{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338564"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338564","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το φαινόμενο της αστεγίας στη σύγχρονη πραγματικότητα αίτια και συνέπειες - αστεγία και δημόσια υγεία","abstract":"Η αστεγία ως αποτυχία ανταπόκρισης στο βασικό ανθρώπινο δικαίωμα στην κατοικία, συχνά χαρακτηρίζεται ως «ντροπή για κάθε πολιτισμένη χώρα». Συνιστά, ωστόσο, κοινωνικό και διαρκώς μεταλλασσόμενο φαινόμενο. Η τυπολογία ETHOS κατατάσσει τους άστεγους σε 4 κατηγορίες, άστεγοι στο δρόμο, στερούμενοι κατοικίας, διαβίωση σε επισφαλείς ή ανεπαρκείς συνθήκες και σε ακατάλληλα καταλύματα. Τον Νοέμβριο του 2020 η ΕΕ, αναγνωρίζοντας την στέγαση ως ανθρώπινο δικαίωμα, έθεσε στόχο την «Εξάλειψη της αστεγίας έως το 2030» υποδεικνύοντας προληπτικούς και παρεμβατικούς τρόπους δράσης, με την Ελλάδα να κατέχει αρνητική πρωτιά στα εφαρμοζόμενα μέτρα. Κυρίαρχα αίτια εμφάνισης της αστεγίας θεωρούνται διαχρονικά τόσο ατομικοί όσο και δομικοί παράγοντες, ενώ οι συνέπειες είναι πολλαπλές, σε επίπεδο ατομικής αλλά και δημόσιας υγείας. Οι «άστεγοι στο δρόμο», roofless είναι εκείνοι που βιώνουν ακόμα εντονότερα τις συνέπειες. Επιτακτική είναι η ανάγκη σχεδιασμού και εφαρμογής στοχευμένων μέτρων με τον εντοπισμό των βαθύτερων αιτίων του φαινομένου. Παράλληλα, η διαμόρφωση στεγαστικών πολιτικών με σεβασμό στα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια του ευάλωτου άστεγου συνιστά προτεραιότητα στην πολιτική και κοινωνική ατζέντα των σύγχρονων χωρών. Οι προληπτικές πολιτικές στέγασης, θα πρέπει να συμπεριλάβουν την «κοινωνική κατοικία», καθώς και προγράμματα «τράπεζας στέγης», διατηρώντας την προσδοκία για το χαμένο καλύτερο κόσμο.","abstract_html":"Η αστεγία ως αποτυχία ανταπόκρισης στο βασικό ανθρώπινο δικαίωμα στην κατοικία, συχνά χαρακτηρίζεται ως «ντροπή για κάθε πολιτισμένη χώρα». Συνιστά, ωστόσο, κοινωνικό και διαρκώς μεταλλασσόμενο φαινόμενο. Η τυπολογία ETHOS κατατάσσει τους άστεγους σε 4 κατηγορίες, άστεγοι στο δρόμο, στερούμενοι κατοικίας, διαβίωση σε επισφαλείς ή ανεπαρκείς συνθήκες και σε ακατάλληλα καταλύματα. Τον Νοέμβριο του 2020 η ΕΕ, αναγνωρίζοντας την στέγαση ως ανθρώπινο δικαίωμα, έθεσε στόχο την «Εξάλειψη της αστεγίας έως το 2030» υποδεικνύοντας προληπτικούς και παρεμβατικούς τρόπους δράσης, με την Ελλάδα να κατέχει αρνητική πρωτιά στα εφαρμοζόμενα μέτρα. Κυρίαρχα αίτια εμφάνισης της αστεγίας θεωρούνται διαχρονικά τόσο ατομικοί όσο και δομικοί παράγοντες, ενώ οι συνέπειες είναι πολλαπλές, σε επίπεδο ατομικής αλλά και δημόσιας υγείας. Οι «άστεγοι στο δρόμο», roofless είναι εκείνοι που βιώνουν ακόμα εντονότερα τις συνέπειες. Επιτακτική είναι η ανάγκη σχεδιασμού και εφαρμογής στοχευμένων μέτρων με τον εντοπισμό των βαθύτερων αιτίων του φαινομένου. Παράλληλα, η διαμόρφωση στεγαστικών πολιτικών με σεβασμό στα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια του ευάλωτου άστεγου συνιστά προτεραιότητα στην πολιτική και κοινωνική ατζέντα των σύγχρονων χωρών. Οι προληπτικές πολιτικές στέγασης, θα πρέπει να συμπεριλάβουν την «κοινωνική κατοικία», καθώς και προγράμματα «τράπεζας στέγης», διατηρώντας την προσδοκία για το χαμένο καλύτερο κόσμο.","abstract_has_math":false,"creators":["Φαραζή Αθηνά","Farazi Athina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338564"],"render_values":[{"text":"uoadl:3338564","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338564","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338564","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3338564","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φαραζή Αθηνά","Farazi Athina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338564","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338564"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αστεγία ως αποτυχία ανταπόκρισης στο βασικό ανθρώπινο δικαίωμα στην κατοικία, συχνά χαρακτηρίζεται ως «ντροπή για κάθε πολιτισμένη χώρα». Συνιστά, ωστόσο, κοινωνικό και διαρκώς μεταλλασσόμενο φαινόμενο. Η τυπολογία ETHOS κατατάσσει τους άστεγους σε 4 κατηγορίες, άστεγοι στο δρόμο, στερούμενοι κατοικίας, διαβίωση σε επισφαλείς ή ανεπαρκείς συνθήκες και σε ακατάλληλα καταλύματα. Τον Νοέμβριο του 2020 η ΕΕ, αναγνωρίζοντας την στέγαση ως ανθρώπινο δικαίωμα, έθεσε στόχο την «Εξάλειψη της αστεγίας έως το 2030» υποδεικνύοντας προληπτικούς και παρεμβατικούς τρόπους δράσης, με την Ελλάδα να κατέχει αρνητική πρωτιά στα εφαρμοζόμενα μέτρα. Κυρίαρχα αίτια εμφάνισης της αστεγίας θεωρούνται διαχρονικά τόσο ατομικοί όσο και δομικοί παράγοντες, ενώ οι συνέπειες είναι πολλαπλές, σε επίπεδο ατομικής αλλά και δημόσιας υγείας. Οι «άστεγοι στο δρόμο», roofless είναι εκείνοι που βιώνουν ακόμα εντονότερα τις συνέπειες. Επιτακτική είναι η ανάγκη σχεδιασμού και εφαρμογής στοχευμένων μέτρων με τον εντοπισμό των βαθύτερων αιτίων του φαινομένου. Παράλληλα, η διαμόρφωση στεγαστικών πολιτικών με σεβασμό στα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια του ευάλωτου άστεγου συνιστά προτεραιότητα στην πολιτική και κοινωνική ατζέντα των σύγχρονων χωρών. Οι προληπτικές πολιτικές στέγασης, θα πρέπει να συμπεριλάβουν την «κοινωνική κατοικία», καθώς και προγράμματα «τράπεζας στέγης», διατηρώντας την προσδοκία για το χαμένο καλύτερο κόσμο.","Homelessness, as lack of the human right to housing, is “disgraceful” for any civilized country, but it is a social and ever-changing phenomenon. ETHOS typology classifies the homeless into four categories: those sleeping rough (roofless), those living in shelters, those living in insecure or inadequate conditions, and those living in unsuitable accommodation. Recognizing housing as a fundamental human right, the EU set in November 2020 the goal of “eliminating homelessness by 2030” by suggesting preventive and interventionist measures. Sadly, Greece has had a negative lead as far as such measures are concerned. Individual and structural factors were considered dominant causes, whilst the consequences are numerous at the level of individual and public health. The “roofless” experience the consequences even more intensely. It is imperative that targeted measures be taken by identifying the root causes; that housing policies be formulated by respecting the rights and dignity of even the most vulnerable homeless person. Precautionary housing policies should include “social housing” and a “housing bank” programme, maintaining our expectations for the lost better world."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το φαινόμενο της αστεγίας στη σύγχρονη πραγματικότητα αίτια και συνέπειες - αστεγία και δημόσια υγεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φαραζή Αθηνά","Farazi Athina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η αστεγία ως αποτυχία ανταπόκρισης στο βασικό ανθρώπινο δικαίωμα στην κατοικία, συχνά χαρακτηρίζεται ως «ντροπή για κάθε πολιτισμένη χώρα». Συνιστά, ωστόσο, κοινωνικό και διαρκώς μεταλλασσόμενο φαινόμενο. Η τυπολογία ETHOS κατατάσσει τους άστεγους σε 4 κατηγορίες, άστεγοι στο δρόμο, στερούμενοι κατοικίας, διαβίωση σε επισφαλείς ή ανεπαρκείς συνθήκες και σε ακατάλληλα καταλύματα. Τον Νοέμβριο του 2020 η ΕΕ, αναγνωρίζοντας την στέγαση ως ανθρώπινο δικαίωμα, έθεσε στόχο την «Εξάλειψη της αστεγίας έως το 2030» υποδεικνύοντας προληπτικούς και παρεμβατικούς τρόπους δράσης, με την Ελλάδα να κατέχει αρνητική πρωτιά στα εφαρμοζόμενα μέτρα. Κυρίαρχα αίτια εμφάνισης της αστεγίας θεωρούνται διαχρονικά τόσο ατομικοί όσο και δομικοί παράγοντες, ενώ οι συνέπειες είναι πολλαπλές, σε επίπεδο ατομικής αλλά και δημόσιας υγείας. Οι «άστεγοι στο δρόμο», roofless είναι εκείνοι που βιώνουν ακόμα εντονότερα τις συνέπειες. Επιτακτική είναι η ανάγκη σχεδιασμού και εφαρμογής στοχευμένων μέτρων με τον εντοπισμό των βαθύτερων αιτίων του φαινομένου. Παράλληλα, η διαμόρφωση στεγαστικών πολιτικών με σεβασμό στα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια του ευάλωτου άστεγου συνιστά προτεραιότητα στην πολιτική και κοινωνική ατζέντα των σύγχρονων χωρών. Οι προληπτικές πολιτικές στέγασης, θα πρέπει να συμπεριλάβουν την «κοινωνική κατοικία», καθώς και προγράμματα «τράπεζας στέγης», διατηρώντας την προσδοκία για το χαμένο καλύτερο κόσμο.","Homelessness, as lack of the human right to housing, is “disgraceful” for any civilized country, but it is a social and ever-changing phenomenon. ETHOS typology classifies the homeless into four categories: those sleeping rough (roofless), those living in shelters, those living in insecure or inadequate conditions, and those living in unsuitable accommodation. Recognizing housing as a fundamental human right, the EU set in November 2020 the goal of “eliminating homelessness by 2030” by suggesting preventive and interventionist measures. Sadly, Greece has had a negative lead as far as such measures are concerned. Individual and structural factors were considered dominant causes, whilst the consequences are numerous at the level of individual and public health. The “roofless” experience the consequences even more intensely. It is imperative that targeted measures be taken by identifying the root causes; that housing policies be formulated by respecting the rights and dignity of even the most vulnerable homeless person. Precautionary housing policies should include “social housing” and a “housing bank” programme, maintaining our expectations for the lost better world."],"dc:identifier":["uoadl:3338564","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338564"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Το φαινόμενο της αστεγίας στη σύγχρονη πραγματικότητα αίτια και συνέπειες - αστεγία και δημόσια υγεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:00Z"}