{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364283"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364283","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"“Evaluation of the desulfurization capacity of genetically modified Pseudomonas strains”","abstract":"Η παρούσα διατριβή αντιπροσωπεύει την πρώτη προσέγγιση για την αξιολόγηση της ικανότητας αποθείωσης ανασυνδυασμένων στελεχών του μικροοργανισμού Pseudomonas putida KT2440 EM384 που εκφράζουν το αποθειωτικό μεταβολικό μονοπάτι 4S από το βακτηριακό στέλεχος Rhodococcus erythropolis IGTS8. Το ενδογενές οπερόνιο dszABC του R. erythropolis IGTS8 και ένα συνθετικό οπερόνιο dszBCA, με αναδιαταγμένη σειρά των ενδογενών γονιδίων dsz, ενσωματώθηκαν στο γονιδίωμα του βακτηρίου Pseudomonas με αποτέλεσμα την δημιουργία των στελεχών DS001 και DS007 αντίστοιχα. Τα DS001 και DS007 στελέχη εξετάστηκαν για την αποτελεσματικότητά τους στην αποθείωση του DBT, μιας οργανικής θειούχας ένωσης που χρησιμοποιείται στην έρευνα για τη βιοαποθείωση του πετρελαίου. Η επεξεργασία του γονιδιώματος του P. putida KT2440 EM384 πραγματοποιήθηκε με την Tn7-mini τρανσποζάση, μια πολλά υποσχόμενη τεχνική για γονιδιωματικές τροποποιήσεις σε συγκεκριμένους γενετικούς τόπους, τόσο σε Gram-αρνητικά αλλά και Gram-θετικά βακτήρια. Η ικανότητα βιοαποθείωσης των δύο στελεχών ελέγχθηκε σε ένα φτωχό θρεπτικό μέσο (Μ9) με γλυκόζη, γλυκερόλη, αιθανόλη και κιτρικό οξύ ως πηγές άνθρακα, με το κιτρικό οξύ να επιλέγεται ως το καταλληλότερο υπόστρωμα για βιοαποθείωση και για τα δύο στελέχη. Το στέλεχος DS007 αποδείχθηκε το πιο αποτελεσματικό και συγκρίθηκε με το πρότυπο βακτηριακό στέλεχος R. erythropolis IGTS8, ένα στέλεχος με ενδογενή ικανότητα αποθείωσης οργανικών ενώσεων, σε βιοαντιδραστήρα όγκου 7L. Σε αυτή την διατριβή μελετάται για πρώτη φορά η διαφορά στα επίπεδα βιοαποθείωσης που επιφέρει το τεχνητό οπερόνιο dszBCA σε σύγκριση με το οπερόνιο φυσικού τύπου dszABC τόσο μεταξύ του ίδιου μικροοργανισμού Pseudomonas putida KT2440 EM384 όσο και μεταξύ του μικροοργανισμού Rhodococcus erythropolis IGTS8.","abstract_html":"Η παρούσα διατριβή αντιπροσωπεύει την πρώτη προσέγγιση για την αξιολόγηση της ικανότητας αποθείωσης ανασυνδυασμένων στελεχών του μικροοργανισμού Pseudomonas putida KT2440 EM384 που εκφράζουν το αποθειωτικό μεταβολικό μονοπάτι 4S από το βακτηριακό στέλεχος Rhodococcus erythropolis IGTS8. Το ενδογενές οπερόνιο dszABC του R. erythropolis IGTS8 και ένα συνθετικό οπερόνιο dszBCA, με αναδιαταγμένη σειρά των ενδογενών γονιδίων dsz, ενσωματώθηκαν στο γονιδίωμα του βακτηρίου Pseudomonas με αποτέλεσμα την δημιουργία των στελεχών DS001 και DS007 αντίστοιχα. Τα DS001 και DS007 στελέχη εξετάστηκαν για την αποτελεσματικότητά τους στην αποθείωση του DBT, μιας οργανικής θειούχας ένωσης που χρησιμοποιείται στην έρευνα για τη βιοαποθείωση του πετρελαίου. Η επεξεργασία του γονιδιώματος του P. putida KT2440 EM384 πραγματοποιήθηκε με την Tn7-mini τρανσποζάση, μια πολλά υποσχόμενη τεχνική για γονιδιωματικές τροποποιήσεις σε συγκεκριμένους γενετικούς τόπους, τόσο σε Gram-αρνητικά αλλά και Gram-θετικά βακτήρια. Η ικανότητα βιοαποθείωσης των δύο στελεχών ελέγχθηκε σε ένα φτωχό θρεπτικό μέσο (Μ9) με γλυκόζη, γλυκερόλη, αιθανόλη και κιτρικό οξύ ως πηγές άνθρακα, με το κιτρικό οξύ να επιλέγεται ως το καταλληλότερο υπόστρωμα για βιοαποθείωση και για τα δύο στελέχη. Το στέλεχος DS007 αποδείχθηκε το πιο αποτελεσματικό και συγκρίθηκε με το πρότυπο βακτηριακό στέλεχος R. erythropolis IGTS8, ένα στέλεχος με ενδογενή ικανότητα αποθείωσης οργανικών ενώσεων, σε βιοαντιδραστήρα όγκου 7L. Σε αυτή την διατριβή μελετάται για πρώτη φορά η διαφορά στα επίπεδα βιοαποθείωσης που επιφέρει το τεχνητό οπερόνιο dszBCA σε σύγκριση με το οπερόνιο φυσικού τύπου dszABC τόσο μεταξύ του ίδιου μικροοργανισμού Pseudomonas putida KT2440 EM384 όσο και μεταξύ του μικροοργανισμού Rhodococcus erythropolis IGTS8.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαγεωργόπουλος Ιωάννης","Papageorgopoulos Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:26:58Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364283"],"render_values":[{"text":"uoadl:3364283","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364283","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364283","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3364283","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαγεωργόπουλος Ιωάννης","Papageorgopoulos Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364283"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διατριβή αντιπροσωπεύει την πρώτη προσέγγιση για την αξιολόγηση της ικανότητας αποθείωσης ανασυνδυασμένων στελεχών του μικροοργανισμού Pseudomonas putida KT2440 EM384 που εκφράζουν το αποθειωτικό μεταβολικό μονοπάτι 4S από το βακτηριακό στέλεχος Rhodococcus erythropolis IGTS8. Το ενδογενές οπερόνιο dszABC του R. erythropolis IGTS8 και ένα συνθετικό οπερόνιο dszBCA, με αναδιαταγμένη σειρά των ενδογενών γονιδίων dsz, ενσωματώθηκαν στο γονιδίωμα του βακτηρίου Pseudomonas με αποτέλεσμα την δημιουργία των στελεχών DS001 και DS007 αντίστοιχα. Τα DS001 και DS007 στελέχη εξετάστηκαν για την αποτελεσματικότητά τους στην αποθείωση του DBT, μιας οργανικής θειούχας ένωσης που χρησιμοποιείται στην έρευνα για τη βιοαποθείωση του πετρελαίου. Η επεξεργασία του γονιδιώματος του P. putida KT2440 EM384 πραγματοποιήθηκε με την Tn7-mini τρανσποζάση, μια πολλά υποσχόμενη τεχνική για γονιδιωματικές τροποποιήσεις σε συγκεκριμένους γενετικούς τόπους, τόσο σε Gram-αρνητικά αλλά και Gram-θετικά βακτήρια. Η ικανότητα βιοαποθείωσης των δύο στελεχών ελέγχθηκε σε ένα φτωχό θρεπτικό μέσο (Μ9) με γλυκόζη, γλυκερόλη, αιθανόλη και κιτρικό οξύ ως πηγές άνθρακα, με το κιτρικό οξύ να επιλέγεται ως το καταλληλότερο υπόστρωμα για βιοαποθείωση και για τα δύο στελέχη. Το στέλεχος DS007 αποδείχθηκε το πιο αποτελεσματικό και συγκρίθηκε με το πρότυπο βακτηριακό στέλεχος R. erythropolis IGTS8, ένα στέλεχος με ενδογενή ικανότητα αποθείωσης οργανικών ενώσεων, σε βιοαντιδραστήρα όγκου 7L. Σε αυτή την διατριβή μελετάται για πρώτη φορά η διαφορά στα επίπεδα βιοαποθείωσης που επιφέρει το τεχνητό οπερόνιο dszBCA σε σύγκριση με το οπερόνιο φυσικού τύπου dszABC τόσο μεταξύ του ίδιου μικροοργανισμού Pseudomonas putida KT2440 EM384 όσο και μεταξύ του μικροοργανισμού Rhodococcus erythropolis IGTS8.","The present thesis represents the first approach to evaluating the desulfurization capacity of recombinant Pseudomonas putida KT2440 EM384 strains encoding the 4S desulfurization pathway from Rhodococcus erythropolis IGTS8. The native dszABC operon of R. erythropolis IGTS8 and a synthetic dszBCA operon, with a rearrangement of the dsz genes, were transplanted to Pseudomonas genome creating the DS001 and DS007 strains, respectively. The DS001 and DS007 strains were examined for their efficiency in desulfurizing DBT, an organosulfur model compound used in biodesulfurization research. Genome editing of P. putida KT2440 EM384 was performed using the Tn7-mini transposase, a promising molecular technique for specific genomic insertions in Gram-negative and Gram-positive bacteria. Biodesulfurization was carried out in both strains in an M9 mineral medium with glucose, glycerol, ethanol, and citric acid as sole carbon sources, with the latter being selected as the most suitable for BDS in both strains. The DS007 strain was identified as a more efficient biocatalyst and was compared to native R. erythropolis IGTS8 in a 7L bioreactor. This work presents the first report on the biodesulfurization enhancement induced by the dszBCA operon in Pseudomonas putida KT2440 EM384, compared to the native dszABC operon in both Pseudomonas and Rhodococcus erythropolis IGTS8."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["“Evaluation of the desulfurization capacity of genetically modified Pseudomonas strains”"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαγεωργόπουλος Ιωάννης","Papageorgopoulos Ioannis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα διατριβή αντιπροσωπεύει την πρώτη προσέγγιση για την αξιολόγηση της ικανότητας αποθείωσης ανασυνδυασμένων στελεχών του μικροοργανισμού Pseudomonas putida KT2440 EM384 που εκφράζουν το αποθειωτικό μεταβολικό μονοπάτι 4S από το βακτηριακό στέλεχος Rhodococcus erythropolis IGTS8. Το ενδογενές οπερόνιο dszABC του R. erythropolis IGTS8 και ένα συνθετικό οπερόνιο dszBCA, με αναδιαταγμένη σειρά των ενδογενών γονιδίων dsz, ενσωματώθηκαν στο γονιδίωμα του βακτηρίου Pseudomonas με αποτέλεσμα την δημιουργία των στελεχών DS001 και DS007 αντίστοιχα. Τα DS001 και DS007 στελέχη εξετάστηκαν για την αποτελεσματικότητά τους στην αποθείωση του DBT, μιας οργανικής θειούχας ένωσης που χρησιμοποιείται στην έρευνα για τη βιοαποθείωση του πετρελαίου. Η επεξεργασία του γονιδιώματος του P. putida KT2440 EM384 πραγματοποιήθηκε με την Tn7-mini τρανσποζάση, μια πολλά υποσχόμενη τεχνική για γονιδιωματικές τροποποιήσεις σε συγκεκριμένους γενετικούς τόπους, τόσο σε Gram-αρνητικά αλλά και Gram-θετικά βακτήρια. Η ικανότητα βιοαποθείωσης των δύο στελεχών ελέγχθηκε σε ένα φτωχό θρεπτικό μέσο (Μ9) με γλυκόζη, γλυκερόλη, αιθανόλη και κιτρικό οξύ ως πηγές άνθρακα, με το κιτρικό οξύ να επιλέγεται ως το καταλληλότερο υπόστρωμα για βιοαποθείωση και για τα δύο στελέχη. Το στέλεχος DS007 αποδείχθηκε το πιο αποτελεσματικό και συγκρίθηκε με το πρότυπο βακτηριακό στέλεχος R. erythropolis IGTS8, ένα στέλεχος με ενδογενή ικανότητα αποθείωσης οργανικών ενώσεων, σε βιοαντιδραστήρα όγκου 7L. Σε αυτή την διατριβή μελετάται για πρώτη φορά η διαφορά στα επίπεδα βιοαποθείωσης που επιφέρει το τεχνητό οπερόνιο dszBCA σε σύγκριση με το οπερόνιο φυσικού τύπου dszABC τόσο μεταξύ του ίδιου μικροοργανισμού Pseudomonas putida KT2440 EM384 όσο και μεταξύ του μικροοργανισμού Rhodococcus erythropolis IGTS8.","The present thesis represents the first approach to evaluating the desulfurization capacity of recombinant Pseudomonas putida KT2440 EM384 strains encoding the 4S desulfurization pathway from Rhodococcus erythropolis IGTS8. The native dszABC operon of R. erythropolis IGTS8 and a synthetic dszBCA operon, with a rearrangement of the dsz genes, were transplanted to Pseudomonas genome creating the DS001 and DS007 strains, respectively. The DS001 and DS007 strains were examined for their efficiency in desulfurizing DBT, an organosulfur model compound used in biodesulfurization research. Genome editing of P. putida KT2440 EM384 was performed using the Tn7-mini transposase, a promising molecular technique for specific genomic insertions in Gram-negative and Gram-positive bacteria. Biodesulfurization was carried out in both strains in an M9 mineral medium with glucose, glycerol, ethanol, and citric acid as sole carbon sources, with the latter being selected as the most suitable for BDS in both strains. The DS007 strain was identified as a more efficient biocatalyst and was compared to native R. erythropolis IGTS8 in a 7L bioreactor. This work presents the first report on the biodesulfurization enhancement induced by the dszBCA operon in Pseudomonas putida KT2440 EM384, compared to the native dszABC operon in both Pseudomonas and Rhodococcus erythropolis IGTS8."],"dc:identifier":["uoadl:3364283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364283"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["“Evaluation of the desulfurization capacity of genetically modified Pseudomonas strains”"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:26:58Z"}