{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364465"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364465","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Διαχείριση Ανθρωπογενών και μη Ανθρωπογενών κινδύνων των Μεταναστευτικών Ροών κατά την τριετία 2019-2022»","abstract":"Αν η δημογραφία είναι το πεπρωμένο, οι κινήσεις των πληθυσμών είναι η κινητήρια δύναμη της Ιστορίας. Πριν από πολλούς αιώνες διαφοροποιημένοι ρυθμοί ανάπτυξης, οικονομικές συνθήκες και κυβερνητικές πολιτικές οδήγησαν σε μαζικές μεταναστεύσεις Ελλήνων, Εβραίων, γερμανικών φυλών, Νορβηγών, Τούρκων, Κινέζων και άλλων. Οι Ευρωπαίοι όμως του 19ου αιώνα ήταν η κύρια φυλή της δημογραφικής εισβολής και συγκεκριμένα μεταξύ του 1821 και του 1924 περίπου 55 εκατομμύρια Ευρωπαίοι μετανάστευσαν στις υπερπόντιες χώρες, 34 εκατομμύρια εκ των οποίων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Οι δυτικοί κατέκτησαν και μερικές φορές εξαφάνισαν άλλους λαούς και εγκαταστάθηκαν σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές. Το τέλος του 20ου αιώνα γνώρισε ένα διαφορετικό και μεγαλύτερο κύμα μετανάστευσης το οποίο βλέπουμε να συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Όσον αφορά την Ελλάδα τις ίδιες ακριβώς περιόδους έχουμε αύξηση της μετανάστευσης προς αυτή. Συγκεκριμένα η πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη το 1989, δημιούργησε το πρώτο κύμα οικονομικής μετανάστευσης με προορισμό την Ελλάδα από χώρες όπως Αλβανία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Κατά την δεκαετία 2000-2010 η Ελλάδα έγινε πόλος έλξης μεταναστών και από Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες με αποτέλεσμα το 7% του πληθυσμού της Ελλάδος να αποτελείται από μετανάστες προερχόμενοι από Χώρες εκτός Ευρωπαϊκής ένωσης. Χαρακτηριστικό της κατάστασης της Ελλάδας αλλά και της κομβικής γεωγραφικής θέσης όσον αφορά το μεταναστευτικό είναι ότι το 2010 σύμφωνα με την FRONTEX, 9 στους 10 μετανάστες που εισήλθαν παράνομα στην Ευρώπη, εισήλθαν μέσω της Ελλάδος. Ουσιαστικά αυτή είναι η βασική εικόνα της μετανάστευσης στη Χώρα μας στην πρώτη φάση έως το 2014. Εν συνεχεία υπήρξε η δεύτερη φάση μετανάστευσης το 2014 εως το 2019, όπου είχαμε μια έντονη είσοδο ανθρώπων στην Χώρα μας από τα παράλια της Τουρκίας κυρίως, οι οποίοι προέρχονται από την Συρία κυρίως λόγω του πολέμου κυρίως. Η κατάσταση αυτή άρχισε να επιδεινώνεται μέσα στην τριετία 2016-2019 προκαλώντας μία έκρηξη των αφίξεων στην Χώρα μας όπως θα δούμε μέσα στην εργασία και τον πίνακα με τα στατιστικά στοιχεία. Τελευταία περίοδος είναι η περίοδος 2019-2022, μέχρι και σήμερα δηλαδή, όπου υπάρχει ύφεση στις αφίξεις των παράνομων μεταναστών, η οποία οφείλεται σε μία σειρά πρωτοβουλιών που ελήφθησαν και στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Ένας από τους βασικούς λόγους που συνετέλεσαν στην ύφεση αυτή ήταν και η επιτυχής διαχείριση, τόσο των ανθρωπογενών όσο και των μη ανθρωπογενών κινδύνων οποία έγινε κυρίως με την οργάνωση των Κέντρων Υποδοχής και των Δομών Φιλοξενίας. Οι βασικοί ανθρωπογενείς κίνδυνοι, που κλήθηκαν να διαχειριστούν οι αρμόδιοι φορείς ήταν η μαζική συγκέντρωση προσφύγων-μεταναστών στα σύνορα της Ελλάδος τον Φεβρουάριο του 2020 και οι διάφορες εξεγέρσεις στα Κέντρα Υποδοχής και Δομές Φιλοξενίας όπως επίσης και περιστατικά ληστειών ή ενδοοικογενειακής βίας. Ο σοβαρότερος ανθρωπογενής κίνδυνος που συνέβη αυτή την περίοδο ήταν ο εμπρησμός του Κέντρου Υποδοχής στη Μόρια. Οι βασικοί μη ανθρωπογενείς κίνδυνοι που μπορεί να αντιμετωπίσουν είναι οι πυρκαγιές, οι σεισμοί όπως επίσης και η διαχείριση των βιολογικών κινδύνων, όπως ήταν ο Covid-19 κατά την περίοδο 2020-2022. Για την αντιμετώπιση των κινδύνων αυτών και για την αποκατάσταση από τις καταστροφές, τόσο των ανθρωπογενών όσο και των μη ανθρωπογενών εφαρμόζονται τα Σχέδια της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας αλλά και το Σχέδιο «ΑΓΝΟΔΙΚΗ». Για την μείωση των συνεπειών στη διαχείριση των έκτακτων καταστάσεων είναι σημαντικό τα βήματα από την καταστροφή στην αποκατάσταση, τα οποία πολλές φορές ειδικά στη Χώρα μας δεν είναι τα καταλληλότερα, πράγμα το οποίο βέβαια δεν ισχύει για την αντιμετώπιση των κινδύνων που προέκυψαν για το μεταναστευτικό κατά την περίοδο 2019-2022, όπως θα δούμε.","abstract_html":"Αν η δημογραφία είναι το πεπρωμένο, οι κινήσεις των πληθυσμών είναι η κινητήρια δύναμη της Ιστορίας. Πριν από πολλούς αιώνες διαφοροποιημένοι ρυθμοί ανάπτυξης, οικονομικές συνθήκες και κυβερνητικές πολιτικές οδήγησαν σε μαζικές μεταναστεύσεις Ελλήνων, Εβραίων, γερμανικών φυλών, Νορβηγών, Τούρκων, Κινέζων και άλλων. Οι Ευρωπαίοι όμως του 19ου αιώνα ήταν η κύρια φυλή της δημογραφικής εισβολής και συγκεκριμένα μεταξύ του 1821 και του 1924 περίπου 55 εκατομμύρια Ευρωπαίοι μετανάστευσαν στις υπερπόντιες χώρες, 34 εκατομμύρια εκ των οποίων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Οι δυτικοί κατέκτησαν και μερικές φορές εξαφάνισαν άλλους λαούς και εγκαταστάθηκαν σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές. Το τέλος του 20ου αιώνα γνώρισε ένα διαφορετικό και μεγαλύτερο κύμα μετανάστευσης το οποίο βλέπουμε να συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Όσον αφορά την Ελλάδα τις ίδιες ακριβώς περιόδους έχουμε αύξηση της μετανάστευσης προς αυτή. Συγκεκριμένα η πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη το 1989, δημιούργησε το πρώτο κύμα οικονομικής μετανάστευσης με προορισμό την Ελλάδα από χώρες όπως Αλβανία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Κατά την δεκαετία 2000-2010 η Ελλάδα έγινε πόλος έλξης μεταναστών και από Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες με αποτέλεσμα το 7% του πληθυσμού της Ελλάδος να αποτελείται από μετανάστες προερχόμενοι από Χώρες εκτός Ευρωπαϊκής ένωσης. Χαρακτηριστικό της κατάστασης της Ελλάδας αλλά και της κομβικής γεωγραφικής θέσης όσον αφορά το μεταναστευτικό είναι ότι το 2010 σύμφωνα με την FRONTEX, 9 στους 10 μετανάστες που εισήλθαν παράνομα στην Ευρώπη, εισήλθαν μέσω της Ελλάδος. Ουσιαστικά αυτή είναι η βασική εικόνα της μετανάστευσης στη Χώρα μας στην πρώτη φάση έως το 2014. Εν συνεχεία υπήρξε η δεύτερη φάση μετανάστευσης το 2014 εως το 2019, όπου είχαμε μια έντονη είσοδο ανθρώπων στην Χώρα μας από τα παράλια της Τουρκίας κυρίως, οι οποίοι προέρχονται από την Συρία κυρίως λόγω του πολέμου κυρίως. Η κατάσταση αυτή άρχισε να επιδεινώνεται μέσα στην τριετία 2016-2019 προκαλώντας μία έκρηξη των αφίξεων στην Χώρα μας όπως θα δούμε μέσα στην εργασία και τον πίνακα με τα στατιστικά στοιχεία. Τελευταία περίοδος είναι η περίοδος 2019-2022, μέχρι και σήμερα δηλαδή, όπου υπάρχει ύφεση στις αφίξεις των παράνομων μεταναστών, η οποία οφείλεται σε μία σειρά πρωτοβουλιών που ελήφθησαν και στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Ένας από τους βασικούς λόγους που συνετέλεσαν στην ύφεση αυτή ήταν και η επιτυχής διαχείριση, τόσο των ανθρωπογενών όσο και των μη ανθρωπογενών κινδύνων οποία έγινε κυρίως με την οργάνωση των Κέντρων Υποδοχής και των Δομών Φιλοξενίας. Οι βασικοί ανθρωπογενείς κίνδυνοι, που κλήθηκαν να διαχειριστούν οι αρμόδιοι φορείς ήταν η μαζική συγκέντρωση προσφύγων-μεταναστών στα σύνορα της Ελλάδος τον Φεβρουάριο του 2020 και οι διάφορες εξεγέρσεις στα Κέντρα Υποδοχής και Δομές Φιλοξενίας όπως επίσης και περιστατικά ληστειών ή ενδοοικογενειακής βίας. Ο σοβαρότερος ανθρωπογενής κίνδυνος που συνέβη αυτή την περίοδο ήταν ο εμπρησμός του Κέντρου Υποδοχής στη Μόρια. Οι βασικοί μη ανθρωπογενείς κίνδυνοι που μπορεί να αντιμετωπίσουν είναι οι πυρκαγιές, οι σεισμοί όπως επίσης και η διαχείριση των βιολογικών κινδύνων, όπως ήταν ο Covid-19 κατά την περίοδο 2020-2022. Για την αντιμετώπιση των κινδύνων αυτών και για την αποκατάσταση από τις καταστροφές, τόσο των ανθρωπογενών όσο και των μη ανθρωπογενών εφαρμόζονται τα Σχέδια της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας αλλά και το Σχέδιο «ΑΓΝΟΔΙΚΗ». Για την μείωση των συνεπειών στη διαχείριση των έκτακτων καταστάσεων είναι σημαντικό τα βήματα από την καταστροφή στην αποκατάσταση, τα οποία πολλές φορές ειδικά στη Χώρα μας δεν είναι τα καταλληλότερα, πράγμα το οποίο βέβαια δεν ισχύει για την αντιμετώπιση των κινδύνων που προέκυψαν για το μεταναστευτικό κατά την περίοδο 2019-2022, όπως θα δούμε.","abstract_has_math":false,"creators":["Μουσαφίρης Χρήστος","Mousafiris Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:26:58Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364465"],"render_values":[{"text":"uoadl:3364465","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364465","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364465","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3364465","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουσαφίρης Χρήστος","Mousafiris Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364465","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364465"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αν η δημογραφία είναι το πεπρωμένο, οι κινήσεις των πληθυσμών είναι η κινητήρια δύναμη της Ιστορίας. Πριν από πολλούς αιώνες διαφοροποιημένοι ρυθμοί ανάπτυξης, οικονομικές συνθήκες και κυβερνητικές πολιτικές οδήγησαν σε μαζικές μεταναστεύσεις Ελλήνων, Εβραίων, γερμανικών φυλών, Νορβηγών, Τούρκων, Κινέζων και άλλων. Οι Ευρωπαίοι όμως του 19ου αιώνα ήταν η κύρια φυλή της δημογραφικής εισβολής και συγκεκριμένα μεταξύ του 1821 και του 1924 περίπου 55 εκατομμύρια Ευρωπαίοι μετανάστευσαν στις υπερπόντιες χώρες, 34 εκατομμύρια εκ των οποίων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Οι δυτικοί κατέκτησαν και μερικές φορές εξαφάνισαν άλλους λαούς και εγκαταστάθηκαν σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές. Το τέλος του 20ου αιώνα γνώρισε ένα διαφορετικό και μεγαλύτερο κύμα μετανάστευσης το οποίο βλέπουμε να συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Όσον αφορά την Ελλάδα τις ίδιες ακριβώς περιόδους έχουμε αύξηση της μετανάστευσης προς αυτή. Συγκεκριμένα η πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη το 1989, δημιούργησε το πρώτο κύμα οικονομικής μετανάστευσης με προορισμό την Ελλάδα από χώρες όπως Αλβανία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Κατά την δεκαετία 2000-2010 η Ελλάδα έγινε πόλος έλξης μεταναστών και από Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες με αποτέλεσμα το 7% του πληθυσμού της Ελλάδος να αποτελείται από μετανάστες προερχόμενοι από Χώρες εκτός Ευρωπαϊκής ένωσης. Χαρακτηριστικό της κατάστασης της Ελλάδας αλλά και της κομβικής γεωγραφικής θέσης όσον αφορά το μεταναστευτικό είναι ότι το 2010 σύμφωνα με την FRONTEX, 9 στους 10 μετανάστες που εισήλθαν παράνομα στην Ευρώπη, εισήλθαν μέσω της Ελλάδος. Ουσιαστικά αυτή είναι η βασική εικόνα της μετανάστευσης στη Χώρα μας στην πρώτη φάση έως το 2014. Εν συνεχεία υπήρξε η δεύτερη φάση μετανάστευσης το 2014 εως το 2019, όπου είχαμε μια έντονη είσοδο ανθρώπων στην Χώρα μας από τα παράλια της Τουρκίας κυρίως, οι οποίοι προέρχονται από την Συρία κυρίως λόγω του πολέμου κυρίως. Η κατάσταση αυτή άρχισε να επιδεινώνεται μέσα στην τριετία 2016-2019 προκαλώντας μία έκρηξη των αφίξεων στην Χώρα μας όπως θα δούμε μέσα στην εργασία και τον πίνακα με τα στατιστικά στοιχεία. Τελευταία περίοδος είναι η περίοδος 2019-2022, μέχρι και σήμερα δηλαδή, όπου υπάρχει ύφεση στις αφίξεις των παράνομων μεταναστών, η οποία οφείλεται σε μία σειρά πρωτοβουλιών που ελήφθησαν και στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Ένας από τους βασικούς λόγους που συνετέλεσαν στην ύφεση αυτή ήταν και η επιτυχής διαχείριση, τόσο των ανθρωπογενών όσο και των μη ανθρωπογενών κινδύνων οποία έγινε κυρίως με την οργάνωση των Κέντρων Υποδοχής και των Δομών Φιλοξενίας. Οι βασικοί ανθρωπογενείς κίνδυνοι, που κλήθηκαν να διαχειριστούν οι αρμόδιοι φορείς ήταν η μαζική συγκέντρωση προσφύγων-μεταναστών στα σύνορα της Ελλάδος τον Φεβρουάριο του 2020 και οι διάφορες εξεγέρσεις στα Κέντρα Υποδοχής και Δομές Φιλοξενίας όπως επίσης και περιστατικά ληστειών ή ενδοοικογενειακής βίας. Ο σοβαρότερος ανθρωπογενής κίνδυνος που συνέβη αυτή την περίοδο ήταν ο εμπρησμός του Κέντρου Υποδοχής στη Μόρια. Οι βασικοί μη ανθρωπογενείς κίνδυνοι που μπορεί να αντιμετωπίσουν είναι οι πυρκαγιές, οι σεισμοί όπως επίσης και η διαχείριση των βιολογικών κινδύνων, όπως ήταν ο Covid-19 κατά την περίοδο 2020-2022. Για την αντιμετώπιση των κινδύνων αυτών και για την αποκατάσταση από τις καταστροφές, τόσο των ανθρωπογενών όσο και των μη ανθρωπογενών εφαρμόζονται τα Σχέδια της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας αλλά και το Σχέδιο «ΑΓΝΟΔΙΚΗ». Για την μείωση των συνεπειών στη διαχείριση των έκτακτων καταστάσεων είναι σημαντικό τα βήματα από την καταστροφή στην αποκατάσταση, τα οποία πολλές φορές ειδικά στη Χώρα μας δεν είναι τα καταλληλότερα, πράγμα το οποίο βέβαια δεν ισχύει για την αντιμετώπιση των κινδύνων που προέκυψαν για το μεταναστευτικό κατά την περίοδο 2019-2022, όπως θα δούμε.","If demography is destiny, the movements of populations are the driving force of History. Many centuries ago different growth rates, economic conditions and government policies led to mass migrations of Greeks, Jews, Germanic tribes, Norwegians, Turks, Chinese and others. But the Europeans of the 19th century were the main race of the demographic invasion, and specifically between 1821 and 1924 about 55 million Europeans immigrated to overseas countries, 34 million of which to the United States of America. Westerners conquered and sometimes wiped out other peoples and settled in less populated areas. The end of the 20th century saw a different and larger wave of immigration which we see continuing to this day. As far as Greece is concerned, in exactly the same periods we have an increase in immigration to Greece. Specifically, the fall of the socialist regimes in Eastern Europe in 1989, created the first wave of economic immigration destined for Greece from countries such as Albania, Bulgaria and Romania. During the decade 2000-2010, Greece became a pole of attraction for immigrants from Asian and African countries, with the result that 7% of the population of Greece consists of immigrants from countries outside the European Union. Characteristic of the situation of Greece and also of the pivotal geographical position in terms of immigration is that in 2010, according to FRONTEX, 9 out of 10 immigrants who entered Europe illegally, entered through Greece. Essentially, this is the basic picture of immigration to our country in the first phase until 2014. Then there was the second phase of immigration from 2014 to 2019, where we had a strong entry of people into our country mainly from the coasts of Turkey, who come from Syria mainly because of the war mainly. This situation began to worsen in the three years 2016-2019, causing an explosion of arrivals in our country as we will see in the work and the table with the statistics. The last period is the period 2019-2022, that is until today, where there is a recession in the arrivals of illegal immigrants, which is due to a series of initiatives that were taken and which we will refer to below. One of the main reasons that contributed to this recession was the successful management of both man-made and non-man-made risks, which was done mainly through the organization of Reception Centers and Hospitality Structures. The main man-made risks, which the relevant agencies were asked to manage, were the mass gathering of refugees-immigrants at the borders of Greece in February 2020 and the various riots in the Reception Centers and Hospitality Structures as well as incidents of robbery or domestic violence. The most serious man-made risk that occurred during this period was the arson of the Reception Center in Moria. The main non-man-made risks they may face are fires, earthquakes as well as managing biological risks, such as Covid-19 during 2020-2022. To deal with these risks and to recover from disasters, both man-made and non-man-made, the Plans of the General Secretariat of Civil Protection and the \"AGNODIKI\" Plan are applied. In order to reduce the consequences in the management of emergency situations, it is important to take the steps from disaster to restoration, which are often not the most appropriate, especially in our country, which of course does not apply to dealing with the risks that have arisen for the immigration in the period 2019-2022, as we shall see."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Διαχείριση Ανθρωπογενών και μη Ανθρωπογενών κινδύνων των Μεταναστευτικών Ροών κατά την τριετία 2019-2022»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουσαφίρης Χρήστος","Mousafiris Christos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Αν η δημογραφία είναι το πεπρωμένο, οι κινήσεις των πληθυσμών είναι η κινητήρια δύναμη της Ιστορίας. Πριν από πολλούς αιώνες διαφοροποιημένοι ρυθμοί ανάπτυξης, οικονομικές συνθήκες και κυβερνητικές πολιτικές οδήγησαν σε μαζικές μεταναστεύσεις Ελλήνων, Εβραίων, γερμανικών φυλών, Νορβηγών, Τούρκων, Κινέζων και άλλων. Οι Ευρωπαίοι όμως του 19ου αιώνα ήταν η κύρια φυλή της δημογραφικής εισβολής και συγκεκριμένα μεταξύ του 1821 και του 1924 περίπου 55 εκατομμύρια Ευρωπαίοι μετανάστευσαν στις υπερπόντιες χώρες, 34 εκατομμύρια εκ των οποίων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Οι δυτικοί κατέκτησαν και μερικές φορές εξαφάνισαν άλλους λαούς και εγκαταστάθηκαν σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές. Το τέλος του 20ου αιώνα γνώρισε ένα διαφορετικό και μεγαλύτερο κύμα μετανάστευσης το οποίο βλέπουμε να συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Όσον αφορά την Ελλάδα τις ίδιες ακριβώς περιόδους έχουμε αύξηση της μετανάστευσης προς αυτή. Συγκεκριμένα η πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη το 1989, δημιούργησε το πρώτο κύμα οικονομικής μετανάστευσης με προορισμό την Ελλάδα από χώρες όπως Αλβανία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Κατά την δεκαετία 2000-2010 η Ελλάδα έγινε πόλος έλξης μεταναστών και από Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες με αποτέλεσμα το 7% του πληθυσμού της Ελλάδος να αποτελείται από μετανάστες προερχόμενοι από Χώρες εκτός Ευρωπαϊκής ένωσης. Χαρακτηριστικό της κατάστασης της Ελλάδας αλλά και της κομβικής γεωγραφικής θέσης όσον αφορά το μεταναστευτικό είναι ότι το 2010 σύμφωνα με την FRONTEX, 9 στους 10 μετανάστες που εισήλθαν παράνομα στην Ευρώπη, εισήλθαν μέσω της Ελλάδος. Ουσιαστικά αυτή είναι η βασική εικόνα της μετανάστευσης στη Χώρα μας στην πρώτη φάση έως το 2014. Εν συνεχεία υπήρξε η δεύτερη φάση μετανάστευσης το 2014 εως το 2019, όπου είχαμε μια έντονη είσοδο ανθρώπων στην Χώρα μας από τα παράλια της Τουρκίας κυρίως, οι οποίοι προέρχονται από την Συρία κυρίως λόγω του πολέμου κυρίως. Η κατάσταση αυτή άρχισε να επιδεινώνεται μέσα στην τριετία 2016-2019 προκαλώντας μία έκρηξη των αφίξεων στην Χώρα μας όπως θα δούμε μέσα στην εργασία και τον πίνακα με τα στατιστικά στοιχεία. Τελευταία περίοδος είναι η περίοδος 2019-2022, μέχρι και σήμερα δηλαδή, όπου υπάρχει ύφεση στις αφίξεις των παράνομων μεταναστών, η οποία οφείλεται σε μία σειρά πρωτοβουλιών που ελήφθησαν και στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Ένας από τους βασικούς λόγους που συνετέλεσαν στην ύφεση αυτή ήταν και η επιτυχής διαχείριση, τόσο των ανθρωπογενών όσο και των μη ανθρωπογενών κινδύνων οποία έγινε κυρίως με την οργάνωση των Κέντρων Υποδοχής και των Δομών Φιλοξενίας. Οι βασικοί ανθρωπογενείς κίνδυνοι, που κλήθηκαν να διαχειριστούν οι αρμόδιοι φορείς ήταν η μαζική συγκέντρωση προσφύγων-μεταναστών στα σύνορα της Ελλάδος τον Φεβρουάριο του 2020 και οι διάφορες εξεγέρσεις στα Κέντρα Υποδοχής και Δομές Φιλοξενίας όπως επίσης και περιστατικά ληστειών ή ενδοοικογενειακής βίας. Ο σοβαρότερος ανθρωπογενής κίνδυνος που συνέβη αυτή την περίοδο ήταν ο εμπρησμός του Κέντρου Υποδοχής στη Μόρια. Οι βασικοί μη ανθρωπογενείς κίνδυνοι που μπορεί να αντιμετωπίσουν είναι οι πυρκαγιές, οι σεισμοί όπως επίσης και η διαχείριση των βιολογικών κινδύνων, όπως ήταν ο Covid-19 κατά την περίοδο 2020-2022. Για την αντιμετώπιση των κινδύνων αυτών και για την αποκατάσταση από τις καταστροφές, τόσο των ανθρωπογενών όσο και των μη ανθρωπογενών εφαρμόζονται τα Σχέδια της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας αλλά και το Σχέδιο «ΑΓΝΟΔΙΚΗ». Για την μείωση των συνεπειών στη διαχείριση των έκτακτων καταστάσεων είναι σημαντικό τα βήματα από την καταστροφή στην αποκατάσταση, τα οποία πολλές φορές ειδικά στη Χώρα μας δεν είναι τα καταλληλότερα, πράγμα το οποίο βέβαια δεν ισχύει για την αντιμετώπιση των κινδύνων που προέκυψαν για το μεταναστευτικό κατά την περίοδο 2019-2022, όπως θα δούμε.","If demography is destiny, the movements of populations are the driving force of History. Many centuries ago different growth rates, economic conditions and government policies led to mass migrations of Greeks, Jews, Germanic tribes, Norwegians, Turks, Chinese and others. But the Europeans of the 19th century were the main race of the demographic invasion, and specifically between 1821 and 1924 about 55 million Europeans immigrated to overseas countries, 34 million of which to the United States of America. Westerners conquered and sometimes wiped out other peoples and settled in less populated areas. The end of the 20th century saw a different and larger wave of immigration which we see continuing to this day. As far as Greece is concerned, in exactly the same periods we have an increase in immigration to Greece. Specifically, the fall of the socialist regimes in Eastern Europe in 1989, created the first wave of economic immigration destined for Greece from countries such as Albania, Bulgaria and Romania. During the decade 2000-2010, Greece became a pole of attraction for immigrants from Asian and African countries, with the result that 7% of the population of Greece consists of immigrants from countries outside the European Union. Characteristic of the situation of Greece and also of the pivotal geographical position in terms of immigration is that in 2010, according to FRONTEX, 9 out of 10 immigrants who entered Europe illegally, entered through Greece. Essentially, this is the basic picture of immigration to our country in the first phase until 2014. Then there was the second phase of immigration from 2014 to 2019, where we had a strong entry of people into our country mainly from the coasts of Turkey, who come from Syria mainly because of the war mainly. This situation began to worsen in the three years 2016-2019, causing an explosion of arrivals in our country as we will see in the work and the table with the statistics. The last period is the period 2019-2022, that is until today, where there is a recession in the arrivals of illegal immigrants, which is due to a series of initiatives that were taken and which we will refer to below. One of the main reasons that contributed to this recession was the successful management of both man-made and non-man-made risks, which was done mainly through the organization of Reception Centers and Hospitality Structures. The main man-made risks, which the relevant agencies were asked to manage, were the mass gathering of refugees-immigrants at the borders of Greece in February 2020 and the various riots in the Reception Centers and Hospitality Structures as well as incidents of robbery or domestic violence. The most serious man-made risk that occurred during this period was the arson of the Reception Center in Moria. The main non-man-made risks they may face are fires, earthquakes as well as managing biological risks, such as Covid-19 during 2020-2022. To deal with these risks and to recover from disasters, both man-made and non-man-made, the Plans of the General Secretariat of Civil Protection and the \"AGNODIKI\" Plan are applied. In order to reduce the consequences in the management of emergency situations, it is important to take the steps from disaster to restoration, which are often not the most appropriate, especially in our country, which of course does not apply to dealing with the risks that have arisen for the immigration in the period 2019-2022, as we shall see."],"dc:identifier":["uoadl:3364465","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364465"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Διαχείριση Ανθρωπογενών και μη Ανθρωπογενών κινδύνων των Μεταναστευτικών Ροών κατά την τριετία 2019-2022»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:26:58Z"}