{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3363127"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3363127","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχέσεις Ελλάδας-Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, 1956-1966","abstract":"Ο ανταγωνισμός των δύο υπερδυνάμεων στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ευρύτερα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου επηρέασε άμεσα το ελληνικό κράτος, για το οποίο η εμπειρία του ελληνικού εμφυλίου οδήγησε στη συχνή ταύτιση του σχεδιασμού της εξωτερικής πολιτικής με την εξασφάλιση της εσωτερικής σταθερότητας. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση που αναπτύσσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις και την πολιτική που ακολουθούν απέναντι στο ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής σε μια περίοδο σχεδόν δέκα ετών, από το 1956, την επαύριον δηλαδή της κρίσης του Σουέζ και της διακήρυξης του δόγματος Eisenhower στις αρχές του 1957, ως το 1966, χρονολογία παραίτησης του επί μακρόν πατριάρχη Χριστοφόρου Β΄. Τα κύρια ζητήματα που οφείλουν να διαχειριστούν στο διάστημα αυτό ελληνικό κράτος και Πατριαρχείο είναι αφενός η προοπτική αποχώρησης των ελληνικών πληθυσμών από την Αίγυπτο και εν συνεχεία η «έξοδος» των Ελλήνων παροίκων από αυτήν, αφετέρου η προσπάθεια διείσδυσης της Σοβιετικής Ένωσης στη Μέση Ανατολή και η αύξηση των ερεισμάτων της στους ντόπιους πληθυσμούς μέσω της χρήσης ήπιας ισχύος μέσων, ήτοι ελέγχοντας μέσω της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τα τέσσερα ελληνορθόδοξα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ανατολής (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων), το οποίο θα σήμαινε και την «πνευματική περικύκλωση» του ελληνικού κράτους από τον ανατολικό συνασπισμό. Εν προκειμένω, οι ελληνικές κυβερνήσεις εκλήθησαν, επίσης, να αντιμετωπίσουν τη στροφή τμήματος της ελληνικής κοινότητας στην Αίγυπτο και του ίδιου του Πατριαρχείου προς τη Μόσχα.","abstract_html":"Ο ανταγωνισμός των δύο υπερδυνάμεων στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ευρύτερα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου επηρέασε άμεσα το ελληνικό κράτος, για το οποίο η εμπειρία του ελληνικού εμφυλίου οδήγησε στη συχνή ταύτιση του σχεδιασμού της εξωτερικής πολιτικής με την εξασφάλιση της εσωτερικής σταθερότητας. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση που αναπτύσσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις και την πολιτική που ακολουθούν απέναντι στο ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής σε μια περίοδο σχεδόν δέκα ετών, από το 1956, την επαύριον δηλαδή της κρίσης του Σουέζ και της διακήρυξης του δόγματος Eisenhower στις αρχές του 1957, ως το 1966, χρονολογία παραίτησης του επί μακρόν πατριάρχη Χριστοφόρου Β΄. Τα κύρια ζητήματα που οφείλουν να διαχειριστούν στο διάστημα αυτό ελληνικό κράτος και Πατριαρχείο είναι αφενός η προοπτική αποχώρησης των ελληνικών πληθυσμών από την Αίγυπτο και εν συνεχεία η «έξοδος» των Ελλήνων παροίκων από αυτήν, αφετέρου η προσπάθεια διείσδυσης της Σοβιετικής Ένωσης στη Μέση Ανατολή και η αύξηση των ερεισμάτων της στους ντόπιους πληθυσμούς μέσω της χρήσης ήπιας ισχύος μέσων, ήτοι ελέγχοντας μέσω της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τα τέσσερα ελληνορθόδοξα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ανατολής (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων), το οποίο θα σήμαινε και την «πνευματική περικύκλωση» του ελληνικού κράτους από τον ανατολικό συνασπισμό. Εν προκειμένω, οι ελληνικές κυβερνήσεις εκλήθησαν, επίσης, να αντιμετωπίσουν τη στροφή τμήματος της ελληνικής κοινότητας στην Αίγυπτο και του ίδιου του Πατριαρχείου προς τη Μόσχα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζελέπης Παύλος","Tzelepis Pavlos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:24:15Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3363127"],"render_values":[{"text":"uoadl:3363127","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3363127","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3363127","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3363127","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζελέπης Παύλος","Tzelepis Pavlos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3363127","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3363127"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ανταγωνισμός των δύο υπερδυνάμεων στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ευρύτερα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου επηρέασε άμεσα το ελληνικό κράτος, για το οποίο η εμπειρία του ελληνικού εμφυλίου οδήγησε στη συχνή ταύτιση του σχεδιασμού της εξωτερικής πολιτικής με την εξασφάλιση της εσωτερικής σταθερότητας. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση που αναπτύσσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις και την πολιτική που ακολουθούν απέναντι στο ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής σε μια περίοδο σχεδόν δέκα ετών, από το 1956, την επαύριον δηλαδή της κρίσης του Σουέζ και της διακήρυξης του δόγματος Eisenhower στις αρχές του 1957, ως το 1966, χρονολογία παραίτησης του επί μακρόν πατριάρχη Χριστοφόρου Β΄. Τα κύρια ζητήματα που οφείλουν να διαχειριστούν στο διάστημα αυτό ελληνικό κράτος και Πατριαρχείο είναι αφενός η προοπτική αποχώρησης των ελληνικών πληθυσμών από την Αίγυπτο και εν συνεχεία η «έξοδος» των Ελλήνων παροίκων από αυτήν, αφετέρου η προσπάθεια διείσδυσης της Σοβιετικής Ένωσης στη Μέση Ανατολή και η αύξηση των ερεισμάτων της στους ντόπιους πληθυσμούς μέσω της χρήσης ήπιας ισχύος μέσων, ήτοι ελέγχοντας μέσω της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τα τέσσερα ελληνορθόδοξα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ανατολής (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων), το οποίο θα σήμαινε και την «πνευματική περικύκλωση» του ελληνικού κράτους από τον ανατολικό συνασπισμό. Εν προκειμένω, οι ελληνικές κυβερνήσεις εκλήθησαν, επίσης, να αντιμετωπίσουν τη στροφή τμήματος της ελληνικής κοινότητας στην Αίγυπτο και του ίδιου του Πατριαρχείου προς τη Μόσχα.","The competition between the two superpowers in the Eastern Mediterranean and the Middle East in general during the Cold War directly affected the Greek state, for which the experience of the Greek civil war led to the frequent identification of foreign policy planning with ensuring internal stability. This paper examines the relationship between the Greek governments and their policy towards the Greek Orthodox Patriarchate of Alexandria and All Africa over a period of almost ten years, from 1956, the aftermath of the Suez crisis and the proclamation of the Eisenhower Doctrine in early 1957, to 1966, the year of the resignation of long-time Patriarch Christopher II. The main issues that the Greek state and the Patriarchate have to deal with during this period are, on the one hand, the prospect of the withdrawal of the Greek populations from Egypt and the subsequent exodus of the Greek settlers from Egypt, and on the other hand, the attempt of the Soviet Union to penetrate the Middle East and increase its foothold among the local populations through the use of soft power, namely by controlling through the Russian Orthodox Church the four “Presbyterian” Greek Orthodox Patriarchates of the East (Constantinople, Alexandria, Antioch and Jerusalem), which would also mean the “spiritual encirclement” of the Greek state by the Eastern Coalition. In this regard, the Greek governments were also called upon to deal with the turning of part of the Greek community in Egypt and the Patriarchate itself towards Moscow."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχέσεις Ελλάδας-Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, 1956-1966"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζελέπης Παύλος","Tzelepis Pavlos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο ανταγωνισμός των δύο υπερδυνάμεων στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ευρύτερα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου επηρέασε άμεσα το ελληνικό κράτος, για το οποίο η εμπειρία του ελληνικού εμφυλίου οδήγησε στη συχνή ταύτιση του σχεδιασμού της εξωτερικής πολιτικής με την εξασφάλιση της εσωτερικής σταθερότητας. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση που αναπτύσσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις και την πολιτική που ακολουθούν απέναντι στο ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής σε μια περίοδο σχεδόν δέκα ετών, από το 1956, την επαύριον δηλαδή της κρίσης του Σουέζ και της διακήρυξης του δόγματος Eisenhower στις αρχές του 1957, ως το 1966, χρονολογία παραίτησης του επί μακρόν πατριάρχη Χριστοφόρου Β΄. Τα κύρια ζητήματα που οφείλουν να διαχειριστούν στο διάστημα αυτό ελληνικό κράτος και Πατριαρχείο είναι αφενός η προοπτική αποχώρησης των ελληνικών πληθυσμών από την Αίγυπτο και εν συνεχεία η «έξοδος» των Ελλήνων παροίκων από αυτήν, αφετέρου η προσπάθεια διείσδυσης της Σοβιετικής Ένωσης στη Μέση Ανατολή και η αύξηση των ερεισμάτων της στους ντόπιους πληθυσμούς μέσω της χρήσης ήπιας ισχύος μέσων, ήτοι ελέγχοντας μέσω της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τα τέσσερα ελληνορθόδοξα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ανατολής (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων), το οποίο θα σήμαινε και την «πνευματική περικύκλωση» του ελληνικού κράτους από τον ανατολικό συνασπισμό. Εν προκειμένω, οι ελληνικές κυβερνήσεις εκλήθησαν, επίσης, να αντιμετωπίσουν τη στροφή τμήματος της ελληνικής κοινότητας στην Αίγυπτο και του ίδιου του Πατριαρχείου προς τη Μόσχα.","The competition between the two superpowers in the Eastern Mediterranean and the Middle East in general during the Cold War directly affected the Greek state, for which the experience of the Greek civil war led to the frequent identification of foreign policy planning with ensuring internal stability. This paper examines the relationship between the Greek governments and their policy towards the Greek Orthodox Patriarchate of Alexandria and All Africa over a period of almost ten years, from 1956, the aftermath of the Suez crisis and the proclamation of the Eisenhower Doctrine in early 1957, to 1966, the year of the resignation of long-time Patriarch Christopher II. The main issues that the Greek state and the Patriarchate have to deal with during this period are, on the one hand, the prospect of the withdrawal of the Greek populations from Egypt and the subsequent exodus of the Greek settlers from Egypt, and on the other hand, the attempt of the Soviet Union to penetrate the Middle East and increase its foothold among the local populations through the use of soft power, namely by controlling through the Russian Orthodox Church the four “Presbyterian” Greek Orthodox Patriarchates of the East (Constantinople, Alexandria, Antioch and Jerusalem), which would also mean the “spiritual encirclement” of the Greek state by the Eastern Coalition. In this regard, the Greek governments were also called upon to deal with the turning of part of the Greek community in Egypt and the Patriarchate itself towards Moscow."],"dc:identifier":["uoadl:3363127","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3363127"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Σχέσεις Ελλάδας-Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, 1956-1966"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:24:15Z"}