{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360725"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360725","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Cystoid macular edema after uncomplicated cataract surgery: possible risk factors for occurence - a systematic review and meta-analysis","abstract":"Εισαγωγή: Η δημιουργία του κυστικού οιδήματος ωχράς κηλίδας αποτελεί μία συχνή και τεκμηριωμένη με έρευνες επιπλοκή του χειρουργείου καταρράκτη. Ποικίλες επιδημιολογικές μελέτες έχουν προτείνει πως διάφοροι ενδογενείς παράγοντες θα μπορούσαν να διαδραματίζουν ένα ρόλο στον αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη του PCME. Αυτή ή συστηματική ανασκόπηση και μετανάλυση έχει ως σκοπό να ερευνήσει να ανιχνεύσει τυχόν ενδογενείς παράγοντες κινδύνου και σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές που επιδρούν στη δημιουργία του PCME έπειτα από ανεπίπλεκτο χειρουργείο καταρράκτη. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και EMBASE databases (καταληκτική ημερομηνία αναζήτησης: 31 Δεκεμβρίου, 2021. Ομαδοποιημένα μεγέθη αποτελέσματος (ES), ομαδοποιημένος σχετικός κίνδυνος (RR) and 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (95% CIs) εκτιμήθηκαν με μοντέλα τυχαίων επιδράσεων (DerSimonian-Laird). Πραγματοποιήθηκαν επίσης αναλύσεις υποομάδων, αναλύσεις ευαισθησίας και ανάλυση μετα-παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Στη μεταανάλυση συμπεριλήφθηκαν 31 μελέτες με σκοπό την ανίχνευση πιθανών παραγόντων κινδύνου για την ανάπτυξή του κυστικού οιδήματος ωχράς. Όλες οι μελέτες θεωρήθηκαν κοόρτης. Το PCME αποδείχτηκε στατιστικά σημαντικά πιο συχνό, σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (RR=2.93, 95%Cl:1.94-4.42), διαβητική αμφιβληστοειδοπάθεια (RR=4.18, 95%CI: 1.08-16.15), ατομικό αναμνηστικό ERM (RR= 3.88, 95Cl%1.88-8.33), ραγοειδίτιδας (RR=9.39, 95%Cl:3.46-25.48), PPV (RR= 3.12, 95%Cl:1.20-8.11). Οι καινούργιες χειρουργικές τεχνικές έδειξαν μία μείωση της επίπτωσης του PCME , όμως δεν επιτεύχθηκε στατιστική σημαντικότητα των αποτελεσμάτων. Στην ανάλυση υποομάδων ανά τοποθεσία, τα σημαντικά συνολικά αποτελέσματα ήταν σε συμφωνία με τους Ευρωπαίους συμμετέχοντες στις περισσότερες περιπτώσεις. Συμπεράσματα: Η επίπτωση του PCME δείχνει να μειώνεται με την εισαγωγή νέων χειρουργικών τεχνικών. Ωστόσο, επιπρόσθετες προοπτικές μελέτες κοορτής που θα ερευνούν ποικίλους ενδογενείς παράγοντες κινδύνου, καθώς επίσης και μεγάλες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, φαντάζουν επιθυμητές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η δημιουργία του κυστικού οιδήματος ωχράς κηλίδας αποτελεί μία συχνή και τεκμηριωμένη με έρευνες επιπλοκή του χειρουργείου καταρράκτη. Ποικίλες επιδημιολογικές μελέτες έχουν προτείνει πως διάφοροι ενδογενείς παράγοντες θα μπορούσαν να διαδραματίζουν ένα ρόλο στον αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη του PCME. Αυτή ή συστηματική ανασκόπηση και μετανάλυση έχει ως σκοπό να ερευνήσει να ανιχνεύσει τυχόν ενδογενείς παράγοντες κινδύνου και σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές που επιδρούν στη δημιουργία του PCME έπειτα από ανεπίπλεκτο χειρουργείο καταρράκτη. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και EMBASE databases (καταληκτική ημερομηνία αναζήτησης: 31 Δεκεμβρίου, 2021. Ομαδοποιημένα μεγέθη αποτελέσματος (ES), ομαδοποιημένος σχετικός κίνδυνος (RR) and 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (95% CIs) εκτιμήθηκαν με μοντέλα τυχαίων επιδράσεων (DerSimonian-Laird). Πραγματοποιήθηκαν επίσης αναλύσεις υποομάδων, αναλύσεις ευαισθησίας και ανάλυση μετα-παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Στη μεταανάλυση συμπεριλήφθηκαν 31 μελέτες με σκοπό την ανίχνευση πιθανών παραγόντων κινδύνου για την ανάπτυξή του κυστικού οιδήματος ωχράς. Όλες οι μελέτες θεωρήθηκαν κοόρτης. Το PCME αποδείχτηκε στατιστικά σημαντικά πιο συχνό, σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (RR=2.93, 95%Cl:1.94-4.42), διαβητική αμφιβληστοειδοπάθεια (RR=4.18, 95%CI: 1.08-16.15), ατομικό αναμνηστικό ERM (RR= 3.88, 95Cl%1.88-8.33), ραγοειδίτιδας (RR=9.39, 95%Cl:3.46-25.48), PPV (RR= 3.12, 95%Cl:1.20-8.11). Οι καινούργιες χειρουργικές τεχνικές έδειξαν μία μείωση της επίπτωσης του PCME , όμως δεν επιτεύχθηκε στατιστική σημαντικότητα των αποτελεσμάτων. Στην ανάλυση υποομάδων ανά τοποθεσία, τα σημαντικά συνολικά αποτελέσματα ήταν σε συμφωνία με τους Ευρωπαίους συμμετέχοντες στις περισσότερες περιπτώσεις. Συμπεράσματα: Η επίπτωση του PCME δείχνει να μειώνεται με την εισαγωγή νέων χειρουργικών τεχνικών. Ωστόσο, επιπρόσθετες προοπτικές μελέτες κοορτής που θα ερευνούν ποικίλους ενδογενείς παράγοντες κινδύνου, καθώς επίσης και μεγάλες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, φαντάζουν επιθυμητές.","abstract_has_math":false,"creators":["Σμαρλαμάκη Ραφαέλα","Smarlamaki Rafaela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360725"],"render_values":[{"text":"uoadl:3360725","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360725","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360725","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3360725","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σμαρλαμάκη Ραφαέλα","Smarlamaki Rafaela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360725","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360725"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η δημιουργία του κυστικού οιδήματος ωχράς κηλίδας αποτελεί μία συχνή και τεκμηριωμένη με έρευνες επιπλοκή του χειρουργείου καταρράκτη. Ποικίλες επιδημιολογικές μελέτες έχουν προτείνει πως διάφοροι ενδογενείς παράγοντες θα μπορούσαν να διαδραματίζουν ένα ρόλο στον αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη του PCME. Αυτή ή συστηματική ανασκόπηση και μετανάλυση έχει ως σκοπό να ερευνήσει να ανιχνεύσει τυχόν ενδογενείς παράγοντες κινδύνου και σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές που επιδρούν στη δημιουργία του PCME έπειτα από ανεπίπλεκτο χειρουργείο καταρράκτη. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και EMBASE databases (καταληκτική ημερομηνία αναζήτησης: 31 Δεκεμβρίου, 2021. Ομαδοποιημένα μεγέθη αποτελέσματος (ES), ομαδοποιημένος σχετικός κίνδυνος (RR) and 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (95% CIs) εκτιμήθηκαν με μοντέλα τυχαίων επιδράσεων (DerSimonian-Laird). Πραγματοποιήθηκαν επίσης αναλύσεις υποομάδων, αναλύσεις ευαισθησίας και ανάλυση μετα-παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Στη μεταανάλυση συμπεριλήφθηκαν 31 μελέτες με σκοπό την ανίχνευση πιθανών παραγόντων κινδύνου για την ανάπτυξή του κυστικού οιδήματος ωχράς. Όλες οι μελέτες θεωρήθηκαν κοόρτης. Το PCME αποδείχτηκε στατιστικά σημαντικά πιο συχνό, σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (RR=2.93, 95%Cl:1.94-4.42), διαβητική αμφιβληστοειδοπάθεια (RR=4.18, 95%CI: 1.08-16.15), ατομικό αναμνηστικό ERM (RR= 3.88, 95Cl%1.88-8.33), ραγοειδίτιδας (RR=9.39, 95%Cl:3.46-25.48), PPV (RR= 3.12, 95%Cl:1.20-8.11). Οι καινούργιες χειρουργικές τεχνικές έδειξαν μία μείωση της επίπτωσης του PCME , όμως δεν επιτεύχθηκε στατιστική σημαντικότητα των αποτελεσμάτων. Στην ανάλυση υποομάδων ανά τοποθεσία, τα σημαντικά συνολικά αποτελέσματα ήταν σε συμφωνία με τους Ευρωπαίους συμμετέχοντες στις περισσότερες περιπτώσεις. Συμπεράσματα: Η επίπτωση του PCME δείχνει να μειώνεται με την εισαγωγή νέων χειρουργικών τεχνικών. Ωστόσο, επιπρόσθετες προοπτικές μελέτες κοορτής που θα ερευνούν ποικίλους ενδογενείς παράγοντες κινδύνου, καθώς επίσης και μεγάλες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, φαντάζουν επιθυμητές.","Background: PCME consists a common and well-established side effect after cataract surgery; various epidemiological studies have suggested that many endogenous agents could play a role in increased risk for PCME development. This systematic review and meta-analysis aims to investigate the cumulative incidence and discover any endogenous risk factors and current surgical techniques for PCME occurrence after uncomplicated cataract surgery. Μethods: :A systematic search was conducted in PubMed and EMBASE databases (end-of-search: December 31, 2021). Pooled effect size (ES), pooled relative risk (RR) and 95% confidence intervals (95% CIs) were estimated with random-effects (DerSimonian-Laird) models. Subgroup analyses, sensitivity analyses and meta-regression analysis were also performed. Results: 31 studies were included in the meta-analysis in order to detect possible risk factors for PCME development. All studies were considered as cohort. PCME was proved to be statistically significantly more frequent in patients with diabetes mellitus (RR=2.93, 95%Cl:1.94-4.42), diabetic retinopathy (RR=4.18, 95%CI:1.08-16.15), ERM (RR= 3.88, 95Cl%1.88-8.33), uveitis (RR=9.39, 95%Cl:3.46-25.48), PPV (RR= 3.12, 95%Cl:1.20-8.11). New surgical techniques showed a decrease in PCME incidence, but the results did not achieve statistical significance. In subgroup analysis per site, significant overall effects came in accordance with European participants in most cases. Conclusions: PCME’s incidence seem to decrease since new surgical techniques have been introduced. However, additional prospective cohort studies investigating various endogenous risk factors, as well as large randomized trials, seem desirable."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Cystoid macular edema after uncomplicated cataract surgery: possible risk factors for occurence - a systematic review and meta-analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σμαρλαμάκη Ραφαέλα","Smarlamaki Rafaela"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η δημιουργία του κυστικού οιδήματος ωχράς κηλίδας αποτελεί μία συχνή και τεκμηριωμένη με έρευνες επιπλοκή του χειρουργείου καταρράκτη. Ποικίλες επιδημιολογικές μελέτες έχουν προτείνει πως διάφοροι ενδογενείς παράγοντες θα μπορούσαν να διαδραματίζουν ένα ρόλο στον αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη του PCME. Αυτή ή συστηματική ανασκόπηση και μετανάλυση έχει ως σκοπό να ερευνήσει να ανιχνεύσει τυχόν ενδογενείς παράγοντες κινδύνου και σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές που επιδρούν στη δημιουργία του PCME έπειτα από ανεπίπλεκτο χειρουργείο καταρράκτη. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και EMBASE databases (καταληκτική ημερομηνία αναζήτησης: 31 Δεκεμβρίου, 2021. Ομαδοποιημένα μεγέθη αποτελέσματος (ES), ομαδοποιημένος σχετικός κίνδυνος (RR) and 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (95% CIs) εκτιμήθηκαν με μοντέλα τυχαίων επιδράσεων (DerSimonian-Laird). Πραγματοποιήθηκαν επίσης αναλύσεις υποομάδων, αναλύσεις ευαισθησίας και ανάλυση μετα-παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Στη μεταανάλυση συμπεριλήφθηκαν 31 μελέτες με σκοπό την ανίχνευση πιθανών παραγόντων κινδύνου για την ανάπτυξή του κυστικού οιδήματος ωχράς. Όλες οι μελέτες θεωρήθηκαν κοόρτης. Το PCME αποδείχτηκε στατιστικά σημαντικά πιο συχνό, σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (RR=2.93, 95%Cl:1.94-4.42), διαβητική αμφιβληστοειδοπάθεια (RR=4.18, 95%CI: 1.08-16.15), ατομικό αναμνηστικό ERM (RR= 3.88, 95Cl%1.88-8.33), ραγοειδίτιδας (RR=9.39, 95%Cl:3.46-25.48), PPV (RR= 3.12, 95%Cl:1.20-8.11). Οι καινούργιες χειρουργικές τεχνικές έδειξαν μία μείωση της επίπτωσης του PCME , όμως δεν επιτεύχθηκε στατιστική σημαντικότητα των αποτελεσμάτων. Στην ανάλυση υποομάδων ανά τοποθεσία, τα σημαντικά συνολικά αποτελέσματα ήταν σε συμφωνία με τους Ευρωπαίους συμμετέχοντες στις περισσότερες περιπτώσεις. Συμπεράσματα: Η επίπτωση του PCME δείχνει να μειώνεται με την εισαγωγή νέων χειρουργικών τεχνικών. Ωστόσο, επιπρόσθετες προοπτικές μελέτες κοορτής που θα ερευνούν ποικίλους ενδογενείς παράγοντες κινδύνου, καθώς επίσης και μεγάλες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, φαντάζουν επιθυμητές.","Background: PCME consists a common and well-established side effect after cataract surgery; various epidemiological studies have suggested that many endogenous agents could play a role in increased risk for PCME development. This systematic review and meta-analysis aims to investigate the cumulative incidence and discover any endogenous risk factors and current surgical techniques for PCME occurrence after uncomplicated cataract surgery. Μethods: :A systematic search was conducted in PubMed and EMBASE databases (end-of-search: December 31, 2021). Pooled effect size (ES), pooled relative risk (RR) and 95% confidence intervals (95% CIs) were estimated with random-effects (DerSimonian-Laird) models. Subgroup analyses, sensitivity analyses and meta-regression analysis were also performed. Results: 31 studies were included in the meta-analysis in order to detect possible risk factors for PCME development. All studies were considered as cohort. PCME was proved to be statistically significantly more frequent in patients with diabetes mellitus (RR=2.93, 95%Cl:1.94-4.42), diabetic retinopathy (RR=4.18, 95%CI:1.08-16.15), ERM (RR= 3.88, 95Cl%1.88-8.33), uveitis (RR=9.39, 95%Cl:3.46-25.48), PPV (RR= 3.12, 95%Cl:1.20-8.11). New surgical techniques showed a decrease in PCME incidence, but the results did not achieve statistical significance. In subgroup analysis per site, significant overall effects came in accordance with European participants in most cases. Conclusions: PCME’s incidence seem to decrease since new surgical techniques have been introduced. However, additional prospective cohort studies investigating various endogenous risk factors, as well as large randomized trials, seem desirable."],"dc:identifier":["uoadl:3360725","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360725"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Cystoid macular edema after uncomplicated cataract surgery: possible risk factors for occurence - a systematic review and meta-analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:51Z"}