{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360792"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3360792","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της αγγειογένεσης σε στρωματικούς όγκους του γαστρεντερικού συστήματος (GIST)","abstract":"Οι στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού συστήαματος (GΙST) είναι σπάνιοι όγκοι που αναπτύσσονται στο γαστρεντερικό σύστημα, συνήθως στο στομάχι (περίπου το 60% των περιπτώσεων) ή το λεπτό εντερικό, αλλά μπορούν να εμφανιστούν σε άλλα μέρη του γαστρεντερικού συστήματος. Προέρχονται από κύτταρα που αποκαλούνται \"interstitial cells of Cajal,\" που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο της κινητικότητας του γαστρεντερικού συστήματος. Οι όγκοι GIST συχνά συνδέονται με μεταλλάξεις στο γονίδιο c-kit και στο γονίδιο PDGFRA. Η αγωγή των όγκων GIST συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση του όγκου ενώ σε προχωρημένο στάδιο της νόσου χρειάζονται επιπλέον φαρμακευτική θεραπεία με αναστολείς της τυροσίνης κινάσης (TKI), όπως το imatinib. Στη μελέτη αυτή παρατηρήθηκε ότι η υψηλότερη κυτταροπλασματική έκφραση της EPHA1 συσχετίστηκε με χειρότερη πρόγνωση, ενώ δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση με την σταδιοποίηση T, τον αριθμό μιτώσεων και την παρουσία νέκρωσης. Επίσης, η EPHA2 είχε σημαντική σχέση με την εξέλιξη του όγκου, καθώς η υψηλή πυρηνική έκφραση της EPHA2 συσχετίστηκε με χαμηλότερο T στάδιο και προγνωστικό στάδιο, καθώς και με τον μιτωτικό δείκτη. Τέλος, η έκφραση του CD34 στα νεοπλασματικά κύτταρα συσχετίστηκε με την παρουσία θετικής έκφρασης της EPHB4. Αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν σημαντική πληροφορία για την κατανόηση της εξέλιξης των GIST και την αξιολόγηση της πρόγνωσής τους.","abstract_html":"Οι στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού συστήαματος (GΙST) είναι σπάνιοι όγκοι που αναπτύσσονται στο γαστρεντερικό σύστημα, συνήθως στο στομάχι (περίπου το 60% των περιπτώσεων) ή το λεπτό εντερικό, αλλά μπορούν να εμφανιστούν σε άλλα μέρη του γαστρεντερικού συστήματος. Προέρχονται από κύτταρα που αποκαλούνται &quot;interstitial cells of Cajal,&quot; που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο της κινητικότητας του γαστρεντερικού συστήματος. Οι όγκοι GIST συχνά συνδέονται με μεταλλάξεις στο γονίδιο c-kit και στο γονίδιο PDGFRA. Η αγωγή των όγκων GIST συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση του όγκου ενώ σε προχωρημένο στάδιο της νόσου χρειάζονται επιπλέον φαρμακευτική θεραπεία με αναστολείς της τυροσίνης κινάσης (TKI), όπως το imatinib. Στη μελέτη αυτή παρατηρήθηκε ότι η υψηλότερη κυτταροπλασματική έκφραση της EPHA1 συσχετίστηκε με χειρότερη πρόγνωση, ενώ δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση με την σταδιοποίηση T, τον αριθμό μιτώσεων και την παρουσία νέκρωσης. Επίσης, η EPHA2 είχε σημαντική σχέση με την εξέλιξη του όγκου, καθώς η υψηλή πυρηνική έκφραση της EPHA2 συσχετίστηκε με χαμηλότερο T στάδιο και προγνωστικό στάδιο, καθώς και με τον μιτωτικό δείκτη. Τέλος, η έκφραση του CD34 στα νεοπλασματικά κύτταρα συσχετίστηκε με την παρουσία θετικής έκφρασης της EPHB4. Αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν σημαντική πληροφορία για την κατανόηση της εξέλιξης των GIST και την αξιολόγηση της πρόγνωσής τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδάκος Σταύρος","Papadakos Stavros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360792"],"render_values":[{"text":"uoadl:3360792","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360792","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360792","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3360792","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδάκος Σταύρος","Papadakos Stavros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3360792","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360792"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού συστήαματος (GΙST) είναι σπάνιοι όγκοι που αναπτύσσονται στο γαστρεντερικό σύστημα, συνήθως στο στομάχι (περίπου το 60% των περιπτώσεων) ή το λεπτό εντερικό, αλλά μπορούν να εμφανιστούν σε άλλα μέρη του γαστρεντερικού συστήματος. Προέρχονται από κύτταρα που αποκαλούνται \"interstitial cells of Cajal,\" που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο της κινητικότητας του γαστρεντερικού συστήματος. Οι όγκοι GIST συχνά συνδέονται με μεταλλάξεις στο γονίδιο c-kit και στο γονίδιο PDGFRA. Η αγωγή των όγκων GIST συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση του όγκου ενώ σε προχωρημένο στάδιο της νόσου χρειάζονται επιπλέον φαρμακευτική θεραπεία με αναστολείς της τυροσίνης κινάσης (TKI), όπως το imatinib. Στη μελέτη αυτή παρατηρήθηκε ότι η υψηλότερη κυτταροπλασματική έκφραση της EPHA1 συσχετίστηκε με χειρότερη πρόγνωση, ενώ δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση με την σταδιοποίηση T, τον αριθμό μιτώσεων και την παρουσία νέκρωσης. Επίσης, η EPHA2 είχε σημαντική σχέση με την εξέλιξη του όγκου, καθώς η υψηλή πυρηνική έκφραση της EPHA2 συσχετίστηκε με χαμηλότερο T στάδιο και προγνωστικό στάδιο, καθώς και με τον μιτωτικό δείκτη. Τέλος, η έκφραση του CD34 στα νεοπλασματικά κύτταρα συσχετίστηκε με την παρουσία θετικής έκφρασης της EPHB4. Αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν σημαντική πληροφορία για την κατανόηση της εξέλιξης των GIST και την αξιολόγηση της πρόγνωσής τους.","Gastrointestinal stromal tumors (GISTs) are rare tumors that develop in the gastrointestinal system, typically in the stomach (approximately 60% of cases) or the small intestine, but can appear in other parts of the gastrointestinal system. They originate from cells known as \"interstitial cells of Cajal,\" which are responsible for controlling the motility of the gastrointestinal system. GIST tumors are often associated with mutations in the c-kit gene and the PDGFRA gene. The treatment of GIST tumors typically involves surgical removal of the tumor, and in advanced stages of the disease, additional medical therapy with tyrosine kinase inhibitors (TKIs) like imatinib is needed. This study observed that higher cytoplasmic expression of EPHA1 was associated with worse prognosis, while no correlation was observed with T staging, the number of mitoses, and the presence of necrosis. Additionally, EPHA2 had a significant relationship with tumor progression, as high nuclear expression of EPHA2 was correlated with lower T stage and prognostic stage, as well as the mitotic index. Finally, the expression of CD34 in neoplastic cells was associated with the presence of positive EPHB4 expression. These results provide important information for understanding the progression of GISTs and evaluating their prognosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της αγγειογένεσης σε στρωματικούς όγκους του γαστρεντερικού συστήματος (GIST)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδάκος Σταύρος","Papadakos Stavros"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Οι στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού συστήαματος (GΙST) είναι σπάνιοι όγκοι που αναπτύσσονται στο γαστρεντερικό σύστημα, συνήθως στο στομάχι (περίπου το 60% των περιπτώσεων) ή το λεπτό εντερικό, αλλά μπορούν να εμφανιστούν σε άλλα μέρη του γαστρεντερικού συστήματος. Προέρχονται από κύτταρα που αποκαλούνται \"interstitial cells of Cajal,\" που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο της κινητικότητας του γαστρεντερικού συστήματος. Οι όγκοι GIST συχνά συνδέονται με μεταλλάξεις στο γονίδιο c-kit και στο γονίδιο PDGFRA. Η αγωγή των όγκων GIST συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση του όγκου ενώ σε προχωρημένο στάδιο της νόσου χρειάζονται επιπλέον φαρμακευτική θεραπεία με αναστολείς της τυροσίνης κινάσης (TKI), όπως το imatinib. Στη μελέτη αυτή παρατηρήθηκε ότι η υψηλότερη κυτταροπλασματική έκφραση της EPHA1 συσχετίστηκε με χειρότερη πρόγνωση, ενώ δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση με την σταδιοποίηση T, τον αριθμό μιτώσεων και την παρουσία νέκρωσης. Επίσης, η EPHA2 είχε σημαντική σχέση με την εξέλιξη του όγκου, καθώς η υψηλή πυρηνική έκφραση της EPHA2 συσχετίστηκε με χαμηλότερο T στάδιο και προγνωστικό στάδιο, καθώς και με τον μιτωτικό δείκτη. Τέλος, η έκφραση του CD34 στα νεοπλασματικά κύτταρα συσχετίστηκε με την παρουσία θετικής έκφρασης της EPHB4. Αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν σημαντική πληροφορία για την κατανόηση της εξέλιξης των GIST και την αξιολόγηση της πρόγνωσής τους.","Gastrointestinal stromal tumors (GISTs) are rare tumors that develop in the gastrointestinal system, typically in the stomach (approximately 60% of cases) or the small intestine, but can appear in other parts of the gastrointestinal system. They originate from cells known as \"interstitial cells of Cajal,\" which are responsible for controlling the motility of the gastrointestinal system. GIST tumors are often associated with mutations in the c-kit gene and the PDGFRA gene. The treatment of GIST tumors typically involves surgical removal of the tumor, and in advanced stages of the disease, additional medical therapy with tyrosine kinase inhibitors (TKIs) like imatinib is needed. This study observed that higher cytoplasmic expression of EPHA1 was associated with worse prognosis, while no correlation was observed with T staging, the number of mitoses, and the presence of necrosis. Additionally, EPHA2 had a significant relationship with tumor progression, as high nuclear expression of EPHA2 was correlated with lower T stage and prognostic stage, as well as the mitotic index. Finally, the expression of CD34 in neoplastic cells was associated with the presence of positive EPHB4 expression. These results provide important information for understanding the progression of GISTs and evaluating their prognosis."],"dc:identifier":["uoadl:3360792","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3360792"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της αγγειογένεσης σε στρωματικούς όγκους του γαστρεντερικού συστήματος (GIST)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:53Z"}