{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3351989"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3351989","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Infections of tumor prostheses: an updated review","abstract":"Η εκτεταμένη ιστική εκτομή και η ανοσοκαταστολή των ασθενών ως αποτέλεσμα της επικουρικής θεραπείας καθώς και η νεοπλασματική ασθένεια είναι δύο παράγοντες που συμβάλλουν στην αυξημένη συχνότητα μόλυνσης μετά την εμφύτευση ογκολογικών προθέσεων. Το 70% αυτών των λοιμώξεων ξεκινούν κατά τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση, με την πλειοψηφία να αναπτύσσεται μέσα στα πρώτα 2 χρόνια. Το φορτίο των παθογόνων μικροοργανισμών που αφορούν τις περιπροθετικές λοιμώξεις των ογκολογικών προθέσεων είναι μέτριο, αλλά η παθογένειά τους περιλαμβάνει το σχηματισμό βιομεμβρανών στις επιφάνειες των εμφυτευμάτων, οι οποίες αποτελούνται από εξωκυττάρια ουσία και περιέχουν βακτήρια που βρίσκονται σε υποτονική ή αδρανοποιημένη φάση ανάπτυξης. Τα είδη σταφυλόκοκκου ευθύνονται για τις μισές περίπου από αυτές τις λοιμώξεις, ακολουθούμενα από τα είδη Streptococcus, τα είδη Enterococcus και τα είδη Enterobacteriaceae. Σε ποσοστό έως και 25% των περιπτώσεων, μπορεί να απομονωθούν πολλαπλά παθογόνα, με τον αρνητικό σε κοαγκουλάση σταφυλόκοκκο και τον στρεπτόκοκκο ομάδας D να είναι το πιο κοινό ζεύγος. Αν και η ταχεία διάγνωση είναι δύσκολη λόγω των πολυποίκιλων κλινικών συμπτωμάτων και της απουσίας ακριβών προεγχειρητικών και διεγχειρητικών διαγνωστικών εξετάσεων, η έγκαιρη αναγνώριση και η κατάλληλη φροντίδα είναι ζωτικής σημασίας για την πλήρη θεραπεία αυτών των δύσκολων λοιμώξεων. Η βάση για την αποτελεσματική εξάλειψη αυτών των λοιμώξεων είναι η χειρουργική θεραπεία με χειρουργική αναθεώρησης ενός ή δύο σταδίων. Οι τομείς που παρουσίαζαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον υπήρξαν οι πρόσφατες εξελίξεις στις εργαστηριακές διαγνώσεις και η δημιουργία προθέσεων ανθεκτικών στο βιοφίλμ τα τελευταία χρόνια, καθώς η έρευνα επικεντρώνεται πλέον στα προληπτικά μέτρα.","abstract_html":"Η εκτεταμένη ιστική εκτομή και η ανοσοκαταστολή των ασθενών ως αποτέλεσμα της επικουρικής θεραπείας καθώς και η νεοπλασματική ασθένεια είναι δύο παράγοντες που συμβάλλουν στην αυξημένη συχνότητα μόλυνσης μετά την εμφύτευση ογκολογικών προθέσεων. Το 70% αυτών των λοιμώξεων ξεκινούν κατά τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση, με την πλειοψηφία να αναπτύσσεται μέσα στα πρώτα 2 χρόνια. Το φορτίο των παθογόνων μικροοργανισμών που αφορούν τις περιπροθετικές λοιμώξεις των ογκολογικών προθέσεων είναι μέτριο, αλλά η παθογένειά τους περιλαμβάνει το σχηματισμό βιομεμβρανών στις επιφάνειες των εμφυτευμάτων, οι οποίες αποτελούνται από εξωκυττάρια ουσία και περιέχουν βακτήρια που βρίσκονται σε υποτονική ή αδρανοποιημένη φάση ανάπτυξης. Τα είδη σταφυλόκοκκου ευθύνονται για τις μισές περίπου από αυτές τις λοιμώξεις, ακολουθούμενα από τα είδη Streptococcus, τα είδη Enterococcus και τα είδη Enterobacteriaceae. Σε ποσοστό έως και 25% των περιπτώσεων, μπορεί να απομονωθούν πολλαπλά παθογόνα, με τον αρνητικό σε κοαγκουλάση σταφυλόκοκκο και τον στρεπτόκοκκο ομάδας D να είναι το πιο κοινό ζεύγος. Αν και η ταχεία διάγνωση είναι δύσκολη λόγω των πολυποίκιλων κλινικών συμπτωμάτων και της απουσίας ακριβών προεγχειρητικών και διεγχειρητικών διαγνωστικών εξετάσεων, η έγκαιρη αναγνώριση και η κατάλληλη φροντίδα είναι ζωτικής σημασίας για την πλήρη θεραπεία αυτών των δύσκολων λοιμώξεων. Η βάση για την αποτελεσματική εξάλειψη αυτών των λοιμώξεων είναι η χειρουργική θεραπεία με χειρουργική αναθεώρησης ενός ή δύο σταδίων. Οι τομείς που παρουσίαζαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον υπήρξαν οι πρόσφατες εξελίξεις στις εργαστηριακές διαγνώσεις και η δημιουργία προθέσεων ανθεκτικών στο βιοφίλμ τα τελευταία χρόνια, καθώς η έρευνα επικεντρώνεται πλέον στα προληπτικά μέτρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλτσιτζίογλου Παύλος","Altsitzioglou Pavlos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3351989"],"render_values":[{"text":"uoadl:3351989","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3351989","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3351989","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3351989","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλτσιτζίογλου Παύλος","Altsitzioglou Pavlos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3351989","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3351989"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εκτεταμένη ιστική εκτομή και η ανοσοκαταστολή των ασθενών ως αποτέλεσμα της επικουρικής θεραπείας καθώς και η νεοπλασματική ασθένεια είναι δύο παράγοντες που συμβάλλουν στην αυξημένη συχνότητα μόλυνσης μετά την εμφύτευση ογκολογικών προθέσεων. Το 70% αυτών των λοιμώξεων ξεκινούν κατά τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση, με την πλειοψηφία να αναπτύσσεται μέσα στα πρώτα 2 χρόνια. Το φορτίο των παθογόνων μικροοργανισμών που αφορούν τις περιπροθετικές λοιμώξεις των ογκολογικών προθέσεων είναι μέτριο, αλλά η παθογένειά τους περιλαμβάνει το σχηματισμό βιομεμβρανών στις επιφάνειες των εμφυτευμάτων, οι οποίες αποτελούνται από εξωκυττάρια ουσία και περιέχουν βακτήρια που βρίσκονται σε υποτονική ή αδρανοποιημένη φάση ανάπτυξης. Τα είδη σταφυλόκοκκου ευθύνονται για τις μισές περίπου από αυτές τις λοιμώξεις, ακολουθούμενα από τα είδη Streptococcus, τα είδη Enterococcus και τα είδη Enterobacteriaceae. Σε ποσοστό έως και 25% των περιπτώσεων, μπορεί να απομονωθούν πολλαπλά παθογόνα, με τον αρνητικό σε κοαγκουλάση σταφυλόκοκκο και τον στρεπτόκοκκο ομάδας D να είναι το πιο κοινό ζεύγος. Αν και η ταχεία διάγνωση είναι δύσκολη λόγω των πολυποίκιλων κλινικών συμπτωμάτων και της απουσίας ακριβών προεγχειρητικών και διεγχειρητικών διαγνωστικών εξετάσεων, η έγκαιρη αναγνώριση και η κατάλληλη φροντίδα είναι ζωτικής σημασίας για την πλήρη θεραπεία αυτών των δύσκολων λοιμώξεων. Η βάση για την αποτελεσματική εξάλειψη αυτών των λοιμώξεων είναι η χειρουργική θεραπεία με χειρουργική αναθεώρησης ενός ή δύο σταδίων. Οι τομείς που παρουσίαζαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον υπήρξαν οι πρόσφατες εξελίξεις στις εργαστηριακές διαγνώσεις και η δημιουργία προθέσεων ανθεκτικών στο βιοφίλμ τα τελευταία χρόνια, καθώς η έρευνα επικεντρώνεται πλέον στα προληπτικά μέτρα.","The extensive tissue dissection and the patients' immunosuppression as a result of the adjuvant treatment and the neoplastic illness are two factors that contribute to the increased infection incidence after the implantation of tumor prosthetics. 70% of these infections start during the first year after surgery, with the majority developing within the first 2 years. The pathogen load of tumor prosthesis' periprosthetic infections is modest, but their pathogenesis includes the formation of biofilms on implant surfaces, which are made of extracellular matrix and contain bacteria that are in a sluggish or dormant growth phase. Staphylococcus species account for about half of these infections, followed by Streptococcus species, Enterococcus species, and Enterobacteriaceae species. In up to 25% of cases, multiple pathogens may be isolated, with Coagulase-Negative Staphylococcus and Group-D Streptococcus being the most common pair. Although rapid diagnosis is difficult owing to the very variable clinical symptoms and absence of precise preoperative and intraoperative diagnostic tests, early identification and appropriate care are crucial for the full cure of these difficult infections. The basis for the effective elimination of these infections is surgical therapy with one- or two-stage revision surgery. The areas of most interest have been the recent developments in laboratory diagnoses and the creation of prostheses resistant to biofilm in recent years, since research is now concentrated on preventative measures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Infections of tumor prostheses: an updated review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλτσιτζίογλου Παύλος","Altsitzioglou Pavlos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η εκτεταμένη ιστική εκτομή και η ανοσοκαταστολή των ασθενών ως αποτέλεσμα της επικουρικής θεραπείας καθώς και η νεοπλασματική ασθένεια είναι δύο παράγοντες που συμβάλλουν στην αυξημένη συχνότητα μόλυνσης μετά την εμφύτευση ογκολογικών προθέσεων. Το 70% αυτών των λοιμώξεων ξεκινούν κατά τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση, με την πλειοψηφία να αναπτύσσεται μέσα στα πρώτα 2 χρόνια. Το φορτίο των παθογόνων μικροοργανισμών που αφορούν τις περιπροθετικές λοιμώξεις των ογκολογικών προθέσεων είναι μέτριο, αλλά η παθογένειά τους περιλαμβάνει το σχηματισμό βιομεμβρανών στις επιφάνειες των εμφυτευμάτων, οι οποίες αποτελούνται από εξωκυττάρια ουσία και περιέχουν βακτήρια που βρίσκονται σε υποτονική ή αδρανοποιημένη φάση ανάπτυξης. Τα είδη σταφυλόκοκκου ευθύνονται για τις μισές περίπου από αυτές τις λοιμώξεις, ακολουθούμενα από τα είδη Streptococcus, τα είδη Enterococcus και τα είδη Enterobacteriaceae. Σε ποσοστό έως και 25% των περιπτώσεων, μπορεί να απομονωθούν πολλαπλά παθογόνα, με τον αρνητικό σε κοαγκουλάση σταφυλόκοκκο και τον στρεπτόκοκκο ομάδας D να είναι το πιο κοινό ζεύγος. Αν και η ταχεία διάγνωση είναι δύσκολη λόγω των πολυποίκιλων κλινικών συμπτωμάτων και της απουσίας ακριβών προεγχειρητικών και διεγχειρητικών διαγνωστικών εξετάσεων, η έγκαιρη αναγνώριση και η κατάλληλη φροντίδα είναι ζωτικής σημασίας για την πλήρη θεραπεία αυτών των δύσκολων λοιμώξεων. Η βάση για την αποτελεσματική εξάλειψη αυτών των λοιμώξεων είναι η χειρουργική θεραπεία με χειρουργική αναθεώρησης ενός ή δύο σταδίων. Οι τομείς που παρουσίαζαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον υπήρξαν οι πρόσφατες εξελίξεις στις εργαστηριακές διαγνώσεις και η δημιουργία προθέσεων ανθεκτικών στο βιοφίλμ τα τελευταία χρόνια, καθώς η έρευνα επικεντρώνεται πλέον στα προληπτικά μέτρα.","The extensive tissue dissection and the patients' immunosuppression as a result of the adjuvant treatment and the neoplastic illness are two factors that contribute to the increased infection incidence after the implantation of tumor prosthetics. 70% of these infections start during the first year after surgery, with the majority developing within the first 2 years. The pathogen load of tumor prosthesis' periprosthetic infections is modest, but their pathogenesis includes the formation of biofilms on implant surfaces, which are made of extracellular matrix and contain bacteria that are in a sluggish or dormant growth phase. Staphylococcus species account for about half of these infections, followed by Streptococcus species, Enterococcus species, and Enterobacteriaceae species. In up to 25% of cases, multiple pathogens may be isolated, with Coagulase-Negative Staphylococcus and Group-D Streptococcus being the most common pair. Although rapid diagnosis is difficult owing to the very variable clinical symptoms and absence of precise preoperative and intraoperative diagnostic tests, early identification and appropriate care are crucial for the full cure of these difficult infections. The basis for the effective elimination of these infections is surgical therapy with one- or two-stage revision surgery. The areas of most interest have been the recent developments in laboratory diagnoses and the creation of prostheses resistant to biofilm in recent years, since research is now concentrated on preventative measures."],"dc:identifier":["uoadl:3351989","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3351989"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Infections of tumor prostheses: an updated review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:08Z"}