{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3365109"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3365109","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"« Λόγοι γυναικών στις τραγωδίες του Αισχύλου και του Σοφοκλή: επιχειρηματολογία, τρόποι και μέσα πειθούς »","abstract":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τον βαθμό επίδρασης της ρητορικής τέχνης στους λόγους των τραγικών ηρωίδων του Αισχύλου και του Σοφοκλή μέσω της εξέτασης της επιχειρηματολογίας, των τρόπων και των μέσων πειθούς που αξιοποιούν. Επιπλέον, συγκρίνονται και μελετώνται οι λεξιλογικές επιλογές των ηρωίδων, ώστε να καταστεί σαφές το ήθος τους και επομένως, η λογοτεχνική εικόνα του γυναικείου φύλου στην τραγωδία. Η θέση των γυναικών στη δημόσια ζωή της Αθήνας ως γνωστόν ήταν αρκετά περιορισμένη. Η θέση τους βρισκόταν κυρίως εντός του οίκου τους. Εν αντιθέσει, οι γυναίκες στο αρχαίο δράμα παρουσιάζουν μία διαφορετική εικόνα. Κατέχουν μεγάλο μέρος στη δράση και στη δημόσια ομιλία εκπροσωπώντας αρκετές φορές ανατρεπτικά – σε σχέση με τις φυλετικές συμβάσεις της εποχής – πρότυπα. Για τη συγγραφή της εργασίας μελετήθηκαν συγκεκριμένα οι λόγοι των γυναικείων χαρακτήρων της τριλογίας της Ὀρέστειας του Αισχύλου και των τραγωδιών Ἀντιγόνη, Τραχίνιαι και Ἠλέκτρα του Σοφοκλή. Η επιλογή των παραπάνω τραγωδιών πραγματοποιήθηκε με κριτήριο τον πρωταγωνιστικό ρόλο των γυναικών και των ιδιαίτερων ρητορικών ικανοτήτων τους. Ο εντοπισμός των ρητορικών στοιχείων στο λογοτεχνικό είδος της τραγωδίας, και δη στις ῥήσεις των γυναικείων χαρακτήρων, έχει απασχολήσει αρκετούς μελετητές, όμως, μόνο εν μέρει. Ορισμένοι από αυτούς αξιοποιούν τα ρητορικά μέσα και τους τρόπους πειθούς ως εργαλείο, για να καταλήξουν στην ηθογράφηση των γυναικών. Κάποιοι άλλοι προσεγγίζουν λεπτομερέστερα το θέμα και με περισσότερη εμβάθυνση στις πτυχές της ρητορικής, όμως η έρευνά τους αφορά σε ορισμένα μόνο επεισόδια. Η ολοκληρωτική θεώρηση της ρητορικής επίδρασης σε όλες τις ῥήσεις των ηρωίδων των συγκεκριμένων τραγωδιών απουσιάζει. Αυτό, λοιπόν, το βιβλιογραφικό κενό επιχείρησα να καλύψω. Η εργασία αποτελείται από δύο κεφάλαια. Το πρώτο αφορά στις τραγωδίες του Αισχύλου, και διακρίνεται σε τρία υποκεφάλαια, αφιερωμένα το καθένα σε μία τραγωδία της τριλογίας Ὀρέστεια. Το δεύτερο αφορά στις τρεις τραγωδίες του Σοφοκλή. Χωρίζεται επίσης σε τρία υποκεφάλαια, ένα για την καθεμία ξεχωριστά. Όλοι οι γυναικείοι λόγοι εξετάζονται υπό το πρίσμα της επιχειρηματολογίας, των μέσων (ἠθοποιία και παθοποιία) και των τρόπων πειθούς (λεκτικά ρητορικά σχήματα), ώστε να αποδειχθεί η ρητορική επεξεργασία τους. Επιπλέον, πραγματοποιούνται παραλληλισμοί ορισμένων χωρίων με μέρη ενός ρητορικού λόγου και γίνονται συγκρίσεις όσον αφορά στις όμοιες ρητορικές στρατηγικές που ακολουθούν οι ηρωίδες μεταξύ τους. Γενικά παρουσιάζονται αναλυτικά όλα τα ρητορικά στοιχεία που διαθέτει ο λόγος όλων των ηρωίδων, η λειτουργία τους και ο σκοπός της εκάστοτε ηρωίδας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τον βαθμό επίδρασης της ρητορικής τέχνης στους λόγους των τραγικών ηρωίδων του Αισχύλου και του Σοφοκλή μέσω της εξέτασης της επιχειρηματολογίας, των τρόπων και των μέσων πειθούς που αξιοποιούν. Επιπλέον, συγκρίνονται και μελετώνται οι λεξιλογικές επιλογές των ηρωίδων, ώστε να καταστεί σαφές το ήθος τους και επομένως, η λογοτεχνική εικόνα του γυναικείου φύλου στην τραγωδία. Η θέση των γυναικών στη δημόσια ζωή της Αθήνας ως γνωστόν ήταν αρκετά περιορισμένη. Η θέση τους βρισκόταν κυρίως εντός του οίκου τους. Εν αντιθέσει, οι γυναίκες στο αρχαίο δράμα παρουσιάζουν μία διαφορετική εικόνα. Κατέχουν μεγάλο μέρος στη δράση και στη δημόσια ομιλία εκπροσωπώντας αρκετές φορές ανατρεπτικά – σε σχέση με τις φυλετικές συμβάσεις της εποχής – πρότυπα. Για τη συγγραφή της εργασίας μελετήθηκαν συγκεκριμένα οι λόγοι των γυναικείων χαρακτήρων της τριλογίας της Ὀρέστειας του Αισχύλου και των τραγωδιών Ἀντιγόνη, Τραχίνιαι και Ἠλέκτρα του Σοφοκλή. Η επιλογή των παραπάνω τραγωδιών πραγματοποιήθηκε με κριτήριο τον πρωταγωνιστικό ρόλο των γυναικών και των ιδιαίτερων ρητορικών ικανοτήτων τους. Ο εντοπισμός των ρητορικών στοιχείων στο λογοτεχνικό είδος της τραγωδίας, και δη στις ῥήσεις των γυναικείων χαρακτήρων, έχει απασχολήσει αρκετούς μελετητές, όμως, μόνο εν μέρει. Ορισμένοι από αυτούς αξιοποιούν τα ρητορικά μέσα και τους τρόπους πειθούς ως εργαλείο, για να καταλήξουν στην ηθογράφηση των γυναικών. Κάποιοι άλλοι προσεγγίζουν λεπτομερέστερα το θέμα και με περισσότερη εμβάθυνση στις πτυχές της ρητορικής, όμως η έρευνά τους αφορά σε ορισμένα μόνο επεισόδια. Η ολοκληρωτική θεώρηση της ρητορικής επίδρασης σε όλες τις ῥήσεις των ηρωίδων των συγκεκριμένων τραγωδιών απουσιάζει. Αυτό, λοιπόν, το βιβλιογραφικό κενό επιχείρησα να καλύψω. Η εργασία αποτελείται από δύο κεφάλαια. Το πρώτο αφορά στις τραγωδίες του Αισχύλου, και διακρίνεται σε τρία υποκεφάλαια, αφιερωμένα το καθένα σε μία τραγωδία της τριλογίας Ὀρέστεια. Το δεύτερο αφορά στις τρεις τραγωδίες του Σοφοκλή. Χωρίζεται επίσης σε τρία υποκεφάλαια, ένα για την καθεμία ξεχωριστά. Όλοι οι γυναικείοι λόγοι εξετάζονται υπό το πρίσμα της επιχειρηματολογίας, των μέσων (ἠθοποιία και παθοποιία) και των τρόπων πειθούς (λεκτικά ρητορικά σχήματα), ώστε να αποδειχθεί η ρητορική επεξεργασία τους. Επιπλέον, πραγματοποιούνται παραλληλισμοί ορισμένων χωρίων με μέρη ενός ρητορικού λόγου και γίνονται συγκρίσεις όσον αφορά στις όμοιες ρητορικές στρατηγικές που ακολουθούν οι ηρωίδες μεταξύ τους. Γενικά παρουσιάζονται αναλυτικά όλα τα ρητορικά στοιχεία που διαθέτει ο λόγος όλων των ηρωίδων, η λειτουργία τους και ο σκοπός της εκάστοτε ηρωίδας.","abstract_has_math":false,"creators":["Λόξα Φωτεινή","Loxa Foteini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:01Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3365109"],"render_values":[{"text":"uoadl:3365109","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365109","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365109","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3365109","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λόξα Φωτεινή","Loxa Foteini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3365109","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365109"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τον βαθμό επίδρασης της ρητορικής τέχνης στους λόγους των τραγικών ηρωίδων του Αισχύλου και του Σοφοκλή μέσω της εξέτασης της επιχειρηματολογίας, των τρόπων και των μέσων πειθούς που αξιοποιούν. Επιπλέον, συγκρίνονται και μελετώνται οι λεξιλογικές επιλογές των ηρωίδων, ώστε να καταστεί σαφές το ήθος τους και επομένως, η λογοτεχνική εικόνα του γυναικείου φύλου στην τραγωδία. Η θέση των γυναικών στη δημόσια ζωή της Αθήνας ως γνωστόν ήταν αρκετά περιορισμένη. Η θέση τους βρισκόταν κυρίως εντός του οίκου τους. Εν αντιθέσει, οι γυναίκες στο αρχαίο δράμα παρουσιάζουν μία διαφορετική εικόνα. Κατέχουν μεγάλο μέρος στη δράση και στη δημόσια ομιλία εκπροσωπώντας αρκετές φορές ανατρεπτικά – σε σχέση με τις φυλετικές συμβάσεις της εποχής – πρότυπα. Για τη συγγραφή της εργασίας μελετήθηκαν συγκεκριμένα οι λόγοι των γυναικείων χαρακτήρων της τριλογίας της Ὀρέστειας του Αισχύλου και των τραγωδιών Ἀντιγόνη, Τραχίνιαι και Ἠλέκτρα του Σοφοκλή. Η επιλογή των παραπάνω τραγωδιών πραγματοποιήθηκε με κριτήριο τον πρωταγωνιστικό ρόλο των γυναικών και των ιδιαίτερων ρητορικών ικανοτήτων τους. Ο εντοπισμός των ρητορικών στοιχείων στο λογοτεχνικό είδος της τραγωδίας, και δη στις ῥήσεις των γυναικείων χαρακτήρων, έχει απασχολήσει αρκετούς μελετητές, όμως, μόνο εν μέρει. Ορισμένοι από αυτούς αξιοποιούν τα ρητορικά μέσα και τους τρόπους πειθούς ως εργαλείο, για να καταλήξουν στην ηθογράφηση των γυναικών. Κάποιοι άλλοι προσεγγίζουν λεπτομερέστερα το θέμα και με περισσότερη εμβάθυνση στις πτυχές της ρητορικής, όμως η έρευνά τους αφορά σε ορισμένα μόνο επεισόδια. Η ολοκληρωτική θεώρηση της ρητορικής επίδρασης σε όλες τις ῥήσεις των ηρωίδων των συγκεκριμένων τραγωδιών απουσιάζει. Αυτό, λοιπόν, το βιβλιογραφικό κενό επιχείρησα να καλύψω. Η εργασία αποτελείται από δύο κεφάλαια. Το πρώτο αφορά στις τραγωδίες του Αισχύλου, και διακρίνεται σε τρία υποκεφάλαια, αφιερωμένα το καθένα σε μία τραγωδία της τριλογίας Ὀρέστεια. Το δεύτερο αφορά στις τρεις τραγωδίες του Σοφοκλή. Χωρίζεται επίσης σε τρία υποκεφάλαια, ένα για την καθεμία ξεχωριστά. Όλοι οι γυναικείοι λόγοι εξετάζονται υπό το πρίσμα της επιχειρηματολογίας, των μέσων (ἠθοποιία και παθοποιία) και των τρόπων πειθούς (λεκτικά ρητορικά σχήματα), ώστε να αποδειχθεί η ρητορική επεξεργασία τους. Επιπλέον, πραγματοποιούνται παραλληλισμοί ορισμένων χωρίων με μέρη ενός ρητορικού λόγου και γίνονται συγκρίσεις όσον αφορά στις όμοιες ρητορικές στρατηγικές που ακολουθούν οι ηρωίδες μεταξύ τους. Γενικά παρουσιάζονται αναλυτικά όλα τα ρητορικά στοιχεία που διαθέτει ο λόγος όλων των ηρωίδων, η λειτουργία τους και ο σκοπός της εκάστοτε ηρωίδας.","This dissertation discusses the degree of influence of the rhetorical art on the speeches of the Aeschylean and Sophoclean tragic heroines through the examination of the employed argumentation, ways and means of persuasion. In addition, the lexical choices of the heroines are compared and studied, so as to make clear their ethos and, therefore, the literary image of the female sex in tragedy. The social position of women in the public life of Athens was quite limited. Their role was mainly within their own household. In contrast, women in ancient drama are presented in a different picture. They occupy a large part in action and public discourse, often representing subversive – in relation to the gendered conventions of the time – role models. For the writing of the dissertation, the female speeches of Aeschylus’ trilogy Oresteia and Sophocles’ tragedies Antigone, Trachiniae and Electra were thoroughly studied. The selection of the above tragedies was based on the leading role of the women in them and the heroines’ special rhetorical skills. The identification of rhetorical elements in the literary genre of tragedy and especially in the female speeches have been a matter of concern for many scholars, however, only partially. Some of them use rhetoric and persuasion as a tool leading to women's characterisation. Others approach the subject in more detail with reference to the aspects of rhetoric, but their research concerns only a few episodes. The complete view of rhetorical influence on all female speeches of these tragedies is absent. So, this is the gap in literature I am trying to fill in. The dissertation consists of two chapters. The first concerns the Aeschylean tragedies and is divided into three subchapters, each dedicated to a tragedy of the trilogy Oresteia. The second chapter concerns the three Sophoclean tragedies. It is also divided into three subchapters, one for each tragedy separately. All women's discourses are examined in the light of argumentation, means (ethopoiia and pathopoiia) and ways of persuasion to demonstrate their rhetorical elaboration. In addition, parallels are drawn between certain passages and parts of a rhetorical speech. Comparisons are also made regarding the similar rhetorical strategies that the heroines adopt from each other. In general, all the rhetorical elements of the female speeches, their function and the purpose of each heroine are presented in detail."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["« Λόγοι γυναικών στις τραγωδίες του Αισχύλου και του Σοφοκλή: επιχειρηματολογία, τρόποι και μέσα πειθούς »"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λόξα Φωτεινή","Loxa Foteini"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τον βαθμό επίδρασης της ρητορικής τέχνης στους λόγους των τραγικών ηρωίδων του Αισχύλου και του Σοφοκλή μέσω της εξέτασης της επιχειρηματολογίας, των τρόπων και των μέσων πειθούς που αξιοποιούν. Επιπλέον, συγκρίνονται και μελετώνται οι λεξιλογικές επιλογές των ηρωίδων, ώστε να καταστεί σαφές το ήθος τους και επομένως, η λογοτεχνική εικόνα του γυναικείου φύλου στην τραγωδία. Η θέση των γυναικών στη δημόσια ζωή της Αθήνας ως γνωστόν ήταν αρκετά περιορισμένη. Η θέση τους βρισκόταν κυρίως εντός του οίκου τους. Εν αντιθέσει, οι γυναίκες στο αρχαίο δράμα παρουσιάζουν μία διαφορετική εικόνα. Κατέχουν μεγάλο μέρος στη δράση και στη δημόσια ομιλία εκπροσωπώντας αρκετές φορές ανατρεπτικά – σε σχέση με τις φυλετικές συμβάσεις της εποχής – πρότυπα. Για τη συγγραφή της εργασίας μελετήθηκαν συγκεκριμένα οι λόγοι των γυναικείων χαρακτήρων της τριλογίας της Ὀρέστειας του Αισχύλου και των τραγωδιών Ἀντιγόνη, Τραχίνιαι και Ἠλέκτρα του Σοφοκλή. Η επιλογή των παραπάνω τραγωδιών πραγματοποιήθηκε με κριτήριο τον πρωταγωνιστικό ρόλο των γυναικών και των ιδιαίτερων ρητορικών ικανοτήτων τους. Ο εντοπισμός των ρητορικών στοιχείων στο λογοτεχνικό είδος της τραγωδίας, και δη στις ῥήσεις των γυναικείων χαρακτήρων, έχει απασχολήσει αρκετούς μελετητές, όμως, μόνο εν μέρει. Ορισμένοι από αυτούς αξιοποιούν τα ρητορικά μέσα και τους τρόπους πειθούς ως εργαλείο, για να καταλήξουν στην ηθογράφηση των γυναικών. Κάποιοι άλλοι προσεγγίζουν λεπτομερέστερα το θέμα και με περισσότερη εμβάθυνση στις πτυχές της ρητορικής, όμως η έρευνά τους αφορά σε ορισμένα μόνο επεισόδια. Η ολοκληρωτική θεώρηση της ρητορικής επίδρασης σε όλες τις ῥήσεις των ηρωίδων των συγκεκριμένων τραγωδιών απουσιάζει. Αυτό, λοιπόν, το βιβλιογραφικό κενό επιχείρησα να καλύψω. Η εργασία αποτελείται από δύο κεφάλαια. Το πρώτο αφορά στις τραγωδίες του Αισχύλου, και διακρίνεται σε τρία υποκεφάλαια, αφιερωμένα το καθένα σε μία τραγωδία της τριλογίας Ὀρέστεια. Το δεύτερο αφορά στις τρεις τραγωδίες του Σοφοκλή. Χωρίζεται επίσης σε τρία υποκεφάλαια, ένα για την καθεμία ξεχωριστά. Όλοι οι γυναικείοι λόγοι εξετάζονται υπό το πρίσμα της επιχειρηματολογίας, των μέσων (ἠθοποιία και παθοποιία) και των τρόπων πειθούς (λεκτικά ρητορικά σχήματα), ώστε να αποδειχθεί η ρητορική επεξεργασία τους. Επιπλέον, πραγματοποιούνται παραλληλισμοί ορισμένων χωρίων με μέρη ενός ρητορικού λόγου και γίνονται συγκρίσεις όσον αφορά στις όμοιες ρητορικές στρατηγικές που ακολουθούν οι ηρωίδες μεταξύ τους. Γενικά παρουσιάζονται αναλυτικά όλα τα ρητορικά στοιχεία που διαθέτει ο λόγος όλων των ηρωίδων, η λειτουργία τους και ο σκοπός της εκάστοτε ηρωίδας.","This dissertation discusses the degree of influence of the rhetorical art on the speeches of the Aeschylean and Sophoclean tragic heroines through the examination of the employed argumentation, ways and means of persuasion. In addition, the lexical choices of the heroines are compared and studied, so as to make clear their ethos and, therefore, the literary image of the female sex in tragedy. The social position of women in the public life of Athens was quite limited. Their role was mainly within their own household. In contrast, women in ancient drama are presented in a different picture. They occupy a large part in action and public discourse, often representing subversive – in relation to the gendered conventions of the time – role models. For the writing of the dissertation, the female speeches of Aeschylus’ trilogy Oresteia and Sophocles’ tragedies Antigone, Trachiniae and Electra were thoroughly studied. The selection of the above tragedies was based on the leading role of the women in them and the heroines’ special rhetorical skills. The identification of rhetorical elements in the literary genre of tragedy and especially in the female speeches have been a matter of concern for many scholars, however, only partially. Some of them use rhetoric and persuasion as a tool leading to women's characterisation. Others approach the subject in more detail with reference to the aspects of rhetoric, but their research concerns only a few episodes. The complete view of rhetorical influence on all female speeches of these tragedies is absent. So, this is the gap in literature I am trying to fill in. The dissertation consists of two chapters. The first concerns the Aeschylean tragedies and is divided into three subchapters, each dedicated to a tragedy of the trilogy Oresteia. The second chapter concerns the three Sophoclean tragedies. It is also divided into three subchapters, one for each tragedy separately. All women's discourses are examined in the light of argumentation, means (ethopoiia and pathopoiia) and ways of persuasion to demonstrate their rhetorical elaboration. In addition, parallels are drawn between certain passages and parts of a rhetorical speech. Comparisons are also made regarding the similar rhetorical strategies that the heroines adopt from each other. In general, all the rhetorical elements of the female speeches, their function and the purpose of each heroine are presented in detail."],"dc:identifier":["uoadl:3365109","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365109"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["« Λόγοι γυναικών στις τραγωδίες του Αισχύλου και του Σοφοκλή: επιχειρηματολογία, τρόποι και μέσα πειθούς »"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:01Z"}