{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338769"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3338769","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοσοϊστοχημικοί δείκτες ως προγνωστικοί παράγοντες στον καρκίνο του παχέος εντέρου","abstract":"Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) είναι από τις πιο συχνές μορφές καρκίνου και από τις κύριες αιτίες θανάτου από καρκίνο, παγκοσμίως. Οι αιτίες εμφάνισης ΚΠΕ είναι περιβαλλοντικοί και γενετικοί/κληρονομικοί παράγοντες. Υπάρχει μία σταδιακή αύξηση των κρουσμάτων τα τελευταία χρόνια, και αυτό οφείλεται κυρίως στον σύγχρονο τρόπο ζωής στις ανεπτυγμένες κοινωνίες. Η ανάγκη για την έγκαιρη ανίχνευση του ΚΠΕ είναι μεγάλη, καθώς όσο πιο γρήγορα ανιχνευθεί τόσο πιο αντιμετωπίσιμος είναι. Η κολονοσκόπηση είναι η κύρια εξέταση για την πρόληψη του ΚΠΕ. Όταν, όμως, εμφανιστούν τα συμπτώματα, ο καρκίνος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Κάποια από τα συμπτώματα είναι το αίμα στα κόπρανα και οι αλλαγές στις εντερικές συνήθειες.. Η σταδιοποίηση του καρκίνου του παχέος εντέρου γίνεται με το σύστημα ΤΝΜ. Η συνήθης και πιο αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης του είναι η χειρουργική εκτομή. Τα περιστατικά με καρκίνο του παχέος εντέρου ελέγχονται ανοσοϊστοχημικά με σκοπό τη διάγνωση την πρόγνωση και τον καθορισμό της θεραπείας. Οι πιο ευρέως χρησιμοποιούμενοι ανοσοϊστοχημικοί δείκτες που σχετίζονται με την πρόγνωση του ΚΠΕ είναι οι πρωτεΐνες MMR, HER2, PD-L1, CD3-CD8, p53 και CDX2 . Ασθενείς με ανεπαρκές MMR έχουν καλύτερη πρόγνωση και η κατάσταση αυτή αποτελεί έναν ισχυρό προγνωστικό δείκτη στα πρώιμα στάδια του ΚΠΕ με ευνοϊκό αντίκτυπο. Η έκφραση του PD-L1 αφενός είναι ένας κακός προγνωστικός παράγοντας αφετέρου αποτελεί ένα πιθανά χρήσιμο θεραπευτικό στόχο για την μελλοντική θεραπεία του ΚΠΕ. Η υψηλή πυκνότητα των CD3 και CD8 Τ λεμφοκυττάρων εντός του όγκου και ιδιαίτερα το υψηλό Immunoscore σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση. Το HER2 έχει έναν αμφιλεγόμενο προγνωστικό ρόλο στον ΚΠΕ, καθώς τα αποτελέσματα των ερευνών δεν έχουν συμφωνία. Το Ki-67 στον ΚΠΕ είναι ένας δυνητικός προγνωστικός δείκτης κακής πρόγνωσης, καθώς η υψηλή έκφρασή του, συνήθως, σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Το CDX2 χρησιμεύει για την διαφορική διάγνωση του πρωτοπαθούς με το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, και αναφέρεται ότι η απώλεια έκφρασής του σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Παρόλα αυτά οι απόψεις διίστανται για το αν αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα. Η έκφραση της CK7 δείχνει να σχετίζεται με κακή πρόγνωση, και τέλος αντικρουόμενα αποτελέσματα έχουμε στο BCL2 και p53. Οι διαφορές στις έρευνες ενδέχεται να οφείλονται στην αξιολόγηση της έκφρασης των δεικτών, διαφορές στους ιστολογικούς τύπους, στα αντισώματα και στα κριτήρια για τον ορισμό της χρώσης ως θετική ή αρνητική Επιπλέον, η μετάλλαξη BRAFV600E μπορεί να ανιχνευθεί με το αντίσωμα anti-BRAFV600E (VEI) και σε σύγκριση με τον μοριακό έλεγχο δίνει ευαισθησία και ειδικότητα 93% και 96%, αντίστοιχα, ενώ αποτελεί αρνητικό προγνωστικό παράγοντα ιδιαίτερα σε ΚΠΕ με επάρκεια του MMR. Συμπερασματικά, η ανοσοϊστοχημεία μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ισχυρό, χαμηλού κόστους εργαλείο για τον καθορισμό της πρόγνωσης στο ΚΠΕ. Ωστόσο, υπάρχει ανάγκη για επιπλέον έρευνα ώστε να διασφαλιστεί η ακρίβεια των ήδη υπαρχόντων δεικτών και να βρεθούν νέοι προγνωστικοί ανοσοϊστοχημικοί δείκτες για τον ΚΠΕ.","abstract_html":"Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) είναι από τις πιο συχνές μορφές καρκίνου και από τις κύριες αιτίες θανάτου από καρκίνο, παγκοσμίως. Οι αιτίες εμφάνισης ΚΠΕ είναι περιβαλλοντικοί και γενετικοί/κληρονομικοί παράγοντες. Υπάρχει μία σταδιακή αύξηση των κρουσμάτων τα τελευταία χρόνια, και αυτό οφείλεται κυρίως στον σύγχρονο τρόπο ζωής στις ανεπτυγμένες κοινωνίες. Η ανάγκη για την έγκαιρη ανίχνευση του ΚΠΕ είναι μεγάλη, καθώς όσο πιο γρήγορα ανιχνευθεί τόσο πιο αντιμετωπίσιμος είναι. Η κολονοσκόπηση είναι η κύρια εξέταση για την πρόληψη του ΚΠΕ. Όταν, όμως, εμφανιστούν τα συμπτώματα, ο καρκίνος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Κάποια από τα συμπτώματα είναι το αίμα στα κόπρανα και οι αλλαγές στις εντερικές συνήθειες.. Η σταδιοποίηση του καρκίνου του παχέος εντέρου γίνεται με το σύστημα ΤΝΜ. Η συνήθης και πιο αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης του είναι η χειρουργική εκτομή. Τα περιστατικά με καρκίνο του παχέος εντέρου ελέγχονται ανοσοϊστοχημικά με σκοπό τη διάγνωση την πρόγνωση και τον καθορισμό της θεραπείας. Οι πιο ευρέως χρησιμοποιούμενοι ανοσοϊστοχημικοί δείκτες που σχετίζονται με την πρόγνωση του ΚΠΕ είναι οι πρωτεΐνες MMR, HER2, PD-L1, CD3-CD8, p53 και CDX2 . Ασθενείς με ανεπαρκές MMR έχουν καλύτερη πρόγνωση και η κατάσταση αυτή αποτελεί έναν ισχυρό προγνωστικό δείκτη στα πρώιμα στάδια του ΚΠΕ με ευνοϊκό αντίκτυπο. Η έκφραση του PD-L1 αφενός είναι ένας κακός προγνωστικός παράγοντας αφετέρου αποτελεί ένα πιθανά χρήσιμο θεραπευτικό στόχο για την μελλοντική θεραπεία του ΚΠΕ. Η υψηλή πυκνότητα των CD3 και CD8 Τ λεμφοκυττάρων εντός του όγκου και ιδιαίτερα το υψηλό Immunoscore σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση. Το HER2 έχει έναν αμφιλεγόμενο προγνωστικό ρόλο στον ΚΠΕ, καθώς τα αποτελέσματα των ερευνών δεν έχουν συμφωνία. Το Ki-67 στον ΚΠΕ είναι ένας δυνητικός προγνωστικός δείκτης κακής πρόγνωσης, καθώς η υψηλή έκφρασή του, συνήθως, σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Το CDX2 χρησιμεύει για την διαφορική διάγνωση του πρωτοπαθούς με το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, και αναφέρεται ότι η απώλεια έκφρασής του σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Παρόλα αυτά οι απόψεις διίστανται για το αν αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα. Η έκφραση της CK7 δείχνει να σχετίζεται με κακή πρόγνωση, και τέλος αντικρουόμενα αποτελέσματα έχουμε στο BCL2 και p53. Οι διαφορές στις έρευνες ενδέχεται να οφείλονται στην αξιολόγηση της έκφρασης των δεικτών, διαφορές στους ιστολογικούς τύπους, στα αντισώματα και στα κριτήρια για τον ορισμό της χρώσης ως θετική ή αρνητική Επιπλέον, η μετάλλαξη BRAFV600E μπορεί να ανιχνευθεί με το αντίσωμα anti-BRAFV600E (VEI) και σε σύγκριση με τον μοριακό έλεγχο δίνει ευαισθησία και ειδικότητα 93% και 96%, αντίστοιχα, ενώ αποτελεί αρνητικό προγνωστικό παράγοντα ιδιαίτερα σε ΚΠΕ με επάρκεια του MMR. Συμπερασματικά, η ανοσοϊστοχημεία μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ισχυρό, χαμηλού κόστους εργαλείο για τον καθορισμό της πρόγνωσης στο ΚΠΕ. Ωστόσο, υπάρχει ανάγκη για επιπλέον έρευνα ώστε να διασφαλιστεί η ακρίβεια των ήδη υπαρχόντων δεικτών και να βρεθούν νέοι προγνωστικοί ανοσοϊστοχημικοί δείκτες για τον ΚΠΕ.","abstract_has_math":false,"creators":["Σκόντα Κωνσταντία","Skonta Konstantia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:02Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338769"],"render_values":[{"text":"uoadl:3338769","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338769","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338769","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3338769","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκόντα Κωνσταντία","Skonta Konstantia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3338769","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338769"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) είναι από τις πιο συχνές μορφές καρκίνου και από τις κύριες αιτίες θανάτου από καρκίνο, παγκοσμίως. Οι αιτίες εμφάνισης ΚΠΕ είναι περιβαλλοντικοί και γενετικοί/κληρονομικοί παράγοντες. Υπάρχει μία σταδιακή αύξηση των κρουσμάτων τα τελευταία χρόνια, και αυτό οφείλεται κυρίως στον σύγχρονο τρόπο ζωής στις ανεπτυγμένες κοινωνίες. Η ανάγκη για την έγκαιρη ανίχνευση του ΚΠΕ είναι μεγάλη, καθώς όσο πιο γρήγορα ανιχνευθεί τόσο πιο αντιμετωπίσιμος είναι. Η κολονοσκόπηση είναι η κύρια εξέταση για την πρόληψη του ΚΠΕ. Όταν, όμως, εμφανιστούν τα συμπτώματα, ο καρκίνος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Κάποια από τα συμπτώματα είναι το αίμα στα κόπρανα και οι αλλαγές στις εντερικές συνήθειες.. Η σταδιοποίηση του καρκίνου του παχέος εντέρου γίνεται με το σύστημα ΤΝΜ. Η συνήθης και πιο αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης του είναι η χειρουργική εκτομή. Τα περιστατικά με καρκίνο του παχέος εντέρου ελέγχονται ανοσοϊστοχημικά με σκοπό τη διάγνωση την πρόγνωση και τον καθορισμό της θεραπείας. Οι πιο ευρέως χρησιμοποιούμενοι ανοσοϊστοχημικοί δείκτες που σχετίζονται με την πρόγνωση του ΚΠΕ είναι οι πρωτεΐνες MMR, HER2, PD-L1, CD3-CD8, p53 και CDX2 . Ασθενείς με ανεπαρκές MMR έχουν καλύτερη πρόγνωση και η κατάσταση αυτή αποτελεί έναν ισχυρό προγνωστικό δείκτη στα πρώιμα στάδια του ΚΠΕ με ευνοϊκό αντίκτυπο. Η έκφραση του PD-L1 αφενός είναι ένας κακός προγνωστικός παράγοντας αφετέρου αποτελεί ένα πιθανά χρήσιμο θεραπευτικό στόχο για την μελλοντική θεραπεία του ΚΠΕ. Η υψηλή πυκνότητα των CD3 και CD8 Τ λεμφοκυττάρων εντός του όγκου και ιδιαίτερα το υψηλό Immunoscore σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση. Το HER2 έχει έναν αμφιλεγόμενο προγνωστικό ρόλο στον ΚΠΕ, καθώς τα αποτελέσματα των ερευνών δεν έχουν συμφωνία. Το Ki-67 στον ΚΠΕ είναι ένας δυνητικός προγνωστικός δείκτης κακής πρόγνωσης, καθώς η υψηλή έκφρασή του, συνήθως, σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Το CDX2 χρησιμεύει για την διαφορική διάγνωση του πρωτοπαθούς με το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, και αναφέρεται ότι η απώλεια έκφρασής του σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Παρόλα αυτά οι απόψεις διίστανται για το αν αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα. Η έκφραση της CK7 δείχνει να σχετίζεται με κακή πρόγνωση, και τέλος αντικρουόμενα αποτελέσματα έχουμε στο BCL2 και p53. Οι διαφορές στις έρευνες ενδέχεται να οφείλονται στην αξιολόγηση της έκφρασης των δεικτών, διαφορές στους ιστολογικούς τύπους, στα αντισώματα και στα κριτήρια για τον ορισμό της χρώσης ως θετική ή αρνητική Επιπλέον, η μετάλλαξη BRAFV600E μπορεί να ανιχνευθεί με το αντίσωμα anti-BRAFV600E (VEI) και σε σύγκριση με τον μοριακό έλεγχο δίνει ευαισθησία και ειδικότητα 93% και 96%, αντίστοιχα, ενώ αποτελεί αρνητικό προγνωστικό παράγοντα ιδιαίτερα σε ΚΠΕ με επάρκεια του MMR. Συμπερασματικά, η ανοσοϊστοχημεία μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ισχυρό, χαμηλού κόστους εργαλείο για τον καθορισμό της πρόγνωσης στο ΚΠΕ. Ωστόσο, υπάρχει ανάγκη για επιπλέον έρευνα ώστε να διασφαλιστεί η ακρίβεια των ήδη υπαρχόντων δεικτών και να βρεθούν νέοι προγνωστικοί ανοσοϊστοχημικοί δείκτες για τον ΚΠΕ.","Colorectal cancer (CRC) is one of the most common forms of cancer and one of the main causes of cancer-related death worldwide. The causes of CRC are environmental and genetic/hereditary factors. There has been a gradual increase in cases in recent years, and this is mainly due to the modern lifestyle in developed societies. The need for the early detection of CRC is great, as the sooner it is detected, the more treatable it is. Colonoscopy is the primary screening test for CRC prevention. However, when symptoms appear, the cancer is already in an advanced stage. Some of the symptoms are blood in the stool and changes in bowel habits. Colon cancer is staged using the TNM system. The usual and most effective method of treating it is surgical excision. In CRC cases immunohistochemistry is performed for the purpose of diagnosis, prognosis and determination of treatment. The most widely used immunohistochemical markers related to the prognosis of CRC are MMR, HER2, PD-L1, CD3-CD8, p53 and CDX2 proteins. Patients with deficient MMR have a better prognosis and this condition is a strong prognostic marker in the early stages of CRC with a favorable impact. PD-L1 expression is on the one hand a poor prognostic factor and on the other hand it is a potentially useful therapeutic target for the future treatment of CRC. A high density of CD3 and CD8 T lymphocytes within the tumor and especially a high Immunoscore is associated with a better prognosis. HER2 has a controversial prognostic role in CRC, as research results are inconsistent. Ki-67 in CRC is a potential prognostic marker of poor prognosis, as its high expression is usually associated with poor prognosis. CDX2 serves for the differential diagnosis of primary versus metastatic adenocarcinoma, and its loss of expression is reported to be associated with poor prognosis. However, opinions differ as to whether it is an independent prognostic factor. CK7 expression appears to be associated with poor prognosis, and finally we have conflicting results for BCL2 and p53. Differences in studies may be due to the assessment of marker expression, differences in histological types, antibodies, and criteria for defining staining as positive or negative. In addition, the BRAFV600E mutation can be detected with the anti-BRAFV600E antibody (VEI) and compared to molecular testing it gives a sensitivity and specificity of 93% and 96%, respectively, while it is a negative prognostic factor especially in MMR-proficient CRC. In conclusion, immunohistochemistry can serve as a powerful, low-cost tool for determining prognosis in CRC. However, there is a need for additional research to ensure the accuracy of already existing markers and to find predictive new prognostic immunohistochemical markers for CRC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοσοϊστοχημικοί δείκτες ως προγνωστικοί παράγοντες στον καρκίνο του παχέος εντέρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκόντα Κωνσταντία","Skonta Konstantia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) είναι από τις πιο συχνές μορφές καρκίνου και από τις κύριες αιτίες θανάτου από καρκίνο, παγκοσμίως. Οι αιτίες εμφάνισης ΚΠΕ είναι περιβαλλοντικοί και γενετικοί/κληρονομικοί παράγοντες. Υπάρχει μία σταδιακή αύξηση των κρουσμάτων τα τελευταία χρόνια, και αυτό οφείλεται κυρίως στον σύγχρονο τρόπο ζωής στις ανεπτυγμένες κοινωνίες. Η ανάγκη για την έγκαιρη ανίχνευση του ΚΠΕ είναι μεγάλη, καθώς όσο πιο γρήγορα ανιχνευθεί τόσο πιο αντιμετωπίσιμος είναι. Η κολονοσκόπηση είναι η κύρια εξέταση για την πρόληψη του ΚΠΕ. Όταν, όμως, εμφανιστούν τα συμπτώματα, ο καρκίνος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Κάποια από τα συμπτώματα είναι το αίμα στα κόπρανα και οι αλλαγές στις εντερικές συνήθειες.. Η σταδιοποίηση του καρκίνου του παχέος εντέρου γίνεται με το σύστημα ΤΝΜ. Η συνήθης και πιο αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης του είναι η χειρουργική εκτομή. Τα περιστατικά με καρκίνο του παχέος εντέρου ελέγχονται ανοσοϊστοχημικά με σκοπό τη διάγνωση την πρόγνωση και τον καθορισμό της θεραπείας. Οι πιο ευρέως χρησιμοποιούμενοι ανοσοϊστοχημικοί δείκτες που σχετίζονται με την πρόγνωση του ΚΠΕ είναι οι πρωτεΐνες MMR, HER2, PD-L1, CD3-CD8, p53 και CDX2 . Ασθενείς με ανεπαρκές MMR έχουν καλύτερη πρόγνωση και η κατάσταση αυτή αποτελεί έναν ισχυρό προγνωστικό δείκτη στα πρώιμα στάδια του ΚΠΕ με ευνοϊκό αντίκτυπο. Η έκφραση του PD-L1 αφενός είναι ένας κακός προγνωστικός παράγοντας αφετέρου αποτελεί ένα πιθανά χρήσιμο θεραπευτικό στόχο για την μελλοντική θεραπεία του ΚΠΕ. Η υψηλή πυκνότητα των CD3 και CD8 Τ λεμφοκυττάρων εντός του όγκου και ιδιαίτερα το υψηλό Immunoscore σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση. Το HER2 έχει έναν αμφιλεγόμενο προγνωστικό ρόλο στον ΚΠΕ, καθώς τα αποτελέσματα των ερευνών δεν έχουν συμφωνία. Το Ki-67 στον ΚΠΕ είναι ένας δυνητικός προγνωστικός δείκτης κακής πρόγνωσης, καθώς η υψηλή έκφρασή του, συνήθως, σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Το CDX2 χρησιμεύει για την διαφορική διάγνωση του πρωτοπαθούς με το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, και αναφέρεται ότι η απώλεια έκφρασής του σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Παρόλα αυτά οι απόψεις διίστανται για το αν αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα. Η έκφραση της CK7 δείχνει να σχετίζεται με κακή πρόγνωση, και τέλος αντικρουόμενα αποτελέσματα έχουμε στο BCL2 και p53. Οι διαφορές στις έρευνες ενδέχεται να οφείλονται στην αξιολόγηση της έκφρασης των δεικτών, διαφορές στους ιστολογικούς τύπους, στα αντισώματα και στα κριτήρια για τον ορισμό της χρώσης ως θετική ή αρνητική Επιπλέον, η μετάλλαξη BRAFV600E μπορεί να ανιχνευθεί με το αντίσωμα anti-BRAFV600E (VEI) και σε σύγκριση με τον μοριακό έλεγχο δίνει ευαισθησία και ειδικότητα 93% και 96%, αντίστοιχα, ενώ αποτελεί αρνητικό προγνωστικό παράγοντα ιδιαίτερα σε ΚΠΕ με επάρκεια του MMR. Συμπερασματικά, η ανοσοϊστοχημεία μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ισχυρό, χαμηλού κόστους εργαλείο για τον καθορισμό της πρόγνωσης στο ΚΠΕ. Ωστόσο, υπάρχει ανάγκη για επιπλέον έρευνα ώστε να διασφαλιστεί η ακρίβεια των ήδη υπαρχόντων δεικτών και να βρεθούν νέοι προγνωστικοί ανοσοϊστοχημικοί δείκτες για τον ΚΠΕ.","Colorectal cancer (CRC) is one of the most common forms of cancer and one of the main causes of cancer-related death worldwide. The causes of CRC are environmental and genetic/hereditary factors. There has been a gradual increase in cases in recent years, and this is mainly due to the modern lifestyle in developed societies. The need for the early detection of CRC is great, as the sooner it is detected, the more treatable it is. Colonoscopy is the primary screening test for CRC prevention. However, when symptoms appear, the cancer is already in an advanced stage. Some of the symptoms are blood in the stool and changes in bowel habits. Colon cancer is staged using the TNM system. The usual and most effective method of treating it is surgical excision. In CRC cases immunohistochemistry is performed for the purpose of diagnosis, prognosis and determination of treatment. The most widely used immunohistochemical markers related to the prognosis of CRC are MMR, HER2, PD-L1, CD3-CD8, p53 and CDX2 proteins. Patients with deficient MMR have a better prognosis and this condition is a strong prognostic marker in the early stages of CRC with a favorable impact. PD-L1 expression is on the one hand a poor prognostic factor and on the other hand it is a potentially useful therapeutic target for the future treatment of CRC. A high density of CD3 and CD8 T lymphocytes within the tumor and especially a high Immunoscore is associated with a better prognosis. HER2 has a controversial prognostic role in CRC, as research results are inconsistent. Ki-67 in CRC is a potential prognostic marker of poor prognosis, as its high expression is usually associated with poor prognosis. CDX2 serves for the differential diagnosis of primary versus metastatic adenocarcinoma, and its loss of expression is reported to be associated with poor prognosis. However, opinions differ as to whether it is an independent prognostic factor. CK7 expression appears to be associated with poor prognosis, and finally we have conflicting results for BCL2 and p53. Differences in studies may be due to the assessment of marker expression, differences in histological types, antibodies, and criteria for defining staining as positive or negative. In addition, the BRAFV600E mutation can be detected with the anti-BRAFV600E antibody (VEI) and compared to molecular testing it gives a sensitivity and specificity of 93% and 96%, respectively, while it is a negative prognostic factor especially in MMR-proficient CRC. In conclusion, immunohistochemistry can serve as a powerful, low-cost tool for determining prognosis in CRC. However, there is a need for additional research to ensure the accuracy of already existing markers and to find predictive new prognostic immunohistochemical markers for CRC."],"dc:identifier":["uoadl:3338769","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3338769"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανοσοϊστοχημικοί δείκτες ως προγνωστικοί παράγοντες στον καρκίνο του παχέος εντέρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:02Z"}