{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360237"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360237","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιδημιολογική διερεύνηση λοίμωξης από Chlamydia trachomatis στον ελλαδικό χώρο την τελευταία πενταετία","abstract":"Οι λοιμώξεις από Chlamydia trachomatis είναι οι συχνότερα αναφερόμενες βακτηριακές λοιμώξεις που μεταδίδονται σεξουαλικά σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει ότι 92 εκατομμύρια νέα κρούσματα χλαμυδιακών λοιμώξεων εμφανίζονται παγκοσμίως κάθε χρόνο. Το αίτιο των χλαμυδιακων λοιμώξεων είναι το βακτήριο C. trachomatis, ένα Gram-αρνητικό, αυστηρά ενδοκυττάριο, παθογόνο με μοναδικό κύκλο ανάπτυξης που ανήκει στην τάξη Chlamydiales και την οικογένεια Chlamydiaceae. Ταξινομείται σε 15 ορότυπους που ανάλογα με τον τροπισμό τους δύναται να μολύνουν τους οφθαλμούς, το γεννητικό αλλά και το αναπνευστικό σύστημα. Η ανίχνευση των C. Trachomatis μπορεί να πραγματοποιηθεί σε τραχηλικά και κολπικά δείγματα στις γυναίκες , σε ουρηθρικά στους άνδρες καθώς και σε δείγματα ούρων. «Gold standard» τεχνική για την ανίχνευσή τους θεωρείται η κυτταροκαλλιέργεια. Οι δοκιμασίες ενίσχυσης νουκλεϊκών οξέων είναι οι πιο ευαίσθητες δοκιμασίες, με ειδικότητα παρόμοια με αυτή της κυτταροκαλλιέργειας, και θεωρούνται η μέθοδος εκλογής για την ανίχνευση Chlamydia trachomatis σε δείγματα του ουρογεννητικού συστήματος ενώ μπορούν να εφαρμοστούν και εύκολα στα κλινικά εργαστήρια. Για τη θεραπεία της χλαμυδιακής λοίμωξης συνίσταται η χορήγηση δοξυκυκλίνης ή αζιθρομυκίνης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η εργαστηριακή μελέτη των λοιμώξεων από C. Trachomatis σε γυναίκες αναπαραγωγικής και μη αναπαραγωγικής ηλικίας. Η καταγραφή των χλαμυδιακών λοιμώξεων πραγματοποιήθηκε για την πενταετία 2017 – 2021 στον Γενικό Νοσοκομείο Μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου», ενώ παράλληλα έγινε και καταγραφή των δημογραφικών δεδομένων των γυναικών με χλαμυδιακή λοίμωξη. Η ανίχνευση των C. trachomatis, πραγματοποιήθηκε με το αυτοματοποιημένο σύστημα Cobas 4800 CT/NG (Roche) για την ποιοτική ανίχνευση του C. trachomatis (CT) και/ή της Neisseria gonorrhoeae (NG) με την ενίσχυση του νουκλεϊκού οξέος (DNA) με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) και υβριδισμό DNA. Συνολικά ελέγθησαν 7.502 δείγματα αντίστοιχων γυναικών. Από αυτά, 94 δείγματα, από μοναδικούς ασθενείς, ήταν θετικά (ποσοστό θετικότητας στην 5ετία 1,25%). Στην παρούσα έρευνα, σχεδόν μία στις δύο γυναίκες (48,9%) που βρέθηκαν θετικές στα χλαμυδία ανήκουν στις ηλικιακές κατηγορίες <18 και 18-24. Από τις 94 θετικές γυναίκες, αν και όλα τα κρούσματα δηλώθηκαν στον ΕΟΔΥ (επιτήρηση της χλαμυδιακής λοίμωξης), μόνο 55 από αυτές συμπλήρωσαν το ειδικό ερωτηματολόγιο (βλ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ). Σύμφωνα με τις απαντήσεις των ερωτηματολογίων, το 36,36% των γυναικών προσήλθε για εξέταση στα πλαίσια προληπτικού ελέγχου, το 43,54% στα πλαίσια προγεννητικού ελέγχου, για διερεύνηση των συμπτωμάτων το 16,36%, για έλεγχο μετά από αποβολές το 1,82%, ενώ μετά από συνεύρεση με σύντροφο θετικό για ΣΜΝ το 1,82%. Σε ένα μεγάλο ποσοστό η χλαμυδιακή λοίμωξη μπορεί να είναι ασυμπτωματική. Στην παρούσα καταγραφή, σχεδόν μία στις δύο γυναίκες ήταν ασυμπτωματικές όταν βρέθηκαν θετικές στον έλεγχο. Αναφορικά με την συνύπαρξη και άλλου ΣΜΝ, σε 34 γυναίκες ο έλεγχος ήταν αρνητικός, σε 6 είχαμε μόλυνση και από δεύτερο ΣΜΝ (3 με Neisseria gonorrhoeae, 1 με HPV, 1 με HSV και 1 με ΗΒV), ενώ σε 15 γυναίκες η σχετική πληροφορία δεν υπήρχε. Τέλος, το 80% των γυναικών δήλωσε ότι είχε σεξουαλικές επαφές μόνον με ένα σύντροφο το τελευταίο εξάμηνο. Συμπερασματικά, παράγοντες οι οποίοι φαίνεται να αυξάνουν την πιθανότητα χλαμυδιακής λοίμωξης στις γυναίκες είναι η μικρή ηλικία, αλλά και ο αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων, ενώ σοβαρός παράγοντας για την υποκαταγραφή της συγκεκριμένης λοίμωξης είναι η εμφάνιση ή μη συμπτωμάτων. Η εφαρμογή ένος στοχευμένου προγράμματος καταγραφής, όπως αυτό που εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο (National Chlamydia Screening Programme – NCSP), θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο και η εφαρμογή του να αποτυπώσει καλύτερα την Ελληνική πραγματικότητα.","abstract_html":"Οι λοιμώξεις από Chlamydia trachomatis είναι οι συχνότερα αναφερόμενες βακτηριακές λοιμώξεις που μεταδίδονται σεξουαλικά σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει ότι 92 εκατομμύρια νέα κρούσματα χλαμυδιακών λοιμώξεων εμφανίζονται παγκοσμίως κάθε χρόνο. Το αίτιο των χλαμυδιακων λοιμώξεων είναι το βακτήριο C. trachomatis, ένα Gram-αρνητικό, αυστηρά ενδοκυττάριο, παθογόνο με μοναδικό κύκλο ανάπτυξης που ανήκει στην τάξη Chlamydiales και την οικογένεια Chlamydiaceae. Ταξινομείται σε 15 ορότυπους που ανάλογα με τον τροπισμό τους δύναται να μολύνουν τους οφθαλμούς, το γεννητικό αλλά και το αναπνευστικό σύστημα. Η ανίχνευση των C. Trachomatis μπορεί να πραγματοποιηθεί σε τραχηλικά και κολπικά δείγματα στις γυναίκες , σε ουρηθρικά στους άνδρες καθώς και σε δείγματα ούρων. «Gold standard» τεχνική για την ανίχνευσή τους θεωρείται η κυτταροκαλλιέργεια. Οι δοκιμασίες ενίσχυσης νουκλεϊκών οξέων είναι οι πιο ευαίσθητες δοκιμασίες, με ειδικότητα παρόμοια με αυτή της κυτταροκαλλιέργειας, και θεωρούνται η μέθοδος εκλογής για την ανίχνευση Chlamydia trachomatis σε δείγματα του ουρογεννητικού συστήματος ενώ μπορούν να εφαρμοστούν και εύκολα στα κλινικά εργαστήρια. Για τη θεραπεία της χλαμυδιακής λοίμωξης συνίσταται η χορήγηση δοξυκυκλίνης ή αζιθρομυκίνης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η εργαστηριακή μελέτη των λοιμώξεων από C. Trachomatis σε γυναίκες αναπαραγωγικής και μη αναπαραγωγικής ηλικίας. Η καταγραφή των χλαμυδιακών λοιμώξεων πραγματοποιήθηκε για την πενταετία 2017 – 2021 στον Γενικό Νοσοκομείο Μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου», ενώ παράλληλα έγινε και καταγραφή των δημογραφικών δεδομένων των γυναικών με χλαμυδιακή λοίμωξη. Η ανίχνευση των C. trachomatis, πραγματοποιήθηκε με το αυτοματοποιημένο σύστημα Cobas 4800 CT/NG (Roche) για την ποιοτική ανίχνευση του C. trachomatis (CT) και/ή της Neisseria gonorrhoeae (NG) με την ενίσχυση του νουκλεϊκού οξέος (DNA) με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) και υβριδισμό DNA. Συνολικά ελέγθησαν 7.502 δείγματα αντίστοιχων γυναικών. Από αυτά, 94 δείγματα, από μοναδικούς ασθενείς, ήταν θετικά (ποσοστό θετικότητας στην 5ετία 1,25%). Στην παρούσα έρευνα, σχεδόν μία στις δύο γυναίκες (48,9%) που βρέθηκαν θετικές στα χλαμυδία ανήκουν στις ηλικιακές κατηγορίες &lt;18 και 18-24. Από τις 94 θετικές γυναίκες, αν και όλα τα κρούσματα δηλώθηκαν στον ΕΟΔΥ (επιτήρηση της χλαμυδιακής λοίμωξης), μόνο 55 από αυτές συμπλήρωσαν το ειδικό ερωτηματολόγιο (βλ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ). Σύμφωνα με τις απαντήσεις των ερωτηματολογίων, το 36,36% των γυναικών προσήλθε για εξέταση στα πλαίσια προληπτικού ελέγχου, το 43,54% στα πλαίσια προγεννητικού ελέγχου, για διερεύνηση των συμπτωμάτων το 16,36%, για έλεγχο μετά από αποβολές το 1,82%, ενώ μετά από συνεύρεση με σύντροφο θετικό για ΣΜΝ το 1,82%. Σε ένα μεγάλο ποσοστό η χλαμυδιακή λοίμωξη μπορεί να είναι ασυμπτωματική. Στην παρούσα καταγραφή, σχεδόν μία στις δύο γυναίκες ήταν ασυμπτωματικές όταν βρέθηκαν θετικές στον έλεγχο. Αναφορικά με την συνύπαρξη και άλλου ΣΜΝ, σε 34 γυναίκες ο έλεγχος ήταν αρνητικός, σε 6 είχαμε μόλυνση και από δεύτερο ΣΜΝ (3 με Neisseria gonorrhoeae, 1 με HPV, 1 με HSV και 1 με ΗΒV), ενώ σε 15 γυναίκες η σχετική πληροφορία δεν υπήρχε. Τέλος, το 80% των γυναικών δήλωσε ότι είχε σεξουαλικές επαφές μόνον με ένα σύντροφο το τελευταίο εξάμηνο. Συμπερασματικά, παράγοντες οι οποίοι φαίνεται να αυξάνουν την πιθανότητα χλαμυδιακής λοίμωξης στις γυναίκες είναι η μικρή ηλικία, αλλά και ο αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων, ενώ σοβαρός παράγοντας για την υποκαταγραφή της συγκεκριμένης λοίμωξης είναι η εμφάνιση ή μη συμπτωμάτων. Η εφαρμογή ένος στοχευμένου προγράμματος καταγραφής, όπως αυτό που εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο (National Chlamydia Screening Programme – NCSP), θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο και η εφαρμογή του να αποτυπώσει καλύτερα την Ελληνική πραγματικότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπάκα Μαρία","Baka Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360237"],"render_values":[{"text":"uoadl:3360237","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360237","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360237","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3360237","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπάκα Μαρία","Baka Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360237","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360237"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι λοιμώξεις από Chlamydia trachomatis είναι οι συχνότερα αναφερόμενες βακτηριακές λοιμώξεις που μεταδίδονται σεξουαλικά σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει ότι 92 εκατομμύρια νέα κρούσματα χλαμυδιακών λοιμώξεων εμφανίζονται παγκοσμίως κάθε χρόνο. Το αίτιο των χλαμυδιακων λοιμώξεων είναι το βακτήριο C. trachomatis, ένα Gram-αρνητικό, αυστηρά ενδοκυττάριο, παθογόνο με μοναδικό κύκλο ανάπτυξης που ανήκει στην τάξη Chlamydiales και την οικογένεια Chlamydiaceae. Ταξινομείται σε 15 ορότυπους που ανάλογα με τον τροπισμό τους δύναται να μολύνουν τους οφθαλμούς, το γεννητικό αλλά και το αναπνευστικό σύστημα. Η ανίχνευση των C. Trachomatis μπορεί να πραγματοποιηθεί σε τραχηλικά και κολπικά δείγματα στις γυναίκες , σε ουρηθρικά στους άνδρες καθώς και σε δείγματα ούρων. «Gold standard» τεχνική για την ανίχνευσή τους θεωρείται η κυτταροκαλλιέργεια. Οι δοκιμασίες ενίσχυσης νουκλεϊκών οξέων είναι οι πιο ευαίσθητες δοκιμασίες, με ειδικότητα παρόμοια με αυτή της κυτταροκαλλιέργειας, και θεωρούνται η μέθοδος εκλογής για την ανίχνευση Chlamydia trachomatis σε δείγματα του ουρογεννητικού συστήματος ενώ μπορούν να εφαρμοστούν και εύκολα στα κλινικά εργαστήρια. Για τη θεραπεία της χλαμυδιακής λοίμωξης συνίσταται η χορήγηση δοξυκυκλίνης ή αζιθρομυκίνης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η εργαστηριακή μελέτη των λοιμώξεων από C. Trachomatis σε γυναίκες αναπαραγωγικής και μη αναπαραγωγικής ηλικίας. Η καταγραφή των χλαμυδιακών λοιμώξεων πραγματοποιήθηκε για την πενταετία 2017 – 2021 στον Γενικό Νοσοκομείο Μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου», ενώ παράλληλα έγινε και καταγραφή των δημογραφικών δεδομένων των γυναικών με χλαμυδιακή λοίμωξη. Η ανίχνευση των C. trachomatis, πραγματοποιήθηκε με το αυτοματοποιημένο σύστημα Cobas 4800 CT/NG (Roche) για την ποιοτική ανίχνευση του C. trachomatis (CT) και/ή της Neisseria gonorrhoeae (NG) με την ενίσχυση του νουκλεϊκού οξέος (DNA) με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) και υβριδισμό DNA. Συνολικά ελέγθησαν 7.502 δείγματα αντίστοιχων γυναικών. Από αυτά, 94 δείγματα, από μοναδικούς ασθενείς, ήταν θετικά (ποσοστό θετικότητας στην 5ετία 1,25%). Στην παρούσα έρευνα, σχεδόν μία στις δύο γυναίκες (48,9%) που βρέθηκαν θετικές στα χλαμυδία ανήκουν στις ηλικιακές κατηγορίες <18 και 18-24. Από τις 94 θετικές γυναίκες, αν και όλα τα κρούσματα δηλώθηκαν στον ΕΟΔΥ (επιτήρηση της χλαμυδιακής λοίμωξης), μόνο 55 από αυτές συμπλήρωσαν το ειδικό ερωτηματολόγιο (βλ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ). Σύμφωνα με τις απαντήσεις των ερωτηματολογίων, το 36,36% των γυναικών προσήλθε για εξέταση στα πλαίσια προληπτικού ελέγχου, το 43,54% στα πλαίσια προγεννητικού ελέγχου, για διερεύνηση των συμπτωμάτων το 16,36%, για έλεγχο μετά από αποβολές το 1,82%, ενώ μετά από συνεύρεση με σύντροφο θετικό για ΣΜΝ το 1,82%. Σε ένα μεγάλο ποσοστό η χλαμυδιακή λοίμωξη μπορεί να είναι ασυμπτωματική. Στην παρούσα καταγραφή, σχεδόν μία στις δύο γυναίκες ήταν ασυμπτωματικές όταν βρέθηκαν θετικές στον έλεγχο. Αναφορικά με την συνύπαρξη και άλλου ΣΜΝ, σε 34 γυναίκες ο έλεγχος ήταν αρνητικός, σε 6 είχαμε μόλυνση και από δεύτερο ΣΜΝ (3 με Neisseria gonorrhoeae, 1 με HPV, 1 με HSV και 1 με ΗΒV), ενώ σε 15 γυναίκες η σχετική πληροφορία δεν υπήρχε. Τέλος, το 80% των γυναικών δήλωσε ότι είχε σεξουαλικές επαφές μόνον με ένα σύντροφο το τελευταίο εξάμηνο. Συμπερασματικά, παράγοντες οι οποίοι φαίνεται να αυξάνουν την πιθανότητα χλαμυδιακής λοίμωξης στις γυναίκες είναι η μικρή ηλικία, αλλά και ο αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων, ενώ σοβαρός παράγοντας για την υποκαταγραφή της συγκεκριμένης λοίμωξης είναι η εμφάνιση ή μη συμπτωμάτων. Η εφαρμογή ένος στοχευμένου προγράμματος καταγραφής, όπως αυτό που εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο (National Chlamydia Screening Programme – NCSP), θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο και η εφαρμογή του να αποτυπώσει καλύτερα την Ελληνική πραγματικότητα.","Chlamydia trachomatis infections are the most reported sexually transmitted bacterial infections worldwide. The World Health Organization estimates that 92 million new cases of Chlamydia infections occur worldwide each year. The cause of chlamydial infections is the bacterium C. trachomatis, a Gram-negative, strictly intracellular, unique-cycle pathogen longing to the order Chlamydiales and the family Chlamydiaceae. It is classified into 15 serotypes which, depending on their tropism, may infect the eyes, the genital and respiratory tract. The detection of C. trachomatis can be carried out on cervical and vaginal samples in women, urethral samples in men and urine samples for women and men. The 'gold standard' technique for their detection is cell culture. Nucleic acid amplification tests are the most sensitive tests, with specificity similar to that of cell culture, and are considered the method of choice for the detection of C. trachomatis in urogenital specimens and can be easily applied in clinical laboratories. For the treatment of chlamydial infection, the administration of doxycycline or azithromycin is recommended. The aim of the present study was the laboratory investigtion of C. trachomatis infections in women of reproductive and non-reproductive age. Chlamydial infections were recorded for the five-year period 2017 - 2021 at the General Hospital \"Elena Venizelos\" Maternity Hospital, and the demographic data of women with chlamydial infection were recorded. The detection of C. trachomatis was performed with the automated Cobas 4800 CT/NG (Roche) system for the qualitative detection of C. trachomatis (CT) and/or Neisseria gonorrhoeae (NG) by nucleic acid (DNA) amplification with polymerase chain reaction (PCR) and DNA hybridization. A total of 7,502 female samples from consecutive patients were examined. Of these, 94 samples, from single patients, were positive (5-year positivity rate: 1.25%). In our study, almost one in two women (48.9%) who tested positive for C. trachomatis infection belonged to the age groups <18 years and 18-24 years. Of the 94 positive women, although all the cases were reported to the EODY, only 55 of them completed the Chlamydia infection questionnaire – report form (see APPENDIX). According to the questionnaire responses, 36.36% of the women presented for C. trachomatis laboratory test as part of preventive screening, 43.54% as part of prenatal screening, 16.36% for investigation of symptoms, 1.82% for screening after miscarriage and 1.82% positive for STDs after intercourse with a partner. In a large proportion chlamydial infection may be asymptomatic. In our record, almost one in two women was asymptomatic when tested positive. Regarding the coexistence of another STD, 34 women tested negative, 6 had infection with a second STD (3 with Neisseria gonorrhoeae, 1 with HPV, 1 with HSV and 1 with HBV), while the status of 15 women was unknown. Finally, 80% of women reported having sexual intercourse with only one partner in the last six months. In conclusion, factors that seem to increase the likelihood of chlamydial infection in women are young age and the number of sexual partners, while an important factor for underreporting of infections is the presence or absence of symptoms. The implementation of a targeted screening programme, such as the National Chlamydia Screening Programme (NCSP) in the UK, could be a model and its implementation could better reflect the Greek reality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιδημιολογική διερεύνηση λοίμωξης από Chlamydia trachomatis στον ελλαδικό χώρο την τελευταία πενταετία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπάκα Μαρία","Baka Maria"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Οι λοιμώξεις από Chlamydia trachomatis είναι οι συχνότερα αναφερόμενες βακτηριακές λοιμώξεις που μεταδίδονται σεξουαλικά σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει ότι 92 εκατομμύρια νέα κρούσματα χλαμυδιακών λοιμώξεων εμφανίζονται παγκοσμίως κάθε χρόνο. Το αίτιο των χλαμυδιακων λοιμώξεων είναι το βακτήριο C. trachomatis, ένα Gram-αρνητικό, αυστηρά ενδοκυττάριο, παθογόνο με μοναδικό κύκλο ανάπτυξης που ανήκει στην τάξη Chlamydiales και την οικογένεια Chlamydiaceae. Ταξινομείται σε 15 ορότυπους που ανάλογα με τον τροπισμό τους δύναται να μολύνουν τους οφθαλμούς, το γεννητικό αλλά και το αναπνευστικό σύστημα. Η ανίχνευση των C. Trachomatis μπορεί να πραγματοποιηθεί σε τραχηλικά και κολπικά δείγματα στις γυναίκες , σε ουρηθρικά στους άνδρες καθώς και σε δείγματα ούρων. «Gold standard» τεχνική για την ανίχνευσή τους θεωρείται η κυτταροκαλλιέργεια. Οι δοκιμασίες ενίσχυσης νουκλεϊκών οξέων είναι οι πιο ευαίσθητες δοκιμασίες, με ειδικότητα παρόμοια με αυτή της κυτταροκαλλιέργειας, και θεωρούνται η μέθοδος εκλογής για την ανίχνευση Chlamydia trachomatis σε δείγματα του ουρογεννητικού συστήματος ενώ μπορούν να εφαρμοστούν και εύκολα στα κλινικά εργαστήρια. Για τη θεραπεία της χλαμυδιακής λοίμωξης συνίσταται η χορήγηση δοξυκυκλίνης ή αζιθρομυκίνης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η εργαστηριακή μελέτη των λοιμώξεων από C. Trachomatis σε γυναίκες αναπαραγωγικής και μη αναπαραγωγικής ηλικίας. Η καταγραφή των χλαμυδιακών λοιμώξεων πραγματοποιήθηκε για την πενταετία 2017 – 2021 στον Γενικό Νοσοκομείο Μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου», ενώ παράλληλα έγινε και καταγραφή των δημογραφικών δεδομένων των γυναικών με χλαμυδιακή λοίμωξη. Η ανίχνευση των C. trachomatis, πραγματοποιήθηκε με το αυτοματοποιημένο σύστημα Cobas 4800 CT/NG (Roche) για την ποιοτική ανίχνευση του C. trachomatis (CT) και/ή της Neisseria gonorrhoeae (NG) με την ενίσχυση του νουκλεϊκού οξέος (DNA) με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) και υβριδισμό DNA. Συνολικά ελέγθησαν 7.502 δείγματα αντίστοιχων γυναικών. Από αυτά, 94 δείγματα, από μοναδικούς ασθενείς, ήταν θετικά (ποσοστό θετικότητας στην 5ετία 1,25%). Στην παρούσα έρευνα, σχεδόν μία στις δύο γυναίκες (48,9%) που βρέθηκαν θετικές στα χλαμυδία ανήκουν στις ηλικιακές κατηγορίες <18 και 18-24. Από τις 94 θετικές γυναίκες, αν και όλα τα κρούσματα δηλώθηκαν στον ΕΟΔΥ (επιτήρηση της χλαμυδιακής λοίμωξης), μόνο 55 από αυτές συμπλήρωσαν το ειδικό ερωτηματολόγιο (βλ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ). Σύμφωνα με τις απαντήσεις των ερωτηματολογίων, το 36,36% των γυναικών προσήλθε για εξέταση στα πλαίσια προληπτικού ελέγχου, το 43,54% στα πλαίσια προγεννητικού ελέγχου, για διερεύνηση των συμπτωμάτων το 16,36%, για έλεγχο μετά από αποβολές το 1,82%, ενώ μετά από συνεύρεση με σύντροφο θετικό για ΣΜΝ το 1,82%. Σε ένα μεγάλο ποσοστό η χλαμυδιακή λοίμωξη μπορεί να είναι ασυμπτωματική. Στην παρούσα καταγραφή, σχεδόν μία στις δύο γυναίκες ήταν ασυμπτωματικές όταν βρέθηκαν θετικές στον έλεγχο. Αναφορικά με την συνύπαρξη και άλλου ΣΜΝ, σε 34 γυναίκες ο έλεγχος ήταν αρνητικός, σε 6 είχαμε μόλυνση και από δεύτερο ΣΜΝ (3 με Neisseria gonorrhoeae, 1 με HPV, 1 με HSV και 1 με ΗΒV), ενώ σε 15 γυναίκες η σχετική πληροφορία δεν υπήρχε. Τέλος, το 80% των γυναικών δήλωσε ότι είχε σεξουαλικές επαφές μόνον με ένα σύντροφο το τελευταίο εξάμηνο. Συμπερασματικά, παράγοντες οι οποίοι φαίνεται να αυξάνουν την πιθανότητα χλαμυδιακής λοίμωξης στις γυναίκες είναι η μικρή ηλικία, αλλά και ο αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων, ενώ σοβαρός παράγοντας για την υποκαταγραφή της συγκεκριμένης λοίμωξης είναι η εμφάνιση ή μη συμπτωμάτων. Η εφαρμογή ένος στοχευμένου προγράμματος καταγραφής, όπως αυτό που εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο (National Chlamydia Screening Programme – NCSP), θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο και η εφαρμογή του να αποτυπώσει καλύτερα την Ελληνική πραγματικότητα.","Chlamydia trachomatis infections are the most reported sexually transmitted bacterial infections worldwide. The World Health Organization estimates that 92 million new cases of Chlamydia infections occur worldwide each year. The cause of chlamydial infections is the bacterium C. trachomatis, a Gram-negative, strictly intracellular, unique-cycle pathogen longing to the order Chlamydiales and the family Chlamydiaceae. It is classified into 15 serotypes which, depending on their tropism, may infect the eyes, the genital and respiratory tract. The detection of C. trachomatis can be carried out on cervical and vaginal samples in women, urethral samples in men and urine samples for women and men. The 'gold standard' technique for their detection is cell culture. Nucleic acid amplification tests are the most sensitive tests, with specificity similar to that of cell culture, and are considered the method of choice for the detection of C. trachomatis in urogenital specimens and can be easily applied in clinical laboratories. For the treatment of chlamydial infection, the administration of doxycycline or azithromycin is recommended. The aim of the present study was the laboratory investigtion of C. trachomatis infections in women of reproductive and non-reproductive age. Chlamydial infections were recorded for the five-year period 2017 - 2021 at the General Hospital \"Elena Venizelos\" Maternity Hospital, and the demographic data of women with chlamydial infection were recorded. The detection of C. trachomatis was performed with the automated Cobas 4800 CT/NG (Roche) system for the qualitative detection of C. trachomatis (CT) and/or Neisseria gonorrhoeae (NG) by nucleic acid (DNA) amplification with polymerase chain reaction (PCR) and DNA hybridization. A total of 7,502 female samples from consecutive patients were examined. Of these, 94 samples, from single patients, were positive (5-year positivity rate: 1.25%). In our study, almost one in two women (48.9%) who tested positive for C. trachomatis infection belonged to the age groups <18 years and 18-24 years. Of the 94 positive women, although all the cases were reported to the EODY, only 55 of them completed the Chlamydia infection questionnaire – report form (see APPENDIX). According to the questionnaire responses, 36.36% of the women presented for C. trachomatis laboratory test as part of preventive screening, 43.54% as part of prenatal screening, 16.36% for investigation of symptoms, 1.82% for screening after miscarriage and 1.82% positive for STDs after intercourse with a partner. In a large proportion chlamydial infection may be asymptomatic. In our record, almost one in two women was asymptomatic when tested positive. Regarding the coexistence of another STD, 34 women tested negative, 6 had infection with a second STD (3 with Neisseria gonorrhoeae, 1 with HPV, 1 with HSV and 1 with HBV), while the status of 15 women was unknown. Finally, 80% of women reported having sexual intercourse with only one partner in the last six months. In conclusion, factors that seem to increase the likelihood of chlamydial infection in women are young age and the number of sexual partners, while an important factor for underreporting of infections is the presence or absence of symptoms. The implementation of a targeted screening programme, such as the National Chlamydia Screening Programme (NCSP) in the UK, could be a model and its implementation could better reflect the Greek reality."],"dc:identifier":["uoadl:3360237","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360237"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιδημιολογική διερεύνηση λοίμωξης από Chlamydia trachomatis στον ελλαδικό χώρο την τελευταία πενταετία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:31Z"}