{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338248"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338248","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρόγνωση ασθενών με διατατική μυοκαρδιοπάθεια: ο ρόλος της μαγνητικής καρδιάς-Ανασκόπηση","abstract":"Η Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια (DCM) αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες καρδιακής ανεπάρκειας παγκοσμίως με σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα, η οποία ξεπερνά το 40% στην 10ετία. Συνδέεται με συχνές νοσηλείες στο νοσοκομείο και με καρδιαγγειακό θάνατο, λόγω ανεπάρκεια αντλίας στα πλαίσια δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας ή λόγω κοιλιακών ταχυαρρυθμιών, και αποτελεί την βασικότερη αιτία μεταμόσχευσης καρδιάς. Η αιτιοπαθογένεια της είναι κατά κύριο λόγο ιδιοπαθής με συχνότερο αιτιολογικό παράγοντα την ιογενή μυοκαρδίτιδα, ενώ η θεραπευτική της αντιμετώπιση βασίζεται ουσιαστικά στην φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται και σε άλλες περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας, στην χρήση συσκευών αλλά και σε ειδικές θεραπείες. Στην διαγνωστική προσπέλαση της νόσου πέραν των βασικών εξετάσεων (φυσική εξέταση, ΗΚΓ, υπερηχογράφημα καρδιάς, κ.α.) το gold standard είναι η μαγνητική τομογραφία καρδιάς, η οποία εκτός του ότι προσφέρει υψηλής ανάλυσης εικόνα της δομής και της λειτουργίας του μυοκαρδίου, έχει και την βασική ιδιότητα του χαρακτηρισμού ιστών. Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη έρευνα γύρω από τον ρόλο της μαγνητικής καρδιάς στην πρόγνωση των ασθενών με DCM. Η παρούσα ανασκόπηση έχει ως σκοπό την συγκέντρωση στοιχείων και αποτελεσμάτων από υπάρχουσες μελέτες της βιβλιογραφίας, που εξετάζουν τον συγκεκριμένο ρόλο αυτής της απεικονιστικής μεθόδου και των τεχνικών της, καθώς και την συσχέτιση τoυς με διάφορα καταληκτικά σημεία όπως είναι ο θάνατος κάθε αιτιολογίας, οι κοιλιακές αρρυθμίες, ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος (SCD), οι νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια και άλλα. Η καθυστερημένη πρόσληψη γαδολινίου (LGE) ανευρίσκεται περίπου στο 40% των περιπτώσεων DCM και με βάση τα αποτελέσματα της ανασκόπησης φαίνεται πως υπάρχει ισχυρή συσχέτιση της παρουσίας της καθώς και των διάφορων μοτίβων εντοπισμού της, με τη θνητότητα, τις κοιλιακές ταχυαρρυθμίες, τον SCD και τις νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια. Μάλιστα ενώ η συσχέτιση του EF με τα δυσμενή συμβάματα είναι αδύναμη στους ασθενείς με DCM, η συσχέτιση της καθυστερημένης πρόσληψης γαδολινίου με δυσμενή πρόγνωση είναι πιο ισχυρή και μάλιστα ακόμα και σε κλάσματα εξώθησης άνωθεν του 35%. Ομοίως η χαρτογράφηση με το native T1-mapping και η μέτρηση του ECV, που εκφράζουν την μυοκαρδιακή ίνωση και την αναδιαμόρφωση του διάμεσου χώρου , συνδέονται με την πρόγνωση, ενώ από πρόσφατες μελέτες η μείωση της σφαιρικής επιμήκους παραμόρφωσης (GLS) και η μειωμένη λειτουργικότητας της δεξιάς κοιλίας με την βοήθεια του μαγνητικού συντονισμού, συσχετίζονται με δυσμενή καταληκτικά σημεία. Συμπερασματικά η CMR μαζί με τις διαφορετικές τεχνικές που προσφέρει, φαίνεται πλέον να έχει προεξέχουσα θέση στην πρόγνωση των ασθενών με DCM και εξελίσσεται στη βασική μέθοδος απεικόνισης για την διαστρωμάτωση κινδύνου τέτοιων ασθενών. Αναμένεται ο σχεδιασμός ακόμα μεγαλύτερων και τυχαιοποιημένων μελετών με αυτό το αντικείμενο έρευνας, οι οποίες θα εδραιώσουν την προγνωστική αξία της CMR και θα δώσουν νέες διεξόδους στην θεραπευτική αντιμετώπιση της πάθησης αυτής, μέσω αναγνώρισης των ομάδων που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο.","abstract_html":"Η Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια (DCM) αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες καρδιακής ανεπάρκειας παγκοσμίως με σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα, η οποία ξεπερνά το 40% στην 10ετία. Συνδέεται με συχνές νοσηλείες στο νοσοκομείο και με καρδιαγγειακό θάνατο, λόγω ανεπάρκεια αντλίας στα πλαίσια δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας ή λόγω κοιλιακών ταχυαρρυθμιών, και αποτελεί την βασικότερη αιτία μεταμόσχευσης καρδιάς. Η αιτιοπαθογένεια της είναι κατά κύριο λόγο ιδιοπαθής με συχνότερο αιτιολογικό παράγοντα την ιογενή μυοκαρδίτιδα, ενώ η θεραπευτική της αντιμετώπιση βασίζεται ουσιαστικά στην φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται και σε άλλες περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας, στην χρήση συσκευών αλλά και σε ειδικές θεραπείες. Στην διαγνωστική προσπέλαση της νόσου πέραν των βασικών εξετάσεων (φυσική εξέταση, ΗΚΓ, υπερηχογράφημα καρδιάς, κ.α.) το gold standard είναι η μαγνητική τομογραφία καρδιάς, η οποία εκτός του ότι προσφέρει υψηλής ανάλυσης εικόνα της δομής και της λειτουργίας του μυοκαρδίου, έχει και την βασική ιδιότητα του χαρακτηρισμού ιστών. Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη έρευνα γύρω από τον ρόλο της μαγνητικής καρδιάς στην πρόγνωση των ασθενών με DCM. Η παρούσα ανασκόπηση έχει ως σκοπό την συγκέντρωση στοιχείων και αποτελεσμάτων από υπάρχουσες μελέτες της βιβλιογραφίας, που εξετάζουν τον συγκεκριμένο ρόλο αυτής της απεικονιστικής μεθόδου και των τεχνικών της, καθώς και την συσχέτιση τoυς με διάφορα καταληκτικά σημεία όπως είναι ο θάνατος κάθε αιτιολογίας, οι κοιλιακές αρρυθμίες, ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος (SCD), οι νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια και άλλα. Η καθυστερημένη πρόσληψη γαδολινίου (LGE) ανευρίσκεται περίπου στο 40% των περιπτώσεων DCM και με βάση τα αποτελέσματα της ανασκόπησης φαίνεται πως υπάρχει ισχυρή συσχέτιση της παρουσίας της καθώς και των διάφορων μοτίβων εντοπισμού της, με τη θνητότητα, τις κοιλιακές ταχυαρρυθμίες, τον SCD και τις νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια. Μάλιστα ενώ η συσχέτιση του EF με τα δυσμενή συμβάματα είναι αδύναμη στους ασθενείς με DCM, η συσχέτιση της καθυστερημένης πρόσληψης γαδολινίου με δυσμενή πρόγνωση είναι πιο ισχυρή και μάλιστα ακόμα και σε κλάσματα εξώθησης άνωθεν του 35%. Ομοίως η χαρτογράφηση με το native T1-mapping και η μέτρηση του ECV, που εκφράζουν την μυοκαρδιακή ίνωση και την αναδιαμόρφωση του διάμεσου χώρου , συνδέονται με την πρόγνωση, ενώ από πρόσφατες μελέτες η μείωση της σφαιρικής επιμήκους παραμόρφωσης (GLS) και η μειωμένη λειτουργικότητας της δεξιάς κοιλίας με την βοήθεια του μαγνητικού συντονισμού, συσχετίζονται με δυσμενή καταληκτικά σημεία. Συμπερασματικά η CMR μαζί με τις διαφορετικές τεχνικές που προσφέρει, φαίνεται πλέον να έχει προεξέχουσα θέση στην πρόγνωση των ασθενών με DCM και εξελίσσεται στη βασική μέθοδος απεικόνισης για την διαστρωμάτωση κινδύνου τέτοιων ασθενών. Αναμένεται ο σχεδιασμός ακόμα μεγαλύτερων και τυχαιοποιημένων μελετών με αυτό το αντικείμενο έρευνας, οι οποίες θα εδραιώσουν την προγνωστική αξία της CMR και θα δώσουν νέες διεξόδους στην θεραπευτική αντιμετώπιση της πάθησης αυτής, μέσω αναγνώρισης των ομάδων που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο.","abstract_has_math":false,"creators":["Πήττας Κωνσταντίνος","Pittas Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338248"],"render_values":[{"text":"uoadl:3338248","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338248","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338248","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3338248","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πήττας Κωνσταντίνος","Pittas Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338248","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338248"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια (DCM) αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες καρδιακής ανεπάρκειας παγκοσμίως με σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα, η οποία ξεπερνά το 40% στην 10ετία. Συνδέεται με συχνές νοσηλείες στο νοσοκομείο και με καρδιαγγειακό θάνατο, λόγω ανεπάρκεια αντλίας στα πλαίσια δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας ή λόγω κοιλιακών ταχυαρρυθμιών, και αποτελεί την βασικότερη αιτία μεταμόσχευσης καρδιάς. Η αιτιοπαθογένεια της είναι κατά κύριο λόγο ιδιοπαθής με συχνότερο αιτιολογικό παράγοντα την ιογενή μυοκαρδίτιδα, ενώ η θεραπευτική της αντιμετώπιση βασίζεται ουσιαστικά στην φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται και σε άλλες περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας, στην χρήση συσκευών αλλά και σε ειδικές θεραπείες. Στην διαγνωστική προσπέλαση της νόσου πέραν των βασικών εξετάσεων (φυσική εξέταση, ΗΚΓ, υπερηχογράφημα καρδιάς, κ.α.) το gold standard είναι η μαγνητική τομογραφία καρδιάς, η οποία εκτός του ότι προσφέρει υψηλής ανάλυσης εικόνα της δομής και της λειτουργίας του μυοκαρδίου, έχει και την βασική ιδιότητα του χαρακτηρισμού ιστών. Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη έρευνα γύρω από τον ρόλο της μαγνητικής καρδιάς στην πρόγνωση των ασθενών με DCM. Η παρούσα ανασκόπηση έχει ως σκοπό την συγκέντρωση στοιχείων και αποτελεσμάτων από υπάρχουσες μελέτες της βιβλιογραφίας, που εξετάζουν τον συγκεκριμένο ρόλο αυτής της απεικονιστικής μεθόδου και των τεχνικών της, καθώς και την συσχέτιση τoυς με διάφορα καταληκτικά σημεία όπως είναι ο θάνατος κάθε αιτιολογίας, οι κοιλιακές αρρυθμίες, ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος (SCD), οι νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια και άλλα. Η καθυστερημένη πρόσληψη γαδολινίου (LGE) ανευρίσκεται περίπου στο 40% των περιπτώσεων DCM και με βάση τα αποτελέσματα της ανασκόπησης φαίνεται πως υπάρχει ισχυρή συσχέτιση της παρουσίας της καθώς και των διάφορων μοτίβων εντοπισμού της, με τη θνητότητα, τις κοιλιακές ταχυαρρυθμίες, τον SCD και τις νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια. Μάλιστα ενώ η συσχέτιση του EF με τα δυσμενή συμβάματα είναι αδύναμη στους ασθενείς με DCM, η συσχέτιση της καθυστερημένης πρόσληψης γαδολινίου με δυσμενή πρόγνωση είναι πιο ισχυρή και μάλιστα ακόμα και σε κλάσματα εξώθησης άνωθεν του 35%. Ομοίως η χαρτογράφηση με το native T1-mapping και η μέτρηση του ECV, που εκφράζουν την μυοκαρδιακή ίνωση και την αναδιαμόρφωση του διάμεσου χώρου , συνδέονται με την πρόγνωση, ενώ από πρόσφατες μελέτες η μείωση της σφαιρικής επιμήκους παραμόρφωσης (GLS) και η μειωμένη λειτουργικότητας της δεξιάς κοιλίας με την βοήθεια του μαγνητικού συντονισμού, συσχετίζονται με δυσμενή καταληκτικά σημεία. Συμπερασματικά η CMR μαζί με τις διαφορετικές τεχνικές που προσφέρει, φαίνεται πλέον να έχει προεξέχουσα θέση στην πρόγνωση των ασθενών με DCM και εξελίσσεται στη βασική μέθοδος απεικόνισης για την διαστρωμάτωση κινδύνου τέτοιων ασθενών. Αναμένεται ο σχεδιασμός ακόμα μεγαλύτερων και τυχαιοποιημένων μελετών με αυτό το αντικείμενο έρευνας, οι οποίες θα εδραιώσουν την προγνωστική αξία της CMR και θα δώσουν νέες διεξόδους στην θεραπευτική αντιμετώπιση της πάθησης αυτής, μέσω αναγνώρισης των ομάδων που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο.","Dilated Cardiomyopathy (DCM) is one of the most common causes of heart failure worldwide with significant morbidity and mortality, which exceeds 40% in 10 years. It is associated with frequent hospitalizations and cardiovascular death, due to pump failure owing to left ventricular dysfunction or ventricular tachyarrhythmias, and is the leading cause of heart transplantation. Its aetiology is primarily idiopathic, with viral myocarditis being the most frequent causative factor, while its therapeutic treatment is essentially based on the medication administered in other cases of heart failure, on the use of devices and also on special treatments. In the diagnostic approach of the disease, in addition to the basic examinations (physical examination, ECG, heart ultrasound, etc.), the gold standard is cardiac magnetic resonance (CMR), which, in addition to offering a high-resolution image of the structure and function of the myocardium, has and the basic property of tissue characterization. In recent years, more and more research has been done on the role of the CMR in the prognosis of patients with DCM. The purpose of this review is to gather data and results from existing studies in the literature, which examine the specific role of this imaging method and its techniques, as well as their correlation with various endpoints such as death of any etiology, ventricular arrhythmias , sudden cardiac death (SCD), hospitalizations for heart failure, and more. Late gadolinium enhancement (LGE) is found in approximately 40% of DCM cases and based on the results of this review, appears to be a strong association of its presence, as well as its various localization patterns, with mortality, ventricular tachyarrhythmias, SCD and hospitalizations for heart failure. In fact, while the association of Ejection Fraction with adverse events in patients with DCM is weak, the association of LGE with adverse prognosis is stronger and indeed even in ejection fractions above 35%. Likewise, native T1-mapping and ECV measurement, which express myocardial fibrosis and interstitial space remodeling, are associated with prognosis, while recent studies show that the reduction in global longitudinal strain (GLS) and the decreased functionality of the of the right ventricle with the help of magnetic resonance, are associated with adverse endpoints. In conclusion CMR together with the different techniques it offers, now seems to have a prominent place in the prognosis of patients with DCM and is evolving into the main imaging modality for risk stratification of such patients. The design of even larger and randomized studies with this research object is expected, which will establish the prognostic value of CMR and provide new alternatives in the treatment of this condition, through identification of the groups at the highest risk."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρόγνωση ασθενών με διατατική μυοκαρδιοπάθεια: ο ρόλος της μαγνητικής καρδιάς-Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πήττας Κωνσταντίνος","Pittas Konstantinos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια (DCM) αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες καρδιακής ανεπάρκειας παγκοσμίως με σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα, η οποία ξεπερνά το 40% στην 10ετία. Συνδέεται με συχνές νοσηλείες στο νοσοκομείο και με καρδιαγγειακό θάνατο, λόγω ανεπάρκεια αντλίας στα πλαίσια δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας ή λόγω κοιλιακών ταχυαρρυθμιών, και αποτελεί την βασικότερη αιτία μεταμόσχευσης καρδιάς. Η αιτιοπαθογένεια της είναι κατά κύριο λόγο ιδιοπαθής με συχνότερο αιτιολογικό παράγοντα την ιογενή μυοκαρδίτιδα, ενώ η θεραπευτική της αντιμετώπιση βασίζεται ουσιαστικά στην φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται και σε άλλες περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας, στην χρήση συσκευών αλλά και σε ειδικές θεραπείες. Στην διαγνωστική προσπέλαση της νόσου πέραν των βασικών εξετάσεων (φυσική εξέταση, ΗΚΓ, υπερηχογράφημα καρδιάς, κ.α.) το gold standard είναι η μαγνητική τομογραφία καρδιάς, η οποία εκτός του ότι προσφέρει υψηλής ανάλυσης εικόνα της δομής και της λειτουργίας του μυοκαρδίου, έχει και την βασική ιδιότητα του χαρακτηρισμού ιστών. Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη έρευνα γύρω από τον ρόλο της μαγνητικής καρδιάς στην πρόγνωση των ασθενών με DCM. Η παρούσα ανασκόπηση έχει ως σκοπό την συγκέντρωση στοιχείων και αποτελεσμάτων από υπάρχουσες μελέτες της βιβλιογραφίας, που εξετάζουν τον συγκεκριμένο ρόλο αυτής της απεικονιστικής μεθόδου και των τεχνικών της, καθώς και την συσχέτιση τoυς με διάφορα καταληκτικά σημεία όπως είναι ο θάνατος κάθε αιτιολογίας, οι κοιλιακές αρρυθμίες, ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος (SCD), οι νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια και άλλα. Η καθυστερημένη πρόσληψη γαδολινίου (LGE) ανευρίσκεται περίπου στο 40% των περιπτώσεων DCM και με βάση τα αποτελέσματα της ανασκόπησης φαίνεται πως υπάρχει ισχυρή συσχέτιση της παρουσίας της καθώς και των διάφορων μοτίβων εντοπισμού της, με τη θνητότητα, τις κοιλιακές ταχυαρρυθμίες, τον SCD και τις νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια. Μάλιστα ενώ η συσχέτιση του EF με τα δυσμενή συμβάματα είναι αδύναμη στους ασθενείς με DCM, η συσχέτιση της καθυστερημένης πρόσληψης γαδολινίου με δυσμενή πρόγνωση είναι πιο ισχυρή και μάλιστα ακόμα και σε κλάσματα εξώθησης άνωθεν του 35%. Ομοίως η χαρτογράφηση με το native T1-mapping και η μέτρηση του ECV, που εκφράζουν την μυοκαρδιακή ίνωση και την αναδιαμόρφωση του διάμεσου χώρου , συνδέονται με την πρόγνωση, ενώ από πρόσφατες μελέτες η μείωση της σφαιρικής επιμήκους παραμόρφωσης (GLS) και η μειωμένη λειτουργικότητας της δεξιάς κοιλίας με την βοήθεια του μαγνητικού συντονισμού, συσχετίζονται με δυσμενή καταληκτικά σημεία. Συμπερασματικά η CMR μαζί με τις διαφορετικές τεχνικές που προσφέρει, φαίνεται πλέον να έχει προεξέχουσα θέση στην πρόγνωση των ασθενών με DCM και εξελίσσεται στη βασική μέθοδος απεικόνισης για την διαστρωμάτωση κινδύνου τέτοιων ασθενών. Αναμένεται ο σχεδιασμός ακόμα μεγαλύτερων και τυχαιοποιημένων μελετών με αυτό το αντικείμενο έρευνας, οι οποίες θα εδραιώσουν την προγνωστική αξία της CMR και θα δώσουν νέες διεξόδους στην θεραπευτική αντιμετώπιση της πάθησης αυτής, μέσω αναγνώρισης των ομάδων που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο.","Dilated Cardiomyopathy (DCM) is one of the most common causes of heart failure worldwide with significant morbidity and mortality, which exceeds 40% in 10 years. It is associated with frequent hospitalizations and cardiovascular death, due to pump failure owing to left ventricular dysfunction or ventricular tachyarrhythmias, and is the leading cause of heart transplantation. Its aetiology is primarily idiopathic, with viral myocarditis being the most frequent causative factor, while its therapeutic treatment is essentially based on the medication administered in other cases of heart failure, on the use of devices and also on special treatments. In the diagnostic approach of the disease, in addition to the basic examinations (physical examination, ECG, heart ultrasound, etc.), the gold standard is cardiac magnetic resonance (CMR), which, in addition to offering a high-resolution image of the structure and function of the myocardium, has and the basic property of tissue characterization. In recent years, more and more research has been done on the role of the CMR in the prognosis of patients with DCM. The purpose of this review is to gather data and results from existing studies in the literature, which examine the specific role of this imaging method and its techniques, as well as their correlation with various endpoints such as death of any etiology, ventricular arrhythmias , sudden cardiac death (SCD), hospitalizations for heart failure, and more. Late gadolinium enhancement (LGE) is found in approximately 40% of DCM cases and based on the results of this review, appears to be a strong association of its presence, as well as its various localization patterns, with mortality, ventricular tachyarrhythmias, SCD and hospitalizations for heart failure. In fact, while the association of Ejection Fraction with adverse events in patients with DCM is weak, the association of LGE with adverse prognosis is stronger and indeed even in ejection fractions above 35%. Likewise, native T1-mapping and ECV measurement, which express myocardial fibrosis and interstitial space remodeling, are associated with prognosis, while recent studies show that the reduction in global longitudinal strain (GLS) and the decreased functionality of the of the right ventricle with the help of magnetic resonance, are associated with adverse endpoints. In conclusion CMR together with the different techniques it offers, now seems to have a prominent place in the prognosis of patients with DCM and is evolving into the main imaging modality for risk stratification of such patients. The design of even larger and randomized studies with this research object is expected, which will establish the prognostic value of CMR and provide new alternatives in the treatment of this condition, through identification of the groups at the highest risk."],"dc:identifier":["uoadl:3338248","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338248"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πρόγνωση ασθενών με διατατική μυοκαρδιοπάθεια: ο ρόλος της μαγνητικής καρδιάς-Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:00Z"}