{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3369819"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3369819","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Όγκοι καρωτιδικού σωματίου","abstract":"Οι όγκοι καρωτιδικού σωματείου είναι σπάνια, ιδιαίτερα αγγειοβριθή νευροενδοκρινικά νεοπλάσματα που βρίσκονται κοντά στον διχασμό της κοινής καρωτίδας, στην περιοχή του καρωτιδικού βολβού. Αποτελούν μόλις το 0,6% του συνόλου των όγκων της κεφαλής και του τραχήλου και η συχνότητα εμφανισής τους είναι 1/30.000 για τους Καυκάσιους και 1,6/10.000 ετησίως. Το καρωτιδικό σωμάτιο περιλαμβάνει μια ομάδα κυττάρων που ονομάζονται παραγαγγλιακά, τα οποία προέρχονται από τα εμβρυονικά κύτταρα κορυφής. Τα παραγαγγλιακά κύτταρα λειτουργούν ως χημειοϋποδοχείς και είναι ικανά να ανιχνεύσουν αλλαγές στα επίπεδα του αρτηριακού οξυγόνου, διοξειδίου του άνθρακα και στο pH και αναλόγως να διεγείρουν το κέντρο της αναπνοής στο εγκεφαλικό στέλεχος. Επομένως, λόγω της προέλευσης τους οι όγκοι καρωτιδικού σωματίου συχνά ονομάζονται και χημειοδεκτώματα ή παραγαγγλειώματα. Είναι γνωστό ότι οι όγκοι αυτοί αποτελούν συνήθως καλοήθεις καταστάσεις, παρόλα αυτά το ποσοστό κακοήθους μεταλλαγής έχει αναφερθεί να βρίσκεται κάτω από 10%. Το 1971 ο Shamblin επινόησε έναν αλγόριθμο ο οποίος ταξινόμησε της όγκους καρωτιδικού σωματίου στο πλαίσιο της εμπλοκής της καρωτιδικής αρτηρίας. Η εδραιωμένη ταξινόμηση παραμένει έως σήμερα αυτή που χρησιμοποιείται και αποτελεί απαραίτητο εργαλείο στα χέρια του χειρουργού τόσο για τη διαμόρφωση του χειρουργικού πλάνου όσο και στην πρόβλεψη σημαντικών διεγχειρητικών επιπλοκών της το εγκεφαλικό και η πιθανότητα τραυματισμού κρανιακού εγκεφαλικού νεύρου. Όσον αφορά τη θεραπεία η χειρουργική αφαίρεση αποτελεί την οριστική αντιμετώπιση των όγκων καρωτιδικού σωματείου. Πρώιμη χειρουργική εκτομή από την θέσπιση της διάγνωσης έχει συσταθεί για την αποφυγή διεγχειρητικών ανεπιθύμητων συμβάντων που σχετίζονται με την πιθανή σταδιακή αύξηση του μεγέθους της που περιλαμβάνει την ενσωμάτωση νευροαγγειακών δομών. Η περίπλοκη ανατομική τοποθεσία αυτών των όγκων καθώς της και η πλούσια αγγείωση που της συνοδεύει καθιστά πρόκληση την χειρουργική αφαίρεση της. Στο πλαίσιο αυτό εισήχθη στην διαχείριση της ο προεγχειρητικός εμβολισμός 24-48ώρες πριν τη διενέργεια του χειρουργείου με σκοπό την ελαχιστοποίηση της διεγχειρητικης απώλειας αίματος, τη δημιουργία καθαρού χειρουργικού πεδίου και τη μείωση της πιθανότητας τραυματισμού των κρανιακών νευρών καθώς της και τη μείωση του χειρουργικού χρόνου. Η παρούσα εργασία, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος της χειρουργικής ανατομίας, είχε ως κεντρικό της άξονα την ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας.","abstract_html":"Οι όγκοι καρωτιδικού σωματείου είναι σπάνια, ιδιαίτερα αγγειοβριθή νευροενδοκρινικά νεοπλάσματα που βρίσκονται κοντά στον διχασμό της κοινής καρωτίδας, στην περιοχή του καρωτιδικού βολβού. Αποτελούν μόλις το 0,6% του συνόλου των όγκων της κεφαλής και του τραχήλου και η συχνότητα εμφανισής τους είναι 1/30.000 για τους Καυκάσιους και 1,6/10.000 ετησίως. Το καρωτιδικό σωμάτιο περιλαμβάνει μια ομάδα κυττάρων που ονομάζονται παραγαγγλιακά, τα οποία προέρχονται από τα εμβρυονικά κύτταρα κορυφής. Τα παραγαγγλιακά κύτταρα λειτουργούν ως χημειοϋποδοχείς και είναι ικανά να ανιχνεύσουν αλλαγές στα επίπεδα του αρτηριακού οξυγόνου, διοξειδίου του άνθρακα και στο pH και αναλόγως να διεγείρουν το κέντρο της αναπνοής στο εγκεφαλικό στέλεχος. Επομένως, λόγω της προέλευσης τους οι όγκοι καρωτιδικού σωματίου συχνά ονομάζονται και χημειοδεκτώματα ή παραγαγγλειώματα. Είναι γνωστό ότι οι όγκοι αυτοί αποτελούν συνήθως καλοήθεις καταστάσεις, παρόλα αυτά το ποσοστό κακοήθους μεταλλαγής έχει αναφερθεί να βρίσκεται κάτω από 10%. Το 1971 ο Shamblin επινόησε έναν αλγόριθμο ο οποίος ταξινόμησε της όγκους καρωτιδικού σωματίου στο πλαίσιο της εμπλοκής της καρωτιδικής αρτηρίας. Η εδραιωμένη ταξινόμηση παραμένει έως σήμερα αυτή που χρησιμοποιείται και αποτελεί απαραίτητο εργαλείο στα χέρια του χειρουργού τόσο για τη διαμόρφωση του χειρουργικού πλάνου όσο και στην πρόβλεψη σημαντικών διεγχειρητικών επιπλοκών της το εγκεφαλικό και η πιθανότητα τραυματισμού κρανιακού εγκεφαλικού νεύρου. Όσον αφορά τη θεραπεία η χειρουργική αφαίρεση αποτελεί την οριστική αντιμετώπιση των όγκων καρωτιδικού σωματείου. Πρώιμη χειρουργική εκτομή από την θέσπιση της διάγνωσης έχει συσταθεί για την αποφυγή διεγχειρητικών ανεπιθύμητων συμβάντων που σχετίζονται με την πιθανή σταδιακή αύξηση του μεγέθους της που περιλαμβάνει την ενσωμάτωση νευροαγγειακών δομών. Η περίπλοκη ανατομική τοποθεσία αυτών των όγκων καθώς της και η πλούσια αγγείωση που της συνοδεύει καθιστά πρόκληση την χειρουργική αφαίρεση της. Στο πλαίσιο αυτό εισήχθη στην διαχείριση της ο προεγχειρητικός εμβολισμός 24-48ώρες πριν τη διενέργεια του χειρουργείου με σκοπό την ελαχιστοποίηση της διεγχειρητικης απώλειας αίματος, τη δημιουργία καθαρού χειρουργικού πεδίου και τη μείωση της πιθανότητας τραυματισμού των κρανιακών νευρών καθώς της και τη μείωση του χειρουργικού χρόνου. Η παρούσα εργασία, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος της χειρουργικής ανατομίας, είχε ως κεντρικό της άξονα την ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αυγερινός Νικόλαος","Avgerinos Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3369819"],"render_values":[{"text":"uoadl:3369819","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3369819","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3369819","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3369819","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αυγερινός Νικόλαος","Avgerinos Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3369819","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3369819"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι όγκοι καρωτιδικού σωματείου είναι σπάνια, ιδιαίτερα αγγειοβριθή νευροενδοκρινικά νεοπλάσματα που βρίσκονται κοντά στον διχασμό της κοινής καρωτίδας, στην περιοχή του καρωτιδικού βολβού. Αποτελούν μόλις το 0,6% του συνόλου των όγκων της κεφαλής και του τραχήλου και η συχνότητα εμφανισής τους είναι 1/30.000 για τους Καυκάσιους και 1,6/10.000 ετησίως. Το καρωτιδικό σωμάτιο περιλαμβάνει μια ομάδα κυττάρων που ονομάζονται παραγαγγλιακά, τα οποία προέρχονται από τα εμβρυονικά κύτταρα κορυφής. Τα παραγαγγλιακά κύτταρα λειτουργούν ως χημειοϋποδοχείς και είναι ικανά να ανιχνεύσουν αλλαγές στα επίπεδα του αρτηριακού οξυγόνου, διοξειδίου του άνθρακα και στο pH και αναλόγως να διεγείρουν το κέντρο της αναπνοής στο εγκεφαλικό στέλεχος. Επομένως, λόγω της προέλευσης τους οι όγκοι καρωτιδικού σωματίου συχνά ονομάζονται και χημειοδεκτώματα ή παραγαγγλειώματα. Είναι γνωστό ότι οι όγκοι αυτοί αποτελούν συνήθως καλοήθεις καταστάσεις, παρόλα αυτά το ποσοστό κακοήθους μεταλλαγής έχει αναφερθεί να βρίσκεται κάτω από 10%. Το 1971 ο Shamblin επινόησε έναν αλγόριθμο ο οποίος ταξινόμησε της όγκους καρωτιδικού σωματίου στο πλαίσιο της εμπλοκής της καρωτιδικής αρτηρίας. Η εδραιωμένη ταξινόμηση παραμένει έως σήμερα αυτή που χρησιμοποιείται και αποτελεί απαραίτητο εργαλείο στα χέρια του χειρουργού τόσο για τη διαμόρφωση του χειρουργικού πλάνου όσο και στην πρόβλεψη σημαντικών διεγχειρητικών επιπλοκών της το εγκεφαλικό και η πιθανότητα τραυματισμού κρανιακού εγκεφαλικού νεύρου. Όσον αφορά τη θεραπεία η χειρουργική αφαίρεση αποτελεί την οριστική αντιμετώπιση των όγκων καρωτιδικού σωματείου. Πρώιμη χειρουργική εκτομή από την θέσπιση της διάγνωσης έχει συσταθεί για την αποφυγή διεγχειρητικών ανεπιθύμητων συμβάντων που σχετίζονται με την πιθανή σταδιακή αύξηση του μεγέθους της που περιλαμβάνει την ενσωμάτωση νευροαγγειακών δομών. Η περίπλοκη ανατομική τοποθεσία αυτών των όγκων καθώς της και η πλούσια αγγείωση που της συνοδεύει καθιστά πρόκληση την χειρουργική αφαίρεση της. Στο πλαίσιο αυτό εισήχθη στην διαχείριση της ο προεγχειρητικός εμβολισμός 24-48ώρες πριν τη διενέργεια του χειρουργείου με σκοπό την ελαχιστοποίηση της διεγχειρητικης απώλειας αίματος, τη δημιουργία καθαρού χειρουργικού πεδίου και τη μείωση της πιθανότητας τραυματισμού των κρανιακών νευρών καθώς της και τη μείωση του χειρουργικού χρόνου. Η παρούσα εργασία, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος της χειρουργικής ανατομίας, είχε ως κεντρικό της άξονα την ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας.","Carotid body tumours are rare, highly vascularized neuroendocrine neoplasms located near the common carotid bifurcation, in the region of the carotid bulb. They constitute only 0.6% of all head and neck tumours and their incidence is 1/30,000 for Caucasians and 1.6/10,000 per year. The carotid body contains a group of cells called paraganglial cells, which are derived from embryonic crest cells. The paraganglionic cells function as chemoreceptors and are able to detect changes in arterial oxygen, carbon dioxide and pH levels and accordingly stimulate the respiratory centre in the brainstem. Therefore, because of their origin, carotid body tumours are often also called chemodektomas (chemoattractants) or paragangliomas. It is known that these tumours are usually benign conditions, however the rate of malignant transformation has been reported to be less than 10%. In 1971 Shamblin devised an algorithm which classified carotid body tumours in the context of carotid artery involvement. The established classification remains the one used to this day and is an essential tool in the hands of the surgeon both in formulating the surgical plan and in predicting important intraoperative complications such as stroke and the possibility of cranial nerve injury. Regarding treatment, surgical removal is the definitive treatment of carotid body tumours. Early surgical resection from establishing the diagnosis has been recommended to avoid intraoperative adverse events associated with possible gradual increase in size including the incorporation of neurovascular structures. The complex anatomical location of these tumors, as well as the rich vasculature that accompanies them makes surgical removal challenging. In this context, preoperative embolization was introduced in its management 24-48h prior to surgery in order to minimize intraoperative blood loss, provide a clean surgical field and reduce the likelihood of cranial nerve injury as well as reduce surgical time. The present study, which was carried out in the context of the Postgraduate Program of Surgical Anatomy, had as its main focus the review of the existing literature."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Όγκοι καρωτιδικού σωματίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αυγερινός Νικόλαος","Avgerinos Nikolaos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Οι όγκοι καρωτιδικού σωματείου είναι σπάνια, ιδιαίτερα αγγειοβριθή νευροενδοκρινικά νεοπλάσματα που βρίσκονται κοντά στον διχασμό της κοινής καρωτίδας, στην περιοχή του καρωτιδικού βολβού. Αποτελούν μόλις το 0,6% του συνόλου των όγκων της κεφαλής και του τραχήλου και η συχνότητα εμφανισής τους είναι 1/30.000 για τους Καυκάσιους και 1,6/10.000 ετησίως. Το καρωτιδικό σωμάτιο περιλαμβάνει μια ομάδα κυττάρων που ονομάζονται παραγαγγλιακά, τα οποία προέρχονται από τα εμβρυονικά κύτταρα κορυφής. Τα παραγαγγλιακά κύτταρα λειτουργούν ως χημειοϋποδοχείς και είναι ικανά να ανιχνεύσουν αλλαγές στα επίπεδα του αρτηριακού οξυγόνου, διοξειδίου του άνθρακα και στο pH και αναλόγως να διεγείρουν το κέντρο της αναπνοής στο εγκεφαλικό στέλεχος. Επομένως, λόγω της προέλευσης τους οι όγκοι καρωτιδικού σωματίου συχνά ονομάζονται και χημειοδεκτώματα ή παραγαγγλειώματα. Είναι γνωστό ότι οι όγκοι αυτοί αποτελούν συνήθως καλοήθεις καταστάσεις, παρόλα αυτά το ποσοστό κακοήθους μεταλλαγής έχει αναφερθεί να βρίσκεται κάτω από 10%. Το 1971 ο Shamblin επινόησε έναν αλγόριθμο ο οποίος ταξινόμησε της όγκους καρωτιδικού σωματίου στο πλαίσιο της εμπλοκής της καρωτιδικής αρτηρίας. Η εδραιωμένη ταξινόμηση παραμένει έως σήμερα αυτή που χρησιμοποιείται και αποτελεί απαραίτητο εργαλείο στα χέρια του χειρουργού τόσο για τη διαμόρφωση του χειρουργικού πλάνου όσο και στην πρόβλεψη σημαντικών διεγχειρητικών επιπλοκών της το εγκεφαλικό και η πιθανότητα τραυματισμού κρανιακού εγκεφαλικού νεύρου. Όσον αφορά τη θεραπεία η χειρουργική αφαίρεση αποτελεί την οριστική αντιμετώπιση των όγκων καρωτιδικού σωματείου. Πρώιμη χειρουργική εκτομή από την θέσπιση της διάγνωσης έχει συσταθεί για την αποφυγή διεγχειρητικών ανεπιθύμητων συμβάντων που σχετίζονται με την πιθανή σταδιακή αύξηση του μεγέθους της που περιλαμβάνει την ενσωμάτωση νευροαγγειακών δομών. Η περίπλοκη ανατομική τοποθεσία αυτών των όγκων καθώς της και η πλούσια αγγείωση που της συνοδεύει καθιστά πρόκληση την χειρουργική αφαίρεση της. Στο πλαίσιο αυτό εισήχθη στην διαχείριση της ο προεγχειρητικός εμβολισμός 24-48ώρες πριν τη διενέργεια του χειρουργείου με σκοπό την ελαχιστοποίηση της διεγχειρητικης απώλειας αίματος, τη δημιουργία καθαρού χειρουργικού πεδίου και τη μείωση της πιθανότητας τραυματισμού των κρανιακών νευρών καθώς της και τη μείωση του χειρουργικού χρόνου. Η παρούσα εργασία, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος της χειρουργικής ανατομίας, είχε ως κεντρικό της άξονα την ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας.","Carotid body tumours are rare, highly vascularized neuroendocrine neoplasms located near the common carotid bifurcation, in the region of the carotid bulb. They constitute only 0.6% of all head and neck tumours and their incidence is 1/30,000 for Caucasians and 1.6/10,000 per year. The carotid body contains a group of cells called paraganglial cells, which are derived from embryonic crest cells. The paraganglionic cells function as chemoreceptors and are able to detect changes in arterial oxygen, carbon dioxide and pH levels and accordingly stimulate the respiratory centre in the brainstem. Therefore, because of their origin, carotid body tumours are often also called chemodektomas (chemoattractants) or paragangliomas. It is known that these tumours are usually benign conditions, however the rate of malignant transformation has been reported to be less than 10%. In 1971 Shamblin devised an algorithm which classified carotid body tumours in the context of carotid artery involvement. The established classification remains the one used to this day and is an essential tool in the hands of the surgeon both in formulating the surgical plan and in predicting important intraoperative complications such as stroke and the possibility of cranial nerve injury. Regarding treatment, surgical removal is the definitive treatment of carotid body tumours. Early surgical resection from establishing the diagnosis has been recommended to avoid intraoperative adverse events associated with possible gradual increase in size including the incorporation of neurovascular structures. The complex anatomical location of these tumors, as well as the rich vasculature that accompanies them makes surgical removal challenging. In this context, preoperative embolization was introduced in its management 24-48h prior to surgery in order to minimize intraoperative blood loss, provide a clean surgical field and reduce the likelihood of cranial nerve injury as well as reduce surgical time. The present study, which was carried out in the context of the Postgraduate Program of Surgical Anatomy, had as its main focus the review of the existing literature."],"dc:identifier":["uoadl:3369819","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3369819"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Όγκοι καρωτιδικού σωματίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:03Z"}