{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3361956"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3361956","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπερπαραθυρεοειδισμός και όγκοι των γνάθων","abstract":"Ο υπερπαραθυρεοειδισμός είναι μια συχνή ενδοκρινική πάθηση που χαρακτηρίζεται απο απρόσφορη υπερέκκριση παραθορμόνης απο τους παραθυρεοειδείς αδένες, οδηγώντας σε αυξημένα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα και αυξημένη οστική απορρόφηση. Ανάλογα με το αίτιο που προκάλεσε τις βιοχημικές διαταραχές, διακρίνεται σε πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και τριτοπαθή. Τα οστά των γνάθων, τα οποία είναι πλούσια σε φλοιώδες και σπογγώδες οστό και έχουν έντονη αγγείωση, μπορεί να αποτελέσουν την περιοχή εκδήλωσης σκελετικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με τον υπερπαραθυρεοειδισμό. Πράγματι, οι καφεοειδείς όγκοι είναι οστεολυτικές, γιγαντοκυτταρικές βλάβες αντιδραστικής φύσεως που εμφανίζονται συνήθως στην κάτω γνάθο ασθενών με μακροχρόνιο και προχωρημένο πρωτοπαθή ή δευτεροπαθή και πιο σπάνια τριτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και υποδεικνύουν την προσπάθεια του οστού να αμυνθεί έναντι των αυξημένων επιπέδων παραθορμόνης, παράγοντας άναρχο ινώδη συνδετικό ιστό. Παρά την σπανιότητα των βλαβών αυτών, νεότερα ερευνητικά δεδομένα υποδηλώνουν τη συμμετοχή γονιδιακών μονοπατιών στην ανάπτυξή τους, αναδεικνύοντας τα σε αληθή νεοπλάσματα και όχι, απλώς, σε οστική αντίδραση στις βιοχημικές διαταραχές. Ένα σπάνιο γενετικό σύνδρομο που αναφέρεται ως σύνδρομο υπερπαραθυρεοειδισμού με όγκο στην κάτω γνάθο μπορεί, επίσης, να προσβάλλει τις γνάθους οδηγώντας στην δημιουργία όγκων, που ονομάζονται οστεοποιά ινώματα. Οφείλεται σε αδρανοποιητικές μεταλλάξεις στο ογκοκατασταλτικό γονίδιο CDC73 με αποτέλεσμα την ανάπτυξη νεοπλασιών σε διάφορους ιστούς καθώς και την αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης παραθυρεοειδούς καρκινώματος. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να προσφέρει μια καλύτερη συνολική κατανόηση της παθοφυσιολογίας και του κλινικού φάσματος όλων των μορφών υπερπαραθυρεοειδισμού καθώς και να αναδείξει τη συσχέτισή του με την ανάπτυξη όγκων στις γνάθους, ώστε ειδικότητες που δεν σχετίζονται άμεσα με την ενδοκρινική πάθηση, όπως οι κλινικοί οδοντίατροι, να μπορέσουν να συμβάλλουν ουσιαστικά στη διάγνωση και διαχείριση των πάσχοντων ασθενών.","abstract_html":"Ο υπερπαραθυρεοειδισμός είναι μια συχνή ενδοκρινική πάθηση που χαρακτηρίζεται απο απρόσφορη υπερέκκριση παραθορμόνης απο τους παραθυρεοειδείς αδένες, οδηγώντας σε αυξημένα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα και αυξημένη οστική απορρόφηση. Ανάλογα με το αίτιο που προκάλεσε τις βιοχημικές διαταραχές, διακρίνεται σε πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και τριτοπαθή. Τα οστά των γνάθων, τα οποία είναι πλούσια σε φλοιώδες και σπογγώδες οστό και έχουν έντονη αγγείωση, μπορεί να αποτελέσουν την περιοχή εκδήλωσης σκελετικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με τον υπερπαραθυρεοειδισμό. Πράγματι, οι καφεοειδείς όγκοι είναι οστεολυτικές, γιγαντοκυτταρικές βλάβες αντιδραστικής φύσεως που εμφανίζονται συνήθως στην κάτω γνάθο ασθενών με μακροχρόνιο και προχωρημένο πρωτοπαθή ή δευτεροπαθή και πιο σπάνια τριτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και υποδεικνύουν την προσπάθεια του οστού να αμυνθεί έναντι των αυξημένων επιπέδων παραθορμόνης, παράγοντας άναρχο ινώδη συνδετικό ιστό. Παρά την σπανιότητα των βλαβών αυτών, νεότερα ερευνητικά δεδομένα υποδηλώνουν τη συμμετοχή γονιδιακών μονοπατιών στην ανάπτυξή τους, αναδεικνύοντας τα σε αληθή νεοπλάσματα και όχι, απλώς, σε οστική αντίδραση στις βιοχημικές διαταραχές. Ένα σπάνιο γενετικό σύνδρομο που αναφέρεται ως σύνδρομο υπερπαραθυρεοειδισμού με όγκο στην κάτω γνάθο μπορεί, επίσης, να προσβάλλει τις γνάθους οδηγώντας στην δημιουργία όγκων, που ονομάζονται οστεοποιά ινώματα. Οφείλεται σε αδρανοποιητικές μεταλλάξεις στο ογκοκατασταλτικό γονίδιο CDC73 με αποτέλεσμα την ανάπτυξη νεοπλασιών σε διάφορους ιστούς καθώς και την αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης παραθυρεοειδούς καρκινώματος. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να προσφέρει μια καλύτερη συνολική κατανόηση της παθοφυσιολογίας και του κλινικού φάσματος όλων των μορφών υπερπαραθυρεοειδισμού καθώς και να αναδείξει τη συσχέτισή του με την ανάπτυξη όγκων στις γνάθους, ώστε ειδικότητες που δεν σχετίζονται άμεσα με την ενδοκρινική πάθηση, όπως οι κλινικοί οδοντίατροι, να μπορέσουν να συμβάλλουν ουσιαστικά στη διάγνωση και διαχείριση των πάσχοντων ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουρκουλιώτης Δημήτριος","Kourkouliotis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:23:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3361956"],"render_values":[{"text":"uoadl:3361956","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3361956","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3361956","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3361956","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουρκουλιώτης Δημήτριος","Kourkouliotis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3361956","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3361956"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο υπερπαραθυρεοειδισμός είναι μια συχνή ενδοκρινική πάθηση που χαρακτηρίζεται απο απρόσφορη υπερέκκριση παραθορμόνης απο τους παραθυρεοειδείς αδένες, οδηγώντας σε αυξημένα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα και αυξημένη οστική απορρόφηση. Ανάλογα με το αίτιο που προκάλεσε τις βιοχημικές διαταραχές, διακρίνεται σε πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και τριτοπαθή. Τα οστά των γνάθων, τα οποία είναι πλούσια σε φλοιώδες και σπογγώδες οστό και έχουν έντονη αγγείωση, μπορεί να αποτελέσουν την περιοχή εκδήλωσης σκελετικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με τον υπερπαραθυρεοειδισμό. Πράγματι, οι καφεοειδείς όγκοι είναι οστεολυτικές, γιγαντοκυτταρικές βλάβες αντιδραστικής φύσεως που εμφανίζονται συνήθως στην κάτω γνάθο ασθενών με μακροχρόνιο και προχωρημένο πρωτοπαθή ή δευτεροπαθή και πιο σπάνια τριτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και υποδεικνύουν την προσπάθεια του οστού να αμυνθεί έναντι των αυξημένων επιπέδων παραθορμόνης, παράγοντας άναρχο ινώδη συνδετικό ιστό. Παρά την σπανιότητα των βλαβών αυτών, νεότερα ερευνητικά δεδομένα υποδηλώνουν τη συμμετοχή γονιδιακών μονοπατιών στην ανάπτυξή τους, αναδεικνύοντας τα σε αληθή νεοπλάσματα και όχι, απλώς, σε οστική αντίδραση στις βιοχημικές διαταραχές. Ένα σπάνιο γενετικό σύνδρομο που αναφέρεται ως σύνδρομο υπερπαραθυρεοειδισμού με όγκο στην κάτω γνάθο μπορεί, επίσης, να προσβάλλει τις γνάθους οδηγώντας στην δημιουργία όγκων, που ονομάζονται οστεοποιά ινώματα. Οφείλεται σε αδρανοποιητικές μεταλλάξεις στο ογκοκατασταλτικό γονίδιο CDC73 με αποτέλεσμα την ανάπτυξη νεοπλασιών σε διάφορους ιστούς καθώς και την αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης παραθυρεοειδούς καρκινώματος. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να προσφέρει μια καλύτερη συνολική κατανόηση της παθοφυσιολογίας και του κλινικού φάσματος όλων των μορφών υπερπαραθυρεοειδισμού καθώς και να αναδείξει τη συσχέτισή του με την ανάπτυξη όγκων στις γνάθους, ώστε ειδικότητες που δεν σχετίζονται άμεσα με την ενδοκρινική πάθηση, όπως οι κλινικοί οδοντίατροι, να μπορέσουν να συμβάλλουν ουσιαστικά στη διάγνωση και διαχείριση των πάσχοντων ασθενών.","Hyperparathyroidism is one of the most common endocrine disorders and is characterized by excessive and irregular secretion of parathyroid hormone leading to high levels of blood calcium and increased bone resorption. It is classified into primary, secondary and tertiary depending on the underlying cause of biochemical disorders. Jaw bones, which are highly vascularized and rich in both cortical and cancellous bone, may constitute the site of skeletal complications associated with hyperparathyroidism. Indeed, brown tumors are osteolytic, giant-cell reactive lesions that usually appear in the mandible of patients with prolonged and advanced primary or secondary and more rarely tertiary hyperparathyroidism, indicating the bone’s attempt to defend itself against elevated parathyroid hormone levels by producing deranged connective tissue. Despite the scarcity of these lesions, newer research data suggest the involvement of gene pathways in their development, highlighting them as true neoplasms and not simply a bone reaction to biochemical disorders. A rare genetic syndrome known as hyperparathyroidism-jaw tumor syndrome can, also, affect the jaw bones predisposing individuals to the upgrowth of tumors called ossifying fibromas. It is caused by inactivating mutations in the tumor-suppressor gene CDC73, resulting in the development of a variety of human neoplasms and an elevated risk of parathyroid carcinoma. The purpose of this review is to provide an overview of the current understanding of the pathophysiology and clinical spectrum of all forms of hyperparathyroidism, in addition to highlighting its association with jaw tumors. This will allow specialties not directly related to the endocrine disorder, such as general dentists, to be able to contribute substantially to the diagnosis and management of suffering patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπερπαραθυρεοειδισμός και όγκοι των γνάθων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουρκουλιώτης Δημήτριος","Kourkouliotis Dimitrios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο υπερπαραθυρεοειδισμός είναι μια συχνή ενδοκρινική πάθηση που χαρακτηρίζεται απο απρόσφορη υπερέκκριση παραθορμόνης απο τους παραθυρεοειδείς αδένες, οδηγώντας σε αυξημένα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα και αυξημένη οστική απορρόφηση. Ανάλογα με το αίτιο που προκάλεσε τις βιοχημικές διαταραχές, διακρίνεται σε πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και τριτοπαθή. Τα οστά των γνάθων, τα οποία είναι πλούσια σε φλοιώδες και σπογγώδες οστό και έχουν έντονη αγγείωση, μπορεί να αποτελέσουν την περιοχή εκδήλωσης σκελετικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με τον υπερπαραθυρεοειδισμό. Πράγματι, οι καφεοειδείς όγκοι είναι οστεολυτικές, γιγαντοκυτταρικές βλάβες αντιδραστικής φύσεως που εμφανίζονται συνήθως στην κάτω γνάθο ασθενών με μακροχρόνιο και προχωρημένο πρωτοπαθή ή δευτεροπαθή και πιο σπάνια τριτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και υποδεικνύουν την προσπάθεια του οστού να αμυνθεί έναντι των αυξημένων επιπέδων παραθορμόνης, παράγοντας άναρχο ινώδη συνδετικό ιστό. Παρά την σπανιότητα των βλαβών αυτών, νεότερα ερευνητικά δεδομένα υποδηλώνουν τη συμμετοχή γονιδιακών μονοπατιών στην ανάπτυξή τους, αναδεικνύοντας τα σε αληθή νεοπλάσματα και όχι, απλώς, σε οστική αντίδραση στις βιοχημικές διαταραχές. Ένα σπάνιο γενετικό σύνδρομο που αναφέρεται ως σύνδρομο υπερπαραθυρεοειδισμού με όγκο στην κάτω γνάθο μπορεί, επίσης, να προσβάλλει τις γνάθους οδηγώντας στην δημιουργία όγκων, που ονομάζονται οστεοποιά ινώματα. Οφείλεται σε αδρανοποιητικές μεταλλάξεις στο ογκοκατασταλτικό γονίδιο CDC73 με αποτέλεσμα την ανάπτυξη νεοπλασιών σε διάφορους ιστούς καθώς και την αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης παραθυρεοειδούς καρκινώματος. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να προσφέρει μια καλύτερη συνολική κατανόηση της παθοφυσιολογίας και του κλινικού φάσματος όλων των μορφών υπερπαραθυρεοειδισμού καθώς και να αναδείξει τη συσχέτισή του με την ανάπτυξη όγκων στις γνάθους, ώστε ειδικότητες που δεν σχετίζονται άμεσα με την ενδοκρινική πάθηση, όπως οι κλινικοί οδοντίατροι, να μπορέσουν να συμβάλλουν ουσιαστικά στη διάγνωση και διαχείριση των πάσχοντων ασθενών.","Hyperparathyroidism is one of the most common endocrine disorders and is characterized by excessive and irregular secretion of parathyroid hormone leading to high levels of blood calcium and increased bone resorption. It is classified into primary, secondary and tertiary depending on the underlying cause of biochemical disorders. Jaw bones, which are highly vascularized and rich in both cortical and cancellous bone, may constitute the site of skeletal complications associated with hyperparathyroidism. Indeed, brown tumors are osteolytic, giant-cell reactive lesions that usually appear in the mandible of patients with prolonged and advanced primary or secondary and more rarely tertiary hyperparathyroidism, indicating the bone’s attempt to defend itself against elevated parathyroid hormone levels by producing deranged connective tissue. Despite the scarcity of these lesions, newer research data suggest the involvement of gene pathways in their development, highlighting them as true neoplasms and not simply a bone reaction to biochemical disorders. A rare genetic syndrome known as hyperparathyroidism-jaw tumor syndrome can, also, affect the jaw bones predisposing individuals to the upgrowth of tumors called ossifying fibromas. It is caused by inactivating mutations in the tumor-suppressor gene CDC73, resulting in the development of a variety of human neoplasms and an elevated risk of parathyroid carcinoma. The purpose of this review is to provide an overview of the current understanding of the pathophysiology and clinical spectrum of all forms of hyperparathyroidism, in addition to highlighting its association with jaw tumors. This will allow specialties not directly related to the endocrine disorder, such as general dentists, to be able to contribute substantially to the diagnosis and management of suffering patients."],"dc:identifier":["uoadl:3361956","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3361956"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπερπαραθυρεοειδισμός και όγκοι των γνάθων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:23:56Z"}