{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370871"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370871","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μηχανισμοί αντίστασης στην θεραπεία με EGFR αναστολείς σε μη-μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα που φέρει μετάλλαξη του EGFR","abstract":"Περισσότερο από το 1/3 των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα εμφανίζουν μια κλινικά σημαντική μετάλλαξη σε γονίδια που σχετίζονται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό την απόπτωση, την διήθηση και την μετάσταση, ανεξάρτητα από τις καπνιστικές τους συνήθειες.Το σημαντικότερο κι εκτενέστερα μελετημένο σηματοδοτικό μονοπάτι στον καρκίνο του πνεύμονα είναι το μονοπάτι του EGFR κι η ανάπτυξη μορίων που στοχεύουν τον μεταλλαγμένο υποδοχέα έχει αυξήσει σημαντικά την επιβίωση των ασθενών. Ωστόσο η αποτυχία των EGFRαναστολέων ακόμα και μετά από μακροχρόνια ύφεση οδήγησε στην ανάγκη για διερεύνηση κυτταρικών μηχανισμών αντίστασης στους αναστολείς. Οι μηχανισμοί μπορεί να σχετίζονται είτε με την ανάπτυξη δευτερογενών μεταλλάξεων του EGFR είτε την ενεργοποίηση έτερων κυτταρικών σηματοδοτικών οδών. Σε κάθε περίπτωση επιτυγχάνεται η εξασφάλιση «οδού διαφυγής» ούτως ώστε το κύτταρο να συνεχίσει τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό. Η ανάπτυξη δευτερογενών μεταλλάξεων του EGFR, στις οποίες οι διαθέσιμοι EGFRαναστολείς εμφανίζουν μικρότερη ή και καθόλου δραστικότητα (με εξαίρεση την μετάλλαξηT790M) αποτελεί τον σημαντικότερο μηχανισμό. Ανάλογα με το εξώνιο στο οποίο εντοπίζεται η μετάλλαξη αυτές διακρίνονται στις εξής: • Εξώνιο 20: T790M, C797S, G796, L792, M766Q, προσθήκες στο εξώνιο 20 • Εξώνιο 18: L718, G719, G724S • Εξώνιο 19: L747S, D761Y • Εξώνιο 21: T854A Σηματοδοτικά μονοπάτια που λειτουργούν ως οδοί διαφυγής, ανεξάρτητες από τον EGFR, αποτελούν η ενίσχυση του MET, η ενίσχυση του Her2, η ενεργοποίηση της οδού του PI3K, η ενεργοποίηση του μονοπατικού των MAPκινασών κι οι αλλαγές που σχετίζονται με γονίδια-ρυθμιστές του κυτταρικού κύκλου. Τέλος μηχανισμό αντίστασης αποτελεί η αλλαγή ιστολογικού τύπου σε μικροκυτταρικό καρκίνο καθώς κι η επιθηλιο-μεσεγχυματική μετατροπή.","abstract_html":"Περισσότερο από το 1/3 των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα εμφανίζουν μια κλινικά σημαντική μετάλλαξη σε γονίδια που σχετίζονται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό την απόπτωση, την διήθηση και την μετάσταση, ανεξάρτητα από τις καπνιστικές τους συνήθειες.Το σημαντικότερο κι εκτενέστερα μελετημένο σηματοδοτικό μονοπάτι στον καρκίνο του πνεύμονα είναι το μονοπάτι του EGFR κι η ανάπτυξη μορίων που στοχεύουν τον μεταλλαγμένο υποδοχέα έχει αυξήσει σημαντικά την επιβίωση των ασθενών. Ωστόσο η αποτυχία των EGFRαναστολέων ακόμα και μετά από μακροχρόνια ύφεση οδήγησε στην ανάγκη για διερεύνηση κυτταρικών μηχανισμών αντίστασης στους αναστολείς. Οι μηχανισμοί μπορεί να σχετίζονται είτε με την ανάπτυξη δευτερογενών μεταλλάξεων του EGFR είτε την ενεργοποίηση έτερων κυτταρικών σηματοδοτικών οδών. Σε κάθε περίπτωση επιτυγχάνεται η εξασφάλιση «οδού διαφυγής» ούτως ώστε το κύτταρο να συνεχίσει τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό. Η ανάπτυξη δευτερογενών μεταλλάξεων του EGFR, στις οποίες οι διαθέσιμοι EGFRαναστολείς εμφανίζουν μικρότερη ή και καθόλου δραστικότητα (με εξαίρεση την μετάλλαξηT790M) αποτελεί τον σημαντικότερο μηχανισμό. Ανάλογα με το εξώνιο στο οποίο εντοπίζεται η μετάλλαξη αυτές διακρίνονται στις εξής: • Εξώνιο 20: T790M, C797S, G796, L792, M766Q, προσθήκες στο εξώνιο 20 • Εξώνιο 18: L718, G719, G724S • Εξώνιο 19: L747S, D761Y • Εξώνιο 21: T854A Σηματοδοτικά μονοπάτια που λειτουργούν ως οδοί διαφυγής, ανεξάρτητες από τον EGFR, αποτελούν η ενίσχυση του MET, η ενίσχυση του Her2, η ενεργοποίηση της οδού του PI3K, η ενεργοποίηση του μονοπατικού των MAPκινασών κι οι αλλαγές που σχετίζονται με γονίδια-ρυθμιστές του κυτταρικού κύκλου. Τέλος μηχανισμό αντίστασης αποτελεί η αλλαγή ιστολογικού τύπου σε μικροκυτταρικό καρκίνο καθώς κι η επιθηλιο-μεσεγχυματική μετατροπή.","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστάκου Ευρυδίκη","Christakou Evrydiki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370871"],"render_values":[{"text":"uoadl:3370871","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370871","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370871","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3370871","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστάκου Ευρυδίκη","Christakou Evrydiki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370871","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370871"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περισσότερο από το 1/3 των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα εμφανίζουν μια κλινικά σημαντική μετάλλαξη σε γονίδια που σχετίζονται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό την απόπτωση, την διήθηση και την μετάσταση, ανεξάρτητα από τις καπνιστικές τους συνήθειες.Το σημαντικότερο κι εκτενέστερα μελετημένο σηματοδοτικό μονοπάτι στον καρκίνο του πνεύμονα είναι το μονοπάτι του EGFR κι η ανάπτυξη μορίων που στοχεύουν τον μεταλλαγμένο υποδοχέα έχει αυξήσει σημαντικά την επιβίωση των ασθενών. Ωστόσο η αποτυχία των EGFRαναστολέων ακόμα και μετά από μακροχρόνια ύφεση οδήγησε στην ανάγκη για διερεύνηση κυτταρικών μηχανισμών αντίστασης στους αναστολείς. Οι μηχανισμοί μπορεί να σχετίζονται είτε με την ανάπτυξη δευτερογενών μεταλλάξεων του EGFR είτε την ενεργοποίηση έτερων κυτταρικών σηματοδοτικών οδών. Σε κάθε περίπτωση επιτυγχάνεται η εξασφάλιση «οδού διαφυγής» ούτως ώστε το κύτταρο να συνεχίσει τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό. Η ανάπτυξη δευτερογενών μεταλλάξεων του EGFR, στις οποίες οι διαθέσιμοι EGFRαναστολείς εμφανίζουν μικρότερη ή και καθόλου δραστικότητα (με εξαίρεση την μετάλλαξηT790M) αποτελεί τον σημαντικότερο μηχανισμό. Ανάλογα με το εξώνιο στο οποίο εντοπίζεται η μετάλλαξη αυτές διακρίνονται στις εξής: • Εξώνιο 20: T790M, C797S, G796, L792, M766Q, προσθήκες στο εξώνιο 20 • Εξώνιο 18: L718, G719, G724S • Εξώνιο 19: L747S, D761Y • Εξώνιο 21: T854A Σηματοδοτικά μονοπάτια που λειτουργούν ως οδοί διαφυγής, ανεξάρτητες από τον EGFR, αποτελούν η ενίσχυση του MET, η ενίσχυση του Her2, η ενεργοποίηση της οδού του PI3K, η ενεργοποίηση του μονοπατικού των MAPκινασών κι οι αλλαγές που σχετίζονται με γονίδια-ρυθμιστές του κυτταρικού κύκλου. Τέλος μηχανισμό αντίστασης αποτελεί η αλλαγή ιστολογικού τύπου σε μικροκυτταρικό καρκίνο καθώς κι η επιθηλιο-μεσεγχυματική μετατροπή.","Among patients suffering from lung cancer, one third harbors clinically significant mutations in genes related to cellular proliferation, invasion and metastasis, irrespective of tobacco use and smoking behaviors. The epidermal growth factor receptor (EGFR) pathway is a well-recognized pathway associated with lung cancer and the development of new molecules that target EGFR has prolonged the survival of those patients. Although novel drugs have transformed treatment strategies and prognosis of patients with lung cancer, the emergence of resistance mechanisms highlights the significance of identifying possible resistance mechanisms. Acquired resistance mechanisms to EGFR tyrosine kinase inhibitors are grouped into either EGFR-dependent or EGFR-independent mechanisms. EGFR-dependent mechanisms include drug-resistant mutations in exons encoding the EGFR tyrosine kinase: • Exon 20: T790M, C797S, G796, L792, M766Q, exon 20 insertions • Exon 18: L718, G719, G724S • Exon 19: L747S, D761Y • Exon21: T854A Activation of alternative by-pass pathways suggests an EGFR-independent resistance mechanism. MET amplification, HER2 amplification, PI3K pathway activation, MAPK pathway activation and cell-cycle gene alterations lead to acquired resistance to EGFR TKIs. Histologic transformation to small-cell lung carcinoma and epithelial-to-mesenchymal transformation are a critical cause of EGFR-independent resistance. Recognizing and classifying the different mechanisms is an urgent need, in order to establish and provide personalized treatments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μηχανισμοί αντίστασης στην θεραπεία με EGFR αναστολείς σε μη-μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα που φέρει μετάλλαξη του EGFR"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστάκου Ευρυδίκη","Christakou Evrydiki"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Περισσότερο από το 1/3 των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα εμφανίζουν μια κλινικά σημαντική μετάλλαξη σε γονίδια που σχετίζονται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό την απόπτωση, την διήθηση και την μετάσταση, ανεξάρτητα από τις καπνιστικές τους συνήθειες.Το σημαντικότερο κι εκτενέστερα μελετημένο σηματοδοτικό μονοπάτι στον καρκίνο του πνεύμονα είναι το μονοπάτι του EGFR κι η ανάπτυξη μορίων που στοχεύουν τον μεταλλαγμένο υποδοχέα έχει αυξήσει σημαντικά την επιβίωση των ασθενών. Ωστόσο η αποτυχία των EGFRαναστολέων ακόμα και μετά από μακροχρόνια ύφεση οδήγησε στην ανάγκη για διερεύνηση κυτταρικών μηχανισμών αντίστασης στους αναστολείς. Οι μηχανισμοί μπορεί να σχετίζονται είτε με την ανάπτυξη δευτερογενών μεταλλάξεων του EGFR είτε την ενεργοποίηση έτερων κυτταρικών σηματοδοτικών οδών. Σε κάθε περίπτωση επιτυγχάνεται η εξασφάλιση «οδού διαφυγής» ούτως ώστε το κύτταρο να συνεχίσει τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό. Η ανάπτυξη δευτερογενών μεταλλάξεων του EGFR, στις οποίες οι διαθέσιμοι EGFRαναστολείς εμφανίζουν μικρότερη ή και καθόλου δραστικότητα (με εξαίρεση την μετάλλαξηT790M) αποτελεί τον σημαντικότερο μηχανισμό. Ανάλογα με το εξώνιο στο οποίο εντοπίζεται η μετάλλαξη αυτές διακρίνονται στις εξής: • Εξώνιο 20: T790M, C797S, G796, L792, M766Q, προσθήκες στο εξώνιο 20 • Εξώνιο 18: L718, G719, G724S • Εξώνιο 19: L747S, D761Y • Εξώνιο 21: T854A Σηματοδοτικά μονοπάτια που λειτουργούν ως οδοί διαφυγής, ανεξάρτητες από τον EGFR, αποτελούν η ενίσχυση του MET, η ενίσχυση του Her2, η ενεργοποίηση της οδού του PI3K, η ενεργοποίηση του μονοπατικού των MAPκινασών κι οι αλλαγές που σχετίζονται με γονίδια-ρυθμιστές του κυτταρικού κύκλου. Τέλος μηχανισμό αντίστασης αποτελεί η αλλαγή ιστολογικού τύπου σε μικροκυτταρικό καρκίνο καθώς κι η επιθηλιο-μεσεγχυματική μετατροπή.","Among patients suffering from lung cancer, one third harbors clinically significant mutations in genes related to cellular proliferation, invasion and metastasis, irrespective of tobacco use and smoking behaviors. The epidermal growth factor receptor (EGFR) pathway is a well-recognized pathway associated with lung cancer and the development of new molecules that target EGFR has prolonged the survival of those patients. Although novel drugs have transformed treatment strategies and prognosis of patients with lung cancer, the emergence of resistance mechanisms highlights the significance of identifying possible resistance mechanisms. Acquired resistance mechanisms to EGFR tyrosine kinase inhibitors are grouped into either EGFR-dependent or EGFR-independent mechanisms. EGFR-dependent mechanisms include drug-resistant mutations in exons encoding the EGFR tyrosine kinase: • Exon 20: T790M, C797S, G796, L792, M766Q, exon 20 insertions • Exon 18: L718, G719, G724S • Exon 19: L747S, D761Y • Exon21: T854A Activation of alternative by-pass pathways suggests an EGFR-independent resistance mechanism. MET amplification, HER2 amplification, PI3K pathway activation, MAPK pathway activation and cell-cycle gene alterations lead to acquired resistance to EGFR TKIs. Histologic transformation to small-cell lung carcinoma and epithelial-to-mesenchymal transformation are a critical cause of EGFR-independent resistance. Recognizing and classifying the different mechanisms is an urgent need, in order to establish and provide personalized treatments."],"dc:identifier":["uoadl:3370871","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370871"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μηχανισμοί αντίστασης στην θεραπεία με EGFR αναστολείς σε μη-μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα που φέρει μετάλλαξη του EGFR"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:09Z"}