{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359856"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3359856","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H αποκατάσταση βελτιώνει την φυσική κατάσταση, τα συμπτώματα και την ψυχική υγεία των ασθενών μετά από νοσηλεία για σοβαρή πνευμονία COVID-19","abstract":"Τα πιθανά πρόσθετα οφέλη της αποκατάστασης πέρα από την φυσική ανάρρωση μετά τον COVID-19 παραμένουν επί του παρόντος άγνωστα. Σε αυτήν την προοπτική, παρεμβατική, μη τυχαιοποιημένη με παράλληλη ανάθεση μελέτη δύο σκελών, διερευνήσαμε τα αποτελέσματα ενός προγράμματος αποκατάστασης 8 εβδομάδων (Rehab: ομάδα αποκατάστασης, αριθμός ατόμων (η)=25) που προστέθηκε στη συνήθη φροντίδα (Usual Care-UC) έναντι της συνήθους φροντίδας (n=27). Η μελέτη αφορούσε στα συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα, την κόπωση, την λειτουργική ικανότητα, την ψυχική υγεία και την σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής (HRQoL) σε ασθενείς με πνευμονία COVID-19, 6-8 εβδομάδες μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο. Το πρόγραμμα αποκατάστασης περιλάμβανε άσκηση, εκπαίδευση, διατροφολογική και ψυχολογική υποστήριξη. Οι ασθενείς με ΧΑΠ, αναπνευστική και καρδιακή ανεπάρκεια αποκλείστηκαν από την μελέτη. Οι ομάδες κατά την έναρξη δεν διέφεραν ως προς τη μέση ηλικία (56 έτη), το φύλο (53% γυναίκες), την εισαγωγή στη ΜΕΘ (61%), την διασωλήνωση (39%), τις ημέρες νοσηλείας (25), τον αριθμό των συμπτωμάτων (9) και τον αριθμό των συννοσηροτήτων (1.4). Η βασική αξιολόγηση διεξήχθη στη διάμεση τιμή (Διατεταρτημοριακό εύρος Interquartile Range-IQR) των 76 (27) ημερών μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Οι ομάδες δεν ήταν διαφορετικές όσον αφορά τα αποτελέσματα της βασικής αξιολόγησης. Στις 8 εβδομάδων η Rehab έδειξε σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση στο τεστ Αξιολόγησης ΧΑΠ (CAT-COPD Assessment Test) κατά μέσο όρο ± τυπικό σφάλμα του μέσου όρου (95% διάστημα εμπιστοσύνης) mean±SEM (95%CI) 7,07±1,36 (4,29-9,84), p<0,001; και τα τρία ερωτηματολόγια κόπωσης: Chalder-βαθμολόγηση likert: 5,65±1,27 (3,04-8,25), p<0,001, διτροπική βαθμολόγηση: 3,04±0,86 (1,28-4,79), p=0,001, Functional Assessment of Chronic Illness Therapy (FACIT): 6,37±2,09 (2,08-10,65), p=0,005 και Fatigue Severity Scale (FSS): 1,36±0,433 (0,47-2,25), p=0,004. Επιπλέον σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση παρατηρήθηκε για την ομάδα Rehab στην βαθμολογία φυσικής κατάστασης Short Physical Performance Battery (SPPB): 1,13±0,33 (0,46-1,79), p=0,002, την σχετιζόμενη με τη νοσηλεία κλίμακα άγχους και κατάθλιψης (HADS) σκέλος άγχος: 2,93±1,01 (0,67-5,18), p=0,013, την κλίμακα κατάθλιψης Beck: 7,81±3,07 (1,52-14,09), p=0,017, την γνωστική αξιολόγηση Μόντρεαλ: 2,83±0,63 (1,5-4,14), p<0,001 και το ερωτηματολόγιο HRQoL EQ-5D-5L τόσο στη βαθμολόγηση Utility Index: 0,21±0,05 (0,1-0,32), p=0,001 όσο και στην οπτική αναλογική κλίμακα (Visual Analog Scale): 6,57±3,21 (0,2-13,16), p=0,046. Και οι δύο ομάδες βελτίωσαν σημαντικά την δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών κατά περίπου 60 μέτρα και τις μετρήσεις της πνευμονικής λειτουργίας, ενώ η μέτρηση της διαταραχής μετατραυματικού στρες (IES-R) και η βαθμολογία HADS-σκέλος κατάθλιψη δεν διέφεραν μεταξύ των ομάδων στις 8 εβδομάδες. Ένα ποσοστό 16% αποχώρησης από το πρόγραμμα παρατηρήθηκε στην ομάδα αποκατάστασης που εμφάνισε τριπλάσια αύξηση της έντασης της άσκησης. Δεν αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης. Τα ανωτέρω ευρήματα υπογραμμίζουν την προστιθέμενη αξία της αποκατάστασης μετά τον COVID-19 ως προς την ενίσχυση της φυσικής ανάρρωσης τόσο ως προς την ικανότητα για άσκηση και την φυσική κατάσταση όσο και στην ψυχική υγεία και την γνωστική λειτουργία.","abstract_html":"Τα πιθανά πρόσθετα οφέλη της αποκατάστασης πέρα από την φυσική ανάρρωση μετά τον COVID-19 παραμένουν επί του παρόντος άγνωστα. Σε αυτήν την προοπτική, παρεμβατική, μη τυχαιοποιημένη με παράλληλη ανάθεση μελέτη δύο σκελών, διερευνήσαμε τα αποτελέσματα ενός προγράμματος αποκατάστασης 8 εβδομάδων (Rehab: ομάδα αποκατάστασης, αριθμός ατόμων (η)=25) που προστέθηκε στη συνήθη φροντίδα (Usual Care-UC) έναντι της συνήθους φροντίδας (n=27). Η μελέτη αφορούσε στα συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα, την κόπωση, την λειτουργική ικανότητα, την ψυχική υγεία και την σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής (HRQoL) σε ασθενείς με πνευμονία COVID-19, 6-8 εβδομάδες μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο. Το πρόγραμμα αποκατάστασης περιλάμβανε άσκηση, εκπαίδευση, διατροφολογική και ψυχολογική υποστήριξη. Οι ασθενείς με ΧΑΠ, αναπνευστική και καρδιακή ανεπάρκεια αποκλείστηκαν από την μελέτη. Οι ομάδες κατά την έναρξη δεν διέφεραν ως προς τη μέση ηλικία (56 έτη), το φύλο (53% γυναίκες), την εισαγωγή στη ΜΕΘ (61%), την διασωλήνωση (39%), τις ημέρες νοσηλείας (25), τον αριθμό των συμπτωμάτων (9) και τον αριθμό των συννοσηροτήτων (1.4). Η βασική αξιολόγηση διεξήχθη στη διάμεση τιμή (Διατεταρτημοριακό εύρος Interquartile Range-IQR) των 76 (27) ημερών μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Οι ομάδες δεν ήταν διαφορετικές όσον αφορά τα αποτελέσματα της βασικής αξιολόγησης. Στις 8 εβδομάδων η Rehab έδειξε σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση στο τεστ Αξιολόγησης ΧΑΠ (CAT-COPD Assessment Test) κατά μέσο όρο ± τυπικό σφάλμα του μέσου όρου (95% διάστημα εμπιστοσύνης) mean±SEM (95%CI) 7,07±1,36 (4,29-9,84), p&lt;0,001; και τα τρία ερωτηματολόγια κόπωσης: Chalder-βαθμολόγηση likert: 5,65±1,27 (3,04-8,25), p&lt;0,001, διτροπική βαθμολόγηση: 3,04±0,86 (1,28-4,79), p=0,001, Functional Assessment of Chronic Illness Therapy (FACIT): 6,37±2,09 (2,08-10,65), p=0,005 και Fatigue Severity Scale (FSS): 1,36±0,433 (0,47-2,25), p=0,004. Επιπλέον σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση παρατηρήθηκε για την ομάδα Rehab στην βαθμολογία φυσικής κατάστασης Short Physical Performance Battery (SPPB): 1,13±0,33 (0,46-1,79), p=0,002, την σχετιζόμενη με τη νοσηλεία κλίμακα άγχους και κατάθλιψης (HADS) σκέλος άγχος: 2,93±1,01 (0,67-5,18), p=0,013, την κλίμακα κατάθλιψης Beck: 7,81±3,07 (1,52-14,09), p=0,017, την γνωστική αξιολόγηση Μόντρεαλ: 2,83±0,63 (1,5-4,14), p&lt;0,001 και το ερωτηματολόγιο HRQoL EQ-5D-5L τόσο στη βαθμολόγηση Utility Index: 0,21±0,05 (0,1-0,32), p=0,001 όσο και στην οπτική αναλογική κλίμακα (Visual Analog Scale): 6,57±3,21 (0,2-13,16), p=0,046. Και οι δύο ομάδες βελτίωσαν σημαντικά την δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών κατά περίπου 60 μέτρα και τις μετρήσεις της πνευμονικής λειτουργίας, ενώ η μέτρηση της διαταραχής μετατραυματικού στρες (IES-R) και η βαθμολογία HADS-σκέλος κατάθλιψη δεν διέφεραν μεταξύ των ομάδων στις 8 εβδομάδες. Ένα ποσοστό 16% αποχώρησης από το πρόγραμμα παρατηρήθηκε στην ομάδα αποκατάστασης που εμφάνισε τριπλάσια αύξηση της έντασης της άσκησης. Δεν αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης. Τα ανωτέρω ευρήματα υπογραμμίζουν την προστιθέμενη αξία της αποκατάστασης μετά τον COVID-19 ως προς την ενίσχυση της φυσικής ανάρρωσης τόσο ως προς την ικανότητα για άσκηση και την φυσική κατάσταση όσο και στην ψυχική υγεία και την γνωστική λειτουργία.","abstract_has_math":false,"creators":["Ασημάκος Ανδρέας-Στυλιανός","Asimakos Andreas-Stylianos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359856"],"render_values":[{"text":"uoadl:3359856","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359856","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359856","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3359856","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ασημάκος Ανδρέας-Στυλιανός","Asimakos Andreas-Stylianos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3359856","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359856"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα πιθανά πρόσθετα οφέλη της αποκατάστασης πέρα από την φυσική ανάρρωση μετά τον COVID-19 παραμένουν επί του παρόντος άγνωστα. Σε αυτήν την προοπτική, παρεμβατική, μη τυχαιοποιημένη με παράλληλη ανάθεση μελέτη δύο σκελών, διερευνήσαμε τα αποτελέσματα ενός προγράμματος αποκατάστασης 8 εβδομάδων (Rehab: ομάδα αποκατάστασης, αριθμός ατόμων (η)=25) που προστέθηκε στη συνήθη φροντίδα (Usual Care-UC) έναντι της συνήθους φροντίδας (n=27). Η μελέτη αφορούσε στα συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα, την κόπωση, την λειτουργική ικανότητα, την ψυχική υγεία και την σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής (HRQoL) σε ασθενείς με πνευμονία COVID-19, 6-8 εβδομάδες μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο. Το πρόγραμμα αποκατάστασης περιλάμβανε άσκηση, εκπαίδευση, διατροφολογική και ψυχολογική υποστήριξη. Οι ασθενείς με ΧΑΠ, αναπνευστική και καρδιακή ανεπάρκεια αποκλείστηκαν από την μελέτη. Οι ομάδες κατά την έναρξη δεν διέφεραν ως προς τη μέση ηλικία (56 έτη), το φύλο (53% γυναίκες), την εισαγωγή στη ΜΕΘ (61%), την διασωλήνωση (39%), τις ημέρες νοσηλείας (25), τον αριθμό των συμπτωμάτων (9) και τον αριθμό των συννοσηροτήτων (1.4). Η βασική αξιολόγηση διεξήχθη στη διάμεση τιμή (Διατεταρτημοριακό εύρος Interquartile Range-IQR) των 76 (27) ημερών μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Οι ομάδες δεν ήταν διαφορετικές όσον αφορά τα αποτελέσματα της βασικής αξιολόγησης. Στις 8 εβδομάδων η Rehab έδειξε σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση στο τεστ Αξιολόγησης ΧΑΠ (CAT-COPD Assessment Test) κατά μέσο όρο ± τυπικό σφάλμα του μέσου όρου (95% διάστημα εμπιστοσύνης) mean±SEM (95%CI) 7,07±1,36 (4,29-9,84), p<0,001; και τα τρία ερωτηματολόγια κόπωσης: Chalder-βαθμολόγηση likert: 5,65±1,27 (3,04-8,25), p<0,001, διτροπική βαθμολόγηση: 3,04±0,86 (1,28-4,79), p=0,001, Functional Assessment of Chronic Illness Therapy (FACIT): 6,37±2,09 (2,08-10,65), p=0,005 και Fatigue Severity Scale (FSS): 1,36±0,433 (0,47-2,25), p=0,004. Επιπλέον σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση παρατηρήθηκε για την ομάδα Rehab στην βαθμολογία φυσικής κατάστασης Short Physical Performance Battery (SPPB): 1,13±0,33 (0,46-1,79), p=0,002, την σχετιζόμενη με τη νοσηλεία κλίμακα άγχους και κατάθλιψης (HADS) σκέλος άγχος: 2,93±1,01 (0,67-5,18), p=0,013, την κλίμακα κατάθλιψης Beck: 7,81±3,07 (1,52-14,09), p=0,017, την γνωστική αξιολόγηση Μόντρεαλ: 2,83±0,63 (1,5-4,14), p<0,001 και το ερωτηματολόγιο HRQoL EQ-5D-5L τόσο στη βαθμολόγηση Utility Index: 0,21±0,05 (0,1-0,32), p=0,001 όσο και στην οπτική αναλογική κλίμακα (Visual Analog Scale): 6,57±3,21 (0,2-13,16), p=0,046. Και οι δύο ομάδες βελτίωσαν σημαντικά την δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών κατά περίπου 60 μέτρα και τις μετρήσεις της πνευμονικής λειτουργίας, ενώ η μέτρηση της διαταραχής μετατραυματικού στρες (IES-R) και η βαθμολογία HADS-σκέλος κατάθλιψη δεν διέφεραν μεταξύ των ομάδων στις 8 εβδομάδες. Ένα ποσοστό 16% αποχώρησης από το πρόγραμμα παρατηρήθηκε στην ομάδα αποκατάστασης που εμφάνισε τριπλάσια αύξηση της έντασης της άσκησης. Δεν αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης. Τα ανωτέρω ευρήματα υπογραμμίζουν την προστιθέμενη αξία της αποκατάστασης μετά τον COVID-19 ως προς την ενίσχυση της φυσικής ανάρρωσης τόσο ως προς την ικανότητα για άσκηση και την φυσική κατάσταση όσο και στην ψυχική υγεία και την γνωστική λειτουργία.","The potential additive benefits of rehabilitation beyond spontaneous recovery post COVID-19 currently remain unknown. In this prospective, interventional, non-randomised parallel assignment two-arm study, we investigated the effects of an 8-week rehabilitation programme (Rehab, n=25) added to usual care (UC) versus UC (n=27) on respiratory symptoms, fatigue, functional capacity, mental health, and health-related quality of life in patients with COVID-19 pneumonia, 6-8 weeks post-hospital discharge. The rehabilitation programme included exercise, education, dietary and psychological support. COPD, respiratory and heart failure patients were excluded from the study. At baseline groups were not different in mean age (56 years), gender (53% female), ICU admission (61%), intubation (39%), days of hospitalisation (25), number of symptoms (9), and number of comorbidities (1.4). Baseline evaluation was conducted at median (Interquartile Range-IQR) 76 (27) days after symptoms onset. Groups were not different regarding baseline evaluation outcomes. At 8-weeks Rehab showed significantly greater improvement in COPD Assessment Test by a mean±SEM (95%CI) 7.07±1.36 (4.29-9.84), p<0.001; all three fatigue questionnaires: Chalder-likert: 5.65±1.27 (3.04-8.25), p<0.001; bimodal: 3.04±0.86 (1.28-4.79), p=0.001; FACIT: 6.37±2.09 (2.08-10.65), p=0.005 and FSS: 1.36±0.433 (0.47-2.25), p=0.004; Short Physical Performance Battery: 1.13±0.33 (0.46-1.79), p=0.002; HADS anxiety: 2.93±1.01 (0.67-5.18), p=0.013; Beck Depression Inventory: 7.81±3.07 (1.52-14.09), p=0.017; Montreal Cognitive Assessment: 2.83±0.63 (1.5-4.14), p<0.001; EQ-5D-5L Utility Index: 0.21±0,05 (0.1-0.32), p=0.001 and Visual Analog Scale: 6.57±3.21 (0.2-13.16), p=0.046. Both groups significantly improved 6-min walking distance by approximately 60 meters and pulmonary function measures, whereas Post Traumatic Stress disorder measurement (IES-R) and HADS-Depression score were not different between groups at 8-weeks. A 16% attrition rate was observed in the rehabilitation group exhibiting a 3-fold increase in training workload. There were no adverse effects reported during exercise training. These findings highlight the added value of rehabilitation post COVID-19 to amplify the natural course of physical and mental recovery that otherwise would remain incomplete with UC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H αποκατάσταση βελτιώνει την φυσική κατάσταση, τα συμπτώματα και την ψυχική υγεία των ασθενών μετά από νοσηλεία για σοβαρή πνευμονία COVID-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ασημάκος Ανδρέας-Στυλιανός","Asimakos Andreas-Stylianos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Τα πιθανά πρόσθετα οφέλη της αποκατάστασης πέρα από την φυσική ανάρρωση μετά τον COVID-19 παραμένουν επί του παρόντος άγνωστα. Σε αυτήν την προοπτική, παρεμβατική, μη τυχαιοποιημένη με παράλληλη ανάθεση μελέτη δύο σκελών, διερευνήσαμε τα αποτελέσματα ενός προγράμματος αποκατάστασης 8 εβδομάδων (Rehab: ομάδα αποκατάστασης, αριθμός ατόμων (η)=25) που προστέθηκε στη συνήθη φροντίδα (Usual Care-UC) έναντι της συνήθους φροντίδας (n=27). Η μελέτη αφορούσε στα συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα, την κόπωση, την λειτουργική ικανότητα, την ψυχική υγεία και την σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής (HRQoL) σε ασθενείς με πνευμονία COVID-19, 6-8 εβδομάδες μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο. Το πρόγραμμα αποκατάστασης περιλάμβανε άσκηση, εκπαίδευση, διατροφολογική και ψυχολογική υποστήριξη. Οι ασθενείς με ΧΑΠ, αναπνευστική και καρδιακή ανεπάρκεια αποκλείστηκαν από την μελέτη. Οι ομάδες κατά την έναρξη δεν διέφεραν ως προς τη μέση ηλικία (56 έτη), το φύλο (53% γυναίκες), την εισαγωγή στη ΜΕΘ (61%), την διασωλήνωση (39%), τις ημέρες νοσηλείας (25), τον αριθμό των συμπτωμάτων (9) και τον αριθμό των συννοσηροτήτων (1.4). Η βασική αξιολόγηση διεξήχθη στη διάμεση τιμή (Διατεταρτημοριακό εύρος Interquartile Range-IQR) των 76 (27) ημερών μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Οι ομάδες δεν ήταν διαφορετικές όσον αφορά τα αποτελέσματα της βασικής αξιολόγησης. Στις 8 εβδομάδων η Rehab έδειξε σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση στο τεστ Αξιολόγησης ΧΑΠ (CAT-COPD Assessment Test) κατά μέσο όρο ± τυπικό σφάλμα του μέσου όρου (95% διάστημα εμπιστοσύνης) mean±SEM (95%CI) 7,07±1,36 (4,29-9,84), p<0,001; και τα τρία ερωτηματολόγια κόπωσης: Chalder-βαθμολόγηση likert: 5,65±1,27 (3,04-8,25), p<0,001, διτροπική βαθμολόγηση: 3,04±0,86 (1,28-4,79), p=0,001, Functional Assessment of Chronic Illness Therapy (FACIT): 6,37±2,09 (2,08-10,65), p=0,005 και Fatigue Severity Scale (FSS): 1,36±0,433 (0,47-2,25), p=0,004. Επιπλέον σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση παρατηρήθηκε για την ομάδα Rehab στην βαθμολογία φυσικής κατάστασης Short Physical Performance Battery (SPPB): 1,13±0,33 (0,46-1,79), p=0,002, την σχετιζόμενη με τη νοσηλεία κλίμακα άγχους και κατάθλιψης (HADS) σκέλος άγχος: 2,93±1,01 (0,67-5,18), p=0,013, την κλίμακα κατάθλιψης Beck: 7,81±3,07 (1,52-14,09), p=0,017, την γνωστική αξιολόγηση Μόντρεαλ: 2,83±0,63 (1,5-4,14), p<0,001 και το ερωτηματολόγιο HRQoL EQ-5D-5L τόσο στη βαθμολόγηση Utility Index: 0,21±0,05 (0,1-0,32), p=0,001 όσο και στην οπτική αναλογική κλίμακα (Visual Analog Scale): 6,57±3,21 (0,2-13,16), p=0,046. Και οι δύο ομάδες βελτίωσαν σημαντικά την δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών κατά περίπου 60 μέτρα και τις μετρήσεις της πνευμονικής λειτουργίας, ενώ η μέτρηση της διαταραχής μετατραυματικού στρες (IES-R) και η βαθμολογία HADS-σκέλος κατάθλιψη δεν διέφεραν μεταξύ των ομάδων στις 8 εβδομάδες. Ένα ποσοστό 16% αποχώρησης από το πρόγραμμα παρατηρήθηκε στην ομάδα αποκατάστασης που εμφάνισε τριπλάσια αύξηση της έντασης της άσκησης. Δεν αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης. Τα ανωτέρω ευρήματα υπογραμμίζουν την προστιθέμενη αξία της αποκατάστασης μετά τον COVID-19 ως προς την ενίσχυση της φυσικής ανάρρωσης τόσο ως προς την ικανότητα για άσκηση και την φυσική κατάσταση όσο και στην ψυχική υγεία και την γνωστική λειτουργία.","The potential additive benefits of rehabilitation beyond spontaneous recovery post COVID-19 currently remain unknown. In this prospective, interventional, non-randomised parallel assignment two-arm study, we investigated the effects of an 8-week rehabilitation programme (Rehab, n=25) added to usual care (UC) versus UC (n=27) on respiratory symptoms, fatigue, functional capacity, mental health, and health-related quality of life in patients with COVID-19 pneumonia, 6-8 weeks post-hospital discharge. The rehabilitation programme included exercise, education, dietary and psychological support. COPD, respiratory and heart failure patients were excluded from the study. At baseline groups were not different in mean age (56 years), gender (53% female), ICU admission (61%), intubation (39%), days of hospitalisation (25), number of symptoms (9), and number of comorbidities (1.4). Baseline evaluation was conducted at median (Interquartile Range-IQR) 76 (27) days after symptoms onset. Groups were not different regarding baseline evaluation outcomes. At 8-weeks Rehab showed significantly greater improvement in COPD Assessment Test by a mean±SEM (95%CI) 7.07±1.36 (4.29-9.84), p<0.001; all three fatigue questionnaires: Chalder-likert: 5.65±1.27 (3.04-8.25), p<0.001; bimodal: 3.04±0.86 (1.28-4.79), p=0.001; FACIT: 6.37±2.09 (2.08-10.65), p=0.005 and FSS: 1.36±0.433 (0.47-2.25), p=0.004; Short Physical Performance Battery: 1.13±0.33 (0.46-1.79), p=0.002; HADS anxiety: 2.93±1.01 (0.67-5.18), p=0.013; Beck Depression Inventory: 7.81±3.07 (1.52-14.09), p=0.017; Montreal Cognitive Assessment: 2.83±0.63 (1.5-4.14), p<0.001; EQ-5D-5L Utility Index: 0.21±0,05 (0.1-0.32), p=0.001 and Visual Analog Scale: 6.57±3.21 (0.2-13.16), p=0.046. Both groups significantly improved 6-min walking distance by approximately 60 meters and pulmonary function measures, whereas Post Traumatic Stress disorder measurement (IES-R) and HADS-Depression score were not different between groups at 8-weeks. A 16% attrition rate was observed in the rehabilitation group exhibiting a 3-fold increase in training workload. There were no adverse effects reported during exercise training. These findings highlight the added value of rehabilitation post COVID-19 to amplify the natural course of physical and mental recovery that otherwise would remain incomplete with UC."],"dc:identifier":["uoadl:3359856","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3359856"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["H αποκατάσταση βελτιώνει την φυσική κατάσταση, τα συμπτώματα και την ψυχική υγεία των ασθενών μετά από νοσηλεία για σοβαρή πνευμονία COVID-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:29Z"}