{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3349458"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3349458","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση της μετάγγισης αίματος και των παραγόντων αυτού με την έκβαση των ασθενών μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση","abstract":"Εισαγωγή: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού αποτελεί συχνή θεραπευτική πρακτική για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς για την αντιμετώπιση της περιεγχειρητικής αναιμίας. Υπολογίζεται ότι το 50-60% των ασθενών αυτών χρήζουν μετάγγισης με στόχο τη βελτίωση της ιστικής οξυγόνωσης και την κατάλληλη διαχείριση της αιμορραγικής τους διάθεσης. Ωστόσο, η μετάγγιση αίματος και παραγώγων έχει αναγνωριστεί ως παράγοντας κινδύνου για δυσμενείς εκβάσεις για τους καρδιοχειρουργικούς ασθενείς με πολλές μελέτες να τεκμηριώνουν την συσχέτιση της θεραπευτικής αυτής παρέμβασης με αυξημένη περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα. Σκοπός: Η διερεύνηση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς, καθώς και η συσχέτισή της με δυσμενείς εκβάσεις, όπως η θνητότητα, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και η εν γένει νοσηρότητα των ασθενών αυτών. Επιμέρους στόχοι της μελέτης ήταν η συσχέτιση των δημογραφικών και περιεγχειρητικών χαρακτηριστικών των ασθενών, πέρα από τη μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, με τις εκβάσεις τους. Υλικό & Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη κοόρτης με δείγμα 85 ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς και εισήχθησαν στην μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) ενός ιδιωτικού νοσηλευτικού ιδρύματος της Αττικής από τον Φεβρουάριο έως και τον Νοέμβριο του 2022. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε αναδρομικά, μέσω της ανασκόπησης του φακέλου υγείας των ασθενών, έντυπου και ηλεκτρονικού. Η καταγραφή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ενός ειδικού εντύπου συλλογής δεδομένων, το οποίο δημιουργήθηκε, βάσει της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο σκοπός της παρούσας μελέτης. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι διμεταβλητής και πολυμεταβλητής ανάλυσης μέσω του λογισμικού πακέτου SPSS 26.0 για Windows. Ως παρατηρούμενο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p≤0,05. Αποτελέσματα:H πλειονότητα του δείγματος ήταν άνδρες (76,5%) που σχεδόν κατά το ήμισυ (49,4%) υποβλήθηκαν σε μεμονωμένη χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. Επτά ασθενείς (8,2%) χρειάστηκαν χειρουργικό επανέλεγχο της αιμορραγίας τους κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο λόγω αθρόας μη αντιμετωπίσιμης διαφορετικά αιμορραγίας. Η επίπτωση των μετεγχειρητικών επιπλοκών ήταν 5,9%, ενώ η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν μόλις 1,2%. Η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] ηλικία του δείγματος ήταν τα 66,7 (±9,5) έτη, με μέση (±ΤΑ) διάρκεια χειρουργικής επέμβασης και εξωσωματικής κυκλοφορίας τα 324,9 (±64,3) και 140,6 (±41,3) λεπτά, αντίστοιχα. Ο μέσος αριθμός μεταγγιζόμενων μονάδων συμπυκνωμένων ερυθρών, FFP και PLT κατά τη διαεγχειρητική και μεταγχειρητική περίοδο ήταν 3 (±3), 3 (±2,8) και 2,6 (±4,8), αντίστοιχα, ενώ η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ και συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο ήταν 3 (±2,1) και 9,1 (±3,1) ημέρες, αντίστοιχα. Μέσω της εφαρμογής πολυμεταβλητής ανάλυσης, σε ό,τι αφορά στην μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, μόνο η μετάγγιση μεγάλου αριθμού φρέσκου κατεψυγμένου πλάσματος (FFP) φάνηκε να αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για παρατεταμένη συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας, συσχετιζόμενη με μεγαλύτερο κίνδυνο κατά 6,4 φορές [Odds Ratio (OR) 6,4, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης (ΔΕ) 11,5-27,3, p=0,013). Το γυναικείο φύλο (OR 3,8; 95%ΔΕ 1,1-13,1; p=0,037 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11; 95%ΔΕ 2,1-57; p=0,004 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) και η αυξημένη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης (OR 3,6; 95%ΔΕ 1,2-10,6; p=0,022 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11,5; 95%ΔΕ 2,9-46,1; p=0,001 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) αποτέλεσαν επιπρόσθετους ανεξάρτητους ισχυρούς προσδιοριστές παρατεταμένης μετεγχειρητικής διάρκεια νοσηλείας, τόσο στο νοσοκομείο, όσο και στη ΜΕΘ. Συμπεράσματα: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού στην παρούσα μελέτη και σε αντίθεση με την τρέχουσα διεθνή βιβλιογραφία δεν φάνηκε να επηρεάζει την έκβαση των ασθενών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς και μεγάλων αγγείων με εξαίρεση τη χορήγηση αυξημένης ποσότητας FFP, η οποία και συσχετίστηκε ισχυρά με αυξημένη συνολική μεταγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο. Ωστόσο, από την μελέτη μας προέκυψαν και άλλοι ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για παρατεταμένη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, αλλά και στο νοσοκομείο όπως το γυναικείο φύλο και η αυξημένη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Μελλοντική έρευνα με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, λήψη δεδομένων από πολλά κέντρα, προοπτικό σχεδιασμό και διερεύνηση και άλλων περιεγχειρητικών μεταβλητών είναι αναγκαία, ώστε να εξαχθούν ασφαλή και αξιόπιστα συμπεράσματα ως προς την επίδραση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού στις εκβάσεις των καρδιοχειρουργικών ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού αποτελεί συχνή θεραπευτική πρακτική για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς για την αντιμετώπιση της περιεγχειρητικής αναιμίας. Υπολογίζεται ότι το 50-60% των ασθενών αυτών χρήζουν μετάγγισης με στόχο τη βελτίωση της ιστικής οξυγόνωσης και την κατάλληλη διαχείριση της αιμορραγικής τους διάθεσης. Ωστόσο, η μετάγγιση αίματος και παραγώγων έχει αναγνωριστεί ως παράγοντας κινδύνου για δυσμενείς εκβάσεις για τους καρδιοχειρουργικούς ασθενείς με πολλές μελέτες να τεκμηριώνουν την συσχέτιση της θεραπευτικής αυτής παρέμβασης με αυξημένη περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα. Σκοπός: Η διερεύνηση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς, καθώς και η συσχέτισή της με δυσμενείς εκβάσεις, όπως η θνητότητα, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και η εν γένει νοσηρότητα των ασθενών αυτών. Επιμέρους στόχοι της μελέτης ήταν η συσχέτιση των δημογραφικών και περιεγχειρητικών χαρακτηριστικών των ασθενών, πέρα από τη μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, με τις εκβάσεις τους. Υλικό &amp; Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη κοόρτης με δείγμα 85 ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς και εισήχθησαν στην μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) ενός ιδιωτικού νοσηλευτικού ιδρύματος της Αττικής από τον Φεβρουάριο έως και τον Νοέμβριο του 2022. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε αναδρομικά, μέσω της ανασκόπησης του φακέλου υγείας των ασθενών, έντυπου και ηλεκτρονικού. Η καταγραφή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ενός ειδικού εντύπου συλλογής δεδομένων, το οποίο δημιουργήθηκε, βάσει της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο σκοπός της παρούσας μελέτης. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι διμεταβλητής και πολυμεταβλητής ανάλυσης μέσω του λογισμικού πακέτου SPSS 26.0 για Windows. Ως παρατηρούμενο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p≤0,05. Αποτελέσματα:H πλειονότητα του δείγματος ήταν άνδρες (76,5%) που σχεδόν κατά το ήμισυ (49,4%) υποβλήθηκαν σε μεμονωμένη χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. Επτά ασθενείς (8,2%) χρειάστηκαν χειρουργικό επανέλεγχο της αιμορραγίας τους κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο λόγω αθρόας μη αντιμετωπίσιμης διαφορετικά αιμορραγίας. Η επίπτωση των μετεγχειρητικών επιπλοκών ήταν 5,9%, ενώ η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν μόλις 1,2%. Η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] ηλικία του δείγματος ήταν τα 66,7 (±9,5) έτη, με μέση (±ΤΑ) διάρκεια χειρουργικής επέμβασης και εξωσωματικής κυκλοφορίας τα 324,9 (±64,3) και 140,6 (±41,3) λεπτά, αντίστοιχα. Ο μέσος αριθμός μεταγγιζόμενων μονάδων συμπυκνωμένων ερυθρών, FFP και PLT κατά τη διαεγχειρητική και μεταγχειρητική περίοδο ήταν 3 (±3), 3 (±2,8) και 2,6 (±4,8), αντίστοιχα, ενώ η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ και συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο ήταν 3 (±2,1) και 9,1 (±3,1) ημέρες, αντίστοιχα. Μέσω της εφαρμογής πολυμεταβλητής ανάλυσης, σε ό,τι αφορά στην μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, μόνο η μετάγγιση μεγάλου αριθμού φρέσκου κατεψυγμένου πλάσματος (FFP) φάνηκε να αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για παρατεταμένη συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας, συσχετιζόμενη με μεγαλύτερο κίνδυνο κατά 6,4 φορές [Odds Ratio (OR) 6,4, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης (ΔΕ) 11,5-27,3, p=0,013). Το γυναικείο φύλο (OR 3,8; 95%ΔΕ 1,1-13,1; p=0,037 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11; 95%ΔΕ 2,1-57; p=0,004 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) και η αυξημένη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης (OR 3,6; 95%ΔΕ 1,2-10,6; p=0,022 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11,5; 95%ΔΕ 2,9-46,1; p=0,001 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) αποτέλεσαν επιπρόσθετους ανεξάρτητους ισχυρούς προσδιοριστές παρατεταμένης μετεγχειρητικής διάρκεια νοσηλείας, τόσο στο νοσοκομείο, όσο και στη ΜΕΘ. Συμπεράσματα: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού στην παρούσα μελέτη και σε αντίθεση με την τρέχουσα διεθνή βιβλιογραφία δεν φάνηκε να επηρεάζει την έκβαση των ασθενών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς και μεγάλων αγγείων με εξαίρεση τη χορήγηση αυξημένης ποσότητας FFP, η οποία και συσχετίστηκε ισχυρά με αυξημένη συνολική μεταγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο. Ωστόσο, από την μελέτη μας προέκυψαν και άλλοι ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για παρατεταμένη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, αλλά και στο νοσοκομείο όπως το γυναικείο φύλο και η αυξημένη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Μελλοντική έρευνα με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, λήψη δεδομένων από πολλά κέντρα, προοπτικό σχεδιασμό και διερεύνηση και άλλων περιεγχειρητικών μεταβλητών είναι αναγκαία, ώστε να εξαχθούν ασφαλή και αξιόπιστα συμπεράσματα ως προς την επίδραση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού στις εκβάσεις των καρδιοχειρουργικών ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκολέμη Ραϊνέλβα","Golemi Rainelva"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3349458"],"render_values":[{"text":"uoadl:3349458","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3349458","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3349458","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3349458","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκολέμη Ραϊνέλβα","Golemi Rainelva"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3349458","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3349458"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού αποτελεί συχνή θεραπευτική πρακτική για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς για την αντιμετώπιση της περιεγχειρητικής αναιμίας. Υπολογίζεται ότι το 50-60% των ασθενών αυτών χρήζουν μετάγγισης με στόχο τη βελτίωση της ιστικής οξυγόνωσης και την κατάλληλη διαχείριση της αιμορραγικής τους διάθεσης. Ωστόσο, η μετάγγιση αίματος και παραγώγων έχει αναγνωριστεί ως παράγοντας κινδύνου για δυσμενείς εκβάσεις για τους καρδιοχειρουργικούς ασθενείς με πολλές μελέτες να τεκμηριώνουν την συσχέτιση της θεραπευτικής αυτής παρέμβασης με αυξημένη περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα. Σκοπός: Η διερεύνηση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς, καθώς και η συσχέτισή της με δυσμενείς εκβάσεις, όπως η θνητότητα, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και η εν γένει νοσηρότητα των ασθενών αυτών. Επιμέρους στόχοι της μελέτης ήταν η συσχέτιση των δημογραφικών και περιεγχειρητικών χαρακτηριστικών των ασθενών, πέρα από τη μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, με τις εκβάσεις τους. Υλικό & Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη κοόρτης με δείγμα 85 ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς και εισήχθησαν στην μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) ενός ιδιωτικού νοσηλευτικού ιδρύματος της Αττικής από τον Φεβρουάριο έως και τον Νοέμβριο του 2022. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε αναδρομικά, μέσω της ανασκόπησης του φακέλου υγείας των ασθενών, έντυπου και ηλεκτρονικού. Η καταγραφή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ενός ειδικού εντύπου συλλογής δεδομένων, το οποίο δημιουργήθηκε, βάσει της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο σκοπός της παρούσας μελέτης. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι διμεταβλητής και πολυμεταβλητής ανάλυσης μέσω του λογισμικού πακέτου SPSS 26.0 για Windows. Ως παρατηρούμενο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p≤0,05. Αποτελέσματα:H πλειονότητα του δείγματος ήταν άνδρες (76,5%) που σχεδόν κατά το ήμισυ (49,4%) υποβλήθηκαν σε μεμονωμένη χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. Επτά ασθενείς (8,2%) χρειάστηκαν χειρουργικό επανέλεγχο της αιμορραγίας τους κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο λόγω αθρόας μη αντιμετωπίσιμης διαφορετικά αιμορραγίας. Η επίπτωση των μετεγχειρητικών επιπλοκών ήταν 5,9%, ενώ η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν μόλις 1,2%. Η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] ηλικία του δείγματος ήταν τα 66,7 (±9,5) έτη, με μέση (±ΤΑ) διάρκεια χειρουργικής επέμβασης και εξωσωματικής κυκλοφορίας τα 324,9 (±64,3) και 140,6 (±41,3) λεπτά, αντίστοιχα. Ο μέσος αριθμός μεταγγιζόμενων μονάδων συμπυκνωμένων ερυθρών, FFP και PLT κατά τη διαεγχειρητική και μεταγχειρητική περίοδο ήταν 3 (±3), 3 (±2,8) και 2,6 (±4,8), αντίστοιχα, ενώ η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ και συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο ήταν 3 (±2,1) και 9,1 (±3,1) ημέρες, αντίστοιχα. Μέσω της εφαρμογής πολυμεταβλητής ανάλυσης, σε ό,τι αφορά στην μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, μόνο η μετάγγιση μεγάλου αριθμού φρέσκου κατεψυγμένου πλάσματος (FFP) φάνηκε να αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για παρατεταμένη συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας, συσχετιζόμενη με μεγαλύτερο κίνδυνο κατά 6,4 φορές [Odds Ratio (OR) 6,4, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης (ΔΕ) 11,5-27,3, p=0,013). Το γυναικείο φύλο (OR 3,8; 95%ΔΕ 1,1-13,1; p=0,037 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11; 95%ΔΕ 2,1-57; p=0,004 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) και η αυξημένη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης (OR 3,6; 95%ΔΕ 1,2-10,6; p=0,022 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11,5; 95%ΔΕ 2,9-46,1; p=0,001 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) αποτέλεσαν επιπρόσθετους ανεξάρτητους ισχυρούς προσδιοριστές παρατεταμένης μετεγχειρητικής διάρκεια νοσηλείας, τόσο στο νοσοκομείο, όσο και στη ΜΕΘ. Συμπεράσματα: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού στην παρούσα μελέτη και σε αντίθεση με την τρέχουσα διεθνή βιβλιογραφία δεν φάνηκε να επηρεάζει την έκβαση των ασθενών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς και μεγάλων αγγείων με εξαίρεση τη χορήγηση αυξημένης ποσότητας FFP, η οποία και συσχετίστηκε ισχυρά με αυξημένη συνολική μεταγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο. Ωστόσο, από την μελέτη μας προέκυψαν και άλλοι ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για παρατεταμένη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, αλλά και στο νοσοκομείο όπως το γυναικείο φύλο και η αυξημένη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Μελλοντική έρευνα με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, λήψη δεδομένων από πολλά κέντρα, προοπτικό σχεδιασμό και διερεύνηση και άλλων περιεγχειρητικών μεταβλητών είναι αναγκαία, ώστε να εξαχθούν ασφαλή και αξιόπιστα συμπεράσματα ως προς την επίδραση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού στις εκβάσεις των καρδιοχειρουργικών ασθενών.","Introduction: Blood and blood products transfusion is a frequent practice among cardiac surgery patients for the perioperative anemia treatment. It is estimated that 50-60% of those needed transfusion for both the tissue oxygenation improvement and the proper management of their bleeding. However, blood and blood products transfusion is a risk factor associated with poor outcomes for cardiac surgery patients with many research studies to document a correlation between this therapeutic intervention and increased perioperative morbidity and mortality levels. Aim: The investigation of blood and blood products transfusion among cardiac surgery patients and its association with poor outcomes, such as patient mortality, morbidity, postoperative length of intensive care unit (ICU) stay and hospital stay. Other research objectives were the association between demographic and other perioperative patient characteristics with the transfusion of blood and blood products. Material and method: A retrospective cohort study of 85 cardiac surgery patients who admitted to the ICU of a general private hospital of Attica region from February to November 2022 was conducted. Data collection took place through medical and nursing records review. A short questionnaire which created by the researcher was used for data collection purposes. The statistical analysis was performed using bivariate and multivariate analysis methods via the Statistical Package for Social Sciences Software 26.0 (SPSS 26.0) for Windows. P-value ≥ 0.05 was considered statistically significant. Results: Sample majority was male subjects (76.5%) and the 49.4% of them were undergone to single coronary artery bypass grafting. Seven patients (8.2%) underwent to surgical re exploration due to postoperative bleeding. Postoperative complications’ incidence was 5.9% and in-hospital mortality rates were just 1.2%. The mean [±standard deviation (SD] sample age was 66.7 (±9.5) years old with mean (±SD) duration of surgical operation and cardio-pulmonary bypass 324.9 (±64.3) and 140.6 (41.3) minutes, respectively. The mean number of red blood cells, fresh frozen plasma (FFP) and platelets units were 3 (±3), 3 (±2.8) and 2.6 (±4.8) units, respectively, during the intraoperative and postoperative period, while the mean (±SD) length of ICU and in-hospital stay were 3 (±2.1) and 9.1 (±3.1) days, respectively. Multivariate analysis revealed that transfusion of an increased number of FFP units was a strong independent risk factor for increased postoperative length of in-hospital stay, associated with 6.4 times greater risk [Odds Ratio (OR) 6.4, 95% Confidence Interval (CI) 11.5-27.3, p=0.013). Female gender (OR 3.8; 95%CI 1.1-13.1; p=0.037 for postoperative length of in-hospital stay and OR 11; 95%CI 2.1-57; p=0.004 for length of ICU stay) and the increased duration of the surgical operation (OR 3.6; 95%CI 1.2-10.6; p=0.022 for postoperative length of in-hospital stay and OR 11.5; 95%CI 2.9-46.1; p=0,001 for length of ICU stay) were the other independent strong predictors of the prolonged postoperative length of ICU and in-hospital stay. Conclusions: Based on the findings of the present study and contrary on the results of the current literature, blood and blood products’ transfusion does not seem to effect cardiac surgery patient outcome, except from increased FFP perioperative administration which strongly associated with increased postoperative length of in-hospital hospitalization. However, we observed other independent predictors of prolonged length of ICU stay, such as the female gender and the increased duration of the surgical procedure. Future research characterized by greater sample size, multi-centre and prospective design and investigation of more perioperative variables is needed aiming to reach to clear and reliable conclusions regarding the effect of transfusions on open-heart operated patients’ outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση της μετάγγισης αίματος και των παραγόντων αυτού με την έκβαση των ασθενών μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκολέμη Ραϊνέλβα","Golemi Rainelva"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού αποτελεί συχνή θεραπευτική πρακτική για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς για την αντιμετώπιση της περιεγχειρητικής αναιμίας. Υπολογίζεται ότι το 50-60% των ασθενών αυτών χρήζουν μετάγγισης με στόχο τη βελτίωση της ιστικής οξυγόνωσης και την κατάλληλη διαχείριση της αιμορραγικής τους διάθεσης. Ωστόσο, η μετάγγιση αίματος και παραγώγων έχει αναγνωριστεί ως παράγοντας κινδύνου για δυσμενείς εκβάσεις για τους καρδιοχειρουργικούς ασθενείς με πολλές μελέτες να τεκμηριώνουν την συσχέτιση της θεραπευτικής αυτής παρέμβασης με αυξημένη περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα. Σκοπός: Η διερεύνηση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς, καθώς και η συσχέτισή της με δυσμενείς εκβάσεις, όπως η θνητότητα, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και η εν γένει νοσηρότητα των ασθενών αυτών. Επιμέρους στόχοι της μελέτης ήταν η συσχέτιση των δημογραφικών και περιεγχειρητικών χαρακτηριστικών των ασθενών, πέρα από τη μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, με τις εκβάσεις τους. Υλικό & Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη κοόρτης με δείγμα 85 ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς και εισήχθησαν στην μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) ενός ιδιωτικού νοσηλευτικού ιδρύματος της Αττικής από τον Φεβρουάριο έως και τον Νοέμβριο του 2022. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε αναδρομικά, μέσω της ανασκόπησης του φακέλου υγείας των ασθενών, έντυπου και ηλεκτρονικού. Η καταγραφή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ενός ειδικού εντύπου συλλογής δεδομένων, το οποίο δημιουργήθηκε, βάσει της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο σκοπός της παρούσας μελέτης. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι διμεταβλητής και πολυμεταβλητής ανάλυσης μέσω του λογισμικού πακέτου SPSS 26.0 για Windows. Ως παρατηρούμενο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p≤0,05. Αποτελέσματα:H πλειονότητα του δείγματος ήταν άνδρες (76,5%) που σχεδόν κατά το ήμισυ (49,4%) υποβλήθηκαν σε μεμονωμένη χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. Επτά ασθενείς (8,2%) χρειάστηκαν χειρουργικό επανέλεγχο της αιμορραγίας τους κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο λόγω αθρόας μη αντιμετωπίσιμης διαφορετικά αιμορραγίας. Η επίπτωση των μετεγχειρητικών επιπλοκών ήταν 5,9%, ενώ η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν μόλις 1,2%. Η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] ηλικία του δείγματος ήταν τα 66,7 (±9,5) έτη, με μέση (±ΤΑ) διάρκεια χειρουργικής επέμβασης και εξωσωματικής κυκλοφορίας τα 324,9 (±64,3) και 140,6 (±41,3) λεπτά, αντίστοιχα. Ο μέσος αριθμός μεταγγιζόμενων μονάδων συμπυκνωμένων ερυθρών, FFP και PLT κατά τη διαεγχειρητική και μεταγχειρητική περίοδο ήταν 3 (±3), 3 (±2,8) και 2,6 (±4,8), αντίστοιχα, ενώ η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ και συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο ήταν 3 (±2,1) και 9,1 (±3,1) ημέρες, αντίστοιχα. Μέσω της εφαρμογής πολυμεταβλητής ανάλυσης, σε ό,τι αφορά στην μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, μόνο η μετάγγιση μεγάλου αριθμού φρέσκου κατεψυγμένου πλάσματος (FFP) φάνηκε να αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για παρατεταμένη συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας, συσχετιζόμενη με μεγαλύτερο κίνδυνο κατά 6,4 φορές [Odds Ratio (OR) 6,4, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης (ΔΕ) 11,5-27,3, p=0,013). Το γυναικείο φύλο (OR 3,8; 95%ΔΕ 1,1-13,1; p=0,037 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11; 95%ΔΕ 2,1-57; p=0,004 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) και η αυξημένη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης (OR 3,6; 95%ΔΕ 1,2-10,6; p=0,022 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11,5; 95%ΔΕ 2,9-46,1; p=0,001 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) αποτέλεσαν επιπρόσθετους ανεξάρτητους ισχυρούς προσδιοριστές παρατεταμένης μετεγχειρητικής διάρκεια νοσηλείας, τόσο στο νοσοκομείο, όσο και στη ΜΕΘ. Συμπεράσματα: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού στην παρούσα μελέτη και σε αντίθεση με την τρέχουσα διεθνή βιβλιογραφία δεν φάνηκε να επηρεάζει την έκβαση των ασθενών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς και μεγάλων αγγείων με εξαίρεση τη χορήγηση αυξημένης ποσότητας FFP, η οποία και συσχετίστηκε ισχυρά με αυξημένη συνολική μεταγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο. Ωστόσο, από την μελέτη μας προέκυψαν και άλλοι ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για παρατεταμένη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, αλλά και στο νοσοκομείο όπως το γυναικείο φύλο και η αυξημένη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Μελλοντική έρευνα με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, λήψη δεδομένων από πολλά κέντρα, προοπτικό σχεδιασμό και διερεύνηση και άλλων περιεγχειρητικών μεταβλητών είναι αναγκαία, ώστε να εξαχθούν ασφαλή και αξιόπιστα συμπεράσματα ως προς την επίδραση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού στις εκβάσεις των καρδιοχειρουργικών ασθενών.","Introduction: Blood and blood products transfusion is a frequent practice among cardiac surgery patients for the perioperative anemia treatment. It is estimated that 50-60% of those needed transfusion for both the tissue oxygenation improvement and the proper management of their bleeding. However, blood and blood products transfusion is a risk factor associated with poor outcomes for cardiac surgery patients with many research studies to document a correlation between this therapeutic intervention and increased perioperative morbidity and mortality levels. Aim: The investigation of blood and blood products transfusion among cardiac surgery patients and its association with poor outcomes, such as patient mortality, morbidity, postoperative length of intensive care unit (ICU) stay and hospital stay. Other research objectives were the association between demographic and other perioperative patient characteristics with the transfusion of blood and blood products. Material and method: A retrospective cohort study of 85 cardiac surgery patients who admitted to the ICU of a general private hospital of Attica region from February to November 2022 was conducted. Data collection took place through medical and nursing records review. A short questionnaire which created by the researcher was used for data collection purposes. The statistical analysis was performed using bivariate and multivariate analysis methods via the Statistical Package for Social Sciences Software 26.0 (SPSS 26.0) for Windows. P-value ≥ 0.05 was considered statistically significant. Results: Sample majority was male subjects (76.5%) and the 49.4% of them were undergone to single coronary artery bypass grafting. Seven patients (8.2%) underwent to surgical re exploration due to postoperative bleeding. Postoperative complications’ incidence was 5.9% and in-hospital mortality rates were just 1.2%. The mean [±standard deviation (SD] sample age was 66.7 (±9.5) years old with mean (±SD) duration of surgical operation and cardio-pulmonary bypass 324.9 (±64.3) and 140.6 (41.3) minutes, respectively. The mean number of red blood cells, fresh frozen plasma (FFP) and platelets units were 3 (±3), 3 (±2.8) and 2.6 (±4.8) units, respectively, during the intraoperative and postoperative period, while the mean (±SD) length of ICU and in-hospital stay were 3 (±2.1) and 9.1 (±3.1) days, respectively. Multivariate analysis revealed that transfusion of an increased number of FFP units was a strong independent risk factor for increased postoperative length of in-hospital stay, associated with 6.4 times greater risk [Odds Ratio (OR) 6.4, 95% Confidence Interval (CI) 11.5-27.3, p=0.013). Female gender (OR 3.8; 95%CI 1.1-13.1; p=0.037 for postoperative length of in-hospital stay and OR 11; 95%CI 2.1-57; p=0.004 for length of ICU stay) and the increased duration of the surgical operation (OR 3.6; 95%CI 1.2-10.6; p=0.022 for postoperative length of in-hospital stay and OR 11.5; 95%CI 2.9-46.1; p=0,001 for length of ICU stay) were the other independent strong predictors of the prolonged postoperative length of ICU and in-hospital stay. Conclusions: Based on the findings of the present study and contrary on the results of the current literature, blood and blood products’ transfusion does not seem to effect cardiac surgery patient outcome, except from increased FFP perioperative administration which strongly associated with increased postoperative length of in-hospital hospitalization. However, we observed other independent predictors of prolonged length of ICU stay, such as the female gender and the increased duration of the surgical procedure. Future research characterized by greater sample size, multi-centre and prospective design and investigation of more perioperative variables is needed aiming to reach to clear and reliable conclusions regarding the effect of transfusions on open-heart operated patients’ outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:3349458","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3349458"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σχέση της μετάγγισης αίματος και των παραγόντων αυτού με την έκβαση των ασθενών μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:04Z"}