{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360111"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360111","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδοκοιλιακή χορήγηση αντιβιοτικών για την αντιμετώπιση νεογνικής κοιλιίτιδας","abstract":"Εισαγωγή Η νεογνική κοιλιίτιδα είναι συχνή επιπλοκή των νεογνών με μηνιγγίτιδα. Παρότι η νοσηρότητα και η θνητότητά της παραμένουν υψηλές, δεν έχει έως τώρα πραγματοποιηθεί μια συστηματική ανάλυση για οποιαδήποτε από τις θεραπευτικές μεθόδους αντιμετώπισής της. Σκοπός Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η αναζήτηση και αξιολόγηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας που αφορά στην ενδοκοιλιακή χορήγηση αντιβιοτικών για τη θεραπεία της νεογνικής κοιλιίτιδας. Ειδικότερα, επικεντρώνεται στις ενδείξεις, το είδος, τη δοσολογία, το χρονικό διάστημα χορήγησης των αντιβιοτικών, τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες από αυτά, καθώς και την αποτελεσματικότητά τους με βάση την έκβαση των ασθενών που τα έλαβαν. Υλικό και μέθοδος Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της σχετικής διεθνούς (αγγλόφωνης) βιβλιογραφίας στην PubMed/MEDLINE βάση δεδομένων έως τον Οκτώβριο του 2022. Επιπλέον προστέθηκαν οι αναφορές των μελετών που προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση και των σχετικών αφηγηματικών ανασκοπήσεων. Αποτελέσματα Δεκαοκτώ άρθρα τα οποία περιλάμβαναν συνολικά 42 νεογνά συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση δεδομένων. Το 50% των νεογνών ανέπτυξε κοιλιίτιδα μετά από εμμένουσα ή ατελώς θεραπευθείσα μηνιγγίτιδα. Το 97,6% των νεογνών που αντιμετωπίστηκαν με ενδοκοιλιακή χορήγηση έλαβαν παράλληλα αντιβιοτική αγωγή και από άλλες οδούς με κύρια την ενδοφλέβια. Οι δοσολογίες και τα χρονικά διαστήματα χορήγησης των ενδοκοιλιακών αντιβιοτικών ήταν ανομοιογενή στις μελέτες πέραν της βανκομυκίνης όπου υπήρχε σχετική ομοφωνία ως προς τη χορηγούμενη δόση των 10 mg ημερησίως. Το 78,6% των ασθενών που έλαβε ενδοκοιλιακή αγωγή επιβίωσε και συνολικά το 31% είχε σαφή κλινικοεργαστηριακή βελτίωση, ενώ το 28,6% ανέπτυξε υδροκέφαλο. Η υπολογισθείσα ενδονοσοκομειακή θνητότητα αυτών ήταν 9,5% και η κύρια αιτία θανάτου ο υδροκέφαλος. Συμπεράσματα Η ενδοκοιλιακή αντιβιοτική αγωγή για τη θεραπεία της νεογνικής κοιλιίτιδας οδηγεί σε κλινικοεργαστηριακή βελτίωση πολλών ασθενών καθώς δρα άμεσα στις κοιλίες παρακάμπτοντας τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και μειώνει τη θνητότητα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να δίνεται άμεσα με τη διάγνωση της κοιλιίτιδας ή μετά την αποτυχία θεραπείας της μηνιγγίτιδας των νεογνών με ενδοφλέβια αγωγή. Η επιλογή του θεραπευτικού σχήματος ενδοκοιλιακά πρέπει να εξατομικεύεται.","abstract_html":"Εισαγωγή Η νεογνική κοιλιίτιδα είναι συχνή επιπλοκή των νεογνών με μηνιγγίτιδα. Παρότι η νοσηρότητα και η θνητότητά της παραμένουν υψηλές, δεν έχει έως τώρα πραγματοποιηθεί μια συστηματική ανάλυση για οποιαδήποτε από τις θεραπευτικές μεθόδους αντιμετώπισής της. Σκοπός Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η αναζήτηση και αξιολόγηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας που αφορά στην ενδοκοιλιακή χορήγηση αντιβιοτικών για τη θεραπεία της νεογνικής κοιλιίτιδας. Ειδικότερα, επικεντρώνεται στις ενδείξεις, το είδος, τη δοσολογία, το χρονικό διάστημα χορήγησης των αντιβιοτικών, τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες από αυτά, καθώς και την αποτελεσματικότητά τους με βάση την έκβαση των ασθενών που τα έλαβαν. Υλικό και μέθοδος Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της σχετικής διεθνούς (αγγλόφωνης) βιβλιογραφίας στην PubMed/MEDLINE βάση δεδομένων έως τον Οκτώβριο του 2022. Επιπλέον προστέθηκαν οι αναφορές των μελετών που προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση και των σχετικών αφηγηματικών ανασκοπήσεων. Αποτελέσματα Δεκαοκτώ άρθρα τα οποία περιλάμβαναν συνολικά 42 νεογνά συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση δεδομένων. Το 50% των νεογνών ανέπτυξε κοιλιίτιδα μετά από εμμένουσα ή ατελώς θεραπευθείσα μηνιγγίτιδα. Το 97,6% των νεογνών που αντιμετωπίστηκαν με ενδοκοιλιακή χορήγηση έλαβαν παράλληλα αντιβιοτική αγωγή και από άλλες οδούς με κύρια την ενδοφλέβια. Οι δοσολογίες και τα χρονικά διαστήματα χορήγησης των ενδοκοιλιακών αντιβιοτικών ήταν ανομοιογενή στις μελέτες πέραν της βανκομυκίνης όπου υπήρχε σχετική ομοφωνία ως προς τη χορηγούμενη δόση των 10 mg ημερησίως. Το 78,6% των ασθενών που έλαβε ενδοκοιλιακή αγωγή επιβίωσε και συνολικά το 31% είχε σαφή κλινικοεργαστηριακή βελτίωση, ενώ το 28,6% ανέπτυξε υδροκέφαλο. Η υπολογισθείσα ενδονοσοκομειακή θνητότητα αυτών ήταν 9,5% και η κύρια αιτία θανάτου ο υδροκέφαλος. Συμπεράσματα Η ενδοκοιλιακή αντιβιοτική αγωγή για τη θεραπεία της νεογνικής κοιλιίτιδας οδηγεί σε κλινικοεργαστηριακή βελτίωση πολλών ασθενών καθώς δρα άμεσα στις κοιλίες παρακάμπτοντας τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και μειώνει τη θνητότητα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να δίνεται άμεσα με τη διάγνωση της κοιλιίτιδας ή μετά την αποτυχία θεραπείας της μηνιγγίτιδας των νεογνών με ενδοφλέβια αγωγή. Η επιλογή του θεραπευτικού σχήματος ενδοκοιλιακά πρέπει να εξατομικεύεται.","abstract_has_math":false,"creators":["Λάνη Ευγενία","Lani Evgenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360111"],"render_values":[{"text":"uoadl:3360111","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360111","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360111","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3360111","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λάνη Ευγενία","Lani Evgenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360111"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η νεογνική κοιλιίτιδα είναι συχνή επιπλοκή των νεογνών με μηνιγγίτιδα. Παρότι η νοσηρότητα και η θνητότητά της παραμένουν υψηλές, δεν έχει έως τώρα πραγματοποιηθεί μια συστηματική ανάλυση για οποιαδήποτε από τις θεραπευτικές μεθόδους αντιμετώπισής της. Σκοπός Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η αναζήτηση και αξιολόγηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας που αφορά στην ενδοκοιλιακή χορήγηση αντιβιοτικών για τη θεραπεία της νεογνικής κοιλιίτιδας. Ειδικότερα, επικεντρώνεται στις ενδείξεις, το είδος, τη δοσολογία, το χρονικό διάστημα χορήγησης των αντιβιοτικών, τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες από αυτά, καθώς και την αποτελεσματικότητά τους με βάση την έκβαση των ασθενών που τα έλαβαν. Υλικό και μέθοδος Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της σχετικής διεθνούς (αγγλόφωνης) βιβλιογραφίας στην PubMed/MEDLINE βάση δεδομένων έως τον Οκτώβριο του 2022. Επιπλέον προστέθηκαν οι αναφορές των μελετών που προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση και των σχετικών αφηγηματικών ανασκοπήσεων. Αποτελέσματα Δεκαοκτώ άρθρα τα οποία περιλάμβαναν συνολικά 42 νεογνά συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση δεδομένων. Το 50% των νεογνών ανέπτυξε κοιλιίτιδα μετά από εμμένουσα ή ατελώς θεραπευθείσα μηνιγγίτιδα. Το 97,6% των νεογνών που αντιμετωπίστηκαν με ενδοκοιλιακή χορήγηση έλαβαν παράλληλα αντιβιοτική αγωγή και από άλλες οδούς με κύρια την ενδοφλέβια. Οι δοσολογίες και τα χρονικά διαστήματα χορήγησης των ενδοκοιλιακών αντιβιοτικών ήταν ανομοιογενή στις μελέτες πέραν της βανκομυκίνης όπου υπήρχε σχετική ομοφωνία ως προς τη χορηγούμενη δόση των 10 mg ημερησίως. Το 78,6% των ασθενών που έλαβε ενδοκοιλιακή αγωγή επιβίωσε και συνολικά το 31% είχε σαφή κλινικοεργαστηριακή βελτίωση, ενώ το 28,6% ανέπτυξε υδροκέφαλο. Η υπολογισθείσα ενδονοσοκομειακή θνητότητα αυτών ήταν 9,5% και η κύρια αιτία θανάτου ο υδροκέφαλος. Συμπεράσματα Η ενδοκοιλιακή αντιβιοτική αγωγή για τη θεραπεία της νεογνικής κοιλιίτιδας οδηγεί σε κλινικοεργαστηριακή βελτίωση πολλών ασθενών καθώς δρα άμεσα στις κοιλίες παρακάμπτοντας τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και μειώνει τη θνητότητα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να δίνεται άμεσα με τη διάγνωση της κοιλιίτιδας ή μετά την αποτυχία θεραπείας της μηνιγγίτιδας των νεογνών με ενδοφλέβια αγωγή. Η επιλογή του θεραπευτικού σχήματος ενδοκοιλιακά πρέπει να εξατομικεύεται.","Introduction Neonatal ventriculitis is a common complication of meningitis patients. Despite the high reported morbidity and mortality rates, data regarding either of its treatment modalities have not been collected in a systematic manner until date. Objective The aim of this study is the research and evaluation of the current literature regarding the administration of intraventricular antibiotics for the treatment of neonatal ventriculitis. Specifically, it is focused on the indications, type, doses, time interval of antibiotics administration, possible adverse effects and their efficacy depending on the outcome of patients that were administered. Material and Methods A systematic review of the related international literature (written in English) was conducted in the PubMed/MEDLINE database until October 2022. Additional studies were identified by searching the references of retrieved papers and relevant narrative reviews. Results 18 manuscripts harboring a total number of 42 neonates were included in the data analysis. 50% developed ventriculitis after persistent or incompletely treated meningitis. 97.6% of the neonates that were treated intraventricularly were receiving antibiotics simultaneously by other routes with the intravenous being the most frequently used. Doses and time intervals of intraventricular antibiotic administration were variable in the literature except for vancomycin on which a consensus was found about the administered dose of 10 mg daily. 78.6% of patients who received intraventricular treatment survived. Overall, 31% had an obvious clinical and laboratory improvement, whereas 28.6% suffered from hydrocephalus. The estimated in-hospital mortality was 9.5% and the main cause of death was hydrocephalus. Conclusions Intraventricular antibiotic therapy for the treatment of neonatal ventriculitis results in laboratory and clinical improvement in many patients as it acts directly on the ventricles bypassing the cerebral blood-brain barrier and reduces mortality. Thus, the immediate administration of it when the diagnosis of ventriculitis is made, or after unsuccessful treatment of meningitis with intravenous therapy, is crucial."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδοκοιλιακή χορήγηση αντιβιοτικών για την αντιμετώπιση νεογνικής κοιλιίτιδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λάνη Ευγενία","Lani Evgenia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή Η νεογνική κοιλιίτιδα είναι συχνή επιπλοκή των νεογνών με μηνιγγίτιδα. Παρότι η νοσηρότητα και η θνητότητά της παραμένουν υψηλές, δεν έχει έως τώρα πραγματοποιηθεί μια συστηματική ανάλυση για οποιαδήποτε από τις θεραπευτικές μεθόδους αντιμετώπισής της. Σκοπός Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η αναζήτηση και αξιολόγηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας που αφορά στην ενδοκοιλιακή χορήγηση αντιβιοτικών για τη θεραπεία της νεογνικής κοιλιίτιδας. Ειδικότερα, επικεντρώνεται στις ενδείξεις, το είδος, τη δοσολογία, το χρονικό διάστημα χορήγησης των αντιβιοτικών, τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες από αυτά, καθώς και την αποτελεσματικότητά τους με βάση την έκβαση των ασθενών που τα έλαβαν. Υλικό και μέθοδος Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της σχετικής διεθνούς (αγγλόφωνης) βιβλιογραφίας στην PubMed/MEDLINE βάση δεδομένων έως τον Οκτώβριο του 2022. Επιπλέον προστέθηκαν οι αναφορές των μελετών που προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση και των σχετικών αφηγηματικών ανασκοπήσεων. Αποτελέσματα Δεκαοκτώ άρθρα τα οποία περιλάμβαναν συνολικά 42 νεογνά συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση δεδομένων. Το 50% των νεογνών ανέπτυξε κοιλιίτιδα μετά από εμμένουσα ή ατελώς θεραπευθείσα μηνιγγίτιδα. Το 97,6% των νεογνών που αντιμετωπίστηκαν με ενδοκοιλιακή χορήγηση έλαβαν παράλληλα αντιβιοτική αγωγή και από άλλες οδούς με κύρια την ενδοφλέβια. Οι δοσολογίες και τα χρονικά διαστήματα χορήγησης των ενδοκοιλιακών αντιβιοτικών ήταν ανομοιογενή στις μελέτες πέραν της βανκομυκίνης όπου υπήρχε σχετική ομοφωνία ως προς τη χορηγούμενη δόση των 10 mg ημερησίως. Το 78,6% των ασθενών που έλαβε ενδοκοιλιακή αγωγή επιβίωσε και συνολικά το 31% είχε σαφή κλινικοεργαστηριακή βελτίωση, ενώ το 28,6% ανέπτυξε υδροκέφαλο. Η υπολογισθείσα ενδονοσοκομειακή θνητότητα αυτών ήταν 9,5% και η κύρια αιτία θανάτου ο υδροκέφαλος. Συμπεράσματα Η ενδοκοιλιακή αντιβιοτική αγωγή για τη θεραπεία της νεογνικής κοιλιίτιδας οδηγεί σε κλινικοεργαστηριακή βελτίωση πολλών ασθενών καθώς δρα άμεσα στις κοιλίες παρακάμπτοντας τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και μειώνει τη θνητότητα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να δίνεται άμεσα με τη διάγνωση της κοιλιίτιδας ή μετά την αποτυχία θεραπείας της μηνιγγίτιδας των νεογνών με ενδοφλέβια αγωγή. Η επιλογή του θεραπευτικού σχήματος ενδοκοιλιακά πρέπει να εξατομικεύεται.","Introduction Neonatal ventriculitis is a common complication of meningitis patients. Despite the high reported morbidity and mortality rates, data regarding either of its treatment modalities have not been collected in a systematic manner until date. Objective The aim of this study is the research and evaluation of the current literature regarding the administration of intraventricular antibiotics for the treatment of neonatal ventriculitis. Specifically, it is focused on the indications, type, doses, time interval of antibiotics administration, possible adverse effects and their efficacy depending on the outcome of patients that were administered. Material and Methods A systematic review of the related international literature (written in English) was conducted in the PubMed/MEDLINE database until October 2022. Additional studies were identified by searching the references of retrieved papers and relevant narrative reviews. Results 18 manuscripts harboring a total number of 42 neonates were included in the data analysis. 50% developed ventriculitis after persistent or incompletely treated meningitis. 97.6% of the neonates that were treated intraventricularly were receiving antibiotics simultaneously by other routes with the intravenous being the most frequently used. Doses and time intervals of intraventricular antibiotic administration were variable in the literature except for vancomycin on which a consensus was found about the administered dose of 10 mg daily. 78.6% of patients who received intraventricular treatment survived. Overall, 31% had an obvious clinical and laboratory improvement, whereas 28.6% suffered from hydrocephalus. The estimated in-hospital mortality was 9.5% and the main cause of death was hydrocephalus. Conclusions Intraventricular antibiotic therapy for the treatment of neonatal ventriculitis results in laboratory and clinical improvement in many patients as it acts directly on the ventricles bypassing the cerebral blood-brain barrier and reduces mortality. Thus, the immediate administration of it when the diagnosis of ventriculitis is made, or after unsuccessful treatment of meningitis with intravenous therapy, is crucial."],"dc:identifier":["uoadl:3360111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360111"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ενδοκοιλιακή χορήγηση αντιβιοτικών για την αντιμετώπιση νεογνικής κοιλιίτιδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:31Z"}