{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364833"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3364833","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοριακή και φαινοτυπική τυποποίηση παθογόνων μικροοργανισμών που προκαλούν τροφιμογενείς λοιμώξεις στον άνθρωπο Salmonella enterica enterica ορότυπος Bovismorbificans","abstract":"Η σαλμονέλωση είναι μια λοίμωξη που παγκόσμια αποτελεί πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Ανήκει στις ζωονόσες ασθένειες, καθώς μεταφέρεται από τα ζώα στον άνθρωπο μέσω των τροφίμων και του νερού. Η σαλμονέλα γενικά προκαλεί στον άνθρωπο δύο κλινικά σύνδρομα, το μη τυφοειδή και τυφοειδή πυρετό. Η μη τυφοειδής σαλμονέλωση προκαλεί συνήθως γαστρεντερίτιδα και σε πολλές περιπτώσεις βακτηριαιμία, κάτι που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων για τη μετάδοση και διασπορά των διάφορων οροτύπων της σαλμονέλας στην Ελλάδα. Τα δείγματα σαλμονέλας που χρησιμοποιήθηκαν, στάλθηκαν στο ΕΚΑΣΣ κατά τη χρονική περίοδο 2018-2022. Έγινε επίσης προσπάθεια να διερευνηθεί το μοριακό προφίλ του ορότυπου S.Bovismorbificans, καθώς τα τελευταία χρόνια είναι ένας από τους συχνότερους ορότυπους που εμφανίζονται στην Ελλάδα. Σκοπός είναι η μελέτη της διασποράς συγκεκριμένων στελεχών του ορότυπου S.Bovismorbificans γεωγραφικά, ηλικιακά κλπ και αν κάποια καλλιεργήματα ανήκουν σε ένα στέλεχος, πάντα με συναξιολόγηση και των επιδημιολογικών δεδομένων . Η μοριακή μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ανάλυση με PFGE ηλεκτροφόρηση και χρήση των περιοριστικών ενζύμων Χbal και BlnΙ/AvrII. Οι εννέα πιο συχνοί ορότυποι σαλμονελών που εμφανίζονται στην Ελλάδα είναι S. Enteritidis (43,15%), S. Typhimurium (17,09%), S. Bovismorbificans (10 %), S. Oranienburg (5,24%), Monophasic Typhimurium (4,37%), S. Infantis (3,95%), S. Stanley (2,33%), S. Muenster (1,94%) και S. Newport (1,17%). Από την κατανομή των οροτύπων ανά ηλικιακή ομάδα, παρατηρείται ότι το υψηλότερο ποσοστό εντοπίζεται στην ηλικιακή ομάδα 1-5 ετών (27%) και ακολουθεί η ηλικιακή ομάδα 15-64 ετών (26%). Οι ηλικιακές ομάδες 0-15 και 65+ ετών εμφανίζουν πολύ χαμηλά ποσοστά ανίχνευσης οροτύπων. Η πλειοψηφία των δειγμάτων απομονωθήκαν από δείγματα κοπράνων (93,3%), ενώ από τους άλλους τύπους δειγμάτων το ποσοστό ήταν κατά πολύ μικρότερο (6,7%). Τα δεδομένα για το φύλο αποκαλύπτουν πως τα κρούσματα εμφανίζουν παρόμοια κατανομή σε άντρες (52%) και σε γυναίκες (48%). Τα δεδομένα για τη γεωγραφική εξάπλωση παρουσιάζουν την περιοχή της Αττικής να έχει το υψηλότερο ποσοστό νοσούντων με σαλμονέλα, με τις υπόλοιπες περιοχές να έχουν πολύ μικρότερα ποσοστά. Από τον έλεγχο της μικροβιακής αντοχής παρατηρήθηκε πως το αντιβιοτικό στο οποίο οι σαλμονέλες εμφανίζουν τη μεγαλύτερη αντοχή είναι η σουλφαμεθοξαζόλη (39%) και ακολούθως η τετρακυκλίνη (16%), αμπικιλλίνη και στρεπτομυκίνη (11%), πεφλοξασίνη (10%), ναλδιξικό οξύ (9%). Η αζιθρομυκίνη, αμοξυκιλλίνη με τον αναστολέα κλαβουλανικό οξύ είναι τα δύο αντιβιοτικά που τα κλινικά καλλιεργήματα σαλμονέλας παρουσίασαν ελάχιστη μικροβιακή αντοχή (3% και 1% αντίστοιχα). Τα περισσότερα καλλιεργήματα S.Enteritidis ήταν ανθεκτικά στην σουλφαμεθοξαζόλη (49%) και πεφλοξασίνη (22%). Στα στελέχη S.Bovismorbificans, S.Muester, S.Newport όλα τα δείγματα εμφάνισαν αντοχή μόνο στην σουλφαμεθοξαζόλη.","abstract_html":"Η σαλμονέλωση είναι μια λοίμωξη που παγκόσμια αποτελεί πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Ανήκει στις ζωονόσες ασθένειες, καθώς μεταφέρεται από τα ζώα στον άνθρωπο μέσω των τροφίμων και του νερού. Η σαλμονέλα γενικά προκαλεί στον άνθρωπο δύο κλινικά σύνδρομα, το μη τυφοειδή και τυφοειδή πυρετό. Η μη τυφοειδής σαλμονέλωση προκαλεί συνήθως γαστρεντερίτιδα και σε πολλές περιπτώσεις βακτηριαιμία, κάτι που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων για τη μετάδοση και διασπορά των διάφορων οροτύπων της σαλμονέλας στην Ελλάδα. Τα δείγματα σαλμονέλας που χρησιμοποιήθηκαν, στάλθηκαν στο ΕΚΑΣΣ κατά τη χρονική περίοδο 2018-2022. Έγινε επίσης προσπάθεια να διερευνηθεί το μοριακό προφίλ του ορότυπου S.Bovismorbificans, καθώς τα τελευταία χρόνια είναι ένας από τους συχνότερους ορότυπους που εμφανίζονται στην Ελλάδα. Σκοπός είναι η μελέτη της διασποράς συγκεκριμένων στελεχών του ορότυπου S.Bovismorbificans γεωγραφικά, ηλικιακά κλπ και αν κάποια καλλιεργήματα ανήκουν σε ένα στέλεχος, πάντα με συναξιολόγηση και των επιδημιολογικών δεδομένων . Η μοριακή μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ανάλυση με PFGE ηλεκτροφόρηση και χρήση των περιοριστικών ενζύμων Χbal και BlnΙ/AvrII. Οι εννέα πιο συχνοί ορότυποι σαλμονελών που εμφανίζονται στην Ελλάδα είναι S. Enteritidis (43,15%), S. Typhimurium (17,09%), S. Bovismorbificans (10 %), S. Oranienburg (5,24%), Monophasic Typhimurium (4,37%), S. Infantis (3,95%), S. Stanley (2,33%), S. Muenster (1,94%) και S. Newport (1,17%). Από την κατανομή των οροτύπων ανά ηλικιακή ομάδα, παρατηρείται ότι το υψηλότερο ποσοστό εντοπίζεται στην ηλικιακή ομάδα 1-5 ετών (27%) και ακολουθεί η ηλικιακή ομάδα 15-64 ετών (26%). Οι ηλικιακές ομάδες 0-15 και 65+ ετών εμφανίζουν πολύ χαμηλά ποσοστά ανίχνευσης οροτύπων. Η πλειοψηφία των δειγμάτων απομονωθήκαν από δείγματα κοπράνων (93,3%), ενώ από τους άλλους τύπους δειγμάτων το ποσοστό ήταν κατά πολύ μικρότερο (6,7%). Τα δεδομένα για το φύλο αποκαλύπτουν πως τα κρούσματα εμφανίζουν παρόμοια κατανομή σε άντρες (52%) και σε γυναίκες (48%). Τα δεδομένα για τη γεωγραφική εξάπλωση παρουσιάζουν την περιοχή της Αττικής να έχει το υψηλότερο ποσοστό νοσούντων με σαλμονέλα, με τις υπόλοιπες περιοχές να έχουν πολύ μικρότερα ποσοστά. Από τον έλεγχο της μικροβιακής αντοχής παρατηρήθηκε πως το αντιβιοτικό στο οποίο οι σαλμονέλες εμφανίζουν τη μεγαλύτερη αντοχή είναι η σουλφαμεθοξαζόλη (39%) και ακολούθως η τετρακυκλίνη (16%), αμπικιλλίνη και στρεπτομυκίνη (11%), πεφλοξασίνη (10%), ναλδιξικό οξύ (9%). Η αζιθρομυκίνη, αμοξυκιλλίνη με τον αναστολέα κλαβουλανικό οξύ είναι τα δύο αντιβιοτικά που τα κλινικά καλλιεργήματα σαλμονέλας παρουσίασαν ελάχιστη μικροβιακή αντοχή (3% και 1% αντίστοιχα). Τα περισσότερα καλλιεργήματα S.Enteritidis ήταν ανθεκτικά στην σουλφαμεθοξαζόλη (49%) και πεφλοξασίνη (22%). Στα στελέχη S.Bovismorbificans, S.Muester, S.Newport όλα τα δείγματα εμφάνισαν αντοχή μόνο στην σουλφαμεθοξαζόλη.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαγεωργίου Γεώργιος","Papageorgiou Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:26:59Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364833"],"render_values":[{"text":"uoadl:3364833","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364833","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364833","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3364833","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαγεωργίου Γεώργιος","Papageorgiou Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3364833","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364833"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σαλμονέλωση είναι μια λοίμωξη που παγκόσμια αποτελεί πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Ανήκει στις ζωονόσες ασθένειες, καθώς μεταφέρεται από τα ζώα στον άνθρωπο μέσω των τροφίμων και του νερού. Η σαλμονέλα γενικά προκαλεί στον άνθρωπο δύο κλινικά σύνδρομα, το μη τυφοειδή και τυφοειδή πυρετό. Η μη τυφοειδής σαλμονέλωση προκαλεί συνήθως γαστρεντερίτιδα και σε πολλές περιπτώσεις βακτηριαιμία, κάτι που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων για τη μετάδοση και διασπορά των διάφορων οροτύπων της σαλμονέλας στην Ελλάδα. Τα δείγματα σαλμονέλας που χρησιμοποιήθηκαν, στάλθηκαν στο ΕΚΑΣΣ κατά τη χρονική περίοδο 2018-2022. Έγινε επίσης προσπάθεια να διερευνηθεί το μοριακό προφίλ του ορότυπου S.Bovismorbificans, καθώς τα τελευταία χρόνια είναι ένας από τους συχνότερους ορότυπους που εμφανίζονται στην Ελλάδα. Σκοπός είναι η μελέτη της διασποράς συγκεκριμένων στελεχών του ορότυπου S.Bovismorbificans γεωγραφικά, ηλικιακά κλπ και αν κάποια καλλιεργήματα ανήκουν σε ένα στέλεχος, πάντα με συναξιολόγηση και των επιδημιολογικών δεδομένων . Η μοριακή μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ανάλυση με PFGE ηλεκτροφόρηση και χρήση των περιοριστικών ενζύμων Χbal και BlnΙ/AvrII. Οι εννέα πιο συχνοί ορότυποι σαλμονελών που εμφανίζονται στην Ελλάδα είναι S. Enteritidis (43,15%), S. Typhimurium (17,09%), S. Bovismorbificans (10 %), S. Oranienburg (5,24%), Monophasic Typhimurium (4,37%), S. Infantis (3,95%), S. Stanley (2,33%), S. Muenster (1,94%) και S. Newport (1,17%). Από την κατανομή των οροτύπων ανά ηλικιακή ομάδα, παρατηρείται ότι το υψηλότερο ποσοστό εντοπίζεται στην ηλικιακή ομάδα 1-5 ετών (27%) και ακολουθεί η ηλικιακή ομάδα 15-64 ετών (26%). Οι ηλικιακές ομάδες 0-15 και 65+ ετών εμφανίζουν πολύ χαμηλά ποσοστά ανίχνευσης οροτύπων. Η πλειοψηφία των δειγμάτων απομονωθήκαν από δείγματα κοπράνων (93,3%), ενώ από τους άλλους τύπους δειγμάτων το ποσοστό ήταν κατά πολύ μικρότερο (6,7%). Τα δεδομένα για το φύλο αποκαλύπτουν πως τα κρούσματα εμφανίζουν παρόμοια κατανομή σε άντρες (52%) και σε γυναίκες (48%). Τα δεδομένα για τη γεωγραφική εξάπλωση παρουσιάζουν την περιοχή της Αττικής να έχει το υψηλότερο ποσοστό νοσούντων με σαλμονέλα, με τις υπόλοιπες περιοχές να έχουν πολύ μικρότερα ποσοστά. Από τον έλεγχο της μικροβιακής αντοχής παρατηρήθηκε πως το αντιβιοτικό στο οποίο οι σαλμονέλες εμφανίζουν τη μεγαλύτερη αντοχή είναι η σουλφαμεθοξαζόλη (39%) και ακολούθως η τετρακυκλίνη (16%), αμπικιλλίνη και στρεπτομυκίνη (11%), πεφλοξασίνη (10%), ναλδιξικό οξύ (9%). Η αζιθρομυκίνη, αμοξυκιλλίνη με τον αναστολέα κλαβουλανικό οξύ είναι τα δύο αντιβιοτικά που τα κλινικά καλλιεργήματα σαλμονέλας παρουσίασαν ελάχιστη μικροβιακή αντοχή (3% και 1% αντίστοιχα). Τα περισσότερα καλλιεργήματα S.Enteritidis ήταν ανθεκτικά στην σουλφαμεθοξαζόλη (49%) και πεφλοξασίνη (22%). Στα στελέχη S.Bovismorbificans, S.Muester, S.Newport όλα τα δείγματα εμφάνισαν αντοχή μόνο στην σουλφαμεθοξαζόλη.","Salmonellosis is an infection that globally constitutes a public health problem. It belongs to the category of zoonotic diseases, as it is transmitted from animals to humans through food and water. Salmonella causes two clinical syndromes in humans, non-typhoidal and typhoidal fever. Non-typhoidal salmonellosis usually causes gastroenteritis and, in many cases, bacteremia, which can lead to death. The aim of this Τhesis is to draw conclusions about the transmission and dissemination of different Salmonella serotypes in Greece. The Salmonella samples used, were sent to National Reference Centre for Salmonella during the period of 2018-2022. Also there was an investigation about the molecular profile of the S. Bovismorbificans serotype, as it has been one of the most common serotypes appearing in Greece in recent years. The goal is to study the disperse of S.Bovismorbificans strains in different areas in Greece, different age groups etc . The molecular method used was PFGE electrophoresis analysis and the use of restriction enzymes XbaI and BlnΙ/AvrII. The nine most common serotypes observed are S. Enteritidis (43.15%), S. Typhimurium (17.09%), S. Bovismorbificans (10%), S. Oranienburg (5.24%), Monophasic Typhimurium (4.37%), S. Infantis (3.95%), S. Stanley (2.33%), S. Muenster (1.94%), and S. Newport (1.17%). From the distribution of serotypes by age group, it is noted that the highest percentage is found in the age group of 1-5 years (27%), followed by the age group of 15-64 years (26%). The age groups 0-15 and 65+ years show very low detection rates of serotypes. The majority of samples were isolated from fecal samples (93.3%), while the percentage from other types of samples was much lower (6.7%). Data on gender reveal similar distribution of cases in males (52%) and females (48%). Data on geographical spread show that the region of Attica has the highest percentage of salmonella cases, with the other regions having much lower percentages. Microbial resistance testing revealed that the antibiotic to which microorganisms exhibit the highest resistance is Sulfamethoxazole (39%), followed by tetracycline (16%), ampicillin and streptomycin (11%), cefalothin (10%), nalidixic acid (9%). Azithromycin and amoxicillin/clavulanic acid are the two antibiotics that showed minimal microbial resistance (3% and 1%, respectively). Most S. Enteritidis samples were resistant to sulfamethoxazole (49%) and cefalothin (22%). In S. Bovismorbificans, S. Muenster, S. Newport strains, all samples showed resistance only to sulfamethoxazole."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοριακή και φαινοτυπική τυποποίηση παθογόνων μικροοργανισμών που προκαλούν τροφιμογενείς λοιμώξεις στον άνθρωπο Salmonella enterica enterica ορότυπος Bovismorbificans"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαγεωργίου Γεώργιος","Papageorgiou Georgios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η σαλμονέλωση είναι μια λοίμωξη που παγκόσμια αποτελεί πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Ανήκει στις ζωονόσες ασθένειες, καθώς μεταφέρεται από τα ζώα στον άνθρωπο μέσω των τροφίμων και του νερού. Η σαλμονέλα γενικά προκαλεί στον άνθρωπο δύο κλινικά σύνδρομα, το μη τυφοειδή και τυφοειδή πυρετό. Η μη τυφοειδής σαλμονέλωση προκαλεί συνήθως γαστρεντερίτιδα και σε πολλές περιπτώσεις βακτηριαιμία, κάτι που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων για τη μετάδοση και διασπορά των διάφορων οροτύπων της σαλμονέλας στην Ελλάδα. Τα δείγματα σαλμονέλας που χρησιμοποιήθηκαν, στάλθηκαν στο ΕΚΑΣΣ κατά τη χρονική περίοδο 2018-2022. Έγινε επίσης προσπάθεια να διερευνηθεί το μοριακό προφίλ του ορότυπου S.Bovismorbificans, καθώς τα τελευταία χρόνια είναι ένας από τους συχνότερους ορότυπους που εμφανίζονται στην Ελλάδα. Σκοπός είναι η μελέτη της διασποράς συγκεκριμένων στελεχών του ορότυπου S.Bovismorbificans γεωγραφικά, ηλικιακά κλπ και αν κάποια καλλιεργήματα ανήκουν σε ένα στέλεχος, πάντα με συναξιολόγηση και των επιδημιολογικών δεδομένων . Η μοριακή μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ανάλυση με PFGE ηλεκτροφόρηση και χρήση των περιοριστικών ενζύμων Χbal και BlnΙ/AvrII. Οι εννέα πιο συχνοί ορότυποι σαλμονελών που εμφανίζονται στην Ελλάδα είναι S. Enteritidis (43,15%), S. Typhimurium (17,09%), S. Bovismorbificans (10 %), S. Oranienburg (5,24%), Monophasic Typhimurium (4,37%), S. Infantis (3,95%), S. Stanley (2,33%), S. Muenster (1,94%) και S. Newport (1,17%). Από την κατανομή των οροτύπων ανά ηλικιακή ομάδα, παρατηρείται ότι το υψηλότερο ποσοστό εντοπίζεται στην ηλικιακή ομάδα 1-5 ετών (27%) και ακολουθεί η ηλικιακή ομάδα 15-64 ετών (26%). Οι ηλικιακές ομάδες 0-15 και 65+ ετών εμφανίζουν πολύ χαμηλά ποσοστά ανίχνευσης οροτύπων. Η πλειοψηφία των δειγμάτων απομονωθήκαν από δείγματα κοπράνων (93,3%), ενώ από τους άλλους τύπους δειγμάτων το ποσοστό ήταν κατά πολύ μικρότερο (6,7%). Τα δεδομένα για το φύλο αποκαλύπτουν πως τα κρούσματα εμφανίζουν παρόμοια κατανομή σε άντρες (52%) και σε γυναίκες (48%). Τα δεδομένα για τη γεωγραφική εξάπλωση παρουσιάζουν την περιοχή της Αττικής να έχει το υψηλότερο ποσοστό νοσούντων με σαλμονέλα, με τις υπόλοιπες περιοχές να έχουν πολύ μικρότερα ποσοστά. Από τον έλεγχο της μικροβιακής αντοχής παρατηρήθηκε πως το αντιβιοτικό στο οποίο οι σαλμονέλες εμφανίζουν τη μεγαλύτερη αντοχή είναι η σουλφαμεθοξαζόλη (39%) και ακολούθως η τετρακυκλίνη (16%), αμπικιλλίνη και στρεπτομυκίνη (11%), πεφλοξασίνη (10%), ναλδιξικό οξύ (9%). Η αζιθρομυκίνη, αμοξυκιλλίνη με τον αναστολέα κλαβουλανικό οξύ είναι τα δύο αντιβιοτικά που τα κλινικά καλλιεργήματα σαλμονέλας παρουσίασαν ελάχιστη μικροβιακή αντοχή (3% και 1% αντίστοιχα). Τα περισσότερα καλλιεργήματα S.Enteritidis ήταν ανθεκτικά στην σουλφαμεθοξαζόλη (49%) και πεφλοξασίνη (22%). Στα στελέχη S.Bovismorbificans, S.Muester, S.Newport όλα τα δείγματα εμφάνισαν αντοχή μόνο στην σουλφαμεθοξαζόλη.","Salmonellosis is an infection that globally constitutes a public health problem. It belongs to the category of zoonotic diseases, as it is transmitted from animals to humans through food and water. Salmonella causes two clinical syndromes in humans, non-typhoidal and typhoidal fever. Non-typhoidal salmonellosis usually causes gastroenteritis and, in many cases, bacteremia, which can lead to death. The aim of this Τhesis is to draw conclusions about the transmission and dissemination of different Salmonella serotypes in Greece. The Salmonella samples used, were sent to National Reference Centre for Salmonella during the period of 2018-2022. Also there was an investigation about the molecular profile of the S. Bovismorbificans serotype, as it has been one of the most common serotypes appearing in Greece in recent years. The goal is to study the disperse of S.Bovismorbificans strains in different areas in Greece, different age groups etc . The molecular method used was PFGE electrophoresis analysis and the use of restriction enzymes XbaI and BlnΙ/AvrII. The nine most common serotypes observed are S. Enteritidis (43.15%), S. Typhimurium (17.09%), S. Bovismorbificans (10%), S. Oranienburg (5.24%), Monophasic Typhimurium (4.37%), S. Infantis (3.95%), S. Stanley (2.33%), S. Muenster (1.94%), and S. Newport (1.17%). From the distribution of serotypes by age group, it is noted that the highest percentage is found in the age group of 1-5 years (27%), followed by the age group of 15-64 years (26%). The age groups 0-15 and 65+ years show very low detection rates of serotypes. The majority of samples were isolated from fecal samples (93.3%), while the percentage from other types of samples was much lower (6.7%). Data on gender reveal similar distribution of cases in males (52%) and females (48%). Data on geographical spread show that the region of Attica has the highest percentage of salmonella cases, with the other regions having much lower percentages. Microbial resistance testing revealed that the antibiotic to which microorganisms exhibit the highest resistance is Sulfamethoxazole (39%), followed by tetracycline (16%), ampicillin and streptomycin (11%), cefalothin (10%), nalidixic acid (9%). Azithromycin and amoxicillin/clavulanic acid are the two antibiotics that showed minimal microbial resistance (3% and 1%, respectively). Most S. Enteritidis samples were resistant to sulfamethoxazole (49%) and cefalothin (22%). In S. Bovismorbificans, S. Muenster, S. Newport strains, all samples showed resistance only to sulfamethoxazole."],"dc:identifier":["uoadl:3364833","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3364833"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μοριακή και φαινοτυπική τυποποίηση παθογόνων μικροοργανισμών που προκαλούν τροφιμογενείς λοιμώξεις στον άνθρωπο Salmonella enterica enterica ορότυπος Bovismorbificans"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:26:59Z"}