{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360242"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360242","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο καρκίνος πνεύμονα ως δεύτερη πρωτοπαθής κακοήθεια: κλινικές συσχετίσεις.","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα τελευταία χρόνια συντελείται σπουδαία πρόοδος στον τομέα της κλινικής ογκολογίας καθώς με τις σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους και τις πολλαπλές θεραπευτικές επιλογές αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός των ασθενών που επιτυγχάνουν πλήρη ίαση από τη νόσο ενώ σε άλλες περιπτώσεις παρατείνεται σε μεγάλο βαθμό το προσδόκιμο επιβίωσης. Συνεπώς εύλογα προκύπτει η ανησυχία για το ενδεχόμενο τα άτομα αυτά, που είτε θεραπεύονται είτε επιβιώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, να εμφανίσουν μία δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια στην πορεία της ζωής τους. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να ελεγχθεί βιβλιογραφικά η πιθανότητα που έχουν οι ασθενείς με θεραπευθείσα κακοήθεια από κάθε όργανο να εμφανίσουν μεταγενέστερα νέα πρωτοπαθή κακοήθεια στον πνεύμονα καθώς και να προσδιοριστούν οι παράγοντες που πιθανά προδιαθέτουν σε αυτό. ΜΕΘΟΔΟΣ: Έγινε αναζήτηση της ήδη υπάρχουσας βιβλιογραφίας στη βάση pubmed. Αποκλείστηκαν τα άρθρα που ήταν σε γλώσσα διαφορετική της αγγλικής καθώς και τα μη σχετικά άρθρα βάσει τίτλου ή/και περίληψης ή/και κειμένου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ασθενείς με ιστορικό κακοήθειας, ανεξαρτήτως εντόπισης, κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια πνεύμονα συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό χωρίς, ωστόσο, να δύναται να καθοριστεί ο ακριβής βαθμός κινδύνου. Περισσότερο κινδυνεύουν ασθενείς που εμφάνισαν κακοήθεια σχετιζόμενη με το κάπνισμα, δηλαδή καρκίνο πνεύμονα, κεφαλής-τραχήλου και ουροδόχου κύστης. Ειδικότερα ασθενείς με SCLC που έλαβαν ακτινοθεραπεία κινδυνεύουν να εμφανίσουν NSCLC ως δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια. Σε υψηλό κίνδυνο βρίσκονται και ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες, ιδιαίτερα λεμφώματα, ανεξάρτητα από το αν έλαβαν ακτινοθεραπεία, καθώς και ασθενείς με ορθοκολικό ή νεφρικό καρκίνο. Αυξημένο κίνδυνο παρουσιάζουν γυναίκες που εμφάνισαν καρκίνο θυρεοειδούς, παγκρέατος και μαστού, ειδικά αν έλαβαν ακτινοθεραπεία. Άνδρες με καρκίνο προστάτη που έλαβαν ακτινοθεραπεία εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο να παρουσιάσουν καρκίνο πνεύμονα, συχνότερα αδενοκαρκίνωμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ασθενείς που έχουν νοσήσει από καρκίνο έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν μεταγενέστερα πρωτοπαθή κακοήθεια πνεύμονα. Ο κίνδυνος αυτός φαίνεται να σχετίζεται με δημογραφικούς παράγοντες (φύλο, ηλικία, καπνιστική συνήθεια), χαρακτηριστικά της προηγηθείσας νεοπλασίας (εντόπιση, ιστολογικός τύπος) καθώς και θεραπευτικούς χειρισμούς (ακτινοθεραπεία). Συνεπώς επιβάλλεται η αλλαγή του τρόπου ζωής των ασθενών για να μειωθεί η πιθανότητα να εμφανίσουν δεύτερη κακοήθεια στο μέλλον ενώ παράλληλα απαιτείται υψηλή ευαισθητοποίηση τόσο από τους ίδιους τους ασθενείς όσο και από τους θεράποντες ιατρούς για να είναι δυνατή η έγκαιρη αναγνώριση και η σωστή διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση μιας νεοεμφανιζόμενης κακοήθους βλάβης σε έδαφος προηγηθείσας κακοήθειας και να αποφευχθεί η πιθανώς λανθασμένη διάγνωση υποτροπής ή μεταστατικής νόσου. Τέλος, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να καθοριστεί αν το ενδεχόμενο συνεχούς, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, παρακολούθησης των επιβιώσαντων από καρκίνο πέραν της πενταετίας μπορεί να οδηγήσει σε έγκαιρη διάγνωση και συνεπώς αποτελεσματικότερη θεραπευτική προσέγγιση μιας δεύτερης πρωτοπαθούς κακοήθειας, ειδικότερα με εντόπιση στον πνεύμονα.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα τελευταία χρόνια συντελείται σπουδαία πρόοδος στον τομέα της κλινικής ογκολογίας καθώς με τις σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους και τις πολλαπλές θεραπευτικές επιλογές αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός των ασθενών που επιτυγχάνουν πλήρη ίαση από τη νόσο ενώ σε άλλες περιπτώσεις παρατείνεται σε μεγάλο βαθμό το προσδόκιμο επιβίωσης. Συνεπώς εύλογα προκύπτει η ανησυχία για το ενδεχόμενο τα άτομα αυτά, που είτε θεραπεύονται είτε επιβιώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, να εμφανίσουν μία δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια στην πορεία της ζωής τους. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να ελεγχθεί βιβλιογραφικά η πιθανότητα που έχουν οι ασθενείς με θεραπευθείσα κακοήθεια από κάθε όργανο να εμφανίσουν μεταγενέστερα νέα πρωτοπαθή κακοήθεια στον πνεύμονα καθώς και να προσδιοριστούν οι παράγοντες που πιθανά προδιαθέτουν σε αυτό. ΜΕΘΟΔΟΣ: Έγινε αναζήτηση της ήδη υπάρχουσας βιβλιογραφίας στη βάση pubmed. Αποκλείστηκαν τα άρθρα που ήταν σε γλώσσα διαφορετική της αγγλικής καθώς και τα μη σχετικά άρθρα βάσει τίτλου ή/και περίληψης ή/και κειμένου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ασθενείς με ιστορικό κακοήθειας, ανεξαρτήτως εντόπισης, κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια πνεύμονα συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό χωρίς, ωστόσο, να δύναται να καθοριστεί ο ακριβής βαθμός κινδύνου. Περισσότερο κινδυνεύουν ασθενείς που εμφάνισαν κακοήθεια σχετιζόμενη με το κάπνισμα, δηλαδή καρκίνο πνεύμονα, κεφαλής-τραχήλου και ουροδόχου κύστης. Ειδικότερα ασθενείς με SCLC που έλαβαν ακτινοθεραπεία κινδυνεύουν να εμφανίσουν NSCLC ως δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια. Σε υψηλό κίνδυνο βρίσκονται και ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες, ιδιαίτερα λεμφώματα, ανεξάρτητα από το αν έλαβαν ακτινοθεραπεία, καθώς και ασθενείς με ορθοκολικό ή νεφρικό καρκίνο. Αυξημένο κίνδυνο παρουσιάζουν γυναίκες που εμφάνισαν καρκίνο θυρεοειδούς, παγκρέατος και μαστού, ειδικά αν έλαβαν ακτινοθεραπεία. Άνδρες με καρκίνο προστάτη που έλαβαν ακτινοθεραπεία εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο να παρουσιάσουν καρκίνο πνεύμονα, συχνότερα αδενοκαρκίνωμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ασθενείς που έχουν νοσήσει από καρκίνο έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν μεταγενέστερα πρωτοπαθή κακοήθεια πνεύμονα. Ο κίνδυνος αυτός φαίνεται να σχετίζεται με δημογραφικούς παράγοντες (φύλο, ηλικία, καπνιστική συνήθεια), χαρακτηριστικά της προηγηθείσας νεοπλασίας (εντόπιση, ιστολογικός τύπος) καθώς και θεραπευτικούς χειρισμούς (ακτινοθεραπεία). Συνεπώς επιβάλλεται η αλλαγή του τρόπου ζωής των ασθενών για να μειωθεί η πιθανότητα να εμφανίσουν δεύτερη κακοήθεια στο μέλλον ενώ παράλληλα απαιτείται υψηλή ευαισθητοποίηση τόσο από τους ίδιους τους ασθενείς όσο και από τους θεράποντες ιατρούς για να είναι δυνατή η έγκαιρη αναγνώριση και η σωστή διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση μιας νεοεμφανιζόμενης κακοήθους βλάβης σε έδαφος προηγηθείσας κακοήθειας και να αποφευχθεί η πιθανώς λανθασμένη διάγνωση υποτροπής ή μεταστατικής νόσου. Τέλος, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να καθοριστεί αν το ενδεχόμενο συνεχούς, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, παρακολούθησης των επιβιώσαντων από καρκίνο πέραν της πενταετίας μπορεί να οδηγήσει σε έγκαιρη διάγνωση και συνεπώς αποτελεσματικότερη θεραπευτική προσέγγιση μιας δεύτερης πρωτοπαθούς κακοήθειας, ειδικότερα με εντόπιση στον πνεύμονα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γραββάνη Αρετή","Gravvani Areti"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360242"],"render_values":[{"text":"uoadl:3360242","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360242","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360242","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3360242","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γραββάνη Αρετή","Gravvani Areti"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360242","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360242"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα τελευταία χρόνια συντελείται σπουδαία πρόοδος στον τομέα της κλινικής ογκολογίας καθώς με τις σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους και τις πολλαπλές θεραπευτικές επιλογές αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός των ασθενών που επιτυγχάνουν πλήρη ίαση από τη νόσο ενώ σε άλλες περιπτώσεις παρατείνεται σε μεγάλο βαθμό το προσδόκιμο επιβίωσης. Συνεπώς εύλογα προκύπτει η ανησυχία για το ενδεχόμενο τα άτομα αυτά, που είτε θεραπεύονται είτε επιβιώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, να εμφανίσουν μία δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια στην πορεία της ζωής τους. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να ελεγχθεί βιβλιογραφικά η πιθανότητα που έχουν οι ασθενείς με θεραπευθείσα κακοήθεια από κάθε όργανο να εμφανίσουν μεταγενέστερα νέα πρωτοπαθή κακοήθεια στον πνεύμονα καθώς και να προσδιοριστούν οι παράγοντες που πιθανά προδιαθέτουν σε αυτό. ΜΕΘΟΔΟΣ: Έγινε αναζήτηση της ήδη υπάρχουσας βιβλιογραφίας στη βάση pubmed. Αποκλείστηκαν τα άρθρα που ήταν σε γλώσσα διαφορετική της αγγλικής καθώς και τα μη σχετικά άρθρα βάσει τίτλου ή/και περίληψης ή/και κειμένου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ασθενείς με ιστορικό κακοήθειας, ανεξαρτήτως εντόπισης, κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια πνεύμονα συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό χωρίς, ωστόσο, να δύναται να καθοριστεί ο ακριβής βαθμός κινδύνου. Περισσότερο κινδυνεύουν ασθενείς που εμφάνισαν κακοήθεια σχετιζόμενη με το κάπνισμα, δηλαδή καρκίνο πνεύμονα, κεφαλής-τραχήλου και ουροδόχου κύστης. Ειδικότερα ασθενείς με SCLC που έλαβαν ακτινοθεραπεία κινδυνεύουν να εμφανίσουν NSCLC ως δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια. Σε υψηλό κίνδυνο βρίσκονται και ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες, ιδιαίτερα λεμφώματα, ανεξάρτητα από το αν έλαβαν ακτινοθεραπεία, καθώς και ασθενείς με ορθοκολικό ή νεφρικό καρκίνο. Αυξημένο κίνδυνο παρουσιάζουν γυναίκες που εμφάνισαν καρκίνο θυρεοειδούς, παγκρέατος και μαστού, ειδικά αν έλαβαν ακτινοθεραπεία. Άνδρες με καρκίνο προστάτη που έλαβαν ακτινοθεραπεία εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο να παρουσιάσουν καρκίνο πνεύμονα, συχνότερα αδενοκαρκίνωμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ασθενείς που έχουν νοσήσει από καρκίνο έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν μεταγενέστερα πρωτοπαθή κακοήθεια πνεύμονα. Ο κίνδυνος αυτός φαίνεται να σχετίζεται με δημογραφικούς παράγοντες (φύλο, ηλικία, καπνιστική συνήθεια), χαρακτηριστικά της προηγηθείσας νεοπλασίας (εντόπιση, ιστολογικός τύπος) καθώς και θεραπευτικούς χειρισμούς (ακτινοθεραπεία). Συνεπώς επιβάλλεται η αλλαγή του τρόπου ζωής των ασθενών για να μειωθεί η πιθανότητα να εμφανίσουν δεύτερη κακοήθεια στο μέλλον ενώ παράλληλα απαιτείται υψηλή ευαισθητοποίηση τόσο από τους ίδιους τους ασθενείς όσο και από τους θεράποντες ιατρούς για να είναι δυνατή η έγκαιρη αναγνώριση και η σωστή διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση μιας νεοεμφανιζόμενης κακοήθους βλάβης σε έδαφος προηγηθείσας κακοήθειας και να αποφευχθεί η πιθανώς λανθασμένη διάγνωση υποτροπής ή μεταστατικής νόσου. Τέλος, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να καθοριστεί αν το ενδεχόμενο συνεχούς, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, παρακολούθησης των επιβιώσαντων από καρκίνο πέραν της πενταετίας μπορεί να οδηγήσει σε έγκαιρη διάγνωση και συνεπώς αποτελεσματικότερη θεραπευτική προσέγγιση μιας δεύτερης πρωτοπαθούς κακοήθειας, ειδικότερα με εντόπιση στον πνεύμονα.","INTRODUCTION: Ιn the past years there has been great progress in the area of clinical oncology. Thanks to the new diagnostic techniques and to the multiple therapeutic options there is an increasing number of patients who survive from cancer. So it is a matter of medical concern whether this specific population of cancer survivors are at greater risk of coming up with a new malignancy, and specifically lung cancer, compared to the general population. METHODOLOGY: In order to provide an answer to the above question, based on the current literature, we conducted a research in the PubMed base of data and extracted data from articles written in the English language. RESULTS: Based on the literature, cancer survivors are at greater risk of resuffering from cancer compared to the general population. Patients who had suffered from cancer related to smoking, such as lung cancer, head and neck cancer and cancer of the bladder are more likely to reappear with a second new malignancy in the lungs. Specifically patients who survived from SCLC are likely to present with NSCLC. Patients who survived from hematological malignancies, especially lymphomas, are more likely to present with lung cancer, regardless of whether they had been treated with radiotherapy for the hematological malignancy or not. Survivors from cancer of the colon or the kidneys are at greater risk of coming up with a new malignancy in the lungs. Males are in greater risk of suffering from a new malignancy in the lungs compared to female survivors from cancer. However, women who survived from thyroid, pancreatic or breast cancer are at greater risk of presenting a new malignancy in the lungs, especially if they had been treated with radiotherapy for the first cancer. Accordingly, men who were treated with radiotherapy for prostate cancer and survived this disease are in greater risk of coming up with a new malignancy in the lungs, especially adenocarcinoma. CONCLUSIONS: Patients who have survived from cancer are at greater risk of coming up with a second primary malignancy, and specifically lung cancer, compared to the general population. The risk seems to be related with aspects of the patient (sex, age, smoking), of the first malignancy (location, histological type) and of the primary treatment (especially radiotherapy). So cancer survivors need to adopt a healthy lifestyle and their physicians need to be alert for suspicious symptoms or any change in the usual clinical status in order to promptly diagnose a new primary malignancy. It is also important to diagnose correctly a new primary malignancy rather than misdiagnose it as a relapse or metastasis of the previous malignancy. So high clinical suspicion, quick and accurate diagnosis can lead to the right treatment. As it is well understood that cancer survivors are at greater risk of resuffering from cancer compared to the general population, they might benefit from regular examinations in order to recognize and diagnose a new malignancy at an early stage. Further research is needed in order to determine if and what kind of regural examinations could practically be beneficial to cancer survivors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο καρκίνος πνεύμονα ως δεύτερη πρωτοπαθής κακοήθεια: κλινικές συσχετίσεις."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γραββάνη Αρετή","Gravvani Areti"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα τελευταία χρόνια συντελείται σπουδαία πρόοδος στον τομέα της κλινικής ογκολογίας καθώς με τις σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους και τις πολλαπλές θεραπευτικές επιλογές αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός των ασθενών που επιτυγχάνουν πλήρη ίαση από τη νόσο ενώ σε άλλες περιπτώσεις παρατείνεται σε μεγάλο βαθμό το προσδόκιμο επιβίωσης. Συνεπώς εύλογα προκύπτει η ανησυχία για το ενδεχόμενο τα άτομα αυτά, που είτε θεραπεύονται είτε επιβιώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, να εμφανίσουν μία δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια στην πορεία της ζωής τους. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να ελεγχθεί βιβλιογραφικά η πιθανότητα που έχουν οι ασθενείς με θεραπευθείσα κακοήθεια από κάθε όργανο να εμφανίσουν μεταγενέστερα νέα πρωτοπαθή κακοήθεια στον πνεύμονα καθώς και να προσδιοριστούν οι παράγοντες που πιθανά προδιαθέτουν σε αυτό. ΜΕΘΟΔΟΣ: Έγινε αναζήτηση της ήδη υπάρχουσας βιβλιογραφίας στη βάση pubmed. Αποκλείστηκαν τα άρθρα που ήταν σε γλώσσα διαφορετική της αγγλικής καθώς και τα μη σχετικά άρθρα βάσει τίτλου ή/και περίληψης ή/και κειμένου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ασθενείς με ιστορικό κακοήθειας, ανεξαρτήτως εντόπισης, κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια πνεύμονα συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό χωρίς, ωστόσο, να δύναται να καθοριστεί ο ακριβής βαθμός κινδύνου. Περισσότερο κινδυνεύουν ασθενείς που εμφάνισαν κακοήθεια σχετιζόμενη με το κάπνισμα, δηλαδή καρκίνο πνεύμονα, κεφαλής-τραχήλου και ουροδόχου κύστης. Ειδικότερα ασθενείς με SCLC που έλαβαν ακτινοθεραπεία κινδυνεύουν να εμφανίσουν NSCLC ως δεύτερη πρωτοπαθή κακοήθεια. Σε υψηλό κίνδυνο βρίσκονται και ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες, ιδιαίτερα λεμφώματα, ανεξάρτητα από το αν έλαβαν ακτινοθεραπεία, καθώς και ασθενείς με ορθοκολικό ή νεφρικό καρκίνο. Αυξημένο κίνδυνο παρουσιάζουν γυναίκες που εμφάνισαν καρκίνο θυρεοειδούς, παγκρέατος και μαστού, ειδικά αν έλαβαν ακτινοθεραπεία. Άνδρες με καρκίνο προστάτη που έλαβαν ακτινοθεραπεία εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο να παρουσιάσουν καρκίνο πνεύμονα, συχνότερα αδενοκαρκίνωμα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ασθενείς που έχουν νοσήσει από καρκίνο έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν μεταγενέστερα πρωτοπαθή κακοήθεια πνεύμονα. Ο κίνδυνος αυτός φαίνεται να σχετίζεται με δημογραφικούς παράγοντες (φύλο, ηλικία, καπνιστική συνήθεια), χαρακτηριστικά της προηγηθείσας νεοπλασίας (εντόπιση, ιστολογικός τύπος) καθώς και θεραπευτικούς χειρισμούς (ακτινοθεραπεία). Συνεπώς επιβάλλεται η αλλαγή του τρόπου ζωής των ασθενών για να μειωθεί η πιθανότητα να εμφανίσουν δεύτερη κακοήθεια στο μέλλον ενώ παράλληλα απαιτείται υψηλή ευαισθητοποίηση τόσο από τους ίδιους τους ασθενείς όσο και από τους θεράποντες ιατρούς για να είναι δυνατή η έγκαιρη αναγνώριση και η σωστή διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση μιας νεοεμφανιζόμενης κακοήθους βλάβης σε έδαφος προηγηθείσας κακοήθειας και να αποφευχθεί η πιθανώς λανθασμένη διάγνωση υποτροπής ή μεταστατικής νόσου. Τέλος, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να καθοριστεί αν το ενδεχόμενο συνεχούς, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, παρακολούθησης των επιβιώσαντων από καρκίνο πέραν της πενταετίας μπορεί να οδηγήσει σε έγκαιρη διάγνωση και συνεπώς αποτελεσματικότερη θεραπευτική προσέγγιση μιας δεύτερης πρωτοπαθούς κακοήθειας, ειδικότερα με εντόπιση στον πνεύμονα.","INTRODUCTION: Ιn the past years there has been great progress in the area of clinical oncology. Thanks to the new diagnostic techniques and to the multiple therapeutic options there is an increasing number of patients who survive from cancer. So it is a matter of medical concern whether this specific population of cancer survivors are at greater risk of coming up with a new malignancy, and specifically lung cancer, compared to the general population. METHODOLOGY: In order to provide an answer to the above question, based on the current literature, we conducted a research in the PubMed base of data and extracted data from articles written in the English language. RESULTS: Based on the literature, cancer survivors are at greater risk of resuffering from cancer compared to the general population. Patients who had suffered from cancer related to smoking, such as lung cancer, head and neck cancer and cancer of the bladder are more likely to reappear with a second new malignancy in the lungs. Specifically patients who survived from SCLC are likely to present with NSCLC. Patients who survived from hematological malignancies, especially lymphomas, are more likely to present with lung cancer, regardless of whether they had been treated with radiotherapy for the hematological malignancy or not. Survivors from cancer of the colon or the kidneys are at greater risk of coming up with a new malignancy in the lungs. Males are in greater risk of suffering from a new malignancy in the lungs compared to female survivors from cancer. However, women who survived from thyroid, pancreatic or breast cancer are at greater risk of presenting a new malignancy in the lungs, especially if they had been treated with radiotherapy for the first cancer. Accordingly, men who were treated with radiotherapy for prostate cancer and survived this disease are in greater risk of coming up with a new malignancy in the lungs, especially adenocarcinoma. CONCLUSIONS: Patients who have survived from cancer are at greater risk of coming up with a second primary malignancy, and specifically lung cancer, compared to the general population. The risk seems to be related with aspects of the patient (sex, age, smoking), of the first malignancy (location, histological type) and of the primary treatment (especially radiotherapy). So cancer survivors need to adopt a healthy lifestyle and their physicians need to be alert for suspicious symptoms or any change in the usual clinical status in order to promptly diagnose a new primary malignancy. It is also important to diagnose correctly a new primary malignancy rather than misdiagnose it as a relapse or metastasis of the previous malignancy. So high clinical suspicion, quick and accurate diagnosis can lead to the right treatment. As it is well understood that cancer survivors are at greater risk of resuffering from cancer compared to the general population, they might benefit from regular examinations in order to recognize and diagnose a new malignancy at an early stage. Further research is needed in order to determine if and what kind of regural examinations could practically be beneficial to cancer survivors."],"dc:identifier":["uoadl:3360242","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360242"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο καρκίνος πνεύμονα ως δεύτερη πρωτοπαθής κακοήθεια: κλινικές συσχετίσεις."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:31Z"}