{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364680"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364680","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σηµατοδοτικό µονοπάτι HIPPO και Επιθηλιακά Θυµικά Νεοπλάσµατα","abstract":"Η διπλωµατική αυτή επικεντρώνεται στην ανάλυση της λειτουργίας του θύµου αδένα, ιδίως σε σχέση µε την επιδηµιολογία, την κλινική εικόνα και τη θεραπευτική αντιµετώπιση των ασθενών µε θυµώµατα, θυµικά καρκινώµατα και θυµικoύς νευροενδροκρινικούς όγκους. Στην ανάλυση δίνεται έµφαση στο πως λειτουργεί ο αδένας αυτός και διαπιστώνεται πως, ο αδένας αυτός, βρίσκεται στο ανώτερο µεσοθωράκιο και, φυσιολογικά, λειτουργεί ως ο αδένας εντός του οποίου ωριµάζουν τα Τ λεµφοκύτταρα. Σε σπάνιες περιπτώσεις η λειτουργία του θύµου αδένα διαταράσσεται και επηρεάζεται η διαδικασία παραγωγής των Τ κυττάρων. Εντός του θύµου αδένα, σε ένα µικρό αριθµό ασθενών, εµφανίζονται πρωτοπαθείς όγκοι (νεοπλάσµατα) που είναι επιθηλιακοί, λεµφικοί ή στρωµατικοί. Τόσο η κλινική εικόνα όσο και το προσδόκιµο ζωής των ασθενών που διαγιγνώσκονται µε θυµικά επιθηλιακά νεοπλάσµατα διαφέρει ανάλογα µε την κατηγορία του νεοπλάσµατος. Για όλες τις µορφές κακοήθειας τα αίτια πρόκλησης και εµφάνισης αυτών δεν είναι γνωστά, αν και υπάρχει µια κοινή παθολογία. Συγκεκριµένα, είναι συχνότερα σε έγχρωµους ασθενείς και στη µέση ηλικία, δηλαδή την ηλικία των 40 έως και 50 ετών. Σηµαντικό ρόλο στη µελέτη της εξέλιξης της νόσου και των βέλτιστων µεθόδων θεραπείας της έχει επιτελέσει η µοριακή βιολογία και η χρήση των σύγχρονων µοριακών τεχνικών. Ειδικά, µεγάλη πρόοδο στη θεραπεία και τη διάγνωση των ασθενών έχει επιφέρει η κατανόηση της λειτουργίας του σηµατοδοτικού µονοπατιού Hippo. Με τον τρόπο αυτό εντοπίζεται το πως γίνονται οι µεταλλάξεις που επιδρούν στην κυτταρική διαφοροποίηση και την ιστική υπερπλασία. Έπειτα, στο ερευνητικό µέρος της µελέτης έγινε χρήση κλινικών δεδοµένων από δύο νοσοκοµεία της χώρας, τα γενικά νοσοκοµεία «Ευαγγελισµός» και «Λαϊκό». Το σύνολο των ασθενών τα κλινικά δεδοµένα των οποίων χρησιµοποιήθηκαν ήταν ν=- 95. Η διάµεση ηλικία αυτών ήταν τα 63 έτη [27, 83], ενώ η αναλογία γυναικών και ανδρών ήταν λ=1,44. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα µε τον ιστολογικό τους υπότυπο και το παθολογοανατοµικό τους στάδιο κατά το σύστηµα Massaoka Koga. H στατιστική ανάλυση έγινε µε τη µέθοδο µέσης τιµής και H-score καθώς και τη χρήση του Pearson’s chi-square test. To 40,8% των ασθενών είχε όγκο σταδίου ΙΙa. Επίσης, το 48,6% αυτών έλαβε ακτινοθεραπεία. Στο 78,6% των ασθενών παρατηρήθηκε πυρηνική ενώ, ο Α ιστολογικός φαινότυπος προέκυψε πως σε πάνω από iii 90% των περιστατικών συνδέεται µε πυρηνική θετικότητα του ΥΑΡ. Επιπλέον, το 92,9% των δειγµάτων του υποτύπου Β1 παρουσίασε µέτριας ή µέσης έντασης ανοσοδραστικότητα και στους άλλους υποτύπους (Β2, Β3 και Γ), ανοσοϊστοχηµική θετικότητα σε πάνω από το 50% των δειγµάτων. Για το ΤΑΖ, διαπιστώνεται πως σε πάνω από 96,3% των περιστατικών µε νεοπλασµατικό επιθηλιακό στοιχείο παρατηρήθηκε ανοσοδραστικότητα και η πυρηνική χρώση ήταν σχεδόν πάντα ήπιας έντασης (91/97 περιστατικά). Έτσι, ερευνητικά διαπιστώνεται πως η µοριακή ιατρική και η µελέτη των κλινικών δεδοµένων µπορεί να συνδράµει στην αποτελεσµατικότερη διαχείριση των περιστατικών, στην πρόληψη και την µελέτη τους.","abstract_html":"Η διπλωµατική αυτή επικεντρώνεται στην ανάλυση της λειτουργίας του θύµου αδένα, ιδίως σε σχέση µε την επιδηµιολογία, την κλινική εικόνα και τη θεραπευτική αντιµετώπιση των ασθενών µε θυµώµατα, θυµικά καρκινώµατα και θυµικoύς νευροενδροκρινικούς όγκους. Στην ανάλυση δίνεται έµφαση στο πως λειτουργεί ο αδένας αυτός και διαπιστώνεται πως, ο αδένας αυτός, βρίσκεται στο ανώτερο µεσοθωράκιο και, φυσιολογικά, λειτουργεί ως ο αδένας εντός του οποίου ωριµάζουν τα Τ λεµφοκύτταρα. Σε σπάνιες περιπτώσεις η λειτουργία του θύµου αδένα διαταράσσεται και επηρεάζεται η διαδικασία παραγωγής των Τ κυττάρων. Εντός του θύµου αδένα, σε ένα µικρό αριθµό ασθενών, εµφανίζονται πρωτοπαθείς όγκοι (νεοπλάσµατα) που είναι επιθηλιακοί, λεµφικοί ή στρωµατικοί. Τόσο η κλινική εικόνα όσο και το προσδόκιµο ζωής των ασθενών που διαγιγνώσκονται µε θυµικά επιθηλιακά νεοπλάσµατα διαφέρει ανάλογα µε την κατηγορία του νεοπλάσµατος. Για όλες τις µορφές κακοήθειας τα αίτια πρόκλησης και εµφάνισης αυτών δεν είναι γνωστά, αν και υπάρχει µια κοινή παθολογία. Συγκεκριµένα, είναι συχνότερα σε έγχρωµους ασθενείς και στη µέση ηλικία, δηλαδή την ηλικία των 40 έως και 50 ετών. Σηµαντικό ρόλο στη µελέτη της εξέλιξης της νόσου και των βέλτιστων µεθόδων θεραπείας της έχει επιτελέσει η µοριακή βιολογία και η χρήση των σύγχρονων µοριακών τεχνικών. Ειδικά, µεγάλη πρόοδο στη θεραπεία και τη διάγνωση των ασθενών έχει επιφέρει η κατανόηση της λειτουργίας του σηµατοδοτικού µονοπατιού Hippo. Με τον τρόπο αυτό εντοπίζεται το πως γίνονται οι µεταλλάξεις που επιδρούν στην κυτταρική διαφοροποίηση και την ιστική υπερπλασία. Έπειτα, στο ερευνητικό µέρος της µελέτης έγινε χρήση κλινικών δεδοµένων από δύο νοσοκοµεία της χώρας, τα γενικά νοσοκοµεία «Ευαγγελισµός» και «Λαϊκό». Το σύνολο των ασθενών τα κλινικά δεδοµένα των οποίων χρησιµοποιήθηκαν ήταν ν=- 95. Η διάµεση ηλικία αυτών ήταν τα 63 έτη [27, 83], ενώ η αναλογία γυναικών και ανδρών ήταν λ=1,44. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα µε τον ιστολογικό τους υπότυπο και το παθολογοανατοµικό τους στάδιο κατά το σύστηµα Massaoka Koga. H στατιστική ανάλυση έγινε µε τη µέθοδο µέσης τιµής και H-score καθώς και τη χρήση του Pearson’s chi-square test. To 40,8% των ασθενών είχε όγκο σταδίου ΙΙa. Επίσης, το 48,6% αυτών έλαβε ακτινοθεραπεία. Στο 78,6% των ασθενών παρατηρήθηκε πυρηνική ενώ, ο Α ιστολογικός φαινότυπος προέκυψε πως σε πάνω από iii 90% των περιστατικών συνδέεται µε πυρηνική θετικότητα του ΥΑΡ. Επιπλέον, το 92,9% των δειγµάτων του υποτύπου Β1 παρουσίασε µέτριας ή µέσης έντασης ανοσοδραστικότητα και στους άλλους υποτύπους (Β2, Β3 και Γ), ανοσοϊστοχηµική θετικότητα σε πάνω από το 50% των δειγµάτων. Για το ΤΑΖ, διαπιστώνεται πως σε πάνω από 96,3% των περιστατικών µε νεοπλασµατικό επιθηλιακό στοιχείο παρατηρήθηκε ανοσοδραστικότητα και η πυρηνική χρώση ήταν σχεδόν πάντα ήπιας έντασης (91/97 περιστατικά). Έτσι, ερευνητικά διαπιστώνεται πως η µοριακή ιατρική και η µελέτη των κλινικών δεδοµένων µπορεί να συνδράµει στην αποτελεσµατικότερη διαχείριση των περιστατικών, στην πρόληψη και την µελέτη τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κορδαλή-Σοφιανού Αικατερίνα","Kordali-Sofianou Aikaterina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:26:59Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364680"],"render_values":[{"text":"uoadl:3364680","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364680","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364680","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3364680","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κορδαλή-Σοφιανού Αικατερίνα","Kordali-Sofianou Aikaterina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364680","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364680"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διπλωµατική αυτή επικεντρώνεται στην ανάλυση της λειτουργίας του θύµου αδένα, ιδίως σε σχέση µε την επιδηµιολογία, την κλινική εικόνα και τη θεραπευτική αντιµετώπιση των ασθενών µε θυµώµατα, θυµικά καρκινώµατα και θυµικoύς νευροενδροκρινικούς όγκους. Στην ανάλυση δίνεται έµφαση στο πως λειτουργεί ο αδένας αυτός και διαπιστώνεται πως, ο αδένας αυτός, βρίσκεται στο ανώτερο µεσοθωράκιο και, φυσιολογικά, λειτουργεί ως ο αδένας εντός του οποίου ωριµάζουν τα Τ λεµφοκύτταρα. Σε σπάνιες περιπτώσεις η λειτουργία του θύµου αδένα διαταράσσεται και επηρεάζεται η διαδικασία παραγωγής των Τ κυττάρων. Εντός του θύµου αδένα, σε ένα µικρό αριθµό ασθενών, εµφανίζονται πρωτοπαθείς όγκοι (νεοπλάσµατα) που είναι επιθηλιακοί, λεµφικοί ή στρωµατικοί. Τόσο η κλινική εικόνα όσο και το προσδόκιµο ζωής των ασθενών που διαγιγνώσκονται µε θυµικά επιθηλιακά νεοπλάσµατα διαφέρει ανάλογα µε την κατηγορία του νεοπλάσµατος. Για όλες τις µορφές κακοήθειας τα αίτια πρόκλησης και εµφάνισης αυτών δεν είναι γνωστά, αν και υπάρχει µια κοινή παθολογία. Συγκεκριµένα, είναι συχνότερα σε έγχρωµους ασθενείς και στη µέση ηλικία, δηλαδή την ηλικία των 40 έως και 50 ετών. Σηµαντικό ρόλο στη µελέτη της εξέλιξης της νόσου και των βέλτιστων µεθόδων θεραπείας της έχει επιτελέσει η µοριακή βιολογία και η χρήση των σύγχρονων µοριακών τεχνικών. Ειδικά, µεγάλη πρόοδο στη θεραπεία και τη διάγνωση των ασθενών έχει επιφέρει η κατανόηση της λειτουργίας του σηµατοδοτικού µονοπατιού Hippo. Με τον τρόπο αυτό εντοπίζεται το πως γίνονται οι µεταλλάξεις που επιδρούν στην κυτταρική διαφοροποίηση και την ιστική υπερπλασία. Έπειτα, στο ερευνητικό µέρος της µελέτης έγινε χρήση κλινικών δεδοµένων από δύο νοσοκοµεία της χώρας, τα γενικά νοσοκοµεία «Ευαγγελισµός» και «Λαϊκό». Το σύνολο των ασθενών τα κλινικά δεδοµένα των οποίων χρησιµοποιήθηκαν ήταν ν=- 95. Η διάµεση ηλικία αυτών ήταν τα 63 έτη [27, 83], ενώ η αναλογία γυναικών και ανδρών ήταν λ=1,44. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα µε τον ιστολογικό τους υπότυπο και το παθολογοανατοµικό τους στάδιο κατά το σύστηµα Massaoka Koga. H στατιστική ανάλυση έγινε µε τη µέθοδο µέσης τιµής και H-score καθώς και τη χρήση του Pearson’s chi-square test. To 40,8% των ασθενών είχε όγκο σταδίου ΙΙa. Επίσης, το 48,6% αυτών έλαβε ακτινοθεραπεία. Στο 78,6% των ασθενών παρατηρήθηκε πυρηνική ενώ, ο Α ιστολογικός φαινότυπος προέκυψε πως σε πάνω από iii 90% των περιστατικών συνδέεται µε πυρηνική θετικότητα του ΥΑΡ. Επιπλέον, το 92,9% των δειγµάτων του υποτύπου Β1 παρουσίασε µέτριας ή µέσης έντασης ανοσοδραστικότητα και στους άλλους υποτύπους (Β2, Β3 και Γ), ανοσοϊστοχηµική θετικότητα σε πάνω από το 50% των δειγµάτων. Για το ΤΑΖ, διαπιστώνεται πως σε πάνω από 96,3% των περιστατικών µε νεοπλασµατικό επιθηλιακό στοιχείο παρατηρήθηκε ανοσοδραστικότητα και η πυρηνική χρώση ήταν σχεδόν πάντα ήπιας έντασης (91/97 περιστατικά). Έτσι, ερευνητικά διαπιστώνεται πως η µοριακή ιατρική και η µελέτη των κλινικών δεδοµένων µπορεί να συνδράµει στην αποτελεσµατικότερη διαχείριση των περιστατικών, στην πρόληψη και την µελέτη τους.","This dissertation focuses on the analysis of the function of the thymus gland, especially in relation to the epidemiology, the clinical data and the therapeutic management of patients with thymomas, thymic carcinomas and thymic neuroendocrine tumors. In the analysis, emphasis is placed on how the thymus gland functions and it is found that this gland is located in the upper mediastinum in the torso and, normally, it functions as the gland in which T lymphocytes mature. In rare cases the function of the thymus gland is disturbedand the production process of T cells is affected. Within the thymus gland, in a small number of patients, primary tumors (neoplasms) occur that are epithelial, lymphatic, or stromal. Both the clinical image as well as the life expectancy of patients diagnosed with thymic epithelial neoplasms differ depending on the neoplasm categorythey suffer from. For all forms of malignancy, the causes of their induction and appearance are not known, although there is a common pathology. In particular, theyare more common in colored patients and in middle age, that is, the age of 40 to 50 years. Molecular biology/medicine and the use of modern molecular techniques have played an important role in the study of the progression of the disease and its optimal treatment methods. In particular, great progress in the treatment and diagnosis of patients has come from understanding the function of the Hippo signaling pathway. In this way, the mutations that affect cell differentiation and tissue hyperplasia are identified. iv Then, the research part of the study used clinical data from two hospitals in the country, the \"Evangelismos\" and \"Laiko\" general hospitals. The total number of patients whose clinical data were used was ν=-95. Their median age was 63 years [27, 83], while the ratio of women to men was λ=1.44. Patients were categorized according to their histological subtype and pathologic stage according to the Massaoka-Koga system. The statistical analysis was done with the mean value and H-score method as well as the use of Pearson's chi-square test. 40.8% of patients had a stage IIa tumor. Also, 48.6% of them received radiotherapy. Nuclear was observed in 78.6% of patients, while the A histological phenotype was found to be associated with YAP nuclear positivity in over 90% of cases. In addition, 92.9% of subtype B1 samples showed moderate or moderate immunoreactivity in the other subtypes (B2, B3 and C), immunohistochemical positivity in over 50% of samples. For TAZ, it is found that in over 96.3% of the cases with a neoplastic epithelial element immunoreactivity was observed and the nuclear staining was almost always of mild intensity (91/97 cases). Thus, research shows that molecular medicine and the study of clinical data can contribute to the more effective management of cases, their prevention and study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σηµατοδοτικό µονοπάτι HIPPO και Επιθηλιακά Θυµικά Νεοπλάσµατα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κορδαλή-Σοφιανού Αικατερίνα","Kordali-Sofianou Aikaterina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η διπλωµατική αυτή επικεντρώνεται στην ανάλυση της λειτουργίας του θύµου αδένα, ιδίως σε σχέση µε την επιδηµιολογία, την κλινική εικόνα και τη θεραπευτική αντιµετώπιση των ασθενών µε θυµώµατα, θυµικά καρκινώµατα και θυµικoύς νευροενδροκρινικούς όγκους. Στην ανάλυση δίνεται έµφαση στο πως λειτουργεί ο αδένας αυτός και διαπιστώνεται πως, ο αδένας αυτός, βρίσκεται στο ανώτερο µεσοθωράκιο και, φυσιολογικά, λειτουργεί ως ο αδένας εντός του οποίου ωριµάζουν τα Τ λεµφοκύτταρα. Σε σπάνιες περιπτώσεις η λειτουργία του θύµου αδένα διαταράσσεται και επηρεάζεται η διαδικασία παραγωγής των Τ κυττάρων. Εντός του θύµου αδένα, σε ένα µικρό αριθµό ασθενών, εµφανίζονται πρωτοπαθείς όγκοι (νεοπλάσµατα) που είναι επιθηλιακοί, λεµφικοί ή στρωµατικοί. Τόσο η κλινική εικόνα όσο και το προσδόκιµο ζωής των ασθενών που διαγιγνώσκονται µε θυµικά επιθηλιακά νεοπλάσµατα διαφέρει ανάλογα µε την κατηγορία του νεοπλάσµατος. Για όλες τις µορφές κακοήθειας τα αίτια πρόκλησης και εµφάνισης αυτών δεν είναι γνωστά, αν και υπάρχει µια κοινή παθολογία. Συγκεκριµένα, είναι συχνότερα σε έγχρωµους ασθενείς και στη µέση ηλικία, δηλαδή την ηλικία των 40 έως και 50 ετών. Σηµαντικό ρόλο στη µελέτη της εξέλιξης της νόσου και των βέλτιστων µεθόδων θεραπείας της έχει επιτελέσει η µοριακή βιολογία και η χρήση των σύγχρονων µοριακών τεχνικών. Ειδικά, µεγάλη πρόοδο στη θεραπεία και τη διάγνωση των ασθενών έχει επιφέρει η κατανόηση της λειτουργίας του σηµατοδοτικού µονοπατιού Hippo. Με τον τρόπο αυτό εντοπίζεται το πως γίνονται οι µεταλλάξεις που επιδρούν στην κυτταρική διαφοροποίηση και την ιστική υπερπλασία. Έπειτα, στο ερευνητικό µέρος της µελέτης έγινε χρήση κλινικών δεδοµένων από δύο νοσοκοµεία της χώρας, τα γενικά νοσοκοµεία «Ευαγγελισµός» και «Λαϊκό». Το σύνολο των ασθενών τα κλινικά δεδοµένα των οποίων χρησιµοποιήθηκαν ήταν ν=- 95. Η διάµεση ηλικία αυτών ήταν τα 63 έτη [27, 83], ενώ η αναλογία γυναικών και ανδρών ήταν λ=1,44. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα µε τον ιστολογικό τους υπότυπο και το παθολογοανατοµικό τους στάδιο κατά το σύστηµα Massaoka Koga. H στατιστική ανάλυση έγινε µε τη µέθοδο µέσης τιµής και H-score καθώς και τη χρήση του Pearson’s chi-square test. To 40,8% των ασθενών είχε όγκο σταδίου ΙΙa. Επίσης, το 48,6% αυτών έλαβε ακτινοθεραπεία. Στο 78,6% των ασθενών παρατηρήθηκε πυρηνική ενώ, ο Α ιστολογικός φαινότυπος προέκυψε πως σε πάνω από iii 90% των περιστατικών συνδέεται µε πυρηνική θετικότητα του ΥΑΡ. Επιπλέον, το 92,9% των δειγµάτων του υποτύπου Β1 παρουσίασε µέτριας ή µέσης έντασης ανοσοδραστικότητα και στους άλλους υποτύπους (Β2, Β3 και Γ), ανοσοϊστοχηµική θετικότητα σε πάνω από το 50% των δειγµάτων. Για το ΤΑΖ, διαπιστώνεται πως σε πάνω από 96,3% των περιστατικών µε νεοπλασµατικό επιθηλιακό στοιχείο παρατηρήθηκε ανοσοδραστικότητα και η πυρηνική χρώση ήταν σχεδόν πάντα ήπιας έντασης (91/97 περιστατικά). Έτσι, ερευνητικά διαπιστώνεται πως η µοριακή ιατρική και η µελέτη των κλινικών δεδοµένων µπορεί να συνδράµει στην αποτελεσµατικότερη διαχείριση των περιστατικών, στην πρόληψη και την µελέτη τους.","This dissertation focuses on the analysis of the function of the thymus gland, especially in relation to the epidemiology, the clinical data and the therapeutic management of patients with thymomas, thymic carcinomas and thymic neuroendocrine tumors. In the analysis, emphasis is placed on how the thymus gland functions and it is found that this gland is located in the upper mediastinum in the torso and, normally, it functions as the gland in which T lymphocytes mature. In rare cases the function of the thymus gland is disturbedand the production process of T cells is affected. Within the thymus gland, in a small number of patients, primary tumors (neoplasms) occur that are epithelial, lymphatic, or stromal. Both the clinical image as well as the life expectancy of patients diagnosed with thymic epithelial neoplasms differ depending on the neoplasm categorythey suffer from. For all forms of malignancy, the causes of their induction and appearance are not known, although there is a common pathology. In particular, theyare more common in colored patients and in middle age, that is, the age of 40 to 50 years. Molecular biology/medicine and the use of modern molecular techniques have played an important role in the study of the progression of the disease and its optimal treatment methods. In particular, great progress in the treatment and diagnosis of patients has come from understanding the function of the Hippo signaling pathway. In this way, the mutations that affect cell differentiation and tissue hyperplasia are identified. iv Then, the research part of the study used clinical data from two hospitals in the country, the \"Evangelismos\" and \"Laiko\" general hospitals. The total number of patients whose clinical data were used was ν=-95. Their median age was 63 years [27, 83], while the ratio of women to men was λ=1.44. Patients were categorized according to their histological subtype and pathologic stage according to the Massaoka-Koga system. The statistical analysis was done with the mean value and H-score method as well as the use of Pearson's chi-square test. 40.8% of patients had a stage IIa tumor. Also, 48.6% of them received radiotherapy. Nuclear was observed in 78.6% of patients, while the A histological phenotype was found to be associated with YAP nuclear positivity in over 90% of cases. In addition, 92.9% of subtype B1 samples showed moderate or moderate immunoreactivity in the other subtypes (B2, B3 and C), immunohistochemical positivity in over 50% of samples. For TAZ, it is found that in over 96.3% of the cases with a neoplastic epithelial element immunoreactivity was observed and the nuclear staining was almost always of mild intensity (91/97 cases). Thus, research shows that molecular medicine and the study of clinical data can contribute to the more effective management of cases, their prevention and study."],"dc:identifier":["uoadl:3364680","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364680"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σηµατοδοτικό µονοπάτι HIPPO και Επιθηλιακά Θυµικά Νεοπλάσµατα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:26:59Z"}