{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370952"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370952","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κατάγματα κοτύλης και αντιμετώπισή τους: Η επίδραση στις μηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση- Εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης","abstract":"Εισαγωγή: Τα κατάγματα κοτύλης είναι σχετικά σπάνια αλλά η αντιμετώπισή τους αποτελεί πρόκληση για τον ορθοπαιδικό χειρουργό. Όταν είναι παρεκτοπισμένα, είναι ικανά να επιφέρουν σημαντικές αναστρέψιμες, ή μη, αλλαγές στις βιομηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση των πασχόντων. Καινοτομίες, όπως η τρισδιάστατη εκτύπωση έχουν σκοπό την βελτίωση των αποτελεσμάτων της χειρουργικής αντιμετώπισης αυτών των καταγμάτων. Μέθοδος: Για τη μελέτη μας έγινε προσεκτική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων Medline και Embase, ώστε να βρεθούν δημοσιεύσεις που διαπραγματεύονται αποτελέσματα αντιμετώπισης καταγμάτων κοτύλης. Για να συμμετέχει κάποια μελέτη στην ανασκόπησή μας θα πρέπει να δημοσιεύει κυρίως πως επιδρά το κάταγμα κοτύλης και η δεδομένη αντιμετώπισή στις μηχανικές ιδιότητες και την κίνηση του ισχίου, αλλά και στη βάδιση. Έπειτα, συμπεριλήφθηκαν μελέτες, οι οποίες διαπραγματεύονταν την επίδραση της τρισδιάστατης εκτύπωσης, σε προεγχειρητικούς, διεγχειρητικούς και μετεγχειρητικούς παράγοντες των καταγμάτων αυτών. Αποτελέσματα: Βρήκαμε 4 μελέτες που τηρούν τα κριτήρια μας. Ένας συνολικός αριθμός 80 περιπτώσεων καταγμάτων κοτύλης σε ζώντες ανθρώπους μελετήθηκε και παρακολουθήθηκε για τουλάχιστο 6 μήνες. Όλες οι μελέτες υποστηρίζουν ότι τα αντικείμενα τους είχαν ανακτήσει την ταχύτητα βάδισης, το μήκος βήματος και το ρυθμό περπατήματος στην τελευταία επανεξέτασή τους. Όσον αφορά όμως τη μυική δραστηριότητα και το έυρος κινήσεων γύρω από την άρθρωση του ισχίου, παρατηρήθηκε αρκετά σημαντικό έλλειμμα στη ροπή και τη δύναμη που μπορύσε να ασκήσει το σύμπλεγμα των απαγωγών, κάνοντας την απαγωγή την πιο δύσκολα ανακτώμενη κίνηση. Επιπλέον, μερικοί συγγραφείς παρατήρησαν ότι το έλλειμμά αυτό ήταν μεγαλύτερο και πιο συχνό στις περιπτώσεις που είχαν χειρουργηθεί με οπίσθια προσπέλαση ισχίου (Kocher Langenbeck). Αναφορικά με την εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης, βρήκαμε 10 μελέτες, οι οποίες διαπραγματεύονταν την επίδραση της στο χειρουργικό χρόνο, την ακτινολογική έκθεση, την διεγχειρητική απώλεια αίματος, τις επιπλοκές, και το λειτουργικο αποτέλεσμα ύστερα από χειρουργική αντιμετώπιση καταγμάτων κοτύλης. Συμπεράσματα: Ο τύπος του κατάγματος κοτύλης, η προσπέλαση που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπισή του και το μετεγχειρητικό πρωτόκολλο φυσικοθεραπείας καθορίζουν τις μετέπειτα μηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση των πασχόντων. Επιθυμητά και βέλτιστα αποτελέσματα φαίνεται να είναι δυνατόν να επιτευχθούν με την ανατομική ανάταξη της αρθρικής επιφάνειας της κοτύλης. Φαίνεται ότι τα κατάγματα που αντιμετωπίζοναι με οπίσθια προσπέλαση και δη τα εγκάρσιου τύπου έχουν την μεγαλύτερη επίδραση στους παράγοντες της μηχανικής και της βάδισης που μελετήθηκαν. Παρ’αυτά περισσότερες μελέτες χρειάζονται για να εγκατασταθεί ισχυρή γνώση της επίδρασης των καταγμάτων αυτών στην εμβιομηχανική του ισχίου και τον τρόπο που μπορεί αυτή να προβλεφθεί και να περιοριστεί. Αναφορικά με την εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης, οι μελέτες εν συντομία συμπέραναν ότι η εφαρμογή αυτής της νέας τεχνολογίας βελτίωσε το χειρουργικό χρόνο, την ακτινολογική έκθεση, την διεγχειρητική απώλεια αίματος, μείωσε την επίπτωση των επιπλοκών και βοήθησε σε επίτευξη καλύτερου λειτουργικού αποτελέσματος.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα κατάγματα κοτύλης είναι σχετικά σπάνια αλλά η αντιμετώπισή τους αποτελεί πρόκληση για τον ορθοπαιδικό χειρουργό. Όταν είναι παρεκτοπισμένα, είναι ικανά να επιφέρουν σημαντικές αναστρέψιμες, ή μη, αλλαγές στις βιομηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση των πασχόντων. Καινοτομίες, όπως η τρισδιάστατη εκτύπωση έχουν σκοπό την βελτίωση των αποτελεσμάτων της χειρουργικής αντιμετώπισης αυτών των καταγμάτων. Μέθοδος: Για τη μελέτη μας έγινε προσεκτική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων Medline και Embase, ώστε να βρεθούν δημοσιεύσεις που διαπραγματεύονται αποτελέσματα αντιμετώπισης καταγμάτων κοτύλης. Για να συμμετέχει κάποια μελέτη στην ανασκόπησή μας θα πρέπει να δημοσιεύει κυρίως πως επιδρά το κάταγμα κοτύλης και η δεδομένη αντιμετώπισή στις μηχανικές ιδιότητες και την κίνηση του ισχίου, αλλά και στη βάδιση. Έπειτα, συμπεριλήφθηκαν μελέτες, οι οποίες διαπραγματεύονταν την επίδραση της τρισδιάστατης εκτύπωσης, σε προεγχειρητικούς, διεγχειρητικούς και μετεγχειρητικούς παράγοντες των καταγμάτων αυτών. Αποτελέσματα: Βρήκαμε 4 μελέτες που τηρούν τα κριτήρια μας. Ένας συνολικός αριθμός 80 περιπτώσεων καταγμάτων κοτύλης σε ζώντες ανθρώπους μελετήθηκε και παρακολουθήθηκε για τουλάχιστο 6 μήνες. Όλες οι μελέτες υποστηρίζουν ότι τα αντικείμενα τους είχαν ανακτήσει την ταχύτητα βάδισης, το μήκος βήματος και το ρυθμό περπατήματος στην τελευταία επανεξέτασή τους. Όσον αφορά όμως τη μυική δραστηριότητα και το έυρος κινήσεων γύρω από την άρθρωση του ισχίου, παρατηρήθηκε αρκετά σημαντικό έλλειμμα στη ροπή και τη δύναμη που μπορύσε να ασκήσει το σύμπλεγμα των απαγωγών, κάνοντας την απαγωγή την πιο δύσκολα ανακτώμενη κίνηση. Επιπλέον, μερικοί συγγραφείς παρατήρησαν ότι το έλλειμμά αυτό ήταν μεγαλύτερο και πιο συχνό στις περιπτώσεις που είχαν χειρουργηθεί με οπίσθια προσπέλαση ισχίου (Kocher Langenbeck). Αναφορικά με την εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης, βρήκαμε 10 μελέτες, οι οποίες διαπραγματεύονταν την επίδραση της στο χειρουργικό χρόνο, την ακτινολογική έκθεση, την διεγχειρητική απώλεια αίματος, τις επιπλοκές, και το λειτουργικο αποτέλεσμα ύστερα από χειρουργική αντιμετώπιση καταγμάτων κοτύλης. Συμπεράσματα: Ο τύπος του κατάγματος κοτύλης, η προσπέλαση που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπισή του και το μετεγχειρητικό πρωτόκολλο φυσικοθεραπείας καθορίζουν τις μετέπειτα μηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση των πασχόντων. Επιθυμητά και βέλτιστα αποτελέσματα φαίνεται να είναι δυνατόν να επιτευχθούν με την ανατομική ανάταξη της αρθρικής επιφάνειας της κοτύλης. Φαίνεται ότι τα κατάγματα που αντιμετωπίζοναι με οπίσθια προσπέλαση και δη τα εγκάρσιου τύπου έχουν την μεγαλύτερη επίδραση στους παράγοντες της μηχανικής και της βάδισης που μελετήθηκαν. Παρ’αυτά περισσότερες μελέτες χρειάζονται για να εγκατασταθεί ισχυρή γνώση της επίδρασης των καταγμάτων αυτών στην εμβιομηχανική του ισχίου και τον τρόπο που μπορεί αυτή να προβλεφθεί και να περιοριστεί. Αναφορικά με την εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης, οι μελέτες εν συντομία συμπέραναν ότι η εφαρμογή αυτής της νέας τεχνολογίας βελτίωσε το χειρουργικό χρόνο, την ακτινολογική έκθεση, την διεγχειρητική απώλεια αίματος, μείωσε την επίπτωση των επιπλοκών και βοήθησε σε επίτευξη καλύτερου λειτουργικού αποτελέσματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτσαρίνης Γεώργιος","Kotsarinis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370952"],"render_values":[{"text":"uoadl:3370952","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370952","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370952","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3370952","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτσαρίνης Γεώργιος","Kotsarinis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370952","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370952"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα κατάγματα κοτύλης είναι σχετικά σπάνια αλλά η αντιμετώπισή τους αποτελεί πρόκληση για τον ορθοπαιδικό χειρουργό. Όταν είναι παρεκτοπισμένα, είναι ικανά να επιφέρουν σημαντικές αναστρέψιμες, ή μη, αλλαγές στις βιομηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση των πασχόντων. Καινοτομίες, όπως η τρισδιάστατη εκτύπωση έχουν σκοπό την βελτίωση των αποτελεσμάτων της χειρουργικής αντιμετώπισης αυτών των καταγμάτων. Μέθοδος: Για τη μελέτη μας έγινε προσεκτική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων Medline και Embase, ώστε να βρεθούν δημοσιεύσεις που διαπραγματεύονται αποτελέσματα αντιμετώπισης καταγμάτων κοτύλης. Για να συμμετέχει κάποια μελέτη στην ανασκόπησή μας θα πρέπει να δημοσιεύει κυρίως πως επιδρά το κάταγμα κοτύλης και η δεδομένη αντιμετώπισή στις μηχανικές ιδιότητες και την κίνηση του ισχίου, αλλά και στη βάδιση. Έπειτα, συμπεριλήφθηκαν μελέτες, οι οποίες διαπραγματεύονταν την επίδραση της τρισδιάστατης εκτύπωσης, σε προεγχειρητικούς, διεγχειρητικούς και μετεγχειρητικούς παράγοντες των καταγμάτων αυτών. Αποτελέσματα: Βρήκαμε 4 μελέτες που τηρούν τα κριτήρια μας. Ένας συνολικός αριθμός 80 περιπτώσεων καταγμάτων κοτύλης σε ζώντες ανθρώπους μελετήθηκε και παρακολουθήθηκε για τουλάχιστο 6 μήνες. Όλες οι μελέτες υποστηρίζουν ότι τα αντικείμενα τους είχαν ανακτήσει την ταχύτητα βάδισης, το μήκος βήματος και το ρυθμό περπατήματος στην τελευταία επανεξέτασή τους. Όσον αφορά όμως τη μυική δραστηριότητα και το έυρος κινήσεων γύρω από την άρθρωση του ισχίου, παρατηρήθηκε αρκετά σημαντικό έλλειμμα στη ροπή και τη δύναμη που μπορύσε να ασκήσει το σύμπλεγμα των απαγωγών, κάνοντας την απαγωγή την πιο δύσκολα ανακτώμενη κίνηση. Επιπλέον, μερικοί συγγραφείς παρατήρησαν ότι το έλλειμμά αυτό ήταν μεγαλύτερο και πιο συχνό στις περιπτώσεις που είχαν χειρουργηθεί με οπίσθια προσπέλαση ισχίου (Kocher Langenbeck). Αναφορικά με την εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης, βρήκαμε 10 μελέτες, οι οποίες διαπραγματεύονταν την επίδραση της στο χειρουργικό χρόνο, την ακτινολογική έκθεση, την διεγχειρητική απώλεια αίματος, τις επιπλοκές, και το λειτουργικο αποτέλεσμα ύστερα από χειρουργική αντιμετώπιση καταγμάτων κοτύλης. Συμπεράσματα: Ο τύπος του κατάγματος κοτύλης, η προσπέλαση που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπισή του και το μετεγχειρητικό πρωτόκολλο φυσικοθεραπείας καθορίζουν τις μετέπειτα μηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση των πασχόντων. Επιθυμητά και βέλτιστα αποτελέσματα φαίνεται να είναι δυνατόν να επιτευχθούν με την ανατομική ανάταξη της αρθρικής επιφάνειας της κοτύλης. Φαίνεται ότι τα κατάγματα που αντιμετωπίζοναι με οπίσθια προσπέλαση και δη τα εγκάρσιου τύπου έχουν την μεγαλύτερη επίδραση στους παράγοντες της μηχανικής και της βάδισης που μελετήθηκαν. Παρ’αυτά περισσότερες μελέτες χρειάζονται για να εγκατασταθεί ισχυρή γνώση της επίδρασης των καταγμάτων αυτών στην εμβιομηχανική του ισχίου και τον τρόπο που μπορεί αυτή να προβλεφθεί και να περιοριστεί. Αναφορικά με την εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης, οι μελέτες εν συντομία συμπέραναν ότι η εφαρμογή αυτής της νέας τεχνολογίας βελτίωσε το χειρουργικό χρόνο, την ακτινολογική έκθεση, την διεγχειρητική απώλεια αίματος, μείωσε την επίπτωση των επιπλοκών και βοήθησε σε επίτευξη καλύτερου λειτουργικού αποτελέσματος.","Introduction: Acetabular fractures are rare amongst adult individuals and their management is a challenge for orthopaedic surgeons. If displaced, they can cause many alterations to the native hip biomechanical properties and gait. The purpose of this study is to summarize the knowledge on these alterations and how they can be addressed. Innovations, like 3D printing target into the improvement and optimization of the surgical outcomes of acetabular fractures. Methods: A thorough search was conducted in Medline and Embase, looking for articles that demonstrate results after acetabular fractures. Inclusion criteria were both the demonstration of outcomes with regards to hip biomechanical properties and the effect of these fracture in the gait parameters. Furthermore, studies that demonstrate the impact of 3D printing on preoperative, intraoperative and postoperative parameters of acetabular fractures, were included. Results: We found 4 studies meeting the inclusion and exclusion criteria. A total number of 80 cases of operated acetabular fractures were demonstrated and analyzed during a follow up period over 6 months. The main outcomes were recorded and evaluated: All studies support than no significant changes were present at the last follow up as far as walking speed, step length and cadence. Regarding the muscle strength and the range of motion, the greatest deficit was noticed in abductor muscles torque and action. Moreover, some authors suggested that when the Kocher Langenbeck approach was utilized the incidence of this deficit was higher. With regards to the application of 3D printing, we found 10 studies that demonstrated the effect of this technology on the operative time, the radiation exposure, the intraoperative blood loss, the complication rate, and functional outcomes of the surgical treatment of acetabular fractures. Conclusion: The acetabular fracture pattern, the approach for its management and the postoperative rehabilitation protocol can affect the hip biomechanics and the gait of the affected patients. The most consistent surgical target towards optimal clinical and functional outcomes after an acetabular fracture is the anatomic reduction. It could be assumed that the transverse fractures managed with the Kocker-Langenbeck approach are the most difficult to regain the preoperative biomechanics and gait parameters. However, more studies are required to establish a strong knowledge around the effect of such fractures and their management on hips biomechanical properties and how could this be suspected and eliminated. Regarding the application of 3D technology in acetabular fractures, we conclude that this innovation can improve the operative time, the radiation exposure and the intraoperative blood loss, minimizing the complications and revealing better functional outcomes, after acetabular fractures surgical treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κατάγματα κοτύλης και αντιμετώπισή τους: Η επίδραση στις μηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση- Εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτσαρίνης Γεώργιος","Kotsarinis Georgios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα κατάγματα κοτύλης είναι σχετικά σπάνια αλλά η αντιμετώπισή τους αποτελεί πρόκληση για τον ορθοπαιδικό χειρουργό. Όταν είναι παρεκτοπισμένα, είναι ικανά να επιφέρουν σημαντικές αναστρέψιμες, ή μη, αλλαγές στις βιομηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση των πασχόντων. Καινοτομίες, όπως η τρισδιάστατη εκτύπωση έχουν σκοπό την βελτίωση των αποτελεσμάτων της χειρουργικής αντιμετώπισης αυτών των καταγμάτων. Μέθοδος: Για τη μελέτη μας έγινε προσεκτική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων Medline και Embase, ώστε να βρεθούν δημοσιεύσεις που διαπραγματεύονται αποτελέσματα αντιμετώπισης καταγμάτων κοτύλης. Για να συμμετέχει κάποια μελέτη στην ανασκόπησή μας θα πρέπει να δημοσιεύει κυρίως πως επιδρά το κάταγμα κοτύλης και η δεδομένη αντιμετώπισή στις μηχανικές ιδιότητες και την κίνηση του ισχίου, αλλά και στη βάδιση. Έπειτα, συμπεριλήφθηκαν μελέτες, οι οποίες διαπραγματεύονταν την επίδραση της τρισδιάστατης εκτύπωσης, σε προεγχειρητικούς, διεγχειρητικούς και μετεγχειρητικούς παράγοντες των καταγμάτων αυτών. Αποτελέσματα: Βρήκαμε 4 μελέτες που τηρούν τα κριτήρια μας. Ένας συνολικός αριθμός 80 περιπτώσεων καταγμάτων κοτύλης σε ζώντες ανθρώπους μελετήθηκε και παρακολουθήθηκε για τουλάχιστο 6 μήνες. Όλες οι μελέτες υποστηρίζουν ότι τα αντικείμενα τους είχαν ανακτήσει την ταχύτητα βάδισης, το μήκος βήματος και το ρυθμό περπατήματος στην τελευταία επανεξέτασή τους. Όσον αφορά όμως τη μυική δραστηριότητα και το έυρος κινήσεων γύρω από την άρθρωση του ισχίου, παρατηρήθηκε αρκετά σημαντικό έλλειμμα στη ροπή και τη δύναμη που μπορύσε να ασκήσει το σύμπλεγμα των απαγωγών, κάνοντας την απαγωγή την πιο δύσκολα ανακτώμενη κίνηση. Επιπλέον, μερικοί συγγραφείς παρατήρησαν ότι το έλλειμμά αυτό ήταν μεγαλύτερο και πιο συχνό στις περιπτώσεις που είχαν χειρουργηθεί με οπίσθια προσπέλαση ισχίου (Kocher Langenbeck). Αναφορικά με την εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης, βρήκαμε 10 μελέτες, οι οποίες διαπραγματεύονταν την επίδραση της στο χειρουργικό χρόνο, την ακτινολογική έκθεση, την διεγχειρητική απώλεια αίματος, τις επιπλοκές, και το λειτουργικο αποτέλεσμα ύστερα από χειρουργική αντιμετώπιση καταγμάτων κοτύλης. Συμπεράσματα: Ο τύπος του κατάγματος κοτύλης, η προσπέλαση που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπισή του και το μετεγχειρητικό πρωτόκολλο φυσικοθεραπείας καθορίζουν τις μετέπειτα μηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση των πασχόντων. Επιθυμητά και βέλτιστα αποτελέσματα φαίνεται να είναι δυνατόν να επιτευχθούν με την ανατομική ανάταξη της αρθρικής επιφάνειας της κοτύλης. Φαίνεται ότι τα κατάγματα που αντιμετωπίζοναι με οπίσθια προσπέλαση και δη τα εγκάρσιου τύπου έχουν την μεγαλύτερη επίδραση στους παράγοντες της μηχανικής και της βάδισης που μελετήθηκαν. Παρ’αυτά περισσότερες μελέτες χρειάζονται για να εγκατασταθεί ισχυρή γνώση της επίδρασης των καταγμάτων αυτών στην εμβιομηχανική του ισχίου και τον τρόπο που μπορεί αυτή να προβλεφθεί και να περιοριστεί. Αναφορικά με την εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης, οι μελέτες εν συντομία συμπέραναν ότι η εφαρμογή αυτής της νέας τεχνολογίας βελτίωσε το χειρουργικό χρόνο, την ακτινολογική έκθεση, την διεγχειρητική απώλεια αίματος, μείωσε την επίπτωση των επιπλοκών και βοήθησε σε επίτευξη καλύτερου λειτουργικού αποτελέσματος.","Introduction: Acetabular fractures are rare amongst adult individuals and their management is a challenge for orthopaedic surgeons. If displaced, they can cause many alterations to the native hip biomechanical properties and gait. The purpose of this study is to summarize the knowledge on these alterations and how they can be addressed. Innovations, like 3D printing target into the improvement and optimization of the surgical outcomes of acetabular fractures. Methods: A thorough search was conducted in Medline and Embase, looking for articles that demonstrate results after acetabular fractures. Inclusion criteria were both the demonstration of outcomes with regards to hip biomechanical properties and the effect of these fracture in the gait parameters. Furthermore, studies that demonstrate the impact of 3D printing on preoperative, intraoperative and postoperative parameters of acetabular fractures, were included. Results: We found 4 studies meeting the inclusion and exclusion criteria. A total number of 80 cases of operated acetabular fractures were demonstrated and analyzed during a follow up period over 6 months. The main outcomes were recorded and evaluated: All studies support than no significant changes were present at the last follow up as far as walking speed, step length and cadence. Regarding the muscle strength and the range of motion, the greatest deficit was noticed in abductor muscles torque and action. Moreover, some authors suggested that when the Kocher Langenbeck approach was utilized the incidence of this deficit was higher. With regards to the application of 3D printing, we found 10 studies that demonstrated the effect of this technology on the operative time, the radiation exposure, the intraoperative blood loss, the complication rate, and functional outcomes of the surgical treatment of acetabular fractures. Conclusion: The acetabular fracture pattern, the approach for its management and the postoperative rehabilitation protocol can affect the hip biomechanics and the gait of the affected patients. The most consistent surgical target towards optimal clinical and functional outcomes after an acetabular fracture is the anatomic reduction. It could be assumed that the transverse fractures managed with the Kocker-Langenbeck approach are the most difficult to regain the preoperative biomechanics and gait parameters. However, more studies are required to establish a strong knowledge around the effect of such fractures and their management on hips biomechanical properties and how could this be suspected and eliminated. Regarding the application of 3D technology in acetabular fractures, we conclude that this innovation can improve the operative time, the radiation exposure and the intraoperative blood loss, minimizing the complications and revealing better functional outcomes, after acetabular fractures surgical treatment."],"dc:identifier":["uoadl:3370952","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370952"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κατάγματα κοτύλης και αντιμετώπισή τους: Η επίδραση στις μηχανικές ιδιότητες της άρθρωσης του ισχίου και τη βάδιση- Εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:09Z"}