{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3362400"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3362400","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φιλοσοφικές Προσεγγίσεις στο Παράδοξο του Ψεύτη","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια συνοπτική μελέτη στο πρόβλημα του παραδόξου του ψεύτη, ειδικότερα διαμορφώνεται ως μια εξέταση μερικών σημαντικών, υποδεικνυόμενων πραγματεύσεων του, με καθεμία από τις οποίες πρεσβεύεται μια ξεχωριστή διάγνωση και παρέμβαση στο υπό πραγμάτευση αντικείμενο. Το παράδοξο του ψεύτη αποτελεί ένα επιχείρημα που καταλήγει σε αντίφαση μέσω ενός παραδεδεγμένου σώματος φιλοσοφικών αρχών για την έννοια της αλήθειας, τη λογική και τη γλώσσα. Έχοντας ως αφετηρία μια πρόταση που αυτοπροσδιορίζεται ως ψευδής, όπως η πρόταση «αυτή η πρόταση είναι ψευδής», παρατηρείται ότι αν η εν λόγω πρόταση είναι αληθής, τότε ισχύει αυτό που καταγράφεται μέσω της ίδιας πρότασης, δηλαδή ότι είναι ψευδής. Ωστόσο, αν η πρόταση είναι ψευδής, έπεται ότι αυτό που μεταφέρεται μέσω της πρότασης ισχύει, και επομένως η πρόταση χαρακτηρίζεται αληθής. Επομένως, ισχύει ότι η πρόταση είναι αληθής αν και μόνο αν είναι ψευδής, και, ως συνέπεια, ότι η πρόταση είναι ταυτόχρονα αληθής και ψευδής. Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται τρεις κύριες προσπάθειες αντιμετώπισης του προβλήματος. Η πρώτη υποστηρίζεται από τον Saul Kripke και έχει ως επίκεντρο την άρνηση του συλλογισμού και του αντιφατικού του συμπεράσματος μέσω της απόρριψης της αρχής της δισθένειας, τη θέση ότι κάθε πρόταση είναι αληθής, ή ψευδής, η οποία χρησιμοποιείται στη μετάβαση από την προκείμενη «η πρόταση είναι αληθής αν και μόνο αν είναι ψευδής» στο τελικό αντιφατικό συμπέρασμα. Η δεύτερη προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος εξετάζεται μέσω της θεωρίας των Jon Barwise και John Etchemendy, και συνίσταται στην άρνηση ενός κατά τα φαινόμενα θεμελιώδους χαρακτηριστικού της έννοιας της αλήθειας, σύμφωνα με το οποίο όταν ένα άτομο ισχυρίζεται μια οποιαδήποτε πρόταση, τότε αυτομάτως δέχεται την πρόταση ως αληθή. Τέλος, εξετάζεται η επαναστατική προσέγγιση του Graham Priest, ο οποίος υποστηρίζει ότι υπάρχουν αληθείς και αποδεχτές αντιφάσεις, και ότι το παράδοξο του ψεύτη είναι ένα έγκυρο επιχείρημα που προσφέρεται για την τεκμηρίωση της εν λόγω φιλοσοφικής θέσης.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια συνοπτική μελέτη στο πρόβλημα του παραδόξου του ψεύτη, ειδικότερα διαμορφώνεται ως μια εξέταση μερικών σημαντικών, υποδεικνυόμενων πραγματεύσεων του, με καθεμία από τις οποίες πρεσβεύεται μια ξεχωριστή διάγνωση και παρέμβαση στο υπό πραγμάτευση αντικείμενο. Το παράδοξο του ψεύτη αποτελεί ένα επιχείρημα που καταλήγει σε αντίφαση μέσω ενός παραδεδεγμένου σώματος φιλοσοφικών αρχών για την έννοια της αλήθειας, τη λογική και τη γλώσσα. Έχοντας ως αφετηρία μια πρόταση που αυτοπροσδιορίζεται ως ψευδής, όπως η πρόταση «αυτή η πρόταση είναι ψευδής», παρατηρείται ότι αν η εν λόγω πρόταση είναι αληθής, τότε ισχύει αυτό που καταγράφεται μέσω της ίδιας πρότασης, δηλαδή ότι είναι ψευδής. Ωστόσο, αν η πρόταση είναι ψευδής, έπεται ότι αυτό που μεταφέρεται μέσω της πρότασης ισχύει, και επομένως η πρόταση χαρακτηρίζεται αληθής. Επομένως, ισχύει ότι η πρόταση είναι αληθής αν και μόνο αν είναι ψευδής, και, ως συνέπεια, ότι η πρόταση είναι ταυτόχρονα αληθής και ψευδής. Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται τρεις κύριες προσπάθειες αντιμετώπισης του προβλήματος. Η πρώτη υποστηρίζεται από τον Saul Kripke και έχει ως επίκεντρο την άρνηση του συλλογισμού και του αντιφατικού του συμπεράσματος μέσω της απόρριψης της αρχής της δισθένειας, τη θέση ότι κάθε πρόταση είναι αληθής, ή ψευδής, η οποία χρησιμοποιείται στη μετάβαση από την προκείμενη «η πρόταση είναι αληθής αν και μόνο αν είναι ψευδής» στο τελικό αντιφατικό συμπέρασμα. Η δεύτερη προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος εξετάζεται μέσω της θεωρίας των Jon Barwise και John Etchemendy, και συνίσταται στην άρνηση ενός κατά τα φαινόμενα θεμελιώδους χαρακτηριστικού της έννοιας της αλήθειας, σύμφωνα με το οποίο όταν ένα άτομο ισχυρίζεται μια οποιαδήποτε πρόταση, τότε αυτομάτως δέχεται την πρόταση ως αληθή. Τέλος, εξετάζεται η επαναστατική προσέγγιση του Graham Priest, ο οποίος υποστηρίζει ότι υπάρχουν αληθείς και αποδεχτές αντιφάσεις, και ότι το παράδοξο του ψεύτη είναι ένα έγκυρο επιχείρημα που προσφέρεται για την τεκμηρίωση της εν λόγω φιλοσοφικής θέσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαρής Μάριος","Varis Marios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:24:13Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3362400"],"render_values":[{"text":"uoadl:3362400","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3362400","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3362400","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3362400","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαρής Μάριος","Varis Marios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3362400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3362400"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια συνοπτική μελέτη στο πρόβλημα του παραδόξου του ψεύτη, ειδικότερα διαμορφώνεται ως μια εξέταση μερικών σημαντικών, υποδεικνυόμενων πραγματεύσεων του, με καθεμία από τις οποίες πρεσβεύεται μια ξεχωριστή διάγνωση και παρέμβαση στο υπό πραγμάτευση αντικείμενο. Το παράδοξο του ψεύτη αποτελεί ένα επιχείρημα που καταλήγει σε αντίφαση μέσω ενός παραδεδεγμένου σώματος φιλοσοφικών αρχών για την έννοια της αλήθειας, τη λογική και τη γλώσσα. Έχοντας ως αφετηρία μια πρόταση που αυτοπροσδιορίζεται ως ψευδής, όπως η πρόταση «αυτή η πρόταση είναι ψευδής», παρατηρείται ότι αν η εν λόγω πρόταση είναι αληθής, τότε ισχύει αυτό που καταγράφεται μέσω της ίδιας πρότασης, δηλαδή ότι είναι ψευδής. Ωστόσο, αν η πρόταση είναι ψευδής, έπεται ότι αυτό που μεταφέρεται μέσω της πρότασης ισχύει, και επομένως η πρόταση χαρακτηρίζεται αληθής. Επομένως, ισχύει ότι η πρόταση είναι αληθής αν και μόνο αν είναι ψευδής, και, ως συνέπεια, ότι η πρόταση είναι ταυτόχρονα αληθής και ψευδής. Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται τρεις κύριες προσπάθειες αντιμετώπισης του προβλήματος. Η πρώτη υποστηρίζεται από τον Saul Kripke και έχει ως επίκεντρο την άρνηση του συλλογισμού και του αντιφατικού του συμπεράσματος μέσω της απόρριψης της αρχής της δισθένειας, τη θέση ότι κάθε πρόταση είναι αληθής, ή ψευδής, η οποία χρησιμοποιείται στη μετάβαση από την προκείμενη «η πρόταση είναι αληθής αν και μόνο αν είναι ψευδής» στο τελικό αντιφατικό συμπέρασμα. Η δεύτερη προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος εξετάζεται μέσω της θεωρίας των Jon Barwise και John Etchemendy, και συνίσταται στην άρνηση ενός κατά τα φαινόμενα θεμελιώδους χαρακτηριστικού της έννοιας της αλήθειας, σύμφωνα με το οποίο όταν ένα άτομο ισχυρίζεται μια οποιαδήποτε πρόταση, τότε αυτομάτως δέχεται την πρόταση ως αληθή. Τέλος, εξετάζεται η επαναστατική προσέγγιση του Graham Priest, ο οποίος υποστηρίζει ότι υπάρχουν αληθείς και αποδεχτές αντιφάσεις, και ότι το παράδοξο του ψεύτη είναι ένα έγκυρο επιχείρημα που προσφέρεται για την τεκμηρίωση της εν λόγω φιλοσοφικής θέσης.","This thesis is a brief outline of the problem of the liar paradox, specifically it provides an overview of some prominent, proposed theories, each of one offers a distinctive analysis and solution to the problem. The liar paradox is an argument that arrives at a contradiction having as its basis a set of commonly accepted principles regarding the concept of truth, logic, and language. Starting with a specific sentence that says of itself that it is false, such as the sentence “this sentence is false”, we see that if the sentence is true, then what it is asserted using the sentence must be true, so it is false. On the other hand, if we suppose that the sentence is false, it follows that what is asserted by the sentence obtains, therefore the sentence is true. This passage of reasoning solidifies the fact that the sentence is true if and only if it is false, and with a few more steps the contradictory conclusion, the characterization of the sentence as both true and false, follows. In this thesis, three main ways of dealing with the problem are explored. The first one, which has been advocated by Saul Kripke, is to reject the principle of bivalence, i.e., the view that every sentence is true or false, and tackle the last passage of reasoning, which starts with the premise “the sentence is true if and only if it is false” and ends with the contradictory conclusion. The second way of dealing with the problem, which in this thesis is studied in relationship to Jon Barwise’s and John Etchemendy’s theory of truth, is to deny a seemingly fundamental characteristic of the concept of truth, in particular the view that a person is committed to the truth of the sentences that she or he asserts. Lastly, the radical philosophical approach of Graham Priest is considered, according to which there are true and accepted contradictions, and the liar paradox is a perfectly valid argument that serves as an excellent example to prove the point."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φιλοσοφικές Προσεγγίσεις στο Παράδοξο του Ψεύτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαρής Μάριος","Varis Marios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια συνοπτική μελέτη στο πρόβλημα του παραδόξου του ψεύτη, ειδικότερα διαμορφώνεται ως μια εξέταση μερικών σημαντικών, υποδεικνυόμενων πραγματεύσεων του, με καθεμία από τις οποίες πρεσβεύεται μια ξεχωριστή διάγνωση και παρέμβαση στο υπό πραγμάτευση αντικείμενο. Το παράδοξο του ψεύτη αποτελεί ένα επιχείρημα που καταλήγει σε αντίφαση μέσω ενός παραδεδεγμένου σώματος φιλοσοφικών αρχών για την έννοια της αλήθειας, τη λογική και τη γλώσσα. Έχοντας ως αφετηρία μια πρόταση που αυτοπροσδιορίζεται ως ψευδής, όπως η πρόταση «αυτή η πρόταση είναι ψευδής», παρατηρείται ότι αν η εν λόγω πρόταση είναι αληθής, τότε ισχύει αυτό που καταγράφεται μέσω της ίδιας πρότασης, δηλαδή ότι είναι ψευδής. Ωστόσο, αν η πρόταση είναι ψευδής, έπεται ότι αυτό που μεταφέρεται μέσω της πρότασης ισχύει, και επομένως η πρόταση χαρακτηρίζεται αληθής. Επομένως, ισχύει ότι η πρόταση είναι αληθής αν και μόνο αν είναι ψευδής, και, ως συνέπεια, ότι η πρόταση είναι ταυτόχρονα αληθής και ψευδής. Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται τρεις κύριες προσπάθειες αντιμετώπισης του προβλήματος. Η πρώτη υποστηρίζεται από τον Saul Kripke και έχει ως επίκεντρο την άρνηση του συλλογισμού και του αντιφατικού του συμπεράσματος μέσω της απόρριψης της αρχής της δισθένειας, τη θέση ότι κάθε πρόταση είναι αληθής, ή ψευδής, η οποία χρησιμοποιείται στη μετάβαση από την προκείμενη «η πρόταση είναι αληθής αν και μόνο αν είναι ψευδής» στο τελικό αντιφατικό συμπέρασμα. Η δεύτερη προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος εξετάζεται μέσω της θεωρίας των Jon Barwise και John Etchemendy, και συνίσταται στην άρνηση ενός κατά τα φαινόμενα θεμελιώδους χαρακτηριστικού της έννοιας της αλήθειας, σύμφωνα με το οποίο όταν ένα άτομο ισχυρίζεται μια οποιαδήποτε πρόταση, τότε αυτομάτως δέχεται την πρόταση ως αληθή. Τέλος, εξετάζεται η επαναστατική προσέγγιση του Graham Priest, ο οποίος υποστηρίζει ότι υπάρχουν αληθείς και αποδεχτές αντιφάσεις, και ότι το παράδοξο του ψεύτη είναι ένα έγκυρο επιχείρημα που προσφέρεται για την τεκμηρίωση της εν λόγω φιλοσοφικής θέσης.","This thesis is a brief outline of the problem of the liar paradox, specifically it provides an overview of some prominent, proposed theories, each of one offers a distinctive analysis and solution to the problem. The liar paradox is an argument that arrives at a contradiction having as its basis a set of commonly accepted principles regarding the concept of truth, logic, and language. Starting with a specific sentence that says of itself that it is false, such as the sentence “this sentence is false”, we see that if the sentence is true, then what it is asserted using the sentence must be true, so it is false. On the other hand, if we suppose that the sentence is false, it follows that what is asserted by the sentence obtains, therefore the sentence is true. This passage of reasoning solidifies the fact that the sentence is true if and only if it is false, and with a few more steps the contradictory conclusion, the characterization of the sentence as both true and false, follows. In this thesis, three main ways of dealing with the problem are explored. The first one, which has been advocated by Saul Kripke, is to reject the principle of bivalence, i.e., the view that every sentence is true or false, and tackle the last passage of reasoning, which starts with the premise “the sentence is true if and only if it is false” and ends with the contradictory conclusion. The second way of dealing with the problem, which in this thesis is studied in relationship to Jon Barwise’s and John Etchemendy’s theory of truth, is to deny a seemingly fundamental characteristic of the concept of truth, in particular the view that a person is committed to the truth of the sentences that she or he asserts. Lastly, the radical philosophical approach of Graham Priest is considered, according to which there are true and accepted contradictions, and the liar paradox is a perfectly valid argument that serves as an excellent example to prove the point."],"dc:identifier":["uoadl:3362400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3362400"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Φιλοσοφικές Προσεγγίσεις στο Παράδοξο του Ψεύτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:24:13Z"}