{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359366"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359366","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της «φωνής» των μαθητών στη διαμόρφωση της διδακτικής και μαθησιακής διαδικασίας. Διερεύνηση των αντιλήψεων των Εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση","abstract":"Όπως καταγράφεται στη Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα των παιδιών ένα από τα πρωταρχικά δικαιώματα ενός παιδιού - μαθητή, (United Nations Convention on the Rights of the Child- UNCRC, 1989) (Ν2101 ΦΕΚ 192/ 2-12-1992) είναι το δικαίωμα στην εκπαίδευση (Άρθρο 29) που στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη των ικανοτήτων και της προσωπικότητας του. Το δικαίωμα αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον βασικό στόχο της εκπαίδευσης, που κατά τον Fisher είναι «να δώσει στο παιδί την ελευθερία και τα μέσα για να αναπτύξει τα μοναδικά ταλέντα της ψυχής και του μυαλού του». Μάλιστα, αυτή η ελευθερία καθιερώνεται με τα άρθρα 12, 13 της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού, όπου προβλέπεται «η ελευθερία της έκφρασης της γνώμης του με οποιοδήποτε μέσο σχετικά με οποιοδήποτε θέμα το αφορά, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις του παιδιού ανάλογα με την ηλικία και το βαθμό ωριμότητάς του με σκοπό να του δίνεται η δυνατότητα να ακούγεται σε οποιαδήποτε διαδικασία το αφορά». Πέραν κάθε αμφιβολίας, μια διαδικασία που αφορά άμεσα το παιδί είναι η διδακτική και μαθησιακή διαδικασία. Στο σημερινό σχολείο όμως ποιανού «φωνή» ακούγεται; (Arnot et al., 2000). Δίνεται στους μαθητές η ελευθερία να εκφράσουν τη «φωνή» τους, την άποψή τους ή τα ενδιαφέροντά τους για οποιοδήποτε θέμα τους αφορά; Μια συνηθισμένη εικόνα του σχολείου της εποχής μας που καθένας μπορεί να συναντήσει χαρακτηρίζεται από τις δυνατές φωνές των μαθητών στα διαλείμματα, ενώ όταν χτυπάει το κουδούνι για να επιστρέψουν στο μάθημα οι «φωνές» αυτές απαγορεύονται και στην τάξη επικρατεί απόλυτη ησυχία. Το μοναδικό που μπορεί κάποιος να ακούσει είναι η φωνή του εκπαιδευτικού να εξηγεί κάτι ή «να παραδίδει μάθημα» ή τη φωνή του μαθητή να απαντά σε κάποια ερώτηση που απευθύνει ο εκπαιδευτικός είτε για να εξετασθεί είτε για να αξιολογηθεί, σπάνια, όμως, απαντά σε κάτι για να εκφράσει τη δική του άποψη, συναίσθημα ή ενδιαφέρον, δηλαδή τη δική του «φωνή». Έχοντας ως αφετηρία όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, εύκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει ότι η επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή συνήθως είναι τυπική και βασισμένη σε ένα κατευθυνόμενο διάλογο όπου ο εκπαιδευτικός ρωτά και ο μαθητής απαντά, έναν διάλογο που προσφέρει ελάχιστες ως και μηδαμινές ευκαιρίες έκφρασης, πρωτοβουλίας ή και συνεργασίας όλων των μελών της τάξης μεταξύ τους (Αλεξανδρόπουλος, 2012). Μάλιστα, το δίπολο «ποιος μιλάει και ποιος ακούει» φανερώνει τη δυναμική και το είδος της συμμετοχής του καθενός στη μαθησιακή διαδικασία (Fielding, 2004). Είναι, όμως, αυτό το ζητούμενο της εκπαίδευσης; Σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση όχι. Ενώ οι εκπαιδευτικοί ζητούν και επιθυμούν το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή των μαθητών για τη μάθηση και για το μάθημά τους, οι μαθητές παράλληλα δεν έχουν ή δεν βρίσκουν τρόπο να εκφράσουν τις δικές τους απόψεις, τη «φωνή» τους με δημοκρατικό και παραγωγικό τρόπο. Με αφορμή αυτό τον προβληματισμό λοιπόν γίνεται αυτή η εργασία-έρευνα που θα χωριστεί σε 2 ενότητες. Στην πρώτη ενότητα θα αναφερθούμε στις οδηγίες του υπουργείου παιδείας για την επίδραση της «φωνής» των μαθητών στην επιλογή της διδακτικής και μαθησιακής διαδικασίας από τον εκπαιδευτικό, θα κάνουμε μια αντίστοιχη ιστορική αναδρομή σχετικά με την εξέλιξη του ρόλου των μαθητών στη συγκεκριμένη απόφαση του εκπαιδευτικού στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας και τέλος θα προχωρήσουμε σε μια σύγκριση της δύναμης της «φωνής» των μαθητών στην Ελλάδα σε σχέση με αντίστοιχες «φωνές» σε εκπαιδευτικά συστήματα άλλων κρατών. Στην πρώτη ενότητα επίσης θα αναφερθούν τα ερευνητικά ερωτήματα που θα κληθούμε να απαντήσουμε αλλά και ο σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας. Στη δεύτερη ενότητα περιγράφεται η μεθοδολογία της έρευνας, η μέθοδος λήψης του δείγματος, ο πληθυσμός που θα μελετηθεί αλλά και το δειγματοληπτικό εργαλείο. Καταγράφουμε τα αποτελέσματα της έρευνάς μας και τα αντίστοιχα συμπεράσματα στα οποία καταλήξαμε και τέλος παρατίθεται η βιβλιογραφία απ’ όπου αντλήσαμε δεδομένα.","abstract_html":"Όπως καταγράφεται στη Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα των παιδιών ένα από τα πρωταρχικά δικαιώματα ενός παιδιού - μαθητή, (United Nations Convention on the Rights of the Child- UNCRC, 1989) (Ν2101 ΦΕΚ 192/ 2-12-1992) είναι το δικαίωμα στην εκπαίδευση (Άρθρο 29) που στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη των ικανοτήτων και της προσωπικότητας του. Το δικαίωμα αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον βασικό στόχο της εκπαίδευσης, που κατά τον Fisher είναι «να δώσει στο παιδί την ελευθερία και τα μέσα για να αναπτύξει τα μοναδικά ταλέντα της ψυχής και του μυαλού του». Μάλιστα, αυτή η ελευθερία καθιερώνεται με τα άρθρα 12, 13 της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού, όπου προβλέπεται «η ελευθερία της έκφρασης της γνώμης του με οποιοδήποτε μέσο σχετικά με οποιοδήποτε θέμα το αφορά, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις του παιδιού ανάλογα με την ηλικία και το βαθμό ωριμότητάς του με σκοπό να του δίνεται η δυνατότητα να ακούγεται σε οποιαδήποτε διαδικασία το αφορά». Πέραν κάθε αμφιβολίας, μια διαδικασία που αφορά άμεσα το παιδί είναι η διδακτική και μαθησιακή διαδικασία. Στο σημερινό σχολείο όμως ποιανού «φωνή» ακούγεται; (Arnot et al., 2000). Δίνεται στους μαθητές η ελευθερία να εκφράσουν τη «φωνή» τους, την άποψή τους ή τα ενδιαφέροντά τους για οποιοδήποτε θέμα τους αφορά; Μια συνηθισμένη εικόνα του σχολείου της εποχής μας που καθένας μπορεί να συναντήσει χαρακτηρίζεται από τις δυνατές φωνές των μαθητών στα διαλείμματα, ενώ όταν χτυπάει το κουδούνι για να επιστρέψουν στο μάθημα οι «φωνές» αυτές απαγορεύονται και στην τάξη επικρατεί απόλυτη ησυχία. Το μοναδικό που μπορεί κάποιος να ακούσει είναι η φωνή του εκπαιδευτικού να εξηγεί κάτι ή «να παραδίδει μάθημα» ή τη φωνή του μαθητή να απαντά σε κάποια ερώτηση που απευθύνει ο εκπαιδευτικός είτε για να εξετασθεί είτε για να αξιολογηθεί, σπάνια, όμως, απαντά σε κάτι για να εκφράσει τη δική του άποψη, συναίσθημα ή ενδιαφέρον, δηλαδή τη δική του «φωνή». Έχοντας ως αφετηρία όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, εύκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει ότι η επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή συνήθως είναι τυπική και βασισμένη σε ένα κατευθυνόμενο διάλογο όπου ο εκπαιδευτικός ρωτά και ο μαθητής απαντά, έναν διάλογο που προσφέρει ελάχιστες ως και μηδαμινές ευκαιρίες έκφρασης, πρωτοβουλίας ή και συνεργασίας όλων των μελών της τάξης μεταξύ τους (Αλεξανδρόπουλος, 2012). Μάλιστα, το δίπολο «ποιος μιλάει και ποιος ακούει» φανερώνει τη δυναμική και το είδος της συμμετοχής του καθενός στη μαθησιακή διαδικασία (Fielding, 2004). Είναι, όμως, αυτό το ζητούμενο της εκπαίδευσης; Σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση όχι. Ενώ οι εκπαιδευτικοί ζητούν και επιθυμούν το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή των μαθητών για τη μάθηση και για το μάθημά τους, οι μαθητές παράλληλα δεν έχουν ή δεν βρίσκουν τρόπο να εκφράσουν τις δικές τους απόψεις, τη «φωνή» τους με δημοκρατικό και παραγωγικό τρόπο. Με αφορμή αυτό τον προβληματισμό λοιπόν γίνεται αυτή η εργασία-έρευνα που θα χωριστεί σε 2 ενότητες. Στην πρώτη ενότητα θα αναφερθούμε στις οδηγίες του υπουργείου παιδείας για την επίδραση της «φωνής» των μαθητών στην επιλογή της διδακτικής και μαθησιακής διαδικασίας από τον εκπαιδευτικό, θα κάνουμε μια αντίστοιχη ιστορική αναδρομή σχετικά με την εξέλιξη του ρόλου των μαθητών στη συγκεκριμένη απόφαση του εκπαιδευτικού στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας και τέλος θα προχωρήσουμε σε μια σύγκριση της δύναμης της «φωνής» των μαθητών στην Ελλάδα σε σχέση με αντίστοιχες «φωνές» σε εκπαιδευτικά συστήματα άλλων κρατών. Στην πρώτη ενότητα επίσης θα αναφερθούν τα ερευνητικά ερωτήματα που θα κληθούμε να απαντήσουμε αλλά και ο σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας. Στη δεύτερη ενότητα περιγράφεται η μεθοδολογία της έρευνας, η μέθοδος λήψης του δείγματος, ο πληθυσμός που θα μελετηθεί αλλά και το δειγματοληπτικό εργαλείο. Καταγράφουμε τα αποτελέσματα της έρευνάς μας και τα αντίστοιχα συμπεράσματα στα οποία καταλήξαμε και τέλος παρατίθεται η βιβλιογραφία απ’ όπου αντλήσαμε δεδομένα.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαρβαλιάς Κωνσταντίνος","Charvalias Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:27Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359366"],"render_values":[{"text":"uoadl:3359366","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359366","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359366","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3359366","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαρβαλιάς Κωνσταντίνος","Charvalias Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359366","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359366"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Όπως καταγράφεται στη Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα των παιδιών ένα από τα πρωταρχικά δικαιώματα ενός παιδιού - μαθητή, (United Nations Convention on the Rights of the Child- UNCRC, 1989) (Ν2101 ΦΕΚ 192/ 2-12-1992) είναι το δικαίωμα στην εκπαίδευση (Άρθρο 29) που στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη των ικανοτήτων και της προσωπικότητας του. Το δικαίωμα αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον βασικό στόχο της εκπαίδευσης, που κατά τον Fisher είναι «να δώσει στο παιδί την ελευθερία και τα μέσα για να αναπτύξει τα μοναδικά ταλέντα της ψυχής και του μυαλού του». Μάλιστα, αυτή η ελευθερία καθιερώνεται με τα άρθρα 12, 13 της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού, όπου προβλέπεται «η ελευθερία της έκφρασης της γνώμης του με οποιοδήποτε μέσο σχετικά με οποιοδήποτε θέμα το αφορά, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις του παιδιού ανάλογα με την ηλικία και το βαθμό ωριμότητάς του με σκοπό να του δίνεται η δυνατότητα να ακούγεται σε οποιαδήποτε διαδικασία το αφορά». Πέραν κάθε αμφιβολίας, μια διαδικασία που αφορά άμεσα το παιδί είναι η διδακτική και μαθησιακή διαδικασία. Στο σημερινό σχολείο όμως ποιανού «φωνή» ακούγεται; (Arnot et al., 2000). Δίνεται στους μαθητές η ελευθερία να εκφράσουν τη «φωνή» τους, την άποψή τους ή τα ενδιαφέροντά τους για οποιοδήποτε θέμα τους αφορά; Μια συνηθισμένη εικόνα του σχολείου της εποχής μας που καθένας μπορεί να συναντήσει χαρακτηρίζεται από τις δυνατές φωνές των μαθητών στα διαλείμματα, ενώ όταν χτυπάει το κουδούνι για να επιστρέψουν στο μάθημα οι «φωνές» αυτές απαγορεύονται και στην τάξη επικρατεί απόλυτη ησυχία. Το μοναδικό που μπορεί κάποιος να ακούσει είναι η φωνή του εκπαιδευτικού να εξηγεί κάτι ή «να παραδίδει μάθημα» ή τη φωνή του μαθητή να απαντά σε κάποια ερώτηση που απευθύνει ο εκπαιδευτικός είτε για να εξετασθεί είτε για να αξιολογηθεί, σπάνια, όμως, απαντά σε κάτι για να εκφράσει τη δική του άποψη, συναίσθημα ή ενδιαφέρον, δηλαδή τη δική του «φωνή». Έχοντας ως αφετηρία όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, εύκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει ότι η επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή συνήθως είναι τυπική και βασισμένη σε ένα κατευθυνόμενο διάλογο όπου ο εκπαιδευτικός ρωτά και ο μαθητής απαντά, έναν διάλογο που προσφέρει ελάχιστες ως και μηδαμινές ευκαιρίες έκφρασης, πρωτοβουλίας ή και συνεργασίας όλων των μελών της τάξης μεταξύ τους (Αλεξανδρόπουλος, 2012). Μάλιστα, το δίπολο «ποιος μιλάει και ποιος ακούει» φανερώνει τη δυναμική και το είδος της συμμετοχής του καθενός στη μαθησιακή διαδικασία (Fielding, 2004). Είναι, όμως, αυτό το ζητούμενο της εκπαίδευσης; Σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση όχι. Ενώ οι εκπαιδευτικοί ζητούν και επιθυμούν το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή των μαθητών για τη μάθηση και για το μάθημά τους, οι μαθητές παράλληλα δεν έχουν ή δεν βρίσκουν τρόπο να εκφράσουν τις δικές τους απόψεις, τη «φωνή» τους με δημοκρατικό και παραγωγικό τρόπο. Με αφορμή αυτό τον προβληματισμό λοιπόν γίνεται αυτή η εργασία-έρευνα που θα χωριστεί σε 2 ενότητες. Στην πρώτη ενότητα θα αναφερθούμε στις οδηγίες του υπουργείου παιδείας για την επίδραση της «φωνής» των μαθητών στην επιλογή της διδακτικής και μαθησιακής διαδικασίας από τον εκπαιδευτικό, θα κάνουμε μια αντίστοιχη ιστορική αναδρομή σχετικά με την εξέλιξη του ρόλου των μαθητών στη συγκεκριμένη απόφαση του εκπαιδευτικού στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας και τέλος θα προχωρήσουμε σε μια σύγκριση της δύναμης της «φωνής» των μαθητών στην Ελλάδα σε σχέση με αντίστοιχες «φωνές» σε εκπαιδευτικά συστήματα άλλων κρατών. Στην πρώτη ενότητα επίσης θα αναφερθούν τα ερευνητικά ερωτήματα που θα κληθούμε να απαντήσουμε αλλά και ο σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας. Στη δεύτερη ενότητα περιγράφεται η μεθοδολογία της έρευνας, η μέθοδος λήψης του δείγματος, ο πληθυσμός που θα μελετηθεί αλλά και το δειγματοληπτικό εργαλείο. Καταγράφουμε τα αποτελέσματα της έρευνάς μας και τα αντίστοιχα συμπεράσματα στα οποία καταλήξαμε και τέλος παρατίθεται η βιβλιογραφία απ’ όπου αντλήσαμε δεδομένα.","As recorded in the International Convention on the Rights of the Child, one of the primary rights of a child - student (United Nations Convention on the Rights of the Child - UNCRC) (Ν2101 FEK 192/ 2-12-1992) is the right to education (Article 29) which aims at the all-round development of his abilities and personality. This right is inextricably linked to the basic goal of education, which according to Fisher is \"to give the child the freedom and the means to develop the unique talents of his soul and mind.\" In fact, this freedom is established by articles 12, 13 of the International Convention on the Rights of the Child, which provides \"the freedom to express his opinion by any means on any matter that concerns him, taking into account the views of the child according to the his age and degree of maturity in order to give him the opportunity to be heard in any process concerning him\". Beyond any doubt, a process that directly concerns the child is the teaching and learning process. But whose \"voice\" is heard in today's school? (Arnot et al., 2001). Are students given the freedom to express their 'voice', their opinion or their interests on any subject that concerns them? A common image of the school of our time that anyone can come across is characterized by the loud voices of the students during the breaks, while when the bell rings for them to return to the lesson these \"voices\" are forbidden and the classroom is completely quiet. The only thing one can hear is the teacher's voice explaining something or \"teaching a lesson\" or the student's voice answering a question that the teacher asks either to be examined or to be evaluated, but rarely does he answer something to express one's own point of view, feeling or interest, i.e. one's own 'voice'. Having as a starting point what was mentioned above, one can easily understand that the communication between teacher and student is usually formal and based on a directed dialogue where the teacher asks and the student answers, a dialogue that offers little or no opportunities for expression, initiative or and cooperation of all class members among themselves (Alexandropoulos, 2012). In fact, the dichotomy \"who speaks and who listens\" reveals the dynamics and the type of participation of each in the learning process (Fielding, 2004). But is this what education is all about? According to the International Convention no. While teachers request and desire students' interest and participation in learning and in their course, students at the same time do not have or do not find a way to express their own opinions, their \"voice\" in a democratic and productive way. On the occasion of this reflection, this work-research is done which will be divided into 2 sections. In the first section we will refer to the instructions of the Ministry of Education on the effect of the \"voice\" of the students in the choice of the teaching and learning process by the teacher, we will make a corresponding historical review regarding the evolution of the role of the students in the specific decision of the teacher in education system of Greece and finally we will proceed to a comparison of the power of the \"voice\" of students in Greece in relation to corresponding \"voices\" in educational systems of other countries. The first section will also mention the research questions that we will be asked to answer as well as the purpose of the specific work. The second section describes the research methodology, the sampling method, the population to be studied and the sampling tool. We record the results of our research and the corresponding conclusions we reached and finally the bibliography from which we obtained data is listed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της «φωνής» των μαθητών στη διαμόρφωση της διδακτικής και μαθησιακής διαδικασίας. Διερεύνηση των αντιλήψεων των Εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαρβαλιάς Κωνσταντίνος","Charvalias Konstantinos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Όπως καταγράφεται στη Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα των παιδιών ένα από τα πρωταρχικά δικαιώματα ενός παιδιού - μαθητή, (United Nations Convention on the Rights of the Child- UNCRC, 1989) (Ν2101 ΦΕΚ 192/ 2-12-1992) είναι το δικαίωμα στην εκπαίδευση (Άρθρο 29) που στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη των ικανοτήτων και της προσωπικότητας του. Το δικαίωμα αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον βασικό στόχο της εκπαίδευσης, που κατά τον Fisher είναι «να δώσει στο παιδί την ελευθερία και τα μέσα για να αναπτύξει τα μοναδικά ταλέντα της ψυχής και του μυαλού του». Μάλιστα, αυτή η ελευθερία καθιερώνεται με τα άρθρα 12, 13 της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού, όπου προβλέπεται «η ελευθερία της έκφρασης της γνώμης του με οποιοδήποτε μέσο σχετικά με οποιοδήποτε θέμα το αφορά, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις του παιδιού ανάλογα με την ηλικία και το βαθμό ωριμότητάς του με σκοπό να του δίνεται η δυνατότητα να ακούγεται σε οποιαδήποτε διαδικασία το αφορά». Πέραν κάθε αμφιβολίας, μια διαδικασία που αφορά άμεσα το παιδί είναι η διδακτική και μαθησιακή διαδικασία. Στο σημερινό σχολείο όμως ποιανού «φωνή» ακούγεται; (Arnot et al., 2000). Δίνεται στους μαθητές η ελευθερία να εκφράσουν τη «φωνή» τους, την άποψή τους ή τα ενδιαφέροντά τους για οποιοδήποτε θέμα τους αφορά; Μια συνηθισμένη εικόνα του σχολείου της εποχής μας που καθένας μπορεί να συναντήσει χαρακτηρίζεται από τις δυνατές φωνές των μαθητών στα διαλείμματα, ενώ όταν χτυπάει το κουδούνι για να επιστρέψουν στο μάθημα οι «φωνές» αυτές απαγορεύονται και στην τάξη επικρατεί απόλυτη ησυχία. Το μοναδικό που μπορεί κάποιος να ακούσει είναι η φωνή του εκπαιδευτικού να εξηγεί κάτι ή «να παραδίδει μάθημα» ή τη φωνή του μαθητή να απαντά σε κάποια ερώτηση που απευθύνει ο εκπαιδευτικός είτε για να εξετασθεί είτε για να αξιολογηθεί, σπάνια, όμως, απαντά σε κάτι για να εκφράσει τη δική του άποψη, συναίσθημα ή ενδιαφέρον, δηλαδή τη δική του «φωνή». Έχοντας ως αφετηρία όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, εύκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει ότι η επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή συνήθως είναι τυπική και βασισμένη σε ένα κατευθυνόμενο διάλογο όπου ο εκπαιδευτικός ρωτά και ο μαθητής απαντά, έναν διάλογο που προσφέρει ελάχιστες ως και μηδαμινές ευκαιρίες έκφρασης, πρωτοβουλίας ή και συνεργασίας όλων των μελών της τάξης μεταξύ τους (Αλεξανδρόπουλος, 2012). Μάλιστα, το δίπολο «ποιος μιλάει και ποιος ακούει» φανερώνει τη δυναμική και το είδος της συμμετοχής του καθενός στη μαθησιακή διαδικασία (Fielding, 2004). Είναι, όμως, αυτό το ζητούμενο της εκπαίδευσης; Σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση όχι. Ενώ οι εκπαιδευτικοί ζητούν και επιθυμούν το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή των μαθητών για τη μάθηση και για το μάθημά τους, οι μαθητές παράλληλα δεν έχουν ή δεν βρίσκουν τρόπο να εκφράσουν τις δικές τους απόψεις, τη «φωνή» τους με δημοκρατικό και παραγωγικό τρόπο. Με αφορμή αυτό τον προβληματισμό λοιπόν γίνεται αυτή η εργασία-έρευνα που θα χωριστεί σε 2 ενότητες. Στην πρώτη ενότητα θα αναφερθούμε στις οδηγίες του υπουργείου παιδείας για την επίδραση της «φωνής» των μαθητών στην επιλογή της διδακτικής και μαθησιακής διαδικασίας από τον εκπαιδευτικό, θα κάνουμε μια αντίστοιχη ιστορική αναδρομή σχετικά με την εξέλιξη του ρόλου των μαθητών στη συγκεκριμένη απόφαση του εκπαιδευτικού στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας και τέλος θα προχωρήσουμε σε μια σύγκριση της δύναμης της «φωνής» των μαθητών στην Ελλάδα σε σχέση με αντίστοιχες «φωνές» σε εκπαιδευτικά συστήματα άλλων κρατών. Στην πρώτη ενότητα επίσης θα αναφερθούν τα ερευνητικά ερωτήματα που θα κληθούμε να απαντήσουμε αλλά και ο σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας. Στη δεύτερη ενότητα περιγράφεται η μεθοδολογία της έρευνας, η μέθοδος λήψης του δείγματος, ο πληθυσμός που θα μελετηθεί αλλά και το δειγματοληπτικό εργαλείο. Καταγράφουμε τα αποτελέσματα της έρευνάς μας και τα αντίστοιχα συμπεράσματα στα οποία καταλήξαμε και τέλος παρατίθεται η βιβλιογραφία απ’ όπου αντλήσαμε δεδομένα.","As recorded in the International Convention on the Rights of the Child, one of the primary rights of a child - student (United Nations Convention on the Rights of the Child - UNCRC) (Ν2101 FEK 192/ 2-12-1992) is the right to education (Article 29) which aims at the all-round development of his abilities and personality. This right is inextricably linked to the basic goal of education, which according to Fisher is \"to give the child the freedom and the means to develop the unique talents of his soul and mind.\" In fact, this freedom is established by articles 12, 13 of the International Convention on the Rights of the Child, which provides \"the freedom to express his opinion by any means on any matter that concerns him, taking into account the views of the child according to the his age and degree of maturity in order to give him the opportunity to be heard in any process concerning him\". Beyond any doubt, a process that directly concerns the child is the teaching and learning process. But whose \"voice\" is heard in today's school? (Arnot et al., 2001). Are students given the freedom to express their 'voice', their opinion or their interests on any subject that concerns them? A common image of the school of our time that anyone can come across is characterized by the loud voices of the students during the breaks, while when the bell rings for them to return to the lesson these \"voices\" are forbidden and the classroom is completely quiet. The only thing one can hear is the teacher's voice explaining something or \"teaching a lesson\" or the student's voice answering a question that the teacher asks either to be examined or to be evaluated, but rarely does he answer something to express one's own point of view, feeling or interest, i.e. one's own 'voice'. Having as a starting point what was mentioned above, one can easily understand that the communication between teacher and student is usually formal and based on a directed dialogue where the teacher asks and the student answers, a dialogue that offers little or no opportunities for expression, initiative or and cooperation of all class members among themselves (Alexandropoulos, 2012). In fact, the dichotomy \"who speaks and who listens\" reveals the dynamics and the type of participation of each in the learning process (Fielding, 2004). But is this what education is all about? According to the International Convention no. While teachers request and desire students' interest and participation in learning and in their course, students at the same time do not have or do not find a way to express their own opinions, their \"voice\" in a democratic and productive way. On the occasion of this reflection, this work-research is done which will be divided into 2 sections. In the first section we will refer to the instructions of the Ministry of Education on the effect of the \"voice\" of the students in the choice of the teaching and learning process by the teacher, we will make a corresponding historical review regarding the evolution of the role of the students in the specific decision of the teacher in education system of Greece and finally we will proceed to a comparison of the power of the \"voice\" of students in Greece in relation to corresponding \"voices\" in educational systems of other countries. The first section will also mention the research questions that we will be asked to answer as well as the purpose of the specific work. The second section describes the research methodology, the sampling method, the population to be studied and the sampling tool. We record the results of our research and the corresponding conclusions we reached and finally the bibliography from which we obtained data is listed."],"dc:identifier":["uoadl:3359366","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359366"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Η επίδραση της «φωνής» των μαθητών στη διαμόρφωση της διδακτικής και μαθησιακής διαδικασίας. Διερεύνηση των αντιλήψεων των Εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:27Z"}