{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3365144"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3365144","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση αθλητικής υπόδησης στη λειτουργική σκληρότητα των κάτω άκρων και την ενεργοποίηση του γαστροκνημίου μυός","abstract":"Η λειτουργική σκληρότητα (ΛΣ) των κάτω άκρων αποτελεί μεταβλητή απόδοσης και κινητικού ελέγχου, εκφράζοντας την ελατηριακή τους λειτουργία. Η ΛΣ φαίνεται ν’ αυξάνεται αντιστρόφως ανάλογα ως προς τη σκληρότητα της εδαφικής επιφάνειας, αλλά και να διαφοροποιείται ως προσαρμογή της αθλητικής ειδίκευσης. Το αθλητικό υπόδημα αποτελεί μια διεπιφάνεια μεταξύ πέλματος και εδάφους και πιθανός συνδιαμορφωτής της ΛΣ. Για την αξιολόγησή της, οι διποδικές αναπηδήσεις συνιστούν ένα ιδεώδες κινητικό πρότυπο με χαρακτηριστική την έντονη (προ)ενεργοποίηση του έξω γαστροκνημίου μυός. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν: (Α) η μελέτη της επίδρασης της αθλητικής υπόδησης στη ΛΣ και την ενεργοποίηση του γαστροκνημίου μυός (Β) ο έλεγχος της αλληλεπίδρασης μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης. Στη μελέτη συμμετείχαν αθλήτριες υψηλού επιπέδου, καλαθοσφαίρισης (ΟΚ) και πετοσφαίρισης (ΟΠ) καθώς και μια ομάδα ελέγχου (ΟΕ), (Ν = 14 σε κάθε ομάδα). Οι συμμετέχουσες εκτέλεσαν επιτόπιες διποδικές αναπηδήσεις σε ανυπόδητη (Α) και ενυπόδητη (Ε) συνθήκη (2.2 Ηz, μετρονόμος 130bpm), σε δυναμοδάπεδο (Κistler 9286AA, Switzerland), με συγχρονισμένη καταγραφή της ενεργοποίησης του έξω γαστροκνημίου, (δονησιομυογράφος, VMG Transducer, TSD250, Biopac Systems) και οπτική καταγραφή (οβελιαίο επίπεδο, κάμερα Basler ac645-100gm). Υπολογίστηκαν: η ΛΣ με χρήση δύο δεικτών, χωροχρονικές μεταβλητές του δυναμογραφικού προτύπου και η ενεργοποίηση του έξω γαστροκνημίου μυός (μονάδες VMG). Εφαρμόσθηκε μεικτή διπαραγοντική ανάλυση (3 Χ 2) για τον έλεγχο της αλληλεπίδρασης μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης, καθώς και της κύριας επίδρασης της υπόδησης (SPSS v. 28.0 p ≤ 0.05). Χωρίς σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης ( p> 0.05), η διαφοροποίηση της ΛΣ κατά την Ε συνθήκη δεν ήταν σημαντική (p > 0.05). Ως κύρια επίδραση (Ν = 42), η υπόδηση άλλαξε σημαντικά (p ≤ 0.05) το δυναμικό πρότυπο των αναπηδήσεων (μεγαλύτερη κατακόρυφη δύναμη εδαφικής αντίδρασης, p = 0.033), το πρότυπο χρονισμού του κύκλου κίνησης (μεγαλύτερη απόλυτη p = 0.022 και σχετική p = 0.005 διάρκεια επαφής, μικρότερη απόλυτη p = 0.004 και σχετική p = 0.005 διάρκεια πτήσης) καθώς και το χωρικό πρότυπο (μικρότερο ύψος αναπήδησης, p = 0.035). Η μυϊκή ενεργοποίηση φανέρωσε σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης όσον αφορά τον εκατοστιαίο λόγο πτήσης/επαφή (p = 0.007). Οι ενδοζευγικές συγκρίσεις ανέδειξαν μεγαλύτερη μυϊκή ενεργοποίηση στην ΟΠ συγκριτικά με τις δύο άλλες ομάδες, όχι όμως συστηματικά και στις δύο συνθήκες υπόδησης (Α για ΟΕ p = 0.042 και Ε για ΟΚ p = 0.023). Ως κύρια επίδραση (Ν=42), η υπόδηση ανέδειξε μικρότερη μυϊκή ενεργοποίηση (στην επαφή) (p = 0.017). Συμπερασματικά, η χρήση υποδήματος φανέρωσε μάλλον οικονομικότερη λειτουργία των κάτω άκρων (λόγω της μικρότερης μυϊκής ενεργοποίησης στη φάση επαφής) και μάλλον μικρότερη μηχανική φόρτιση (λόγω της μεγαλύτερης διάρκειας επαφής επιτρέποντας έτσι και καλύτερη διαχείριση δυνάμεων). Το πρότυπο των διποδικών αναπηδήσεων, βασισμένο σε ρυθμική περιοδική λειτουργία των κάτω άκρων και δομημένο υπό την προκαθορισμένη συχνότητα των 2.2 Hz, φάνηκε να μην αναδεικνύει διακριτή λειτουργική σκληρότητα μεταξύ των δύο αθλητικών ομάδων και να μην διαφοροποιείται κατά τη χρήση υπόδησης.","abstract_html":"Η λειτουργική σκληρότητα (ΛΣ) των κάτω άκρων αποτελεί μεταβλητή απόδοσης και κινητικού ελέγχου, εκφράζοντας την ελατηριακή τους λειτουργία. Η ΛΣ φαίνεται ν’ αυξάνεται αντιστρόφως ανάλογα ως προς τη σκληρότητα της εδαφικής επιφάνειας, αλλά και να διαφοροποιείται ως προσαρμογή της αθλητικής ειδίκευσης. Το αθλητικό υπόδημα αποτελεί μια διεπιφάνεια μεταξύ πέλματος και εδάφους και πιθανός συνδιαμορφωτής της ΛΣ. Για την αξιολόγησή της, οι διποδικές αναπηδήσεις συνιστούν ένα ιδεώδες κινητικό πρότυπο με χαρακτηριστική την έντονη (προ)ενεργοποίηση του έξω γαστροκνημίου μυός. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν: (Α) η μελέτη της επίδρασης της αθλητικής υπόδησης στη ΛΣ και την ενεργοποίηση του γαστροκνημίου μυός (Β) ο έλεγχος της αλληλεπίδρασης μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης. Στη μελέτη συμμετείχαν αθλήτριες υψηλού επιπέδου, καλαθοσφαίρισης (ΟΚ) και πετοσφαίρισης (ΟΠ) καθώς και μια ομάδα ελέγχου (ΟΕ), (Ν = 14 σε κάθε ομάδα). Οι συμμετέχουσες εκτέλεσαν επιτόπιες διποδικές αναπηδήσεις σε ανυπόδητη (Α) και ενυπόδητη (Ε) συνθήκη (2.2 Ηz, μετρονόμος 130bpm), σε δυναμοδάπεδο (Κistler 9286AA, Switzerland), με συγχρονισμένη καταγραφή της ενεργοποίησης του έξω γαστροκνημίου, (δονησιομυογράφος, VMG Transducer, TSD250, Biopac Systems) και οπτική καταγραφή (οβελιαίο επίπεδο, κάμερα Basler ac645-100gm). Υπολογίστηκαν: η ΛΣ με χρήση δύο δεικτών, χωροχρονικές μεταβλητές του δυναμογραφικού προτύπου και η ενεργοποίηση του έξω γαστροκνημίου μυός (μονάδες VMG). Εφαρμόσθηκε μεικτή διπαραγοντική ανάλυση (3 Χ 2) για τον έλεγχο της αλληλεπίδρασης μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης, καθώς και της κύριας επίδρασης της υπόδησης (SPSS v. 28.0 p ≤ 0.05). Χωρίς σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης ( p&gt; 0.05), η διαφοροποίηση της ΛΣ κατά την Ε συνθήκη δεν ήταν σημαντική (p &gt; 0.05). Ως κύρια επίδραση (Ν = 42), η υπόδηση άλλαξε σημαντικά (p ≤ 0.05) το δυναμικό πρότυπο των αναπηδήσεων (μεγαλύτερη κατακόρυφη δύναμη εδαφικής αντίδρασης, p = 0.033), το πρότυπο χρονισμού του κύκλου κίνησης (μεγαλύτερη απόλυτη p = 0.022 και σχετική p = 0.005 διάρκεια επαφής, μικρότερη απόλυτη p = 0.004 και σχετική p = 0.005 διάρκεια πτήσης) καθώς και το χωρικό πρότυπο (μικρότερο ύψος αναπήδησης, p = 0.035). Η μυϊκή ενεργοποίηση φανέρωσε σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης όσον αφορά τον εκατοστιαίο λόγο πτήσης/επαφή (p = 0.007). Οι ενδοζευγικές συγκρίσεις ανέδειξαν μεγαλύτερη μυϊκή ενεργοποίηση στην ΟΠ συγκριτικά με τις δύο άλλες ομάδες, όχι όμως συστηματικά και στις δύο συνθήκες υπόδησης (Α για ΟΕ p = 0.042 και Ε για ΟΚ p = 0.023). Ως κύρια επίδραση (Ν=42), η υπόδηση ανέδειξε μικρότερη μυϊκή ενεργοποίηση (στην επαφή) (p = 0.017). Συμπερασματικά, η χρήση υποδήματος φανέρωσε μάλλον οικονομικότερη λειτουργία των κάτω άκρων (λόγω της μικρότερης μυϊκής ενεργοποίησης στη φάση επαφής) και μάλλον μικρότερη μηχανική φόρτιση (λόγω της μεγαλύτερης διάρκειας επαφής επιτρέποντας έτσι και καλύτερη διαχείριση δυνάμεων). Το πρότυπο των διποδικών αναπηδήσεων, βασισμένο σε ρυθμική περιοδική λειτουργία των κάτω άκρων και δομημένο υπό την προκαθορισμένη συχνότητα των 2.2 Hz, φάνηκε να μην αναδεικνύει διακριτή λειτουργική σκληρότητα μεταξύ των δύο αθλητικών ομάδων και να μην διαφοροποιείται κατά τη χρήση υπόδησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τατά Ουρανία","Tata Ourania"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:01Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3365144"],"render_values":[{"text":"uoadl:3365144","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365144","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365144","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3365144","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τατά Ουρανία","Tata Ourania"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3365144","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365144"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λειτουργική σκληρότητα (ΛΣ) των κάτω άκρων αποτελεί μεταβλητή απόδοσης και κινητικού ελέγχου, εκφράζοντας την ελατηριακή τους λειτουργία. Η ΛΣ φαίνεται ν’ αυξάνεται αντιστρόφως ανάλογα ως προς τη σκληρότητα της εδαφικής επιφάνειας, αλλά και να διαφοροποιείται ως προσαρμογή της αθλητικής ειδίκευσης. Το αθλητικό υπόδημα αποτελεί μια διεπιφάνεια μεταξύ πέλματος και εδάφους και πιθανός συνδιαμορφωτής της ΛΣ. Για την αξιολόγησή της, οι διποδικές αναπηδήσεις συνιστούν ένα ιδεώδες κινητικό πρότυπο με χαρακτηριστική την έντονη (προ)ενεργοποίηση του έξω γαστροκνημίου μυός. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν: (Α) η μελέτη της επίδρασης της αθλητικής υπόδησης στη ΛΣ και την ενεργοποίηση του γαστροκνημίου μυός (Β) ο έλεγχος της αλληλεπίδρασης μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης. Στη μελέτη συμμετείχαν αθλήτριες υψηλού επιπέδου, καλαθοσφαίρισης (ΟΚ) και πετοσφαίρισης (ΟΠ) καθώς και μια ομάδα ελέγχου (ΟΕ), (Ν = 14 σε κάθε ομάδα). Οι συμμετέχουσες εκτέλεσαν επιτόπιες διποδικές αναπηδήσεις σε ανυπόδητη (Α) και ενυπόδητη (Ε) συνθήκη (2.2 Ηz, μετρονόμος 130bpm), σε δυναμοδάπεδο (Κistler 9286AA, Switzerland), με συγχρονισμένη καταγραφή της ενεργοποίησης του έξω γαστροκνημίου, (δονησιομυογράφος, VMG Transducer, TSD250, Biopac Systems) και οπτική καταγραφή (οβελιαίο επίπεδο, κάμερα Basler ac645-100gm). Υπολογίστηκαν: η ΛΣ με χρήση δύο δεικτών, χωροχρονικές μεταβλητές του δυναμογραφικού προτύπου και η ενεργοποίηση του έξω γαστροκνημίου μυός (μονάδες VMG). Εφαρμόσθηκε μεικτή διπαραγοντική ανάλυση (3 Χ 2) για τον έλεγχο της αλληλεπίδρασης μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης, καθώς και της κύριας επίδρασης της υπόδησης (SPSS v. 28.0 p ≤ 0.05). Χωρίς σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης ( p> 0.05), η διαφοροποίηση της ΛΣ κατά την Ε συνθήκη δεν ήταν σημαντική (p > 0.05). Ως κύρια επίδραση (Ν = 42), η υπόδηση άλλαξε σημαντικά (p ≤ 0.05) το δυναμικό πρότυπο των αναπηδήσεων (μεγαλύτερη κατακόρυφη δύναμη εδαφικής αντίδρασης, p = 0.033), το πρότυπο χρονισμού του κύκλου κίνησης (μεγαλύτερη απόλυτη p = 0.022 και σχετική p = 0.005 διάρκεια επαφής, μικρότερη απόλυτη p = 0.004 και σχετική p = 0.005 διάρκεια πτήσης) καθώς και το χωρικό πρότυπο (μικρότερο ύψος αναπήδησης, p = 0.035). Η μυϊκή ενεργοποίηση φανέρωσε σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης όσον αφορά τον εκατοστιαίο λόγο πτήσης/επαφή (p = 0.007). Οι ενδοζευγικές συγκρίσεις ανέδειξαν μεγαλύτερη μυϊκή ενεργοποίηση στην ΟΠ συγκριτικά με τις δύο άλλες ομάδες, όχι όμως συστηματικά και στις δύο συνθήκες υπόδησης (Α για ΟΕ p = 0.042 και Ε για ΟΚ p = 0.023). Ως κύρια επίδραση (Ν=42), η υπόδηση ανέδειξε μικρότερη μυϊκή ενεργοποίηση (στην επαφή) (p = 0.017). Συμπερασματικά, η χρήση υποδήματος φανέρωσε μάλλον οικονομικότερη λειτουργία των κάτω άκρων (λόγω της μικρότερης μυϊκής ενεργοποίησης στη φάση επαφής) και μάλλον μικρότερη μηχανική φόρτιση (λόγω της μεγαλύτερης διάρκειας επαφής επιτρέποντας έτσι και καλύτερη διαχείριση δυνάμεων). Το πρότυπο των διποδικών αναπηδήσεων, βασισμένο σε ρυθμική περιοδική λειτουργία των κάτω άκρων και δομημένο υπό την προκαθορισμένη συχνότητα των 2.2 Hz, φάνηκε να μην αναδεικνύει διακριτή λειτουργική σκληρότητα μεταξύ των δύο αθλητικών ομάδων και να μην διαφοροποιείται κατά τη χρήση υπόδησης.","Leg stiffness (LS) is a variable of performance and motor control that reflects the spring function of the lower extremities (storage and release of elastic energy). The LS seems to increase inversely proportional to the stiffness of the contact surface. It also varies as an adaptation of the sport specialization. The sport shoe is an interface between the foot and the contact surface and a potential co-moderator of the LS. For its evaluation, the two-legged hopping in place constitutes an ideal motor pattern, with the stiffness of the ankle having a dominant role, due to the intense (pre)activation of the external gastrocnemius muscle. The purpose of the present study was: (A) to examine the effect of sport footwear on LS and the gastrocnemius muscle activation and (B) to test the significance of the interaction between sport footwear and sport specialization. Elite level basketball (BG: N = 14) and volleyball (VG: N = 14) women athletes participated in the study. Also, 14 women matched to the athletes’ age and anthropometric characteristics served as the control group (CG). The participants performed two-legged hopping in place landing on a forceplate (Kistler 9286AA, Switzerland) for the recording of the vertical (V) ground reaction force (GRF) pattern. In synchronization, with the VGRF, the activation of the external gastrocnemius muscle was recorded (vibromyograph, VMG Transducer, TSD250, Biopac Systems) and optical motion recording was also applied (sagittal plane Biopac Systems). They all performed the two-legged hopping in place in two conditions: barefoot (B) and with shoes (S), at 2.2 Hz following a metronome set at 130bpm. The LS, the spatial and temporal variables of the VRF profile and the muscle activation of the external gastrocnemius muscle (VMG units) were used for statistical analysis. A mixed two-way analysis of variance (3 X 2) was applied to test the interaction between sport specialization and footwear, as well as the footwear main effect (SPSS v. 28.0, p ≤ 0.05). Without a significant interaction between sport specialization and footwear (p > 0.05) and regardless of the calculation method, the LS difference between the B and the S condition was not significant (p > 0.05). As a main effect (Ν = 42), footwear significantly changed (p ≤ 0.05) the hopping kinetic pattern (higher VGRF, p = 0.033), the timing pattern of the hopping cycle (higher absolute p = 0.022 and relative p = 0.005 contact time, shorter absolute p = 0.004 and relative p = 0.005 flight time) as well as the hopping spatial pattern (lower jump height, p = 0.035). Muscle activation revealed a significant interaction between sport specialization and footwear concerning the flight to contact percentage ratio (p = 0.007). Pairwise comparisons revealed greater muscle activation in the VG compared to the other two groups, but not in both footwear conditions (B for CG, p= 0.042 and S for BG, p = 0.023). Concerning the footwear main effect for the total group of participants (N = 42), in the S condition the gastrocnemius muscle activation was lower during the contact phase (p = 0.017). In conclusion, during two-legged hopping in place at 2.2 Hz, footwear seems to allow a better mechanical economy of the lower extremity (most possibly due to lower muscle activation in the contact phase) and a rather lower mechanical loading (longer contact duration) Sport specialization does not appear to alter the footwear effect."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση αθλητικής υπόδησης στη λειτουργική σκληρότητα των κάτω άκρων και την ενεργοποίηση του γαστροκνημίου μυός"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τατά Ουρανία","Tata Ourania"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η λειτουργική σκληρότητα (ΛΣ) των κάτω άκρων αποτελεί μεταβλητή απόδοσης και κινητικού ελέγχου, εκφράζοντας την ελατηριακή τους λειτουργία. Η ΛΣ φαίνεται ν’ αυξάνεται αντιστρόφως ανάλογα ως προς τη σκληρότητα της εδαφικής επιφάνειας, αλλά και να διαφοροποιείται ως προσαρμογή της αθλητικής ειδίκευσης. Το αθλητικό υπόδημα αποτελεί μια διεπιφάνεια μεταξύ πέλματος και εδάφους και πιθανός συνδιαμορφωτής της ΛΣ. Για την αξιολόγησή της, οι διποδικές αναπηδήσεις συνιστούν ένα ιδεώδες κινητικό πρότυπο με χαρακτηριστική την έντονη (προ)ενεργοποίηση του έξω γαστροκνημίου μυός. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν: (Α) η μελέτη της επίδρασης της αθλητικής υπόδησης στη ΛΣ και την ενεργοποίηση του γαστροκνημίου μυός (Β) ο έλεγχος της αλληλεπίδρασης μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης. Στη μελέτη συμμετείχαν αθλήτριες υψηλού επιπέδου, καλαθοσφαίρισης (ΟΚ) και πετοσφαίρισης (ΟΠ) καθώς και μια ομάδα ελέγχου (ΟΕ), (Ν = 14 σε κάθε ομάδα). Οι συμμετέχουσες εκτέλεσαν επιτόπιες διποδικές αναπηδήσεις σε ανυπόδητη (Α) και ενυπόδητη (Ε) συνθήκη (2.2 Ηz, μετρονόμος 130bpm), σε δυναμοδάπεδο (Κistler 9286AA, Switzerland), με συγχρονισμένη καταγραφή της ενεργοποίησης του έξω γαστροκνημίου, (δονησιομυογράφος, VMG Transducer, TSD250, Biopac Systems) και οπτική καταγραφή (οβελιαίο επίπεδο, κάμερα Basler ac645-100gm). Υπολογίστηκαν: η ΛΣ με χρήση δύο δεικτών, χωροχρονικές μεταβλητές του δυναμογραφικού προτύπου και η ενεργοποίηση του έξω γαστροκνημίου μυός (μονάδες VMG). Εφαρμόσθηκε μεικτή διπαραγοντική ανάλυση (3 Χ 2) για τον έλεγχο της αλληλεπίδρασης μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης, καθώς και της κύριας επίδρασης της υπόδησης (SPSS v. 28.0 p ≤ 0.05). Χωρίς σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης ( p> 0.05), η διαφοροποίηση της ΛΣ κατά την Ε συνθήκη δεν ήταν σημαντική (p > 0.05). Ως κύρια επίδραση (Ν = 42), η υπόδηση άλλαξε σημαντικά (p ≤ 0.05) το δυναμικό πρότυπο των αναπηδήσεων (μεγαλύτερη κατακόρυφη δύναμη εδαφικής αντίδρασης, p = 0.033), το πρότυπο χρονισμού του κύκλου κίνησης (μεγαλύτερη απόλυτη p = 0.022 και σχετική p = 0.005 διάρκεια επαφής, μικρότερη απόλυτη p = 0.004 και σχετική p = 0.005 διάρκεια πτήσης) καθώς και το χωρικό πρότυπο (μικρότερο ύψος αναπήδησης, p = 0.035). Η μυϊκή ενεργοποίηση φανέρωσε σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ αθλητικής ειδίκευσης και υπόδησης όσον αφορά τον εκατοστιαίο λόγο πτήσης/επαφή (p = 0.007). Οι ενδοζευγικές συγκρίσεις ανέδειξαν μεγαλύτερη μυϊκή ενεργοποίηση στην ΟΠ συγκριτικά με τις δύο άλλες ομάδες, όχι όμως συστηματικά και στις δύο συνθήκες υπόδησης (Α για ΟΕ p = 0.042 και Ε για ΟΚ p = 0.023). Ως κύρια επίδραση (Ν=42), η υπόδηση ανέδειξε μικρότερη μυϊκή ενεργοποίηση (στην επαφή) (p = 0.017). Συμπερασματικά, η χρήση υποδήματος φανέρωσε μάλλον οικονομικότερη λειτουργία των κάτω άκρων (λόγω της μικρότερης μυϊκής ενεργοποίησης στη φάση επαφής) και μάλλον μικρότερη μηχανική φόρτιση (λόγω της μεγαλύτερης διάρκειας επαφής επιτρέποντας έτσι και καλύτερη διαχείριση δυνάμεων). Το πρότυπο των διποδικών αναπηδήσεων, βασισμένο σε ρυθμική περιοδική λειτουργία των κάτω άκρων και δομημένο υπό την προκαθορισμένη συχνότητα των 2.2 Hz, φάνηκε να μην αναδεικνύει διακριτή λειτουργική σκληρότητα μεταξύ των δύο αθλητικών ομάδων και να μην διαφοροποιείται κατά τη χρήση υπόδησης.","Leg stiffness (LS) is a variable of performance and motor control that reflects the spring function of the lower extremities (storage and release of elastic energy). The LS seems to increase inversely proportional to the stiffness of the contact surface. It also varies as an adaptation of the sport specialization. The sport shoe is an interface between the foot and the contact surface and a potential co-moderator of the LS. For its evaluation, the two-legged hopping in place constitutes an ideal motor pattern, with the stiffness of the ankle having a dominant role, due to the intense (pre)activation of the external gastrocnemius muscle. The purpose of the present study was: (A) to examine the effect of sport footwear on LS and the gastrocnemius muscle activation and (B) to test the significance of the interaction between sport footwear and sport specialization. Elite level basketball (BG: N = 14) and volleyball (VG: N = 14) women athletes participated in the study. Also, 14 women matched to the athletes’ age and anthropometric characteristics served as the control group (CG). The participants performed two-legged hopping in place landing on a forceplate (Kistler 9286AA, Switzerland) for the recording of the vertical (V) ground reaction force (GRF) pattern. In synchronization, with the VGRF, the activation of the external gastrocnemius muscle was recorded (vibromyograph, VMG Transducer, TSD250, Biopac Systems) and optical motion recording was also applied (sagittal plane Biopac Systems). They all performed the two-legged hopping in place in two conditions: barefoot (B) and with shoes (S), at 2.2 Hz following a metronome set at 130bpm. The LS, the spatial and temporal variables of the VRF profile and the muscle activation of the external gastrocnemius muscle (VMG units) were used for statistical analysis. A mixed two-way analysis of variance (3 X 2) was applied to test the interaction between sport specialization and footwear, as well as the footwear main effect (SPSS v. 28.0, p ≤ 0.05). Without a significant interaction between sport specialization and footwear (p > 0.05) and regardless of the calculation method, the LS difference between the B and the S condition was not significant (p > 0.05). As a main effect (Ν = 42), footwear significantly changed (p ≤ 0.05) the hopping kinetic pattern (higher VGRF, p = 0.033), the timing pattern of the hopping cycle (higher absolute p = 0.022 and relative p = 0.005 contact time, shorter absolute p = 0.004 and relative p = 0.005 flight time) as well as the hopping spatial pattern (lower jump height, p = 0.035). Muscle activation revealed a significant interaction between sport specialization and footwear concerning the flight to contact percentage ratio (p = 0.007). Pairwise comparisons revealed greater muscle activation in the VG compared to the other two groups, but not in both footwear conditions (B for CG, p= 0.042 and S for BG, p = 0.023). Concerning the footwear main effect for the total group of participants (N = 42), in the S condition the gastrocnemius muscle activation was lower during the contact phase (p = 0.017). In conclusion, during two-legged hopping in place at 2.2 Hz, footwear seems to allow a better mechanical economy of the lower extremity (most possibly due to lower muscle activation in the contact phase) and a rather lower mechanical loading (longer contact duration) Sport specialization does not appear to alter the footwear effect."],"dc:identifier":["uoadl:3365144","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365144"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Επίδραση αθλητικής υπόδησης στη λειτουργική σκληρότητα των κάτω άκρων και την ενεργοποίηση του γαστροκνημίου μυός"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:01Z"}