{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364431"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364431","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εγκεφαλική-μυϊκή δραστηριότητα κατά τη μονοποδική στήριξη σε ασταθείς επιφάνειες","abstract":"Η αξιολόγηση της σταθερότητας σχετίζεται με την εκτίμηση πολλών ασθενειών, συμπεριλαμβάνοντας άτομα με νευρολογικά, ορθοπεδικά και αιθουσαία ελλείμματα. Στην υπάρχουσα βιβλιογραφία έχει μελετηθεί διεξοδικά η στασική σταθερότητα τόσο στην όρθια διποδική και μονοποδική στάση στο έδαφος, όσο και πάνω σε διάφορες επιφάνειες στήριξης όπως ο περιστρεφόμενος δίσκος ισορροπίας, ειδικό αφρώδες στρώμα κ.α. Η χρήση των επιφανειών από τους επαγγελματίες υγείας γίνεται εμπειρικά, καθώς δεν υπάρχει κάποια αντικειμενική ταξινόμηση με βάση τη στασική σταθερότητα, την εγκεφαλική και τη μυϊκή δραστηριότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός του βαθμού αστάθειας που εισάγουν 5 ευρέως χρησιμοποιούμενες επιφάνειες (έδαφος, αφρώδες στρώμα: ΑΣ, περιστρεφόμενος δίσκος: ΠΔ, φουσκωτός δίσκος: ΦΔ και ημισφαιρική μπάλα: ΗΜ). Εικοσιπέντε γυναίκες (24±3.6 έτη, 164±4 cm, 58.4±8.2kg, ΔΜΣ: 21.5±2.5kg/m2) εκτέλεσαν 5 προσπάθειες μονοποδικών στηρίξεων (40 δευτ. έκαστη) σε κάθε μία επιφάνεια. Έγινε συνδυαστική συλλογή δεδομένων ΚΠ (δυναμοδάπεδο Kistler, 9286AA, 500Hz), επιταχυνσιακής μεταβολής (Biopac BN-ACCL3, 100Hz), ηλεκτροεγκεφαλικής δραστηριότητας (C3 και C4, Biopac BN-EEG2-T, 1000Hz), και μυϊκής ενεργοποίησης (δονησιομυογράφος, Biopac TSD250, 2000Hz) (πρόσθιος κνημιαίος: ΠΚ, μακρύς εκτείνων τα δάχτυλα: ΜΕΔ, έσω κεφαλή γαστροκνήμιου: ΕΓ). Η στασική σταθερότητα υπολογίσθηκε μέσω της διαδρομής (m) του κέντρου πίεσης και μέσω της ροής της μικροκίνησης (ρυθμός επιταχυνσιακής μεταβολής, m/s3). Η εγκεφαλική ενεργοποίηση εκτιμήθηκε μέσω της μέσης τετραγωνικής ρίζας και της φασματικής πυκνότητας ισχύος των ηλεκτροεγκεφαλικών κυμάτων άλφα, βήτα και γάμμα (μV2/Hz) και η μυϊκή ενεργοποίηση μέσω της μέσης τετραγωνικής ρίζας του δονησιομυογραφικού σήματος (μονάδες VMG). Εφαρμόστηκε ΑΝΟVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την εξέταση της κύριας επίδρασης του παράγοντα επιφάνεια στήριξης, με τις 5 επιφάνειες ν’ αποτελούν τα επίπεδα του παράγοντα, και έλεγχο σημαντικότητας των ενδοζευγικών διαφορών μεταξύ επιφανειών (διόρθωση Bonferroni) (SPSS 24.0, p ≤ 0.05). Με στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των επιφανειών συστηματικά για όλες τις τεχνικές αξιολόγησης (p ≤ 0.05), τα αποτελέσματα έδειξαν αύξηση (100% = έδαφος) της διαδρομής ΚΠ (ΑΣ:+9,2, 9,7%, ΠΔ: +22,1, 35,8%, ΦΔ: +34,0, 50,5%, ΗΜ: +49,9, 59,5% προσθιοπίσθια και πλάγια, αντιστοίχως), του ρυθμού επιταχυνσιακής μεταβολής (ΑΣ: +29,5, 26,9, 27,6%, ΠΔ: +45,0, 57,0, 64,5%, ΦΔ: +58,6, 64,7, 73,0%, ΗΜ: +72,3, 74,7, 81,4%, προσθιοπίσθια, πλάγια και κατακόρυφη διεύθυνση, αντιστοίχως) της ηλεκτροεγκεφαλικής δραστηριότητας (ΑΣ: +1,6, 2,7%, ΠΔ: +6,9, 7,3%, ΦΔ: +13,3, 14,1%, ΗΜ: +27,5, 28,5 %, C3 και C4 αντιστοίχως) και της μυϊκής δραστηριότητας (ΑΣ: +10,4, 17,2, 12,3, ΠΔ: +26,4, 34,0, 31,1%, ΦΔ: +43,0, 46,8, 49,5%, ΗΜ: +59,3, 62,2, 66,8%, για ΠΚ, ΜΕΔ και ΕΓ, αντιστοίχως). Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα επιτρέπουν την ποσοτική αυξητική κατάταξη του βαθμού αστάθειας των 5 ευρέως χρησιμοποιούμενων ασταθών επιφανειών (έδαφος, ΑΣ, ΠΔ, ΦΔ, ΗΜ), με βάση όχι μόνο τη διαδρομή του ΚΠ αλλά και άλλων επιπέδων κινητικού ελέγχου, όπως η ροή μικροκίνησης, η εγκεφαλική και η μυϊκή δραστηριότητα. Τα ευρήματα προσφέρουν αντικειμενικά κριτήρια για τη βέλτιστη και προοδευτική χρήση αυτών σε προγράμματα άσκησης ή αποκατάστασης.","abstract_html":"Η αξιολόγηση της σταθερότητας σχετίζεται με την εκτίμηση πολλών ασθενειών, συμπεριλαμβάνοντας άτομα με νευρολογικά, ορθοπεδικά και αιθουσαία ελλείμματα. Στην υπάρχουσα βιβλιογραφία έχει μελετηθεί διεξοδικά η στασική σταθερότητα τόσο στην όρθια διποδική και μονοποδική στάση στο έδαφος, όσο και πάνω σε διάφορες επιφάνειες στήριξης όπως ο περιστρεφόμενος δίσκος ισορροπίας, ειδικό αφρώδες στρώμα κ.α. Η χρήση των επιφανειών από τους επαγγελματίες υγείας γίνεται εμπειρικά, καθώς δεν υπάρχει κάποια αντικειμενική ταξινόμηση με βάση τη στασική σταθερότητα, την εγκεφαλική και τη μυϊκή δραστηριότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός του βαθμού αστάθειας που εισάγουν 5 ευρέως χρησιμοποιούμενες επιφάνειες (έδαφος, αφρώδες στρώμα: ΑΣ, περιστρεφόμενος δίσκος: ΠΔ, φουσκωτός δίσκος: ΦΔ και ημισφαιρική μπάλα: ΗΜ). Εικοσιπέντε γυναίκες (24±3.6 έτη, 164±4 cm, 58.4±8.2kg, ΔΜΣ: 21.5±2.5kg/m2) εκτέλεσαν 5 προσπάθειες μονοποδικών στηρίξεων (40 δευτ. έκαστη) σε κάθε μία επιφάνεια. Έγινε συνδυαστική συλλογή δεδομένων ΚΠ (δυναμοδάπεδο Kistler, 9286AA, 500Hz), επιταχυνσιακής μεταβολής (Biopac BN-ACCL3, 100Hz), ηλεκτροεγκεφαλικής δραστηριότητας (C3 και C4, Biopac BN-EEG2-T, 1000Hz), και μυϊκής ενεργοποίησης (δονησιομυογράφος, Biopac TSD250, 2000Hz) (πρόσθιος κνημιαίος: ΠΚ, μακρύς εκτείνων τα δάχτυλα: ΜΕΔ, έσω κεφαλή γαστροκνήμιου: ΕΓ). Η στασική σταθερότητα υπολογίσθηκε μέσω της διαδρομής (m) του κέντρου πίεσης και μέσω της ροής της μικροκίνησης (ρυθμός επιταχυνσιακής μεταβολής, m/s3). Η εγκεφαλική ενεργοποίηση εκτιμήθηκε μέσω της μέσης τετραγωνικής ρίζας και της φασματικής πυκνότητας ισχύος των ηλεκτροεγκεφαλικών κυμάτων άλφα, βήτα και γάμμα (μV2/Hz) και η μυϊκή ενεργοποίηση μέσω της μέσης τετραγωνικής ρίζας του δονησιομυογραφικού σήματος (μονάδες VMG). Εφαρμόστηκε ΑΝΟVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την εξέταση της κύριας επίδρασης του παράγοντα επιφάνεια στήριξης, με τις 5 επιφάνειες ν’ αποτελούν τα επίπεδα του παράγοντα, και έλεγχο σημαντικότητας των ενδοζευγικών διαφορών μεταξύ επιφανειών (διόρθωση Bonferroni) (SPSS 24.0, p ≤ 0.05). Με στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των επιφανειών συστηματικά για όλες τις τεχνικές αξιολόγησης (p ≤ 0.05), τα αποτελέσματα έδειξαν αύξηση (100% = έδαφος) της διαδρομής ΚΠ (ΑΣ:+9,2, 9,7%, ΠΔ: +22,1, 35,8%, ΦΔ: +34,0, 50,5%, ΗΜ: +49,9, 59,5% προσθιοπίσθια και πλάγια, αντιστοίχως), του ρυθμού επιταχυνσιακής μεταβολής (ΑΣ: +29,5, 26,9, 27,6%, ΠΔ: +45,0, 57,0, 64,5%, ΦΔ: +58,6, 64,7, 73,0%, ΗΜ: +72,3, 74,7, 81,4%, προσθιοπίσθια, πλάγια και κατακόρυφη διεύθυνση, αντιστοίχως) της ηλεκτροεγκεφαλικής δραστηριότητας (ΑΣ: +1,6, 2,7%, ΠΔ: +6,9, 7,3%, ΦΔ: +13,3, 14,1%, ΗΜ: +27,5, 28,5 %, C3 και C4 αντιστοίχως) και της μυϊκής δραστηριότητας (ΑΣ: +10,4, 17,2, 12,3, ΠΔ: +26,4, 34,0, 31,1%, ΦΔ: +43,0, 46,8, 49,5%, ΗΜ: +59,3, 62,2, 66,8%, για ΠΚ, ΜΕΔ και ΕΓ, αντιστοίχως). Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα επιτρέπουν την ποσοτική αυξητική κατάταξη του βαθμού αστάθειας των 5 ευρέως χρησιμοποιούμενων ασταθών επιφανειών (έδαφος, ΑΣ, ΠΔ, ΦΔ, ΗΜ), με βάση όχι μόνο τη διαδρομή του ΚΠ αλλά και άλλων επιπέδων κινητικού ελέγχου, όπως η ροή μικροκίνησης, η εγκεφαλική και η μυϊκή δραστηριότητα. Τα ευρήματα προσφέρουν αντικειμενικά κριτήρια για τη βέλτιστη και προοδευτική χρήση αυτών σε προγράμματα άσκησης ή αποκατάστασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παντερή Φανη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:26:58Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364431"],"render_values":[{"text":"uoadl:3364431","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364431","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364431","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3364431","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παντερή Φανη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364431"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αξιολόγηση της σταθερότητας σχετίζεται με την εκτίμηση πολλών ασθενειών, συμπεριλαμβάνοντας άτομα με νευρολογικά, ορθοπεδικά και αιθουσαία ελλείμματα. Στην υπάρχουσα βιβλιογραφία έχει μελετηθεί διεξοδικά η στασική σταθερότητα τόσο στην όρθια διποδική και μονοποδική στάση στο έδαφος, όσο και πάνω σε διάφορες επιφάνειες στήριξης όπως ο περιστρεφόμενος δίσκος ισορροπίας, ειδικό αφρώδες στρώμα κ.α. Η χρήση των επιφανειών από τους επαγγελματίες υγείας γίνεται εμπειρικά, καθώς δεν υπάρχει κάποια αντικειμενική ταξινόμηση με βάση τη στασική σταθερότητα, την εγκεφαλική και τη μυϊκή δραστηριότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός του βαθμού αστάθειας που εισάγουν 5 ευρέως χρησιμοποιούμενες επιφάνειες (έδαφος, αφρώδες στρώμα: ΑΣ, περιστρεφόμενος δίσκος: ΠΔ, φουσκωτός δίσκος: ΦΔ και ημισφαιρική μπάλα: ΗΜ). Εικοσιπέντε γυναίκες (24±3.6 έτη, 164±4 cm, 58.4±8.2kg, ΔΜΣ: 21.5±2.5kg/m2) εκτέλεσαν 5 προσπάθειες μονοποδικών στηρίξεων (40 δευτ. έκαστη) σε κάθε μία επιφάνεια. Έγινε συνδυαστική συλλογή δεδομένων ΚΠ (δυναμοδάπεδο Kistler, 9286AA, 500Hz), επιταχυνσιακής μεταβολής (Biopac BN-ACCL3, 100Hz), ηλεκτροεγκεφαλικής δραστηριότητας (C3 και C4, Biopac BN-EEG2-T, 1000Hz), και μυϊκής ενεργοποίησης (δονησιομυογράφος, Biopac TSD250, 2000Hz) (πρόσθιος κνημιαίος: ΠΚ, μακρύς εκτείνων τα δάχτυλα: ΜΕΔ, έσω κεφαλή γαστροκνήμιου: ΕΓ). Η στασική σταθερότητα υπολογίσθηκε μέσω της διαδρομής (m) του κέντρου πίεσης και μέσω της ροής της μικροκίνησης (ρυθμός επιταχυνσιακής μεταβολής, m/s3). Η εγκεφαλική ενεργοποίηση εκτιμήθηκε μέσω της μέσης τετραγωνικής ρίζας και της φασματικής πυκνότητας ισχύος των ηλεκτροεγκεφαλικών κυμάτων άλφα, βήτα και γάμμα (μV2/Hz) και η μυϊκή ενεργοποίηση μέσω της μέσης τετραγωνικής ρίζας του δονησιομυογραφικού σήματος (μονάδες VMG). Εφαρμόστηκε ΑΝΟVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την εξέταση της κύριας επίδρασης του παράγοντα επιφάνεια στήριξης, με τις 5 επιφάνειες ν’ αποτελούν τα επίπεδα του παράγοντα, και έλεγχο σημαντικότητας των ενδοζευγικών διαφορών μεταξύ επιφανειών (διόρθωση Bonferroni) (SPSS 24.0, p ≤ 0.05). Με στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των επιφανειών συστηματικά για όλες τις τεχνικές αξιολόγησης (p ≤ 0.05), τα αποτελέσματα έδειξαν αύξηση (100% = έδαφος) της διαδρομής ΚΠ (ΑΣ:+9,2, 9,7%, ΠΔ: +22,1, 35,8%, ΦΔ: +34,0, 50,5%, ΗΜ: +49,9, 59,5% προσθιοπίσθια και πλάγια, αντιστοίχως), του ρυθμού επιταχυνσιακής μεταβολής (ΑΣ: +29,5, 26,9, 27,6%, ΠΔ: +45,0, 57,0, 64,5%, ΦΔ: +58,6, 64,7, 73,0%, ΗΜ: +72,3, 74,7, 81,4%, προσθιοπίσθια, πλάγια και κατακόρυφη διεύθυνση, αντιστοίχως) της ηλεκτροεγκεφαλικής δραστηριότητας (ΑΣ: +1,6, 2,7%, ΠΔ: +6,9, 7,3%, ΦΔ: +13,3, 14,1%, ΗΜ: +27,5, 28,5 %, C3 και C4 αντιστοίχως) και της μυϊκής δραστηριότητας (ΑΣ: +10,4, 17,2, 12,3, ΠΔ: +26,4, 34,0, 31,1%, ΦΔ: +43,0, 46,8, 49,5%, ΗΜ: +59,3, 62,2, 66,8%, για ΠΚ, ΜΕΔ και ΕΓ, αντιστοίχως). Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα επιτρέπουν την ποσοτική αυξητική κατάταξη του βαθμού αστάθειας των 5 ευρέως χρησιμοποιούμενων ασταθών επιφανειών (έδαφος, ΑΣ, ΠΔ, ΦΔ, ΗΜ), με βάση όχι μόνο τη διαδρομή του ΚΠ αλλά και άλλων επιπέδων κινητικού ελέγχου, όπως η ροή μικροκίνησης, η εγκεφαλική και η μυϊκή δραστηριότητα. Τα ευρήματα προσφέρουν αντικειμενικά κριτήρια για τη βέλτιστη και προοδευτική χρήση αυτών σε προγράμματα άσκησης ή αποκατάστασης.","Maintaining an upright posture requires a control system that continuously adapts to changing environmental conditions, such as different support surfaces. Assessing stability is crucial and is related to the evaluation of various conditions, including individuals with neurological, orthopedic, and vestibular impairments. Measuring stability has been extensively studied in the existing literature, both in bipedal and unipedal upright standing position on a firm surface, as well as on various support surfaces, such as a wobble board, foam pad, etc. The choice of surfaces by healthcare professionals is usually empirical, as there is no objective classification based on posture stability, brain, and muscle activity. The aim of this study was to comprehensively evaluate static stability by examining brain and muscle activity during unipedal stance on unstable surfaces. Twenty-five women (Age: 24±3.6 years, Height: 164±4 cm, Body mass: 58.4±8.2 kg, BMI: 21.5±2.5) participated in this study and performed five unipedal stances of 40 seconds on each surface (ground-GND, foam pad-FP, wobble board-WB, air disc-AD, and hemisphere ball-HB). A combined data collection was performed, including force data (using a Kistler dynamometer, model 9286AA, 500Hz), acceleration data (Biopac BN-ACCL3 accelerometer, 100Hz), electroencephalographic activity (from electrodes C3 and C4, using a Biopac BN-EEG2-T system, 1000Hz), and muscle activation data (using a Vibromyography, VMG sensor, Biopac TSD250, 2000Hz) (tibialis anterior: TA, Flexor hallucis longus FHL, medial gastrocnemius: MG). Stability was assessed through the displacement (m) of the center of pressure and the micro- motion flow (jerk, m/s^3). Brain activation was measured using the root mean square and the power spectral density of alpha, beta, and gamma electroencephalographic waves (μV2/Hz), while muscle activation was calculated using the root mean square of the vibromyographic signal (VMG units). A repeated measures ANOVA was applied to examine the main effect of the support surface factor (5 levels), and significance of within-group differences was checked using Bonferroni correction (SPSS 24.0, p ≤ 0.05). There were consistently significant differences between surfaces across all assessment techniques (p ≤ 0.05), the results demonstrated an increase (100% = GND) in the center of pressure displacement (FP: +9.2, 9.7%, WB: +22.1, 35.8%, AD: +34.0, 50.5%, HB: +49.9, 59.5% in both anterior-posterior and mediolateral directions, respectively), jerk (FP: +29.5, 26.9, 27.6%, WB: +45.0, 57.0, 64.5%, AD: +58.6, 64.7, 73.0%, HB: +72.3, 74.7, 81.4% in anterior- posterior, medial-lateral, and vertical directions, respectively), electroencephalographic activity (FP: +1.6, 2.7%, WB: +6.9, 7.3%, AD: +13.3, 14.1%, HB: +27.5, 28.5%, for C3 and C4, respectively), and muscle activity (FP: +10.4, 17.2, 12.3, WB: +26.4, 34.0, 31.1%, AD: +43.0, 46.8, 49.5%, HB: +59.3, 62.2, 66.8%, for TA, FHL, and MG, respectively).In conclusion, the results of this study encourage a quantitative ranking of instability levels among the five widely used unstable surfaces (GND, FP, WB, AD, HB), based not only on the center of pressure displacement but also on other levels of motor control, such as micro-motion flow, brain and muscle activity. These findings provide objective criteria for their optimal and progressive use in exercise or rehabilitation programs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εγκεφαλική-μυϊκή δραστηριότητα κατά τη μονοποδική στήριξη σε ασταθείς επιφάνειες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παντερή Φανη"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η αξιολόγηση της σταθερότητας σχετίζεται με την εκτίμηση πολλών ασθενειών, συμπεριλαμβάνοντας άτομα με νευρολογικά, ορθοπεδικά και αιθουσαία ελλείμματα. Στην υπάρχουσα βιβλιογραφία έχει μελετηθεί διεξοδικά η στασική σταθερότητα τόσο στην όρθια διποδική και μονοποδική στάση στο έδαφος, όσο και πάνω σε διάφορες επιφάνειες στήριξης όπως ο περιστρεφόμενος δίσκος ισορροπίας, ειδικό αφρώδες στρώμα κ.α. Η χρήση των επιφανειών από τους επαγγελματίες υγείας γίνεται εμπειρικά, καθώς δεν υπάρχει κάποια αντικειμενική ταξινόμηση με βάση τη στασική σταθερότητα, την εγκεφαλική και τη μυϊκή δραστηριότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός του βαθμού αστάθειας που εισάγουν 5 ευρέως χρησιμοποιούμενες επιφάνειες (έδαφος, αφρώδες στρώμα: ΑΣ, περιστρεφόμενος δίσκος: ΠΔ, φουσκωτός δίσκος: ΦΔ και ημισφαιρική μπάλα: ΗΜ). Εικοσιπέντε γυναίκες (24±3.6 έτη, 164±4 cm, 58.4±8.2kg, ΔΜΣ: 21.5±2.5kg/m2) εκτέλεσαν 5 προσπάθειες μονοποδικών στηρίξεων (40 δευτ. έκαστη) σε κάθε μία επιφάνεια. Έγινε συνδυαστική συλλογή δεδομένων ΚΠ (δυναμοδάπεδο Kistler, 9286AA, 500Hz), επιταχυνσιακής μεταβολής (Biopac BN-ACCL3, 100Hz), ηλεκτροεγκεφαλικής δραστηριότητας (C3 και C4, Biopac BN-EEG2-T, 1000Hz), και μυϊκής ενεργοποίησης (δονησιομυογράφος, Biopac TSD250, 2000Hz) (πρόσθιος κνημιαίος: ΠΚ, μακρύς εκτείνων τα δάχτυλα: ΜΕΔ, έσω κεφαλή γαστροκνήμιου: ΕΓ). Η στασική σταθερότητα υπολογίσθηκε μέσω της διαδρομής (m) του κέντρου πίεσης και μέσω της ροής της μικροκίνησης (ρυθμός επιταχυνσιακής μεταβολής, m/s3). Η εγκεφαλική ενεργοποίηση εκτιμήθηκε μέσω της μέσης τετραγωνικής ρίζας και της φασματικής πυκνότητας ισχύος των ηλεκτροεγκεφαλικών κυμάτων άλφα, βήτα και γάμμα (μV2/Hz) και η μυϊκή ενεργοποίηση μέσω της μέσης τετραγωνικής ρίζας του δονησιομυογραφικού σήματος (μονάδες VMG). Εφαρμόστηκε ΑΝΟVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την εξέταση της κύριας επίδρασης του παράγοντα επιφάνεια στήριξης, με τις 5 επιφάνειες ν’ αποτελούν τα επίπεδα του παράγοντα, και έλεγχο σημαντικότητας των ενδοζευγικών διαφορών μεταξύ επιφανειών (διόρθωση Bonferroni) (SPSS 24.0, p ≤ 0.05). Με στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των επιφανειών συστηματικά για όλες τις τεχνικές αξιολόγησης (p ≤ 0.05), τα αποτελέσματα έδειξαν αύξηση (100% = έδαφος) της διαδρομής ΚΠ (ΑΣ:+9,2, 9,7%, ΠΔ: +22,1, 35,8%, ΦΔ: +34,0, 50,5%, ΗΜ: +49,9, 59,5% προσθιοπίσθια και πλάγια, αντιστοίχως), του ρυθμού επιταχυνσιακής μεταβολής (ΑΣ: +29,5, 26,9, 27,6%, ΠΔ: +45,0, 57,0, 64,5%, ΦΔ: +58,6, 64,7, 73,0%, ΗΜ: +72,3, 74,7, 81,4%, προσθιοπίσθια, πλάγια και κατακόρυφη διεύθυνση, αντιστοίχως) της ηλεκτροεγκεφαλικής δραστηριότητας (ΑΣ: +1,6, 2,7%, ΠΔ: +6,9, 7,3%, ΦΔ: +13,3, 14,1%, ΗΜ: +27,5, 28,5 %, C3 και C4 αντιστοίχως) και της μυϊκής δραστηριότητας (ΑΣ: +10,4, 17,2, 12,3, ΠΔ: +26,4, 34,0, 31,1%, ΦΔ: +43,0, 46,8, 49,5%, ΗΜ: +59,3, 62,2, 66,8%, για ΠΚ, ΜΕΔ και ΕΓ, αντιστοίχως). Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα επιτρέπουν την ποσοτική αυξητική κατάταξη του βαθμού αστάθειας των 5 ευρέως χρησιμοποιούμενων ασταθών επιφανειών (έδαφος, ΑΣ, ΠΔ, ΦΔ, ΗΜ), με βάση όχι μόνο τη διαδρομή του ΚΠ αλλά και άλλων επιπέδων κινητικού ελέγχου, όπως η ροή μικροκίνησης, η εγκεφαλική και η μυϊκή δραστηριότητα. Τα ευρήματα προσφέρουν αντικειμενικά κριτήρια για τη βέλτιστη και προοδευτική χρήση αυτών σε προγράμματα άσκησης ή αποκατάστασης.","Maintaining an upright posture requires a control system that continuously adapts to changing environmental conditions, such as different support surfaces. Assessing stability is crucial and is related to the evaluation of various conditions, including individuals with neurological, orthopedic, and vestibular impairments. Measuring stability has been extensively studied in the existing literature, both in bipedal and unipedal upright standing position on a firm surface, as well as on various support surfaces, such as a wobble board, foam pad, etc. The choice of surfaces by healthcare professionals is usually empirical, as there is no objective classification based on posture stability, brain, and muscle activity. The aim of this study was to comprehensively evaluate static stability by examining brain and muscle activity during unipedal stance on unstable surfaces. Twenty-five women (Age: 24±3.6 years, Height: 164±4 cm, Body mass: 58.4±8.2 kg, BMI: 21.5±2.5) participated in this study and performed five unipedal stances of 40 seconds on each surface (ground-GND, foam pad-FP, wobble board-WB, air disc-AD, and hemisphere ball-HB). A combined data collection was performed, including force data (using a Kistler dynamometer, model 9286AA, 500Hz), acceleration data (Biopac BN-ACCL3 accelerometer, 100Hz), electroencephalographic activity (from electrodes C3 and C4, using a Biopac BN-EEG2-T system, 1000Hz), and muscle activation data (using a Vibromyography, VMG sensor, Biopac TSD250, 2000Hz) (tibialis anterior: TA, Flexor hallucis longus FHL, medial gastrocnemius: MG). Stability was assessed through the displacement (m) of the center of pressure and the micro- motion flow (jerk, m/s^3). Brain activation was measured using the root mean square and the power spectral density of alpha, beta, and gamma electroencephalographic waves (μV2/Hz), while muscle activation was calculated using the root mean square of the vibromyographic signal (VMG units). A repeated measures ANOVA was applied to examine the main effect of the support surface factor (5 levels), and significance of within-group differences was checked using Bonferroni correction (SPSS 24.0, p ≤ 0.05). There were consistently significant differences between surfaces across all assessment techniques (p ≤ 0.05), the results demonstrated an increase (100% = GND) in the center of pressure displacement (FP: +9.2, 9.7%, WB: +22.1, 35.8%, AD: +34.0, 50.5%, HB: +49.9, 59.5% in both anterior-posterior and mediolateral directions, respectively), jerk (FP: +29.5, 26.9, 27.6%, WB: +45.0, 57.0, 64.5%, AD: +58.6, 64.7, 73.0%, HB: +72.3, 74.7, 81.4% in anterior- posterior, medial-lateral, and vertical directions, respectively), electroencephalographic activity (FP: +1.6, 2.7%, WB: +6.9, 7.3%, AD: +13.3, 14.1%, HB: +27.5, 28.5%, for C3 and C4, respectively), and muscle activity (FP: +10.4, 17.2, 12.3, WB: +26.4, 34.0, 31.1%, AD: +43.0, 46.8, 49.5%, HB: +59.3, 62.2, 66.8%, for TA, FHL, and MG, respectively).In conclusion, the results of this study encourage a quantitative ranking of instability levels among the five widely used unstable surfaces (GND, FP, WB, AD, HB), based not only on the center of pressure displacement but also on other levels of motor control, such as micro-motion flow, brain and muscle activity. These findings provide objective criteria for their optimal and progressive use in exercise or rehabilitation programs."],"dc:identifier":["uoadl:3364431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364431"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Εγκεφαλική-μυϊκή δραστηριότητα κατά τη μονοποδική στήριξη σε ασταθείς επιφάνειες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:26:58Z"}