{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370448"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370448","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εξωμήτριος κύηση πριν και μετά την πανδημία Covid-19","abstract":"Σκοπός και στόχος της εργασίας: Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η μελέτη των δεδομένων σχετικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας COVID19. Απώτερος στόχος είναι η εκτενής μελέτη των δεδομένων αναφορικά με τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί τόσο στην διάγνωση όσο και την αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης μετά την πανδημία καθώς και η πιθανή επίδραση της πανδημίας στην διάγνωση και την θεραπεία της έκτοπης κύησης. Στο ειδικό μέρος της εργασίας, θα παρουσιαστούν ουσιαστικά τα δεδομένα αναφορικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας covid19 και θα γίνει μια προσπάθεια σύγκρισης των δυο χρονικών περιόδων (προ-covid-19 και covid-19 περίοδο) όσον αφορά την διάγνωση και αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης. Μέθοδος: Για να επιτευχθεί ο στόχος της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη επιστημονικών συγγραμμάτων καθώς και επιστημονικών άρθρων παγκόσμιας εμβέλειας. Για την εύρεση του υλικού, έγινε χρήση της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Pubmed. Αποτελέσματα: Στην μελέτη των Barg et al 2021 οι ασθενείς της περιόδου covid-19 παρουσιάστηκαν με υψηλότερα επίπεδα β-hCG, υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης, απαίτηση για επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση και υψηλότερη μέση απώλεια αίματος (Barg et al 2021). Οι μελέτες των Barg et al 2021, Casadio et al 2020 και Dvash et al 2021 εντοπίσανε υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας covid-19. Αντιθέτως, σύμφωνα με τη μελέτη των Platts et al 2021, οι γυναίκες υποβλήθηκαν σε σημαντικά υψηλότερα ποσοστά μη χειρουργικής διαχείρισης κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος covid-19 σε σύγκριση με μια κοόρτη πριν από την πανδημία. Οι γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν μη χειρουργικά στην κοόρτη CPER αντιμετωπίστηκαν επίσης με λιγότερες επισκέψεις στο νοσοκομείο. Αυτό δεν οδήγησε σε αύξηση των παρατηρούμενων ποσοστών επιπλοκών (Platts et al 2021). Η μελέτη των Warner και Katzτο 2021, επισημαίνει μια δραματική αύξηση στη διάγνωση και τη διαχείριση των έκτοπων κυήσεων που αντιμετωπίστηκαν μέσα σε μόλις 2 μήνες, με αξιοσημείωτα αυξημένο αριθμό ασθενών με ρήξη και ασταθείς τη στιγμή της αρχικής διάγνωσης. Σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, είναι καίριας σημασίας να σημειωθεί αυτή η αύξηση, καθώς οι γυναίκες που παρουσίασαν ρήξη έκτοπης κύησης αγνοούσαν εντελώς τη διάγνωσή τους, και το μόνο που γνώριζαν ήταν ότι είχαν θετικό τεστ κύησης στο σπίτι (Warner and Katz 2021). Σε μια ανάλυση από τη Βόρεια Ιταλία, το 2020, ο Casadio και οι συνεργάτες του, επεσήμαναν το αυξημένο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στην πανδημία Covid-19. Το ποσοστό των ρήξεων έκτοπων κυήσεων ήταν σημαντικά υψηλότερο κατά τη διάρκεια του lockdown σε σύγκριση με τη περίοδο πριν το lockdown (6/9; 66,7% έναντι 52/201; 25,9%, Fisher’s Exact Test P=0,02) (Casadio et al 2020). Η Dvash και οι συνεργάτες της, το 2021, σε μια αναδρομική μελέτη εντοπίσανε υψηλότερο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στο ίδρυμα τους κατά τη διάρκεια της covid-19 πανδημίας (Dvash et al 2021). Οι ερευνητές πιστεύουν ότι κάποια μείωση στη διαθεσιμότητα των ιατρικών υπηρεσιών και ο φόβος των γυναικών για πιθανή έκθεση τις επηρέασαν να μειώσουν την ιατρική φροντίδα και τις εξετάσεις τους. Η παρούσα μελέτη είναι σύμφωνη με άλλες εκθέσεις/αναφορές που δείχνουν μειώσεις στις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια της επιδημίας covid-19 τον Ιανουάριο-Απρίλιο 2020 (Chen and Zheng 2020, Happle et al 2020, Dvash et al 2021). Οι ερευνητές Bhambhvani et al 2021 ανέφεραν ότι στον ημερήσιο όγκο των περιπτώσεων έκτοπης κύησης δεν σημειώθηκε καμία διαφορά σε κάθε ίδρυμα (Bhambhvani et al 2021). Το 2021, οι Mungmunpuntipantip και Wiwanitkit (Mungmunpuntipantip and Wiwanitkit 2021), ανέφεραν ότι σύμφωνα με τους Elito Júnior και Araujo Júnior 2020, «η κλινική θεραπεία της έκτοπης κύηση με μεθοτρεξάτη ή η διαχείριση αναμονής (expectant management) είναι μια εναλλακτική λύση κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Μια έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη επιλογή θεραπευτικών επιλογών είναι καίριας σημασίας για την επιτυχία της θεραπείας» (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Στη μελέτη των Hansen και Stovall 2020, επισημαίνεται ότι σε ασθενή που βρέθηκε θετική στην Covid-19 μόλυνση, πρέπει κανείς να εξετάσει προσεκτικά τα οφέλη και τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες της φαρμακευτικής ή χειρουργικής θεραπείας πριν από τη θεραπεία για μια έκτοπη κύηση. Μεθοτρεξάτη μπορεί δυνητικά να προκαλέσει ανοσοκαταστολή και να επιδεινώσει την μόλυνση από covid-19. Λαπαροσκόπηση, με κατάλληλες χειρουργικές τεχνικές και ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό για τη μείωση του θεωρητικού κινδύνου μετάδοσης του ιού από το χειρουργικό καπνό, παραμένει μια λογική/εύλογη ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για τη θεραπεία μιας έκτοπης κύησης σε έναν ασθενή που βρέθηκε θετικός σε λοίμωξη από covid-19 (Hansen and Stovall 2020). Συμπέρασμα: Η ταχεία εξάπλωση της πανδημίας COVID-19 οδήγησε σε ευρεία εισαγωγή κοινωνικής αποστασιοποίησης έως και πλήρες lockdown (Lytras and Tsiodras 2020). Ως απάντηση στην πανδημία, χώρες σε όλο τον κόσμο χρειάστηκε να εφαρμόσουν αλλαγές στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών υγείας. Αυτοί οι περιορισμοί επηρέασαν τον αριθμό επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία και στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (Barg et al 2021). Νοσοκομεία σε όλες τις χώρες καθιέρωσαν αλλαγές πολιτικής για να περιορίσουν τις εκθέσεις, να διατηρήσουν τον εξοπλισμό ατομικής προστασίας, να χρησιμοποιήσουν για άλλο σκοπό το χώρο του νοσοκομείου και να ανακατανείμουν το προσωπικό εν αναμονή αύξησης των εισαγωγών covid-19 (Center for Disease Control and Prevention 2020, Spurlin et al 2020) . Τα νοσοκομεία έχουν να αντιμετωπίσουν: Νέες προκλήσεις με αύξηση εισαγωγών ασθενών υψηλής οξύτητας, περιορισμένους πόρους, σημαντική αλλαγή στα πρότυπα πρακτικής, αναβολή όλων των εκλεκτικών/προαιρετικών διαδικασιών, καθιστώντας λειτουργικά δωμάτια (χειρουργικές αίθουσες) άμεσα διαθέσιμα για να μετατραπούν σε μονάδες εντατικής θεραπείας και διατήρηση του ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού (Spurlin et al 2020). Τα περιοριστικά μέτρα για τον έλεγχο της εξάπλωσης της πανδημίας και η διαταραχή του συστήματος υγείας εξαιτίας της πανδημίας μπορεί να έχουν επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία των γυναικών (Roberton et al 2020, Casadio et al 2020). Μολονότι η ιατρική φροντίδα ορίστηκε ως βασική ανάγκη ωστόσο υπήρξε μείωση των αφίξεων στα επείγοντα των νοσοκομείων (Dvash et al 2021). Υπάρχει ανησυχία ότι οι ασθενείς είναι επιφυλακτικοί όσον αφορά την επαφή με άτομα με covid-19. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο φόβος της έκθεσης σε ασθενείς με covid-19 καθιστά τους ασθενείς απρόθυμους-διστακτικούς στο να αναζητήσουν φροντίδα ακόμη κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με οξείες, απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις (Bhambhvani et al 2021). Το γεγονός αυτό, δηλαδή η αλλαγή στη συμπεριφορά των ασθενών προκάλεσε καθυστέρηση στη διάγνωση και τη θεραπεία της έκτοπης κύησης. Η καθυστέρηση στη διάγνωση της έκτοπης κύησης συσχετίστηκε με προχωρημένο κλινικό στάδιο και υψηλότερο ποσοστό χειρουργικής επέμβασης (Barg et al 2021).","abstract_html":"Σκοπός και στόχος της εργασίας: Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η μελέτη των δεδομένων σχετικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας COVID19. Απώτερος στόχος είναι η εκτενής μελέτη των δεδομένων αναφορικά με τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί τόσο στην διάγνωση όσο και την αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης μετά την πανδημία καθώς και η πιθανή επίδραση της πανδημίας στην διάγνωση και την θεραπεία της έκτοπης κύησης. Στο ειδικό μέρος της εργασίας, θα παρουσιαστούν ουσιαστικά τα δεδομένα αναφορικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας covid19 και θα γίνει μια προσπάθεια σύγκρισης των δυο χρονικών περιόδων (προ-covid-19 και covid-19 περίοδο) όσον αφορά την διάγνωση και αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης. Μέθοδος: Για να επιτευχθεί ο στόχος της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη επιστημονικών συγγραμμάτων καθώς και επιστημονικών άρθρων παγκόσμιας εμβέλειας. Για την εύρεση του υλικού, έγινε χρήση της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Pubmed. Αποτελέσματα: Στην μελέτη των Barg et al 2021 οι ασθενείς της περιόδου covid-19 παρουσιάστηκαν με υψηλότερα επίπεδα β-hCG, υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης, απαίτηση για επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση και υψηλότερη μέση απώλεια αίματος (Barg et al 2021). Οι μελέτες των Barg et al 2021, Casadio et al 2020 και Dvash et al 2021 εντοπίσανε υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας covid-19. Αντιθέτως, σύμφωνα με τη μελέτη των Platts et al 2021, οι γυναίκες υποβλήθηκαν σε σημαντικά υψηλότερα ποσοστά μη χειρουργικής διαχείρισης κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος covid-19 σε σύγκριση με μια κοόρτη πριν από την πανδημία. Οι γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν μη χειρουργικά στην κοόρτη CPER αντιμετωπίστηκαν επίσης με λιγότερες επισκέψεις στο νοσοκομείο. Αυτό δεν οδήγησε σε αύξηση των παρατηρούμενων ποσοστών επιπλοκών (Platts et al 2021). Η μελέτη των Warner και Katzτο 2021, επισημαίνει μια δραματική αύξηση στη διάγνωση και τη διαχείριση των έκτοπων κυήσεων που αντιμετωπίστηκαν μέσα σε μόλις 2 μήνες, με αξιοσημείωτα αυξημένο αριθμό ασθενών με ρήξη και ασταθείς τη στιγμή της αρχικής διάγνωσης. Σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, είναι καίριας σημασίας να σημειωθεί αυτή η αύξηση, καθώς οι γυναίκες που παρουσίασαν ρήξη έκτοπης κύησης αγνοούσαν εντελώς τη διάγνωσή τους, και το μόνο που γνώριζαν ήταν ότι είχαν θετικό τεστ κύησης στο σπίτι (Warner and Katz 2021). Σε μια ανάλυση από τη Βόρεια Ιταλία, το 2020, ο Casadio και οι συνεργάτες του, επεσήμαναν το αυξημένο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στην πανδημία Covid-19. Το ποσοστό των ρήξεων έκτοπων κυήσεων ήταν σημαντικά υψηλότερο κατά τη διάρκεια του lockdown σε σύγκριση με τη περίοδο πριν το lockdown (6/9; 66,7% έναντι 52/201; 25,9%, Fisher’s Exact Test P=0,02) (Casadio et al 2020). Η Dvash και οι συνεργάτες της, το 2021, σε μια αναδρομική μελέτη εντοπίσανε υψηλότερο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στο ίδρυμα τους κατά τη διάρκεια της covid-19 πανδημίας (Dvash et al 2021). Οι ερευνητές πιστεύουν ότι κάποια μείωση στη διαθεσιμότητα των ιατρικών υπηρεσιών και ο φόβος των γυναικών για πιθανή έκθεση τις επηρέασαν να μειώσουν την ιατρική φροντίδα και τις εξετάσεις τους. Η παρούσα μελέτη είναι σύμφωνη με άλλες εκθέσεις/αναφορές που δείχνουν μειώσεις στις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια της επιδημίας covid-19 τον Ιανουάριο-Απρίλιο 2020 (Chen and Zheng 2020, Happle et al 2020, Dvash et al 2021). Οι ερευνητές Bhambhvani et al 2021 ανέφεραν ότι στον ημερήσιο όγκο των περιπτώσεων έκτοπης κύησης δεν σημειώθηκε καμία διαφορά σε κάθε ίδρυμα (Bhambhvani et al 2021). Το 2021, οι Mungmunpuntipantip και Wiwanitkit (Mungmunpuntipantip and Wiwanitkit 2021), ανέφεραν ότι σύμφωνα με τους Elito Júnior και Araujo Júnior 2020, «η κλινική θεραπεία της έκτοπης κύηση με μεθοτρεξάτη ή η διαχείριση αναμονής (expectant management) είναι μια εναλλακτική λύση κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Μια έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη επιλογή θεραπευτικών επιλογών είναι καίριας σημασίας για την επιτυχία της θεραπείας» (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Στη μελέτη των Hansen και Stovall 2020, επισημαίνεται ότι σε ασθενή που βρέθηκε θετική στην Covid-19 μόλυνση, πρέπει κανείς να εξετάσει προσεκτικά τα οφέλη και τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες της φαρμακευτικής ή χειρουργικής θεραπείας πριν από τη θεραπεία για μια έκτοπη κύηση. Μεθοτρεξάτη μπορεί δυνητικά να προκαλέσει ανοσοκαταστολή και να επιδεινώσει την μόλυνση από covid-19. Λαπαροσκόπηση, με κατάλληλες χειρουργικές τεχνικές και ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό για τη μείωση του θεωρητικού κινδύνου μετάδοσης του ιού από το χειρουργικό καπνό, παραμένει μια λογική/εύλογη ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για τη θεραπεία μιας έκτοπης κύησης σε έναν ασθενή που βρέθηκε θετικός σε λοίμωξη από covid-19 (Hansen and Stovall 2020). Συμπέρασμα: Η ταχεία εξάπλωση της πανδημίας COVID-19 οδήγησε σε ευρεία εισαγωγή κοινωνικής αποστασιοποίησης έως και πλήρες lockdown (Lytras and Tsiodras 2020). Ως απάντηση στην πανδημία, χώρες σε όλο τον κόσμο χρειάστηκε να εφαρμόσουν αλλαγές στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών υγείας. Αυτοί οι περιορισμοί επηρέασαν τον αριθμό επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία και στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (Barg et al 2021). Νοσοκομεία σε όλες τις χώρες καθιέρωσαν αλλαγές πολιτικής για να περιορίσουν τις εκθέσεις, να διατηρήσουν τον εξοπλισμό ατομικής προστασίας, να χρησιμοποιήσουν για άλλο σκοπό το χώρο του νοσοκομείου και να ανακατανείμουν το προσωπικό εν αναμονή αύξησης των εισαγωγών covid-19 (Center for Disease Control and Prevention 2020, Spurlin et al 2020) . Τα νοσοκομεία έχουν να αντιμετωπίσουν: Νέες προκλήσεις με αύξηση εισαγωγών ασθενών υψηλής οξύτητας, περιορισμένους πόρους, σημαντική αλλαγή στα πρότυπα πρακτικής, αναβολή όλων των εκλεκτικών/προαιρετικών διαδικασιών, καθιστώντας λειτουργικά δωμάτια (χειρουργικές αίθουσες) άμεσα διαθέσιμα για να μετατραπούν σε μονάδες εντατικής θεραπείας και διατήρηση του ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού (Spurlin et al 2020). Τα περιοριστικά μέτρα για τον έλεγχο της εξάπλωσης της πανδημίας και η διαταραχή του συστήματος υγείας εξαιτίας της πανδημίας μπορεί να έχουν επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία των γυναικών (Roberton et al 2020, Casadio et al 2020). Μολονότι η ιατρική φροντίδα ορίστηκε ως βασική ανάγκη ωστόσο υπήρξε μείωση των αφίξεων στα επείγοντα των νοσοκομείων (Dvash et al 2021). Υπάρχει ανησυχία ότι οι ασθενείς είναι επιφυλακτικοί όσον αφορά την επαφή με άτομα με covid-19. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο φόβος της έκθεσης σε ασθενείς με covid-19 καθιστά τους ασθενείς απρόθυμους-διστακτικούς στο να αναζητήσουν φροντίδα ακόμη κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με οξείες, απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις (Bhambhvani et al 2021). Το γεγονός αυτό, δηλαδή η αλλαγή στη συμπεριφορά των ασθενών προκάλεσε καθυστέρηση στη διάγνωση και τη θεραπεία της έκτοπης κύησης. Η καθυστέρηση στη διάγνωση της έκτοπης κύησης συσχετίστηκε με προχωρημένο κλινικό στάδιο και υψηλότερο ποσοστό χειρουργικής επέμβασης (Barg et al 2021).","abstract_has_math":false,"creators":["Χαραλαμπίδη Γενοβέφα","Charalampidi Genovefa"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370448"],"render_values":[{"text":"uoadl:3370448","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370448","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370448","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3370448","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαραλαμπίδη Γενοβέφα","Charalampidi Genovefa"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370448","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370448"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός και στόχος της εργασίας: Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η μελέτη των δεδομένων σχετικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας COVID19. Απώτερος στόχος είναι η εκτενής μελέτη των δεδομένων αναφορικά με τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί τόσο στην διάγνωση όσο και την αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης μετά την πανδημία καθώς και η πιθανή επίδραση της πανδημίας στην διάγνωση και την θεραπεία της έκτοπης κύησης. Στο ειδικό μέρος της εργασίας, θα παρουσιαστούν ουσιαστικά τα δεδομένα αναφορικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας covid19 και θα γίνει μια προσπάθεια σύγκρισης των δυο χρονικών περιόδων (προ-covid-19 και covid-19 περίοδο) όσον αφορά την διάγνωση και αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης. Μέθοδος: Για να επιτευχθεί ο στόχος της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη επιστημονικών συγγραμμάτων καθώς και επιστημονικών άρθρων παγκόσμιας εμβέλειας. Για την εύρεση του υλικού, έγινε χρήση της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Pubmed. Αποτελέσματα: Στην μελέτη των Barg et al 2021 οι ασθενείς της περιόδου covid-19 παρουσιάστηκαν με υψηλότερα επίπεδα β-hCG, υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης, απαίτηση για επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση και υψηλότερη μέση απώλεια αίματος (Barg et al 2021). Οι μελέτες των Barg et al 2021, Casadio et al 2020 και Dvash et al 2021 εντοπίσανε υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας covid-19. Αντιθέτως, σύμφωνα με τη μελέτη των Platts et al 2021, οι γυναίκες υποβλήθηκαν σε σημαντικά υψηλότερα ποσοστά μη χειρουργικής διαχείρισης κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος covid-19 σε σύγκριση με μια κοόρτη πριν από την πανδημία. Οι γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν μη χειρουργικά στην κοόρτη CPER αντιμετωπίστηκαν επίσης με λιγότερες επισκέψεις στο νοσοκομείο. Αυτό δεν οδήγησε σε αύξηση των παρατηρούμενων ποσοστών επιπλοκών (Platts et al 2021). Η μελέτη των Warner και Katzτο 2021, επισημαίνει μια δραματική αύξηση στη διάγνωση και τη διαχείριση των έκτοπων κυήσεων που αντιμετωπίστηκαν μέσα σε μόλις 2 μήνες, με αξιοσημείωτα αυξημένο αριθμό ασθενών με ρήξη και ασταθείς τη στιγμή της αρχικής διάγνωσης. Σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, είναι καίριας σημασίας να σημειωθεί αυτή η αύξηση, καθώς οι γυναίκες που παρουσίασαν ρήξη έκτοπης κύησης αγνοούσαν εντελώς τη διάγνωσή τους, και το μόνο που γνώριζαν ήταν ότι είχαν θετικό τεστ κύησης στο σπίτι (Warner and Katz 2021). Σε μια ανάλυση από τη Βόρεια Ιταλία, το 2020, ο Casadio και οι συνεργάτες του, επεσήμαναν το αυξημένο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στην πανδημία Covid-19. Το ποσοστό των ρήξεων έκτοπων κυήσεων ήταν σημαντικά υψηλότερο κατά τη διάρκεια του lockdown σε σύγκριση με τη περίοδο πριν το lockdown (6/9; 66,7% έναντι 52/201; 25,9%, Fisher’s Exact Test P=0,02) (Casadio et al 2020). Η Dvash και οι συνεργάτες της, το 2021, σε μια αναδρομική μελέτη εντοπίσανε υψηλότερο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στο ίδρυμα τους κατά τη διάρκεια της covid-19 πανδημίας (Dvash et al 2021). Οι ερευνητές πιστεύουν ότι κάποια μείωση στη διαθεσιμότητα των ιατρικών υπηρεσιών και ο φόβος των γυναικών για πιθανή έκθεση τις επηρέασαν να μειώσουν την ιατρική φροντίδα και τις εξετάσεις τους. Η παρούσα μελέτη είναι σύμφωνη με άλλες εκθέσεις/αναφορές που δείχνουν μειώσεις στις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια της επιδημίας covid-19 τον Ιανουάριο-Απρίλιο 2020 (Chen and Zheng 2020, Happle et al 2020, Dvash et al 2021). Οι ερευνητές Bhambhvani et al 2021 ανέφεραν ότι στον ημερήσιο όγκο των περιπτώσεων έκτοπης κύησης δεν σημειώθηκε καμία διαφορά σε κάθε ίδρυμα (Bhambhvani et al 2021). Το 2021, οι Mungmunpuntipantip και Wiwanitkit (Mungmunpuntipantip and Wiwanitkit 2021), ανέφεραν ότι σύμφωνα με τους Elito Júnior και Araujo Júnior 2020, «η κλινική θεραπεία της έκτοπης κύηση με μεθοτρεξάτη ή η διαχείριση αναμονής (expectant management) είναι μια εναλλακτική λύση κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Μια έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη επιλογή θεραπευτικών επιλογών είναι καίριας σημασίας για την επιτυχία της θεραπείας» (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Στη μελέτη των Hansen και Stovall 2020, επισημαίνεται ότι σε ασθενή που βρέθηκε θετική στην Covid-19 μόλυνση, πρέπει κανείς να εξετάσει προσεκτικά τα οφέλη και τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες της φαρμακευτικής ή χειρουργικής θεραπείας πριν από τη θεραπεία για μια έκτοπη κύηση. Μεθοτρεξάτη μπορεί δυνητικά να προκαλέσει ανοσοκαταστολή και να επιδεινώσει την μόλυνση από covid-19. Λαπαροσκόπηση, με κατάλληλες χειρουργικές τεχνικές και ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό για τη μείωση του θεωρητικού κινδύνου μετάδοσης του ιού από το χειρουργικό καπνό, παραμένει μια λογική/εύλογη ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για τη θεραπεία μιας έκτοπης κύησης σε έναν ασθενή που βρέθηκε θετικός σε λοίμωξη από covid-19 (Hansen and Stovall 2020). Συμπέρασμα: Η ταχεία εξάπλωση της πανδημίας COVID-19 οδήγησε σε ευρεία εισαγωγή κοινωνικής αποστασιοποίησης έως και πλήρες lockdown (Lytras and Tsiodras 2020). Ως απάντηση στην πανδημία, χώρες σε όλο τον κόσμο χρειάστηκε να εφαρμόσουν αλλαγές στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών υγείας. Αυτοί οι περιορισμοί επηρέασαν τον αριθμό επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία και στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (Barg et al 2021). Νοσοκομεία σε όλες τις χώρες καθιέρωσαν αλλαγές πολιτικής για να περιορίσουν τις εκθέσεις, να διατηρήσουν τον εξοπλισμό ατομικής προστασίας, να χρησιμοποιήσουν για άλλο σκοπό το χώρο του νοσοκομείου και να ανακατανείμουν το προσωπικό εν αναμονή αύξησης των εισαγωγών covid-19 (Center for Disease Control and Prevention 2020, Spurlin et al 2020) . Τα νοσοκομεία έχουν να αντιμετωπίσουν: Νέες προκλήσεις με αύξηση εισαγωγών ασθενών υψηλής οξύτητας, περιορισμένους πόρους, σημαντική αλλαγή στα πρότυπα πρακτικής, αναβολή όλων των εκλεκτικών/προαιρετικών διαδικασιών, καθιστώντας λειτουργικά δωμάτια (χειρουργικές αίθουσες) άμεσα διαθέσιμα για να μετατραπούν σε μονάδες εντατικής θεραπείας και διατήρηση του ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού (Spurlin et al 2020). Τα περιοριστικά μέτρα για τον έλεγχο της εξάπλωσης της πανδημίας και η διαταραχή του συστήματος υγείας εξαιτίας της πανδημίας μπορεί να έχουν επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία των γυναικών (Roberton et al 2020, Casadio et al 2020). Μολονότι η ιατρική φροντίδα ορίστηκε ως βασική ανάγκη ωστόσο υπήρξε μείωση των αφίξεων στα επείγοντα των νοσοκομείων (Dvash et al 2021). Υπάρχει ανησυχία ότι οι ασθενείς είναι επιφυλακτικοί όσον αφορά την επαφή με άτομα με covid-19. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο φόβος της έκθεσης σε ασθενείς με covid-19 καθιστά τους ασθενείς απρόθυμους-διστακτικούς στο να αναζητήσουν φροντίδα ακόμη κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με οξείες, απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις (Bhambhvani et al 2021). Το γεγονός αυτό, δηλαδή η αλλαγή στη συμπεριφορά των ασθενών προκάλεσε καθυστέρηση στη διάγνωση και τη θεραπεία της έκτοπης κύησης. Η καθυστέρηση στη διάγνωση της έκτοπης κύησης συσχετίστηκε με προχωρημένο κλινικό στάδιο και υψηλότερο ποσοστό χειρουργικής επέμβασης (Barg et al 2021).","Purpose and aim of this study: The purpose of this study is to review the data/information concerning ectopic pregnancy before and after the onset of the COVID-19 pandemic. The ultimate goal is the extensive study of data in reference to changes at diagnosis and management of ectopic pregnancy after the pandemic as well as the potential impact of pandemic on diagnosis and management of ectopic pregnancy. In the special part of the study, data regarding ectopic pregnancy before and after the onset of the Covid-19 pandemic will be essentially presented and will be made an effort to compare the two time periods (pre-covid19 and covid-19 period) in terms of the diagnosis and treatment of ectopic pregnancy. Method: To achieve the goal of this study, an extensive review of articles from scientific books as well as word-wide scientific journals, was carried out. The Pubmed electronic database was used to find the material. Results: In study of Barg et al 2021 covid-19 period patients presented with higher β-hCG levels, higher ectopic pregnancy rupture rates, requirement of emergency surgical management and higher median blood loss (Barg et al 2021). The studies of Barg et al 2021, Casadio et al 2020 and Dvash et al 2021 found higher rates of ectopic pregnancy during the covid-19 pandemic. In contrast, according to the study of Platts et al 2021, women were found to undergo significantly higher rates of non-surgical management during the first wave of covid-19 compared with a pre-pandemic cohort. Women managed non-surgically in the CEPR cohort were also managed with fewer hospital attendances. This did not lead to an increase in observed complications rates (Platts et al 2021). Platts et al 2021. The study of Warner and Katz in 2021, points out a dramatic increase in the diagnosis and management of ectopic pregnancies treated within just 2 months, with a markedly increased number of ruptured and unstable patients at time of the initial diagnosis. Compared to the previous year, it is crucial to note this increase, as women who presented with ruptured ectopic pregnancy were completely unaware of their diagnosis and only knew that they had a positive pregnancy test at home (Warner and Katz 2021). In an analysis from the North of Italy in 2020, Casadio and his colleagues, marked the increased rate of ruptured ectopic pregnancy in the covid-19 pandemic. The proportion of ruptured ectopic pregnancies were significantly higher during the lockdown in comparison with the pre-lockdown period (6/9; 66,7% vs 52/201; 25,9%, Fisher’s Exact Test P=0,02) (Casadio et al 2020). In a retrospective study, Dvash and her colleagues, in 2021, found a higher rate of ruptured ectopic pregnancies in their institution during the covid-19 pandemic (Dvash et al 2021). The researchers believe that some reduction in the availability of medical services and women’s fear of possible exposure influenced them to reduce their medical care and checkups (Dvash et al 2021). This study is in line with other reports showing reductions in emergency medical services during the covid-19 epidemic in January-April 2020 (Chen and Zheng 2020, Happle et al 2020, Dvash et al 2021). No difference in the daily volume of ectopic pregnancy cases was noted by Bhambhvani et al in 2021 at either institution (Bhambhvani et al 2021). In 2021, Mungmunpuntipantip and Wiwanitkit (Mungmunpuntipantip and Wiwanitkit 2021) mentioned that according Elito Júnior and Araujo Júnior 2020 “clinical treatment of ectopic pregnancy by methotrexate or expectant management is an alternative during the covid-19 pandemic. An early diagnosis and appropriate selection of treatment options are critical for the success of the treatment” (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). In the study of Hansen and Stovall 2020, is pointed out that “in a patient who has tested positive for covid-19 infection, one must carefully consider the benefits and potential adverse effects of medical or surgical therapy before treatment for an ectopic pregnancy. Methotrexate may potentially cause immunosuppression and exacerbate covid-19 infection. Laparoscopy with appropriate surgical techniques and personal protective equipment to reduce the theoretical risk of viral transmission from the surgical smoke plume, remains a reasonable minimally invasive approach for treating an ectopic pregnancy in a patient who has tested positive for covid-19 infection” (Hansen and Stovall 2020). Conclusion: The rapid spread of the COVID-19 pandemic led to the widespread introduction of social distancing ranging up to full lockdown (Lytras and Tsiodras 2020). In response to the COVID-19 pandemic, countries around the world have had to implement changes to the provision of medical health services. These restrictions influenced the number of visits to outpatient clinics and the emergency department (Barg et al 2021). Hospitals all over the world instituted policy changes to limit exposures, preserve personal protective equipment, repurpose hospital space and redeploy staff in the anticipation of increased COVID-19 admissions (Center for Disease Control and Prevention 2020, Spurlin et al 2020). Hospitals have encountered: new challenges with an increase in high-acuity patient admissions, scarce resources and a significant change in practice patterns, by postponing all elective procedures, making operating rooms readily available to be transformed into intensive care units and preserving personal protective equipment (Spurlin et al 2020). Restrictive measures to control the spread of the pandemic and health system disruption due to the pandemic may have deleterious effects on women’s health (Roberton et al 2020, Casadio et al 2020). Whilst obtaining medical services was defined as an essential need, nonetheless, there was a decrease in emergency room arrivals (Dvash et al 2021). The concern is that patients wary of contract with individuals with COVID-19. Within this context, the fear of exposure to patients with COVID-19 may lead individuals/patients to be reluctant to seek care, even in the face of acute, life-threatening conditions Bhambhvani et al 2021). This fact, i.ie. the change in the patients’ behavior caused a delay at diagnosis and treatment of ectopic pregnancy. A delayed ectopic pregnancy diagnosis was associated with an advanced clinical stage and a higher rate of surgical intervention (Barg et al 2021)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εξωμήτριος κύηση πριν και μετά την πανδημία Covid-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαραλαμπίδη Γενοβέφα","Charalampidi Genovefa"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκοπός και στόχος της εργασίας: Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η μελέτη των δεδομένων σχετικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας COVID19. Απώτερος στόχος είναι η εκτενής μελέτη των δεδομένων αναφορικά με τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί τόσο στην διάγνωση όσο και την αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης μετά την πανδημία καθώς και η πιθανή επίδραση της πανδημίας στην διάγνωση και την θεραπεία της έκτοπης κύησης. Στο ειδικό μέρος της εργασίας, θα παρουσιαστούν ουσιαστικά τα δεδομένα αναφορικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας covid19 και θα γίνει μια προσπάθεια σύγκρισης των δυο χρονικών περιόδων (προ-covid-19 και covid-19 περίοδο) όσον αφορά την διάγνωση και αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης. Μέθοδος: Για να επιτευχθεί ο στόχος της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη επιστημονικών συγγραμμάτων καθώς και επιστημονικών άρθρων παγκόσμιας εμβέλειας. Για την εύρεση του υλικού, έγινε χρήση της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Pubmed. Αποτελέσματα: Στην μελέτη των Barg et al 2021 οι ασθενείς της περιόδου covid-19 παρουσιάστηκαν με υψηλότερα επίπεδα β-hCG, υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης, απαίτηση για επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση και υψηλότερη μέση απώλεια αίματος (Barg et al 2021). Οι μελέτες των Barg et al 2021, Casadio et al 2020 και Dvash et al 2021 εντοπίσανε υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας covid-19. Αντιθέτως, σύμφωνα με τη μελέτη των Platts et al 2021, οι γυναίκες υποβλήθηκαν σε σημαντικά υψηλότερα ποσοστά μη χειρουργικής διαχείρισης κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος covid-19 σε σύγκριση με μια κοόρτη πριν από την πανδημία. Οι γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν μη χειρουργικά στην κοόρτη CPER αντιμετωπίστηκαν επίσης με λιγότερες επισκέψεις στο νοσοκομείο. Αυτό δεν οδήγησε σε αύξηση των παρατηρούμενων ποσοστών επιπλοκών (Platts et al 2021). Η μελέτη των Warner και Katzτο 2021, επισημαίνει μια δραματική αύξηση στη διάγνωση και τη διαχείριση των έκτοπων κυήσεων που αντιμετωπίστηκαν μέσα σε μόλις 2 μήνες, με αξιοσημείωτα αυξημένο αριθμό ασθενών με ρήξη και ασταθείς τη στιγμή της αρχικής διάγνωσης. Σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, είναι καίριας σημασίας να σημειωθεί αυτή η αύξηση, καθώς οι γυναίκες που παρουσίασαν ρήξη έκτοπης κύησης αγνοούσαν εντελώς τη διάγνωσή τους, και το μόνο που γνώριζαν ήταν ότι είχαν θετικό τεστ κύησης στο σπίτι (Warner and Katz 2021). Σε μια ανάλυση από τη Βόρεια Ιταλία, το 2020, ο Casadio και οι συνεργάτες του, επεσήμαναν το αυξημένο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στην πανδημία Covid-19. Το ποσοστό των ρήξεων έκτοπων κυήσεων ήταν σημαντικά υψηλότερο κατά τη διάρκεια του lockdown σε σύγκριση με τη περίοδο πριν το lockdown (6/9; 66,7% έναντι 52/201; 25,9%, Fisher’s Exact Test P=0,02) (Casadio et al 2020). Η Dvash και οι συνεργάτες της, το 2021, σε μια αναδρομική μελέτη εντοπίσανε υψηλότερο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στο ίδρυμα τους κατά τη διάρκεια της covid-19 πανδημίας (Dvash et al 2021). Οι ερευνητές πιστεύουν ότι κάποια μείωση στη διαθεσιμότητα των ιατρικών υπηρεσιών και ο φόβος των γυναικών για πιθανή έκθεση τις επηρέασαν να μειώσουν την ιατρική φροντίδα και τις εξετάσεις τους. Η παρούσα μελέτη είναι σύμφωνη με άλλες εκθέσεις/αναφορές που δείχνουν μειώσεις στις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια της επιδημίας covid-19 τον Ιανουάριο-Απρίλιο 2020 (Chen and Zheng 2020, Happle et al 2020, Dvash et al 2021). Οι ερευνητές Bhambhvani et al 2021 ανέφεραν ότι στον ημερήσιο όγκο των περιπτώσεων έκτοπης κύησης δεν σημειώθηκε καμία διαφορά σε κάθε ίδρυμα (Bhambhvani et al 2021). Το 2021, οι Mungmunpuntipantip και Wiwanitkit (Mungmunpuntipantip and Wiwanitkit 2021), ανέφεραν ότι σύμφωνα με τους Elito Júnior και Araujo Júnior 2020, «η κλινική θεραπεία της έκτοπης κύηση με μεθοτρεξάτη ή η διαχείριση αναμονής (expectant management) είναι μια εναλλακτική λύση κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Μια έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη επιλογή θεραπευτικών επιλογών είναι καίριας σημασίας για την επιτυχία της θεραπείας» (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Στη μελέτη των Hansen και Stovall 2020, επισημαίνεται ότι σε ασθενή που βρέθηκε θετική στην Covid-19 μόλυνση, πρέπει κανείς να εξετάσει προσεκτικά τα οφέλη και τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες της φαρμακευτικής ή χειρουργικής θεραπείας πριν από τη θεραπεία για μια έκτοπη κύηση. Μεθοτρεξάτη μπορεί δυνητικά να προκαλέσει ανοσοκαταστολή και να επιδεινώσει την μόλυνση από covid-19. Λαπαροσκόπηση, με κατάλληλες χειρουργικές τεχνικές και ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό για τη μείωση του θεωρητικού κινδύνου μετάδοσης του ιού από το χειρουργικό καπνό, παραμένει μια λογική/εύλογη ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για τη θεραπεία μιας έκτοπης κύησης σε έναν ασθενή που βρέθηκε θετικός σε λοίμωξη από covid-19 (Hansen and Stovall 2020). Συμπέρασμα: Η ταχεία εξάπλωση της πανδημίας COVID-19 οδήγησε σε ευρεία εισαγωγή κοινωνικής αποστασιοποίησης έως και πλήρες lockdown (Lytras and Tsiodras 2020). Ως απάντηση στην πανδημία, χώρες σε όλο τον κόσμο χρειάστηκε να εφαρμόσουν αλλαγές στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών υγείας. Αυτοί οι περιορισμοί επηρέασαν τον αριθμό επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία και στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (Barg et al 2021). Νοσοκομεία σε όλες τις χώρες καθιέρωσαν αλλαγές πολιτικής για να περιορίσουν τις εκθέσεις, να διατηρήσουν τον εξοπλισμό ατομικής προστασίας, να χρησιμοποιήσουν για άλλο σκοπό το χώρο του νοσοκομείου και να ανακατανείμουν το προσωπικό εν αναμονή αύξησης των εισαγωγών covid-19 (Center for Disease Control and Prevention 2020, Spurlin et al 2020) . Τα νοσοκομεία έχουν να αντιμετωπίσουν: Νέες προκλήσεις με αύξηση εισαγωγών ασθενών υψηλής οξύτητας, περιορισμένους πόρους, σημαντική αλλαγή στα πρότυπα πρακτικής, αναβολή όλων των εκλεκτικών/προαιρετικών διαδικασιών, καθιστώντας λειτουργικά δωμάτια (χειρουργικές αίθουσες) άμεσα διαθέσιμα για να μετατραπούν σε μονάδες εντατικής θεραπείας και διατήρηση του ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού (Spurlin et al 2020). Τα περιοριστικά μέτρα για τον έλεγχο της εξάπλωσης της πανδημίας και η διαταραχή του συστήματος υγείας εξαιτίας της πανδημίας μπορεί να έχουν επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία των γυναικών (Roberton et al 2020, Casadio et al 2020). Μολονότι η ιατρική φροντίδα ορίστηκε ως βασική ανάγκη ωστόσο υπήρξε μείωση των αφίξεων στα επείγοντα των νοσοκομείων (Dvash et al 2021). Υπάρχει ανησυχία ότι οι ασθενείς είναι επιφυλακτικοί όσον αφορά την επαφή με άτομα με covid-19. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο φόβος της έκθεσης σε ασθενείς με covid-19 καθιστά τους ασθενείς απρόθυμους-διστακτικούς στο να αναζητήσουν φροντίδα ακόμη κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με οξείες, απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις (Bhambhvani et al 2021). Το γεγονός αυτό, δηλαδή η αλλαγή στη συμπεριφορά των ασθενών προκάλεσε καθυστέρηση στη διάγνωση και τη θεραπεία της έκτοπης κύησης. Η καθυστέρηση στη διάγνωση της έκτοπης κύησης συσχετίστηκε με προχωρημένο κλινικό στάδιο και υψηλότερο ποσοστό χειρουργικής επέμβασης (Barg et al 2021).","Purpose and aim of this study: The purpose of this study is to review the data/information concerning ectopic pregnancy before and after the onset of the COVID-19 pandemic. The ultimate goal is the extensive study of data in reference to changes at diagnosis and management of ectopic pregnancy after the pandemic as well as the potential impact of pandemic on diagnosis and management of ectopic pregnancy. In the special part of the study, data regarding ectopic pregnancy before and after the onset of the Covid-19 pandemic will be essentially presented and will be made an effort to compare the two time periods (pre-covid19 and covid-19 period) in terms of the diagnosis and treatment of ectopic pregnancy. Method: To achieve the goal of this study, an extensive review of articles from scientific books as well as word-wide scientific journals, was carried out. The Pubmed electronic database was used to find the material. Results: In study of Barg et al 2021 covid-19 period patients presented with higher β-hCG levels, higher ectopic pregnancy rupture rates, requirement of emergency surgical management and higher median blood loss (Barg et al 2021). The studies of Barg et al 2021, Casadio et al 2020 and Dvash et al 2021 found higher rates of ectopic pregnancy during the covid-19 pandemic. In contrast, according to the study of Platts et al 2021, women were found to undergo significantly higher rates of non-surgical management during the first wave of covid-19 compared with a pre-pandemic cohort. Women managed non-surgically in the CEPR cohort were also managed with fewer hospital attendances. This did not lead to an increase in observed complications rates (Platts et al 2021). Platts et al 2021. The study of Warner and Katz in 2021, points out a dramatic increase in the diagnosis and management of ectopic pregnancies treated within just 2 months, with a markedly increased number of ruptured and unstable patients at time of the initial diagnosis. Compared to the previous year, it is crucial to note this increase, as women who presented with ruptured ectopic pregnancy were completely unaware of their diagnosis and only knew that they had a positive pregnancy test at home (Warner and Katz 2021). In an analysis from the North of Italy in 2020, Casadio and his colleagues, marked the increased rate of ruptured ectopic pregnancy in the covid-19 pandemic. The proportion of ruptured ectopic pregnancies were significantly higher during the lockdown in comparison with the pre-lockdown period (6/9; 66,7% vs 52/201; 25,9%, Fisher’s Exact Test P=0,02) (Casadio et al 2020). In a retrospective study, Dvash and her colleagues, in 2021, found a higher rate of ruptured ectopic pregnancies in their institution during the covid-19 pandemic (Dvash et al 2021). The researchers believe that some reduction in the availability of medical services and women’s fear of possible exposure influenced them to reduce their medical care and checkups (Dvash et al 2021). This study is in line with other reports showing reductions in emergency medical services during the covid-19 epidemic in January-April 2020 (Chen and Zheng 2020, Happle et al 2020, Dvash et al 2021). No difference in the daily volume of ectopic pregnancy cases was noted by Bhambhvani et al in 2021 at either institution (Bhambhvani et al 2021). In 2021, Mungmunpuntipantip and Wiwanitkit (Mungmunpuntipantip and Wiwanitkit 2021) mentioned that according Elito Júnior and Araujo Júnior 2020 “clinical treatment of ectopic pregnancy by methotrexate or expectant management is an alternative during the covid-19 pandemic. An early diagnosis and appropriate selection of treatment options are critical for the success of the treatment” (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). In the study of Hansen and Stovall 2020, is pointed out that “in a patient who has tested positive for covid-19 infection, one must carefully consider the benefits and potential adverse effects of medical or surgical therapy before treatment for an ectopic pregnancy. Methotrexate may potentially cause immunosuppression and exacerbate covid-19 infection. Laparoscopy with appropriate surgical techniques and personal protective equipment to reduce the theoretical risk of viral transmission from the surgical smoke plume, remains a reasonable minimally invasive approach for treating an ectopic pregnancy in a patient who has tested positive for covid-19 infection” (Hansen and Stovall 2020). Conclusion: The rapid spread of the COVID-19 pandemic led to the widespread introduction of social distancing ranging up to full lockdown (Lytras and Tsiodras 2020). In response to the COVID-19 pandemic, countries around the world have had to implement changes to the provision of medical health services. These restrictions influenced the number of visits to outpatient clinics and the emergency department (Barg et al 2021). Hospitals all over the world instituted policy changes to limit exposures, preserve personal protective equipment, repurpose hospital space and redeploy staff in the anticipation of increased COVID-19 admissions (Center for Disease Control and Prevention 2020, Spurlin et al 2020). Hospitals have encountered: new challenges with an increase in high-acuity patient admissions, scarce resources and a significant change in practice patterns, by postponing all elective procedures, making operating rooms readily available to be transformed into intensive care units and preserving personal protective equipment (Spurlin et al 2020). Restrictive measures to control the spread of the pandemic and health system disruption due to the pandemic may have deleterious effects on women’s health (Roberton et al 2020, Casadio et al 2020). Whilst obtaining medical services was defined as an essential need, nonetheless, there was a decrease in emergency room arrivals (Dvash et al 2021). The concern is that patients wary of contract with individuals with COVID-19. Within this context, the fear of exposure to patients with COVID-19 may lead individuals/patients to be reluctant to seek care, even in the face of acute, life-threatening conditions Bhambhvani et al 2021). This fact, i.ie. the change in the patients’ behavior caused a delay at diagnosis and treatment of ectopic pregnancy. A delayed ectopic pregnancy diagnosis was associated with an advanced clinical stage and a higher rate of surgical intervention (Barg et al 2021)."],"dc:identifier":["uoadl:3370448","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370448"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εξωμήτριος κύηση πριν και μετά την πανδημία Covid-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:05Z"}