{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3354111"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3354111","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των Apelin και Betatrophin ως νέων βιοδεικτών σε έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών","abstract":"Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός των επιπέδων βητατροφίνης και απελίνης σε έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με υγιείς μάρτυρες παρόμοιου δείκτη μάζας σώματος και ηλικίας, η διερεύνηση του πιθανού ρόλου τους στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και της δυνατότητας χρήσης τους ως νέους διαγνωστικούς βιοδείκτες. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια μελέτη ασθενών - μαρτύρων (case - control), δεδομένης χρονικής στιγμής (cross sectional), που αφορούσε έφηβες ηλικίας 12.28 έως 19.08 ετών, διεγνωσμένες με ΣΠΩ αλλά και υγιείς μάρτυρες. Τα επίπεδα μετρήθηκαν με τη χρήση της ανοσοενζυμικής μεθόδου ELISA και αναλύθηκαν με τα στατιστικά εργαλεία GraphPad Prism 9 και SPSS έκδοση 28.0. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν συνολικά 72 έφηβες (μέση ±SD; ηλικία 15.2 ±1.6 έτη, ΒΜΙ 24.4 ±4.7 kg/m^2), 38 εκ των οποίων ανήκαν στην ομάδα των διεγνωσμένων με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών ασθενών και 34 στην ομάδα των υγιών μαρτύρων. Μεταξύ των εφήβων με ΣΠΩ και της ομάδας ελέγχου, οι διαφορές στα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά (ηλικία και BMI) δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Οι έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με τις μάρτυρες δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα επίπεδα της βητατροφίνης (110.1 ±99.6 pg/mL vs 126.9 ±116.0 pg/mL p= 0.225) αλλά και της απελίνης (19.9 ±5.9 pg/mL vs 18.6 ±12.2 pg/mL p= 0.919). Επιχειρήθηκε επιπλέον η ανάλυση ROC για την αξιολόγηση της διαγνωστικής τους αξίας, η οποία επίσης δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Τα επίπεδα της βητατροφίνης συσχετίστηκαν θετικά με την ηλικία για το συνολικό δείγμα (r =0.366, p= 0.02) και στην ανάλυση των υπο-ομάδων ηλικίας <14.95 ετών (n=36) και ≥14.95 ετών (n=36) τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στη δεύτερη ομάδα (116.2 ±60.5 pg/mL vs 178.6 ±134.9 pg/mL p= 0.025). Σχετικά με την απελίνη, αυτή συσχετίστηκε αρνητικά με την ηλικία (r= -0.245, p= 0.038) για το συνολικό δείγμα και στην ανάλυση των ανωτέρω υπο-ομάδων τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στην πρώτη υπο-ομάδα (25.8 ±11.9 pg/mL vs 19.6 ±5.6 pg/mL, p= 0.015). Η συσχέτιση και των δυο βιοδεικτών με το Δείκτη Μάζας Σώματος δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Συμπέρασμα: Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας ερευνητικής εργασίας, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες προκειμένου να διευκρινιστεί ο ρόλος των συγκεκριμένων βιοδεικτών στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και να καθιερωθεί η χρήση τους ως διαγνωστικά εργαλεία.","abstract_html":"Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός των επιπέδων βητατροφίνης και απελίνης σε έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με υγιείς μάρτυρες παρόμοιου δείκτη μάζας σώματος και ηλικίας, η διερεύνηση του πιθανού ρόλου τους στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και της δυνατότητας χρήσης τους ως νέους διαγνωστικούς βιοδείκτες. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια μελέτη ασθενών - μαρτύρων (case - control), δεδομένης χρονικής στιγμής (cross sectional), που αφορούσε έφηβες ηλικίας 12.28 έως 19.08 ετών, διεγνωσμένες με ΣΠΩ αλλά και υγιείς μάρτυρες. Τα επίπεδα μετρήθηκαν με τη χρήση της ανοσοενζυμικής μεθόδου ELISA και αναλύθηκαν με τα στατιστικά εργαλεία GraphPad Prism 9 και SPSS έκδοση 28.0. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν συνολικά 72 έφηβες (μέση ±SD; ηλικία 15.2 ±1.6 έτη, ΒΜΙ 24.4 ±4.7 kg/m^2), 38 εκ των οποίων ανήκαν στην ομάδα των διεγνωσμένων με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών ασθενών και 34 στην ομάδα των υγιών μαρτύρων. Μεταξύ των εφήβων με ΣΠΩ και της ομάδας ελέγχου, οι διαφορές στα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά (ηλικία και BMI) δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Οι έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με τις μάρτυρες δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα επίπεδα της βητατροφίνης (110.1 ±99.6 pg/mL vs 126.9 ±116.0 pg/mL p= 0.225) αλλά και της απελίνης (19.9 ±5.9 pg/mL vs 18.6 ±12.2 pg/mL p= 0.919). Επιχειρήθηκε επιπλέον η ανάλυση ROC για την αξιολόγηση της διαγνωστικής τους αξίας, η οποία επίσης δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Τα επίπεδα της βητατροφίνης συσχετίστηκαν θετικά με την ηλικία για το συνολικό δείγμα (r =0.366, p= 0.02) και στην ανάλυση των υπο-ομάδων ηλικίας &lt;14.95 ετών (n=36) και ≥14.95 ετών (n=36) τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στη δεύτερη ομάδα (116.2 ±60.5 pg/mL vs 178.6 ±134.9 pg/mL p= 0.025). Σχετικά με την απελίνη, αυτή συσχετίστηκε αρνητικά με την ηλικία (r= -0.245, p= 0.038) για το συνολικό δείγμα και στην ανάλυση των ανωτέρω υπο-ομάδων τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στην πρώτη υπο-ομάδα (25.8 ±11.9 pg/mL vs 19.6 ±5.6 pg/mL, p= 0.015). Η συσχέτιση και των δυο βιοδεικτών με το Δείκτη Μάζας Σώματος δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Συμπέρασμα: Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας ερευνητικής εργασίας, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες προκειμένου να διευκρινιστεί ο ρόλος των συγκεκριμένων βιοδεικτών στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και να καθιερωθεί η χρήση τους ως διαγνωστικά εργαλεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιδηροπούλου Πηνελόπη","Sidiropoulou Pinelopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:08Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3354111"],"render_values":[{"text":"uoadl:3354111","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3354111","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3354111","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3354111","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιδηροπούλου Πηνελόπη","Sidiropoulou Pinelopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3354111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3354111"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός των επιπέδων βητατροφίνης και απελίνης σε έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με υγιείς μάρτυρες παρόμοιου δείκτη μάζας σώματος και ηλικίας, η διερεύνηση του πιθανού ρόλου τους στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και της δυνατότητας χρήσης τους ως νέους διαγνωστικούς βιοδείκτες. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια μελέτη ασθενών - μαρτύρων (case - control), δεδομένης χρονικής στιγμής (cross sectional), που αφορούσε έφηβες ηλικίας 12.28 έως 19.08 ετών, διεγνωσμένες με ΣΠΩ αλλά και υγιείς μάρτυρες. Τα επίπεδα μετρήθηκαν με τη χρήση της ανοσοενζυμικής μεθόδου ELISA και αναλύθηκαν με τα στατιστικά εργαλεία GraphPad Prism 9 και SPSS έκδοση 28.0. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν συνολικά 72 έφηβες (μέση ±SD; ηλικία 15.2 ±1.6 έτη, ΒΜΙ 24.4 ±4.7 kg/m^2), 38 εκ των οποίων ανήκαν στην ομάδα των διεγνωσμένων με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών ασθενών και 34 στην ομάδα των υγιών μαρτύρων. Μεταξύ των εφήβων με ΣΠΩ και της ομάδας ελέγχου, οι διαφορές στα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά (ηλικία και BMI) δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Οι έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με τις μάρτυρες δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα επίπεδα της βητατροφίνης (110.1 ±99.6 pg/mL vs 126.9 ±116.0 pg/mL p= 0.225) αλλά και της απελίνης (19.9 ±5.9 pg/mL vs 18.6 ±12.2 pg/mL p= 0.919). Επιχειρήθηκε επιπλέον η ανάλυση ROC για την αξιολόγηση της διαγνωστικής τους αξίας, η οποία επίσης δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Τα επίπεδα της βητατροφίνης συσχετίστηκαν θετικά με την ηλικία για το συνολικό δείγμα (r =0.366, p= 0.02) και στην ανάλυση των υπο-ομάδων ηλικίας <14.95 ετών (n=36) και ≥14.95 ετών (n=36) τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στη δεύτερη ομάδα (116.2 ±60.5 pg/mL vs 178.6 ±134.9 pg/mL p= 0.025). Σχετικά με την απελίνη, αυτή συσχετίστηκε αρνητικά με την ηλικία (r= -0.245, p= 0.038) για το συνολικό δείγμα και στην ανάλυση των ανωτέρω υπο-ομάδων τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στην πρώτη υπο-ομάδα (25.8 ±11.9 pg/mL vs 19.6 ±5.6 pg/mL, p= 0.015). Η συσχέτιση και των δυο βιοδεικτών με το Δείκτη Μάζας Σώματος δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Συμπέρασμα: Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας ερευνητικής εργασίας, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες προκειμένου να διευκρινιστεί ο ρόλος των συγκεκριμένων βιοδεικτών στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και να καθιερωθεί η χρήση τους ως διαγνωστικά εργαλεία.","Objective: The aim of the present study was to determine the levels of betatrophin and apelin in adolescents with Polycystic Ovary Syndrome compared to body mass index- and age- matched healthy controls, to investigate their possible role in the syndrome’s pathophysiology and their potential use as new diagnostic biomarkers. Methods: This was a case-control, cross-sectional study of adolescent girls aged 12.28 to 19.08 years, diagnosed with PCOS and healthy controls. The concentrations of these two biomarkers were measured using the immunoenzymatic ELISA method and their analysis was performed using the GraphPad Prism 9 and SPSS version 28.0 statistical tools. Results: A total of 72 adolescent girls (mean ±SD; age 15.2 ±1.6 years, BMI 24.4 ±4.7 kg/m^2) were enrolled in the study, 38 patients with PCOS and 34 healthy controls. Between the two study groups, there were no statistically significant differences in anthropometric features (age and BMI). Adolescent girls with Polycystic Ovary Syndrome compared to controls showed no statistically significant differences in betatrophin (110.1 ±99.6 pg/mL vs 126.9 ±116.0 pg/mL p= 0. 225) and apelin levels (19.9 ±5.9 pg/mL vs 18.6 ±12.2 pg/mL p= 0.919). ROC analysis was also attempted to evaluate their diagnostic value, but it did not yield statistically significant results. Betatrophin levels were positively correlated with age for the total sample (r = 0.366, p = 0.02) and the <14.95 years of age (n = 36) and ≥14.95 years of age (n = 36) sub group analysis, showed elevated levels in the second group (116.2 ±60.5 pg/mL vs 178.6 ±134.9 pg/mL p= 0.025). Apelin was negatively correlated with age for the total sample (r= -0.245, p= 0.038) and the analysis of the above sub-groups revealed increased levels in the first group (25.8 ±11.9 pg/mL vs 19.6 ±5.6 pg/mL, p= 0.015). There were no significant correlations between both biomarkers and Body Mass Index. Conclusion: More research is needed to clarify the role of these biomarkers in PCOS pathophysiology and to establish their possible use as diagnostic tools."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των Apelin και Betatrophin ως νέων βιοδεικτών σε έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιδηροπούλου Πηνελόπη","Sidiropoulou Pinelopi"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός των επιπέδων βητατροφίνης και απελίνης σε έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με υγιείς μάρτυρες παρόμοιου δείκτη μάζας σώματος και ηλικίας, η διερεύνηση του πιθανού ρόλου τους στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και της δυνατότητας χρήσης τους ως νέους διαγνωστικούς βιοδείκτες. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια μελέτη ασθενών - μαρτύρων (case - control), δεδομένης χρονικής στιγμής (cross sectional), που αφορούσε έφηβες ηλικίας 12.28 έως 19.08 ετών, διεγνωσμένες με ΣΠΩ αλλά και υγιείς μάρτυρες. Τα επίπεδα μετρήθηκαν με τη χρήση της ανοσοενζυμικής μεθόδου ELISA και αναλύθηκαν με τα στατιστικά εργαλεία GraphPad Prism 9 και SPSS έκδοση 28.0. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν συνολικά 72 έφηβες (μέση ±SD; ηλικία 15.2 ±1.6 έτη, ΒΜΙ 24.4 ±4.7 kg/m^2), 38 εκ των οποίων ανήκαν στην ομάδα των διεγνωσμένων με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών ασθενών και 34 στην ομάδα των υγιών μαρτύρων. Μεταξύ των εφήβων με ΣΠΩ και της ομάδας ελέγχου, οι διαφορές στα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά (ηλικία και BMI) δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Οι έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με τις μάρτυρες δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα επίπεδα της βητατροφίνης (110.1 ±99.6 pg/mL vs 126.9 ±116.0 pg/mL p= 0.225) αλλά και της απελίνης (19.9 ±5.9 pg/mL vs 18.6 ±12.2 pg/mL p= 0.919). Επιχειρήθηκε επιπλέον η ανάλυση ROC για την αξιολόγηση της διαγνωστικής τους αξίας, η οποία επίσης δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Τα επίπεδα της βητατροφίνης συσχετίστηκαν θετικά με την ηλικία για το συνολικό δείγμα (r =0.366, p= 0.02) και στην ανάλυση των υπο-ομάδων ηλικίας <14.95 ετών (n=36) και ≥14.95 ετών (n=36) τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στη δεύτερη ομάδα (116.2 ±60.5 pg/mL vs 178.6 ±134.9 pg/mL p= 0.025). Σχετικά με την απελίνη, αυτή συσχετίστηκε αρνητικά με την ηλικία (r= -0.245, p= 0.038) για το συνολικό δείγμα και στην ανάλυση των ανωτέρω υπο-ομάδων τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στην πρώτη υπο-ομάδα (25.8 ±11.9 pg/mL vs 19.6 ±5.6 pg/mL, p= 0.015). Η συσχέτιση και των δυο βιοδεικτών με το Δείκτη Μάζας Σώματος δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Συμπέρασμα: Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας ερευνητικής εργασίας, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες προκειμένου να διευκρινιστεί ο ρόλος των συγκεκριμένων βιοδεικτών στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και να καθιερωθεί η χρήση τους ως διαγνωστικά εργαλεία.","Objective: The aim of the present study was to determine the levels of betatrophin and apelin in adolescents with Polycystic Ovary Syndrome compared to body mass index- and age- matched healthy controls, to investigate their possible role in the syndrome’s pathophysiology and their potential use as new diagnostic biomarkers. Methods: This was a case-control, cross-sectional study of adolescent girls aged 12.28 to 19.08 years, diagnosed with PCOS and healthy controls. The concentrations of these two biomarkers were measured using the immunoenzymatic ELISA method and their analysis was performed using the GraphPad Prism 9 and SPSS version 28.0 statistical tools. Results: A total of 72 adolescent girls (mean ±SD; age 15.2 ±1.6 years, BMI 24.4 ±4.7 kg/m^2) were enrolled in the study, 38 patients with PCOS and 34 healthy controls. Between the two study groups, there were no statistically significant differences in anthropometric features (age and BMI). Adolescent girls with Polycystic Ovary Syndrome compared to controls showed no statistically significant differences in betatrophin (110.1 ±99.6 pg/mL vs 126.9 ±116.0 pg/mL p= 0. 225) and apelin levels (19.9 ±5.9 pg/mL vs 18.6 ±12.2 pg/mL p= 0.919). ROC analysis was also attempted to evaluate their diagnostic value, but it did not yield statistically significant results. Betatrophin levels were positively correlated with age for the total sample (r = 0.366, p = 0.02) and the <14.95 years of age (n = 36) and ≥14.95 years of age (n = 36) sub group analysis, showed elevated levels in the second group (116.2 ±60.5 pg/mL vs 178.6 ±134.9 pg/mL p= 0.025). Apelin was negatively correlated with age for the total sample (r= -0.245, p= 0.038) and the analysis of the above sub-groups revealed increased levels in the first group (25.8 ±11.9 pg/mL vs 19.6 ±5.6 pg/mL, p= 0.015). There were no significant correlations between both biomarkers and Body Mass Index. Conclusion: More research is needed to clarify the role of these biomarkers in PCOS pathophysiology and to establish their possible use as diagnostic tools."],"dc:identifier":["uoadl:3354111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3354111"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη των Apelin και Betatrophin ως νέων βιοδεικτών σε έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:08Z"}