{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338742"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338742","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τριτοταγείς λεμφικές δομές και ανοσιακό μικροπεριβάλλον σε αδενοκαρκινώματα παγκρέατος","abstract":"Το αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος είναι ένας εξαιρετικά επιθετικός τύπος κακοήθειας, πτωχής πρόγνωσης, με αυξανόμενο επιπολασμό. Αρκετοί περιβαλλοντικοί αλλά και κληρονομικοί παράγοντες ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του. Παρά την εξέλιξη των θεραπειών, η 5-ετής επιβίωση παραμένει κάτω από 10%. Η πτωχή πρόγνωση της συγκεκριμένης κακοήθειας καθιστά αναγκαία την ανεύρεση νέων θεραπευτικών παραγόντων περισσότερο αποτελεσματικών και λιγότερο τοξικών συγκριτικά με τις συμβατικές μεθόδους. Στην εποχή της ανοσοθεραπείας, πολλές μελέτες επικεντρώνονται στη συσχέτιση του ανοσιακού μικροπεριβάλλοντος του όγκου με το κακόηθες δυναμικό και τη συμπεριφορά της νόσου. Αντικείμενο μελέτης πολλών ερευνών είναι ο ρόλος των τριτοταγών λεμφικών δομών, που αναπτύσσονται στομικροπεριβάλλον. Πρόκειται για οργανωμένης μικρο-αρχιτεκτονικής λεμφικές αθροίσειςσε μη λεμφικούς ιστούς, που μοιάζουν μετα δευτερογενή λεμφικά όργανα και δημιουργούνται υπό την επίδραση σημάτων διαμεσολαβούμενων από χημειοκίνες και κυτοκίνες.Συσχέτισητων TLSμε την επιβίωση των ασθενών με κακοήθεια, κυρίως με θετική προγνωστική αξία, έχει βρεθεί σε περισσότερους από 10 διαφορετικούς τύπους καρκίνου, ανάμεσα τους και το αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος, γεγονός που τις καθιστά νέο θεραπευτικό στόχο. Στην παρούσα διπλωματική, μελετήθηκαν 43 ασθενείς με πορογενές αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος που υπεβλήθησαν σε Whipple (εκτός από έναν με ολική παγκρεατεκτομή) κατά την χρονική περίοδο 2008-2015. Έγινε καταγραφή παραμέτρων όπως φύλο, ηλικία, διάμετρος του όγκου, αριθμός διηθημένων και μη-διηθημένων λεμφαδένων, αριθμός των TLS με διάκριση σε intratumoral και peritumoral, σύνολο πλασματοκυττάρων, νέκρωση στον όγκο και συσχέτιση τους με την επιβίωση των ασθενών.Κατόπιν στατιστικής ανάλυσης των παραμέτρων, φάνηκε πως οι τριτοταγείς λεμφικές δομές και συγκεκριμένα αυτές που εντοπίζονται στο κέντρο του όγκου έχουν θετική προγνωστική αξία για τους ασθενείς καθώς παρατηρήθηκαν σε αυξημένο ποσοστό σε αυτούς με καλύτερη επιβίωση. Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε πως η τοπική λεμφαδενική διήθηση και η νέκρωση στον όγκο αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες που σχετίζονται με χειρότερη πρόγνωση. Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα φαίνεται πως η παρουσία τριτοταγών λεμφικων δομών,εκτός από προγνωστικός δείκτης θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως δείκτης ενός ποσοτικά κα ποιοτικά καλύτερου ανοσιακού μικροπεριβάλλοντος, με υψηλότερη πιθανότητα ανταπόκρισης σε ανοσοθεραπευτικά πρωτόκολλα.","abstract_html":"Το αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος είναι ένας εξαιρετικά επιθετικός τύπος κακοήθειας, πτωχής πρόγνωσης, με αυξανόμενο επιπολασμό. Αρκετοί περιβαλλοντικοί αλλά και κληρονομικοί παράγοντες ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του. Παρά την εξέλιξη των θεραπειών, η 5-ετής επιβίωση παραμένει κάτω από 10%. Η πτωχή πρόγνωση της συγκεκριμένης κακοήθειας καθιστά αναγκαία την ανεύρεση νέων θεραπευτικών παραγόντων περισσότερο αποτελεσματικών και λιγότερο τοξικών συγκριτικά με τις συμβατικές μεθόδους. Στην εποχή της ανοσοθεραπείας, πολλές μελέτες επικεντρώνονται στη συσχέτιση του ανοσιακού μικροπεριβάλλοντος του όγκου με το κακόηθες δυναμικό και τη συμπεριφορά της νόσου. Αντικείμενο μελέτης πολλών ερευνών είναι ο ρόλος των τριτοταγών λεμφικών δομών, που αναπτύσσονται στομικροπεριβάλλον. Πρόκειται για οργανωμένης μικρο-αρχιτεκτονικής λεμφικές αθροίσειςσε μη λεμφικούς ιστούς, που μοιάζουν μετα δευτερογενή λεμφικά όργανα και δημιουργούνται υπό την επίδραση σημάτων διαμεσολαβούμενων από χημειοκίνες και κυτοκίνες.Συσχέτισητων TLSμε την επιβίωση των ασθενών με κακοήθεια, κυρίως με θετική προγνωστική αξία, έχει βρεθεί σε περισσότερους από 10 διαφορετικούς τύπους καρκίνου, ανάμεσα τους και το αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος, γεγονός που τις καθιστά νέο θεραπευτικό στόχο. Στην παρούσα διπλωματική, μελετήθηκαν 43 ασθενείς με πορογενές αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος που υπεβλήθησαν σε Whipple (εκτός από έναν με ολική παγκρεατεκτομή) κατά την χρονική περίοδο 2008-2015. Έγινε καταγραφή παραμέτρων όπως φύλο, ηλικία, διάμετρος του όγκου, αριθμός διηθημένων και μη-διηθημένων λεμφαδένων, αριθμός των TLS με διάκριση σε intratumoral και peritumoral, σύνολο πλασματοκυττάρων, νέκρωση στον όγκο και συσχέτιση τους με την επιβίωση των ασθενών.Κατόπιν στατιστικής ανάλυσης των παραμέτρων, φάνηκε πως οι τριτοταγείς λεμφικές δομές και συγκεκριμένα αυτές που εντοπίζονται στο κέντρο του όγκου έχουν θετική προγνωστική αξία για τους ασθενείς καθώς παρατηρήθηκαν σε αυξημένο ποσοστό σε αυτούς με καλύτερη επιβίωση. Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε πως η τοπική λεμφαδενική διήθηση και η νέκρωση στον όγκο αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες που σχετίζονται με χειρότερη πρόγνωση. Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα φαίνεται πως η παρουσία τριτοταγών λεμφικων δομών,εκτός από προγνωστικός δείκτης θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως δείκτης ενός ποσοτικά κα ποιοτικά καλύτερου ανοσιακού μικροπεριβάλλοντος, με υψηλότερη πιθανότητα ανταπόκρισης σε ανοσοθεραπευτικά πρωτόκολλα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτρουμπή Μαρία-Θεοδώρα","Koutroumpi Maria-Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:02Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338742"],"render_values":[{"text":"uoadl:3338742","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338742","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338742","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3338742","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτρουμπή Μαρία-Θεοδώρα","Koutroumpi Maria-Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338742","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338742"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος είναι ένας εξαιρετικά επιθετικός τύπος κακοήθειας, πτωχής πρόγνωσης, με αυξανόμενο επιπολασμό. Αρκετοί περιβαλλοντικοί αλλά και κληρονομικοί παράγοντες ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του. Παρά την εξέλιξη των θεραπειών, η 5-ετής επιβίωση παραμένει κάτω από 10%. Η πτωχή πρόγνωση της συγκεκριμένης κακοήθειας καθιστά αναγκαία την ανεύρεση νέων θεραπευτικών παραγόντων περισσότερο αποτελεσματικών και λιγότερο τοξικών συγκριτικά με τις συμβατικές μεθόδους. Στην εποχή της ανοσοθεραπείας, πολλές μελέτες επικεντρώνονται στη συσχέτιση του ανοσιακού μικροπεριβάλλοντος του όγκου με το κακόηθες δυναμικό και τη συμπεριφορά της νόσου. Αντικείμενο μελέτης πολλών ερευνών είναι ο ρόλος των τριτοταγών λεμφικών δομών, που αναπτύσσονται στομικροπεριβάλλον. Πρόκειται για οργανωμένης μικρο-αρχιτεκτονικής λεμφικές αθροίσειςσε μη λεμφικούς ιστούς, που μοιάζουν μετα δευτερογενή λεμφικά όργανα και δημιουργούνται υπό την επίδραση σημάτων διαμεσολαβούμενων από χημειοκίνες και κυτοκίνες.Συσχέτισητων TLSμε την επιβίωση των ασθενών με κακοήθεια, κυρίως με θετική προγνωστική αξία, έχει βρεθεί σε περισσότερους από 10 διαφορετικούς τύπους καρκίνου, ανάμεσα τους και το αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος, γεγονός που τις καθιστά νέο θεραπευτικό στόχο. Στην παρούσα διπλωματική, μελετήθηκαν 43 ασθενείς με πορογενές αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος που υπεβλήθησαν σε Whipple (εκτός από έναν με ολική παγκρεατεκτομή) κατά την χρονική περίοδο 2008-2015. Έγινε καταγραφή παραμέτρων όπως φύλο, ηλικία, διάμετρος του όγκου, αριθμός διηθημένων και μη-διηθημένων λεμφαδένων, αριθμός των TLS με διάκριση σε intratumoral και peritumoral, σύνολο πλασματοκυττάρων, νέκρωση στον όγκο και συσχέτιση τους με την επιβίωση των ασθενών.Κατόπιν στατιστικής ανάλυσης των παραμέτρων, φάνηκε πως οι τριτοταγείς λεμφικές δομές και συγκεκριμένα αυτές που εντοπίζονται στο κέντρο του όγκου έχουν θετική προγνωστική αξία για τους ασθενείς καθώς παρατηρήθηκαν σε αυξημένο ποσοστό σε αυτούς με καλύτερη επιβίωση. Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε πως η τοπική λεμφαδενική διήθηση και η νέκρωση στον όγκο αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες που σχετίζονται με χειρότερη πρόγνωση. Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα φαίνεται πως η παρουσία τριτοταγών λεμφικων δομών,εκτός από προγνωστικός δείκτης θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως δείκτης ενός ποσοτικά κα ποιοτικά καλύτερου ανοσιακού μικροπεριβάλλοντος, με υψηλότερη πιθανότητα ανταπόκρισης σε ανοσοθεραπευτικά πρωτόκολλα.","Pancreatic adenocarcinoma is an aggressive type of cancer with increasing prevalence and poor prognosis. Its occurrence is attributed to both environmental and hereditary factors. Despite considerable efforts to improve clinical outcomes, the 5-year overall survival rate still remains below 10%. The low survival rate could be attributed to an extent to therapeutic resistance to standard cytotoxic therapies, chemotherapy and radiation, indicating the necessity for development of more effective and less toxic treatment. In the era of immunotherapy, clinical studies focus on tumor microenvironment and how it affects tumor’s malignant potential. Part of this microenvironment are the tertiary lymphoid structures. They are highly organized ectopic lymphoid aggregations that form within non-lymphoid tissues and share similar structural and functional characteristics with secondary lymphoid organs such as lymph nodes. Their development is stimulated and regulated from chemokines and cytokines similarly to chronic inflammatory disorders. Correlation between TLS presence and clinical benefit in patients with cancer is described in more than 10 types of solid tumors, as in pancreatic adenocarcinoma, suggesting that TLS could be a prognostic and predictive factor. The present diploma thesis included 43 patients with ductal pancreatic adenocarcinoma who underwent Whipple operation, except one who underwent total pancreatectomy. Data such as age, sex, tumor diameter, number of infiltrated and non-infiltrated lymph nodes, densities of intra- and peri-tumoral TLS, plasma cells densities and tumor necrosis were recorded and studied for their impact on patients’ survival. Statistical analysis of all the parameters showed that TLS , especially intratumoral, have significant positive predictive value since patients with high concentrations had longer survival. On the other hand, lymph node metastatic disease and extensive tumor necrosis proved to be independent factors of poor prognosis, as expected. According to our data, location and density of TLS are indicators of an effective anti-tumor immune microenvironment, suggesting that in these patients immunotherapy approaches might be beneficial. In the same line, TLS could not only be used as a predictive biomarker but also as a new therapeutic target in schemes which will be more successful and with less adverse effects compared to current treatments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τριτοταγείς λεμφικές δομές και ανοσιακό μικροπεριβάλλον σε αδενοκαρκινώματα παγκρέατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτρουμπή Μαρία-Θεοδώρα","Koutroumpi Maria-Theodora"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Το αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος είναι ένας εξαιρετικά επιθετικός τύπος κακοήθειας, πτωχής πρόγνωσης, με αυξανόμενο επιπολασμό. Αρκετοί περιβαλλοντικοί αλλά και κληρονομικοί παράγοντες ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του. Παρά την εξέλιξη των θεραπειών, η 5-ετής επιβίωση παραμένει κάτω από 10%. Η πτωχή πρόγνωση της συγκεκριμένης κακοήθειας καθιστά αναγκαία την ανεύρεση νέων θεραπευτικών παραγόντων περισσότερο αποτελεσματικών και λιγότερο τοξικών συγκριτικά με τις συμβατικές μεθόδους. Στην εποχή της ανοσοθεραπείας, πολλές μελέτες επικεντρώνονται στη συσχέτιση του ανοσιακού μικροπεριβάλλοντος του όγκου με το κακόηθες δυναμικό και τη συμπεριφορά της νόσου. Αντικείμενο μελέτης πολλών ερευνών είναι ο ρόλος των τριτοταγών λεμφικών δομών, που αναπτύσσονται στομικροπεριβάλλον. Πρόκειται για οργανωμένης μικρο-αρχιτεκτονικής λεμφικές αθροίσειςσε μη λεμφικούς ιστούς, που μοιάζουν μετα δευτερογενή λεμφικά όργανα και δημιουργούνται υπό την επίδραση σημάτων διαμεσολαβούμενων από χημειοκίνες και κυτοκίνες.Συσχέτισητων TLSμε την επιβίωση των ασθενών με κακοήθεια, κυρίως με θετική προγνωστική αξία, έχει βρεθεί σε περισσότερους από 10 διαφορετικούς τύπους καρκίνου, ανάμεσα τους και το αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος, γεγονός που τις καθιστά νέο θεραπευτικό στόχο. Στην παρούσα διπλωματική, μελετήθηκαν 43 ασθενείς με πορογενές αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος που υπεβλήθησαν σε Whipple (εκτός από έναν με ολική παγκρεατεκτομή) κατά την χρονική περίοδο 2008-2015. Έγινε καταγραφή παραμέτρων όπως φύλο, ηλικία, διάμετρος του όγκου, αριθμός διηθημένων και μη-διηθημένων λεμφαδένων, αριθμός των TLS με διάκριση σε intratumoral και peritumoral, σύνολο πλασματοκυττάρων, νέκρωση στον όγκο και συσχέτιση τους με την επιβίωση των ασθενών.Κατόπιν στατιστικής ανάλυσης των παραμέτρων, φάνηκε πως οι τριτοταγείς λεμφικές δομές και συγκεκριμένα αυτές που εντοπίζονται στο κέντρο του όγκου έχουν θετική προγνωστική αξία για τους ασθενείς καθώς παρατηρήθηκαν σε αυξημένο ποσοστό σε αυτούς με καλύτερη επιβίωση. Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε πως η τοπική λεμφαδενική διήθηση και η νέκρωση στον όγκο αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες που σχετίζονται με χειρότερη πρόγνωση. Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα φαίνεται πως η παρουσία τριτοταγών λεμφικων δομών,εκτός από προγνωστικός δείκτης θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως δείκτης ενός ποσοτικά κα ποιοτικά καλύτερου ανοσιακού μικροπεριβάλλοντος, με υψηλότερη πιθανότητα ανταπόκρισης σε ανοσοθεραπευτικά πρωτόκολλα.","Pancreatic adenocarcinoma is an aggressive type of cancer with increasing prevalence and poor prognosis. Its occurrence is attributed to both environmental and hereditary factors. Despite considerable efforts to improve clinical outcomes, the 5-year overall survival rate still remains below 10%. The low survival rate could be attributed to an extent to therapeutic resistance to standard cytotoxic therapies, chemotherapy and radiation, indicating the necessity for development of more effective and less toxic treatment. In the era of immunotherapy, clinical studies focus on tumor microenvironment and how it affects tumor’s malignant potential. Part of this microenvironment are the tertiary lymphoid structures. They are highly organized ectopic lymphoid aggregations that form within non-lymphoid tissues and share similar structural and functional characteristics with secondary lymphoid organs such as lymph nodes. Their development is stimulated and regulated from chemokines and cytokines similarly to chronic inflammatory disorders. Correlation between TLS presence and clinical benefit in patients with cancer is described in more than 10 types of solid tumors, as in pancreatic adenocarcinoma, suggesting that TLS could be a prognostic and predictive factor. The present diploma thesis included 43 patients with ductal pancreatic adenocarcinoma who underwent Whipple operation, except one who underwent total pancreatectomy. Data such as age, sex, tumor diameter, number of infiltrated and non-infiltrated lymph nodes, densities of intra- and peri-tumoral TLS, plasma cells densities and tumor necrosis were recorded and studied for their impact on patients’ survival. Statistical analysis of all the parameters showed that TLS , especially intratumoral, have significant positive predictive value since patients with high concentrations had longer survival. On the other hand, lymph node metastatic disease and extensive tumor necrosis proved to be independent factors of poor prognosis, as expected. According to our data, location and density of TLS are indicators of an effective anti-tumor immune microenvironment, suggesting that in these patients immunotherapy approaches might be beneficial. In the same line, TLS could not only be used as a predictive biomarker but also as a new therapeutic target in schemes which will be more successful and with less adverse effects compared to current treatments."],"dc:identifier":["uoadl:3338742","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338742"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τριτοταγείς λεμφικές δομές και ανοσιακό μικροπεριβάλλον σε αδενοκαρκινώματα παγκρέατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:02Z"}