{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338277"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338277","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυσιολογικές αποκρίσεις και απόδοση μετά από ενεργητική αποκατάσταση με περιορισμένη συχνότητα αναπνοής στην κολύμβηση μέγιστης έντασης","abstract":"Σκοπός της μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση της περιορισμένης συχνότητας αναπνοής (ΠΣΑ) κατά τη διάρκεια ενεργητικής αποκατάστασης στις φυσιολογικές αποκρίσεις και την απόδοση των κολυμβητών. Ένδεκα κολυμβητές (ηλικία: 20,5±2,3 έτη, ανάστημα: 178,6±8,1 cm, σωματική μάζα: 74,4±12,6 kg) πραγματοποίησαν μέγιστες προσπάθειες κολύμβησης 200 και 400 μέτρων για τον υπολογισμό της κρίσιμης ταχύτητας (ΚΤ), και εξοικειώθηκαν με τη διαδικασία ΠΣΑ (παρατεταμένη εκπνοή έως το όριο του υπολειπόμενου πνευμονικού όγκου). Σε τρείς πειραματικές συνθήκες οι κολυμβητές ολοκλήρωσαν τέσσερις προσπάθειες 25 μέτρων με μέγιστη ένταση (4x25-m). Η δίλεπτη αποκατάσταση μεταξύ των προσπαθειών 25 μέτρων ήταν παθητική (Π), ενεργητική (Ε), ή ενεργητική με ΠΣΑ (Ε-ΠΣΑ). Η ένταση της ενεργητικής αποκατάστασης αντιστοιχούσε στο 80% της ατομικής ΚΤ. Ο κορεσμός οξυγόνου (SpO2) και η καρδιακή συχνότητα (ΚΣ) καταγράφονταν συνεχώς με παλμικό οξύμετρο υδατοστεγώς τοποθετημένο στο μέτωπο του κολυμβητή. Η αντιλαμβανόμενη δυσκολία (RPE) αξιολογήθηκε μετά από κάθε προσπάθεια 25 μέτρων. Δείγμα αίματος ελήφθη πριν και μετά από τα 4x25-m για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης γαλακτικού (La), του pH, των διττανθρακικών (HCO3), της μερικής πίεσης οξυγόνου (PO2) και διοξειδίου του άνθρακα (PCO2). Η επίδοση στα 4x25-m ήταν βελτιωμένη στην Π συγκριτικά με Ε και Ε-ΠΣΑ (Π: 12,69±0,37, Ε: 13,11±0,43, Ε-ΠΣΑ: 13,61±0,57 s), ενώ η αντιλαμβανόμενη δυσκολία ήταν αυξημένη μετά από την Ε-ΠΣΑ συγκριτικά με Π και Ε (Π: 3,45±1,43, Ε: 4,38±1,58, Ε-ΠΣΑ: 6,72±1,81). Στις περιόδους αποκατάστασης η μέση ΚΣ ήταν μειωμένη στην Π (Π: 119±14 έναντι Ε: 141±12, Ε-ΠΣΑ: 141±13 b · min-1) και ο μέσος SpO2 χαμηλότερος στην Ε-ΠΣΑ (Π: 99,2±0,7, Ε: 98,7±0,9, Ε-ΠΣΑ: 93,6±3,4 %). Η SpO2 στην Ε-ΠΣΑ διατηρήθηκε σε επίπεδα σοβαρής υποξαιμίας για 120±124 δευτερόλεπτα και η ελάχιστη τιμή ήταν χαμηλότερη συγκριτικά με Π και Ε (Π: 98,6±0,9, Ε: 97,3±1,5, Ε-ΠΣΑ: 85,8±8,0 %). Η Ενεργητική αποκατάσταση με ΠΣΑ μειώνει την απόδοση και προκαλεί σοβαρή υποξαιμία κατά τη διάρκεια μίας σειράς επαναλήψεων μέγιστης έντασης.","abstract_html":"Σκοπός της μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση της περιορισμένης συχνότητας αναπνοής (ΠΣΑ) κατά τη διάρκεια ενεργητικής αποκατάστασης στις φυσιολογικές αποκρίσεις και την απόδοση των κολυμβητών. Ένδεκα κολυμβητές (ηλικία: 20,5±2,3 έτη, ανάστημα: 178,6±8,1 cm, σωματική μάζα: 74,4±12,6 kg) πραγματοποίησαν μέγιστες προσπάθειες κολύμβησης 200 και 400 μέτρων για τον υπολογισμό της κρίσιμης ταχύτητας (ΚΤ), και εξοικειώθηκαν με τη διαδικασία ΠΣΑ (παρατεταμένη εκπνοή έως το όριο του υπολειπόμενου πνευμονικού όγκου). Σε τρείς πειραματικές συνθήκες οι κολυμβητές ολοκλήρωσαν τέσσερις προσπάθειες 25 μέτρων με μέγιστη ένταση (4x25-m). Η δίλεπτη αποκατάσταση μεταξύ των προσπαθειών 25 μέτρων ήταν παθητική (Π), ενεργητική (Ε), ή ενεργητική με ΠΣΑ (Ε-ΠΣΑ). Η ένταση της ενεργητικής αποκατάστασης αντιστοιχούσε στο 80% της ατομικής ΚΤ. Ο κορεσμός οξυγόνου (SpO2) και η καρδιακή συχνότητα (ΚΣ) καταγράφονταν συνεχώς με παλμικό οξύμετρο υδατοστεγώς τοποθετημένο στο μέτωπο του κολυμβητή. Η αντιλαμβανόμενη δυσκολία (RPE) αξιολογήθηκε μετά από κάθε προσπάθεια 25 μέτρων. Δείγμα αίματος ελήφθη πριν και μετά από τα 4x25-m για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης γαλακτικού (La), του pH, των διττανθρακικών (HCO3), της μερικής πίεσης οξυγόνου (PO2) και διοξειδίου του άνθρακα (PCO2). Η επίδοση στα 4x25-m ήταν βελτιωμένη στην Π συγκριτικά με Ε και Ε-ΠΣΑ (Π: 12,69±0,37, Ε: 13,11±0,43, Ε-ΠΣΑ: 13,61±0,57 s), ενώ η αντιλαμβανόμενη δυσκολία ήταν αυξημένη μετά από την Ε-ΠΣΑ συγκριτικά με Π και Ε (Π: 3,45±1,43, Ε: 4,38±1,58, Ε-ΠΣΑ: 6,72±1,81). Στις περιόδους αποκατάστασης η μέση ΚΣ ήταν μειωμένη στην Π (Π: 119±14 έναντι Ε: 141±12, Ε-ΠΣΑ: 141±13 b · min-1) και ο μέσος SpO2 χαμηλότερος στην Ε-ΠΣΑ (Π: 99,2±0,7, Ε: 98,7±0,9, Ε-ΠΣΑ: 93,6±3,4 %). Η SpO2 στην Ε-ΠΣΑ διατηρήθηκε σε επίπεδα σοβαρής υποξαιμίας για 120±124 δευτερόλεπτα και η ελάχιστη τιμή ήταν χαμηλότερη συγκριτικά με Π και Ε (Π: 98,6±0,9, Ε: 97,3±1,5, Ε-ΠΣΑ: 85,8±8,0 %). Η Ενεργητική αποκατάσταση με ΠΣΑ μειώνει την απόδοση και προκαλεί σοβαρή υποξαιμία κατά τη διάρκεια μίας σειράς επαναλήψεων μέγιστης έντασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Θώμος Ηλίας","Thomos Ilias"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:00Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338277"],"render_values":[{"text":"uoadl:3338277","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338277","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338277","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3338277","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θώμος Ηλίας","Thomos Ilias"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338277","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338277"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση της περιορισμένης συχνότητας αναπνοής (ΠΣΑ) κατά τη διάρκεια ενεργητικής αποκατάστασης στις φυσιολογικές αποκρίσεις και την απόδοση των κολυμβητών. Ένδεκα κολυμβητές (ηλικία: 20,5±2,3 έτη, ανάστημα: 178,6±8,1 cm, σωματική μάζα: 74,4±12,6 kg) πραγματοποίησαν μέγιστες προσπάθειες κολύμβησης 200 και 400 μέτρων για τον υπολογισμό της κρίσιμης ταχύτητας (ΚΤ), και εξοικειώθηκαν με τη διαδικασία ΠΣΑ (παρατεταμένη εκπνοή έως το όριο του υπολειπόμενου πνευμονικού όγκου). Σε τρείς πειραματικές συνθήκες οι κολυμβητές ολοκλήρωσαν τέσσερις προσπάθειες 25 μέτρων με μέγιστη ένταση (4x25-m). Η δίλεπτη αποκατάσταση μεταξύ των προσπαθειών 25 μέτρων ήταν παθητική (Π), ενεργητική (Ε), ή ενεργητική με ΠΣΑ (Ε-ΠΣΑ). Η ένταση της ενεργητικής αποκατάστασης αντιστοιχούσε στο 80% της ατομικής ΚΤ. Ο κορεσμός οξυγόνου (SpO2) και η καρδιακή συχνότητα (ΚΣ) καταγράφονταν συνεχώς με παλμικό οξύμετρο υδατοστεγώς τοποθετημένο στο μέτωπο του κολυμβητή. Η αντιλαμβανόμενη δυσκολία (RPE) αξιολογήθηκε μετά από κάθε προσπάθεια 25 μέτρων. Δείγμα αίματος ελήφθη πριν και μετά από τα 4x25-m για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης γαλακτικού (La), του pH, των διττανθρακικών (HCO3), της μερικής πίεσης οξυγόνου (PO2) και διοξειδίου του άνθρακα (PCO2). Η επίδοση στα 4x25-m ήταν βελτιωμένη στην Π συγκριτικά με Ε και Ε-ΠΣΑ (Π: 12,69±0,37, Ε: 13,11±0,43, Ε-ΠΣΑ: 13,61±0,57 s), ενώ η αντιλαμβανόμενη δυσκολία ήταν αυξημένη μετά από την Ε-ΠΣΑ συγκριτικά με Π και Ε (Π: 3,45±1,43, Ε: 4,38±1,58, Ε-ΠΣΑ: 6,72±1,81). Στις περιόδους αποκατάστασης η μέση ΚΣ ήταν μειωμένη στην Π (Π: 119±14 έναντι Ε: 141±12, Ε-ΠΣΑ: 141±13 b · min-1) και ο μέσος SpO2 χαμηλότερος στην Ε-ΠΣΑ (Π: 99,2±0,7, Ε: 98,7±0,9, Ε-ΠΣΑ: 93,6±3,4 %). Η SpO2 στην Ε-ΠΣΑ διατηρήθηκε σε επίπεδα σοβαρής υποξαιμίας για 120±124 δευτερόλεπτα και η ελάχιστη τιμή ήταν χαμηλότερη συγκριτικά με Π και Ε (Π: 98,6±0,9, Ε: 97,3±1,5, Ε-ΠΣΑ: 85,8±8,0 %). Η Ενεργητική αποκατάσταση με ΠΣΑ μειώνει την απόδοση και προκαλεί σοβαρή υποξαιμία κατά τη διάρκεια μίας σειράς επαναλήψεων μέγιστης έντασης.","Purpose of this study was to examine the effect of reduced breathing frequency (RBF) during active recovery on physiological responses and swimmers’ performance. Eleven male swimmers (age: 20.5±2.3 years, height: 178.6±8.1 cm, body mass: 74.4±12.6 kg) performed 200 and 400 m maximum effort swimming tests to estimate the critical velocity (CV). In a following session they were familiarized with RBF (prolonged expiration until residual pulmonary volume). The swimmers completed four bouts of 25 meters sprint in three experimental conditions (4x25-m). The two-minute recovery between 25 meters sprints was passive (P), active (A), or active with RBF (A-RBF). The intensity of active recovery corresponded to 80% of individual CV. Oxygen saturation (SpO2) and heart rate (HR) were continuously recorded with pulse oxymeter, which was waterproofed and attached to swimmer’s forehead. The rating of perceived exertion (RPE) was assessed after each 25 m sprint. Blood samples were collected before and after 4x25-m for lactate concentration (La), pH, bicarbonate (HCO3), oxygen (PO2) and carbon dioxide partial pressure (PC02) determination. Performance on 4x25-m was increased in P compared to A and A-RBF (P: 12,69±0,37, A: 13,11±0,43, A-RBF: 13,61±0,57 s), while RPE was higher after A-RBF compared to P and A (P: 3,45±1,43, A: 4,38±1,58, A-RBF: 6,72±1,81). During the recovery periods mean HR was lower in P (P: 119±14 vs. A: 141±12, A-RBF: 141±13 b . min-1) and mean SpO2 was lower in A-RBF (P: 99,2±0,7, A: 98,7±0,9, A-RBF: 93,6±3,4 %). SpO2 in A-RBF was maintained at severe hypoxemia about 120±124 s and minimum values were lower compared to P and A (P: 98,6±0,9, A: 97,3±1,5, A-RBF: 85,8±8,0 %). Active recovery with RBF reduces performance and induces severe hypoxemia during repeated swimming sprints."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυσιολογικές αποκρίσεις και απόδοση μετά από ενεργητική αποκατάσταση με περιορισμένη συχνότητα αναπνοής στην κολύμβηση μέγιστης έντασης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θώμος Ηλίας","Thomos Ilias"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκοπός της μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση της περιορισμένης συχνότητας αναπνοής (ΠΣΑ) κατά τη διάρκεια ενεργητικής αποκατάστασης στις φυσιολογικές αποκρίσεις και την απόδοση των κολυμβητών. Ένδεκα κολυμβητές (ηλικία: 20,5±2,3 έτη, ανάστημα: 178,6±8,1 cm, σωματική μάζα: 74,4±12,6 kg) πραγματοποίησαν μέγιστες προσπάθειες κολύμβησης 200 και 400 μέτρων για τον υπολογισμό της κρίσιμης ταχύτητας (ΚΤ), και εξοικειώθηκαν με τη διαδικασία ΠΣΑ (παρατεταμένη εκπνοή έως το όριο του υπολειπόμενου πνευμονικού όγκου). Σε τρείς πειραματικές συνθήκες οι κολυμβητές ολοκλήρωσαν τέσσερις προσπάθειες 25 μέτρων με μέγιστη ένταση (4x25-m). Η δίλεπτη αποκατάσταση μεταξύ των προσπαθειών 25 μέτρων ήταν παθητική (Π), ενεργητική (Ε), ή ενεργητική με ΠΣΑ (Ε-ΠΣΑ). Η ένταση της ενεργητικής αποκατάστασης αντιστοιχούσε στο 80% της ατομικής ΚΤ. Ο κορεσμός οξυγόνου (SpO2) και η καρδιακή συχνότητα (ΚΣ) καταγράφονταν συνεχώς με παλμικό οξύμετρο υδατοστεγώς τοποθετημένο στο μέτωπο του κολυμβητή. Η αντιλαμβανόμενη δυσκολία (RPE) αξιολογήθηκε μετά από κάθε προσπάθεια 25 μέτρων. Δείγμα αίματος ελήφθη πριν και μετά από τα 4x25-m για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης γαλακτικού (La), του pH, των διττανθρακικών (HCO3), της μερικής πίεσης οξυγόνου (PO2) και διοξειδίου του άνθρακα (PCO2). Η επίδοση στα 4x25-m ήταν βελτιωμένη στην Π συγκριτικά με Ε και Ε-ΠΣΑ (Π: 12,69±0,37, Ε: 13,11±0,43, Ε-ΠΣΑ: 13,61±0,57 s), ενώ η αντιλαμβανόμενη δυσκολία ήταν αυξημένη μετά από την Ε-ΠΣΑ συγκριτικά με Π και Ε (Π: 3,45±1,43, Ε: 4,38±1,58, Ε-ΠΣΑ: 6,72±1,81). Στις περιόδους αποκατάστασης η μέση ΚΣ ήταν μειωμένη στην Π (Π: 119±14 έναντι Ε: 141±12, Ε-ΠΣΑ: 141±13 b · min-1) και ο μέσος SpO2 χαμηλότερος στην Ε-ΠΣΑ (Π: 99,2±0,7, Ε: 98,7±0,9, Ε-ΠΣΑ: 93,6±3,4 %). Η SpO2 στην Ε-ΠΣΑ διατηρήθηκε σε επίπεδα σοβαρής υποξαιμίας για 120±124 δευτερόλεπτα και η ελάχιστη τιμή ήταν χαμηλότερη συγκριτικά με Π και Ε (Π: 98,6±0,9, Ε: 97,3±1,5, Ε-ΠΣΑ: 85,8±8,0 %). Η Ενεργητική αποκατάσταση με ΠΣΑ μειώνει την απόδοση και προκαλεί σοβαρή υποξαιμία κατά τη διάρκεια μίας σειράς επαναλήψεων μέγιστης έντασης.","Purpose of this study was to examine the effect of reduced breathing frequency (RBF) during active recovery on physiological responses and swimmers’ performance. Eleven male swimmers (age: 20.5±2.3 years, height: 178.6±8.1 cm, body mass: 74.4±12.6 kg) performed 200 and 400 m maximum effort swimming tests to estimate the critical velocity (CV). In a following session they were familiarized with RBF (prolonged expiration until residual pulmonary volume). The swimmers completed four bouts of 25 meters sprint in three experimental conditions (4x25-m). The two-minute recovery between 25 meters sprints was passive (P), active (A), or active with RBF (A-RBF). The intensity of active recovery corresponded to 80% of individual CV. Oxygen saturation (SpO2) and heart rate (HR) were continuously recorded with pulse oxymeter, which was waterproofed and attached to swimmer’s forehead. The rating of perceived exertion (RPE) was assessed after each 25 m sprint. Blood samples were collected before and after 4x25-m for lactate concentration (La), pH, bicarbonate (HCO3), oxygen (PO2) and carbon dioxide partial pressure (PC02) determination. Performance on 4x25-m was increased in P compared to A and A-RBF (P: 12,69±0,37, A: 13,11±0,43, A-RBF: 13,61±0,57 s), while RPE was higher after A-RBF compared to P and A (P: 3,45±1,43, A: 4,38±1,58, A-RBF: 6,72±1,81). During the recovery periods mean HR was lower in P (P: 119±14 vs. A: 141±12, A-RBF: 141±13 b . min-1) and mean SpO2 was lower in A-RBF (P: 99,2±0,7, A: 98,7±0,9, A-RBF: 93,6±3,4 %). SpO2 in A-RBF was maintained at severe hypoxemia about 120±124 s and minimum values were lower compared to P and A (P: 98,6±0,9, A: 97,3±1,5, A-RBF: 85,8±8,0 %). Active recovery with RBF reduces performance and induces severe hypoxemia during repeated swimming sprints."],"dc:identifier":["uoadl:3338277","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338277"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Φυσιολογικές αποκρίσεις και απόδοση μετά από ενεργητική αποκατάσταση με περιορισμένη συχνότητα αναπνοής στην κολύμβηση μέγιστης έντασης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:00Z"}