{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359621"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359621","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υγρή βιοψία και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Προσδοκίες και περιορισμοί","abstract":"Το ΗΚΚ αποτελεί μία από τις πιο κοινές μορφές καρκίνου και σημαντική αιτία θανάτου για το σύγχρονο κόσμο. Η κλασσική βιοψία ιστού αποτελεί μέχρι και σήμερα το σημαντικότερο εργαλείο διάγνωσης της νόσου. Ωστόσο, η ιστική βιοψία παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήματα καθώς είναι επεμβατική και ταυτόχρονα επιτυγχάνει τη λήψη μικρής μόνο ποσότητας ιστού που μπορεί να μην είναι αντιπροσωπευτικός. Το γεγονός αυτό πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα καθυστέρηση στη διάγνωση και ελλιπή παρακολούθηση της προόδου της νόσου, ενώ ταυτόχρονα δε λαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με την ετερογένεια του όγκου στο χώρο και το χρόνο. Η υγρή βιοψία αποτελεί μία νέα λιγότερο επεμβατική τεχνική, πιο προσιτή και αποδεκτή από τους ασθενείς η οποία επιτρέπει τις επαναληπτικές λήψεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα, προκειμένου να παρακολουθείται στενά η εξέλιξη της νόσου και να λαμβάνονται οι βέλτιστες αποφάσεις. Το κυκλοφορούν ελεύθερο DNA και τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα αποτελούν το υλικό που κατεξοχήν αξιολογείται στην υγρή βιοψία, παρέχοντας σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του όγκου. Τα εξωσώματα, τα αιμοπετάλια και τα μικροσωματίδια προερχόμενα από την υγρή βιοψία έχουν και αυτά χρησιμοποιηθεί ως δείκτες στο ΗΚΚ. Οι νέες τεχνολογίες έχουν αυξήσει σημαντικά τις προσδοκίες για τη χρήση της υγρής βιοψίας ως σημαντικό εργαλείο στη πρώιμη ανίχνευση, τη διάγνωση, την παρακολούθηση και την επιλογή της θεραπειας του ΗΚΚ. Ωστόσο οι περιορισμοί ένταξης της μεθόδου στην κλινική πράξη ακόμα και σήμερα παραμένουν πολυάριθμοι και σχετίζονται ως επί το πλείστων με τη μη βέλτιστη τεχνική απόδοση και την αδυναμία διάκρισης του είδους του καρκινώματος. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας αναμένεται η ενσωμάτωση της υγρής βιοψίας στην κλινική πρακτική στο εγγύς μέλλον ως ένα ακόμα όπλο στη φαρέτρα των ιατρών κατά του HΚΚ.","abstract_html":"Το ΗΚΚ αποτελεί μία από τις πιο κοινές μορφές καρκίνου και σημαντική αιτία θανάτου για το σύγχρονο κόσμο. Η κλασσική βιοψία ιστού αποτελεί μέχρι και σήμερα το σημαντικότερο εργαλείο διάγνωσης της νόσου. Ωστόσο, η ιστική βιοψία παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήματα καθώς είναι επεμβατική και ταυτόχρονα επιτυγχάνει τη λήψη μικρής μόνο ποσότητας ιστού που μπορεί να μην είναι αντιπροσωπευτικός. Το γεγονός αυτό πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα καθυστέρηση στη διάγνωση και ελλιπή παρακολούθηση της προόδου της νόσου, ενώ ταυτόχρονα δε λαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με την ετερογένεια του όγκου στο χώρο και το χρόνο. Η υγρή βιοψία αποτελεί μία νέα λιγότερο επεμβατική τεχνική, πιο προσιτή και αποδεκτή από τους ασθενείς η οποία επιτρέπει τις επαναληπτικές λήψεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα, προκειμένου να παρακολουθείται στενά η εξέλιξη της νόσου και να λαμβάνονται οι βέλτιστες αποφάσεις. Το κυκλοφορούν ελεύθερο DNA και τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα αποτελούν το υλικό που κατεξοχήν αξιολογείται στην υγρή βιοψία, παρέχοντας σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του όγκου. Τα εξωσώματα, τα αιμοπετάλια και τα μικροσωματίδια προερχόμενα από την υγρή βιοψία έχουν και αυτά χρησιμοποιηθεί ως δείκτες στο ΗΚΚ. Οι νέες τεχνολογίες έχουν αυξήσει σημαντικά τις προσδοκίες για τη χρήση της υγρής βιοψίας ως σημαντικό εργαλείο στη πρώιμη ανίχνευση, τη διάγνωση, την παρακολούθηση και την επιλογή της θεραπειας του ΗΚΚ. Ωστόσο οι περιορισμοί ένταξης της μεθόδου στην κλινική πράξη ακόμα και σήμερα παραμένουν πολυάριθμοι και σχετίζονται ως επί το πλείστων με τη μη βέλτιστη τεχνική απόδοση και την αδυναμία διάκρισης του είδους του καρκινώματος. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας αναμένεται η ενσωμάτωση της υγρής βιοψίας στην κλινική πρακτική στο εγγύς μέλλον ως ένα ακόμα όπλο στη φαρέτρα των ιατρών κατά του HΚΚ.","abstract_has_math":false,"creators":["Λίτη Μαρία","Liti Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359621"],"render_values":[{"text":"uoadl:3359621","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359621","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359621","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3359621","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λίτη Μαρία","Liti Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359621","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359621"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ΗΚΚ αποτελεί μία από τις πιο κοινές μορφές καρκίνου και σημαντική αιτία θανάτου για το σύγχρονο κόσμο. Η κλασσική βιοψία ιστού αποτελεί μέχρι και σήμερα το σημαντικότερο εργαλείο διάγνωσης της νόσου. Ωστόσο, η ιστική βιοψία παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήματα καθώς είναι επεμβατική και ταυτόχρονα επιτυγχάνει τη λήψη μικρής μόνο ποσότητας ιστού που μπορεί να μην είναι αντιπροσωπευτικός. Το γεγονός αυτό πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα καθυστέρηση στη διάγνωση και ελλιπή παρακολούθηση της προόδου της νόσου, ενώ ταυτόχρονα δε λαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με την ετερογένεια του όγκου στο χώρο και το χρόνο. Η υγρή βιοψία αποτελεί μία νέα λιγότερο επεμβατική τεχνική, πιο προσιτή και αποδεκτή από τους ασθενείς η οποία επιτρέπει τις επαναληπτικές λήψεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα, προκειμένου να παρακολουθείται στενά η εξέλιξη της νόσου και να λαμβάνονται οι βέλτιστες αποφάσεις. Το κυκλοφορούν ελεύθερο DNA και τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα αποτελούν το υλικό που κατεξοχήν αξιολογείται στην υγρή βιοψία, παρέχοντας σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του όγκου. Τα εξωσώματα, τα αιμοπετάλια και τα μικροσωματίδια προερχόμενα από την υγρή βιοψία έχουν και αυτά χρησιμοποιηθεί ως δείκτες στο ΗΚΚ. Οι νέες τεχνολογίες έχουν αυξήσει σημαντικά τις προσδοκίες για τη χρήση της υγρής βιοψίας ως σημαντικό εργαλείο στη πρώιμη ανίχνευση, τη διάγνωση, την παρακολούθηση και την επιλογή της θεραπειας του ΗΚΚ. Ωστόσο οι περιορισμοί ένταξης της μεθόδου στην κλινική πράξη ακόμα και σήμερα παραμένουν πολυάριθμοι και σχετίζονται ως επί το πλείστων με τη μη βέλτιστη τεχνική απόδοση και την αδυναμία διάκρισης του είδους του καρκινώματος. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας αναμένεται η ενσωμάτωση της υγρής βιοψίας στην κλινική πρακτική στο εγγύς μέλλον ως ένα ακόμα όπλο στη φαρέτρα των ιατρών κατά του HΚΚ.","HCC is one of the most common forms of cancer and an important cause of death in the modern world. The classical tissue biopsy is still the most important diagnostic tool of the disease. However, tissue biopsy has some disadvantages as it is invasive and at the same time achieves only a small amount of tissue which may not be representative. This fact may result in a delay in diagnosis and incomplete monitoring of the disease's progress, while at the same time little or no information is obtained regarding the heterogeneity of the tumor in space and time. The liquid biopsy is a new less invasive technique, more accessible and accepted by the patients, which allows repeated shots at regular intervals, in order to closely monitor the progression of the disease and make the best decisions. Circulating free DNA and circulating tumor cells are the material most evaluated in liquid biopsy, providing important information about tumor characteristics. Liquid biopsy-derived exosomes, platelets, and microparticles have also been used as markers in HCC. New technologies have greatly increased expectations for the use of liquid biopsy as an important tool in the early detection, diagnosis, follow-up, and treatment selection of HCC. However, the limitations of including the method in clinical practice even today remain numerous and are mostly related to the suboptimal technical performance and the inability to distinguish the type of carcinoma. With the development of technology, liquid biopsy is expected to be incorporated into clinical practice in the near future as another weapon in the physician's quiver against HCC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υγρή βιοψία και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Προσδοκίες και περιορισμοί"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λίτη Μαρία","Liti Maria"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Το ΗΚΚ αποτελεί μία από τις πιο κοινές μορφές καρκίνου και σημαντική αιτία θανάτου για το σύγχρονο κόσμο. Η κλασσική βιοψία ιστού αποτελεί μέχρι και σήμερα το σημαντικότερο εργαλείο διάγνωσης της νόσου. Ωστόσο, η ιστική βιοψία παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήματα καθώς είναι επεμβατική και ταυτόχρονα επιτυγχάνει τη λήψη μικρής μόνο ποσότητας ιστού που μπορεί να μην είναι αντιπροσωπευτικός. Το γεγονός αυτό πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα καθυστέρηση στη διάγνωση και ελλιπή παρακολούθηση της προόδου της νόσου, ενώ ταυτόχρονα δε λαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με την ετερογένεια του όγκου στο χώρο και το χρόνο. Η υγρή βιοψία αποτελεί μία νέα λιγότερο επεμβατική τεχνική, πιο προσιτή και αποδεκτή από τους ασθενείς η οποία επιτρέπει τις επαναληπτικές λήψεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα, προκειμένου να παρακολουθείται στενά η εξέλιξη της νόσου και να λαμβάνονται οι βέλτιστες αποφάσεις. Το κυκλοφορούν ελεύθερο DNA και τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα αποτελούν το υλικό που κατεξοχήν αξιολογείται στην υγρή βιοψία, παρέχοντας σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του όγκου. Τα εξωσώματα, τα αιμοπετάλια και τα μικροσωματίδια προερχόμενα από την υγρή βιοψία έχουν και αυτά χρησιμοποιηθεί ως δείκτες στο ΗΚΚ. Οι νέες τεχνολογίες έχουν αυξήσει σημαντικά τις προσδοκίες για τη χρήση της υγρής βιοψίας ως σημαντικό εργαλείο στη πρώιμη ανίχνευση, τη διάγνωση, την παρακολούθηση και την επιλογή της θεραπειας του ΗΚΚ. Ωστόσο οι περιορισμοί ένταξης της μεθόδου στην κλινική πράξη ακόμα και σήμερα παραμένουν πολυάριθμοι και σχετίζονται ως επί το πλείστων με τη μη βέλτιστη τεχνική απόδοση και την αδυναμία διάκρισης του είδους του καρκινώματος. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας αναμένεται η ενσωμάτωση της υγρής βιοψίας στην κλινική πρακτική στο εγγύς μέλλον ως ένα ακόμα όπλο στη φαρέτρα των ιατρών κατά του HΚΚ.","HCC is one of the most common forms of cancer and an important cause of death in the modern world. The classical tissue biopsy is still the most important diagnostic tool of the disease. However, tissue biopsy has some disadvantages as it is invasive and at the same time achieves only a small amount of tissue which may not be representative. This fact may result in a delay in diagnosis and incomplete monitoring of the disease's progress, while at the same time little or no information is obtained regarding the heterogeneity of the tumor in space and time. The liquid biopsy is a new less invasive technique, more accessible and accepted by the patients, which allows repeated shots at regular intervals, in order to closely monitor the progression of the disease and make the best decisions. Circulating free DNA and circulating tumor cells are the material most evaluated in liquid biopsy, providing important information about tumor characteristics. Liquid biopsy-derived exosomes, platelets, and microparticles have also been used as markers in HCC. New technologies have greatly increased expectations for the use of liquid biopsy as an important tool in the early detection, diagnosis, follow-up, and treatment selection of HCC. However, the limitations of including the method in clinical practice even today remain numerous and are mostly related to the suboptimal technical performance and the inability to distinguish the type of carcinoma. With the development of technology, liquid biopsy is expected to be incorporated into clinical practice in the near future as another weapon in the physician's quiver against HCC."],"dc:identifier":["uoadl:3359621","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359621"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υγρή βιοψία και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Προσδοκίες και περιορισμοί"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:29Z"}