους, Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ευρωπαίους, Ανατολικούς και Νότιους Ασιάτες μάρτυρες, 2 σημειακών νουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (SNPs) των γονιδίων ΝΑΤ2 (rs1801280) και ΤNF-α (rs1800629), αντίστοιχα. Οι πολυμορφισμοί αυτοί εμφάνισαν συσχέτιση με τον κίνδυνο εμφάνισης AT-DILI, βάσει βιβλιογραφίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί ο καθορισμός της σωστής δόσης και της αναλογίας των αντιφυματικών φαρμάκων, με τη διενέργεια ενός τεστ DNA, προκειμένου να επιτευχθεί η αποτελεσματικότερη θεραπεία με τις λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Επιπλέον είναι σημαντικό να γίνει διερεύνηση της διαφοράς των δοσολογικών σχημάτων σε διάφορους πληθυσμούς στον κόσμο. Σχετικά με τον πολυμορφισμό rs1801280 του γονιδίου ΝΑΤ2, στο δείγμα 136 Νοτιοανατολικών Ευρωπαίων Καυκάσιων εθελοντών παρατηρήθηκε ότι το 24,6% έφερε το αλληλόμορφο σε ομοζυγωτία (T:T). Οι ετερόζυγοι (C:T) ανιχνεύτηκαν σε ποσοστό 59%, οι ομόζυγοι για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (C:C) σε ποσοστό 16,4%. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο C εμφανίστηκε σε ποσοστό 29%, 36%, 7%, 45% και 35% στους Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ανατολικούς Ασιάτες, Ευρωπαίους και Νότιους Ασιάτες, αντίστοιχα. O γονότυπος C:C έναντι των γονότυπων C:T και T:T εμφανίστηκε συχνότερα στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο C εμφανίζεται πιο συχνά στους μάρτυρες Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκασίας, σε σχέση με τους μάρτυρες από τις άλλες εθνικές ομάδες. Βάσει βιβλιογραφίας και των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας, θα πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή των δόσεων της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης σύμφωνα με τον γονότυπο του πολυμορφισμού rs1801280 ΝΑΤ2 σε όλες τις εθνικές ομάδες. Σχετικά με την ισονιαζίδη, οι αργοί ακετυλιωτές (C:C) θα πρέπει να λαμβάνουν 2,5mg/kg ισονιαζίδης, οι ενδιάμεσοι ακετυλιωτές (C:T) 5mg/kg ισονιαζίδης και οι γρήγοροι ακετυλιωτές (T:T) 7,5mg/kg ισονιαζίδης. Αναφορικά με τον πολυμορφισμό rs1800629 του γονιδίου TNF-α, από τους 136 Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες το 77,3% ήταν ομόζυγοι για το φυσικό αλληλόμορφο (G:G), το 21,5% ήταν ετερόζυγοι (G:A), το 1,2% ήταν ομόζυγοι για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (Α:A). Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο Α απαντάται σε ποσοστό 12%, 20%, 6%, 13% και 5% στους Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ανατολικούς Ασιάτες, Ευρωπαίους και Νότιους Ασιάτες, αντίστοιχα. Ο γονότυπος A:A έναντι των γονότυπων G:A και G:G εμφανίζεται 1,9 φορές περισσότερο συχνά στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο A του πολυμορφισμού rs1800629 του γονιδίου TNF-α εμφανίζεται στους μάρτυρες από τις άλλες εθνικές ομάδες. Βάσει βιβλιογραφίας και των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας, θα πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή των δόσεων της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης με βάση τον γονότυπο του rs1800629 TNF-α σε όλες τις εθνικές ομάδες. Προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος AT-DILI στα άτομα που έχουν γονότυπο G:A ή A:A , συνίσταται να γίνεται μείωση της δόσης της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης. Οι μελετώμενοι πολυμορφισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως γενετικοί δείκτες και βιοδείκτες, σε περίπτωση που τα άτομα πάσχουν από Φυματίωση, για την προδιάθεση ενός ατόμου να εμφανίσει AT-DILI, ούτως ώστε να γίνει προσαρμογή του θεραπευτικού δοσολογικού σχήματος αντιφυματικής θεραπείας, σε ασθενείς με Φυματίωση που λαμβάνουν ισονιαζίδη και ριφαμπικίνη.","Tuberculosis is an airborne infectious disease, caused by the bacterium M. tuberculosis, and is the leading cause of ill health and the leading cause of death worldwide. Of the first-line antituberculosis drugs, the main ones are isoniazid and rifampicin. A burning issue is the risk of antituberculosis drug-induced hepatotoxicity (AT-DILI). Numerous genetic polymorphisms have been detected in genes that contribute to the risk of developing AT-DILI. In the present study, the mode of distribution of 2 single nucleotide polymorphisms (SNPs) of the NAT2 (rs1801280) and TNF-α (rs1800629) genes was studied in Southeast European Caucasians, Africans, Americans, Europeans, Eastern and South Asian controls, respectively. These polymorphisms showed an association with the risk of AT-DILI, based on the literature. The purpose of the present study is to determine the correct dose and proportion of anti-tuberculosis drugs, by performing a DNA test, in order to achieve the most effective treatment with the fewest side effects. In addition, it is important to investigate the difference in dosage regimens in different populations around the world. Regarding rs1801280 polymorphism of the NAT2 gene, in the sample of 136 Southeast European Caucasian volunteers, 24.6% were found to carry the allele in homozygosity (T:T). Heterozygotes (C:T) were detected in 59%, homozygotes for the mutated allele (C:C) in 16.4%. The mutated C allele occurred in 29%, 36%, 7%, 45%, and 35% of Africans, Americans, East Asians, Europeans, and South Asians, respectively. The C:C genotype versus the C:T and T:T genotypes occurred more frequently in Southeast European Caucasians. The C allele mutation occurs more frequently in Southeast European Caucasian controls than controls from other ethnic groups. Based on the literature and the results of the present work, the doses of isoniazid and rifampicin should be adjusted according to the genotype of the rs1801280 NAT2 polymorphism in all ethnic groups. Regarding isoniazid, slow acetylators (C:C) should receive 2.5mg/kg isoniazid, intermediate acetylators (C:T) 5mg/kg isoniazid and fast acetylators (T:T) 7.5mg/kg isoniazid. Regarding TNF-α gene rs1800629 polymorphism, of 136 Southeast European Caucasian controls 77.3% were homozygous for the natural allele (G:G), 21.5% were heterozygous (G:A), 1 .2% were homozygous for the mutant allele (A:A). The mutated A allele occurs in 12%, 20%, 6%, 13%, and 5% of Africans, Americans, East Asians, Europeans, and South Asians, respectively. The A:A genotype versus the G:A and G:G genotypes occurs 1.9 times more frequently in SE European Caucasian controls. Mutant allele A of the rs1800629 polymorphism of the TNF-α gene occurs in the controls from the other ethnic groups. Based on the literature and the results of this paper, the doses of isoniazid and rifampicin should be adjusted based on the rs1800629 TNF-α genotype in all ethnic groups. In order to reduce the risk of AT-DILI in individuals with the G:A or A:A genotype, it is recommended to reduce the dose of isoniazid and rifampicin. The studied polymorphisms could be used as genetic markers and biomarkers, in the event that individuals suffer from Tuberculosis, to predispose an individual to develop AT-DILI, so as to adjust the therapeutic dosage regimen of anti-tuberculosis therapy, in patients with Tuberculosis who are taking isoniazid and rifampicin."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΤΙΚΩΝ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ ΜΕ ΙΣΟΝΙΑΖΙΔΗ ΚΑΙ ΡΙΦΑΜΠΙΚΙΝΗ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ασημάκη Σπυριδούλα","Asimaki Spyridoula"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η Φυματίωση αποτελεί μία αερομεταφερόμενη μεταδοτική ασθένεια, προκαλούμενη από το βακτήριο M. tuberculosis, και αποτελεί την κύρια αιτία κακής υγείας καθώς και από τις κύριες αιτίες θανάτων σε παγκόσμιο επίπεδο. Από τα αντιφυματικά φάρμακα πρώτης γραμμής, τα κυριότερα αποτελούν η ισονιαζίδη και η ριφαμπικίνη. Ένα φλέγον ζήτημα αποτελεί ο κίνδυνος ηπατοτοξικότητας που προκαλείται από αντιφυματικά φάρμακα (AT-DILI). Έχουν ανιχνευτεί πολυάριθμοι γενετικοί πολυμορφισμοί σε γονίδια που συμβάλλουν στον κίνδυνο ανάπτυξης AT-DILI. Στην παρούσα ερευνητική εργασία, μελετήθηκε η συχνότητα κατανομής σε Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους, Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ευρωπαίους, Ανατολικούς και Νότιους Ασιάτες μάρτυρες, 2 σημειακών νουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (SNPs) των γονιδίων ΝΑΤ2 (rs1801280) και ΤNF-α (rs1800629), αντίστοιχα. Οι πολυμορφισμοί αυτοί εμφάνισαν συσχέτιση με τον κίνδυνο εμφάνισης AT-DILI, βάσει βιβλιογραφίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί ο καθορισμός της σωστής δόσης και της αναλογίας των αντιφυματικών φαρμάκων, με τη διενέργεια ενός τεστ DNA, προκειμένου να επιτευχθεί η αποτελεσματικότερη θεραπεία με τις λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Επιπλέον είναι σημαντικό να γίνει διερεύνηση της διαφοράς των δοσολογικών σχημάτων σε διάφορους πληθυσμούς στον κόσμο. Σχετικά με τον πολυμορφισμό rs1801280 του γονιδίου ΝΑΤ2, στο δείγμα 136 Νοτιοανατολικών Ευρωπαίων Καυκάσιων εθελοντών παρατηρήθηκε ότι το 24,6% έφερε το αλληλόμορφο σε ομοζυγωτία (T:T). Οι ετερόζυγοι (C:T) ανιχνεύτηκαν σε ποσοστό 59%, οι ομόζυγοι για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (C:C) σε ποσοστό 16,4%. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο C εμφανίστηκε σε ποσοστό 29%, 36%, 7%, 45% και 35% στους Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ανατολικούς Ασιάτες, Ευρωπαίους και Νότιους Ασιάτες, αντίστοιχα. O γονότυπος C:C έναντι των γονότυπων C:T και T:T εμφανίστηκε συχνότερα στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο C εμφανίζεται πιο συχνά στους μάρτυρες Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκασίας, σε σχέση με τους μάρτυρες από τις άλλες εθνικές ομάδες. Βάσει βιβλιογραφίας και των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας, θα πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή των δόσεων της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης σύμφωνα με τον γονότυπο του πολυμορφισμού rs1801280 ΝΑΤ2 σε όλες τις εθνικές ομάδες. Σχετικά με την ισονιαζίδη, οι αργοί ακετυλιωτές (C:C) θα πρέπει να λαμβάνουν 2,5mg/kg ισονιαζίδης, οι ενδιάμεσοι ακετυλιωτές (C:T) 5mg/kg ισονιαζίδης και οι γρήγοροι ακετυλιωτές (T:T) 7,5mg/kg ισονιαζίδης. Αναφορικά με τον πολυμορφισμό rs1800629 του γονιδίου TNF-α, από τους 136 Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες το 77,3% ήταν ομόζυγοι για το φυσικό αλληλόμορφο (G:G), το 21,5% ήταν ετερόζυγοι (G:A), το 1,2% ήταν ομόζυγοι για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (Α:A). Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο Α απαντάται σε ποσοστό 12%, 20%, 6%, 13% και 5% στους Αφρικανούς, Αμερικάνους, Ανατολικούς Ασιάτες, Ευρωπαίους και Νότιους Ασιάτες, αντίστοιχα. Ο γονότυπος A:A έναντι των γονότυπων G:A και G:G εμφανίζεται 1,9 φορές περισσότερο συχνά στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο A του πολυμορφισμού rs1800629 του γονιδίου TNF-α εμφανίζεται στους μάρτυρες από τις άλλες εθνικές ομάδες. Βάσει βιβλιογραφίας και των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας, θα πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή των δόσεων της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης με βάση τον γονότυπο του rs1800629 TNF-α σε όλες τις εθνικές ομάδες. Προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος AT-DILI στα άτομα που έχουν γονότυπο G:A ή A:A , συνίσταται να γίνεται μείωση της δόσης της ισονιαζίδης και ριφαμπικίνης. Οι μελετώμενοι πολυμορφισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως γενετικοί δείκτες και βιοδείκτες, σε περίπτωση που τα άτομα πάσχουν από Φυματίωση, για την προδιάθεση ενός ατόμου να εμφανίσει AT-DILI, ούτως ώστε να γίνει προσαρμογή του θεραπευτικού δοσολογικού σχήματος αντιφυματικής θεραπείας, σε ασθενείς με Φυματίωση που λαμβάνουν ισονιαζίδη και ριφαμπικίνη.","Tuberculosis is an airborne infectious disease, caused by the bacterium M. tuberculosis, and is the leading cause of ill health and the leading cause of death worldwide. Of the first-line antituberculosis drugs, the main ones are isoniazid and rifampicin. A burning issue is the risk of antituberculosis drug-induced hepatotoxicity (AT-DILI). Numerous genetic polymorphisms have been detected in genes that contribute to the risk of developing AT-DILI. In the present study, the mode of distribution of 2 single nucleotide polymorphisms (SNPs) of the NAT2 (rs1801280) and TNF-α (rs1800629) genes was studied in Southeast European Caucasians, Africans, Americans, Europeans, Eastern and South Asian controls, respectively. These polymorphisms showed an association with the risk of AT-DILI, based on the literature. The purpose of the present study is to determine the correct dose and proportion of anti-tuberculosis drugs, by performing a DNA test, in order to achieve the most effective treatment with the fewest side effects. In addition, it is important to investigate the difference in dosage regimens in different populations around the world. Regarding rs1801280 polymorphism of the NAT2 gene, in the sample of 136 Southeast European Caucasian volunteers, 24.6% were found to carry the allele in homozygosity (T:T). Heterozygotes (C:T) were detected in 59%, homozygotes for the mutated allele (C:C) in 16.4%. The mutated C allele occurred in 29%, 36%, 7%, 45%, and 35% of Africans, Americans, East Asians, Europeans, and South Asians, respectively. The C:C genotype versus the C:T and T:T genotypes occurred more frequently in Southeast European Caucasians. The C allele mutation occurs more frequently in Southeast European Caucasian controls than controls from other ethnic groups. Based on the literature and the results of the present work, the doses of isoniazid and rifampicin should be adjusted according to the genotype of the rs1801280 NAT2 polymorphism in all ethnic groups. Regarding isoniazid, slow acetylators (C:C) should receive 2.5mg/kg isoniazid, intermediate acetylators (C:T) 5mg/kg isoniazid and fast acetylators (T:T) 7.5mg/kg isoniazid. Regarding TNF-α gene rs1800629 polymorphism, of 136 Southeast European Caucasian controls 77.3% were homozygous for the natural allele (G:G), 21.5% were heterozygous (G:A), 1 .2% were homozygous for the mutant allele (A:A). The mutated A allele occurs in 12%, 20%, 6%, 13%, and 5% of Africans, Americans, East Asians, Europeans, and South Asians, respectively. The A:A genotype versus the G:A and G:G genotypes occurs 1.9 times more frequently in SE European Caucasian controls. Mutant allele A of the rs1800629 polymorphism of the TNF-α gene occurs in the controls from the other ethnic groups. Based on the literature and the results of this paper, the doses of isoniazid and rifampicin should be adjusted based on the rs1800629 TNF-α genotype in all ethnic groups. In order to reduce the risk of AT-DILI in individuals with the G:A or A:A genotype, it is recommended to reduce the dose of isoniazid and rifampicin. The studied polymorphisms could be used as genetic markers and biomarkers, in the event that individuals suffer from Tuberculosis, to predispose an individual to develop AT-DILI, so as to adjust the therapeutic dosage regimen of anti-tuberculosis therapy, in patients with Tuberculosis who are taking isoniazid and rifampicin."],"dc:identifier":["uoadl:3336654","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336654"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΤΙΚΩΝ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ ΜΕ ΙΣΟΝΙΑΖΙΔΗ ΚΑΙ ΡΙΦΑΜΠΙΚΙΝΗ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:54Z"}