{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359231"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359231","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας, Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας - Κλινική σημασία","abstract":"Εισαγωγή/Σκοπός: Οι ανωμαλίες της γυναικείας γεννητικής οδού αποτελούν μια ετερο-γενή ομάδα με διάφορες αποκλίσεις από την φυσιολογική ανατομία και είναι το αποτέλεσμα διαταραχών στην ανάπτυξη των πόρων του Müller. Οφείλονται πιθανώς σε γενετικά σφάλματα ή επίδραση τερατογόνων παραγόντων στην διάρκεια της εμβρυικής ζωής. Συνήθως είναι ασυμπτωματικές, ενώ οι πιο σοβαρές ανωμαλίες μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές στην εμμηναρχή, στην αναπαραγωγική ικανότητα των γυναικών και να συνοδεύονται από ανωμαλίες του ουροποιητικού. Στην παρούσα μελέτη έγινε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας και την κλινική τους σημασία. Μεθοδολογία: Έγινε ανασκόπηση της βάσης δεδομένων από PubMed και Scopus και πη-γών από σύγχρονη βιβλιογραφία και UpToDate. Η επιλογή των δημοσιεύσεων προς ανάλυση έγινε βάσει του επιπολασμού, ταξινόμησης, αιτιοπαθογένειας, διαγνωστικής μεθόδου και θεραπείας των ανωμαλιών. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στο να παρουσιάσει τις διάφορες ανωμαλίες της γυναικείας γεννητικής οδού και την κλινική τους σημασία. Αποτελέσματα: Οι συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας (CUAs) είναι αποτέλεσμα μειζόνων διαταραχών κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, οι οποίες σχετίζονται με την ανάπτυξη, τη διαφοροποίηση και τη συνένωση των πόρων του Müller. Πιθανώς να σχετίζονται με μεταλλάξεις στην έκφραση των γονιδίων HOX9-11,13. Συνήθως δεν εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ άλλες φορές μπορούν να προκαλέσουν πυελικό άλγος, παρατεταμένη ή μη φυσιολογική αιμορραγία κατά τη περίοδο της εμμηναρχής, καθ΄ έξιν αποβολές ή πρόωρο τοκετό και επο¬μένως να εντοπιστούν σε ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων νέων κοριτσιών, που παρουσιά¬ζουν αυτές τις διαταραχές. Ο επιπολασμός τους είναι 5,5% στον γενικό πληθυσμό, 8% σε υπογόνιμες γυναίκες, 12,5% σε ασθενείς με ιστορικό αποβολών και 24,5% σε ασθενείς με αποβολή και υπογονιμότητα. Επιπλέον, η υπάρχουσα βιβλιογραφία υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτό σύστημα ταξινόμησης για CUAs γεγονός που δημιουργεί προβλήματα, γιατί δεν επιτρέπει στους γιατρούς να κωδικοποιούν τη συμπτωματολογία, τη θεραπεία και την έκβαση των ασθενών που πάσχουν και να συγκρίνουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα ερευνητικά τους δεδομένα με αυτά των άλλων. Διαγνωστικές μέθοδοι εκλογής είναι το 3D U/S και η MRI. Η χρήση λαπαροσκόπησης και υστεροσκόπησης γίνεται κυρίως όταν χρειάζεται θεραπεία. Νεφρικές ανωμαλίες εντοπίζονται στο 20-30% αυτών των ασθενών. Συμπεράσματα: Ο γυναικολόγος θα πρέπει να γνωρίζει τα επακόλουθα αυτών των συγ-γενών ανωμαλιών, καθώς η αποτυχία να τις αντιμετωπίσει έγκαιρα μπορεί να έχει μακροπρό-θεσμες επιπτώσεις στην ψυχολογική, σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία αυτών των ασθενών. Από την άλλη πλευρά, η συμμετοχή μιας διεπιστημονικής ομάδας για την προεγχει-ρητική διαχείριση, τη χειρουργική προσέγγιση και την παρακολούθηση, είναι υψίστης σημασίας για την lege artis αντιμετώπιση αυτών των ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή/Σκοπός: Οι ανωμαλίες της γυναικείας γεννητικής οδού αποτελούν μια ετερο-γενή ομάδα με διάφορες αποκλίσεις από την φυσιολογική ανατομία και είναι το αποτέλεσμα διαταραχών στην ανάπτυξη των πόρων του Müller. Οφείλονται πιθανώς σε γενετικά σφάλματα ή επίδραση τερατογόνων παραγόντων στην διάρκεια της εμβρυικής ζωής. Συνήθως είναι ασυμπτωματικές, ενώ οι πιο σοβαρές ανωμαλίες μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές στην εμμηναρχή, στην αναπαραγωγική ικανότητα των γυναικών και να συνοδεύονται από ανωμαλίες του ουροποιητικού. Στην παρούσα μελέτη έγινε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας και την κλινική τους σημασία. Μεθοδολογία: Έγινε ανασκόπηση της βάσης δεδομένων από PubMed και Scopus και πη-γών από σύγχρονη βιβλιογραφία και UpToDate. Η επιλογή των δημοσιεύσεων προς ανάλυση έγινε βάσει του επιπολασμού, ταξινόμησης, αιτιοπαθογένειας, διαγνωστικής μεθόδου και θεραπείας των ανωμαλιών. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στο να παρουσιάσει τις διάφορες ανωμαλίες της γυναικείας γεννητικής οδού και την κλινική τους σημασία. Αποτελέσματα: Οι συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας (CUAs) είναι αποτέλεσμα μειζόνων διαταραχών κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, οι οποίες σχετίζονται με την ανάπτυξη, τη διαφοροποίηση και τη συνένωση των πόρων του Müller. Πιθανώς να σχετίζονται με μεταλλάξεις στην έκφραση των γονιδίων HOX9-11,13. Συνήθως δεν εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ άλλες φορές μπορούν να προκαλέσουν πυελικό άλγος, παρατεταμένη ή μη φυσιολογική αιμορραγία κατά τη περίοδο της εμμηναρχής, καθ΄ έξιν αποβολές ή πρόωρο τοκετό και επο¬μένως να εντοπιστούν σε ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων νέων κοριτσιών, που παρουσιά¬ζουν αυτές τις διαταραχές. Ο επιπολασμός τους είναι 5,5% στον γενικό πληθυσμό, 8% σε υπογόνιμες γυναίκες, 12,5% σε ασθενείς με ιστορικό αποβολών και 24,5% σε ασθενείς με αποβολή και υπογονιμότητα. Επιπλέον, η υπάρχουσα βιβλιογραφία υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτό σύστημα ταξινόμησης για CUAs γεγονός που δημιουργεί προβλήματα, γιατί δεν επιτρέπει στους γιατρούς να κωδικοποιούν τη συμπτωματολογία, τη θεραπεία και την έκβαση των ασθενών που πάσχουν και να συγκρίνουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα ερευνητικά τους δεδομένα με αυτά των άλλων. Διαγνωστικές μέθοδοι εκλογής είναι το 3D U/S και η MRI. Η χρήση λαπαροσκόπησης και υστεροσκόπησης γίνεται κυρίως όταν χρειάζεται θεραπεία. Νεφρικές ανωμαλίες εντοπίζονται στο 20-30% αυτών των ασθενών. Συμπεράσματα: Ο γυναικολόγος θα πρέπει να γνωρίζει τα επακόλουθα αυτών των συγ-γενών ανωμαλιών, καθώς η αποτυχία να τις αντιμετωπίσει έγκαιρα μπορεί να έχει μακροπρό-θεσμες επιπτώσεις στην ψυχολογική, σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία αυτών των ασθενών. Από την άλλη πλευρά, η συμμετοχή μιας διεπιστημονικής ομάδας για την προεγχει-ρητική διαχείριση, τη χειρουργική προσέγγιση και την παρακολούθηση, είναι υψίστης σημασίας για την lege artis αντιμετώπιση αυτών των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Δάγλας Κωνσταντίνος","Daglas Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359231"],"render_values":[{"text":"uoadl:3359231","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359231","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359231","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3359231","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δάγλας Κωνσταντίνος","Daglas Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359231","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359231"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή/Σκοπός: Οι ανωμαλίες της γυναικείας γεννητικής οδού αποτελούν μια ετερο-γενή ομάδα με διάφορες αποκλίσεις από την φυσιολογική ανατομία και είναι το αποτέλεσμα διαταραχών στην ανάπτυξη των πόρων του Müller. Οφείλονται πιθανώς σε γενετικά σφάλματα ή επίδραση τερατογόνων παραγόντων στην διάρκεια της εμβρυικής ζωής. Συνήθως είναι ασυμπτωματικές, ενώ οι πιο σοβαρές ανωμαλίες μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές στην εμμηναρχή, στην αναπαραγωγική ικανότητα των γυναικών και να συνοδεύονται από ανωμαλίες του ουροποιητικού. Στην παρούσα μελέτη έγινε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας και την κλινική τους σημασία. Μεθοδολογία: Έγινε ανασκόπηση της βάσης δεδομένων από PubMed και Scopus και πη-γών από σύγχρονη βιβλιογραφία και UpToDate. Η επιλογή των δημοσιεύσεων προς ανάλυση έγινε βάσει του επιπολασμού, ταξινόμησης, αιτιοπαθογένειας, διαγνωστικής μεθόδου και θεραπείας των ανωμαλιών. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στο να παρουσιάσει τις διάφορες ανωμαλίες της γυναικείας γεννητικής οδού και την κλινική τους σημασία. Αποτελέσματα: Οι συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας (CUAs) είναι αποτέλεσμα μειζόνων διαταραχών κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, οι οποίες σχετίζονται με την ανάπτυξη, τη διαφοροποίηση και τη συνένωση των πόρων του Müller. Πιθανώς να σχετίζονται με μεταλλάξεις στην έκφραση των γονιδίων HOX9-11,13. Συνήθως δεν εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ άλλες φορές μπορούν να προκαλέσουν πυελικό άλγος, παρατεταμένη ή μη φυσιολογική αιμορραγία κατά τη περίοδο της εμμηναρχής, καθ΄ έξιν αποβολές ή πρόωρο τοκετό και επο¬μένως να εντοπιστούν σε ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων νέων κοριτσιών, που παρουσιά¬ζουν αυτές τις διαταραχές. Ο επιπολασμός τους είναι 5,5% στον γενικό πληθυσμό, 8% σε υπογόνιμες γυναίκες, 12,5% σε ασθενείς με ιστορικό αποβολών και 24,5% σε ασθενείς με αποβολή και υπογονιμότητα. Επιπλέον, η υπάρχουσα βιβλιογραφία υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτό σύστημα ταξινόμησης για CUAs γεγονός που δημιουργεί προβλήματα, γιατί δεν επιτρέπει στους γιατρούς να κωδικοποιούν τη συμπτωματολογία, τη θεραπεία και την έκβαση των ασθενών που πάσχουν και να συγκρίνουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα ερευνητικά τους δεδομένα με αυτά των άλλων. Διαγνωστικές μέθοδοι εκλογής είναι το 3D U/S και η MRI. Η χρήση λαπαροσκόπησης και υστεροσκόπησης γίνεται κυρίως όταν χρειάζεται θεραπεία. Νεφρικές ανωμαλίες εντοπίζονται στο 20-30% αυτών των ασθενών. Συμπεράσματα: Ο γυναικολόγος θα πρέπει να γνωρίζει τα επακόλουθα αυτών των συγ-γενών ανωμαλιών, καθώς η αποτυχία να τις αντιμετωπίσει έγκαιρα μπορεί να έχει μακροπρό-θεσμες επιπτώσεις στην ψυχολογική, σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία αυτών των ασθενών. Από την άλλη πλευρά, η συμμετοχή μιας διεπιστημονικής ομάδας για την προεγχει-ρητική διαχείριση, τη χειρουργική προσέγγιση και την παρακολούθηση, είναι υψίστης σημασίας για την lege artis αντιμετώπιση αυτών των ασθενών.","Introduction/Purpose: Female genital tract malformations consist a heterogeneous group of miscellaneous deviations from normal anatomy resulting from maldevelopment of Müllerian or paramesonephric ducts, caused by genetic errors or by teratogenic events during embryonic development. Minor abnormalities may be of little consequence, but major abnormalities may lead to severe impairment of menstrual and reproductive functions and can be associated with anomalies of the urinary tract. The present study reviews the recent literature related to these anomalies as well as their clinical significance. Methodology: PubMed and Scopus databases were reviewed as well as data from bibliographic sources and UpToDate. The publications were selected to be considered on the basis of prevalence, classification, etiopathogenesis, diagnostic method or treatment of the pathology presented. This study aims mainly to present the various congenital anomalies of the female genital tract and evaluate their clinical significance. Results: Congenital anomalies of the female genital tract (CUAs) are the result of disturbances during fetal life, concerning the development, formation or fusion of the Müllerian ducts. Possibly they are caused by a shift in the expression pattern of developmental genes, such as HOX9-11,13. Even though mostly asymptomatic, they may lead to symptoms such as pelvic pain, prolonged or otherwise abnormal bleeding at the time of menarche, recurrent pregnancy loss, or preterm birth, and thus may be identified in patients, including adolescents, who present with these disorders Their prevalence is 5.5% in unselected population, 8% in infertile women, 12.5% in patients with a history of miscarriage, and 24.5% in patients with miscarriage and infertility. Furthermore, the existing bibliography suggests that there is no universally accepted classification system for CUAs; this is problematic because it doesn’t allow physicians to codify the symptomatology, treatment, and outcome of affected patients and more accurately compare their research data with that of others. Diagnostic methods of choice are 3D U/S and MRI. Laparoscopy and endoscopy are reserved for treatment when needed. Renal anomalies are found in 20-30% of these patients. Conclusion: The practicing gynecologist should be aware of the sequelae of these congenital abnormalities, since failure to manage them promptly may have long-term implications for the psychological, sexual and reproductive health of such patients. In parallel, it is of utmost importance that a multidisciplinary team is involved for the pre-operative management, surgical approach and follow-up, so that a lege artis approach of these patients might be achievable."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας, Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας - Κλινική σημασία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δάγλας Κωνσταντίνος","Daglas Konstantinos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή/Σκοπός: Οι ανωμαλίες της γυναικείας γεννητικής οδού αποτελούν μια ετερο-γενή ομάδα με διάφορες αποκλίσεις από την φυσιολογική ανατομία και είναι το αποτέλεσμα διαταραχών στην ανάπτυξη των πόρων του Müller. Οφείλονται πιθανώς σε γενετικά σφάλματα ή επίδραση τερατογόνων παραγόντων στην διάρκεια της εμβρυικής ζωής. Συνήθως είναι ασυμπτωματικές, ενώ οι πιο σοβαρές ανωμαλίες μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές στην εμμηναρχή, στην αναπαραγωγική ικανότητα των γυναικών και να συνοδεύονται από ανωμαλίες του ουροποιητικού. Στην παρούσα μελέτη έγινε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας και την κλινική τους σημασία. Μεθοδολογία: Έγινε ανασκόπηση της βάσης δεδομένων από PubMed και Scopus και πη-γών από σύγχρονη βιβλιογραφία και UpToDate. Η επιλογή των δημοσιεύσεων προς ανάλυση έγινε βάσει του επιπολασμού, ταξινόμησης, αιτιοπαθογένειας, διαγνωστικής μεθόδου και θεραπείας των ανωμαλιών. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στο να παρουσιάσει τις διάφορες ανωμαλίες της γυναικείας γεννητικής οδού και την κλινική τους σημασία. Αποτελέσματα: Οι συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας (CUAs) είναι αποτέλεσμα μειζόνων διαταραχών κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, οι οποίες σχετίζονται με την ανάπτυξη, τη διαφοροποίηση και τη συνένωση των πόρων του Müller. Πιθανώς να σχετίζονται με μεταλλάξεις στην έκφραση των γονιδίων HOX9-11,13. Συνήθως δεν εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ άλλες φορές μπορούν να προκαλέσουν πυελικό άλγος, παρατεταμένη ή μη φυσιολογική αιμορραγία κατά τη περίοδο της εμμηναρχής, καθ΄ έξιν αποβολές ή πρόωρο τοκετό και επο¬μένως να εντοπιστούν σε ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων νέων κοριτσιών, που παρουσιά¬ζουν αυτές τις διαταραχές. Ο επιπολασμός τους είναι 5,5% στον γενικό πληθυσμό, 8% σε υπογόνιμες γυναίκες, 12,5% σε ασθενείς με ιστορικό αποβολών και 24,5% σε ασθενείς με αποβολή και υπογονιμότητα. Επιπλέον, η υπάρχουσα βιβλιογραφία υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτό σύστημα ταξινόμησης για CUAs γεγονός που δημιουργεί προβλήματα, γιατί δεν επιτρέπει στους γιατρούς να κωδικοποιούν τη συμπτωματολογία, τη θεραπεία και την έκβαση των ασθενών που πάσχουν και να συγκρίνουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα ερευνητικά τους δεδομένα με αυτά των άλλων. Διαγνωστικές μέθοδοι εκλογής είναι το 3D U/S και η MRI. Η χρήση λαπαροσκόπησης και υστεροσκόπησης γίνεται κυρίως όταν χρειάζεται θεραπεία. Νεφρικές ανωμαλίες εντοπίζονται στο 20-30% αυτών των ασθενών. Συμπεράσματα: Ο γυναικολόγος θα πρέπει να γνωρίζει τα επακόλουθα αυτών των συγ-γενών ανωμαλιών, καθώς η αποτυχία να τις αντιμετωπίσει έγκαιρα μπορεί να έχει μακροπρό-θεσμες επιπτώσεις στην ψυχολογική, σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία αυτών των ασθενών. Από την άλλη πλευρά, η συμμετοχή μιας διεπιστημονικής ομάδας για την προεγχει-ρητική διαχείριση, τη χειρουργική προσέγγιση και την παρακολούθηση, είναι υψίστης σημασίας για την lege artis αντιμετώπιση αυτών των ασθενών.","Introduction/Purpose: Female genital tract malformations consist a heterogeneous group of miscellaneous deviations from normal anatomy resulting from maldevelopment of Müllerian or paramesonephric ducts, caused by genetic errors or by teratogenic events during embryonic development. Minor abnormalities may be of little consequence, but major abnormalities may lead to severe impairment of menstrual and reproductive functions and can be associated with anomalies of the urinary tract. The present study reviews the recent literature related to these anomalies as well as their clinical significance. Methodology: PubMed and Scopus databases were reviewed as well as data from bibliographic sources and UpToDate. The publications were selected to be considered on the basis of prevalence, classification, etiopathogenesis, diagnostic method or treatment of the pathology presented. This study aims mainly to present the various congenital anomalies of the female genital tract and evaluate their clinical significance. Results: Congenital anomalies of the female genital tract (CUAs) are the result of disturbances during fetal life, concerning the development, formation or fusion of the Müllerian ducts. Possibly they are caused by a shift in the expression pattern of developmental genes, such as HOX9-11,13. Even though mostly asymptomatic, they may lead to symptoms such as pelvic pain, prolonged or otherwise abnormal bleeding at the time of menarche, recurrent pregnancy loss, or preterm birth, and thus may be identified in patients, including adolescents, who present with these disorders Their prevalence is 5.5% in unselected population, 8% in infertile women, 12.5% in patients with a history of miscarriage, and 24.5% in patients with miscarriage and infertility. Furthermore, the existing bibliography suggests that there is no universally accepted classification system for CUAs; this is problematic because it doesn’t allow physicians to codify the symptomatology, treatment, and outcome of affected patients and more accurately compare their research data with that of others. Diagnostic methods of choice are 3D U/S and MRI. Laparoscopy and endoscopy are reserved for treatment when needed. Renal anomalies are found in 20-30% of these patients. Conclusion: The practicing gynecologist should be aware of the sequelae of these congenital abnormalities, since failure to manage them promptly may have long-term implications for the psychological, sexual and reproductive health of such patients. In parallel, it is of utmost importance that a multidisciplinary team is involved for the pre-operative management, surgical approach and follow-up, so that a lege artis approach of these patients might be achievable."],"dc:identifier":["uoadl:3359231","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359231"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας, Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας - Κλινική σημασία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:27Z"}