{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3352108"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3352108","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μέτρηση Χολίνης και Φωσφατιδυλοχολίνης στο πλάσμα ασθενών με νόσο Hashimoto","abstract":"Η θυροειδίτιδα Hashimoto (HT) αποτελεί τη νόσο με τη μεγαλύτερη συχνότητα ανάμεσα στις παθολογικές καταστάσεις του θυροειδούς αδένα. Είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από λεμφοκυτταρική διήθηση του θυροειδούς και εκδηλώνεται κυρίως με διάχυτη, ανώδυνη διόγκωση του παρεγχύματος του αδένα στα αρχικά στάδια. Εμφανίζει υψηλά ποσοστά νοσηρότητας παγκοσμίως και συχνά, οδηγεί σε υποθυροειδισμό, ο οποίος συνοδεύεται από ατροφία και ίνωση του αδένα. Ως τώρα, έχουν διαλευκανθεί αρκετά σημεία τα οποία σχετίζονται με την παθογένεση της νόσου, χωρίς να έχει εξακριβωθεί το κυρίαρχο παθοφυσιολογικό μονοπάτι της. Σύμφωνα με τον προτεινόμενο μηχανισμό, η επίδραση ορισμένων περιβαλλοντικών παράγοντων αλλά και μοριακών μηχανισμών σε άτομα με γενετική προδιάθεση, πυροδοτεί την έναρξη της αυτοάνοσης απάντησης. Η χολίνη αποτελεί μία τεταρτοταγή αμίνη ζωτικής σημασίας για την ομαλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Έχει καταγραφεί ως απαραίτητο θρεπτικό στοιχείο, το οποίο προσλαμβάνεται κυρίως διατροφικά ή βιοσυντίθεται στο ήπαρ, ως φωσφατιδυλοχλίνη, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται σε χολίνη. Η χολίνη και τα μεταβολικά της παράγωγα, υποστηρίζουν την ακεραιότητα της πλασματικής μεμβράνης (φωσφατιδυλοχολίνη, σφιγγομυελίνη), τη νευροδιαβίβαση (ακετυλοχολίνη), παρέχουν τις ευκίνητες μεθυλομάδες τους σε ποικίλες μεταβολικές αντιδράσεις (βεταϊνη), ενώ συντελούν και στη μεταγωγή σημάτων μεταξύ των κυττάρων (παράγοντας ενεργοποίησης αιμοπεταλίων). Μειωμένα αποθέματα χολίνης στον οργανισμό, έχουν συσχετιστεί με αναπτυξιακές και γνωσιακές διαταραχές, διαταραχές στο καρδιαγγειακό σύστημα και στην ηπατική λειτουργία. Βιβλιογραφικά, η ανεπάρκεια χολίνης έχει τεκμηριωθεί καλύτερα στην κύηση και τη γαλουχία (φυσιολογικές καταστάσεις) αλλά στον αλκοολισμό και την υποθρεψία (παθολογικές καταστάσεις). Μία από τις δευτερεύουσες οδούς βιομετατροπής της χολίνης υπό την επίδραση της βακτηριακής μικροχλωρίδας, καταλήγει στη βιοσύνθεση τριμεθυλαμίνης (ΤΜΑ). Είναι γνωστό πως, η εντερική μικροχλωρίδα συμμετέχει στη διατήρηση της ακεραιότητας του ανοσοποιητικού συστήματος και κατ’ επέκταση οποιαδήποτε δυσβιωτική σχέση μεταξύ αυτής και του ξενιστή, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ανοσολογική απόκριση. Ως απόρροια αυτής της πορείας, ενδέχεται να εκδηλωθεί αυτοανοσία λ.χ. του θυροειδούς αδένα (θυροειδίτιδα Hashimoto). Παράλληλα, η ιδιοσύσταση της μικροχλωρίδας, καθορίζει την επάρκεια ή μη ανόργανων συστατικών (λ.χ. σελήνιο, ψευδάργυρος, ιώδιο) μείζονος σημασίας για τη βιοσύνθεση των θυροειδικών ορμονών. Πλέον, είναι καλώς τεκμηριωμένο πως μια δίαιτα πτωχή σε χολίνη, αποτελεί ανεξάρτητο προδιαθεσικό παράγοντα για εκδήλωση δυσβιωτικής σχέσης μεταξύ εντερικού μικροβιώματος και ξενιστή, η οποία επιφέρει έκπτωση της ανοσολογικής απόκρισης, όπως σημειώθηκε παραπάνω. Επομένως, εκτυλίσσεται ένα πολύπλοκο δίκτυο αλληλεπιδράσεων μεταξύ της χολίνης, της εντερικής μικροχλωρίδας και της θυροειδικής λειτουργίας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, διερευνάται η επάρκεια ή μη χολίνης και φωσφατιδυλχολίνης στο πλάσμα 30 ασθενών με νόσο Hashimoto και 10 υγιών ατόμων, προκειμένου να αναδειχτεί κάποια ενδεχόμενη διαφορά μεταξύ των δύο υποπληθυσμών. Ειδικότερα, τα δείγματα πλάσματος που συλλέχθηκαν, προήλθαν από γυναίκες ηλικίας μεταξύ 23 και 67 ετών, με ΒΜΙ<30. H μέθοδος προσδιορισμού τόσο της χολίνης, όσο και της φωσφατιδυλχολίνης ήταν χρωματομετρική. Σύμφωνα με την αρχή προσδιορισμού και των δύο βιοδεικτών, μετά από μία σειρά αντιδράσεων προκύπτει χρωμοφόρο παράγωγο, του οποίου η απορρόφηση μετράται στα 570nm. Και για τις δύο ενώσεις, σχεδιάστηκαν οι αντίστοιχες καμπύλες αναφοράς, από τις οποίες υπολογίστηκαν οι συγκεντρώσεις της χολίνης και της φωσφατιδυλοχολίνης στα δείγματα. Τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης απέδειξαν πως, τόσο η χολίνη όσο και η φωσφατιδυλοχολίνη, δεν σημείωσαν κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά στον υποπληθυσμό των ασθενών σε σχέση με τον υποπληθυσμό των υγιών ατόμων. Στην ομάδα των υγιών ατόμων, αναδείχθηκε μέτριας ισχύος αλλά μη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ χολίνης και επιπέδων TSH, ενώ η μετρούμενη χολίνη των ασθενών με ΗΤ δεν έδειξε καμία συσχέτιση με τα επίπεδα των ελεύθερων θυροειδικών ορμονών τους (FT3, FT4).","abstract_html":"Η θυροειδίτιδα Hashimoto (HT) αποτελεί τη νόσο με τη μεγαλύτερη συχνότητα ανάμεσα στις παθολογικές καταστάσεις του θυροειδούς αδένα. Είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από λεμφοκυτταρική διήθηση του θυροειδούς και εκδηλώνεται κυρίως με διάχυτη, ανώδυνη διόγκωση του παρεγχύματος του αδένα στα αρχικά στάδια. Εμφανίζει υψηλά ποσοστά νοσηρότητας παγκοσμίως και συχνά, οδηγεί σε υποθυροειδισμό, ο οποίος συνοδεύεται από ατροφία και ίνωση του αδένα. Ως τώρα, έχουν διαλευκανθεί αρκετά σημεία τα οποία σχετίζονται με την παθογένεση της νόσου, χωρίς να έχει εξακριβωθεί το κυρίαρχο παθοφυσιολογικό μονοπάτι της. Σύμφωνα με τον προτεινόμενο μηχανισμό, η επίδραση ορισμένων περιβαλλοντικών παράγοντων αλλά και μοριακών μηχανισμών σε άτομα με γενετική προδιάθεση, πυροδοτεί την έναρξη της αυτοάνοσης απάντησης. Η χολίνη αποτελεί μία τεταρτοταγή αμίνη ζωτικής σημασίας για την ομαλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Έχει καταγραφεί ως απαραίτητο θρεπτικό στοιχείο, το οποίο προσλαμβάνεται κυρίως διατροφικά ή βιοσυντίθεται στο ήπαρ, ως φωσφατιδυλοχλίνη, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται σε χολίνη. Η χολίνη και τα μεταβολικά της παράγωγα, υποστηρίζουν την ακεραιότητα της πλασματικής μεμβράνης (φωσφατιδυλοχολίνη, σφιγγομυελίνη), τη νευροδιαβίβαση (ακετυλοχολίνη), παρέχουν τις ευκίνητες μεθυλομάδες τους σε ποικίλες μεταβολικές αντιδράσεις (βεταϊνη), ενώ συντελούν και στη μεταγωγή σημάτων μεταξύ των κυττάρων (παράγοντας ενεργοποίησης αιμοπεταλίων). Μειωμένα αποθέματα χολίνης στον οργανισμό, έχουν συσχετιστεί με αναπτυξιακές και γνωσιακές διαταραχές, διαταραχές στο καρδιαγγειακό σύστημα και στην ηπατική λειτουργία. Βιβλιογραφικά, η ανεπάρκεια χολίνης έχει τεκμηριωθεί καλύτερα στην κύηση και τη γαλουχία (φυσιολογικές καταστάσεις) αλλά στον αλκοολισμό και την υποθρεψία (παθολογικές καταστάσεις). Μία από τις δευτερεύουσες οδούς βιομετατροπής της χολίνης υπό την επίδραση της βακτηριακής μικροχλωρίδας, καταλήγει στη βιοσύνθεση τριμεθυλαμίνης (ΤΜΑ). Είναι γνωστό πως, η εντερική μικροχλωρίδα συμμετέχει στη διατήρηση της ακεραιότητας του ανοσοποιητικού συστήματος και κατ’ επέκταση οποιαδήποτε δυσβιωτική σχέση μεταξύ αυτής και του ξενιστή, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ανοσολογική απόκριση. Ως απόρροια αυτής της πορείας, ενδέχεται να εκδηλωθεί αυτοανοσία λ.χ. του θυροειδούς αδένα (θυροειδίτιδα Hashimoto). Παράλληλα, η ιδιοσύσταση της μικροχλωρίδας, καθορίζει την επάρκεια ή μη ανόργανων συστατικών (λ.χ. σελήνιο, ψευδάργυρος, ιώδιο) μείζονος σημασίας για τη βιοσύνθεση των θυροειδικών ορμονών. Πλέον, είναι καλώς τεκμηριωμένο πως μια δίαιτα πτωχή σε χολίνη, αποτελεί ανεξάρτητο προδιαθεσικό παράγοντα για εκδήλωση δυσβιωτικής σχέσης μεταξύ εντερικού μικροβιώματος και ξενιστή, η οποία επιφέρει έκπτωση της ανοσολογικής απόκρισης, όπως σημειώθηκε παραπάνω. Επομένως, εκτυλίσσεται ένα πολύπλοκο δίκτυο αλληλεπιδράσεων μεταξύ της χολίνης, της εντερικής μικροχλωρίδας και της θυροειδικής λειτουργίας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, διερευνάται η επάρκεια ή μη χολίνης και φωσφατιδυλχολίνης στο πλάσμα 30 ασθενών με νόσο Hashimoto και 10 υγιών ατόμων, προκειμένου να αναδειχτεί κάποια ενδεχόμενη διαφορά μεταξύ των δύο υποπληθυσμών. Ειδικότερα, τα δείγματα πλάσματος που συλλέχθηκαν, προήλθαν από γυναίκες ηλικίας μεταξύ 23 και 67 ετών, με ΒΜΙ&lt;30. H μέθοδος προσδιορισμού τόσο της χολίνης, όσο και της φωσφατιδυλχολίνης ήταν χρωματομετρική. Σύμφωνα με την αρχή προσδιορισμού και των δύο βιοδεικτών, μετά από μία σειρά αντιδράσεων προκύπτει χρωμοφόρο παράγωγο, του οποίου η απορρόφηση μετράται στα 570nm. Και για τις δύο ενώσεις, σχεδιάστηκαν οι αντίστοιχες καμπύλες αναφοράς, από τις οποίες υπολογίστηκαν οι συγκεντρώσεις της χολίνης και της φωσφατιδυλοχολίνης στα δείγματα. Τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης απέδειξαν πως, τόσο η χολίνη όσο και η φωσφατιδυλοχολίνη, δεν σημείωσαν κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά στον υποπληθυσμό των ασθενών σε σχέση με τον υποπληθυσμό των υγιών ατόμων. Στην ομάδα των υγιών ατόμων, αναδείχθηκε μέτριας ισχύος αλλά μη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ χολίνης και επιπέδων TSH, ενώ η μετρούμενη χολίνη των ασθενών με ΗΤ δεν έδειξε καμία συσχέτιση με τα επίπεδα των ελεύθερων θυροειδικών ορμονών τους (FT3, FT4).","abstract_has_math":false,"creators":["Σκευοφύλαξ Στυλιανή","Skevofylax Styliani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:08Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3352108"],"render_values":[{"text":"uoadl:3352108","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3352108","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3352108","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3352108","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκευοφύλαξ Στυλιανή","Skevofylax Styliani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3352108","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3352108"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θυροειδίτιδα Hashimoto (HT) αποτελεί τη νόσο με τη μεγαλύτερη συχνότητα ανάμεσα στις παθολογικές καταστάσεις του θυροειδούς αδένα. Είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από λεμφοκυτταρική διήθηση του θυροειδούς και εκδηλώνεται κυρίως με διάχυτη, ανώδυνη διόγκωση του παρεγχύματος του αδένα στα αρχικά στάδια. Εμφανίζει υψηλά ποσοστά νοσηρότητας παγκοσμίως και συχνά, οδηγεί σε υποθυροειδισμό, ο οποίος συνοδεύεται από ατροφία και ίνωση του αδένα. Ως τώρα, έχουν διαλευκανθεί αρκετά σημεία τα οποία σχετίζονται με την παθογένεση της νόσου, χωρίς να έχει εξακριβωθεί το κυρίαρχο παθοφυσιολογικό μονοπάτι της. Σύμφωνα με τον προτεινόμενο μηχανισμό, η επίδραση ορισμένων περιβαλλοντικών παράγοντων αλλά και μοριακών μηχανισμών σε άτομα με γενετική προδιάθεση, πυροδοτεί την έναρξη της αυτοάνοσης απάντησης. Η χολίνη αποτελεί μία τεταρτοταγή αμίνη ζωτικής σημασίας για την ομαλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Έχει καταγραφεί ως απαραίτητο θρεπτικό στοιχείο, το οποίο προσλαμβάνεται κυρίως διατροφικά ή βιοσυντίθεται στο ήπαρ, ως φωσφατιδυλοχλίνη, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται σε χολίνη. Η χολίνη και τα μεταβολικά της παράγωγα, υποστηρίζουν την ακεραιότητα της πλασματικής μεμβράνης (φωσφατιδυλοχολίνη, σφιγγομυελίνη), τη νευροδιαβίβαση (ακετυλοχολίνη), παρέχουν τις ευκίνητες μεθυλομάδες τους σε ποικίλες μεταβολικές αντιδράσεις (βεταϊνη), ενώ συντελούν και στη μεταγωγή σημάτων μεταξύ των κυττάρων (παράγοντας ενεργοποίησης αιμοπεταλίων). Μειωμένα αποθέματα χολίνης στον οργανισμό, έχουν συσχετιστεί με αναπτυξιακές και γνωσιακές διαταραχές, διαταραχές στο καρδιαγγειακό σύστημα και στην ηπατική λειτουργία. Βιβλιογραφικά, η ανεπάρκεια χολίνης έχει τεκμηριωθεί καλύτερα στην κύηση και τη γαλουχία (φυσιολογικές καταστάσεις) αλλά στον αλκοολισμό και την υποθρεψία (παθολογικές καταστάσεις). Μία από τις δευτερεύουσες οδούς βιομετατροπής της χολίνης υπό την επίδραση της βακτηριακής μικροχλωρίδας, καταλήγει στη βιοσύνθεση τριμεθυλαμίνης (ΤΜΑ). Είναι γνωστό πως, η εντερική μικροχλωρίδα συμμετέχει στη διατήρηση της ακεραιότητας του ανοσοποιητικού συστήματος και κατ’ επέκταση οποιαδήποτε δυσβιωτική σχέση μεταξύ αυτής και του ξενιστή, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ανοσολογική απόκριση. Ως απόρροια αυτής της πορείας, ενδέχεται να εκδηλωθεί αυτοανοσία λ.χ. του θυροειδούς αδένα (θυροειδίτιδα Hashimoto). Παράλληλα, η ιδιοσύσταση της μικροχλωρίδας, καθορίζει την επάρκεια ή μη ανόργανων συστατικών (λ.χ. σελήνιο, ψευδάργυρος, ιώδιο) μείζονος σημασίας για τη βιοσύνθεση των θυροειδικών ορμονών. Πλέον, είναι καλώς τεκμηριωμένο πως μια δίαιτα πτωχή σε χολίνη, αποτελεί ανεξάρτητο προδιαθεσικό παράγοντα για εκδήλωση δυσβιωτικής σχέσης μεταξύ εντερικού μικροβιώματος και ξενιστή, η οποία επιφέρει έκπτωση της ανοσολογικής απόκρισης, όπως σημειώθηκε παραπάνω. Επομένως, εκτυλίσσεται ένα πολύπλοκο δίκτυο αλληλεπιδράσεων μεταξύ της χολίνης, της εντερικής μικροχλωρίδας και της θυροειδικής λειτουργίας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, διερευνάται η επάρκεια ή μη χολίνης και φωσφατιδυλχολίνης στο πλάσμα 30 ασθενών με νόσο Hashimoto και 10 υγιών ατόμων, προκειμένου να αναδειχτεί κάποια ενδεχόμενη διαφορά μεταξύ των δύο υποπληθυσμών. Ειδικότερα, τα δείγματα πλάσματος που συλλέχθηκαν, προήλθαν από γυναίκες ηλικίας μεταξύ 23 και 67 ετών, με ΒΜΙ<30. H μέθοδος προσδιορισμού τόσο της χολίνης, όσο και της φωσφατιδυλχολίνης ήταν χρωματομετρική. Σύμφωνα με την αρχή προσδιορισμού και των δύο βιοδεικτών, μετά από μία σειρά αντιδράσεων προκύπτει χρωμοφόρο παράγωγο, του οποίου η απορρόφηση μετράται στα 570nm. Και για τις δύο ενώσεις, σχεδιάστηκαν οι αντίστοιχες καμπύλες αναφοράς, από τις οποίες υπολογίστηκαν οι συγκεντρώσεις της χολίνης και της φωσφατιδυλοχολίνης στα δείγματα. Τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης απέδειξαν πως, τόσο η χολίνη όσο και η φωσφατιδυλοχολίνη, δεν σημείωσαν κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά στον υποπληθυσμό των ασθενών σε σχέση με τον υποπληθυσμό των υγιών ατόμων. Στην ομάδα των υγιών ατόμων, αναδείχθηκε μέτριας ισχύος αλλά μη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ χολίνης και επιπέδων TSH, ενώ η μετρούμενη χολίνη των ασθενών με ΗΤ δεν έδειξε καμία συσχέτιση με τα επίπεδα των ελεύθερων θυροειδικών ορμονών τους (FT3, FT4).","Hashimoto's thyroiditis (HT) is the most common among the pathological conditions of the thyroid gland. It is an autoimmune disorder characterized by lymphocytic infiltration of the thyroid gland. HT is manifested by gradual, painless enlargement of the thyroid gland during the initial phase. It has a high morbidity rate worldwide and it often leads to hypothyroidism, accompanied by atrophy and fibrosis of the gland. So far, several points of the pathogenesis of Hashimoto Thyroiditis have been elucidated, but the dominant pathophysiological pathway has not been established yet. According to the proposed mechanism, the influence of certain environmental factors and molecular mechanisms in individuals with a genetic predisposition, triggers the autoimmune response. Choline is a quaternary amine, with crucial role for the normal functioning of the human body. It has been identified as an essential nutrient, which is mostly obtained by the diet, or it is biosynthesised in the liver as phosphatidylcholine, which is then converted to choline. Choline and its metabolic derivatives support cell membrane integrity (phosphatidylcholine, sphingomyelin), neurotransmission (acetylcholine), provide their methyl groups in a variety of metabolic reactions (betaine) and contribute to signal transduction between cells (Platelet-Activating Factor). Decreased choline levels in the human body, have been associated with developmental and cognitive disorders, high cardiovascular risk and liver disfunction. Choline deficiency has been excessively studied in pregnancy and lactation (normal conditions) and in alcoholism and malnutrition (pathological conditions). One of the secondary metabolic pathways of choline, under the influence of intestinal microflora, results in trimethylamine (TMA) biosynthesis. Gut microflora supports the integrity of the immune system and thus any dysbiotic relationship between microflora and the host, may lead to reduced immune response. Consequently, autoimmunity e.g. thyroid autoimmunity (HT thyroiditis) may occur. At the same time, the composition of the microflora determines the sufficiency or insufficiency of specific minerals (e.g. selenium, zinc, iodine) of major importance for the thyroid hormones biosynthesis. Furthermore, choline-deficient diet (CDD) is identified as an independent predisposing factor for the occurrence of dysbiosis between the gut microbiome and the host, which results in impaired immune response. Therefore, a complex network of interactions between choline, gut microflora and thyroid function is unfolding. Τhis thesis, aimed to investigate the adequacy or inadequacy of choline and phosphatidylcholine in the plasma of 30 patients with Hashimoto's thyroiditis and 10 healthy individuals, to highlight any potential difference between those two subgroups. More specifically, the plasma samples were collected from women aged between 23 and 67 years, with BMI<30. The detection method in both cases was colorimetric. According to the protocol, both choline and phosphatidylcholine, after a series of enzyme-linked reactions produce a chromophore derivative, which generates absorbance (OD=570 nm). For both compounds, the corresponding standard curves were plotted, and then the concentrations of sample’s choline and phosphatidylcholine were calculated. According to the results, choline and phosphatidylcholine did not show any statistically significant difference in the group of patients compared to the group of healthy individuals. Finally, a moderate but not statistically significant correlation between choline and TSH levels has been shown in the group of healthy individuals and no correlation was found between choline and FT3, FT4 in the group of patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μέτρηση Χολίνης και Φωσφατιδυλοχολίνης στο πλάσμα ασθενών με νόσο Hashimoto"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκευοφύλαξ Στυλιανή","Skevofylax Styliani"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η θυροειδίτιδα Hashimoto (HT) αποτελεί τη νόσο με τη μεγαλύτερη συχνότητα ανάμεσα στις παθολογικές καταστάσεις του θυροειδούς αδένα. Είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από λεμφοκυτταρική διήθηση του θυροειδούς και εκδηλώνεται κυρίως με διάχυτη, ανώδυνη διόγκωση του παρεγχύματος του αδένα στα αρχικά στάδια. Εμφανίζει υψηλά ποσοστά νοσηρότητας παγκοσμίως και συχνά, οδηγεί σε υποθυροειδισμό, ο οποίος συνοδεύεται από ατροφία και ίνωση του αδένα. Ως τώρα, έχουν διαλευκανθεί αρκετά σημεία τα οποία σχετίζονται με την παθογένεση της νόσου, χωρίς να έχει εξακριβωθεί το κυρίαρχο παθοφυσιολογικό μονοπάτι της. Σύμφωνα με τον προτεινόμενο μηχανισμό, η επίδραση ορισμένων περιβαλλοντικών παράγοντων αλλά και μοριακών μηχανισμών σε άτομα με γενετική προδιάθεση, πυροδοτεί την έναρξη της αυτοάνοσης απάντησης. Η χολίνη αποτελεί μία τεταρτοταγή αμίνη ζωτικής σημασίας για την ομαλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Έχει καταγραφεί ως απαραίτητο θρεπτικό στοιχείο, το οποίο προσλαμβάνεται κυρίως διατροφικά ή βιοσυντίθεται στο ήπαρ, ως φωσφατιδυλοχλίνη, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται σε χολίνη. Η χολίνη και τα μεταβολικά της παράγωγα, υποστηρίζουν την ακεραιότητα της πλασματικής μεμβράνης (φωσφατιδυλοχολίνη, σφιγγομυελίνη), τη νευροδιαβίβαση (ακετυλοχολίνη), παρέχουν τις ευκίνητες μεθυλομάδες τους σε ποικίλες μεταβολικές αντιδράσεις (βεταϊνη), ενώ συντελούν και στη μεταγωγή σημάτων μεταξύ των κυττάρων (παράγοντας ενεργοποίησης αιμοπεταλίων). Μειωμένα αποθέματα χολίνης στον οργανισμό, έχουν συσχετιστεί με αναπτυξιακές και γνωσιακές διαταραχές, διαταραχές στο καρδιαγγειακό σύστημα και στην ηπατική λειτουργία. Βιβλιογραφικά, η ανεπάρκεια χολίνης έχει τεκμηριωθεί καλύτερα στην κύηση και τη γαλουχία (φυσιολογικές καταστάσεις) αλλά στον αλκοολισμό και την υποθρεψία (παθολογικές καταστάσεις). Μία από τις δευτερεύουσες οδούς βιομετατροπής της χολίνης υπό την επίδραση της βακτηριακής μικροχλωρίδας, καταλήγει στη βιοσύνθεση τριμεθυλαμίνης (ΤΜΑ). Είναι γνωστό πως, η εντερική μικροχλωρίδα συμμετέχει στη διατήρηση της ακεραιότητας του ανοσοποιητικού συστήματος και κατ’ επέκταση οποιαδήποτε δυσβιωτική σχέση μεταξύ αυτής και του ξενιστή, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ανοσολογική απόκριση. Ως απόρροια αυτής της πορείας, ενδέχεται να εκδηλωθεί αυτοανοσία λ.χ. του θυροειδούς αδένα (θυροειδίτιδα Hashimoto). Παράλληλα, η ιδιοσύσταση της μικροχλωρίδας, καθορίζει την επάρκεια ή μη ανόργανων συστατικών (λ.χ. σελήνιο, ψευδάργυρος, ιώδιο) μείζονος σημασίας για τη βιοσύνθεση των θυροειδικών ορμονών. Πλέον, είναι καλώς τεκμηριωμένο πως μια δίαιτα πτωχή σε χολίνη, αποτελεί ανεξάρτητο προδιαθεσικό παράγοντα για εκδήλωση δυσβιωτικής σχέσης μεταξύ εντερικού μικροβιώματος και ξενιστή, η οποία επιφέρει έκπτωση της ανοσολογικής απόκρισης, όπως σημειώθηκε παραπάνω. Επομένως, εκτυλίσσεται ένα πολύπλοκο δίκτυο αλληλεπιδράσεων μεταξύ της χολίνης, της εντερικής μικροχλωρίδας και της θυροειδικής λειτουργίας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, διερευνάται η επάρκεια ή μη χολίνης και φωσφατιδυλχολίνης στο πλάσμα 30 ασθενών με νόσο Hashimoto και 10 υγιών ατόμων, προκειμένου να αναδειχτεί κάποια ενδεχόμενη διαφορά μεταξύ των δύο υποπληθυσμών. Ειδικότερα, τα δείγματα πλάσματος που συλλέχθηκαν, προήλθαν από γυναίκες ηλικίας μεταξύ 23 και 67 ετών, με ΒΜΙ<30. H μέθοδος προσδιορισμού τόσο της χολίνης, όσο και της φωσφατιδυλχολίνης ήταν χρωματομετρική. Σύμφωνα με την αρχή προσδιορισμού και των δύο βιοδεικτών, μετά από μία σειρά αντιδράσεων προκύπτει χρωμοφόρο παράγωγο, του οποίου η απορρόφηση μετράται στα 570nm. Και για τις δύο ενώσεις, σχεδιάστηκαν οι αντίστοιχες καμπύλες αναφοράς, από τις οποίες υπολογίστηκαν οι συγκεντρώσεις της χολίνης και της φωσφατιδυλοχολίνης στα δείγματα. Τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης απέδειξαν πως, τόσο η χολίνη όσο και η φωσφατιδυλοχολίνη, δεν σημείωσαν κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά στον υποπληθυσμό των ασθενών σε σχέση με τον υποπληθυσμό των υγιών ατόμων. Στην ομάδα των υγιών ατόμων, αναδείχθηκε μέτριας ισχύος αλλά μη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ χολίνης και επιπέδων TSH, ενώ η μετρούμενη χολίνη των ασθενών με ΗΤ δεν έδειξε καμία συσχέτιση με τα επίπεδα των ελεύθερων θυροειδικών ορμονών τους (FT3, FT4).","Hashimoto's thyroiditis (HT) is the most common among the pathological conditions of the thyroid gland. It is an autoimmune disorder characterized by lymphocytic infiltration of the thyroid gland. HT is manifested by gradual, painless enlargement of the thyroid gland during the initial phase. It has a high morbidity rate worldwide and it often leads to hypothyroidism, accompanied by atrophy and fibrosis of the gland. So far, several points of the pathogenesis of Hashimoto Thyroiditis have been elucidated, but the dominant pathophysiological pathway has not been established yet. According to the proposed mechanism, the influence of certain environmental factors and molecular mechanisms in individuals with a genetic predisposition, triggers the autoimmune response. Choline is a quaternary amine, with crucial role for the normal functioning of the human body. It has been identified as an essential nutrient, which is mostly obtained by the diet, or it is biosynthesised in the liver as phosphatidylcholine, which is then converted to choline. Choline and its metabolic derivatives support cell membrane integrity (phosphatidylcholine, sphingomyelin), neurotransmission (acetylcholine), provide their methyl groups in a variety of metabolic reactions (betaine) and contribute to signal transduction between cells (Platelet-Activating Factor). Decreased choline levels in the human body, have been associated with developmental and cognitive disorders, high cardiovascular risk and liver disfunction. Choline deficiency has been excessively studied in pregnancy and lactation (normal conditions) and in alcoholism and malnutrition (pathological conditions). One of the secondary metabolic pathways of choline, under the influence of intestinal microflora, results in trimethylamine (TMA) biosynthesis. Gut microflora supports the integrity of the immune system and thus any dysbiotic relationship between microflora and the host, may lead to reduced immune response. Consequently, autoimmunity e.g. thyroid autoimmunity (HT thyroiditis) may occur. At the same time, the composition of the microflora determines the sufficiency or insufficiency of specific minerals (e.g. selenium, zinc, iodine) of major importance for the thyroid hormones biosynthesis. Furthermore, choline-deficient diet (CDD) is identified as an independent predisposing factor for the occurrence of dysbiosis between the gut microbiome and the host, which results in impaired immune response. Therefore, a complex network of interactions between choline, gut microflora and thyroid function is unfolding. Τhis thesis, aimed to investigate the adequacy or inadequacy of choline and phosphatidylcholine in the plasma of 30 patients with Hashimoto's thyroiditis and 10 healthy individuals, to highlight any potential difference between those two subgroups. More specifically, the plasma samples were collected from women aged between 23 and 67 years, with BMI<30. The detection method in both cases was colorimetric. According to the protocol, both choline and phosphatidylcholine, after a series of enzyme-linked reactions produce a chromophore derivative, which generates absorbance (OD=570 nm). For both compounds, the corresponding standard curves were plotted, and then the concentrations of sample’s choline and phosphatidylcholine were calculated. According to the results, choline and phosphatidylcholine did not show any statistically significant difference in the group of patients compared to the group of healthy individuals. Finally, a moderate but not statistically significant correlation between choline and TSH levels has been shown in the group of healthy individuals and no correlation was found between choline and FT3, FT4 in the group of patients."],"dc:identifier":["uoadl:3352108","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3352108"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μέτρηση Χολίνης και Φωσφατιδυλοχολίνης στο πλάσμα ασθενών με νόσο Hashimoto"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:08Z"}