{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359779"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359779","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Investigation of the presence of a-synuclein deposits in the skin of patients with familial Parkinson Disease mutations","abstract":"Η Nόσος Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια νευροεκφυλιστική ασθένεια που επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού παγκοσμίως. Το παθογνωμονικό χαρακτηριστικό της PD είναι η λανθασμένη αναδίπλωση της πρωτεΐνης που ονομάζεται α-συνουκλεΐνη. Η λανθασμένη αναδίπλωση της Α-συνουκλεΐνης χαρακτηρίζει επίσης μερικές άλλες ασθένειες, όπως η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων και η Άνοια με Σώματα Λιούι που αποκαλούνται συλλογικά, με τη ΝΠ, ως συνουκλεΐνοπάθειες. Οι παθολογικές μορφές της α-συνουκλεΐνης χαρακτηρίζονται από την παρουσία φωσφορυλίωσης της πρωτεΐνης στη Σερίνη 129. Αυτή η φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη βρίσκεται τόσο στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα όσο και στους περιφερικούς ιστούς των ασθενών, συμπεριλαμβανομένου του δέρματος. Σε αυτή τη μελέτη, θέλαμε να διευκρινίσουμε εάν υπάρχει φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη στο δέρμα ασθενών που φέρουν μεταλλάξεις που προκαλούν γενετική ΝΠ. Επιχειρήσαμε επίσης να αποσαφηνίσουμε τους νευρωνικούς πληθυσμούς που μπορεί να περιέχουν διαφορικά φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη, ανάλογα με τη γενετική μορφή. Αυτές οι γενετικές μορφές περιλαμβάνουν περιπτώσεις με τη μετάλλαξη A53T στο γονίδιο SNCA, καθώς και περιπτώσεις με μεταλλάξεις στα γονίδια GBA ή PARKIN. Ως επιπλέον ομάδα, συμπεριλάβαμε επίσης ασθενείς με Ατροφία Πολλαπών Συστημάτων στην οποία η εναπόθεση α-συνουκλεΐνης του δέρματος είναι αμφιλεγόμενη. Αναλύσαμε ιστούς δέρματος από ασθενείς και μάρτυρες για να αξιολογήσουμε τον εντοπισμό της παθολογικής α-συνουκλεΐνης σε δείγματα δέρματος από το ύψος της αυχενικής σπονδυλικής στήλης και ποδιού, χρησιμοποιώντας δείκτες έναντι φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης και υποτύπων νευρώνων, συμπεριλαμβανομένων των PGP 9.5, του αγγειοδραστικού εντερικού πολυπεπτιδίου και της Συναπτοφυσίνης. Τέλος πραγματοποιήθηκε ανάλυση του εκφυλισμού των επιδερμικών ινών. Παρατηρήσαμε μια τάση αυξημένου εντοπισμού της φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης με νευρωνικούς δείκτες στο δέρμα των φορέων μετάλλαξης A53T σε σύγκριση με τους ελέγχους. Οι ασθενείς με μετάλλαξη A53T παρουσίασαν επίσης μια τάση υψηλότερου εκφυλισμού των δερματικών αυτόνομων ινών τους σε σύγκριση με τους ελέγχους. Τα αποτελέσματα από τις άλλες γενετικές ομάδες και την Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων ήταν περιορισμένα λόγω του πολύ μικρού αριθμού των ατόμων. Αυτή η έρευνα ανοίγει το μονοπάτι για τον περαιτέρω χαρακτηρισμό των εναποθέσεων α-συνουκλεΐνης σε ασθενείς με γενετικές μεταλλάξεις, ειδικά στο γονίδιο SNCA. Αυτό ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της διαδικασίας της νόσου και της εξέλιξης της θεραπείας για τη γενετική ΝΠ.","abstract_html":"Η Nόσος Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια νευροεκφυλιστική ασθένεια που επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού παγκοσμίως. Το παθογνωμονικό χαρακτηριστικό της PD είναι η λανθασμένη αναδίπλωση της πρωτεΐνης που ονομάζεται α-συνουκλεΐνη. Η λανθασμένη αναδίπλωση της Α-συνουκλεΐνης χαρακτηρίζει επίσης μερικές άλλες ασθένειες, όπως η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων και η Άνοια με Σώματα Λιούι που αποκαλούνται συλλογικά, με τη ΝΠ, ως συνουκλεΐνοπάθειες. Οι παθολογικές μορφές της α-συνουκλεΐνης χαρακτηρίζονται από την παρουσία φωσφορυλίωσης της πρωτεΐνης στη Σερίνη 129. Αυτή η φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη βρίσκεται τόσο στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα όσο και στους περιφερικούς ιστούς των ασθενών, συμπεριλαμβανομένου του δέρματος. Σε αυτή τη μελέτη, θέλαμε να διευκρινίσουμε εάν υπάρχει φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη στο δέρμα ασθενών που φέρουν μεταλλάξεις που προκαλούν γενετική ΝΠ. Επιχειρήσαμε επίσης να αποσαφηνίσουμε τους νευρωνικούς πληθυσμούς που μπορεί να περιέχουν διαφορικά φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη, ανάλογα με τη γενετική μορφή. Αυτές οι γενετικές μορφές περιλαμβάνουν περιπτώσεις με τη μετάλλαξη A53T στο γονίδιο SNCA, καθώς και περιπτώσεις με μεταλλάξεις στα γονίδια GBA ή PARKIN. Ως επιπλέον ομάδα, συμπεριλάβαμε επίσης ασθενείς με Ατροφία Πολλαπών Συστημάτων στην οποία η εναπόθεση α-συνουκλεΐνης του δέρματος είναι αμφιλεγόμενη. Αναλύσαμε ιστούς δέρματος από ασθενείς και μάρτυρες για να αξιολογήσουμε τον εντοπισμό της παθολογικής α-συνουκλεΐνης σε δείγματα δέρματος από το ύψος της αυχενικής σπονδυλικής στήλης και ποδιού, χρησιμοποιώντας δείκτες έναντι φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης και υποτύπων νευρώνων, συμπεριλαμβανομένων των PGP 9.5, του αγγειοδραστικού εντερικού πολυπεπτιδίου και της Συναπτοφυσίνης. Τέλος πραγματοποιήθηκε ανάλυση του εκφυλισμού των επιδερμικών ινών. Παρατηρήσαμε μια τάση αυξημένου εντοπισμού της φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης με νευρωνικούς δείκτες στο δέρμα των φορέων μετάλλαξης A53T σε σύγκριση με τους ελέγχους. Οι ασθενείς με μετάλλαξη A53T παρουσίασαν επίσης μια τάση υψηλότερου εκφυλισμού των δερματικών αυτόνομων ινών τους σε σύγκριση με τους ελέγχους. Τα αποτελέσματα από τις άλλες γενετικές ομάδες και την Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων ήταν περιορισμένα λόγω του πολύ μικρού αριθμού των ατόμων. Αυτή η έρευνα ανοίγει το μονοπάτι για τον περαιτέρω χαρακτηρισμό των εναποθέσεων α-συνουκλεΐνης σε ασθενείς με γενετικές μεταλλάξεις, ειδικά στο γονίδιο SNCA. Αυτό ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της διαδικασίας της νόσου και της εξέλιξης της θεραπείας για τη γενετική ΝΠ.","abstract_has_math":false,"creators":["Πασσιάς Παναγιώτης-Γεώργιος","Passias Panagiotis-Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359779"],"render_values":[{"text":"uoadl:3359779","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359779","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359779","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3359779","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πασσιάς Παναγιώτης-Γεώργιος","Passias Panagiotis-Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359779","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359779"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Nόσος Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια νευροεκφυλιστική ασθένεια που επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού παγκοσμίως. Το παθογνωμονικό χαρακτηριστικό της PD είναι η λανθασμένη αναδίπλωση της πρωτεΐνης που ονομάζεται α-συνουκλεΐνη. Η λανθασμένη αναδίπλωση της Α-συνουκλεΐνης χαρακτηρίζει επίσης μερικές άλλες ασθένειες, όπως η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων και η Άνοια με Σώματα Λιούι που αποκαλούνται συλλογικά, με τη ΝΠ, ως συνουκλεΐνοπάθειες. Οι παθολογικές μορφές της α-συνουκλεΐνης χαρακτηρίζονται από την παρουσία φωσφορυλίωσης της πρωτεΐνης στη Σερίνη 129. Αυτή η φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη βρίσκεται τόσο στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα όσο και στους περιφερικούς ιστούς των ασθενών, συμπεριλαμβανομένου του δέρματος. Σε αυτή τη μελέτη, θέλαμε να διευκρινίσουμε εάν υπάρχει φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη στο δέρμα ασθενών που φέρουν μεταλλάξεις που προκαλούν γενετική ΝΠ. Επιχειρήσαμε επίσης να αποσαφηνίσουμε τους νευρωνικούς πληθυσμούς που μπορεί να περιέχουν διαφορικά φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη, ανάλογα με τη γενετική μορφή. Αυτές οι γενετικές μορφές περιλαμβάνουν περιπτώσεις με τη μετάλλαξη A53T στο γονίδιο SNCA, καθώς και περιπτώσεις με μεταλλάξεις στα γονίδια GBA ή PARKIN. Ως επιπλέον ομάδα, συμπεριλάβαμε επίσης ασθενείς με Ατροφία Πολλαπών Συστημάτων στην οποία η εναπόθεση α-συνουκλεΐνης του δέρματος είναι αμφιλεγόμενη. Αναλύσαμε ιστούς δέρματος από ασθενείς και μάρτυρες για να αξιολογήσουμε τον εντοπισμό της παθολογικής α-συνουκλεΐνης σε δείγματα δέρματος από το ύψος της αυχενικής σπονδυλικής στήλης και ποδιού, χρησιμοποιώντας δείκτες έναντι φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης και υποτύπων νευρώνων, συμπεριλαμβανομένων των PGP 9.5, του αγγειοδραστικού εντερικού πολυπεπτιδίου και της Συναπτοφυσίνης. Τέλος πραγματοποιήθηκε ανάλυση του εκφυλισμού των επιδερμικών ινών. Παρατηρήσαμε μια τάση αυξημένου εντοπισμού της φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης με νευρωνικούς δείκτες στο δέρμα των φορέων μετάλλαξης A53T σε σύγκριση με τους ελέγχους. Οι ασθενείς με μετάλλαξη A53T παρουσίασαν επίσης μια τάση υψηλότερου εκφυλισμού των δερματικών αυτόνομων ινών τους σε σύγκριση με τους ελέγχους. Τα αποτελέσματα από τις άλλες γενετικές ομάδες και την Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων ήταν περιορισμένα λόγω του πολύ μικρού αριθμού των ατόμων. Αυτή η έρευνα ανοίγει το μονοπάτι για τον περαιτέρω χαρακτηρισμό των εναποθέσεων α-συνουκλεΐνης σε ασθενείς με γενετικές μεταλλάξεις, ειδικά στο γονίδιο SNCA. Αυτό ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της διαδικασίας της νόσου και της εξέλιξης της θεραπείας για τη γενετική ΝΠ.","Parkinson’s disease (PD) is a neurodegenerative disease that affects a considerable proportion of the population worldwide. The pathognomonic feature of PD is the misfolding of the protein named a-synuclein. A-synuclein misfolding also characterises a few other diseases, such as Multiple System Atrophy (MSA) and Dementia with Lewy Bodies (DLB), termed collectively, with PD, as synucleinopathies. Pathologic forms of a-synuclein are characterised by the presence of phosphorylation of the protein at Serine 129. This phosphorylated a-synuclein is found both in the CNS and the peripheral tissues of patients, including the skin. In this study, we wanted to elucidate whether phosphorylated a-synuclein is present in the skin of patients carrying mutations causing genetic PD. We also attempted to clarify the neuronal populations that might differentially contain phosphorylated a-synuclein, depending on the genetic form. These genetic forms included cases with the A53T mutation in the SNCA gene, along with cases with GBA or PARKIN mutations. As an extra group, we also included patients with Multiple System Atrophy, in which skin a-synuclein deposition is controversial. We analysed skin tissues from patients and controls to assess for colocalization of pathologic a-synuclein in cervical and foot skin samples, by using markers against phosphorylated a-synuclein and neuron subtypes/compartments, including PGP 9.5, VIP and Synaptophysin. Finally analysis of epidermal fiber neurodegeneration was performed. We noted a trend of increased colocalization of phosphorylated a-synuclein with neuronal markers in the skin of A53T mutation carriers compared to controls. Patients with the A53T mutation also showed a trend of higher degeneration of their cutaneous autonomic fibers when comparing to controls. Results from the other genetic groups and MSA were limited due to the very small number of subjects. This research opens the pathway to further characterise the a-synuclein deposits in patients with genetic mutations, specifically in the SNCA gene. This will hopefully assist in better understanding the disease process and the evolution of treatment for genetic PD."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Investigation of the presence of a-synuclein deposits in the skin of patients with familial Parkinson Disease mutations"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πασσιάς Παναγιώτης-Γεώργιος","Passias Panagiotis-Georgios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η Nόσος Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια νευροεκφυλιστική ασθένεια που επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού παγκοσμίως. Το παθογνωμονικό χαρακτηριστικό της PD είναι η λανθασμένη αναδίπλωση της πρωτεΐνης που ονομάζεται α-συνουκλεΐνη. Η λανθασμένη αναδίπλωση της Α-συνουκλεΐνης χαρακτηρίζει επίσης μερικές άλλες ασθένειες, όπως η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων και η Άνοια με Σώματα Λιούι που αποκαλούνται συλλογικά, με τη ΝΠ, ως συνουκλεΐνοπάθειες. Οι παθολογικές μορφές της α-συνουκλεΐνης χαρακτηρίζονται από την παρουσία φωσφορυλίωσης της πρωτεΐνης στη Σερίνη 129. Αυτή η φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη βρίσκεται τόσο στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα όσο και στους περιφερικούς ιστούς των ασθενών, συμπεριλαμβανομένου του δέρματος. Σε αυτή τη μελέτη, θέλαμε να διευκρινίσουμε εάν υπάρχει φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη στο δέρμα ασθενών που φέρουν μεταλλάξεις που προκαλούν γενετική ΝΠ. Επιχειρήσαμε επίσης να αποσαφηνίσουμε τους νευρωνικούς πληθυσμούς που μπορεί να περιέχουν διαφορικά φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνη, ανάλογα με τη γενετική μορφή. Αυτές οι γενετικές μορφές περιλαμβάνουν περιπτώσεις με τη μετάλλαξη A53T στο γονίδιο SNCA, καθώς και περιπτώσεις με μεταλλάξεις στα γονίδια GBA ή PARKIN. Ως επιπλέον ομάδα, συμπεριλάβαμε επίσης ασθενείς με Ατροφία Πολλαπών Συστημάτων στην οποία η εναπόθεση α-συνουκλεΐνης του δέρματος είναι αμφιλεγόμενη. Αναλύσαμε ιστούς δέρματος από ασθενείς και μάρτυρες για να αξιολογήσουμε τον εντοπισμό της παθολογικής α-συνουκλεΐνης σε δείγματα δέρματος από το ύψος της αυχενικής σπονδυλικής στήλης και ποδιού, χρησιμοποιώντας δείκτες έναντι φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης και υποτύπων νευρώνων, συμπεριλαμβανομένων των PGP 9.5, του αγγειοδραστικού εντερικού πολυπεπτιδίου και της Συναπτοφυσίνης. Τέλος πραγματοποιήθηκε ανάλυση του εκφυλισμού των επιδερμικών ινών. Παρατηρήσαμε μια τάση αυξημένου εντοπισμού της φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης με νευρωνικούς δείκτες στο δέρμα των φορέων μετάλλαξης A53T σε σύγκριση με τους ελέγχους. Οι ασθενείς με μετάλλαξη A53T παρουσίασαν επίσης μια τάση υψηλότερου εκφυλισμού των δερματικών αυτόνομων ινών τους σε σύγκριση με τους ελέγχους. Τα αποτελέσματα από τις άλλες γενετικές ομάδες και την Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων ήταν περιορισμένα λόγω του πολύ μικρού αριθμού των ατόμων. Αυτή η έρευνα ανοίγει το μονοπάτι για τον περαιτέρω χαρακτηρισμό των εναποθέσεων α-συνουκλεΐνης σε ασθενείς με γενετικές μεταλλάξεις, ειδικά στο γονίδιο SNCA. Αυτό ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της διαδικασίας της νόσου και της εξέλιξης της θεραπείας για τη γενετική ΝΠ.","Parkinson’s disease (PD) is a neurodegenerative disease that affects a considerable proportion of the population worldwide. The pathognomonic feature of PD is the misfolding of the protein named a-synuclein. A-synuclein misfolding also characterises a few other diseases, such as Multiple System Atrophy (MSA) and Dementia with Lewy Bodies (DLB), termed collectively, with PD, as synucleinopathies. Pathologic forms of a-synuclein are characterised by the presence of phosphorylation of the protein at Serine 129. This phosphorylated a-synuclein is found both in the CNS and the peripheral tissues of patients, including the skin. In this study, we wanted to elucidate whether phosphorylated a-synuclein is present in the skin of patients carrying mutations causing genetic PD. We also attempted to clarify the neuronal populations that might differentially contain phosphorylated a-synuclein, depending on the genetic form. These genetic forms included cases with the A53T mutation in the SNCA gene, along with cases with GBA or PARKIN mutations. As an extra group, we also included patients with Multiple System Atrophy, in which skin a-synuclein deposition is controversial. We analysed skin tissues from patients and controls to assess for colocalization of pathologic a-synuclein in cervical and foot skin samples, by using markers against phosphorylated a-synuclein and neuron subtypes/compartments, including PGP 9.5, VIP and Synaptophysin. Finally analysis of epidermal fiber neurodegeneration was performed. We noted a trend of increased colocalization of phosphorylated a-synuclein with neuronal markers in the skin of A53T mutation carriers compared to controls. Patients with the A53T mutation also showed a trend of higher degeneration of their cutaneous autonomic fibers when comparing to controls. Results from the other genetic groups and MSA were limited due to the very small number of subjects. This research opens the pathway to further characterise the a-synuclein deposits in patients with genetic mutations, specifically in the SNCA gene. This will hopefully assist in better understanding the disease process and the evolution of treatment for genetic PD."],"dc:identifier":["uoadl:3359779","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359779"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Investigation of the presence of a-synuclein deposits in the skin of patients with familial Parkinson Disease mutations"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:29Z"}