{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370723"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370723","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Εικονολογία και ρητορική της εικόνας στον Νίκο Εγγονόπουλο: Σύνθεσις και Το κουτί της Πανδώρας»","abstract":"Ο Νίκος Εγγονόπουλος αποτελεί μια ιδιάζουσα μορφή καλλιτέχνη για τα ελληνικά δεδομένα. Μέσα από το συγγραφικό και ζωγραφικό του έργο εκπέμπει τους τρόπους πρόσληψης της καθημερινότητας της εποχής του, η οποία περιλάμβανε ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά, τεχνολογικά και καλλιτεχνικά δρώμενα. Ο τρόπος που απέδιδε όλα αυτά τα ερεθίσματα στα έργα του, θεωρούνταν για την εποχή ιδιόμορφος και κρίθηκε από πολλούς αρνητικά. Ωστόσο, στην πορεία αποδείχθηκε ότι το εύρος των οριζόντων του συνετέλεσε, ώστε να διαμορφωθεί μια καλλιτεχνική προσωπικότητα που ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή του για τα τότε ελληνικά δεδομένα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα σχολιαστούν αναλυτικά τα προαναφερθέντα σε μια έκταση δεκατριών (13) κεφαλαίων, τα βασικά σημεία των οποίων θα αναφερθούν στη συνέχεια. Στο κεφάλαιο Α σχολιάζεται η συνάφεια που υπάρχει μεταξύ της λογοτεχνίας και της ζωγραφικής. Στο κεφάλαιο Β θα δούμε ότι ο ερχομός του Α’ Παγκοσμίου πολέμου θα υπερτονίσει την ουτοπία της Belle Epoque, ενώ τα βιώματα ολέθρου θα αποτυπωθούν καλλιτεχνικά μέσω διαφόρων ρευμάτων. Στο κεφάλαιο Γ θα παρουσιαστεί η βιογραφία του ζωγράφου και ποιητή Νίκου Εγγονόπουλου, ενώ στο κεφάλαιο Δ θα σχολιάσουμε τον ισομερή διαμοιρασμό του και αφοσίωσή του μεταξύ των δύο τεχνών. Στο κεφάλαιο Ε θα αναφερθούμε στο ζήτημα της εθνικής ταυτότητας που κυριαρχούσε εκείνη την περίοδο σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και πώς επηρέασε το έργο του. Η λογοκρισία ως κατακριτέα μέθοδος απέναντι σε καθετί μοντερνιστικό, που δεν απέδιδε καθαρά την ελληνική παράδοση, θεωρούνταν μονόδρομος, ενώ οι ορίζοντες καλλιτεχνών, όπως του Εγγονόπουλου, έθεσαν τις βάσεις για τον επαναπροσδιορισμό της ελληνικότητας. Στο κεφάλαιο ΣΤ θα γίνει λόγος για την εξέλιξη των πρωτογονικών στοιχείων στα έργα του ζωγράφου και ποιητή μας. Στο κεφάλαιο Ζ θα συναντήσουμε τα υπερρεαλιστικά χαρακτηριστικά, τα οποία επιλέγει ο Εγγονόπουλος να χρησιμοποιήσει και να εξελίξει στο έργο του. Μέσω αυτών επιδιώκει να αποδώσει σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο την ανατροπή και τη συμφιλίωση σε μια εναλλαγή διατηρώντας μια ριζοσπαστική θέση απέναντι στην πραγματικότητα. Στο κεφάλαιο Η θα μιλήσουμε για το ακατόρθωτο έργο των ξένων μεταφραστών να αποδώσουν τις δημιουργίες του Εγγονόπουλου στο 100% του νοήματος, από άποψη στόμφου, ύφους, πολιτιστικών διαφορών, υπαινικτικών πολιτικών σχολίων . Αν και τα ποιήματα του Εγγονόπουλου μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, πάντα θα μειονεκτούν μπροστά στην πραγματική απόδοση των έργων του. Στο κεφάλαιο Θ, θα αναγνωρίσουμε τις ζωγραφικές επιρροές του Εγγονόπουλου τόσο από τους καθηγητές του, όσο και από επιφανείς ζωγράφους, και στο κεφάλαιο Ι θα συζητηθεί ο τρόπος διαμόρφωσης του προσωπικού του ζωγραφικού ύφους. Στα κεφάλαια Κ και Λ αντίστοιχα θα πραγματοποιηθεί ανάλυση του πίνακα «Σύνθεσις» που φιλοτεχνήθηκε από τον Εγγονόπουλο το 1949, και του ποιήματός του «Το κουτί της Πανδώρας» που γράφτηκε το 1977. Θα δούμε ότι ο ζωγράφος και ποιητής πραγματεύεται τον ίδιο μύθο σε δύο διαφορετικές φάσεις της ζωής του, λίγο μετά από έντονα πολιτικά γεγονότα. Ο πίνακας «Σύνθεσις» φιλοτεχνήθηκε στις αρχές του Ψυχρού πολέμου και στα τέλη του Εμφυλίου, ενώ το ποίημα γράφτηκε μετά τη δικτατορία. Ως εκ τούτου θα αντιληφθούμε διαφορές ως προς την αποτύπωση του μύθου στα δύο έργα καθώς ο ποιητής, ως πιο ώριμος πραγματεύεται σε διαφορετικό επίπεδο το θέμα. Τέλος, στο τελευταίο κεφάλαιο (Μ) της εργασίας θα ασχοληθούμε με την εικονολογία και τη ρητορική της εικόνας τόσο στο ποίημα όσο και στον πίνακα.","abstract_html":"Ο Νίκος Εγγονόπουλος αποτελεί μια ιδιάζουσα μορφή καλλιτέχνη για τα ελληνικά δεδομένα. Μέσα από το συγγραφικό και ζωγραφικό του έργο εκπέμπει τους τρόπους πρόσληψης της καθημερινότητας της εποχής του, η οποία περιλάμβανε ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά, τεχνολογικά και καλλιτεχνικά δρώμενα. Ο τρόπος που απέδιδε όλα αυτά τα ερεθίσματα στα έργα του, θεωρούνταν για την εποχή ιδιόμορφος και κρίθηκε από πολλούς αρνητικά. Ωστόσο, στην πορεία αποδείχθηκε ότι το εύρος των οριζόντων του συνετέλεσε, ώστε να διαμορφωθεί μια καλλιτεχνική προσωπικότητα που ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή του για τα τότε ελληνικά δεδομένα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα σχολιαστούν αναλυτικά τα προαναφερθέντα σε μια έκταση δεκατριών (13) κεφαλαίων, τα βασικά σημεία των οποίων θα αναφερθούν στη συνέχεια. Στο κεφάλαιο Α σχολιάζεται η συνάφεια που υπάρχει μεταξύ της λογοτεχνίας και της ζωγραφικής. Στο κεφάλαιο Β θα δούμε ότι ο ερχομός του Α’ Παγκοσμίου πολέμου θα υπερτονίσει την ουτοπία της Belle Epoque, ενώ τα βιώματα ολέθρου θα αποτυπωθούν καλλιτεχνικά μέσω διαφόρων ρευμάτων. Στο κεφάλαιο Γ θα παρουσιαστεί η βιογραφία του ζωγράφου και ποιητή Νίκου Εγγονόπουλου, ενώ στο κεφάλαιο Δ θα σχολιάσουμε τον ισομερή διαμοιρασμό του και αφοσίωσή του μεταξύ των δύο τεχνών. Στο κεφάλαιο Ε θα αναφερθούμε στο ζήτημα της εθνικής ταυτότητας που κυριαρχούσε εκείνη την περίοδο σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και πώς επηρέασε το έργο του. Η λογοκρισία ως κατακριτέα μέθοδος απέναντι σε καθετί μοντερνιστικό, που δεν απέδιδε καθαρά την ελληνική παράδοση, θεωρούνταν μονόδρομος, ενώ οι ορίζοντες καλλιτεχνών, όπως του Εγγονόπουλου, έθεσαν τις βάσεις για τον επαναπροσδιορισμό της ελληνικότητας. Στο κεφάλαιο ΣΤ θα γίνει λόγος για την εξέλιξη των πρωτογονικών στοιχείων στα έργα του ζωγράφου και ποιητή μας. Στο κεφάλαιο Ζ θα συναντήσουμε τα υπερρεαλιστικά χαρακτηριστικά, τα οποία επιλέγει ο Εγγονόπουλος να χρησιμοποιήσει και να εξελίξει στο έργο του. Μέσω αυτών επιδιώκει να αποδώσει σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο την ανατροπή και τη συμφιλίωση σε μια εναλλαγή διατηρώντας μια ριζοσπαστική θέση απέναντι στην πραγματικότητα. Στο κεφάλαιο Η θα μιλήσουμε για το ακατόρθωτο έργο των ξένων μεταφραστών να αποδώσουν τις δημιουργίες του Εγγονόπουλου στο 100% του νοήματος, από άποψη στόμφου, ύφους, πολιτιστικών διαφορών, υπαινικτικών πολιτικών σχολίων . Αν και τα ποιήματα του Εγγονόπουλου μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, πάντα θα μειονεκτούν μπροστά στην πραγματική απόδοση των έργων του. Στο κεφάλαιο Θ, θα αναγνωρίσουμε τις ζωγραφικές επιρροές του Εγγονόπουλου τόσο από τους καθηγητές του, όσο και από επιφανείς ζωγράφους, και στο κεφάλαιο Ι θα συζητηθεί ο τρόπος διαμόρφωσης του προσωπικού του ζωγραφικού ύφους. Στα κεφάλαια Κ και Λ αντίστοιχα θα πραγματοποιηθεί ανάλυση του πίνακα «Σύνθεσις» που φιλοτεχνήθηκε από τον Εγγονόπουλο το 1949, και του ποιήματός του «Το κουτί της Πανδώρας» που γράφτηκε το 1977. Θα δούμε ότι ο ζωγράφος και ποιητής πραγματεύεται τον ίδιο μύθο σε δύο διαφορετικές φάσεις της ζωής του, λίγο μετά από έντονα πολιτικά γεγονότα. Ο πίνακας «Σύνθεσις» φιλοτεχνήθηκε στις αρχές του Ψυχρού πολέμου και στα τέλη του Εμφυλίου, ενώ το ποίημα γράφτηκε μετά τη δικτατορία. Ως εκ τούτου θα αντιληφθούμε διαφορές ως προς την αποτύπωση του μύθου στα δύο έργα καθώς ο ποιητής, ως πιο ώριμος πραγματεύεται σε διαφορετικό επίπεδο το θέμα. Τέλος, στο τελευταίο κεφάλαιο (Μ) της εργασίας θα ασχοληθούμε με την εικονολογία και τη ρητορική της εικόνας τόσο στο ποίημα όσο και στον πίνακα.","abstract_has_math":false,"creators":["Βενιέρη Μαρία","Venieri Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:07Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370723"],"render_values":[{"text":"uoadl:3370723","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370723","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370723","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3370723","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βενιέρη Μαρία","Venieri Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370723"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Νίκος Εγγονόπουλος αποτελεί μια ιδιάζουσα μορφή καλλιτέχνη για τα ελληνικά δεδομένα. Μέσα από το συγγραφικό και ζωγραφικό του έργο εκπέμπει τους τρόπους πρόσληψης της καθημερινότητας της εποχής του, η οποία περιλάμβανε ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά, τεχνολογικά και καλλιτεχνικά δρώμενα. Ο τρόπος που απέδιδε όλα αυτά τα ερεθίσματα στα έργα του, θεωρούνταν για την εποχή ιδιόμορφος και κρίθηκε από πολλούς αρνητικά. Ωστόσο, στην πορεία αποδείχθηκε ότι το εύρος των οριζόντων του συνετέλεσε, ώστε να διαμορφωθεί μια καλλιτεχνική προσωπικότητα που ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή του για τα τότε ελληνικά δεδομένα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα σχολιαστούν αναλυτικά τα προαναφερθέντα σε μια έκταση δεκατριών (13) κεφαλαίων, τα βασικά σημεία των οποίων θα αναφερθούν στη συνέχεια. Στο κεφάλαιο Α σχολιάζεται η συνάφεια που υπάρχει μεταξύ της λογοτεχνίας και της ζωγραφικής. Στο κεφάλαιο Β θα δούμε ότι ο ερχομός του Α’ Παγκοσμίου πολέμου θα υπερτονίσει την ουτοπία της Belle Epoque, ενώ τα βιώματα ολέθρου θα αποτυπωθούν καλλιτεχνικά μέσω διαφόρων ρευμάτων. Στο κεφάλαιο Γ θα παρουσιαστεί η βιογραφία του ζωγράφου και ποιητή Νίκου Εγγονόπουλου, ενώ στο κεφάλαιο Δ θα σχολιάσουμε τον ισομερή διαμοιρασμό του και αφοσίωσή του μεταξύ των δύο τεχνών. Στο κεφάλαιο Ε θα αναφερθούμε στο ζήτημα της εθνικής ταυτότητας που κυριαρχούσε εκείνη την περίοδο σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και πώς επηρέασε το έργο του. Η λογοκρισία ως κατακριτέα μέθοδος απέναντι σε καθετί μοντερνιστικό, που δεν απέδιδε καθαρά την ελληνική παράδοση, θεωρούνταν μονόδρομος, ενώ οι ορίζοντες καλλιτεχνών, όπως του Εγγονόπουλου, έθεσαν τις βάσεις για τον επαναπροσδιορισμό της ελληνικότητας. Στο κεφάλαιο ΣΤ θα γίνει λόγος για την εξέλιξη των πρωτογονικών στοιχείων στα έργα του ζωγράφου και ποιητή μας. Στο κεφάλαιο Ζ θα συναντήσουμε τα υπερρεαλιστικά χαρακτηριστικά, τα οποία επιλέγει ο Εγγονόπουλος να χρησιμοποιήσει και να εξελίξει στο έργο του. Μέσω αυτών επιδιώκει να αποδώσει σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο την ανατροπή και τη συμφιλίωση σε μια εναλλαγή διατηρώντας μια ριζοσπαστική θέση απέναντι στην πραγματικότητα. Στο κεφάλαιο Η θα μιλήσουμε για το ακατόρθωτο έργο των ξένων μεταφραστών να αποδώσουν τις δημιουργίες του Εγγονόπουλου στο 100% του νοήματος, από άποψη στόμφου, ύφους, πολιτιστικών διαφορών, υπαινικτικών πολιτικών σχολίων . Αν και τα ποιήματα του Εγγονόπουλου μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, πάντα θα μειονεκτούν μπροστά στην πραγματική απόδοση των έργων του. Στο κεφάλαιο Θ, θα αναγνωρίσουμε τις ζωγραφικές επιρροές του Εγγονόπουλου τόσο από τους καθηγητές του, όσο και από επιφανείς ζωγράφους, και στο κεφάλαιο Ι θα συζητηθεί ο τρόπος διαμόρφωσης του προσωπικού του ζωγραφικού ύφους. Στα κεφάλαια Κ και Λ αντίστοιχα θα πραγματοποιηθεί ανάλυση του πίνακα «Σύνθεσις» που φιλοτεχνήθηκε από τον Εγγονόπουλο το 1949, και του ποιήματός του «Το κουτί της Πανδώρας» που γράφτηκε το 1977. Θα δούμε ότι ο ζωγράφος και ποιητής πραγματεύεται τον ίδιο μύθο σε δύο διαφορετικές φάσεις της ζωής του, λίγο μετά από έντονα πολιτικά γεγονότα. Ο πίνακας «Σύνθεσις» φιλοτεχνήθηκε στις αρχές του Ψυχρού πολέμου και στα τέλη του Εμφυλίου, ενώ το ποίημα γράφτηκε μετά τη δικτατορία. Ως εκ τούτου θα αντιληφθούμε διαφορές ως προς την αποτύπωση του μύθου στα δύο έργα καθώς ο ποιητής, ως πιο ώριμος πραγματεύεται σε διαφορετικό επίπεδο το θέμα. Τέλος, στο τελευταίο κεφάλαιο (Μ) της εργασίας θα ασχοληθούμε με την εικονολογία και τη ρητορική της εικόνας τόσο στο ποίημα όσο και στον πίνακα.","Nikos Engonopoulos is a special type of artist for the Greek standards. His writing and painting body of work communicated the ways he perceived everyday life during his lifetime and included historical, political, social, cultural, technological and artistic events. The way he incorporated these stimuli into his work was considered unorthodox and was judged negatively by many. However, he is currently considered as an artistic personality that was far ahead of his time for Greek standards. This thesis examines his contribution in detail through thirteen (13) chapters, which are briefly summarized below: In Chapter “A” we examine the relationship between literature and painting. In Chapter “B” we see that the coming of the First World War overemphasizes Belle Epoque’s utopia, while people’s catastrophic experiences will be captured artistically through various Movements. In Chapter “Γ” we present the biography of the painter and poet Nikos Engonopoulos, while in chapter “Δ” we comment on his equal division between these two arts. In chapter “E”, we examine the issue of national identity that prevailed at that time throughout the Greek territory. Censorship as a reprehensible method against anything modern, that did not clearly reflect Greek tradition, was considered the only solution, while the horizons of artists such as Engonopoulos established the redefinition of Greekness. In Chapter “ΣΤ” we come across the evolution of primitive elements in Nikos Engonopoulos' works. Chapter “Ζ” introduces surrealistic features, which Engonopoulos choose to use and develop in his works. Through them, he seeks to render on an individual and collective level the subversion and reconciliation in an alternation while maintaining a radical position with reality. In chapter “H” we talk about the impossible task translators undertake to attribute his creations 100% of the meaning, as regards the tone, the style, cultural differences, connotative political comments. Even though his poems have been translated into many languages they never do justice to the original. In chapter “Θ”, we acknowledge his artistic influences both from his teachers and from other famous painters, while in chapter “I” we discuss the way he developed his personal painting style. In chapters “K” and “Λ” respectively, we analyse the painting \"Synthesis\", created in 1949, and his poem \"Pandora's Box\" written in 1977. The painter / poet approached the same myth in two different phases of his life, after intense political events. The painting \"Synthesis\" was created at the beginning of the Cold War and at the end of the Greek Civil War, while the poem was written after the Greek Coup. Therefore, we perceive differences in the depiction of the myth in these two works as the poet, more mature, dealt with the subject on a different level. Finally, in the last chapter “M” of the paper, we deal with the iconology and rhetoric of the image both in the poem and in the painting."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Εικονολογία και ρητορική της εικόνας στον Νίκο Εγγονόπουλο: Σύνθεσις και Το κουτί της Πανδώρας»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βενιέρη Μαρία","Venieri Maria"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο Νίκος Εγγονόπουλος αποτελεί μια ιδιάζουσα μορφή καλλιτέχνη για τα ελληνικά δεδομένα. Μέσα από το συγγραφικό και ζωγραφικό του έργο εκπέμπει τους τρόπους πρόσληψης της καθημερινότητας της εποχής του, η οποία περιλάμβανε ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά, τεχνολογικά και καλλιτεχνικά δρώμενα. Ο τρόπος που απέδιδε όλα αυτά τα ερεθίσματα στα έργα του, θεωρούνταν για την εποχή ιδιόμορφος και κρίθηκε από πολλούς αρνητικά. Ωστόσο, στην πορεία αποδείχθηκε ότι το εύρος των οριζόντων του συνετέλεσε, ώστε να διαμορφωθεί μια καλλιτεχνική προσωπικότητα που ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή του για τα τότε ελληνικά δεδομένα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα σχολιαστούν αναλυτικά τα προαναφερθέντα σε μια έκταση δεκατριών (13) κεφαλαίων, τα βασικά σημεία των οποίων θα αναφερθούν στη συνέχεια. Στο κεφάλαιο Α σχολιάζεται η συνάφεια που υπάρχει μεταξύ της λογοτεχνίας και της ζωγραφικής. Στο κεφάλαιο Β θα δούμε ότι ο ερχομός του Α’ Παγκοσμίου πολέμου θα υπερτονίσει την ουτοπία της Belle Epoque, ενώ τα βιώματα ολέθρου θα αποτυπωθούν καλλιτεχνικά μέσω διαφόρων ρευμάτων. Στο κεφάλαιο Γ θα παρουσιαστεί η βιογραφία του ζωγράφου και ποιητή Νίκου Εγγονόπουλου, ενώ στο κεφάλαιο Δ θα σχολιάσουμε τον ισομερή διαμοιρασμό του και αφοσίωσή του μεταξύ των δύο τεχνών. Στο κεφάλαιο Ε θα αναφερθούμε στο ζήτημα της εθνικής ταυτότητας που κυριαρχούσε εκείνη την περίοδο σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και πώς επηρέασε το έργο του. Η λογοκρισία ως κατακριτέα μέθοδος απέναντι σε καθετί μοντερνιστικό, που δεν απέδιδε καθαρά την ελληνική παράδοση, θεωρούνταν μονόδρομος, ενώ οι ορίζοντες καλλιτεχνών, όπως του Εγγονόπουλου, έθεσαν τις βάσεις για τον επαναπροσδιορισμό της ελληνικότητας. Στο κεφάλαιο ΣΤ θα γίνει λόγος για την εξέλιξη των πρωτογονικών στοιχείων στα έργα του ζωγράφου και ποιητή μας. Στο κεφάλαιο Ζ θα συναντήσουμε τα υπερρεαλιστικά χαρακτηριστικά, τα οποία επιλέγει ο Εγγονόπουλος να χρησιμοποιήσει και να εξελίξει στο έργο του. Μέσω αυτών επιδιώκει να αποδώσει σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο την ανατροπή και τη συμφιλίωση σε μια εναλλαγή διατηρώντας μια ριζοσπαστική θέση απέναντι στην πραγματικότητα. Στο κεφάλαιο Η θα μιλήσουμε για το ακατόρθωτο έργο των ξένων μεταφραστών να αποδώσουν τις δημιουργίες του Εγγονόπουλου στο 100% του νοήματος, από άποψη στόμφου, ύφους, πολιτιστικών διαφορών, υπαινικτικών πολιτικών σχολίων . Αν και τα ποιήματα του Εγγονόπουλου μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, πάντα θα μειονεκτούν μπροστά στην πραγματική απόδοση των έργων του. Στο κεφάλαιο Θ, θα αναγνωρίσουμε τις ζωγραφικές επιρροές του Εγγονόπουλου τόσο από τους καθηγητές του, όσο και από επιφανείς ζωγράφους, και στο κεφάλαιο Ι θα συζητηθεί ο τρόπος διαμόρφωσης του προσωπικού του ζωγραφικού ύφους. Στα κεφάλαια Κ και Λ αντίστοιχα θα πραγματοποιηθεί ανάλυση του πίνακα «Σύνθεσις» που φιλοτεχνήθηκε από τον Εγγονόπουλο το 1949, και του ποιήματός του «Το κουτί της Πανδώρας» που γράφτηκε το 1977. Θα δούμε ότι ο ζωγράφος και ποιητής πραγματεύεται τον ίδιο μύθο σε δύο διαφορετικές φάσεις της ζωής του, λίγο μετά από έντονα πολιτικά γεγονότα. Ο πίνακας «Σύνθεσις» φιλοτεχνήθηκε στις αρχές του Ψυχρού πολέμου και στα τέλη του Εμφυλίου, ενώ το ποίημα γράφτηκε μετά τη δικτατορία. Ως εκ τούτου θα αντιληφθούμε διαφορές ως προς την αποτύπωση του μύθου στα δύο έργα καθώς ο ποιητής, ως πιο ώριμος πραγματεύεται σε διαφορετικό επίπεδο το θέμα. Τέλος, στο τελευταίο κεφάλαιο (Μ) της εργασίας θα ασχοληθούμε με την εικονολογία και τη ρητορική της εικόνας τόσο στο ποίημα όσο και στον πίνακα.","Nikos Engonopoulos is a special type of artist for the Greek standards. His writing and painting body of work communicated the ways he perceived everyday life during his lifetime and included historical, political, social, cultural, technological and artistic events. The way he incorporated these stimuli into his work was considered unorthodox and was judged negatively by many. However, he is currently considered as an artistic personality that was far ahead of his time for Greek standards. This thesis examines his contribution in detail through thirteen (13) chapters, which are briefly summarized below: In Chapter “A” we examine the relationship between literature and painting. In Chapter “B” we see that the coming of the First World War overemphasizes Belle Epoque’s utopia, while people’s catastrophic experiences will be captured artistically through various Movements. In Chapter “Γ” we present the biography of the painter and poet Nikos Engonopoulos, while in chapter “Δ” we comment on his equal division between these two arts. In chapter “E”, we examine the issue of national identity that prevailed at that time throughout the Greek territory. Censorship as a reprehensible method against anything modern, that did not clearly reflect Greek tradition, was considered the only solution, while the horizons of artists such as Engonopoulos established the redefinition of Greekness. In Chapter “ΣΤ” we come across the evolution of primitive elements in Nikos Engonopoulos' works. Chapter “Ζ” introduces surrealistic features, which Engonopoulos choose to use and develop in his works. Through them, he seeks to render on an individual and collective level the subversion and reconciliation in an alternation while maintaining a radical position with reality. In chapter “H” we talk about the impossible task translators undertake to attribute his creations 100% of the meaning, as regards the tone, the style, cultural differences, connotative political comments. Even though his poems have been translated into many languages they never do justice to the original. In chapter “Θ”, we acknowledge his artistic influences both from his teachers and from other famous painters, while in chapter “I” we discuss the way he developed his personal painting style. In chapters “K” and “Λ” respectively, we analyse the painting \"Synthesis\", created in 1949, and his poem \"Pandora's Box\" written in 1977. The painter / poet approached the same myth in two different phases of his life, after intense political events. The painting \"Synthesis\" was created at the beginning of the Cold War and at the end of the Greek Civil War, while the poem was written after the Greek Coup. Therefore, we perceive differences in the depiction of the myth in these two works as the poet, more mature, dealt with the subject on a different level. Finally, in the last chapter “M” of the paper, we deal with the iconology and rhetoric of the image both in the poem and in the painting."],"dc:identifier":["uoadl:3370723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370723"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["«Εικονολογία και ρητορική της εικόνας στον Νίκο Εγγονόπουλο: Σύνθεσις και Το κουτί της Πανδώρας»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:07Z"}