{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359429"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359429","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση του γονεϊκού θυμού στην αυτοεικόνα και την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού","abstract":"Υπόβαθρο: Ο γονεϊκός θυμός συνεπάγεται επιβαρυντικές επιδράσεις για την ψυχική υγεία των παιδιών. Στην παιδική ηλικία και στην πρώιμη εφηβεία τίθενται οι εξελικτικές απαρχές σημαντικών ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων της μετέπειτα ζωής. Η αρνητική αυτοαντίληψη ενδεχομένως να σχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με αυτές τις εκδηλώσεις. Μεθοδολογία: Στη συγκεκριμένη μελέτη εξετάστηκε η σχέση μεταξύ της αυτοαντίληψης των παιδιών, του γονεϊκού θυμού και των ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων, συγκεκριμένα της ΔΕΠΥ, της Εναντιωματικής- Προκλητικής Διαταραχής, του άγχους και της κατάθλιψης. Ειδικότερα, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα σε 80 γονείς και παιδιά ηλικίας 10-11 ετών. Στους γονείς χορηγήθηκαν τα εργαλεία μέτρησης Child- Parent Relationship Scale και Child Symptom Inventory για την εξέταση του γονεϊκού θυμού και των κοινωνικοσυναισθηματικών δυσκολιών, αντίστοιχα. Στα παιδιά χορηγήθηκε το εργαλείο Πώς Αντιλαμβάνομαι Τον Εαυτό Μου για τη μελέτη της αυτοαντίληψης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του SPSS. Αποτελέσματα: Όπως διαπιστώθηκε, όσο πιο χαμηλή ήταν η αυτοαντίληψη των παιδιών, τόσο πιο έντονες ήταν οι ψυχοπαθολογικές τους εκδηλώσεις (r= 0.342, p=0.001). Επίσης, όσο πιο έντονος ήταν ο θυμός από πλευράς των γονέων, τόσο πιο έντονη ήταν και η σχετική συμπτωματολογία των παιδιών (r=0.661, p=0.000). Τέλος, ο έντονος θυμός από πλευράς των γονέων συνδεόταν με λιγότερο θετική αυτοαντίληψη (r= 0.361, p=0.000). Συμπεράσματα: Με βάση τα ανωτέρω, κρίνεται επιβεβλημένη η ανάπτυξη παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση του γονεϊκού θυμού, επιδιώκοντας τη βελτίωση της ψυχικής υγείας των παιδιών. Σε κάθε περίπτωση, οι διαπιστώσεις της συγκεκριμένης μελέτης διακρίνονται από ορισμένους περιορισμούς, όπως η αμφίβολη αντιπροσωπευτικότητα του εξεταζόμενου δείγματος. Περαιτέρω έρευνα είναι αναγκαία για την πληρέστερη κατανόηση του ρόλου του γονεϊκού θυμού και του τρόπου με τον οποίο επηρεάζονται η αυτοαντίληψη και η ψυχοπαθολογία των παιδιών.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Ο γονεϊκός θυμός συνεπάγεται επιβαρυντικές επιδράσεις για την ψυχική υγεία των παιδιών. Στην παιδική ηλικία και στην πρώιμη εφηβεία τίθενται οι εξελικτικές απαρχές σημαντικών ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων της μετέπειτα ζωής. Η αρνητική αυτοαντίληψη ενδεχομένως να σχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με αυτές τις εκδηλώσεις. Μεθοδολογία: Στη συγκεκριμένη μελέτη εξετάστηκε η σχέση μεταξύ της αυτοαντίληψης των παιδιών, του γονεϊκού θυμού και των ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων, συγκεκριμένα της ΔΕΠΥ, της Εναντιωματικής- Προκλητικής Διαταραχής, του άγχους και της κατάθλιψης. Ειδικότερα, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα σε 80 γονείς και παιδιά ηλικίας 10-11 ετών. Στους γονείς χορηγήθηκαν τα εργαλεία μέτρησης Child- Parent Relationship Scale και Child Symptom Inventory για την εξέταση του γονεϊκού θυμού και των κοινωνικοσυναισθηματικών δυσκολιών, αντίστοιχα. Στα παιδιά χορηγήθηκε το εργαλείο Πώς Αντιλαμβάνομαι Τον Εαυτό Μου για τη μελέτη της αυτοαντίληψης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του SPSS. Αποτελέσματα: Όπως διαπιστώθηκε, όσο πιο χαμηλή ήταν η αυτοαντίληψη των παιδιών, τόσο πιο έντονες ήταν οι ψυχοπαθολογικές τους εκδηλώσεις (r= 0.342, p=0.001). Επίσης, όσο πιο έντονος ήταν ο θυμός από πλευράς των γονέων, τόσο πιο έντονη ήταν και η σχετική συμπτωματολογία των παιδιών (r=0.661, p=0.000). Τέλος, ο έντονος θυμός από πλευράς των γονέων συνδεόταν με λιγότερο θετική αυτοαντίληψη (r= 0.361, p=0.000). Συμπεράσματα: Με βάση τα ανωτέρω, κρίνεται επιβεβλημένη η ανάπτυξη παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση του γονεϊκού θυμού, επιδιώκοντας τη βελτίωση της ψυχικής υγείας των παιδιών. Σε κάθε περίπτωση, οι διαπιστώσεις της συγκεκριμένης μελέτης διακρίνονται από ορισμένους περιορισμούς, όπως η αμφίβολη αντιπροσωπευτικότητα του εξεταζόμενου δείγματος. Περαιτέρω έρευνα είναι αναγκαία για την πληρέστερη κατανόηση του ρόλου του γονεϊκού θυμού και του τρόπου με τον οποίο επηρεάζονται η αυτοαντίληψη και η ψυχοπαθολογία των παιδιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Σφακιανάκη Βασιλική","Sfakianaki Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:27Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359429"],"render_values":[{"text":"uoadl:3359429","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359429","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359429","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3359429","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σφακιανάκη Βασιλική","Sfakianaki Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359429","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359429"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Ο γονεϊκός θυμός συνεπάγεται επιβαρυντικές επιδράσεις για την ψυχική υγεία των παιδιών. Στην παιδική ηλικία και στην πρώιμη εφηβεία τίθενται οι εξελικτικές απαρχές σημαντικών ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων της μετέπειτα ζωής. Η αρνητική αυτοαντίληψη ενδεχομένως να σχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με αυτές τις εκδηλώσεις. Μεθοδολογία: Στη συγκεκριμένη μελέτη εξετάστηκε η σχέση μεταξύ της αυτοαντίληψης των παιδιών, του γονεϊκού θυμού και των ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων, συγκεκριμένα της ΔΕΠΥ, της Εναντιωματικής- Προκλητικής Διαταραχής, του άγχους και της κατάθλιψης. Ειδικότερα, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα σε 80 γονείς και παιδιά ηλικίας 10-11 ετών. Στους γονείς χορηγήθηκαν τα εργαλεία μέτρησης Child- Parent Relationship Scale και Child Symptom Inventory για την εξέταση του γονεϊκού θυμού και των κοινωνικοσυναισθηματικών δυσκολιών, αντίστοιχα. Στα παιδιά χορηγήθηκε το εργαλείο Πώς Αντιλαμβάνομαι Τον Εαυτό Μου για τη μελέτη της αυτοαντίληψης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του SPSS. Αποτελέσματα: Όπως διαπιστώθηκε, όσο πιο χαμηλή ήταν η αυτοαντίληψη των παιδιών, τόσο πιο έντονες ήταν οι ψυχοπαθολογικές τους εκδηλώσεις (r= 0.342, p=0.001). Επίσης, όσο πιο έντονος ήταν ο θυμός από πλευράς των γονέων, τόσο πιο έντονη ήταν και η σχετική συμπτωματολογία των παιδιών (r=0.661, p=0.000). Τέλος, ο έντονος θυμός από πλευράς των γονέων συνδεόταν με λιγότερο θετική αυτοαντίληψη (r= 0.361, p=0.000). Συμπεράσματα: Με βάση τα ανωτέρω, κρίνεται επιβεβλημένη η ανάπτυξη παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση του γονεϊκού θυμού, επιδιώκοντας τη βελτίωση της ψυχικής υγείας των παιδιών. Σε κάθε περίπτωση, οι διαπιστώσεις της συγκεκριμένης μελέτης διακρίνονται από ορισμένους περιορισμούς, όπως η αμφίβολη αντιπροσωπευτικότητα του εξεταζόμενου δείγματος. Περαιτέρω έρευνα είναι αναγκαία για την πληρέστερη κατανόηση του ρόλου του γονεϊκού θυμού και του τρόπου με τον οποίο επηρεάζονται η αυτοαντίληψη και η ψυχοπαθολογία των παιδιών.","Background: Parental anger is associated with detrimental effects on children's mental health. Childhood and early adolescence are the developmental beginnings of important psychopathological manifestations in later life. Negative self-perception may be significantly related to these manifestations. Methodology: This study examined the relationship between children's self-concept, parental anger and psychopathological manifestations, specifically ADHD, Oppositional Defiant Disorder, anxiety and depression. Specifically, a survey of 80 parents and children was conducted. Parents were administered thw Child-Parent Relationship Scale and Child Symptom Inventory measurement tools to examine parental anger and social-emotional difficulties, respectively. Children 10-11 years old were administered the PATEM tool to study self-perception. Data analysis was carried out using SPSS. Results: As found, thw lower the children's self-perception, the more severe their psychopathological manifestations were (r=0.342), p= 0.001) Also, the more intense anger on the part of parents, the more intense the chidren's related symptomatology was (r= 0.661, p= 0.000) Finally, intense anger on the part of parents was associated with less positive self-concept (r= 0.361, p= 0.000) Conclusions: Based on the above, it seems imperative to develop interventions to adress parental anger, seeking to improve children's mental health. In any case, the findings of this study are distiguished by some limitations, such as the questionable representativeness of the sample considered. Further research is needed to more fully understand the role of parental anger and how it affects children's self-concept and psychopathology."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση του γονεϊκού θυμού στην αυτοεικόνα και την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σφακιανάκη Βασιλική","Sfakianaki Vasiliki"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Ο γονεϊκός θυμός συνεπάγεται επιβαρυντικές επιδράσεις για την ψυχική υγεία των παιδιών. Στην παιδική ηλικία και στην πρώιμη εφηβεία τίθενται οι εξελικτικές απαρχές σημαντικών ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων της μετέπειτα ζωής. Η αρνητική αυτοαντίληψη ενδεχομένως να σχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με αυτές τις εκδηλώσεις. Μεθοδολογία: Στη συγκεκριμένη μελέτη εξετάστηκε η σχέση μεταξύ της αυτοαντίληψης των παιδιών, του γονεϊκού θυμού και των ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων, συγκεκριμένα της ΔΕΠΥ, της Εναντιωματικής- Προκλητικής Διαταραχής, του άγχους και της κατάθλιψης. Ειδικότερα, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα σε 80 γονείς και παιδιά ηλικίας 10-11 ετών. Στους γονείς χορηγήθηκαν τα εργαλεία μέτρησης Child- Parent Relationship Scale και Child Symptom Inventory για την εξέταση του γονεϊκού θυμού και των κοινωνικοσυναισθηματικών δυσκολιών, αντίστοιχα. Στα παιδιά χορηγήθηκε το εργαλείο Πώς Αντιλαμβάνομαι Τον Εαυτό Μου για τη μελέτη της αυτοαντίληψης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του SPSS. Αποτελέσματα: Όπως διαπιστώθηκε, όσο πιο χαμηλή ήταν η αυτοαντίληψη των παιδιών, τόσο πιο έντονες ήταν οι ψυχοπαθολογικές τους εκδηλώσεις (r= 0.342, p=0.001). Επίσης, όσο πιο έντονος ήταν ο θυμός από πλευράς των γονέων, τόσο πιο έντονη ήταν και η σχετική συμπτωματολογία των παιδιών (r=0.661, p=0.000). Τέλος, ο έντονος θυμός από πλευράς των γονέων συνδεόταν με λιγότερο θετική αυτοαντίληψη (r= 0.361, p=0.000). Συμπεράσματα: Με βάση τα ανωτέρω, κρίνεται επιβεβλημένη η ανάπτυξη παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση του γονεϊκού θυμού, επιδιώκοντας τη βελτίωση της ψυχικής υγείας των παιδιών. Σε κάθε περίπτωση, οι διαπιστώσεις της συγκεκριμένης μελέτης διακρίνονται από ορισμένους περιορισμούς, όπως η αμφίβολη αντιπροσωπευτικότητα του εξεταζόμενου δείγματος. Περαιτέρω έρευνα είναι αναγκαία για την πληρέστερη κατανόηση του ρόλου του γονεϊκού θυμού και του τρόπου με τον οποίο επηρεάζονται η αυτοαντίληψη και η ψυχοπαθολογία των παιδιών.","Background: Parental anger is associated with detrimental effects on children's mental health. Childhood and early adolescence are the developmental beginnings of important psychopathological manifestations in later life. Negative self-perception may be significantly related to these manifestations. Methodology: This study examined the relationship between children's self-concept, parental anger and psychopathological manifestations, specifically ADHD, Oppositional Defiant Disorder, anxiety and depression. Specifically, a survey of 80 parents and children was conducted. Parents were administered thw Child-Parent Relationship Scale and Child Symptom Inventory measurement tools to examine parental anger and social-emotional difficulties, respectively. Children 10-11 years old were administered the PATEM tool to study self-perception. Data analysis was carried out using SPSS. Results: As found, thw lower the children's self-perception, the more severe their psychopathological manifestations were (r=0.342), p= 0.001) Also, the more intense anger on the part of parents, the more intense the chidren's related symptomatology was (r= 0.661, p= 0.000) Finally, intense anger on the part of parents was associated with less positive self-concept (r= 0.361, p= 0.000) Conclusions: Based on the above, it seems imperative to develop interventions to adress parental anger, seeking to improve children's mental health. In any case, the findings of this study are distiguished by some limitations, such as the questionable representativeness of the sample considered. Further research is needed to more fully understand the role of parental anger and how it affects children's self-concept and psychopathology."],"dc:identifier":["uoadl:3359429","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359429"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Η επίδραση του γονεϊκού θυμού στην αυτοεικόνα και την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:27Z"}