{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3350067"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3350067","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Renal functional reserve (RFR) και καρδιαγγειακές παθήσεις","abstract":"Εισαγωγή/ Σκοπός: Οι Λειτουργικές Νεφρικές Εφεδρείες (RFR) αποτελούν σύγχρονο πεδίο επιστημονικών συζητήσεων και ίσως αποτελούν πολύτιμο διαγνωστικό εργαλείο για την έγκαιρη ανίχνευση πιθανής υποκλινικής νεφρικής νόσου. Από τις μέχρι τώρα μελέτες φαίνεται ότι η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) συνδέεται στενά με καρδιαγγειακή νόσο (CVD), ωστόσο τα διαθέσιμα δεδομένα για τη συσχέτιση της πρώιμης νεφρικής δυσλειτουργίας και της CVD είναι σχετικά πενιχρά και ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός που δυνητικά μεσολαβεί σε αυτή τη συσχέτιση είναι ασαφής. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμηθεί ο δείκτης RFR σε ασθενείς με INOCA και διατηρημένη νεφρική λειτουργία [eGFR≥ 60 ml/min/1.73m2 (CKD-EPI) και λεύκωμα ούρων< 400mg/24h]. Υλικό και Μέθοδοι: Στη μελέτη ελέγχθησαν 12 ασθενείς (ηλικίας 53,5±10,3 ετών, 75% γυναίκες) με διάγνωση INOCA και διατηρημένη νεφρική λειτουργία με εκτιμώμενο GFR≥ 60 ml/min/1.73m2 και λευκωματουρία <400mg/24h, που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στη μελέτη. Το 75% έπασχαν από αρτηριακή υπέρταση. Οι ασθενείς που ελάμβαναν φαρμακευτική αγωγή που επηρεάζει τον άξονα ρενίνης- αγγειοτενσίνης- αλδοστερόνης έλαβαν οδηγίες για διακοπή του φαρμάκου, αντικατάστασή του από αναστολέα διαύλων ασβεστίου και προγραμματίσθηκε η διαδικασία μέτρησης των λειτουργικών νεφρικών εφεδρειών (RFR) δύο εβδομάδες μετά την τροποποίηση της αγωγής. Σε όλους τους συμμετέχοντες προσδιορίστηκε το RFR με την ενδογενή κάθαρση κρεατινίνης και χρησιμοποιώντας μαγειρεμένο κρέας ως πρωτεϊνικό φορτίο (1.2gr/kg). Ως φυσιολογικό RFR ορίστηκε η τιμή RFR ≥30ml/min. Επιπλέον, όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε λειτουργική στεφανιαία αγγειογραφία, από την οποία προέκυψαν οι ακόλουθες παράμετροι φυσιολογίας της στεφανιαίας κυκλοφορίας: στεφανιαία εφεδρεία ροής (CFR) και δείκτης μικροαγγειακής αντίστασης (IMR). Σύμφωνα με τις παραμέτρους αυτές, ο πληθυσμός ταξινομήθηκε στους δύο ενδοτύπους της μικροαγγειακής δυσλειτουργίας, τον λειτουργικό (CFR<2,5 και IMR<25) που αποτελείται από 4 ασθενείς και τον δομικό (CFR<2,5 και IMR<25), που αποτελείται από 8 ασθενείς. Τέλος, σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης πραγματοποιήθηκε 24ωρη καταγραφή της αρτηριακής πίεσης. Αποτελέσματα: Η τιμή του RFR για το σύνολο των ασθενών είναι 7,4±6,3 ml/min/1.73m2. Όσον αφορά του δύο ενδοτύπους της MVD, φάνηκε ότι η τιμή του RFR για τους ασθενείς που κατατάχθηκαν στο λειτουργικό ενδότυπο είναι 3,5±2,4 ml/min/1.73m2, ενώ για τους ασθενείς με δομικό ενδότυπο 9,3±6,9 ml/min/1.73m2 (p-value =0,061) . Επιπλέον, δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στο RFR και στους δείκτες IMR και CFR (p =0,347 vs p =0,263). Συνεπώς, φαίνεται ότι όλοι οι ασθενείς της παρούσης μελέτης με επεμβατικά τεκμηριωμένη στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία εμφανίζουν παθολογικές νεφρικές λειτουργικές εφεδρείες (p<0,001), σχέση που παρέμεινε στατιστικά σημαντική μετά από έλεγχο για συγχυτικούς παράγοντες. Επιπλέον, διαφαίνεται η «τάση» οι ασθενείς με λειτουργικό ενδότυπο να εμφανίζουν μικρότερη τιμή RFR συγκριτικά με αυτούς με δομικό ενδότυπο (p =0,061). Από τα δεδομένα της 24ωρης Περιπατητικής Παρακολούθησης Αρτηριακής Πίεσης, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στην περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση και διαστολική αρτηριακή πίεση μεταξύ των δύο ενδοτύπων (p =0,594, p =0,243), όπως επίσης δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση με το RFR (p =0,553, p =0,594). Ωστόσο, η αναλογία των non-dippers (τόσο για την ΣΑΠ όσο και για την ΔΑΠ) είναι σημαντικά υψηλότερη στον λειτουργικό ενδότυπο MVD με RFR <30 mL/min/1,73 m2 (p < 0,05), ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστική συσχέτιση ανάμεσα στο RFR και στον non-dipping φαινότυπο, τόσο για τη ΣΑΠ όσο και για τη ΔΑΠ (p =0,561, p =0,238). Συμπεράσματα: Όλοι οι ασθενείς της παρούσας μελέτης, οι οποίοι πάσχουν από επεμβατικά τεκμηριωμένη στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία, εμφανίζουν παθολογικές λειτουργικές νεφρικές εφεδρείες. Επιπλέον, οι ασθενείς με λειτουργική MVD εμφανίζουν μικρότερη τιμή RFR συγκριτικά με αυτούς με δομική. Το RFR δε σχετίζεται με την αρτηριακή πίεση ούτε με το non-dipping πρότυπο. Δεδομένης της υπόθεσης ότι η εκτίμηση των νεφρικών λειτουργικών εφεδρειών αποτελεί πρώιμο διαγνωστικό δείκτη για ανίχνευση της προδιάθεσης απώλειας νεφρικής λειτουργίας, η έγκαιρη αναγνώριση ασθενών με συγκεκριμένους φαινοτύπους – όπως INOCA και παθολογικό RFR- θα μπορούσε να συμβάλλει στην εξατομίκευση των θεραπευτικών παρεμβάσεων. Επιπλέον, η κατανόηση των πιθανών εμπλεκόμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών θα μπορούσε να αποδειχθεί στο μέλλον χρήσιμη για την καθοδήγηση πιο εξατομικευμένων θεραπειών.","abstract_html":"Εισαγωγή/ Σκοπός: Οι Λειτουργικές Νεφρικές Εφεδρείες (RFR) αποτελούν σύγχρονο πεδίο επιστημονικών συζητήσεων και ίσως αποτελούν πολύτιμο διαγνωστικό εργαλείο για την έγκαιρη ανίχνευση πιθανής υποκλινικής νεφρικής νόσου. Από τις μέχρι τώρα μελέτες φαίνεται ότι η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) συνδέεται στενά με καρδιαγγειακή νόσο (CVD), ωστόσο τα διαθέσιμα δεδομένα για τη συσχέτιση της πρώιμης νεφρικής δυσλειτουργίας και της CVD είναι σχετικά πενιχρά και ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός που δυνητικά μεσολαβεί σε αυτή τη συσχέτιση είναι ασαφής. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμηθεί ο δείκτης RFR σε ασθενείς με INOCA και διατηρημένη νεφρική λειτουργία [eGFR≥ 60 ml/min/1.73m2 (CKD-EPI) και λεύκωμα ούρων&lt; 400mg/24h]. Υλικό και Μέθοδοι: Στη μελέτη ελέγχθησαν 12 ασθενείς (ηλικίας 53,5±10,3 ετών, 75% γυναίκες) με διάγνωση INOCA και διατηρημένη νεφρική λειτουργία με εκτιμώμενο GFR≥ 60 ml/min/1.73m2 και λευκωματουρία &lt;400mg/24h, που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στη μελέτη. Το 75% έπασχαν από αρτηριακή υπέρταση. Οι ασθενείς που ελάμβαναν φαρμακευτική αγωγή που επηρεάζει τον άξονα ρενίνης- αγγειοτενσίνης- αλδοστερόνης έλαβαν οδηγίες για διακοπή του φαρμάκου, αντικατάστασή του από αναστολέα διαύλων ασβεστίου και προγραμματίσθηκε η διαδικασία μέτρησης των λειτουργικών νεφρικών εφεδρειών (RFR) δύο εβδομάδες μετά την τροποποίηση της αγωγής. Σε όλους τους συμμετέχοντες προσδιορίστηκε το RFR με την ενδογενή κάθαρση κρεατινίνης και χρησιμοποιώντας μαγειρεμένο κρέας ως πρωτεϊνικό φορτίο (1.2gr/kg). Ως φυσιολογικό RFR ορίστηκε η τιμή RFR ≥30ml/min. Επιπλέον, όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε λειτουργική στεφανιαία αγγειογραφία, από την οποία προέκυψαν οι ακόλουθες παράμετροι φυσιολογίας της στεφανιαίας κυκλοφορίας: στεφανιαία εφεδρεία ροής (CFR) και δείκτης μικροαγγειακής αντίστασης (IMR). Σύμφωνα με τις παραμέτρους αυτές, ο πληθυσμός ταξινομήθηκε στους δύο ενδοτύπους της μικροαγγειακής δυσλειτουργίας, τον λειτουργικό (CFR&lt;2,5 και IMR&lt;25) που αποτελείται από 4 ασθενείς και τον δομικό (CFR&lt;2,5 και IMR&lt;25), που αποτελείται από 8 ασθενείς. Τέλος, σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης πραγματοποιήθηκε 24ωρη καταγραφή της αρτηριακής πίεσης. Αποτελέσματα: Η τιμή του RFR για το σύνολο των ασθενών είναι 7,4±6,3 ml/min/1.73m2. Όσον αφορά του δύο ενδοτύπους της MVD, φάνηκε ότι η τιμή του RFR για τους ασθενείς που κατατάχθηκαν στο λειτουργικό ενδότυπο είναι 3,5±2,4 ml/min/1.73m2, ενώ για τους ασθενείς με δομικό ενδότυπο 9,3±6,9 ml/min/1.73m2 (p-value =0,061) . Επιπλέον, δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στο RFR και στους δείκτες IMR και CFR (p =0,347 vs p =0,263). Συνεπώς, φαίνεται ότι όλοι οι ασθενείς της παρούσης μελέτης με επεμβατικά τεκμηριωμένη στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία εμφανίζουν παθολογικές νεφρικές λειτουργικές εφεδρείες (p&lt;0,001), σχέση που παρέμεινε στατιστικά σημαντική μετά από έλεγχο για συγχυτικούς παράγοντες. Επιπλέον, διαφαίνεται η «τάση» οι ασθενείς με λειτουργικό ενδότυπο να εμφανίζουν μικρότερη τιμή RFR συγκριτικά με αυτούς με δομικό ενδότυπο (p =0,061). Από τα δεδομένα της 24ωρης Περιπατητικής Παρακολούθησης Αρτηριακής Πίεσης, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στην περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση και διαστολική αρτηριακή πίεση μεταξύ των δύο ενδοτύπων (p =0,594, p =0,243), όπως επίσης δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση με το RFR (p =0,553, p =0,594). Ωστόσο, η αναλογία των non-dippers (τόσο για την ΣΑΠ όσο και για την ΔΑΠ) είναι σημαντικά υψηλότερη στον λειτουργικό ενδότυπο MVD με RFR &lt;30 mL/min/1,73 m2 (p &lt; 0,05), ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστική συσχέτιση ανάμεσα στο RFR και στον non-dipping φαινότυπο, τόσο για τη ΣΑΠ όσο και για τη ΔΑΠ (p =0,561, p =0,238). Συμπεράσματα: Όλοι οι ασθενείς της παρούσας μελέτης, οι οποίοι πάσχουν από επεμβατικά τεκμηριωμένη στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία, εμφανίζουν παθολογικές λειτουργικές νεφρικές εφεδρείες. Επιπλέον, οι ασθενείς με λειτουργική MVD εμφανίζουν μικρότερη τιμή RFR συγκριτικά με αυτούς με δομική. Το RFR δε σχετίζεται με την αρτηριακή πίεση ούτε με το non-dipping πρότυπο. Δεδομένης της υπόθεσης ότι η εκτίμηση των νεφρικών λειτουργικών εφεδρειών αποτελεί πρώιμο διαγνωστικό δείκτη για ανίχνευση της προδιάθεσης απώλειας νεφρικής λειτουργίας, η έγκαιρη αναγνώριση ασθενών με συγκεκριμένους φαινοτύπους – όπως INOCA και παθολογικό RFR- θα μπορούσε να συμβάλλει στην εξατομίκευση των θεραπευτικών παρεμβάσεων. Επιπλέον, η κατανόηση των πιθανών εμπλεκόμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών θα μπορούσε να αποδειχθεί στο μέλλον χρήσιμη για την καθοδήγηση πιο εξατομικευμένων θεραπειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπόρα Μαργαρίτα","Bora Margarita"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3350067"],"render_values":[{"text":"uoadl:3350067","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3350067","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3350067","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3350067","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπόρα Μαργαρίτα","Bora Margarita"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3350067","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3350067"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή/ Σκοπός: Οι Λειτουργικές Νεφρικές Εφεδρείες (RFR) αποτελούν σύγχρονο πεδίο επιστημονικών συζητήσεων και ίσως αποτελούν πολύτιμο διαγνωστικό εργαλείο για την έγκαιρη ανίχνευση πιθανής υποκλινικής νεφρικής νόσου. Από τις μέχρι τώρα μελέτες φαίνεται ότι η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) συνδέεται στενά με καρδιαγγειακή νόσο (CVD), ωστόσο τα διαθέσιμα δεδομένα για τη συσχέτιση της πρώιμης νεφρικής δυσλειτουργίας και της CVD είναι σχετικά πενιχρά και ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός που δυνητικά μεσολαβεί σε αυτή τη συσχέτιση είναι ασαφής. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμηθεί ο δείκτης RFR σε ασθενείς με INOCA και διατηρημένη νεφρική λειτουργία [eGFR≥ 60 ml/min/1.73m2 (CKD-EPI) και λεύκωμα ούρων< 400mg/24h]. Υλικό και Μέθοδοι: Στη μελέτη ελέγχθησαν 12 ασθενείς (ηλικίας 53,5±10,3 ετών, 75% γυναίκες) με διάγνωση INOCA και διατηρημένη νεφρική λειτουργία με εκτιμώμενο GFR≥ 60 ml/min/1.73m2 και λευκωματουρία <400mg/24h, που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στη μελέτη. Το 75% έπασχαν από αρτηριακή υπέρταση. Οι ασθενείς που ελάμβαναν φαρμακευτική αγωγή που επηρεάζει τον άξονα ρενίνης- αγγειοτενσίνης- αλδοστερόνης έλαβαν οδηγίες για διακοπή του φαρμάκου, αντικατάστασή του από αναστολέα διαύλων ασβεστίου και προγραμματίσθηκε η διαδικασία μέτρησης των λειτουργικών νεφρικών εφεδρειών (RFR) δύο εβδομάδες μετά την τροποποίηση της αγωγής. Σε όλους τους συμμετέχοντες προσδιορίστηκε το RFR με την ενδογενή κάθαρση κρεατινίνης και χρησιμοποιώντας μαγειρεμένο κρέας ως πρωτεϊνικό φορτίο (1.2gr/kg). Ως φυσιολογικό RFR ορίστηκε η τιμή RFR ≥30ml/min. Επιπλέον, όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε λειτουργική στεφανιαία αγγειογραφία, από την οποία προέκυψαν οι ακόλουθες παράμετροι φυσιολογίας της στεφανιαίας κυκλοφορίας: στεφανιαία εφεδρεία ροής (CFR) και δείκτης μικροαγγειακής αντίστασης (IMR). Σύμφωνα με τις παραμέτρους αυτές, ο πληθυσμός ταξινομήθηκε στους δύο ενδοτύπους της μικροαγγειακής δυσλειτουργίας, τον λειτουργικό (CFR<2,5 και IMR<25) που αποτελείται από 4 ασθενείς και τον δομικό (CFR<2,5 και IMR<25), που αποτελείται από 8 ασθενείς. Τέλος, σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης πραγματοποιήθηκε 24ωρη καταγραφή της αρτηριακής πίεσης. Αποτελέσματα: Η τιμή του RFR για το σύνολο των ασθενών είναι 7,4±6,3 ml/min/1.73m2. Όσον αφορά του δύο ενδοτύπους της MVD, φάνηκε ότι η τιμή του RFR για τους ασθενείς που κατατάχθηκαν στο λειτουργικό ενδότυπο είναι 3,5±2,4 ml/min/1.73m2, ενώ για τους ασθενείς με δομικό ενδότυπο 9,3±6,9 ml/min/1.73m2 (p-value =0,061) . Επιπλέον, δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στο RFR και στους δείκτες IMR και CFR (p =0,347 vs p =0,263). Συνεπώς, φαίνεται ότι όλοι οι ασθενείς της παρούσης μελέτης με επεμβατικά τεκμηριωμένη στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία εμφανίζουν παθολογικές νεφρικές λειτουργικές εφεδρείες (p<0,001), σχέση που παρέμεινε στατιστικά σημαντική μετά από έλεγχο για συγχυτικούς παράγοντες. Επιπλέον, διαφαίνεται η «τάση» οι ασθενείς με λειτουργικό ενδότυπο να εμφανίζουν μικρότερη τιμή RFR συγκριτικά με αυτούς με δομικό ενδότυπο (p =0,061). Από τα δεδομένα της 24ωρης Περιπατητικής Παρακολούθησης Αρτηριακής Πίεσης, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στην περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση και διαστολική αρτηριακή πίεση μεταξύ των δύο ενδοτύπων (p =0,594, p =0,243), όπως επίσης δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση με το RFR (p =0,553, p =0,594). Ωστόσο, η αναλογία των non-dippers (τόσο για την ΣΑΠ όσο και για την ΔΑΠ) είναι σημαντικά υψηλότερη στον λειτουργικό ενδότυπο MVD με RFR <30 mL/min/1,73 m2 (p < 0,05), ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστική συσχέτιση ανάμεσα στο RFR και στον non-dipping φαινότυπο, τόσο για τη ΣΑΠ όσο και για τη ΔΑΠ (p =0,561, p =0,238). Συμπεράσματα: Όλοι οι ασθενείς της παρούσας μελέτης, οι οποίοι πάσχουν από επεμβατικά τεκμηριωμένη στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία, εμφανίζουν παθολογικές λειτουργικές νεφρικές εφεδρείες. Επιπλέον, οι ασθενείς με λειτουργική MVD εμφανίζουν μικρότερη τιμή RFR συγκριτικά με αυτούς με δομική. Το RFR δε σχετίζεται με την αρτηριακή πίεση ούτε με το non-dipping πρότυπο. Δεδομένης της υπόθεσης ότι η εκτίμηση των νεφρικών λειτουργικών εφεδρειών αποτελεί πρώιμο διαγνωστικό δείκτη για ανίχνευση της προδιάθεσης απώλειας νεφρικής λειτουργίας, η έγκαιρη αναγνώριση ασθενών με συγκεκριμένους φαινοτύπους – όπως INOCA και παθολογικό RFR- θα μπορούσε να συμβάλλει στην εξατομίκευση των θεραπευτικών παρεμβάσεων. Επιπλέον, η κατανόηση των πιθανών εμπλεκόμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών θα μπορούσε να αποδειχθεί στο μέλλον χρήσιμη για την καθοδήγηση πιο εξατομικευμένων θεραπειών.","Introduction/ Purpose: Renal Functional Reserve (RFR) is a modern field of scientific debate and may be a valuable diagnostic tool for the early detection of possible subclinical renal disease. From the studies to date, it appears that chronic kidney disease (CKD) is closely related to cardiovascular disease (CVD), however, the available data on the association of early renal dysfunction and CVD are relatively sparse, and the pathophysiological mechanism potentially mediating this correlation is unclear. The aim of the present study was to evaluate the RFR index in patients with INOCA and preserved renal function [eGFR≥ 60 ml/min/1.73m2 (CKD-EPI) and urinary albumin< 400mg/24h]. Material and Methods: The study examined 12 patients (age 53.5±10.3 years, 75% women) with a diagnosis of INOCA and preserved renal function with estimated GFR≥ 60 ml/min/1.73m2 and albuminuria <400mg/24h, who met the study inclusion criteria. 75% suffered from arterial hypertension. Patients receiving medication affecting the renin-angiotensin-aldosterone axis were instructed to stop the medication, switch to a calcium channel blocker, and were scheduled to have their functional renal reserves (RFR) measured two weeks after the medication change. In all participants RFR was determined by endogenous creatinine clearance and using cooked meat as a protein load (1.2gr/kg). A normal RFR was defined as an RFR value ≥30ml/min. In addition, all patients underwent functional coronary angiography, from which the following parameters of coronary physiology were derived: coronary flow reserve (CFR) and index of microvascular resistance (IMR). According to these parameters, the population was classified into the two endotypes of microvascular dysfunction, functional (CFR<2.5 and IMR<25) consisting of 4 patients and structural (CFR<2.5 and IMR<25), which consists of 8 patients. Finally, a 24-hour recording of blood pressure was performed in the entire study population. Results: The RFR value for all patients is 7.4±6.3 ml/min/1.73m2. Regarding the two endotypes of MVD, it was seen that the value of RFR for patients classified as functional endotype is 3.5±2.4 ml/min/1.73m2, while for patients with structural endotype 9.3±6, 9 ml/min/1.73m2 (p-value =0.061). Furthermore, no statistically significant relationship emerged between RFR and IMR and CFR indices (p =0.347 vs p =0.263). Therefore, it appears that all patients in the present study with invasively documented coronary microvascular dysfunction exhibited abnormal renal functional reserves (p<0.001), a relationship that remained statistically significant after controlling for confounding factors. In addition, there is a \"trend\" for patients with a functional endotype to show a lower RFR value compared to those with a structural endotype (p =0.061). From the 24-hour Ambulatory Blood Pressure Monitoring data, there were no significant differences in ambulatory systolic blood pressure and diastolic blood pressure between the two endotypes (p =0.594, p =0.243), as well as no statistically significant relationship with RFR (p = 0.553, p =0.594). However, the proportion of non-dippers (for both SBP and DBP) is significantly higher in functional MVD endotype with RFR <30 mL/min/1.73 m2 (p < 0.05), while no statistical significance was observed correlation between RFR and non-dipping phenotype, both for SBP and DBP (p =0.561, p =0.238). Conclusions: All patients in the present study, who suffer from invasively documented coronary microvascular dysfunction, show abnormal functional renal reserves. In addition, patients with functional MVD show a lower RFR value compared to those with structural MVD. RFR is not related to blood pressure or the non-dipping pattern. Given the hypothesis that the assessment of renal functional reserve is an early diagnostic indicator for detecting the predisposition to renal function loss, the early identification of patients with specific phenotypes - such as INOCA and pathological RFR - could contribute to the individualization of therapeutic interventions. Furthermore, understanding the possible pathophysiological mechanisms involved could prove useful in the future to guide more personalized treatments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Renal functional reserve (RFR) και καρδιαγγειακές παθήσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπόρα Μαργαρίτα","Bora Margarita"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή/ Σκοπός: Οι Λειτουργικές Νεφρικές Εφεδρείες (RFR) αποτελούν σύγχρονο πεδίο επιστημονικών συζητήσεων και ίσως αποτελούν πολύτιμο διαγνωστικό εργαλείο για την έγκαιρη ανίχνευση πιθανής υποκλινικής νεφρικής νόσου. Από τις μέχρι τώρα μελέτες φαίνεται ότι η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) συνδέεται στενά με καρδιαγγειακή νόσο (CVD), ωστόσο τα διαθέσιμα δεδομένα για τη συσχέτιση της πρώιμης νεφρικής δυσλειτουργίας και της CVD είναι σχετικά πενιχρά και ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός που δυνητικά μεσολαβεί σε αυτή τη συσχέτιση είναι ασαφής. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμηθεί ο δείκτης RFR σε ασθενείς με INOCA και διατηρημένη νεφρική λειτουργία [eGFR≥ 60 ml/min/1.73m2 (CKD-EPI) και λεύκωμα ούρων< 400mg/24h]. Υλικό και Μέθοδοι: Στη μελέτη ελέγχθησαν 12 ασθενείς (ηλικίας 53,5±10,3 ετών, 75% γυναίκες) με διάγνωση INOCA και διατηρημένη νεφρική λειτουργία με εκτιμώμενο GFR≥ 60 ml/min/1.73m2 και λευκωματουρία <400mg/24h, που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στη μελέτη. Το 75% έπασχαν από αρτηριακή υπέρταση. Οι ασθενείς που ελάμβαναν φαρμακευτική αγωγή που επηρεάζει τον άξονα ρενίνης- αγγειοτενσίνης- αλδοστερόνης έλαβαν οδηγίες για διακοπή του φαρμάκου, αντικατάστασή του από αναστολέα διαύλων ασβεστίου και προγραμματίσθηκε η διαδικασία μέτρησης των λειτουργικών νεφρικών εφεδρειών (RFR) δύο εβδομάδες μετά την τροποποίηση της αγωγής. Σε όλους τους συμμετέχοντες προσδιορίστηκε το RFR με την ενδογενή κάθαρση κρεατινίνης και χρησιμοποιώντας μαγειρεμένο κρέας ως πρωτεϊνικό φορτίο (1.2gr/kg). Ως φυσιολογικό RFR ορίστηκε η τιμή RFR ≥30ml/min. Επιπλέον, όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε λειτουργική στεφανιαία αγγειογραφία, από την οποία προέκυψαν οι ακόλουθες παράμετροι φυσιολογίας της στεφανιαίας κυκλοφορίας: στεφανιαία εφεδρεία ροής (CFR) και δείκτης μικροαγγειακής αντίστασης (IMR). Σύμφωνα με τις παραμέτρους αυτές, ο πληθυσμός ταξινομήθηκε στους δύο ενδοτύπους της μικροαγγειακής δυσλειτουργίας, τον λειτουργικό (CFR<2,5 και IMR<25) που αποτελείται από 4 ασθενείς και τον δομικό (CFR<2,5 και IMR<25), που αποτελείται από 8 ασθενείς. Τέλος, σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης πραγματοποιήθηκε 24ωρη καταγραφή της αρτηριακής πίεσης. Αποτελέσματα: Η τιμή του RFR για το σύνολο των ασθενών είναι 7,4±6,3 ml/min/1.73m2. Όσον αφορά του δύο ενδοτύπους της MVD, φάνηκε ότι η τιμή του RFR για τους ασθενείς που κατατάχθηκαν στο λειτουργικό ενδότυπο είναι 3,5±2,4 ml/min/1.73m2, ενώ για τους ασθενείς με δομικό ενδότυπο 9,3±6,9 ml/min/1.73m2 (p-value =0,061) . Επιπλέον, δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στο RFR και στους δείκτες IMR και CFR (p =0,347 vs p =0,263). Συνεπώς, φαίνεται ότι όλοι οι ασθενείς της παρούσης μελέτης με επεμβατικά τεκμηριωμένη στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία εμφανίζουν παθολογικές νεφρικές λειτουργικές εφεδρείες (p<0,001), σχέση που παρέμεινε στατιστικά σημαντική μετά από έλεγχο για συγχυτικούς παράγοντες. Επιπλέον, διαφαίνεται η «τάση» οι ασθενείς με λειτουργικό ενδότυπο να εμφανίζουν μικρότερη τιμή RFR συγκριτικά με αυτούς με δομικό ενδότυπο (p =0,061). Από τα δεδομένα της 24ωρης Περιπατητικής Παρακολούθησης Αρτηριακής Πίεσης, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στην περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση και διαστολική αρτηριακή πίεση μεταξύ των δύο ενδοτύπων (p =0,594, p =0,243), όπως επίσης δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση με το RFR (p =0,553, p =0,594). Ωστόσο, η αναλογία των non-dippers (τόσο για την ΣΑΠ όσο και για την ΔΑΠ) είναι σημαντικά υψηλότερη στον λειτουργικό ενδότυπο MVD με RFR <30 mL/min/1,73 m2 (p < 0,05), ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστική συσχέτιση ανάμεσα στο RFR και στον non-dipping φαινότυπο, τόσο για τη ΣΑΠ όσο και για τη ΔΑΠ (p =0,561, p =0,238). Συμπεράσματα: Όλοι οι ασθενείς της παρούσας μελέτης, οι οποίοι πάσχουν από επεμβατικά τεκμηριωμένη στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία, εμφανίζουν παθολογικές λειτουργικές νεφρικές εφεδρείες. Επιπλέον, οι ασθενείς με λειτουργική MVD εμφανίζουν μικρότερη τιμή RFR συγκριτικά με αυτούς με δομική. Το RFR δε σχετίζεται με την αρτηριακή πίεση ούτε με το non-dipping πρότυπο. Δεδομένης της υπόθεσης ότι η εκτίμηση των νεφρικών λειτουργικών εφεδρειών αποτελεί πρώιμο διαγνωστικό δείκτη για ανίχνευση της προδιάθεσης απώλειας νεφρικής λειτουργίας, η έγκαιρη αναγνώριση ασθενών με συγκεκριμένους φαινοτύπους – όπως INOCA και παθολογικό RFR- θα μπορούσε να συμβάλλει στην εξατομίκευση των θεραπευτικών παρεμβάσεων. Επιπλέον, η κατανόηση των πιθανών εμπλεκόμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών θα μπορούσε να αποδειχθεί στο μέλλον χρήσιμη για την καθοδήγηση πιο εξατομικευμένων θεραπειών.","Introduction/ Purpose: Renal Functional Reserve (RFR) is a modern field of scientific debate and may be a valuable diagnostic tool for the early detection of possible subclinical renal disease. From the studies to date, it appears that chronic kidney disease (CKD) is closely related to cardiovascular disease (CVD), however, the available data on the association of early renal dysfunction and CVD are relatively sparse, and the pathophysiological mechanism potentially mediating this correlation is unclear. The aim of the present study was to evaluate the RFR index in patients with INOCA and preserved renal function [eGFR≥ 60 ml/min/1.73m2 (CKD-EPI) and urinary albumin< 400mg/24h]. Material and Methods: The study examined 12 patients (age 53.5±10.3 years, 75% women) with a diagnosis of INOCA and preserved renal function with estimated GFR≥ 60 ml/min/1.73m2 and albuminuria <400mg/24h, who met the study inclusion criteria. 75% suffered from arterial hypertension. Patients receiving medication affecting the renin-angiotensin-aldosterone axis were instructed to stop the medication, switch to a calcium channel blocker, and were scheduled to have their functional renal reserves (RFR) measured two weeks after the medication change. In all participants RFR was determined by endogenous creatinine clearance and using cooked meat as a protein load (1.2gr/kg). A normal RFR was defined as an RFR value ≥30ml/min. In addition, all patients underwent functional coronary angiography, from which the following parameters of coronary physiology were derived: coronary flow reserve (CFR) and index of microvascular resistance (IMR). According to these parameters, the population was classified into the two endotypes of microvascular dysfunction, functional (CFR<2.5 and IMR<25) consisting of 4 patients and structural (CFR<2.5 and IMR<25), which consists of 8 patients. Finally, a 24-hour recording of blood pressure was performed in the entire study population. Results: The RFR value for all patients is 7.4±6.3 ml/min/1.73m2. Regarding the two endotypes of MVD, it was seen that the value of RFR for patients classified as functional endotype is 3.5±2.4 ml/min/1.73m2, while for patients with structural endotype 9.3±6, 9 ml/min/1.73m2 (p-value =0.061). Furthermore, no statistically significant relationship emerged between RFR and IMR and CFR indices (p =0.347 vs p =0.263). Therefore, it appears that all patients in the present study with invasively documented coronary microvascular dysfunction exhibited abnormal renal functional reserves (p<0.001), a relationship that remained statistically significant after controlling for confounding factors. In addition, there is a \"trend\" for patients with a functional endotype to show a lower RFR value compared to those with a structural endotype (p =0.061). From the 24-hour Ambulatory Blood Pressure Monitoring data, there were no significant differences in ambulatory systolic blood pressure and diastolic blood pressure between the two endotypes (p =0.594, p =0.243), as well as no statistically significant relationship with RFR (p = 0.553, p =0.594). However, the proportion of non-dippers (for both SBP and DBP) is significantly higher in functional MVD endotype with RFR <30 mL/min/1.73 m2 (p < 0.05), while no statistical significance was observed correlation between RFR and non-dipping phenotype, both for SBP and DBP (p =0.561, p =0.238). Conclusions: All patients in the present study, who suffer from invasively documented coronary microvascular dysfunction, show abnormal functional renal reserves. In addition, patients with functional MVD show a lower RFR value compared to those with structural MVD. RFR is not related to blood pressure or the non-dipping pattern. Given the hypothesis that the assessment of renal functional reserve is an early diagnostic indicator for detecting the predisposition to renal function loss, the early identification of patients with specific phenotypes - such as INOCA and pathological RFR - could contribute to the individualization of therapeutic interventions. Furthermore, understanding the possible pathophysiological mechanisms involved could prove useful in the future to guide more personalized treatments."],"dc:identifier":["uoadl:3350067","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3350067"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Renal functional reserve (RFR) και καρδιαγγειακές παθήσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:06Z"}