{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3363667"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3363667","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αρχές υπολογισμού του «Polygenic Risk Score» και η διαφαινόμενη κλινική χρησιμότητα στα καρδιαγγειακά νοσήματα","abstract":"Η ανάπτυξη της κλινικής γενετικής, αποτέλεσμα του επιτυχημένου συνδυασμού έρευνας και τεχνολογίας των προηγούμενων δεκαετιών, ενίσχυσε την προσδοκία ιατρικής με προγνωστικό προσανατολισμό. Στη διαδρομή από το γονότυπο προς το φαινότυπο οι γονιδιωματικές μελέτες συσχέτισης αποκάλυψαν χιλιάδες γενετικούς τόπους, που μετέχουν στην αιτιοπαθογένεια κοινών διαταραχών. Σημαντικό μέρος του γενετικού κινδύνου των σύνθετων νοσημάτων αποδίδεται στο συντονισμό των αμελητέων επιδράσεων, που ασκεί μεγάλος αριθμός συχνών γονιδιακών πολυμορφισμών. Γενεσιουργός έμπνευση των προγνωστών γενετικού κινδύνου ήταν πως το γονοτυπικό αποτύπωμα κατά μήκος του γονιδιώματος, μετατρεπόμενο σε βαθμονόμηση, μπορεί να θεωρηθεί βιοδείκης της γενετικής προδιάθεσης. Ο δείκτης πολυγονιδιακού κινδύνου, PRS (Polygenic Risk Score) εμφανίζεται ως προοδευμένo πρότυπο πρόγνωσης, με τη δυνατότητα να διαχειριστεί μαζικά το πληθωρικό γενετικό υπόβαθρο των σύνθετων φαινότυπων συμπυκνώνοντας τεράστιο όγκο δεδομένων. Επιτομή του PRS είναι η άθροιση σε ατομικό επίπεδο των επιδράσεων μεγάλου αριθμού παραλλαγών, συνήθως πολυμορφισμών SNPs, σε μια τιμή, της οποίας η διακύμανση μεταξύ των ατόμων καθοδηγεί τη διαστρωμάτωση του κινδύνου σε επίπεδο πληθυσμού. Ως πρότυπο ανίχνευσης ανθρώπων με γενετική ιδιοσυστασία που προδιαθέτει στην έκφραση καρδιαγγειακής παθογένειας, ο δείκτης πολυγονιδιακού κινδύνου έχει το δυναμικό να αξιοποιηθεί στην άσκηση προληπτικής ιατρικής με στόχο τα άτομα υψηλότερου κινδύνου, τα οποία θα ωφεληθούν από πρωιμότερη διάγνωση και επιλογή αρμόζουσας παρέμβασης. Στα προγράμματα της προληπτικής καρδιολογίας, σύμφωνα με τις συστάσεις, εκτιμάται ο κινδύνος αθηροσκληρωτικού τύπου καρδιαγγειακής νόσου σε βάθος δεκαετίας μέσω κλινικών εργαλείων, που προσμετρούν καθιερωμένους παράγοντες κινδύνου. Η ενσωμάτωση του πολυγονιδιακού κινδύνου ως παράγοντα ενίσχυσης της προγνωστικής απόδοσης προωθείται στην προοπτική διαχείρισης «ραμμένης» πάνω στο άτομο. Ο προσωποποιημένος χαρακτήρας των δεικτών πολυγονιδιακού κινδύνου οδήγησε σε προσπάθειες πρόωρης εμπορευματοποίησης και τα ευοίωνα ευρήματα στη δρομολόγηση της κλινικής εφαρμογής. Ωστόσο η κλινική χρησιμότητα παραμένει ασαφής, καθώς η ετοιμότητα του PRS προσκρούει στην υπολογιστική ασυνέπεια και την ανισορροπία της εφαρμοσιμότητας των αναλύσεων. Πέρα από τα πλεονεκτήματα αναδεικνύονται μείζονα ηθικά, νομικά και κοινωνικά θέματα, που αποτελούν αντικείμενο αντιπαραθέσεων. Τα πρότυπα γενετικού κινδύνου είναι προσομοίωση της πραγματικότητας και δυνητικά επωφελή εφόσον αποτυπώνουν τους βιολογικούς μηχανισμούς, που όπως φαίνεται επί του παρόντος σε μεγάλο βαθμό εκφράζουν εικονικούς. Υπάρχουν ενθαρρυντικές ενδείξεις χρησιμότητας, όμως οι προϋποθέσεις και η μορφή εισαγωγής στην κλινική πρακτική θα ήταν προτιμότερο να διευθετηθούν πριν από οποιαδήποτε δράση που θα μπορούσε να δημιουργήσει ή να διευρύνει ανισότητες στο όνομα της υγείας.","abstract_html":"Η ανάπτυξη της κλινικής γενετικής, αποτέλεσμα του επιτυχημένου συνδυασμού έρευνας και τεχνολογίας των προηγούμενων δεκαετιών, ενίσχυσε την προσδοκία ιατρικής με προγνωστικό προσανατολισμό. Στη διαδρομή από το γονότυπο προς το φαινότυπο οι γονιδιωματικές μελέτες συσχέτισης αποκάλυψαν χιλιάδες γενετικούς τόπους, που μετέχουν στην αιτιοπαθογένεια κοινών διαταραχών. Σημαντικό μέρος του γενετικού κινδύνου των σύνθετων νοσημάτων αποδίδεται στο συντονισμό των αμελητέων επιδράσεων, που ασκεί μεγάλος αριθμός συχνών γονιδιακών πολυμορφισμών. Γενεσιουργός έμπνευση των προγνωστών γενετικού κινδύνου ήταν πως το γονοτυπικό αποτύπωμα κατά μήκος του γονιδιώματος, μετατρεπόμενο σε βαθμονόμηση, μπορεί να θεωρηθεί βιοδείκης της γενετικής προδιάθεσης. Ο δείκτης πολυγονιδιακού κινδύνου, PRS (Polygenic Risk Score) εμφανίζεται ως προοδευμένo πρότυπο πρόγνωσης, με τη δυνατότητα να διαχειριστεί μαζικά το πληθωρικό γενετικό υπόβαθρο των σύνθετων φαινότυπων συμπυκνώνοντας τεράστιο όγκο δεδομένων. Επιτομή του PRS είναι η άθροιση σε ατομικό επίπεδο των επιδράσεων μεγάλου αριθμού παραλλαγών, συνήθως πολυμορφισμών SNPs, σε μια τιμή, της οποίας η διακύμανση μεταξύ των ατόμων καθοδηγεί τη διαστρωμάτωση του κινδύνου σε επίπεδο πληθυσμού. Ως πρότυπο ανίχνευσης ανθρώπων με γενετική ιδιοσυστασία που προδιαθέτει στην έκφραση καρδιαγγειακής παθογένειας, ο δείκτης πολυγονιδιακού κινδύνου έχει το δυναμικό να αξιοποιηθεί στην άσκηση προληπτικής ιατρικής με στόχο τα άτομα υψηλότερου κινδύνου, τα οποία θα ωφεληθούν από πρωιμότερη διάγνωση και επιλογή αρμόζουσας παρέμβασης. Στα προγράμματα της προληπτικής καρδιολογίας, σύμφωνα με τις συστάσεις, εκτιμάται ο κινδύνος αθηροσκληρωτικού τύπου καρδιαγγειακής νόσου σε βάθος δεκαετίας μέσω κλινικών εργαλείων, που προσμετρούν καθιερωμένους παράγοντες κινδύνου. Η ενσωμάτωση του πολυγονιδιακού κινδύνου ως παράγοντα ενίσχυσης της προγνωστικής απόδοσης προωθείται στην προοπτική διαχείρισης «ραμμένης» πάνω στο άτομο. Ο προσωποποιημένος χαρακτήρας των δεικτών πολυγονιδιακού κινδύνου οδήγησε σε προσπάθειες πρόωρης εμπορευματοποίησης και τα ευοίωνα ευρήματα στη δρομολόγηση της κλινικής εφαρμογής. Ωστόσο η κλινική χρησιμότητα παραμένει ασαφής, καθώς η ετοιμότητα του PRS προσκρούει στην υπολογιστική ασυνέπεια και την ανισορροπία της εφαρμοσιμότητας των αναλύσεων. Πέρα από τα πλεονεκτήματα αναδεικνύονται μείζονα ηθικά, νομικά και κοινωνικά θέματα, που αποτελούν αντικείμενο αντιπαραθέσεων. Τα πρότυπα γενετικού κινδύνου είναι προσομοίωση της πραγματικότητας και δυνητικά επωφελή εφόσον αποτυπώνουν τους βιολογικούς μηχανισμούς, που όπως φαίνεται επί του παρόντος σε μεγάλο βαθμό εκφράζουν εικονικούς. Υπάρχουν ενθαρρυντικές ενδείξεις χρησιμότητας, όμως οι προϋποθέσεις και η μορφή εισαγωγής στην κλινική πρακτική θα ήταν προτιμότερο να διευθετηθούν πριν από οποιαδήποτε δράση που θα μπορούσε να δημιουργήσει ή να διευρύνει ανισότητες στο όνομα της υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ιωαννίδου Μαρία","Ioannidou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:26:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3363667"],"render_values":[{"text":"uoadl:3363667","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3363667","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3363667","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3363667","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ιωαννίδου Μαρία","Ioannidou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3363667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3363667"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανάπτυξη της κλινικής γενετικής, αποτέλεσμα του επιτυχημένου συνδυασμού έρευνας και τεχνολογίας των προηγούμενων δεκαετιών, ενίσχυσε την προσδοκία ιατρικής με προγνωστικό προσανατολισμό. Στη διαδρομή από το γονότυπο προς το φαινότυπο οι γονιδιωματικές μελέτες συσχέτισης αποκάλυψαν χιλιάδες γενετικούς τόπους, που μετέχουν στην αιτιοπαθογένεια κοινών διαταραχών. Σημαντικό μέρος του γενετικού κινδύνου των σύνθετων νοσημάτων αποδίδεται στο συντονισμό των αμελητέων επιδράσεων, που ασκεί μεγάλος αριθμός συχνών γονιδιακών πολυμορφισμών. Γενεσιουργός έμπνευση των προγνωστών γενετικού κινδύνου ήταν πως το γονοτυπικό αποτύπωμα κατά μήκος του γονιδιώματος, μετατρεπόμενο σε βαθμονόμηση, μπορεί να θεωρηθεί βιοδείκης της γενετικής προδιάθεσης. Ο δείκτης πολυγονιδιακού κινδύνου, PRS (Polygenic Risk Score) εμφανίζεται ως προοδευμένo πρότυπο πρόγνωσης, με τη δυνατότητα να διαχειριστεί μαζικά το πληθωρικό γενετικό υπόβαθρο των σύνθετων φαινότυπων συμπυκνώνοντας τεράστιο όγκο δεδομένων. Επιτομή του PRS είναι η άθροιση σε ατομικό επίπεδο των επιδράσεων μεγάλου αριθμού παραλλαγών, συνήθως πολυμορφισμών SNPs, σε μια τιμή, της οποίας η διακύμανση μεταξύ των ατόμων καθοδηγεί τη διαστρωμάτωση του κινδύνου σε επίπεδο πληθυσμού. Ως πρότυπο ανίχνευσης ανθρώπων με γενετική ιδιοσυστασία που προδιαθέτει στην έκφραση καρδιαγγειακής παθογένειας, ο δείκτης πολυγονιδιακού κινδύνου έχει το δυναμικό να αξιοποιηθεί στην άσκηση προληπτικής ιατρικής με στόχο τα άτομα υψηλότερου κινδύνου, τα οποία θα ωφεληθούν από πρωιμότερη διάγνωση και επιλογή αρμόζουσας παρέμβασης. Στα προγράμματα της προληπτικής καρδιολογίας, σύμφωνα με τις συστάσεις, εκτιμάται ο κινδύνος αθηροσκληρωτικού τύπου καρδιαγγειακής νόσου σε βάθος δεκαετίας μέσω κλινικών εργαλείων, που προσμετρούν καθιερωμένους παράγοντες κινδύνου. Η ενσωμάτωση του πολυγονιδιακού κινδύνου ως παράγοντα ενίσχυσης της προγνωστικής απόδοσης προωθείται στην προοπτική διαχείρισης «ραμμένης» πάνω στο άτομο. Ο προσωποποιημένος χαρακτήρας των δεικτών πολυγονιδιακού κινδύνου οδήγησε σε προσπάθειες πρόωρης εμπορευματοποίησης και τα ευοίωνα ευρήματα στη δρομολόγηση της κλινικής εφαρμογής. Ωστόσο η κλινική χρησιμότητα παραμένει ασαφής, καθώς η ετοιμότητα του PRS προσκρούει στην υπολογιστική ασυνέπεια και την ανισορροπία της εφαρμοσιμότητας των αναλύσεων. Πέρα από τα πλεονεκτήματα αναδεικνύονται μείζονα ηθικά, νομικά και κοινωνικά θέματα, που αποτελούν αντικείμενο αντιπαραθέσεων. Τα πρότυπα γενετικού κινδύνου είναι προσομοίωση της πραγματικότητας και δυνητικά επωφελή εφόσον αποτυπώνουν τους βιολογικούς μηχανισμούς, που όπως φαίνεται επί του παρόντος σε μεγάλο βαθμό εκφράζουν εικονικούς. Υπάρχουν ενθαρρυντικές ενδείξεις χρησιμότητας, όμως οι προϋποθέσεις και η μορφή εισαγωγής στην κλινική πρακτική θα ήταν προτιμότερο να διευθετηθούν πριν από οποιαδήποτε δράση που θα μπορούσε να δημιουργήσει ή να διευρύνει ανισότητες στο όνομα της υγείας.","During previous decades the development of clinical genetics as the result of the succesful combination of research and technology enhanced expectations of prognostic medicine. Genome-wide association studies on the path from genotype to phenotype revealed thousands of genetic loci, involved in the aetiopathogenegis of common disorders. A great proportion of the coplex disease genetic risk is attributed to the coordination of negligible effects excerted by frequent genetic polymotphisms. Generative inspiration of genetic risk predictors was that the footprint of the genotypes across genome, transformed to score, can be considered a biomarker of genetic predisposition. Polygenic risk score, PRS appear as an advanced predictive model, capable to massively manage the exuberant genetic base of complex phenotypes and to condense the enormous data volume. PRS epitome is the individual level summation of a great number of variant effects, usually SNPs, to a score, the fluctuation of which between individuals, guides population level risk stratification. As predictive model of people whose genetic constitution predispose them to cardiovascular pathogenesis, PRS has the potential to be exploited in preventive medicine, with the aim of detecting high risk individuals, who potentially will benefit most from targeted diagnosis and selection of appropriate intervention, if informed on time. The preventive cardiology programs, according to recommendations, include the estimation of ten year atherosclerotic cardivascular disease risk using clinical tools, that encompass established risk factors. In the prospective of earlier tailored preventive management polygenic risk could be incorporated into risk estimation clinical tools, as an enhancing factor. The personalized features of information carried by polygenic risk scores resulted premature commersalazation efforts and favorable findings prepared the way to implementation. However clinical utility remains ancertain as PRS readiness impinges on major issues of inconcistense and imbalance between studies. Beyond advantages several ethical, legal, ang social implication emerge consisting the main subject of ongoing debates. Genetic risk models are simulations of reality and thus have the potential to be useful since they elucidate biological mechanisms, yet at present they rather express virtual ones. Encouraging indications exist, but prerequisites and the form of integration to clinical practice should be arranged before any action potent to create or magnify inequities in the name of health."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αρχές υπολογισμού του «Polygenic Risk Score» και η διαφαινόμενη κλινική χρησιμότητα στα καρδιαγγειακά νοσήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ιωαννίδου Μαρία","Ioannidou Maria"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η ανάπτυξη της κλινικής γενετικής, αποτέλεσμα του επιτυχημένου συνδυασμού έρευνας και τεχνολογίας των προηγούμενων δεκαετιών, ενίσχυσε την προσδοκία ιατρικής με προγνωστικό προσανατολισμό. Στη διαδρομή από το γονότυπο προς το φαινότυπο οι γονιδιωματικές μελέτες συσχέτισης αποκάλυψαν χιλιάδες γενετικούς τόπους, που μετέχουν στην αιτιοπαθογένεια κοινών διαταραχών. Σημαντικό μέρος του γενετικού κινδύνου των σύνθετων νοσημάτων αποδίδεται στο συντονισμό των αμελητέων επιδράσεων, που ασκεί μεγάλος αριθμός συχνών γονιδιακών πολυμορφισμών. Γενεσιουργός έμπνευση των προγνωστών γενετικού κινδύνου ήταν πως το γονοτυπικό αποτύπωμα κατά μήκος του γονιδιώματος, μετατρεπόμενο σε βαθμονόμηση, μπορεί να θεωρηθεί βιοδείκης της γενετικής προδιάθεσης. Ο δείκτης πολυγονιδιακού κινδύνου, PRS (Polygenic Risk Score) εμφανίζεται ως προοδευμένo πρότυπο πρόγνωσης, με τη δυνατότητα να διαχειριστεί μαζικά το πληθωρικό γενετικό υπόβαθρο των σύνθετων φαινότυπων συμπυκνώνοντας τεράστιο όγκο δεδομένων. Επιτομή του PRS είναι η άθροιση σε ατομικό επίπεδο των επιδράσεων μεγάλου αριθμού παραλλαγών, συνήθως πολυμορφισμών SNPs, σε μια τιμή, της οποίας η διακύμανση μεταξύ των ατόμων καθοδηγεί τη διαστρωμάτωση του κινδύνου σε επίπεδο πληθυσμού. Ως πρότυπο ανίχνευσης ανθρώπων με γενετική ιδιοσυστασία που προδιαθέτει στην έκφραση καρδιαγγειακής παθογένειας, ο δείκτης πολυγονιδιακού κινδύνου έχει το δυναμικό να αξιοποιηθεί στην άσκηση προληπτικής ιατρικής με στόχο τα άτομα υψηλότερου κινδύνου, τα οποία θα ωφεληθούν από πρωιμότερη διάγνωση και επιλογή αρμόζουσας παρέμβασης. Στα προγράμματα της προληπτικής καρδιολογίας, σύμφωνα με τις συστάσεις, εκτιμάται ο κινδύνος αθηροσκληρωτικού τύπου καρδιαγγειακής νόσου σε βάθος δεκαετίας μέσω κλινικών εργαλείων, που προσμετρούν καθιερωμένους παράγοντες κινδύνου. Η ενσωμάτωση του πολυγονιδιακού κινδύνου ως παράγοντα ενίσχυσης της προγνωστικής απόδοσης προωθείται στην προοπτική διαχείρισης «ραμμένης» πάνω στο άτομο. Ο προσωποποιημένος χαρακτήρας των δεικτών πολυγονιδιακού κινδύνου οδήγησε σε προσπάθειες πρόωρης εμπορευματοποίησης και τα ευοίωνα ευρήματα στη δρομολόγηση της κλινικής εφαρμογής. Ωστόσο η κλινική χρησιμότητα παραμένει ασαφής, καθώς η ετοιμότητα του PRS προσκρούει στην υπολογιστική ασυνέπεια και την ανισορροπία της εφαρμοσιμότητας των αναλύσεων. Πέρα από τα πλεονεκτήματα αναδεικνύονται μείζονα ηθικά, νομικά και κοινωνικά θέματα, που αποτελούν αντικείμενο αντιπαραθέσεων. Τα πρότυπα γενετικού κινδύνου είναι προσομοίωση της πραγματικότητας και δυνητικά επωφελή εφόσον αποτυπώνουν τους βιολογικούς μηχανισμούς, που όπως φαίνεται επί του παρόντος σε μεγάλο βαθμό εκφράζουν εικονικούς. Υπάρχουν ενθαρρυντικές ενδείξεις χρησιμότητας, όμως οι προϋποθέσεις και η μορφή εισαγωγής στην κλινική πρακτική θα ήταν προτιμότερο να διευθετηθούν πριν από οποιαδήποτε δράση που θα μπορούσε να δημιουργήσει ή να διευρύνει ανισότητες στο όνομα της υγείας.","During previous decades the development of clinical genetics as the result of the succesful combination of research and technology enhanced expectations of prognostic medicine. Genome-wide association studies on the path from genotype to phenotype revealed thousands of genetic loci, involved in the aetiopathogenegis of common disorders. A great proportion of the coplex disease genetic risk is attributed to the coordination of negligible effects excerted by frequent genetic polymotphisms. Generative inspiration of genetic risk predictors was that the footprint of the genotypes across genome, transformed to score, can be considered a biomarker of genetic predisposition. Polygenic risk score, PRS appear as an advanced predictive model, capable to massively manage the exuberant genetic base of complex phenotypes and to condense the enormous data volume. PRS epitome is the individual level summation of a great number of variant effects, usually SNPs, to a score, the fluctuation of which between individuals, guides population level risk stratification. As predictive model of people whose genetic constitution predispose them to cardiovascular pathogenesis, PRS has the potential to be exploited in preventive medicine, with the aim of detecting high risk individuals, who potentially will benefit most from targeted diagnosis and selection of appropriate intervention, if informed on time. The preventive cardiology programs, according to recommendations, include the estimation of ten year atherosclerotic cardivascular disease risk using clinical tools, that encompass established risk factors. In the prospective of earlier tailored preventive management polygenic risk could be incorporated into risk estimation clinical tools, as an enhancing factor. The personalized features of information carried by polygenic risk scores resulted premature commersalazation efforts and favorable findings prepared the way to implementation. However clinical utility remains ancertain as PRS readiness impinges on major issues of inconcistense and imbalance between studies. Beyond advantages several ethical, legal, ang social implication emerge consisting the main subject of ongoing debates. Genetic risk models are simulations of reality and thus have the potential to be useful since they elucidate biological mechanisms, yet at present they rather express virtual ones. Encouraging indications exist, but prerequisites and the form of integration to clinical practice should be arranged before any action potent to create or magnify inequities in the name of health."],"dc:identifier":["uoadl:3363667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3363667"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αρχές υπολογισμού του «Polygenic Risk Score» και η διαφαινόμενη κλινική χρησιμότητα στα καρδιαγγειακά νοσήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:26:54Z"}