{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3365093"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3365093","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βραδυκαρδία σε ασθενείς με COVID-19","abstract":"Εισαγωγή: Η εμφάνιση βραδυκαρδίας είναι συχνή σε ασθενείς με νόσο COVID-19 χωρίς προηγούμενο ιστορικό και πολλές μελέτες έχουν δείξει συσχέτιση με αυξημένη θνητότητα. Ο κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τους πιθανούς προδιαθεσικούς παράγοντες, να εκτιμήσει την επίπτωση της βραδυκαρδίας και να εξετάσει τη συσχέτιση με την έκβαση των ασθενών. Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε μία μονοκεντρική αναδρομική μελέτη που περιελάμβανε ενήλικες ασθενείς με μέτριας και σοβαρής βαρύτητας COVID-19 νόσο. Επειδή πρωταρχικός σκοπός της μελέτης ήταν η ανεύρεση πιθανών παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνιση βραδυκαρδίας, αποκλείσαμε από τη μελέτη τους ασθενείς με καρδιολογικό ιστορικό. Ορίσαμε ως βραδυκαρδία καρδιακό ρυθμό <60 σφύξεις/λεπτό και ως σοβαρή βραδυκαρδία <50 σφύξεις/λεπτό. Έγινε καταγραφή των δημογραφικών στοιχείων, των συννοσηροτήτων, της φαρμακευτικής αγωγής, των ζωτικών σημείων και της έκβασης των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS 26η έκδοση. Αποτελέσματα: Συνολικά, 205 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 63.6 έτη και 62% των ασθενών ήταν άνδρες. Από το σύνολο, 61 ασθενείς (29.8%) εμφάνισαν βραδυκαρδία. Από αυτούς, 26.3% εμφάνισε καρδιακό ρυθμό <60 σφύξεις/λεπτό και 3.5% καρδιακό ρυθμό <50 σφύξεις/λεπτό. Από την διμεταβλητή ανάλυση των δεδομένων, βρέθηκε ότι η χορήγηση ρεμδεσιβίρης και κορτικοστεροειδών σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με την εμφάνιση βραδυκαρδίας (33.3% vs 17.4%, p=0.037 και 31.6% vs 6.7%, p=0.043, αντίστοιχα). Από τη λογιστική παλινδρόμηση, η βραδυκαρδία σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με τη ρεμδεσιβίρη (OR 2.375, 95% CI: 1.035-5.450, p = 0.041) και με τα κορτικοστεροειδή (OR 8.221, 95% CI: 1.068-63.259, p = 0.043). Το Mann-Whitney U test έδειξε στατιστικώς σημαντική σχέση μεταξύ ημερών νοσηλείας και βραδυκαρδίας. Πιο συγκεκριμένα, οι ασθενείς με βραδυκαρδία είχαν περισσότερες ημέρες νοσηλείας (Md = 8, n = 61) συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς βραδυκαρδία (Md = 7, n = 144), U = 5405, z = 2,62, p <0,01, r = 0,18. Τέλος, υπολογίστηκε η στατιστική σημαντικότητα μεταξύ της βραδυκαρδίας και της επιβίωσης με τη βοήθεια του Log Rank (Mantel-Cox) test όπου δεν βρέθηκε στατιστικώς σημαντική σχέση (p>0.05) μεταξύ βραδυκαρδίας και έκβασης (θάνατος). Συμπεράσματα: Παράγοντες όπως η χορήγηση ρεμδεσιβίρης και κορτικοστεροειδών καθώς και οι ημέρες νοσηλείας σχετίζονται με την εμφάνιση βραδυκαρδίας στους COVID-19 ασθενείς. Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ βραδυκαρδίας και συννοσηροτήτων, όπως η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης, εισαγωγής στη ΜΕΘ ή επιβίωσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η εμφάνιση βραδυκαρδίας είναι συχνή σε ασθενείς με νόσο COVID-19 χωρίς προηγούμενο ιστορικό και πολλές μελέτες έχουν δείξει συσχέτιση με αυξημένη θνητότητα. Ο κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τους πιθανούς προδιαθεσικούς παράγοντες, να εκτιμήσει την επίπτωση της βραδυκαρδίας και να εξετάσει τη συσχέτιση με την έκβαση των ασθενών. Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε μία μονοκεντρική αναδρομική μελέτη που περιελάμβανε ενήλικες ασθενείς με μέτριας και σοβαρής βαρύτητας COVID-19 νόσο. Επειδή πρωταρχικός σκοπός της μελέτης ήταν η ανεύρεση πιθανών παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνιση βραδυκαρδίας, αποκλείσαμε από τη μελέτη τους ασθενείς με καρδιολογικό ιστορικό. Ορίσαμε ως βραδυκαρδία καρδιακό ρυθμό &lt;60 σφύξεις/λεπτό και ως σοβαρή βραδυκαρδία &lt;50 σφύξεις/λεπτό. Έγινε καταγραφή των δημογραφικών στοιχείων, των συννοσηροτήτων, της φαρμακευτικής αγωγής, των ζωτικών σημείων και της έκβασης των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS 26η έκδοση. Αποτελέσματα: Συνολικά, 205 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 63.6 έτη και 62% των ασθενών ήταν άνδρες. Από το σύνολο, 61 ασθενείς (29.8%) εμφάνισαν βραδυκαρδία. Από αυτούς, 26.3% εμφάνισε καρδιακό ρυθμό &lt;60 σφύξεις/λεπτό και 3.5% καρδιακό ρυθμό &lt;50 σφύξεις/λεπτό. Από την διμεταβλητή ανάλυση των δεδομένων, βρέθηκε ότι η χορήγηση ρεμδεσιβίρης και κορτικοστεροειδών σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με την εμφάνιση βραδυκαρδίας (33.3% vs 17.4%, p=0.037 και 31.6% vs 6.7%, p=0.043, αντίστοιχα). Από τη λογιστική παλινδρόμηση, η βραδυκαρδία σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με τη ρεμδεσιβίρη (OR 2.375, 95% CI: 1.035-5.450, p = 0.041) και με τα κορτικοστεροειδή (OR 8.221, 95% CI: 1.068-63.259, p = 0.043). Το Mann-Whitney U test έδειξε στατιστικώς σημαντική σχέση μεταξύ ημερών νοσηλείας και βραδυκαρδίας. Πιο συγκεκριμένα, οι ασθενείς με βραδυκαρδία είχαν περισσότερες ημέρες νοσηλείας (Md = 8, n = 61) συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς βραδυκαρδία (Md = 7, n = 144), U = 5405, z = 2,62, p &lt;0,01, r = 0,18. Τέλος, υπολογίστηκε η στατιστική σημαντικότητα μεταξύ της βραδυκαρδίας και της επιβίωσης με τη βοήθεια του Log Rank (Mantel-Cox) test όπου δεν βρέθηκε στατιστικώς σημαντική σχέση (p&gt;0.05) μεταξύ βραδυκαρδίας και έκβασης (θάνατος). Συμπεράσματα: Παράγοντες όπως η χορήγηση ρεμδεσιβίρης και κορτικοστεροειδών καθώς και οι ημέρες νοσηλείας σχετίζονται με την εμφάνιση βραδυκαρδίας στους COVID-19 ασθενείς. Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ βραδυκαρδίας και συννοσηροτήτων, όπως η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης, εισαγωγής στη ΜΕΘ ή επιβίωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μίχου Αναστασία","Michou Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:01Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3365093"],"render_values":[{"text":"uoadl:3365093","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365093","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365093","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3365093","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μίχου Αναστασία","Michou Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3365093","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365093"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η εμφάνιση βραδυκαρδίας είναι συχνή σε ασθενείς με νόσο COVID-19 χωρίς προηγούμενο ιστορικό και πολλές μελέτες έχουν δείξει συσχέτιση με αυξημένη θνητότητα. Ο κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τους πιθανούς προδιαθεσικούς παράγοντες, να εκτιμήσει την επίπτωση της βραδυκαρδίας και να εξετάσει τη συσχέτιση με την έκβαση των ασθενών. Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε μία μονοκεντρική αναδρομική μελέτη που περιελάμβανε ενήλικες ασθενείς με μέτριας και σοβαρής βαρύτητας COVID-19 νόσο. Επειδή πρωταρχικός σκοπός της μελέτης ήταν η ανεύρεση πιθανών παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνιση βραδυκαρδίας, αποκλείσαμε από τη μελέτη τους ασθενείς με καρδιολογικό ιστορικό. Ορίσαμε ως βραδυκαρδία καρδιακό ρυθμό <60 σφύξεις/λεπτό και ως σοβαρή βραδυκαρδία <50 σφύξεις/λεπτό. Έγινε καταγραφή των δημογραφικών στοιχείων, των συννοσηροτήτων, της φαρμακευτικής αγωγής, των ζωτικών σημείων και της έκβασης των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS 26η έκδοση. Αποτελέσματα: Συνολικά, 205 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 63.6 έτη και 62% των ασθενών ήταν άνδρες. Από το σύνολο, 61 ασθενείς (29.8%) εμφάνισαν βραδυκαρδία. Από αυτούς, 26.3% εμφάνισε καρδιακό ρυθμό <60 σφύξεις/λεπτό και 3.5% καρδιακό ρυθμό <50 σφύξεις/λεπτό. Από την διμεταβλητή ανάλυση των δεδομένων, βρέθηκε ότι η χορήγηση ρεμδεσιβίρης και κορτικοστεροειδών σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με την εμφάνιση βραδυκαρδίας (33.3% vs 17.4%, p=0.037 και 31.6% vs 6.7%, p=0.043, αντίστοιχα). Από τη λογιστική παλινδρόμηση, η βραδυκαρδία σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με τη ρεμδεσιβίρη (OR 2.375, 95% CI: 1.035-5.450, p = 0.041) και με τα κορτικοστεροειδή (OR 8.221, 95% CI: 1.068-63.259, p = 0.043). Το Mann-Whitney U test έδειξε στατιστικώς σημαντική σχέση μεταξύ ημερών νοσηλείας και βραδυκαρδίας. Πιο συγκεκριμένα, οι ασθενείς με βραδυκαρδία είχαν περισσότερες ημέρες νοσηλείας (Md = 8, n = 61) συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς βραδυκαρδία (Md = 7, n = 144), U = 5405, z = 2,62, p <0,01, r = 0,18. Τέλος, υπολογίστηκε η στατιστική σημαντικότητα μεταξύ της βραδυκαρδίας και της επιβίωσης με τη βοήθεια του Log Rank (Mantel-Cox) test όπου δεν βρέθηκε στατιστικώς σημαντική σχέση (p>0.05) μεταξύ βραδυκαρδίας και έκβασης (θάνατος). Συμπεράσματα: Παράγοντες όπως η χορήγηση ρεμδεσιβίρης και κορτικοστεροειδών καθώς και οι ημέρες νοσηλείας σχετίζονται με την εμφάνιση βραδυκαρδίας στους COVID-19 ασθενείς. Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ βραδυκαρδίας και συννοσηροτήτων, όπως η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης, εισαγωγής στη ΜΕΘ ή επιβίωσης.","Background: Bradycardia is commonly reported in COVID-19 patients despite no prior history of occurrence, and many studies have shown an association with increased mortality. The aim of the present study was to investigate the potential risk factors of bradycardia, to evaluate the incidence of bradycardia and to examine the association with poor outcome. Methods: We performed a single center retrospective study among hospitalized adult patients with moderate to severe COVID-19 infection. Our primary outcome of interest was to investigate the potential factors associated with bradycardia. Because of that, patients with comorbidities associated with the cardiovascular system were excluded. We defined bradycardia as a heart rate of <60 beats per minute and severe bradycardia as a heart rate of <50 beats per minute. Patients’ demographics, comorbidities, medication, vital signs and outcome were recorded. Statistical analysis was done using IBM SPSS version 26.0. Results: In total, 205 patients were included in this study. The mean age was 63.6 years and 62% of the patients were male. In total, 61 (29.8%) patients developed bradycardia. Among them, 26.3% developed a heart rate of <60 beats per minute and 3.5% developed a heart rate <50 beats per minute. In bivariate analysis of the relationship between bradycardia and different variables, we found that remdesivir and corticosteroid administration were significantly associated with bradycardia occurrence (33.3% vs 17.4%, p=0.037 and 31.6% vs 6.7%, p=0.043, retrospectively). In logistic regression analysis, the odds of bradycardia development were higher among patients who received remdesivir (OR 2.375, 95% CI: 1.035-5.450, p = 0.041) and those who received corticosteroids (OR 8.221, 95% CI: 1.068-63.259, p = 0.043). Mann-Whitney U test revealed significant difference in days of hospitalization in patients with bradycardia (Md = 8, n = 61) and without bradycardia (Md = 7, n = 144), U = 5405, z = 2,62, p <0,01, r = 0,18. Finally, in Log Rank (Mantel-Cox) analysis test, there was found no relationship between bradycardia and outcome (death). Conclusion: Our study demonstrated that remdesivir and corticosteroid administration was associated with bradycardia in COVID-19 patients. Moreover, bradycardia was associated with an increased length of hospital stay, but this was not associated with increased mortality. The cause of bradycardia in our study was not associated with atrioventricular nodal blocking agents such as beta-blockers, gender, age, mechanical ventilation or comorbidities, such as diabetes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βραδυκαρδία σε ασθενείς με COVID-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μίχου Αναστασία","Michou Anastasia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η εμφάνιση βραδυκαρδίας είναι συχνή σε ασθενείς με νόσο COVID-19 χωρίς προηγούμενο ιστορικό και πολλές μελέτες έχουν δείξει συσχέτιση με αυξημένη θνητότητα. Ο κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τους πιθανούς προδιαθεσικούς παράγοντες, να εκτιμήσει την επίπτωση της βραδυκαρδίας και να εξετάσει τη συσχέτιση με την έκβαση των ασθενών. Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε μία μονοκεντρική αναδρομική μελέτη που περιελάμβανε ενήλικες ασθενείς με μέτριας και σοβαρής βαρύτητας COVID-19 νόσο. Επειδή πρωταρχικός σκοπός της μελέτης ήταν η ανεύρεση πιθανών παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνιση βραδυκαρδίας, αποκλείσαμε από τη μελέτη τους ασθενείς με καρδιολογικό ιστορικό. Ορίσαμε ως βραδυκαρδία καρδιακό ρυθμό <60 σφύξεις/λεπτό και ως σοβαρή βραδυκαρδία <50 σφύξεις/λεπτό. Έγινε καταγραφή των δημογραφικών στοιχείων, των συννοσηροτήτων, της φαρμακευτικής αγωγής, των ζωτικών σημείων και της έκβασης των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS 26η έκδοση. Αποτελέσματα: Συνολικά, 205 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 63.6 έτη και 62% των ασθενών ήταν άνδρες. Από το σύνολο, 61 ασθενείς (29.8%) εμφάνισαν βραδυκαρδία. Από αυτούς, 26.3% εμφάνισε καρδιακό ρυθμό <60 σφύξεις/λεπτό και 3.5% καρδιακό ρυθμό <50 σφύξεις/λεπτό. Από την διμεταβλητή ανάλυση των δεδομένων, βρέθηκε ότι η χορήγηση ρεμδεσιβίρης και κορτικοστεροειδών σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με την εμφάνιση βραδυκαρδίας (33.3% vs 17.4%, p=0.037 και 31.6% vs 6.7%, p=0.043, αντίστοιχα). Από τη λογιστική παλινδρόμηση, η βραδυκαρδία σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με τη ρεμδεσιβίρη (OR 2.375, 95% CI: 1.035-5.450, p = 0.041) και με τα κορτικοστεροειδή (OR 8.221, 95% CI: 1.068-63.259, p = 0.043). Το Mann-Whitney U test έδειξε στατιστικώς σημαντική σχέση μεταξύ ημερών νοσηλείας και βραδυκαρδίας. Πιο συγκεκριμένα, οι ασθενείς με βραδυκαρδία είχαν περισσότερες ημέρες νοσηλείας (Md = 8, n = 61) συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς βραδυκαρδία (Md = 7, n = 144), U = 5405, z = 2,62, p <0,01, r = 0,18. Τέλος, υπολογίστηκε η στατιστική σημαντικότητα μεταξύ της βραδυκαρδίας και της επιβίωσης με τη βοήθεια του Log Rank (Mantel-Cox) test όπου δεν βρέθηκε στατιστικώς σημαντική σχέση (p>0.05) μεταξύ βραδυκαρδίας και έκβασης (θάνατος). Συμπεράσματα: Παράγοντες όπως η χορήγηση ρεμδεσιβίρης και κορτικοστεροειδών καθώς και οι ημέρες νοσηλείας σχετίζονται με την εμφάνιση βραδυκαρδίας στους COVID-19 ασθενείς. Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ βραδυκαρδίας και συννοσηροτήτων, όπως η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης, εισαγωγής στη ΜΕΘ ή επιβίωσης.","Background: Bradycardia is commonly reported in COVID-19 patients despite no prior history of occurrence, and many studies have shown an association with increased mortality. The aim of the present study was to investigate the potential risk factors of bradycardia, to evaluate the incidence of bradycardia and to examine the association with poor outcome. Methods: We performed a single center retrospective study among hospitalized adult patients with moderate to severe COVID-19 infection. Our primary outcome of interest was to investigate the potential factors associated with bradycardia. Because of that, patients with comorbidities associated with the cardiovascular system were excluded. We defined bradycardia as a heart rate of <60 beats per minute and severe bradycardia as a heart rate of <50 beats per minute. Patients’ demographics, comorbidities, medication, vital signs and outcome were recorded. Statistical analysis was done using IBM SPSS version 26.0. Results: In total, 205 patients were included in this study. The mean age was 63.6 years and 62% of the patients were male. In total, 61 (29.8%) patients developed bradycardia. Among them, 26.3% developed a heart rate of <60 beats per minute and 3.5% developed a heart rate <50 beats per minute. In bivariate analysis of the relationship between bradycardia and different variables, we found that remdesivir and corticosteroid administration were significantly associated with bradycardia occurrence (33.3% vs 17.4%, p=0.037 and 31.6% vs 6.7%, p=0.043, retrospectively). In logistic regression analysis, the odds of bradycardia development were higher among patients who received remdesivir (OR 2.375, 95% CI: 1.035-5.450, p = 0.041) and those who received corticosteroids (OR 8.221, 95% CI: 1.068-63.259, p = 0.043). Mann-Whitney U test revealed significant difference in days of hospitalization in patients with bradycardia (Md = 8, n = 61) and without bradycardia (Md = 7, n = 144), U = 5405, z = 2,62, p <0,01, r = 0,18. Finally, in Log Rank (Mantel-Cox) analysis test, there was found no relationship between bradycardia and outcome (death). Conclusion: Our study demonstrated that remdesivir and corticosteroid administration was associated with bradycardia in COVID-19 patients. Moreover, bradycardia was associated with an increased length of hospital stay, but this was not associated with increased mortality. The cause of bradycardia in our study was not associated with atrioventricular nodal blocking agents such as beta-blockers, gender, age, mechanical ventilation or comorbidities, such as diabetes."],"dc:identifier":["uoadl:3365093","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365093"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βραδυκαρδία σε ασθενείς με COVID-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:01Z"}