{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336839"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3336839","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νευρογνωσιακές διαταραχές σε παιδιατρικούς ασθενείς με όγκο εγκεφάλου: μια αναδρομική μελέτη κοορτής","abstract":"Ο επιπολασμός των παιδιατρικών όγκων εγκεφάλου (2.99 ανά 100000 πληθυσμού) συνδυαστικά με τα ενθαρρυντικά ποσοστά επιβίωσης, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον των επιστημόνων στην εξασφάλιση ποιότητας ζωής για τους επιβιώσαντες. Η ανεξαρτησία, η επίτευξη κοινωνικών σχέσεων και ικανοποιητικού μορφωτικού επιπέδου αποτελούν βασικές συνιστώσες της ποιότητας ζωής αλλά εύκολα διαταράσσονται επί νευρογνωσιακών ελλειμμάτων. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, οι τακτικές αντιμετώπισης (χειρουργική εξαίρεση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία), χαρακτηριστικά του ασθενούς και του όγκου επηρεάζουν ποικιλοτρόπως την νευρογνωσιακή επίδοση των ασθενών. Στην προσπάθεια να διερευνήσουμε το νευρογνωσιακό status των παιδιατρικών ασθενών στην Ελλάδα, πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική μελέτη κοορτής, στην οποία συμπεριλήφθηκαν 72 παιδιατρικοί ασθενείς με οποιαδήποτε ηλικία διάγνωσης (από 0,4 έως 16 έτη) και οποιοδήποτε ιστολογικό τύπο όγκου εγκεφάλου, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε νευροψυχολογικό έλεγχο. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση που διεξήχθη για κάθε μια λειτουργία ξεχωριστά (προσοχή, μνήμη, οπτική αντίληψη, επικοινωνία-λόγος, επιτελικές λειτουργίες) στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα προέκυψαν για τη λειτουργία της μνήμης με μόνο την ανατομική εντόπιση του όγκου να εμφανίζει προβλεπτική αξία [beta:-0.859, p=0.046]. Για τη λειτουργία της οπτικής αντίληψης προβλεπτική αξία είχαν το φύλο [beta: 0.736, p=0.047] και η χειρουργική εξαίρεση [beta: -1.901, p=0.020]. Η γνωσιακή λειτουργία που εμφανίστηκε επηρεασμένη στους περισσότερους ασθενείς ήταν η προσοχή (44.4% είχαν ηπίως/μετρίως/σοβαρώς επηρεασμένη επίδοση). Η αδυναμία εξαγωγής περισσότερων στατιστικώς σημαντικών αποτελεσμάτων μπορεί να οφείλεται στο ανεπαρκές δείγμα σχετικά με τις follow up αξιολογήσεις αλλά και στην άνιση εκπροσώπηση εκτεθειμένων και μη ομάδων. Συμπερασματικά, η νευρογνωσιακή αξιολόγηση είναι σημαντικό να καθιερωθεί στη συνήθη κλινική πρακτική της διαχείρισης των παιδιατρικών ασθενών με όγκους εγκεφάλου, ενώ η προοπτική μελέτη με συμπερίληψη επιπλέον παραγόντων κινδύνου (όπως το γονιδιακό προφίλ των ασθενών και η έκθεση τους σε συγκεκριμένους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες) μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα με άμεσο αντίκτυπο στη διαχείριση των ασθενών.","abstract_html":"Ο επιπολασμός των παιδιατρικών όγκων εγκεφάλου (2.99 ανά 100000 πληθυσμού) συνδυαστικά με τα ενθαρρυντικά ποσοστά επιβίωσης, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον των επιστημόνων στην εξασφάλιση ποιότητας ζωής για τους επιβιώσαντες. Η ανεξαρτησία, η επίτευξη κοινωνικών σχέσεων και ικανοποιητικού μορφωτικού επιπέδου αποτελούν βασικές συνιστώσες της ποιότητας ζωής αλλά εύκολα διαταράσσονται επί νευρογνωσιακών ελλειμμάτων. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, οι τακτικές αντιμετώπισης (χειρουργική εξαίρεση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία), χαρακτηριστικά του ασθενούς και του όγκου επηρεάζουν ποικιλοτρόπως την νευρογνωσιακή επίδοση των ασθενών. Στην προσπάθεια να διερευνήσουμε το νευρογνωσιακό status των παιδιατρικών ασθενών στην Ελλάδα, πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική μελέτη κοορτής, στην οποία συμπεριλήφθηκαν 72 παιδιατρικοί ασθενείς με οποιαδήποτε ηλικία διάγνωσης (από 0,4 έως 16 έτη) και οποιοδήποτε ιστολογικό τύπο όγκου εγκεφάλου, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε νευροψυχολογικό έλεγχο. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση που διεξήχθη για κάθε μια λειτουργία ξεχωριστά (προσοχή, μνήμη, οπτική αντίληψη, επικοινωνία-λόγος, επιτελικές λειτουργίες) στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα προέκυψαν για τη λειτουργία της μνήμης με μόνο την ανατομική εντόπιση του όγκου να εμφανίζει προβλεπτική αξία [beta:-0.859, p=0.046]. Για τη λειτουργία της οπτικής αντίληψης προβλεπτική αξία είχαν το φύλο [beta: 0.736, p=0.047] και η χειρουργική εξαίρεση [beta: -1.901, p=0.020]. Η γνωσιακή λειτουργία που εμφανίστηκε επηρεασμένη στους περισσότερους ασθενείς ήταν η προσοχή (44.4% είχαν ηπίως/μετρίως/σοβαρώς επηρεασμένη επίδοση). Η αδυναμία εξαγωγής περισσότερων στατιστικώς σημαντικών αποτελεσμάτων μπορεί να οφείλεται στο ανεπαρκές δείγμα σχετικά με τις follow up αξιολογήσεις αλλά και στην άνιση εκπροσώπηση εκτεθειμένων και μη ομάδων. Συμπερασματικά, η νευρογνωσιακή αξιολόγηση είναι σημαντικό να καθιερωθεί στη συνήθη κλινική πρακτική της διαχείρισης των παιδιατρικών ασθενών με όγκους εγκεφάλου, ενώ η προοπτική μελέτη με συμπερίληψη επιπλέον παραγόντων κινδύνου (όπως το γονιδιακό προφίλ των ασθενών και η έκθεση τους σε συγκεκριμένους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες) μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα με άμεσο αντίκτυπο στη διαχείριση των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Περγαντή Φωτεινή","Perganti Foteini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:22:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336839"],"render_values":[{"text":"uoadl:3336839","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336839","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336839","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3336839","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Περγαντή Φωτεινή","Perganti Foteini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3336839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336839"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο επιπολασμός των παιδιατρικών όγκων εγκεφάλου (2.99 ανά 100000 πληθυσμού) συνδυαστικά με τα ενθαρρυντικά ποσοστά επιβίωσης, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον των επιστημόνων στην εξασφάλιση ποιότητας ζωής για τους επιβιώσαντες. Η ανεξαρτησία, η επίτευξη κοινωνικών σχέσεων και ικανοποιητικού μορφωτικού επιπέδου αποτελούν βασικές συνιστώσες της ποιότητας ζωής αλλά εύκολα διαταράσσονται επί νευρογνωσιακών ελλειμμάτων. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, οι τακτικές αντιμετώπισης (χειρουργική εξαίρεση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία), χαρακτηριστικά του ασθενούς και του όγκου επηρεάζουν ποικιλοτρόπως την νευρογνωσιακή επίδοση των ασθενών. Στην προσπάθεια να διερευνήσουμε το νευρογνωσιακό status των παιδιατρικών ασθενών στην Ελλάδα, πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική μελέτη κοορτής, στην οποία συμπεριλήφθηκαν 72 παιδιατρικοί ασθενείς με οποιαδήποτε ηλικία διάγνωσης (από 0,4 έως 16 έτη) και οποιοδήποτε ιστολογικό τύπο όγκου εγκεφάλου, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε νευροψυχολογικό έλεγχο. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση που διεξήχθη για κάθε μια λειτουργία ξεχωριστά (προσοχή, μνήμη, οπτική αντίληψη, επικοινωνία-λόγος, επιτελικές λειτουργίες) στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα προέκυψαν για τη λειτουργία της μνήμης με μόνο την ανατομική εντόπιση του όγκου να εμφανίζει προβλεπτική αξία [beta:-0.859, p=0.046]. Για τη λειτουργία της οπτικής αντίληψης προβλεπτική αξία είχαν το φύλο [beta: 0.736, p=0.047] και η χειρουργική εξαίρεση [beta: -1.901, p=0.020]. Η γνωσιακή λειτουργία που εμφανίστηκε επηρεασμένη στους περισσότερους ασθενείς ήταν η προσοχή (44.4% είχαν ηπίως/μετρίως/σοβαρώς επηρεασμένη επίδοση). Η αδυναμία εξαγωγής περισσότερων στατιστικώς σημαντικών αποτελεσμάτων μπορεί να οφείλεται στο ανεπαρκές δείγμα σχετικά με τις follow up αξιολογήσεις αλλά και στην άνιση εκπροσώπηση εκτεθειμένων και μη ομάδων. Συμπερασματικά, η νευρογνωσιακή αξιολόγηση είναι σημαντικό να καθιερωθεί στη συνήθη κλινική πρακτική της διαχείρισης των παιδιατρικών ασθενών με όγκους εγκεφάλου, ενώ η προοπτική μελέτη με συμπερίληψη επιπλέον παραγόντων κινδύνου (όπως το γονιδιακό προφίλ των ασθενών και η έκθεση τους σε συγκεκριμένους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες) μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα με άμεσο αντίκτυπο στη διαχείριση των ασθενών.","The prevalence of brain tumors in childhood (2.99 per 100000 population) combined with the promising survival rates have turned the scientific interest from survival to quality of life, as well. Healthy interpersonal relationships, a satisfactory educational level, basic components of quality of life, can be easily disturbed when neurocognitive deficits occur. According to the published literature, all therapeutic methods in this population (surgery, chemotherapy, radiation), patient and tumor characteristics may affect the neurocognitive performance in several different ways. To investigate the neurocognitive status of children with brain tumors in Greece, we performed a retrospective cohort study. Overall, 72 children with any histological type of brain tumor and any age at the time of diagnosis from 0.4 to 16 years, who had undergone neurocognitive assessment, were recruited to the study. From the multivariate analysis that was carried out for each cognitive function separately (attention, memory, visual perception, language and executive functions) statistically significant results were obtained for the function of memory, for which only the anatomical site of primary tumor had predictive value [beta: -0.859, p=0.046]. Regarding visual perception, gender and surgical excision had a predictive value [beta:0.736, p=0.047 and beta:- 1.901, p=0.020, respectively]. The most affected function examined was attention (44.4% of performances were impaired from mild to severe). However, it should be noted that the subgroup analyses may be underpowered due to the insufficient number of patients within each subgroup. In conclusion, neurocognitive assessment should be part of the standard clinical practice for the management of pediatric patients with brain tumors and prospective studies could determine the exact role of potential risk factors in order to prevent the cognitive impairment and optimize patient outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νευρογνωσιακές διαταραχές σε παιδιατρικούς ασθενείς με όγκο εγκεφάλου: μια αναδρομική μελέτη κοορτής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Περγαντή Φωτεινή","Perganti Foteini"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο επιπολασμός των παιδιατρικών όγκων εγκεφάλου (2.99 ανά 100000 πληθυσμού) συνδυαστικά με τα ενθαρρυντικά ποσοστά επιβίωσης, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον των επιστημόνων στην εξασφάλιση ποιότητας ζωής για τους επιβιώσαντες. Η ανεξαρτησία, η επίτευξη κοινωνικών σχέσεων και ικανοποιητικού μορφωτικού επιπέδου αποτελούν βασικές συνιστώσες της ποιότητας ζωής αλλά εύκολα διαταράσσονται επί νευρογνωσιακών ελλειμμάτων. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, οι τακτικές αντιμετώπισης (χειρουργική εξαίρεση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία), χαρακτηριστικά του ασθενούς και του όγκου επηρεάζουν ποικιλοτρόπως την νευρογνωσιακή επίδοση των ασθενών. Στην προσπάθεια να διερευνήσουμε το νευρογνωσιακό status των παιδιατρικών ασθενών στην Ελλάδα, πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική μελέτη κοορτής, στην οποία συμπεριλήφθηκαν 72 παιδιατρικοί ασθενείς με οποιαδήποτε ηλικία διάγνωσης (από 0,4 έως 16 έτη) και οποιοδήποτε ιστολογικό τύπο όγκου εγκεφάλου, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε νευροψυχολογικό έλεγχο. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση που διεξήχθη για κάθε μια λειτουργία ξεχωριστά (προσοχή, μνήμη, οπτική αντίληψη, επικοινωνία-λόγος, επιτελικές λειτουργίες) στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα προέκυψαν για τη λειτουργία της μνήμης με μόνο την ανατομική εντόπιση του όγκου να εμφανίζει προβλεπτική αξία [beta:-0.859, p=0.046]. Για τη λειτουργία της οπτικής αντίληψης προβλεπτική αξία είχαν το φύλο [beta: 0.736, p=0.047] και η χειρουργική εξαίρεση [beta: -1.901, p=0.020]. Η γνωσιακή λειτουργία που εμφανίστηκε επηρεασμένη στους περισσότερους ασθενείς ήταν η προσοχή (44.4% είχαν ηπίως/μετρίως/σοβαρώς επηρεασμένη επίδοση). Η αδυναμία εξαγωγής περισσότερων στατιστικώς σημαντικών αποτελεσμάτων μπορεί να οφείλεται στο ανεπαρκές δείγμα σχετικά με τις follow up αξιολογήσεις αλλά και στην άνιση εκπροσώπηση εκτεθειμένων και μη ομάδων. Συμπερασματικά, η νευρογνωσιακή αξιολόγηση είναι σημαντικό να καθιερωθεί στη συνήθη κλινική πρακτική της διαχείρισης των παιδιατρικών ασθενών με όγκους εγκεφάλου, ενώ η προοπτική μελέτη με συμπερίληψη επιπλέον παραγόντων κινδύνου (όπως το γονιδιακό προφίλ των ασθενών και η έκθεση τους σε συγκεκριμένους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες) μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα με άμεσο αντίκτυπο στη διαχείριση των ασθενών.","The prevalence of brain tumors in childhood (2.99 per 100000 population) combined with the promising survival rates have turned the scientific interest from survival to quality of life, as well. Healthy interpersonal relationships, a satisfactory educational level, basic components of quality of life, can be easily disturbed when neurocognitive deficits occur. According to the published literature, all therapeutic methods in this population (surgery, chemotherapy, radiation), patient and tumor characteristics may affect the neurocognitive performance in several different ways. To investigate the neurocognitive status of children with brain tumors in Greece, we performed a retrospective cohort study. Overall, 72 children with any histological type of brain tumor and any age at the time of diagnosis from 0.4 to 16 years, who had undergone neurocognitive assessment, were recruited to the study. From the multivariate analysis that was carried out for each cognitive function separately (attention, memory, visual perception, language and executive functions) statistically significant results were obtained for the function of memory, for which only the anatomical site of primary tumor had predictive value [beta: -0.859, p=0.046]. Regarding visual perception, gender and surgical excision had a predictive value [beta:0.736, p=0.047 and beta:- 1.901, p=0.020, respectively]. The most affected function examined was attention (44.4% of performances were impaired from mild to severe). However, it should be noted that the subgroup analyses may be underpowered due to the insufficient number of patients within each subgroup. In conclusion, neurocognitive assessment should be part of the standard clinical practice for the management of pediatric patients with brain tumors and prospective studies could determine the exact role of potential risk factors in order to prevent the cognitive impairment and optimize patient outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:3336839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336839"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νευρογνωσιακές διαταραχές σε παιδιατρικούς ασθενείς με όγκο εγκεφάλου: μια αναδρομική μελέτη κοορτής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:22:56Z"}