{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3365204"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3365204","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιπτώσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης στη νοσηλευτική πρακτική","abstract":"Εισαγωγή: Η πανδημία Covid-19 αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα εμφάνισης και περαιτέρω αύξησης του συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης στους νοσηλευτές, κάτι το οποίο έχει αναφερθεί ότι οδήγησε σε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στη νοσηλευτική πρακτική. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξεταστούν οι επιπτώσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης στη νοσηλευτική πρακτική. Υλικό και μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος με τα εξής ερωτηματολόγια: ερωτηματολόγιο διερεύνησης των δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών των ερωτηθέντων, ερωτηματολόγιο πτυχών νοσηλευτικής πρακτικής, ερωτηματολόγιο της Κοπεγχάγης (Copenhagen Burnout Inventory) για τη μέτρηση της επαγγελματικής εξουθένωσης, ερωτηματολόγιο Better Nursing Questionnaire για τη μέτρηση της νοσηλευτικής πρακτικής. Το δείγμα αποτελείτο από 313 νοσηλευτές στα νοσοκομεία Σισμανόγλειο και Ελπίς και διήρκησε την περίοδο 30.01.2023-28.02.2023. Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ένα μέτριο επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης των νοσηλευτών του δείγματος. Επίσης, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ της προσωποκεντρικής νοσηλευτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.014), μεταξύ της προληπτικής νοσηλευτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.001), καθώς και μεταξύ της συνολικής νοσηλευτικής πρακτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.007). Επιπλέον, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ της προληπτικής νοσηλευτικής και της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης (p=0.006). Αντίθετα, δε διαπιστώθηκε κάποια συσχέτιση μεταξύ της εξειδίκευσης στη νοσηλευτική και της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης ή πτυχών αυτής (p>0.05). Τέλος, βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των διαστάσεων και του συνόλου της επαγγελματικής εξουθένωσης με τις πτυχές της νοσηλευτικής πρακτικής (p<0.05), με εξαίρεση την απουσία συσχέτισης μεταξύ της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης και λαθών στη διάγνωση (p>0.05), αλλά και μεταξύ εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο όταν βρίσκεται εντός του εργασιακού περιβάλλοντος και λαθών στην αιμοδοσία (p>0.05). Το φύλο, το εκπαιδευτικό επίπεδο, η οικογενειακή κατάσταση, η ύπαρξη παιδιών, τα έτη προϋπηρεσίας, η μονάδα εργασίας, η μόνιμη ή μη θέση εργασίας, βρέθηκαν να διαφοροποιούν το επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης συνολικά και / ή επί μέρους διαστάσεων αυτής (p<0.05). Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εξουθένωση συσχετίζεται αρνητικά με πτυχές της νοσηλευτικής πρακτικής, συμπεριλαμβανομένων των σφαλμάτων, ενώ το φύλο και η εργασία με ασθενείς με SARS-Cov2 είναι προσδιοριστικοί παράγοντες της επαγγελματικής εξουθένωσης. Στη βάση αυτή κατατίθενται προτάσεις αύξησης της ανθεκτικότητας των νοσηλευτών και δημιουργίας ενός ευνοϊκού εργασιακού περιβάλλοντος.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η πανδημία Covid-19 αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα εμφάνισης και περαιτέρω αύξησης του συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης στους νοσηλευτές, κάτι το οποίο έχει αναφερθεί ότι οδήγησε σε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στη νοσηλευτική πρακτική. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξεταστούν οι επιπτώσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης στη νοσηλευτική πρακτική. Υλικό και μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος με τα εξής ερωτηματολόγια: ερωτηματολόγιο διερεύνησης των δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών των ερωτηθέντων, ερωτηματολόγιο πτυχών νοσηλευτικής πρακτικής, ερωτηματολόγιο της Κοπεγχάγης (Copenhagen Burnout Inventory) για τη μέτρηση της επαγγελματικής εξουθένωσης, ερωτηματολόγιο Better Nursing Questionnaire για τη μέτρηση της νοσηλευτικής πρακτικής. Το δείγμα αποτελείτο από 313 νοσηλευτές στα νοσοκομεία Σισμανόγλειο και Ελπίς και διήρκησε την περίοδο 30.01.2023-28.02.2023. Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ένα μέτριο επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης των νοσηλευτών του δείγματος. Επίσης, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ της προσωποκεντρικής νοσηλευτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.014), μεταξύ της προληπτικής νοσηλευτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.001), καθώς και μεταξύ της συνολικής νοσηλευτικής πρακτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.007). Επιπλέον, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ της προληπτικής νοσηλευτικής και της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης (p=0.006). Αντίθετα, δε διαπιστώθηκε κάποια συσχέτιση μεταξύ της εξειδίκευσης στη νοσηλευτική και της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης ή πτυχών αυτής (p&gt;0.05). Τέλος, βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των διαστάσεων και του συνόλου της επαγγελματικής εξουθένωσης με τις πτυχές της νοσηλευτικής πρακτικής (p&lt;0.05), με εξαίρεση την απουσία συσχέτισης μεταξύ της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης και λαθών στη διάγνωση (p&gt;0.05), αλλά και μεταξύ εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο όταν βρίσκεται εντός του εργασιακού περιβάλλοντος και λαθών στην αιμοδοσία (p&gt;0.05). Το φύλο, το εκπαιδευτικό επίπεδο, η οικογενειακή κατάσταση, η ύπαρξη παιδιών, τα έτη προϋπηρεσίας, η μονάδα εργασίας, η μόνιμη ή μη θέση εργασίας, βρέθηκαν να διαφοροποιούν το επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης συνολικά και / ή επί μέρους διαστάσεων αυτής (p&lt;0.05). Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εξουθένωση συσχετίζεται αρνητικά με πτυχές της νοσηλευτικής πρακτικής, συμπεριλαμβανομένων των σφαλμάτων, ενώ το φύλο και η εργασία με ασθενείς με SARS-Cov2 είναι προσδιοριστικοί παράγοντες της επαγγελματικής εξουθένωσης. Στη βάση αυτή κατατίθενται προτάσεις αύξησης της ανθεκτικότητας των νοσηλευτών και δημιουργίας ενός ευνοϊκού εργασιακού περιβάλλοντος.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαγιαννόπουλος Παναγιώτης","Papagiannopoulos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:01Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3365204"],"render_values":[{"text":"uoadl:3365204","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365204","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365204","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3365204","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαγιαννόπουλος Παναγιώτης","Papagiannopoulos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3365204","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365204"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η πανδημία Covid-19 αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα εμφάνισης και περαιτέρω αύξησης του συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης στους νοσηλευτές, κάτι το οποίο έχει αναφερθεί ότι οδήγησε σε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στη νοσηλευτική πρακτική. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξεταστούν οι επιπτώσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης στη νοσηλευτική πρακτική. Υλικό και μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος με τα εξής ερωτηματολόγια: ερωτηματολόγιο διερεύνησης των δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών των ερωτηθέντων, ερωτηματολόγιο πτυχών νοσηλευτικής πρακτικής, ερωτηματολόγιο της Κοπεγχάγης (Copenhagen Burnout Inventory) για τη μέτρηση της επαγγελματικής εξουθένωσης, ερωτηματολόγιο Better Nursing Questionnaire για τη μέτρηση της νοσηλευτικής πρακτικής. Το δείγμα αποτελείτο από 313 νοσηλευτές στα νοσοκομεία Σισμανόγλειο και Ελπίς και διήρκησε την περίοδο 30.01.2023-28.02.2023. Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ένα μέτριο επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης των νοσηλευτών του δείγματος. Επίσης, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ της προσωποκεντρικής νοσηλευτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.014), μεταξύ της προληπτικής νοσηλευτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.001), καθώς και μεταξύ της συνολικής νοσηλευτικής πρακτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.007). Επιπλέον, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ της προληπτικής νοσηλευτικής και της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης (p=0.006). Αντίθετα, δε διαπιστώθηκε κάποια συσχέτιση μεταξύ της εξειδίκευσης στη νοσηλευτική και της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης ή πτυχών αυτής (p>0.05). Τέλος, βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των διαστάσεων και του συνόλου της επαγγελματικής εξουθένωσης με τις πτυχές της νοσηλευτικής πρακτικής (p<0.05), με εξαίρεση την απουσία συσχέτισης μεταξύ της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης και λαθών στη διάγνωση (p>0.05), αλλά και μεταξύ εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο όταν βρίσκεται εντός του εργασιακού περιβάλλοντος και λαθών στην αιμοδοσία (p>0.05). Το φύλο, το εκπαιδευτικό επίπεδο, η οικογενειακή κατάσταση, η ύπαρξη παιδιών, τα έτη προϋπηρεσίας, η μονάδα εργασίας, η μόνιμη ή μη θέση εργασίας, βρέθηκαν να διαφοροποιούν το επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης συνολικά και / ή επί μέρους διαστάσεων αυτής (p<0.05). Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εξουθένωση συσχετίζεται αρνητικά με πτυχές της νοσηλευτικής πρακτικής, συμπεριλαμβανομένων των σφαλμάτων, ενώ το φύλο και η εργασία με ασθενείς με SARS-Cov2 είναι προσδιοριστικοί παράγοντες της επαγγελματικής εξουθένωσης. Στη βάση αυτή κατατίθενται προτάσεις αύξησης της ανθεκτικότητας των νοσηλευτών και δημιουργίας ενός ευνοϊκού εργασιακού περιβάλλοντος.","Introduction: The Covid-19 pandemic has been an important factor in the emergence and further increase of burnout syndrome in nurses, which has been reported to lead to significant negative effects on nursing practice. Purpose: The purpose of this research is to examine the effects of burnout on nursing practice. Material and methodology: The quantitative method was used with the following questionnaires: a questionnaire investigating the demographic and professional characteristics of the respondents, a questionnaire on aspects of nursing practice, the Copenhagen Burnout Inventory, the Better Nursing Questionnaire to measure nursing practice. The sample consisted of 313 nurses at Sismanoglio and Elpis hospitals. The time-period for the survey was 30.01.2023-28.02.2023. Results: A moderate level of burnout of the sample nurses was found. Also, a statistically significant negative correlation was found between person-centered nursing and burnout as experienced by the individual from interacting with patients (p=0.014), between preventive nursing and burnout as experienced by the individual from interacting with patients (p=0.001), as well as between the overall nursing practice and burnout as experienced by the individual from interacting with patients (p=0.007). In addition, a statistically significant negative correlation was found between preventive nursing and overall burnout (p=0.006). In contrast, no correlation was found between nursing specialization and overall burnout or aspects thereof (p>0.05). Finally, a statistically significant correlation was found between the dimensions and total burnout with aspects of nursing practice (p<0.05), with the exception of the absence of a correlation between total burnout and errors in diagnosis (p>0.05), but also between burnout as experienced by the individual while in the work environment and errors in blood donation (p>0.05). Gender, educational level, marital status, existence of children, years of service, work unit, permanent or non-permanent job, were found to differentiate the level of burnout overall and/or in some of its dimensions (p<0.05). Conclusions: Burnout is negatively associated with aspects of nursing practice, including errors, while gender and working with SARS-Cov2 patients are determinants of burnout. On this basis, proposals are submitted to increase the resilience of nurses and create a favorable working environment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιπτώσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης στη νοσηλευτική πρακτική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαγιαννόπουλος Παναγιώτης","Papagiannopoulos Panagiotis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η πανδημία Covid-19 αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα εμφάνισης και περαιτέρω αύξησης του συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης στους νοσηλευτές, κάτι το οποίο έχει αναφερθεί ότι οδήγησε σε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στη νοσηλευτική πρακτική. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξεταστούν οι επιπτώσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης στη νοσηλευτική πρακτική. Υλικό και μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος με τα εξής ερωτηματολόγια: ερωτηματολόγιο διερεύνησης των δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών των ερωτηθέντων, ερωτηματολόγιο πτυχών νοσηλευτικής πρακτικής, ερωτηματολόγιο της Κοπεγχάγης (Copenhagen Burnout Inventory) για τη μέτρηση της επαγγελματικής εξουθένωσης, ερωτηματολόγιο Better Nursing Questionnaire για τη μέτρηση της νοσηλευτικής πρακτικής. Το δείγμα αποτελείτο από 313 νοσηλευτές στα νοσοκομεία Σισμανόγλειο και Ελπίς και διήρκησε την περίοδο 30.01.2023-28.02.2023. Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ένα μέτριο επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης των νοσηλευτών του δείγματος. Επίσης, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ της προσωποκεντρικής νοσηλευτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.014), μεταξύ της προληπτικής νοσηλευτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.001), καθώς και μεταξύ της συνολικής νοσηλευτικής πρακτικής και της εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο από την συναναστροφή με τους ασθενείς (p=0.007). Επιπλέον, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ της προληπτικής νοσηλευτικής και της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης (p=0.006). Αντίθετα, δε διαπιστώθηκε κάποια συσχέτιση μεταξύ της εξειδίκευσης στη νοσηλευτική και της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης ή πτυχών αυτής (p>0.05). Τέλος, βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των διαστάσεων και του συνόλου της επαγγελματικής εξουθένωσης με τις πτυχές της νοσηλευτικής πρακτικής (p<0.05), με εξαίρεση την απουσία συσχέτισης μεταξύ της συνολικής επαγγελματικής εξουθένωσης και λαθών στη διάγνωση (p>0.05), αλλά και μεταξύ εξουθένωσης όπως τη βιώνει το άτομο όταν βρίσκεται εντός του εργασιακού περιβάλλοντος και λαθών στην αιμοδοσία (p>0.05). Το φύλο, το εκπαιδευτικό επίπεδο, η οικογενειακή κατάσταση, η ύπαρξη παιδιών, τα έτη προϋπηρεσίας, η μονάδα εργασίας, η μόνιμη ή μη θέση εργασίας, βρέθηκαν να διαφοροποιούν το επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης συνολικά και / ή επί μέρους διαστάσεων αυτής (p<0.05). Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εξουθένωση συσχετίζεται αρνητικά με πτυχές της νοσηλευτικής πρακτικής, συμπεριλαμβανομένων των σφαλμάτων, ενώ το φύλο και η εργασία με ασθενείς με SARS-Cov2 είναι προσδιοριστικοί παράγοντες της επαγγελματικής εξουθένωσης. Στη βάση αυτή κατατίθενται προτάσεις αύξησης της ανθεκτικότητας των νοσηλευτών και δημιουργίας ενός ευνοϊκού εργασιακού περιβάλλοντος.","Introduction: The Covid-19 pandemic has been an important factor in the emergence and further increase of burnout syndrome in nurses, which has been reported to lead to significant negative effects on nursing practice. Purpose: The purpose of this research is to examine the effects of burnout on nursing practice. Material and methodology: The quantitative method was used with the following questionnaires: a questionnaire investigating the demographic and professional characteristics of the respondents, a questionnaire on aspects of nursing practice, the Copenhagen Burnout Inventory, the Better Nursing Questionnaire to measure nursing practice. The sample consisted of 313 nurses at Sismanoglio and Elpis hospitals. The time-period for the survey was 30.01.2023-28.02.2023. Results: A moderate level of burnout of the sample nurses was found. Also, a statistically significant negative correlation was found between person-centered nursing and burnout as experienced by the individual from interacting with patients (p=0.014), between preventive nursing and burnout as experienced by the individual from interacting with patients (p=0.001), as well as between the overall nursing practice and burnout as experienced by the individual from interacting with patients (p=0.007). In addition, a statistically significant negative correlation was found between preventive nursing and overall burnout (p=0.006). In contrast, no correlation was found between nursing specialization and overall burnout or aspects thereof (p>0.05). Finally, a statistically significant correlation was found between the dimensions and total burnout with aspects of nursing practice (p<0.05), with the exception of the absence of a correlation between total burnout and errors in diagnosis (p>0.05), but also between burnout as experienced by the individual while in the work environment and errors in blood donation (p>0.05). Gender, educational level, marital status, existence of children, years of service, work unit, permanent or non-permanent job, were found to differentiate the level of burnout overall and/or in some of its dimensions (p<0.05). Conclusions: Burnout is negatively associated with aspects of nursing practice, including errors, while gender and working with SARS-Cov2 patients are determinants of burnout. On this basis, proposals are submitted to increase the resilience of nurses and create a favorable working environment."],"dc:identifier":["uoadl:3365204","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3365204"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιπτώσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης στη νοσηλευτική πρακτική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:01Z"}